Η Ε.Ε. καταδικάζει την Πολωνία για την πολιτική της κατά των αμβλώσεων

πολωνια
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επετέθη στην Πολωνία και την πολιτική της ηγεσίας της υπέρ της ζωής, και υπέρ της προστασίας των παιδιών.  Αφορμή για την νέα επιχείρηση εναντίον των γεννήσεων από Ευρωπαίους γονείς, είναι το νομοσχέδιο της πολωνικής κυβερνήσεως με τίτλο:  «Στοπ στην παιδεραστία», το οποίο προβλέπει έως 5 χρόνια φυλάκισης για τους δασκάλους που διαδίδουν την σεξουαλική αγωγή, η οποία στην πραγματικότητα είναι η αποφυγή τεκνογονίας από τους Ευρωπαίους, και η προώθηση της πρόωρης σεξουαλικότητας και της παιδεραστίας. Οι Πολωνοί, αντίθετα με τους περισσότερους Δυτικούς, αντιλαμβάνονται την υποκρισία, καθώς πιστεύουν ότι το σχολικό μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης “προάγει την ομοφυλοφιλία, τον αυνανισμό και άλλες σεξουαλικές δραστηριότητες, ενθαρρύνει το πρώιμο σεξ και αποτελεί πηγή εθισμού στην πορνογραφία”.

Κατά την Ολομέλεια της 14ης Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, το Ευρωκοινοβούλιο εξέφρασε την βαθιά του ανησυχία για το νομοσχέδιο. Σε κείμενο που ενέκριναν 471 βουλευτές, 28 ψήφισαν κατά και 57 απείχαν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί το Κοινοβούλιο της Βαρσοβίας να μην εγκρίνει τον νόμο, ο οποίος “θα ποινικοποιήσει την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση”.

Το ψήφισμα πηγαίνει όμως κι ένα βήμα παραπέρα: ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να παρέχουν ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα σχολεία πρέπει να διδάσκουν στους νέους το συγκεκριμένο μάθημα, προκειμένου “να προληφθούν και να καταπολεμηθούν τα στερεότυπα, η ομοφυλοφοβία και η τρανσφοβία “. Χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της προστασίας των παιδιών από ενδεχόμενη βία, το Ευρωκοινοβούλιο καταλήγει στην προώθηση των δικαιωμάτων των πολύχρωμων και πολύτροπων συνευρέσεων, και την χρηματοδότηση διαφόρων οργανισμών οι οποίοι έχουν ως σκοπό την εκπαίδευση για την καταπολέμηση των “στερεοτύπων των φύλων”.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συντάσσεται έτσι με τις συστάσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, στον τομέα της εκπαίδευσης και της προστασίας των νέων, που υποστηρίζουν την συμπερίληψη “πτυχών όπως ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα του φύλου” και την προώθηση της άμβλωσης ως “θεμελιώδους ελευθερίας”.

Με το ψήφισμα, οι ευρωβουλευτές καταδίκασαν την πρόταση νόμου της πολωνικής κυβερνήσεως και κάλεσαν την χώρα “να αποφύγει να υιοθετήσει αυτό το σχέδιο νόμου, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως άλλη μια προσπάθεια της Πολωνίας να περιορίσει τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην άμβλωση “.

Η ίδια Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν κάνει τίποτε για να περιορίσει την εισβολή εξω-ευρωπαϊκών πληθυσμών στην Ευρώπη, αποδεικνύεται ιδιαιτέρως πρόθυμη και δραστήρια προκειμένου να  περιορίσει έτι περαιτέρω τα ήδη εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά  γεννήσεων των Ευρωπαίων, προωθώντας τον αντιφυσικό, μηδενιστικό τρόπο ζωής.

Ε.Δ.

Ιταλία : “Το τρένο της μνήμης δεν πηγαίνει προς μία κατεύθυνση”

Chiesa_di_Sant_Antonio_a_Predappio
Η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στο Πρεντάπιο

“Το τρένο της μνήμης που πηγαίνει μόνο προς μία κατεύθυνση, είναι προκατειλημμένο, δεν θα συνεργαστούμε. Όταν τα τρένα σταματούν κοντά στα Φόιμπε και στα γκουλάγκ, θα αλλάξουμε αυτήν την απόφαση. ”

O δήμος του Πρεντάπιο,  στην βόρειο Ιταλία,  αιτιολόγησε με αυτά τα λόγια την απόφασή του να μην υποστηρίξει οικονομικά κάποιο φοιτητή, για την συμμετοχή του στο πρόγραμμα με την ονομασία “Αουσβιτς-το τρένο της Μνήμης”.

Το πρόγραμμα αυτό είναι σε ισχύ από το 2011 και προβλέπει την συμμετοχή μαθητών λυκείου, έργο στο οποίο η δημοτική διοίκηση συνέβαλε πάντα οικονομικά. Οι “αντιφάδες”  είχαν βεβαίως τις διαφωνίες τους:

“Θεωρούμε ότι αυτό είναι μια πολύ σοβαρή απόφαση και αναλαμβάνει την ευθύνη η δημοτική αρχή του Πρεντάπιο: αρνούμενη να συνεισφέρει σε αυτό το σημαντικό έργο, εμποδίζει τους νέους να γνωρίσουν την ιστορία τους με κριτικό τρόπο”.

ΠΚΜ
Ο δήμαρχος του Πρεντάπιο, Ρομπέρτο Κανάλι, με την Αλεσάντρα Μουσολίνι, εγγονή του Μπενίτο, κατά την προεκλογική του εκστρατεία

Ο πρώτος κεντροδεξιός δήμαρχος του Πρεντάπιο, γενέτειρας του Μπενίτο Μουσολίνι, Ρομπέρτο ​​Κανάλι, ανταπάντησε:

“Δεν είμαστε αντίθετοι στο τρένο της μνήμης ή στην επίσκεψη στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου, συμπεριλαμβανομένου του Άουσβιτς, αλλά είμαστε αντίθετοι σε αυτό το τρένο που δείχνει μόνο έναν προορισμό: το Άουσβιτς. Όταν τα τρένα μνήμης πάνε προς όλες τις κατευθύνσεις και σταματούν και σε άλλα μέρη καταπίεσης του εικοστού αιώνα, όπως το τείχος του Βερολίνου ή στα Φόιμπε, η διοίκησή μας θα συμβάλει στην πρωτοβουλία αυτή. Στην πραγματικότητα, η ιστορία πρέπει να είναι γνωστή στο σύνολό της και όχι με διακρίσεις. Η γνώση της παραταξιακής ιστορίας δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από δημόσιους πόρους”.

Στα Φόιμπε, στην ενδοχώρα της Τεργέστης, βρήκαν τον θάνατο χιλιάδες ανθρώπων, κυρίως Ιταλών και ιταλοφώνων, 17.000 συνολικά, οι οποίοι ρίχτηκαν στα χάσματα αυτά, τα “φόιμπε”, νεκροί και ζωντανοί, από τους κομμουνιστές παρτιζάνους του στρατάρχη Τίτο, από την ανακωχή της 8ης Σεπτεμβρίου 1943,  έως το 1947 και την συνθήκη ειρήνης των Παρισίων.

Ε.Δ.

 

ITAΛΙΑ: “Σκληρός αγώνας ενάντια στην λογοκρισία”

ROMA FIORE 1

Το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης αναγνωρίζεται ως Ανθρώπινο Δικαίωμα, σύμφωνα με το άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ποια είναι όμως τα όρια της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου, του τελευταίου προπυργίου και συνάμα θεμελίου λίθου της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, και ποιος τα προσδιορίζει; Είναι «κάποια ζώα περισσότερο ίσα από τα άλλα», κατά Τζωρτζ Όργουελ, και, ποιος εν τέλει «δικαιούται δια να ομιλεί» (για να θυμηθούμε τον αλήστου μνήμης  Μένιο Κουτσόγιωργα);

Η σύγχρονη καθεστωτική Αστυνομία της Σκέψης είναι η απόλυτη μηχανή καταστολής και σε αυτήν φαίνεται ότι ήδη υποβάλλεται η παγκόσμια κοινωνία, χωρίς να καταλάβει πώς “για το καλό της”,  “μεγάλα κ’ υψηλά” τριγύρω της “έκτισαν τείχη”…

Την αντίθεσή τους σε αυτήν την εξαπλούμενη  «πολιτική ορθότητα» η οποία στην πραγματικότητα είναι το προκάλυμμα της απόλυτης καταστολής, διατράνωσαν στην Ρώμη το Σάββατο 9 Νοεμβρίου τρέχοντος έτους, εκατοντάδες Ιταλοί, μέλη και φίλοι της Φόρτσα Νουόβα, της Φιάμα Τρικολόρε και νεολαιίστικων εθνικιστικών οργανώσεων, ως απάντηση σε μια μεθοδευμένη εκστρατεία αυθαιρέτων απαγορεύσεων, συκοφαντιών και ανυπόστατων καταγγελιών.

Οι αιτίες είναι βεβαίως γνωστές, ασχέτως με τον χώρο και τον χρόνο της αδικίας. Αυτό που αλλάζει κατά περίπτωση είναι οι εκάστοτε αφορμές. Το πολιτικό κατεστημένο, «δημοκρατικό» καθώς είναι, δίνει σε όλους την… άδεια να έχουν άποψη και να την εκφέρουν, αρκεί να ταυτίζεται με αυτήν του κυρίαρχου συστήματος, και να εξυπηρετεί το Καθεστώς. Διαφορετικά «πάει περίπατο» και η πλειοψηφία και η δημοκρατία. Πρόσφατο παράδειγμα οι αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών στην χώρα μας, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «ρατσιστικές» (μια από τις λέξεις-μπαμπούλες του συστήματος συλλογικού ελέγχου), επειδή δεν θέλουν να γυρίσουμε στην τουρκοκρατία, στα τζαμιά και στις πρακτικές που γνώρισε από πρώτο χέρι ο Ελληνισμός στους τέσσερις αιώνες της οθωμανικής επιβολής. Όταν αντιστέκεσαι σε αυτήν την συνωμοσία, στην μεν καλύτερη περίπτωση κάποιος πολιτικάντης σου λέει «…ναι, ναι» και σε αγνοεί, στην δε χειρότερη βρίσκεσαι στην… δυσμένεια του “συντρόφου”, που μπορεί να σε στείλει είτε στην φυλακή είτε στον άλλο κόσμο, με κάποιο «αδιευκρίνιστο» ατύχημα ή έγκλημα. Και τις δύο περιπτώσεις τις έχουν γνωρίσει οι Εθνικιστές.

Στην γειτονική μας Ιταλία ένα πανό με την υπογραφή της Φόρτσα Νουόβα, το οποίο καλούσε σε «πόλεμο εναντίον του συστήματος», προκάλεσε αντιδράσεις από το φάσμα του εκεί «συνταγματικού τόξου», που έσπευσε σε διαφόρους βαθμούς να το καταδικάσει.

Ο Ματέο Σαλβίνι από την πλευρά του (του οποίου η Λέγκα  στηρίχθηκε στις εκλογές από την ευρύτερη πατριωτική και εθνικιστική παράταξη), υιοθέτησε μιαν ισορροπιστική τακτική, αναγκαία για την πολιτική του στόχευση, καταδικάζοντας «κάθε είδους ολοκληρωτισμό, κόκκινο ή μαύρο» και υπογραμμίζοντας πως, εφόσον ένα κόμμα συμμετέχει στις εκλογές, συνεπάγεται ότι αποδέχεται το Σύνταγμα και τις Αρχές τις οποίες αυτό θεσπίζει. Η φράση του Ιταλού πολιτικού θυμίζει τα χρόνια της ΠΑΣΟΚοκρατίας, όταν οι «Πρασινοφρουροί» και άλλες … «δημοκρατικές δυνάμεις» ξεσπάθωναν ρουφιανεύοντας και βιαιοπραγώντας στα σχολεία και στα πανεπιστήμιά μας για να εξοβελίσουν τους «φασίστες». Έτσι αυτή η εξισορροπιστική πολιτική εξίσωση αναδείχθηκε τελικά σε πράξη ύστατης πολιτικοπνευματικής αντίστασης στα εκπαιδευτικά ιδρύματα.Τα χρόνια περνούν, αλλά οι προκλήσεις παραμένουν, επανέρχονται και ανακυκλώνονται σε όλες τις πατρίδες της Γηραιάς Ηπείρου μας.

ROMA KONSTANTINOU

Το περασμένο Σάββατο, στην «Αιωνία Πόλη», στην πλατεία όπου βρίσκεται το τιμωρό των ψευτών, θρυλικό «Στόμα της Αλήθειας», νέοι κάθε ηλικίας, βετεράνοι των «μολυβένιων χρόνων», της αιματοβαμμένης δεκαετίας του 1970, του ’80, και του σήμερα, στάθηκαν δίπλα στους σημερινούς εφήβους, προκειμένου να προασπίσουν το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση της σκέψης και του λόγου, όταν μάλιστα αυτή όχι μόνο δεν απειλεί, αλλά επισημαίνει και αποκαλύπτει την αλήθεια, καλώντας τον λαό σε αντίσταση ενάντια στην ισοπέδωση.

Ανεβασμένος στην καρότσα ενός ημιφορτηγού, ο φλογερός ρήτορας Ρομπέρτο Φιόρε, ηγέτης της Φόρτσα Νουόβα και πρόεδρος της πανευρωπαϊκής «Ενωσης για την Ειρήνη και την Ελευθερία», υπερασπίστηκε με τον λόγο του ακριβώς αυτό το δικαίωμα.

Στηρίζοντας το μεγάλο ζήτημα της ελευθερίας του λόγου για το οποίο έχει συρθεί δολίως στα δικαστήρια η εθνικιστική παράταξη στην χώρα μας, ο Μη-εγγεγραμμένος Ευρωβουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου, Αθανάσιος Κωνσταντίνου, πήρε τον λόγο και τόνισε πως εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές γνωρίζουμε πολύ καλά την χαλκευμένη αδικία.

Ακολούθησε συντεταγμένη πορεία παράλληλα με τον αρχαιολογικό χώρο του ρωμαϊκού Μεγάλου Ιπποδρόμου και στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε μεγάλη συνάθροιση σε κλειστό συνεδριακό χώρο, όπου επιπλέον του επικεφαλής της Φόρτσα Νουόβα, ομίλησε ο διάσημος νομικός, καθηγητής του ποινικού δικαίου Κάρλο Ταορμίνα, ο κλασικός φιλόλογος Αττίλιο Καρέλλι – Γενικός Γραμματέας του εθνικοπατριωτικού κόμματος Φιάμα Τρικολόρε και Πρόεδρος του Κέντρου Παραδοσιακών Μελετών «Άδραστος», εκπρόσωποι Ευρωπαϊκών οργανώσεων από την Ισπανία, το Βέλγιο, την Κροατία και την Ρουμανία, καθώς και ο Ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου. Απαντες  εξέφρασαν την στήριξή τους στον αγώνα για την ελευθερία του Λόγου και υπογράμμισαν την αναγκαιότητα της αντίστασης απέναντι στην επιχειρούμενη δαιμονοποίηση της γνώμης .

Ισως, τελικά, η μοναχική προσπάθεια του Ουίνστον Σμιθ, του ήρωα του δυστοπικού «1984»,  να αντιδράσει στην καταστολή που βαφτίζει το ψέμα αλήθεια και ενθαρρύνει το «να λες ηθελημένα ψέματα ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι αλήθεια, να ξεχνάς όλα τα γεγονότα που έχουν γίνει ενοχλητικά και, όταν χρειάζεται, να τα ανασύρεις από τη λήθη μόνο για το χρονικό διάστημα που πρέπει», να μην είναι και τόσο μοναχική.

Όπως ανέφερε στο επιμύθιο της τοποθέτησής του ο Ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου: «Κάθε φορά οφείλουμε ν’ αναζητούμε την προσφορότερη απόκριση, ώστε να υπερασπιστούμε τα δίκια και την ελευθερία των λαών μας».

ΠΟΛΩΝΙΑ: “Ποιανού είναι οι δρόμοι; Οι δρόμοι είναι δικοί μας!”

ΠΟΛΩΝΙΑ

Με εορταστικές εκδηλώσεις σε όλη την χώρα και με μια μαζική πορεία στην πρωτεύουσα Βαρσοβία η οποία πραγματοποιείται με λαμπρότητα και μαχητικότητα για 10η συνεχόμενη χρονιά, οι Πολωνοί εόρτασαν την Ανεξαρτησία της χώρας τους στο τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, και συγκεκριμένα στις 11 Νοεμβρίου 1918.

Οι Πολωνοί πρωτοστάτησαν στους αγώνες για την Ελευθερία της Ευρώπης, με τρανό παράδειγμα τον εθνικό τους ήρωα Ιωάννη Σομπιέσκι ο οποίος με την νίκη την οποίαν κατήγαγε επί των Οθωμανών κατά την Β’ πολιορκία της Βιέννης, το 1683,  επέτυχε την εκδίωξή τους και από την Ουγγαρία και από τα πολωνικά εδάφη.

Περίπου 150.000 άνθρωποι έδωσαν το “παρών” στην πορεία στη Βαρσοβία, τιμώντας “τον Θεό, την Ελευθερία, τον Λαό και την Οικογένεια”, με κυρίαρχο σύνθημα το “Ποιανού είναι οι δρόμοι; Οι δρόμοι είναι δικοί μας!” Η Πολωνία γνωρίζει μια εθνική άνθιση με πατριώτες πολιτικούς οι οποίοι εμπνέουν τον πολωνικό λαό και τον προστατεύουν αποτελεσματικά από την πληθυσμιακή αλλοίωση την οποίαν γνωρίζουν άλλες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, και η Ελλάδα.

Λιμπερτίνοι, άθεοι, παιδεραστές και λοιπά συμπλήματα απουσίαζαν, βεβαίως. Κάποιοι “ακτιβιστές” σήκωσαν πανό που έγραφε “Σύνταγμα”, αλλά η Αστυνομία ζήτησε να κατεβεί γιατί λόγω του ύψους του θα μπλεκόταν με τα καλώδια του ηλεκτρισμού και θα έθετε σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια. Οταν αρνήθηκαν να το κατεβάσουν , η Αστυνομία διέλυσε την συνάθροιση με συνοπτικές διαδικασίες. Να σημειωθεί ότι λόγω της ημέρας τα όργανα της τάξεως φορούσαν παραδοσιακές πολωνικές ενδυμασίες.

Χρόνια Πολλά στους ελεύθερους Πολωνούς.

ΕΔ

Ισπανία: ΄Ενας πρίγκιπας για τον “Χενεραλίσιμο”

Franco2

Στις 24 Οκτωβρίου 2019 ένα φέρετρο σκεπασμένο με την παλαιά σημαία της Ισπανίας, στηριγμένο στους ώμους οκτώ ανδρών, εξέρχεται του μεγαλειώδους μαυσωλείου του Αγίου Σταυρού στην Κοιλάδα των Πεσόντων, πενήντα χιλιόμετρα ΒΔ της Μαδρίτης. Στο μνημείο που έκτισε ο δικτάτορας Φράνκο για να συμφιλιώσει τους Ισπανούς, βρίσκονται ενταφιασμένοι 27.000 εθνικιστές μαχητές και 10.000 ¨δημοκρατικοί¨, καθώς και ο ηγέτης της εθνικιστικής “Φάλαγγας”, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα. Μέχρι πρότινος και ο ίδιος ο Φράνκο.

20181216_111929

Στην πρώτη σειρά βρίσκεται ένας άνδρας 44 ετών, με τα χρώματα της Ισπανίας στο πέτο. Θα μπορούσε να είναι σήμερα βασιλιάς της Ισπανίας, στην θέση του εξαδέλφου του, Φελίπε 6ου, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, Χουάν Κάρλος, εκλεκτό του Φράνκο, και είναι γιος της πριγκίπισσας Σοφίας της Ελλάδος και της Δανίας.

Είναι όμως, κυρίως, ένας από τους τρεις επίδοξους διαδόχους του θρόνου της Γαλλίας, αυτός από τον κλάδο των Βουρβόνων, απόγονος του βασιλιά Λουδοβίκου 14ου αλλά και του οίκου των Καπετιδών από τον οποίο προήλθαν οι βασιλείς της Γαλλίας μεταξύ 987-1328, μετά τους Μεροβίγγιους και τους Καρολίδες.

20181216_104643

Η σωρός την οποίαν μεταφέρει ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι βασιλιάς, είναι του νικητή του Ισπανικού εμφυλίου, που εκδικητικά ξεθάφτηκε από τους επιγόνους των Κομμουνιστών τους οποίους πολέμησε και νίκησε. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την μεταφορά της σωρού του, οι μετά θάνατον εχθροί του, είχαν την έμπνευση να κυμματίσει στο μνημείο η εμφυλιοπολεμική σημαία των “Δημοκρατικών”.

20181216_102227

Ο αμφιλεγόμενος στρατιωτικός ηγέτης των Ισπανών Εθνικιστών, Φρανθίσκο Φράνκο, ένας Συντηρητικός αξιωματικός του Πεζικού, γεννημένος το 1892, κυβέρνησε την Ισπανία από το 1939 έως το 1975. Ο άνδρας που τον κρατά στους ώμους του είναι δισέγγονός του, ο Λουίς Αλφόνς ντε Μπουρμπόν, Γάλλος από πατέρα, αλλά και εγγονό του βασιλιά Αλφόνσο 13ου, και Ισπανός από μητέρα, εγγονή του “Χενεραλίσιμο”, μεγαλωμένος από την μοναχοκόρη του δικτάτορα και γιαγιά του.

20181216_102801

Μετά από δικαστική διαμάχη της οικογένειας Φράνκο, με την σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ο οποίος έθεσε ως προτεραιότητα της κυβερνήσεώς του να ξεθάψει τον Φράνκο από το μνημείο της συμφιλιώσεως, η σωρός του ηγέτη που χώρισε τον δρόμο του από τους συμμάχους του Ιταλούς και Γερμανούς και κράτησε την εξουσία στην Ισπανία επί τέσσερις δεκαετίες, μεταφέρθηκε με στρατιωτικό ελικόπτερο “Σούπερ Πούμα” στο κοιμητήριο της Μαδρίτης, Mινγκορούμπιο, όπου έχει ενταφιασθεί η σύζυγός του η οποία απεβίωσε το 2018. Στο ίδιο κοιμητήριο βρίσκεται ενταφιασμένος ο Ραφαέλ Λεωνίδας Τρουχίγιο, στρατιωτικός, πολιτικός και δικτάτορας της Δομινικανής Δημοκρατίας ως την δολοφονία του το 1961.

Στο κοιμητήριο τον Φράνκο περίμεναν εκατοντάδες νοσταλγοί της διακυβερνήσεώς του με πανό και συνθήματα όπως “ο Φράνκο ζει” και “Φράνκο, ευχαριστούμε”, αλλά και ένας παρ’ολίγον δικτάτορας, ο ηγέτης του κινήματος της 23/2/1981, ο 87χρονος σήμερα, Αντόνιο Τεχέρο, ο οποίος εξέτισε 15 χρόνια φυλακίσεως για το αποτυχημένο πραξικόπημα.

20181215_165529

Ο Λουίς Αλφόνσο των Βουρβόνων, νυμφευμένος και πατέρας τριών παιδιών,  ζει στην ισπανική πρωτεύουσα, αλλά έχει έρθει σε αντιπαράθεση με το παλάτι. Εκτός από την παλιά διαμάχη για την διαδοχή στην οποία ο ίδιος δεν συμμετείχε βεβαίως, και την εκκωφαντική σιωπή του Ισπανού βασιλιά και εξαδέλφου του για την υπόθεση της εκταφής,  έχει ταχθεί εναντίον του γάμου των ομοφυλοφίλων, στήριξε την διαμαρτυρία των “Κίτρινων Γιλέκων” στην Γαλλία,  και υποστηρίζει ένθερμα το ευρωσκεπτικιστικό, πατριωτικό κόμμα Vox το οποίο έχει τρεις έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μία στην Ισπανική Γερουσία και 24 στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων.

20181215_165510
“Για μια καλύτερη Ισπανία και μια πιο δίκαιη Ευρώπη”.

“Η σημερινή ισπανική κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να διαγράψει την κληρονομιά της Ισπανίας. Τα αγάλματα γκρεμίζονται, οι δρόμοι μετονομάζονται, και αυτό είναι ατυχές. Ο Φράνκο δημιούργησε την μεσαία τάξη στην Ισπανία, δημιούργησε δάση, λίμνες και δρόμους, εμπόδισε την χώρα να εισέλθει στον πόλεμο και να εγκατασταθεί ο κομμουνισμός. Προφανώς υπήρξε ο εμφύλιος πόλεμος, αλλά δεν το θέλησε. Δεν πρέπει να σβήσουμε την Ιστορία. Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν μας αρέσει η μοναρχία, πρέπει να την ξεχάσουμε”, δήλωσε. “Μια κυβέρνηση επιτίθεται σε νεκρό άτομο.  Ο σεβασμός για τους νεκρούς είναι ανέκαθεν ο βασιλιάς όλων των πολιτισμών, και θα θέλαμε για πολύ καιρό ακόμα… [Ο Φράνκο] ήταν ένας μεγάλος στρατιώτης και ένας μεγάλος πολιτικός, κινούμενος πάνω απ ‘όλα με την βαθιά χριστιανική του πίστη και την αγάπη του για την Ισπανία. Δημιούργησε την ειρηνική Ισπανία, ευημερούσα και αναγνωρισμένη ανάμεσα στις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις. Η υπεράσπιση της μνήμης του είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιδέας μου για την τιμή και την πίστη“.

Τα 22 στενά μέλη της οικογένειας που επετράπη να παρίστανται στην τελετή, ενωμένα πίσω από τον νεαρό πρίγκιπα, έδωσαν την απάντηση, καθώς η σωρός μεταφερόταν από την Κοιλάδα των Πεσόντων:  “Ζήτω η Ισπανία”. Κάπου 500.000 είναι τα εγγεγραμμένα μέλη του ιδρύματος που δημιούργησε προς τιμή του Φράνκο η κόρη του. Μια υπολογίσιμη εκλογική δύναμη…

ΕΔ

 

 

 

 

 

 

 

Ευρωβουλή: Τα 2 “ΟΧΙ” που έσωσαν (για σήμερα) το παιχνίδι

 

SaRM
Με 290 ψήφους κατά και 288 υπέρ, οι Ευρωβουλευτές πάτησαν (προσωρινά) φρένο στην επιχείρηση εποικισμού της Ευρώπης, για μόλις 2 -σημαντικότατες- ψήφους.

 

Στην Ολομέλεια του  Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τέθηκε σήμερα σε ψήφιση η συνέχιση και η ενίσχυση (ή μη) των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στην Μεσόγειο.

Στην πρόταση περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων η υποχρέωση των κρατών-μελών να διενεργούν προληπτικές έρευνες με επαρκή και αποκλειστικά χρησιμοποιούμενα μέσα και εξοπλισμό στην Μεσόγειο, προκειμένου να διασφαλισθεί η ασφάλεια των μεταναστών,  (“in order to safeguard the safety of migrants”) γίνεται δηλαδή ξεκάθαρη αναφορά σε “μετανάστες” και όχι πρόσφυγες όπως έως τώρα θέλουν οι προπαγανδιστές να πιστεύουμε.

Η πρόταση δεν πέρασε, όπως φαίνεται από το γράφημα που εξασφαλίσαμε, για 2 ψήφους, οι οποίες προέρχονταν από τα “5 Αστέρια”, πρώην συμμάχους του Σαλβίνι στην κυβέρνηση.

Μετά το πέρας της κρίσιμης ψηφοφορίας οι νικητές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και συνεχάρησαν αλλήλους σε κλίμα μάλλον ανακούφισης.

Η σημερινή εξέλιξη καθιστά σαφές ότι η επιβίωση των εθνών μας και του πολιτισμού μας επιβάλλει ευρείες συνεργασίες συγκεκριμένου σκοπού οι οποίες μπορούν να κάνουν αποτελεσματικότερες τις δράσεις για την προστασία της εθνικής μας υπόστασης.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Deus Vult! Η φθινοπωρινή σύναξη της Γαλλικής Εθνικής Ταυτότητας

SYN

Σε κλίμα συνεργασίας και συναδέλφωσης, δεκάδες οργανώσεις, σύλλογοι και προσωπικότητες με πατριωτική και εθνικιστική δραστηριότητα συναντήθηκαν το Σάββατο 12 και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στα περίχωρα του Παρισιού. Για 13η χρονιά η συνάντηση του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» (τα χρώματα της Γαλλικής σημαίας), φέρνει κοντά όσους Γάλλους και λοιπούς Ευρωπαίους φίλους της εθνικής ιδέας επιθυμούν να συνεργαστούν ενώνοντας τις δράσεις τους για τον κοινό μας σκοπό: Την διατήρηση της εθνικής ταυτότητας των λαών μας.

Προσκεκλημένοι ομιλητές της φετινής διοργανώσεως ήσαν ο Ευρωβουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Αθανάσιος Κωνσταντίνου και η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου.

Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό τριάντα ομιλητές, σημαντικοί συγγραφείς, διανοούμενοι και προσωπικότητες από την Γαλλία και την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων ο Βέλγος Φιλίπ Ντεβίντερ μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, και ο πατριάρχης του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτικού Εθνικισμού Ζαν Μαρί Λεπέν.

Στην ομιλία του ο Γάλλος ηγέτης επεσήμανε : «Πρέπει να ισχυριστούμε ως αξίωμα ότι έχουμε το δικαίωμα και το καθήκον να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας κατά πρώτο και κύριο λόγο…. Βρισκόμαστε σε δημογραφικό πόλεμο!» Και συνέχισε:  «Δεν είναι πολύ αργά! Ωστόσο, θα χρειαστεί θάρρος και φαντασία για να καταστείλει κανείς εκείνους τους ανθρώπους που δεν είναι συμβατοί με την αντίληψή μας για τον κόσμο. Δεν πρέπει να πιστεύουμε, όπως πολλοί άνθρωποι σκέφτονται, ότι αρκεί να είμαστε ευγενικοί ώστε να δεχθούν να μοιραστούν την εξουσία … Σε μια τέτοια σύγκρουση υπάρχει ένας κατακτημένος και ένας νικητής και, γενικά, η μοίρα των κατακτηθέντων δεν είναι αξιοζήλευτη…»,.

Στην ομιλία του ο Ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου ομιλώντας στην γαλλική, τιμώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τους οικοδεσπότες, είπε:

«Αγαπητοί εξ αίματος αδελφοί, μαχητές στον ιερό αγώνα για την πίστη, πιστοί σύμμαχοι στην ευρωπαϊκή ελευθερία, σας χαιρετώ εξ ονόματος των Ελλήνων συντρόφων μου, εξ ονόματος των νεκρών ηρώων μας Μάνου και Γιώργου, οι οποίοι δολοφονήθηκαν.

Είμαι ευτυχής που βρίσκομαι εδώ μαζί σας, σε αυτήν την εορταστική ημέρα της ένδοξης σημαίας σας. Ελπίζω και εύχομαι οι νέοι μας να απολαύσουν μιαν ελεύθερη και ισχυρή Ευρώπη, την Ευρώπη των πατρίδων, των λαών και των σημαιών.

Ως μαθητής πρώτης τάξεως στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή, διάβασα για πρώτη φορά τον γαλλικό όρο «élan» (ορμή). Από εκείνη τη στιγμή, έχω δει επανειλημμένως την σημασία της ως κρίσιμου παράγοντος στις συγκρούσεις. Σήμερα χρειαζόμαστε ορμή σε όλους τους τομείς του αγώνα μας : πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και, επίσης, πνευματικό.

Κυρίες και κύριοι,

Τιμή μας είναι η πίστη μας στην ιδέα του έθνους!

Υπερηφάνειά μας είναι η πίστη μας στην ιδέα της πατρίδας!

Όραμά μας είναι η σωτηρία των διαχρονικών αξιών!

Τρεις γενιές μετά τον δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο, η Γαλλία, ισχυρή και αποφασισμένη, μπορεί να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση σώζοντας τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Deus Vult! »

Λαμβάνοντας εν συνεχεία τον λόγο η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι : «Πολλοί μιλούν για την ένωση της Δεξιάς. Μου δίνουν την εικόνα ότι περιμένουν ένα Woodstock της Δεξιάς, από όπου θα φύγουμε μαζί χέρι-χέρι προς το ηλιοβασίλεμα. Ημέρες σαν την σημερινή είναι το καλύτερο που μπορούμε να επιτύχουμε. Ενωμένοι δεν σημαίνει πανομοιότυποι. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, γιατί ίσως αύριο δεν θα υπάρχουμε πλέον σε αυτή τη γη. Η αλήθεια θα μας κάνει ελεύθερους. Οι λαοί μας ζητούν συνέπεια και σταθερότητα για να μας ακολουθήσουν. Ας δώσουμε όραμα και ελπίδα στους ανθρώπους μας. Δεν είμαστε μόνοι, δεν είναι μόνοι !».

Το τολμηρό στοίχημα της αναγέννησης των περίφημων ημερών του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» οι οποίες απετέλεσαν την μαζική λαϊκή δύναμη του Εθνικού Μετώπου με την ηγεσία του Ζαν Μαρί Λεπέν, τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ομολογουμένως πέτυχε, χάρις στην συμβολή συλλόγων, οργανώσεων και προσωπικοτήτων.

Περίπου 4.000 άτομα, πέρασαν από εκεί το διήμερο, τασσόμενοι με ενθουσιασμό υπέρ μιας νέας σελίδας του εθνικιστικού κινήματος και των κινημάτων της ταυτότητος, με την ελπίδα ότι θα δώσουμε νέα ώθηση στους αγώνες των ανθρώπων της ηπείρου μας για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δημιουργία.

DIMOPOULOU-BLEUBLANCROUGE2019