Featured

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Τουλάχιστον μην κρύβετε τον ήλιο

Τουλάχιστον μην κρύβετε τον ήλιο

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«αλλά γαρ το δοκούν αληθές ουχ όσιον προδιδόναι». Πλάτων, Πολιτεία 607

Aυτό που σου φαίνεται αληθινό, δεν είναι σωστό να το προδίδεις», καθοδηγεί ο Θείος Πλάτων. «Τι είναι αληθινό;» ανταπαντά ο Σωκράτης. «-Τ’ είναι θεός; τι μη θεός; και τι τ’ ανάμεσό τους;» αναρωτιέται ο ποιητής Σεφέρης στην «Ελένη» του. «Άνθρωπο ζητώ», διαλαλεί στην Αγορά ο Διογένης κρατώντας ένα φανάρι. Φευ «λίγοι άνθρωποι αλλά μεγάλο πλήθος λουομένων» κατά τον κυνικό φιλόσοφο. Λένε ορισμένοι, πως και έξω από την Χρυσή Αυγή υπάρχουν πατριώτες. Πως οι Έλληνες Εθνικιστές δεν μονοπωλούν την αγάπη για την Πατρίδα. Υπάρχουν αναμφίβολα Έλληνες οι οποίοι δακρύζουν για την Ελλάδα, με την ίδια πάνω-κάτω συγκίνηση που τους προκαλεί ένας πληγωμένος σκύλος. Ποιο αποτέλεσμα έχει αυτή η αγάπη που είναι στην όψη σαν λιβανέζικο σιροπιαστό, όμως στον πάτο του ταψιού καμμένη περιμένει η γεύση της υποδούλωσης;

Από δυο μεριές εκπαιδεύτηκαν οι Έλληνες πως δεν μπορούν να αποφασίζουν μόνοι τους, κι έχουν ανάγκη υποβολέων: από την μια, από τους προπαγανδιστές του ξένου παράγοντα, των Βρυξελλών, του ευρώ και της προγραμματισμένης καταστροφής της χώρας, όπως αποκαλύψαμε με σχετικό έγγραφο του Αμερικανικού Κογκρέσου. Και από την άλλη, από επίδοξους διερμηνείς «σωτήρων» που αναμένουν να διακτινιστούν στην Πόλη, για να μην μπει στον κόπο ο λαός να σταθεί στα πόδια του, αλλά να σωθεί δια της καταπόσεως φραπέδων. Τραγική η εθελοδουλία και στις δυο πλευρές.

Πράγμα το οποίον έχασε προ πολλού πάσαν ηθικήν αξίαν, μόνον διά χρημάτων είναι κτητόν…”, γράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στους «Χαλασοχώρηδες». Οι φανφάρες, οι σουλτανικές διαταγές, τα εξωτερικά σύμβολα χωρίς πνευματικό υπόβαθρο, και η υποκρισία ως αρετή, κρύβουν την ένδεια του περιεχομένου. Μένει έτσι να κυριαρχεί η ελλαδεμπορία, η χριστιανεμπορία, και οι λοιπές εμπορίες ιδεών, πόνου και αισθημάτων. Ποιο θα είναι, λοιπόν, το αύριο; Σε μια εποχή που φέρνει κύμματα ανακατατάξεων, ο αγώνας είναι ανοιχτός για όσους θέλουν να αψηφήσουν την διχόνοια της Σκοτεινής Εποχής.

Η Ελλάδα θα βγει από την στενωπό, όχι επειδή θα ξεπληρώσει ο λαός τα χρέη τα οποία συνήψαν οι μεταπολιτευτικοί πολιτικοί και πολιτειακοί παράγοντες, αλλά επειδή η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να ζήσει, ματωμένη αλλά όρθια, όπως τα αγόρια και τα κορίτσια της Χρυσής Αυγής του Ασπροπύργου. Γιατί η επιθυμία αυτού που έρχεται, θα διδάξει στον λαό να μην ζητά «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» για να τον εξαφανίσει, μα να θέλει να γίνει ο ίδιος καλύτερος για να τον ξεπεράσει. Για να μπορέσεις όμως, αναγνώστη, να ξαναγράψεις το παραμύθι, πρέπει να το έχεις γράψει μόνος σου, και να γνωρίζεις τα σουσούμια του. Απέναντι σε μιαν αντίσταση, που προχωρά μουδιασμένη, εξελίσσεται στοχευμένα η σκυταλοδρομία των πολιτικάντηδων.

Την εβδομάδα αυτή οι εθνοπατέρες – πλην Χρυσής Αυγής- αποφάσισαν να γίνουν οι ψηφοφορίες για την εκλογή Προεδρείου στην βουλή, ονομαστικές, αντί για μυστικές. Μετά την διαρροή το 2015, δεκάδων βουλευτών τους οι οποίοι στήριξαν την υποψηφιότητα του βουλευτή Κερκύρας της Χρυσής Αυγής, Αϊβατίδη, για την θέση αντιπροέδρου, απεφάσισαν να καταργήσουν και τυπικά το δικαίωμα στην γνώμη. Τι άλλο περιμένει να δει κανείς για να αντιληφθεί το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούν τον κοινοβουλευτισμό οι ίδιοι οι βουλευτές; Εάν «διαφάνεια» σημαίνει κατάργηση της μυστικότητας της ψήφου, δεν σημαίνει και κατάργηση των εκλογών, οι οποίες αποτελούν θεμέλιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;

Ο λόγος για τον οποίον τα κόμματα συμφώνησαν να αποτρέπουν διαφοροποιήσεις είναι για να απαγορεύσουν την ψήφο στην Χρυσή Αυγή, την οποία αποκλείουν από το δικαίωμα να εκλέγει αντιπρόεδρο αν και ο λαός την ανέδειξε σε τρίτο κόμμα του Κοινοβουλίου. Ακόμη πιο σημαντικά, η μεθόδευση αυτή, μας αποκαλύπτει τον σχεδιασμό του κόμματος των πολιτικών κομμάτων για το μέλλον. Καταργώντας την «Αξιωματική Αντιπολίτευση» και ονομάζοντας τα κόμματα ως πρώτο, δεύτερο, κ.λ.π., κατά το «γονέας Α-γονέας Β», ομολογούν ότι στην επόμενη βουλή, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα συγκυβερνήσουν.

Στην περίπτωση αυτή, το δεύτερο κόμμα, θα είναι το τύποις αντιπολιτευόμενο, με τα σχετικά θεσμικά προνόμια, ώστε να μην ονομαστεί Αξιωματική Αντιπολίτευση η Χρυσή Αυγή, και Αρχηγός της, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται για διαστροφή του Πολιτεύματος. Πόσο όμως πλανώνται οι διώκτες των Εθνικιστών! Ας τους θυμίσουμε, λοιπόν, την ρήση του Φωκυλίδου του Μιλησίου: «Λαώ μη πίστευε. Πολύτροπος έστιν όμιλος. Λαός τοι και ύδωρ και πυρ ακατάσχετα πάντα». Τίποτε και κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει μιαν ιδέα όταν έχει έρθει η ώρα της, τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους Έλληνες Εθνικιστές. Δειλοί, ανήμποροι, συμβιβασμένοι και πουλημένοι, δεν μπορείτε να μας κρύψετε τον ήλιο

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/toulachiston-mhn-krubete-ton-hlio#ixzz4l080nvXu

Featured

Από την Σύνταξη-φ.206

wp-1490991511062.pngΠρόσφατη δημοσκόπηση η οποία δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα, έδειξε ότι η
βάση της Χρυσής Αυγής είναι οι μη προνομιούχοι, οι άνθρωποι του μόχθου και του μεροκάματου. Το γεγονός αυτό ανέδειξε και ο Αρχηγός της, στην πύρινη ομιλία του στην Τ.Ο. Δυτικής Αττικής του κόμματός του, την περασμένη Τετάρτη, εκεί όπου λίγες μέρες πριν, παρακρατικοί συμμορίτες με στολές της Αστυνομίας, επιτέθηκαν με σφυριά, έσπασαν κεφάλια και συνέθλιψαν χέρια αγωνιστών της ζωής και του Εθνικισμού. Κονσερβοκούτια δεν είχαν όπως οι παππούδες τους, αλλά καταπώς οδηγείται η κατάσταση, με την μονομανία εναντίον όποιου Χρυσαυγίτη ζει και αναπνέει, και την ατιμωρησία των καλόπαιδων του Συστήματος, δεν θα αργήσουμε να το δούμε και αυτό…
Άλλωστε οι σύντροφοι προειδοποιούν με ταινία που κυκλοφορεί σε δυο κινηματογράφους των Αθηνών, μεταξύ 22 και 28 Ιουνίου πως «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε», προαναγγέλλοντας έναν νέο κύκλο βίας και αίματος, όμοιο με αυτόν του Συμμοριτοπολέμου.
Αυτούς τους αμετανόητους ανθέλληνες, τους έκανε κόμμα και νοικοκυραίους η προδοτική Νέα Δημοκρατία. Η ψοφοδεξιά που πλημμύρισε το Δημόσιο και
ιδιαίτερα την Εκπαίδευση με «προοδευτικές» αριστεράντζες. Η πατριδοκάπηλη δεξιά που τους έκανε αφεντικά στα χώματα που κράτησαν ελεύθερα με
ποταμούς αιμάτων οι νέοι Έλληνες του Ελληνικού Στρατού.
Απέναντι σε αυτούς, δεξιούς και αριστερούς ανθέλληνες, στέκονται οι Έλληνες της Χρυσής Αυγής.
Ποιοι είναι;
Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της Common View ο Λαϊκός Σύνδεσμος παραμένει σταθερά και ξεκάθαρα τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας με διαφορά από το τέταρτο ΚΚΕ, και με σαφείς ανοδικές τάσεις, με ποσοστό 9% κατά μέσον όρο, είναι όμως δεύτερη
πολιτική δύναμη με 12,7% στους δοκιμαζόμενους Έλληνες με χαμηλά εισοδήματα (0-600 ευρώ), ενώ φαίνεται πως δεν έχει έρεισμα σε όσους έχουν εισοδήματα άνω των 1800 ευρώ, στους οποίους καταγράφουν μεγάλα ποσοστά η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι λάθος να θεωρούμε απαξιωτικό το να ασκεί κάποιος ένα επάγγελμα το οποίο του αποφέρει ένα συγκριτικά ανώτερο εισόδημα. Οι Ελληνες οι οποίοι τόλμησαν να δημιουργήσουν Ελληνικές Βιομηχανίες όπως αυτοί τους οποίους παρουσιάζουμε στις σελίδες 12-13, και βρήκαν απέναντί τους το κράτος, είναι Ελληνες τους οποίους θέλουμε δίπλα μας, και η δημιουργικότητά τους είναι το ζητούμενο σε μια Εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής.
Είναι όμως πραγματικό το ότι αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους ασφαλείς, και ακόμη περισσότερο, αυτοί που περιφρονούν τον λαό, ακόμη και μεταξύ των λεγομένων «πατριωτών», κάνουν ακόμη μεγαλύτερο λάθος, θεωρώντας πως η Χρυσή Αυγή
δεν τους αφορά. Σύντομα θα διαπιστώσουν πως η σειρά τους πλησιάζει. Ας μην ελπίζουν όμως πως και τότε θα επιβληθούν από καθέδρας στον λαό που βρίσκεται σήμερα στριμωγμένος από την λαιμαργία την δική τους και αυτών που στηρίζουν με την ψήφο
τους.
Και από κοντά, ας έχουν τον νου τους κι όσοι απαξιώνουν την Δημοκρατία. Γιατί αν η Δημοκρατία φίμωνε αυτούς που κατά το κόμμα των πολιτικών κομμάτων, «δεν δικαιούνται δια να ομιλούν» για να θυμηθούμε τον καψερό τον Μένιο, που πλήρωσε και
δικά του αλλά και άλλων περισσότερο ατασθαλίες, αυτοί οι ξεχασμένοι Έλληνες των 600 ευρώ και κάτω, αυτά τα παιδιά από τον Ασπρόπυργο, δεν θα είχαν πού να ακουμπήσουν τις ελπίδες τους.
Μακριά λοιπόν από εμάς οι φαντασιώσεις περί «Εκλεκτών» και «Σοφών» που θα σώσουν τον κόσμο. Σήμερα οι εκλεκτοί είναι άλλοι, κι έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Αμφισβητώντας τις διαδικασίες επειδή δεν μπορούμε να τις περιφρουρήσουμε ή δεν έχουμε το θάρρος να κυνηγήσουμε την διάδοση των ιδεών μας, δεν υπηρετούμε τους ανθρώπους που στηρίζουν την Χρυσή Αυγή. Και είναι εν δυνάμει πολλοί, πάρα πολλοί.
Όπως αναφέρεται σε δημοσκόπηση της Chatham House-Kantar, το 64% των Ελλήνων αισθάνεται ότι «ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής και ο μουσουλμανικός δεν συμβιβάζονται». Στην πανευρωπαϊκή αυτή έρευνα, η Ελλάδα σημειώνει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό μετά την Πολωνία, ενώ την ακολουθούν η Αυστρία και η Ουγγαρία με 62%.
Ας έχουμε λοιπόν μεγαλύτερη υπομονή, μεγαλύτερη πεποίθηση, και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτόν τον λαό. Αλλά ας μην παραμελούμε την υποχρέωση να του ανοίγουμε τα μάτια, από όποια θέση και αν βρισκόμαστε, σε εποχές σκοταδισμού και φίμωσης. Εμπρός, πάντα εμπρός!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Featured

Διαβάστε στο φύλλο 206 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

 

01-24á.qxp
  • Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ
  • CAPITAL CONTROLS:Η σεισάχθεια λογική αποτίναξης των κυβερνητικών λαθών
  • ΕΡΕΥΝΑ:Το κράτος εχθρός της Ελληνικής Βιομηχανίας
  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ:Το «σκοτεινό» Πεδίον του Άρεως
  • Εφιάλτης η λειψανδρία για τις Ένοπλες Δυνάμεις
  • Αντιπροσωπευτική «Δημοκρατία»
  • Iωάννης Βελισσαρίου: Ο Ήρωας των Ηρώων
  • Η Κοιλάδα των Ναών στον Ακράγαντα
  • Πρόκληση από τους κατσαπλιάδες του ΚΚΕ
  • Το κοτέτσι του Ιερεμία
  • Τουλάχιστον μην κρύβετε τον ήλιο

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Ιουνίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Εθνικισμός: Ο μόνος δρόμος ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση – Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Εθνικισμός: Ο μόνος δρόμος ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Στο τέλος μιας Εποχής για το Νέο που έρχεται

«Ο εθνικισμός είναι μορφή ενέργειας. Όλοι λοιπόν οι ενεργητικοί άνθρωποι είναι εθνικιστές, είτε το ξέρουν είτε όχι. Ο διεθνιστής είναι στοιχείο θανάτου για το έθνος του».

«Ας λείψει το κράτος, που θα της είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνει την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρεί το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί. Το κράτος που εμποδίζει τη φυσιολογία του έθνους, είναι περιττό και βλαβερό».

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Μία απάντηση κατ’ αρχάς στο γιατί τοποθετώ στην αρχή αυτού του κειμένου δύο φράσεις του Μεγάλου Έλληνα Εθνικιστή Ίωνος Δραγούμη, ο οποίος δολοφονήθηκε άνανδρα και άδικα από τους “δημοκράτες”. Η απάντηση αυτή σε απάντηση του βιβλίου του κ. Γιάννη Α. Μάζη, διδάκτορα ρωσικής και ευρωπαϊκής Ιστορίας και καθηγητού Πανεπιστημίου στις ΗΠΑ, βιβλίου με τίτλο “Ίων Δραγούμης ο ασυμβίβαστος”. Αφορμή για το βιβλίο του έδωσε, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” το γεγονός ότι χρησιμοποιεί (“άγαρμπα”… όπως γράφει) η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στα κείμενά της τον Ίωνα Δραγούμη. Σκοπός του βιβλίου του να αποδείξει ότι ο Ίων Δραγούμης δεν έχει καμμία σχέση με τους “φασίστες”, όπως είναι σύμφωνα με τους όρους της μιντιακής τυραννίας οι Χρυσαυγίτες.

Όμως, εάν μελετήσει κανείς το βιβλίο του κ. Μάζη καταλήγει στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα και για του λόγου το αληθές θα σας παραθέσω ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο του βιβλίου “Ο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ”, σελίδα 287, όπου ο συγγραφεύς τονίζει: “Όπως οι περισσότεροι πρωτοφασίστες και πρόδρομοι του φασισμού, ο Δραγούμης απέρριπτε και απεχθανόταν το διεφθαρμένο και εν πολλοίς ψευδοδημοκρατικό πολιτικό σύστημα της εποχής του. Μιλούσε περιφρονητικά για το Σύνταγμα του 1864 και για την “αυτοαποκαλούμενη Εθνοσυνέλευση”  που το είχε ψηφίσει”.

Επιπλέον, με την αξιόλογη εργασία του ο καθηγητής κ. Γιάννης Α. Μάζης μας αναδεικνύει πτυχές της πνευματικής και πολιτικής οντότητος του Ίωνος Δραγούμη, όπως το γεγονός ότι ήταν βαθύτατα επηρεασμένος από τον Νίτσε και τον Μπαρές, τον πατέρα του Γαλλικού Εθνικισμού ή “φασισμού” σύμφωνα με την ορολογία της εποχής μας. Ακόμη μας ομιλεί για την προσωπική του γνωριμία με τον Γάλλο Φυλετιστή Γκομπινώ, ο οποίος είχε ζήσει στην Ελλάδα. Με απλά λόγια, ο καθηγητής κ. Γιάννης Α. Μάζης απέδειξε στο βιβλίο του ότι εάν κάποιοι μπορούν με βάσιμα στοιχεία να ισχυριστούν ότι είναι οι πολιτικοί επίγονοι του Ίωνος Δραγούμη δεν είναι άλλοι από τους Εθνικιστές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ!

Στο τέλος μιας Εποχής

Μετά την πτώση των καθεστώτων του ανυπάρκτου σοσιαλισμού, μετά την κατάρρευση του μπολσεβικισμού, ο οποίος διελύθη σαν χάρτινος πύργος και αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός ότι στην Πατρίδα μας επικρατεί η μαρξιστική σκέψη και η Ελλάδα είναι δυστυχώς το τελευταίο σοβιέτ της Ευρώπης, είναι δεδομένο ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις της ανθρωπότητος, οι οποίες κρατούν στα χέρια τους το χρήμα, επιχειρούν μια απόλυτη ισοπέδωση, επιδιώκουν την κυριαρχία του μαζανθρώπου, αλλά απαραίτητο στοιχείο και προϋπόθεση για να επιτύχουν αυτό είναι να υπάρχει ένας καταναλωτικός παράδεισος. Συμβαίνει όμως αυτό στις ημέρες μας;

Απαντώ με τα λόγια του αείμνηστου Έλληνα στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη, από το βιβλίο του “Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο” στο οποίο τονίζει: “Αν η υιοθέτηση των αρχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κοινοβουλευτισμού κλπ. συνδέεται με την επιθυμία και την προσδοκία της γρήγορης συμμετοχής στην ευημερία και στην ελευθερία της Δύσης, τότε η αποτυχία της επιδίωξης αυτής θα μεταβάλει αναγκαστικά την θετική τοποθέτηση απέναντι στην Δύση και την Ιδεολογία της”.

Αυτήν ακριβώς την εποχή ζούμε ή μάλλον το τέλος αυτής της εποχής, αφού η τραγική αποτυχία του καπιταλισμού έχει κατ’ ουσίαν καταστήσει απαγορευτική την προοπτική αυτής της ευημερίας και επομένως αυτό το οποίο αναμένεται να λάβει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις είναι μια αμφισβήτηση της κυρίαρχης ιδεολογίας της Δύσης και προς αυτή την κατεύθυνση πορεύονται τα εθνικιστικά Κινήματα σε όλη την Ευρώπη και βεβαίως και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στην Ελλάδα μας, έχοντας να αντιμετωπίσει το μίσος και την πολεμική ενός ολόκληρου συστήματος, τόσο από πλευράς φιλελευθέρων όσο και μαρξιστών.

Ο δικός μας Εθνικισμός

Θεωρούν οι κυρίαρχοι της πολιτικής ζωής, οι οποίοι με τρόπο αυταρχικό επιβάλουν απόψεις, Ιδέες και όρους ότι ο Εθνικισμός είναι απόρροια της Γαλλικής Επαναστάσεως. Αυτό ίσως να ισχύει για πολλά από τα κράτη της Ευρώπης, τα οποία αναζήτησαν την ενότητα, η οποία θα καταργούσε τον κατακερματισμό τους σε κρατίδια φεουδαρχικού τύπου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ισχύει για την Ελλάδα.

Αλήθεια, ο Εθνικισμός του Ίωνος Δραγούμη ή του Περικλή Γιαννόπουλου είχε σχέση με την Γαλλική Επανάσταση; Είναι τουλάχιστον αστεία μια τέτοια άποψη, αφού δεδομένη είναι η αντίθεσή τους προς το πνεύμα του λεγόμενου διαφωτισμού. 

Ας δούμε, όμως, μια άλλη ερμηνεία του Εθνικισμού, η οποία μας αφορά άμεσα και έχει απόλυτη σχέση με τον Εθνικισμό της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Διαβάζουμε πάλι στον Παναγιώτη Κονδύλη και στο κεφάλαιο “Παράδοση και εκσυγχρονισμός”: “Η ερμηνεία του Εθνικισμού ως μιας εισβολής του παρελθόντος στο παρόν συνδέεται πάλι συχνότατα με αντιλήψεις αντλούμενες από την ανθρωπολογία και την φιλοσοφία της Ιστορίας, οι οποίες ανάγουν την επίμονη επιβίωση του εθνικιστικού φρονήματος στην ανεκρίζωτη ανάγκη του ανθρώπου για ψυχικούς και ουσιακούς δεσμούς και για την αντίστοιχη ταυτότητα, ή την θεωρούν τον εθνικισμό ως φυσική και αναμενόμενη εξέγερση ενάντια στην ορθολογικότητα του εκτεχνικευμένου κόσμου και συνάμα ενάντια στην χρησιμοθηρική ορθολογικότητα του κράτους δικαίου”.

Αυτός είναι ο δικός μας Εθνικισμός.

“Εξέγερση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο”

Ο Εθνικισμός της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ λοιπόν δεν έχει καμία σχέση με τον αστικό εθνικισμό των κρατών της Ευρώπης. Είναι μια μεγάλη επιστροφή στις ρίζες, σε έναν κόσμο γεμάτο μύθους και παραδόσεις. Είναι ένας Εθνικισμός που στηρίζεται στην φυσική πραγματικότητα της Φυλής και στην φιλοσοφία της Ιστορίας και επί πλέον είναι ένας Εθνικισμός που αναζητεί την Φυλετική Ψυχή των Ελλήνων σαν την μόνη απάντηση στην τυραννία του ορθολογισμού, στον μαζάνθρωπο της βιομηχανικής και μεταβιομηχανικής εποχής και στον ισοπεδωτισμό της παγκοσμιοποίησης.

Στο τέλος μιας εποχής, λοιπόν, όπου ο καπιταλισμός καταρρέει και ο μαρξισμός έχει ιστορικά χρεοκοπήσει, ο Εθνικισμός είναι τα νιάτα του κόσμου, ενός κόσμου που αντιστέκεται στην τυραννία την οποία θέλουν να επιβάλουν. Αυτόν τον Εθνικισμό υπηρετεί η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και είναι ο Εθνικισμός της ο πόθος για μια μεγάλη επιστροφή στα μονοπάτια της χιλιόχρονης Αυτοκρατορίας μας και του Αρχαίου Κλέους.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

πηγή

Η ευγένεια ως αρετή 

Η ευγένεια ως αρετή

Παρότι στις μέρες μας η  λέξη ευγένεια λαμβάνει διπλή έννοια, της αριστοκρατίας ή των καλών τρόπων, εν τούτοις, η ετυμολογία της λέξης ανάγεται στο –ευ, το καλό, και το –γένος, την γενιά, την φυλή. Η ευγένεια λοιπόν μέσα από ένα άλλο πρίσμα λαμβάνει την έννοια της καλής γενιάς.

Και ο όρος αυτός αυτόματα οδηγεί σε μια βασική αλήθεια: ότι τα εξωτερικά όσο και τα εσωτερικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων κληροδοτούνται από την μια γενιά στην επόμενη, δημιουργώντας νέες αυθύπαρκτες προσωπικότητες. Η ευγένεια λοιπόν είναι εμφανής και προσπελάσιμη σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, από την εξωτερική εμφάνιση, το πνεύμα, το ήθος, τους τρόπους και την γενικότερη συμπεριφορά, μέχρι ακόμα και την ενασχόληση με τα κοινά και την σύνδεση αυτής της έννοιας με μια ακόμη σημαντική λέξη, την ευσέβεια.

Σε ατομικό επίπεδο η ευγένεια γίνεται αντιληπτή στους τρόπους αλλά και την εμφάνιση ενός ανθρώπου και είναι η αρετή η οποία αντικατοπτρίζει εξωτερικά τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Σε αντίθεση με την κολακεία, η πραγματική ευγένεια και πραότητα είναι εγγενής και δεν έχει απώτερο στόχο την εκμετάλλευση ενός άλλου ατόμου, Κυρίως όμως, σε ηθικό επίπεδο, η ευγένεια εμφανίζεται ως ακόμη σημαντικότερη αρετή και αποκαλύπτεται στην έγνοια για τον άλλον, στην ευθύνη για τα υπόλοιπα άτομα και την ανάγκη για προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.

Και αυτή είναι η κοινωνική παράμετρος της ευγένειας. Διότι μόνο ένας πραγματικά ευγενής άνθρωπος είναι ικανός να συνειδητοποιήσει την γύρω του πραγματικότητα, να θελήσει να την αλλάξει προς το καλύτερο και το κυριότερο: όχι για τον εαυτό του αλλά μαζί και για τον συνάνθρωπό του. Γι’ αυτό και η ευγένεια είναι στενά συνδεδεμένη με τα ιδανικά του Εθνικιστή ο οποίος προχωρά πέρα από την κάλυψη των προσωπικών του αναγκών, προς την συμπάθεια και την βοήθεια για τον συνάνθρωπο, τον συμπατριώτη, τον Συναγωνιστή. Λαμβάνοντας δε υπόψη την αρχαία σημασία της ευσέβειας, τότε ευγένεια και ευσέβεια διακρίνονται ως έννοιες δίδυμες, οι οποίες δηλώνουν την ευθύνη για τον άλλο άνθρωπο, για το κοινωνικό σύνολο, για τον Λαό, το Έθνος, την Πατρίδα.

Ίσως όμως η ευγένεια να συνδέεται και με την αριστοκρατία γιατί πρόκειται για μια αρετή που εντοπίζεται στους λίγους, σε εκείνους που έχουν το θάρρος και την μεγαλοψυχία να είναι πραγματικά ευγενείς.

πηγή

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: Η τρομοκρατία δεν λυγίζει τους Εθνικιστές! Όλες οι ομιλίες από την συγκέντρωση στον Ασπρόπυργο – 2 ΒΙΝΤΕΟ

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος δήλωσε με παρρησία ότι το Κίνημα παραμένει στις επάλξεις του Αγώνα, κρατώντας ΨΗΛΑ τις Σημαίες του Εθνικισμού σε ολόκληρη την Ελλάδα!

0asprropyrgo-sygkentrosi_(2)0asprropyrgo-sygkentrosi_(6)0asprropyrgo-sygkentrosi_(8)

Με μια δυναμική συγκέντρωση εκατοντάδων Ελλήνων Εθνικιστών στον Ασπρόπυργο η Χρυσή Αυγή έστειλε ηχηρό μήνυμα Αντίστασης πως δεν λυγίζει απέναντι στην τρομοκρατία του αριστερού παρακράτους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/n.-g.-michaloliakos-h-tromokratia-den-lugizei-tous-ethnikistes-oles-oi-omil#ixzz4kiB03f5X

Πολιτικάντηδες- Μια φορά προσκυνημένοι, πάντα προσκυνημένοι

 

arkas-3

Από την γένεση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, οι Μεγάλες Δυνάμεις επεδίωξαν να μείνει η Ελλάδα μικρή και φτωχή, ανάχωμα σε μια αναζωπύρωση των εξ Ανατολών αυτοκρατορικών φιλοδοξιών, ώστε να μην μπορέσει ποτέ να ξεφύγει από τον έλεγχό τους και για να την χρησιμοποιούν κατά το δοκούν στην προώθηση των συμφερόντων τους. Πρόθυμους συνεργάτες βρήκαν στην επιδίωξή τους αυτή Έλληνες πολιτικούς οι οποίοι υπέγραψαν σειρά δανείων ώστε να κρατούν τους μέχρι πρότινος αγωνιστές σε καταστολή και να διαμοιράζουν τα προνόμια της εξουσίας.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για τους πολιτικάντηδες της εποχής του στους διαχρονικά επίκαιρους «Χαλασοχώρηδες»:

Ήτο βέβαιος ότι εκλεγόμενος βουλευτής, θα ωφελείτο είκοσι πέντε ή τριάντα χιλιάδας το ολιγώτερον. Α! ήτο πολύ «κουλοπετσωμένος». Εν πρώτοις, όταν επρόκειτο να διορίσει υπάλληλον, θα του έλεγε «μ’ δίνεις τα μισά;», πριν αποφασίσει να δώσει μπιλιέτο. Νέτα σκέτα, «σίγουρες δουλειές». Και αν κανείς κακομοίρης ετύγχανε να του χρεωστεί από παλαιόν καιρόν τίποτε ψωροδραχμές, θα τον διώριζεν, εξαναγκάζων αυτόν να υπογράψει εκ προκαταβολής πολλών μηνών αποδείξεις διά τους μισθούς του, με χρονολογίας ημερών μήπω ανατειλασών μέχρις υπερεξοφλήσεως.

Αλλ’ αυτά ήσαν δευτερεύοντα και ανάξια λόγου. Ό,τι απετέλει την δύναμιν του Αλικιάδου ήτο ο πόθος, υφ’ ου εφλέγετο, να φανεί χρήσιμος εις την εκτέλεσιν δημοσίων έργων της επαρχίας. Εν πρώτοις, υπήρχεν η εθνική οδός, η προκηρυσσομένη εκάστοτε ως μέλλουσα να κατασκευασθεί παρά την πρωτεύουσαν της επαρχίας πόλιν. Εκείθεν, αν εξελέγετο βουλευτής, θα είχε την μερίδα του λέοντος. Από τώρα είχεν αρχίσει να συνεταιρίζεται κρυφά με τους εργολάβους. Κατά την πρώτην βουλευτείαν του ολόκληρον δάσος το είχε κάμει ιδικόν του, δικαιώματι κατακτήσεως. Με τον έφορον, τον οποίον είχε φέρει εις την επαρχίαν του, είχε προεξηγηθεί σαφέστατα:«θα σε διορίσω, αλλά φόρον δεν θα βεβαιώσεις από την ξύλευσιν του δάσους.

Έπειτα ήτο ο λιμήν, ο λιμήν της βορειοανατολικής πόλεως. Α! αυτός ο λιμήν είχεν όλους τους μυθολογικούς χαρακτήρας, ούς ηδύνατό τις να επιθυμήσει διά μεγάλην επιχείρησιν. Ωμοίαζε με το παλάτι των Σαράντα Δράκων ή με το Κάστρο της Ωριάς. Εις κάθε νέας εκλογάς επροκηρύσσετο η εργολαβία· εις κάθε διάλειμμα μεταξύ δύο εκλογών η εργολαβία εγκατελείπετο. Ερρίπτοντο ακριβώς τόσαι πέτραι προς μόλωσιν της θαλάσσης κατά τας παραμονάς εκάστης εκλογής, όσαι, αν υπελογίζετο ότι θα είχομεν βουλευτικάς εκλογάς κατά παν έτος, θα ήρκουν όπως, μετά τρεις αιώνας, μετά πέντε αιώνας το πολύ, συντελεσθεί το έργον. Αλλά την φοράν ταύτην ο Αλικιάδης είχεν απόφασιν «αμέτ Μουαμέτ», να βάλει τη δουλειά εμπρός. Α! δεν τον εγελούσαν αυτόν με το σήμερα και με το αύριο οι εργολάβοι. Ήθελεν εκ παντός τρόπου να φανεί χρήσιμος εις την επαρχίαν του”.

Με αυτούς πορεύθηκε κοντά 200 χρόνια το ελλαδικό κράτος, με τους πολιτικάντηδες να τρώνε τις σάρκες του, εκμαυλίζοντας τους πολίτες, και , βεβαίως συνάπτοντας δάνεια. Οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

Από το 1879 έως το 1893 η Ελλάδα συνήψε 9 δάνεια από το εξωτερικό κυρίως από τους Ρόθτσιλντ αλλά και από την National Βank Fur Deutschland.

Η Ελλάδα παραχωρούσε κατά καιρούς στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο  τα μονοπώλια άλατος, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, σιγαρόχαρτου, και Ναξίας σμύριδος, καθώς και τους δασμούς των τελωνείων Λαυρίου, Πατρών, Βόλου και Κέρκυρας.

Στους ξένους «θεσμούς» της εποχής παραδόθηκε επίσης και η εποπτεία των δημοσίων υπηρεσιών που ήταν αρμόδιες για την είσπραξη των εκχωρηθέντων εσόδων! Έτσι οι προσλήψεις, οι απολύσεις, οι μεταθέσεις και οι προαγωγές των υπαλλήλων αυτών των υπηρεσιών εξαρτώντο από την έγκριση του ΔΟΕ.

Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος κράτησε ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γραφείο του στην Αθήνα έκλεισε μόλις το 1978, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, επανήλθε δριμύτερος στην Μπανανία της ανατολικής Μεσογείου.

Τα λεγόμενα «δάνεια της ανεξαρτησίας», όπως ονομάστηκαν αυτά που πήρε τότε η επαναστατημένη Ελλάδα από την Αγγλία, το ένα ονομαστικής αξίας 800.000 λιρών, και το άλλο, ονομαστικής αξίας 2.000.000 λιρών, στάθηκαν η απαρχή της οικονομικής υποτέλειας της Ελλάδας στους ξένους. Συνήφθησαν  με όρους τοκογλυφικούς, και σπαταλήθηκαν σχεδόν ολόκληρα όχι στον αγώνα ενάντια στον Τούρκο δυνάστη, αλλά στον εμφύλιο πόλεμο.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Ανδρεάδης  στην «Ιστορία των Εθνικών Δανείων υπό Ανδρ. Μιχ. Ανδρεάδου, Υφηγητού της Πολιτικής Οικονομίας και Δημοσιολογίας εν τω Εθν. Πανεπιστημίω, Διδάκτορος του Δικαίου. Διδάκτορος των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, Lauréat της εν Παρισίοις Νομικής Σχολής, Τυπογραφείον Εστίας, 1904».

«Η κερδοσκοπική περίοδος, ήτις ήρξατο αναπτυσσομένη μεσούντος του 1823 (…) ιδιάζον χαρακτηριστικόν έχει την ακράτητον ροπήν προς δάνεια ξένων κρατών, και δη κρατών μη επισήμως ανεγνωρισμένων, οία ήσαν λ.χ. τότε η Βραζιλία, η Χιλή, η Κολομβία κτλ. Δάνειον λοιπόν συναπτόμενον υπό λαού, ου τα κατορθώματα ελάμπρυνε και απαράμιλλος προπατορική αίγλη, δεν ήτο δυνατόν η να στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας (…). Ως εγγύησις εδίδοντο διά μεν την πληρωμήν των τόκων πάντα τα δημόσια έσοδα, διά δε την πληρωμήν του κεφαλαίου πάντα τα εθνικά κτήματα. )…) Την απαισίαν ταύτην χρήσιν των Αγγλικών χρημάτων μαρτυρούσι πάντες σχεδόν οι ιστορικοί (37), περιγράφει δε μετά πλείστων λεπτομερειών και προφανούς χαιρεκακίας ο Finlay, όστις κατηγορεί τα μέλη του εκτελεστικού ως εξοδεύσαντα τα χρήματα μετ’ ατιμίας και αφροσύνης, τους κυριοτέρους οπλαρχηγούς ως δωροδοκουμένους όπως επιτεθώσι κατά των συμπατριωτών αυτών, και τα μέλη του νομοθετικού ως καταναλώσαντα ουχί μικρά ποσά εν συντροφία πολυαρίθμων πολιτικών οπαδών, πομπωδώς ονομαζομένων δημοσίων υπαλλήλων».

Αυτή η πικρή ιστορία του νεώτερου ελλαδικού κράτους θα επαναλαμβάνεται όσο θα διοικείται από πολιτικάντηδες που πλιατσικολογούν, και πίνουν το αίμα των Ελλήνων, με την συνενοχή βεβαίως της μεγάλης πλειοψηφίας που παραμένουν προσκυνημένοι και ραγιάδες.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ