ΕΓΕΡΘΗΤΙ: ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Χωρίς τίτλο

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Διαβάζω τις δηλώσεις του Ζάεφ για την συμφωνία που υπέγραψε με τον Αλέξη Τσίπρα.

«Έχουμε» είπε, «μια συμφωνία με σαφή αναγνώριση της μακεδονικής μας ταυτότητας, της μακεδονικής γλώσσας μας. Δεν δώσαμε τίποτα και σε κανέναν, αλλά πήραμε όλα όσα θέλαμε (…) Επιτυγχάνουμε την επιθυμία των προγόνων μας να αναγνωριστούν από όλους ως Μακεδόνες που μιλούν μακεδονικά».

Εάν αυτή η δήλωση δεν αποτελεί την επισφράγιση της προδοσίας των εθνικών μας δικαίων από τους Τσίπρα-Καμμένο και Σία, τι αποτελεί;

Εάν η φημολογούμενη συναλλαγή Μακεδονία=Χρέος+ Αποθήκευση Μεταναστών στην Ελλάδα δεν αποτελεί εσχάτη προδοσία εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας, τότε τι αποτελεί;

Εάν οι Έλληνες που βγήκαν με ελληνικές σημαίες στην Πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους όλης της χώρας, και σκαρφάλωσαν με την σημαία στο χέρι στο Πισοδέρι, εκεί όπου έθαψαν το κεφάλι του Παύλου Μελά για να μην το μαγαρίσουν οι Κομιτατζήδες, οι χιλιάδες ανδρών, γυναικών και παιδιών που έφαγαν στο πρόσωπο τα χημικά των πραιτοριανών στου Συστήματος της τρομοκράτησης του λαού, δεν είναι η επιτομή της Εθνικής Υπερηφάνειας, τι είναι; Ξέρω και τι άλλο είναι. Ξέρω αυτούς που προσπερνούν την προπαγάνδα εκείνων των πολιτικάντηδων οι οποίοι πρόδωσαν την Κύπρο και την Βόρειο Ήπειρο, προδίδουν την Μακεδονία, και θα προδώσουν την Θράκη μας. Ξέρω αυτούς που ξεπερνούν τους φόβους και τις αγωνίες τους, και στηρίζουν με την παρουσία τους, με την ψήφο τους, με το πεντάευρό τους, με μια κουβέντα και κυρίως με πράξεις υπερηφάνειας, την μοναδική συντεταγμένη αντίσταση του Έθνους, την Χρυσή Αυγή.

Από πού αλλού έχει το Έθνος να περιμένει; Η συμφωνία εκχώρησης της Μακεδονίας μας, η οποία καθιστά… σφετεριστές τους Έλληνες, περιορίζοντάς μας σε ένα αμφισβητούμενο απολίθωμα του παρελθόντος, συνοδεύτηκε από την εκκωφαντική σιωπή της πνευματικής ηγεσίας, του μαυσωλείου της Ακαδημίας Αθηνών, που θα έπρεπε  να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των συλλαλητηρίων, της συντριπτικής πλειοψηφίας των ιερωμένων που θα έπρεπε να αισχύνονται τον Γερμανό Καραβαγγέλη και τους δεκάδες παπάδες που μαρτύρησαν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, αλλά και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία ευνουχισμένη από την έρπην κομματική αναρρίχησή της στις σφαίρες τενεκεδένιων αστεριών, προτιμά να είναι οι ΕΔ σφουγγαρόπανο των λαθροεισβολέων.

Εν μέσω της ενεργητικής και παθητικής προδοσίας, κάποιοι ομιλούν περί «εσχάτης προδοσίας». Ποια προδοσία; Προδοσία είναι να εισβάλλουν στην Βουλή οι Ρουβίκωνες και να κάνουν περίπατο κατά συρροήν και κατά πεποίθηση δολοφόνοι, καταστροφείς δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας «αναρχικοί», επίδοξοι δολοφόνοι αστυνομικών. Δεν είναι προσπάθεια κατάλυσης του πολιτεύματος η είσοδος στην Βουλή, βουλευτών εκλεγμένων από τον Ελληνικό λαό. Ο οχετός των απάτριδων που βγήκαν από τους υπονόμους της Ιστορίας προχωρεί συστηματικά σε εκτροπή κοινοβουλευτική και πολιτειακή, σε κατάλυση της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλίου. Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής είμαστε οι πραγματικοί και οι μόνοι θεματοφύλακες των θεσμών οι οποίοι δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν και να προστατεύουν τον Λαό μας και όχι μια κλίκα Βούτσηδων, Τσιπροκαμμένων και Ρουβικώνων.

Όσοι στηρίζουν την Χρυσή Αυγή, την στηρίζουν γνωρίζοντας ότι η ηγεσία και οι αγωνιστές της βρίσκονται αντιμέτωποι με μια δίκη-Μπεν Χουρ, και πως οι δυνάστες του Έθνους δεν διστάζουν να στήσουν κι άλλες. Γνωρίζοντας πως αυτό που κρέμεται σαπισμένο από τα σχοινιά με τα οποία έδεσε τον λαό μας, δεν θα φύγει προθύμως και αυτοβούλως, εγκαταλείποντας τις καμπαλικές μαγγανείες και τους ναούς των κερδοσκόπων. Όμως πρέπει να φύγει, για να ζήσει το Έθνος, γιατί αυτό απαιτούν οι Αγέννητοι κι οι Νεκροί.

Η αντίδραση του Συστήματος δεν θα μετριαστεί εάν γίνουμε σκυλάκια του καναπέ.Αυτό το οποίο οι τελειωμένοι μάχονται, είναι αυτό που έρχεται, το ξύπνημα της Ευρωπαϊκής συνείδησης καθώς ξεδιπλώνεται από την κεντρική Ευρώπη του Ορμπάν ως την Νότιο του Σαλβίνι. Αυτό, οι εχθροί μας δεν εύχονται απλώς, αλλά εργάζονται συστηματικά και με απεριόριστους πόρους να το καθυποτάξουν, εκμαυλίζοντας, χρηματίζοντας, αποικίζοντας με αφροασιατικές ορδές εμπειροπολέμων φυλών την άκαπνη επί δεκαετίες Ευρώπη.

Κάποιοι οκνηροί δεν θέλουν να παραδεχθούν πως αυτό που χτίστηκε μέσα σε 70 χρόνια Συβαριτισμού, δεν μπορεί να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί μέσα σε πέντε χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας των Ελλήνων Εθνικιστών. Για την αντιστροφή, το γκρέμισμα και το χτίσιμο, χρειάζεται θέληση, πίστη, όραμα, σχέδιο, μέθοδος και επιμονή.  Εάν οι εχθροί προελαύνουν ως τώρα, το οφείλουν και στο ότι την εμμονή των εχθρών, δεν την διαθέτουν εξίσου οι υπερασπιστές της Ελλάδος και της Ευρώπης. Λοιπόν, τόσο το καλύτερο! Θα πολεμήσουμε υπό την σκιάν των αχρείων μαζών, τραβώντας με τα δόντια το πλοίο της Φυλής μας σαν τον Κυναίγειρο, περνώντας μέσα από τις Φωτιές του Αηγιαννιού ώστε να αποκαθαρθούμε ως εθνικό σύνολο από το άγος της αρνήσεως της ράτσας μας, και αναγεννημένοι, να αισθανθούμε πάλι το μεγαλείο της ύπαρξής μας.

Έχουμε τα πάντα να κερδίσουμε.

Δουλειά τους και δουλειά μας! Αλλά η δουλειά τους δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει δική μας δουλειά. Για αυτό είναι απαραίτητο να αποφασίσουμε οι ίδιοι οι Εθνικιστές πρώτον ποια θα είναι πορεία μας, δεύτερον πώς θα την επιτύχουμε, και τρίτον με ποιους θα την επιτύχουμε. Σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα πρέπει να απαντήσουμε άμεσα, πριν το τελευταίο καυτό εξάμηνο του έτους. Οι καιροί δεν περιμένουν.

(Eφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.257)

Advertisements

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΛΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

bonfire 1914

 

«Μιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλεπαν

κι αυτοί γελούσαν.

Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό

πάνω νερά∙

να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο

στα τυφλά πεισματάρης

και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

σαν το πολύροζο λιόδεντρο –

άφησε κι ας γελούν.

Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος

στη σημερινή πνιγερή μοναξιά

στ’ αφανισμένο τούτο παρόν –

άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής

υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας».

Γιώργος Σεφέρης

«Θερινό Ηλιοστάσι- Θ΄»

Μικρό παιδί περνούσα τα καλοκαίρια σε ένα νησί γειτονικό στην Αθήνα. Η ημερήσια διάταξη περιελάμβανε πρωινή πεζοπορία, νερό πηγής, μάθημα επιτόπιο των χορταριών και των δέντρων, και αμέτρητες ώρες κολύμπι. Δυο ήταν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών: Τα τζιτζίκια και οι αχινοί.

Μέχρι που ένα καλοκαίρι κατέλαβε ετσιθελικά, απρόοπτα, την κυρίαρχη θέση του στις παιδικές μου αναμνήσεις. Οι φωτιές του Αγιαννιού ξεδιπλώθηκαν σε όλη την παραλία, από πάνω ως κάτω. Κορίτσια κι αγόρια χαχάνιζαν ομάδες-ομάδες, μεσημεριανές κουβέντες, μισάνοιχτα παράθυρα, ψίθυροι και κοκκινισμένα μάγουλα. Κι εκεί, όπως σε όλες τις ιστορίες που αξίζει να διαβάσεις, έκανε την εμφάνισή του ο «κακός μαύρος λύκος». Δεν είναι σίγουρο ότι ήταν πραγματικά κακός. Ήταν όμως βέβαιος για το δίκαιο της εξουσίας του και το κράδαινε με την ίδια απελπισμένη βεβαιότητα που κράδαινε και την μαγκούρα του.

Θυμωμένος, βλοσυρός, πικαρισμένος έκλεινε με θόρυβο παραθυρόφυλλα, επικαλούνταν τον Θεό που χολωνόταν, λέει, με τα αγόρια που δρασκέλιζαν τις φλόγες και τα κορίτσια που έλυναν τα μαλλιά τους κι έριχναν από ένα τσιμπιδάκι στο πλαστικό κανάτι. Γεμισμένο αμίλητο νερό απ’ την πηγή, θα μαρτυρούσε το ξημέρωμα το όνομα εκείνου που θα συντρόφευε αυτό που ονειρεύονταν πως θάναι η ζωή τους. Καταριόταν ο γέρος κι ορκιζόταν πως ποτέ πια δεν θα γινόμασταν μάρτυρες του κλήδονα, πως ήταν εκείνη, σίγουρα, η τελευταία φορά, κι ύστερα θάπεφτε η συντέλεια. Προσώρας σκεφτόμουν πώς θάταν που θάπεφτε η κατάρα πάνω τους, πάνω εκείνων των κοριτσιών και αγοριών που πίστευαν και έκαναν ίδιο κι απαράλαχτο το έθιμο όπως οι μαννάδες κι οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους, μια κι εγώ δεν πιανόμουν λόγω ηλικίας στους έφηβους που συμμετείχαν στην απαγορευμένη μυσταγωγία. Κι αναρωτιόμουν πώς δεν έπεσε ο χαλασμός πάνω στους παππούδες και προσπαππούδες τους που για γενιές χόρευαν και τραγουδούσαν με την ίδια βεβαιότητα το ίδιο εκείνο τραγούδι.

Λίγα χρόνια αργότερα, ξεχασμένη όπως συνήθιζα σε ένα βιβλίο, στο χάζεμα των βράχων και του ήλιου που χάνονταν και ξαναγεννιόταν στον ορίζοντα, δεν πήγα στον κλύδωνα. Μα πήγε η καλή μου φίλη, η Άννα, που μοιραζόμασταν άγουρες, καλοκαιρινές έννοιες και κοροϊδέματα. Και το επόμενο καλοκαίρι, έτσι, αναπάντεχα, λίγο μετά του Αγιαννιού, μ’ έπιασε απ’ το χέρι, και πάνω σε ένα ασπρισμένο αυλόγυρο, δίπλα από τενεκέδες με βασιλικά, μου εκμυστηρεύτηκε ένα μεσημέρι, πως είχε βρει το ταίρι της.

Απειλές, ξόρκια και κατάρες, έγιναν καπνός εκεί στην ασπρισμένη αυλή. Γιατί η ζωή, έχει τον τρόπο της να κλείνει το στόμα σε όσους αμφισβητούν την δύναμή της. Άγρια κι αδιαπραγμάτευτη ξεπετάγεται όπου φανεί υποψία ελπίδας, κι εκεί, σε μια χούφτα χώμα, γραπώνεται, και μεγαλώνει σαν αυθάδικο λουλούδι γιατί αυτή είναι η δύναμή της: να περιφρονεί τις αντιξοότητες, και τους προφήτες, και τα αναθέματα. Και να υπάρχει, χωρίς κανείς να το ζητήσει. Αρκεί να ανοίξει τη χούφτα, να βάλει χάμω το χώμα του, να πιστεύει, και να περιμένει.

Μέρες οικονομικού Αρμαγεδώνος που είναι, αλλά και μέρες καλοκαιριού, ήρθε στο νου μου αυτή η ιστορία.

Τρίβολοι με κουδούνια και λύκοι με δέρατα αρνιών, απειλώντας και βρίζοντας, περιφρονώντας και χλευάζοντας την Πατρίδα και τον Λαό μας, έχουν αμοληθεί και λένε, λένε… Πρόμαχοι τάχα του λαού, του αρνούνται δικαίωμα και ικανότητα να αποφασίζει. Μάγοι και τσαρλατάνοι φοβερίζουν με τις φλόγες της κολάσεως. Δεν ξεσυνερίζομαι εκείνους που φοβούνται. Έμαθαν να κρύβουν ζηλόφθονα στην τσέπη το τάλαντο που τους δόθηκε, και να πορεύονται στα τυφλά και τρομαγμένα σε κάθε θρόισμα, σε κάθε ίσκιο. Δεν τους κατηγορώ που ενώνουν τις φωνές τους με των δημίων. Τα κεφάλια τους, σκυμμένα πάνω στον ποτισμένο στο αίμα, πάγκο του χασάπη, περιμένουν αδιαμαρτύρητα τον δίκαιο χαμό τους.

Διάβαζα το σχόλιο ενός που έλεγε πως προτιμούσε να του κάνουνε κουμάντο οι Εβραίοι και οι Μασόνοι, παρά οι κομμουνιστές που θα μας πάρουν λέει το βιός και θα εγκαθιδρύσουν την κομμουνιστική δικτατορία. Και αγνοούσε ο πολυδιαβασμένος με το ύφος και τον τουπέ αποκριάτικου Δρυίδη, πως καπιταλισμός και κομμουνισμός πάνε χέρι-χέρι, όψεις του ίδιου νομίσματος. Ξεχνούσε ή απέκρυπτε πως οι εκλεκτοί του κόψαν συντάξεις και μισθούς, πήραν σπίτια κι έκλεισαν επιχειρήσεις. Οι εκλεκτοί του έβαλαν στην φυλακή τους Εθνικιστές, κι εκείνοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί, αν όχι οι εντολοδότες της δολοφονίας του Γιώργου και του Μάνου, με εκτελεστικά όργανα το αριστερό παρακράτος.

Το πολιτικό θέατρο του κοινοβουλευτισμού είναι αρκετά παλιό και επαρκώς σχεδιασμένο ώστε να δίνει στο λαό την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας. Λίγο ενδιαφέρει ο ξεπεσμός του. Μα χαίρομαι που η ελληνική φωτιά γλύφει τις αυλές των Φασουλήδων στις Βρυξέλλες και τα γυάλινα κάστρα των χρηματιστών της Νέας Υόρκης, κι εύχομαι να τους δούμε να πέφτουν έντρομοι από τα ψηλά άλογα πούχουν καβαλικέψει και τσαλαπατούν ανθρώπους κι έθνη.

Αν κάτι κατάφεραν οι Ελληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής στα τρία χρόνια της κοινοβουλευτικής τους παρουσίας είναι πως έκαναν χιλιάδες ανθρώπους να πετάξουν το πουκάμισο του φόβου, να βρουν και να πιστέψουν στην πιο βαθιά και αδιάψευστη ουσία τους: την αλήθεια της ράτσας τους. Αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, είναι να εξακολουθήσουμε να βαδίζουμε με τις Ιδέες μας θαλερές και τις Ψυχές μας ακέραιες.

Οι άνθρωποι φεύγουν κι έρχονται στην ζωή. Μα τη δύναμή της ποιος μπορεί να την αμφισβητήσει; Ατάραχη στον δρόμο της καλεί να την ακολουθήσεις. Αντέχεις;

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο Φ. 935 της εφημερίδος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ)

Διαβάστε στο φ.257 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • empros-257Δεν παραδίδουμε την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ- Η κυβέρνηση πρέπει να πέσει
  • Γκρεμίστηκαν στο Eurogroup τα ψεύδη Τσίπρα-Καμμένου: Αυστηρή εποπτεία και νέα μέτρα στον ορίζοντα
  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Με «συνθήματα» δεν γράφουνε τα Έθνη Ιστορία
  • Η Μακεδονία μας και η Νέα Τάξη Πραγμάτων
  • Ενιαίο Εθνικιστικό Μέτωπο στην Ευρώπη κατά της λαθρομετανάστευσης
  • Γενίτσαροι και Κομιτατζήδες εναντίον Ελλήνων;
  • ΕΠΙΣΤΟΛΗ: Με ποιο ΔΙΚΑΙΩΜΑ, αλήτες;
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: Θερινό ‘λιοστάσι – Μια μεγάλη λαϊκή γιορτή

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 23 Ιουνίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sthn-efhmerida-empros-pou-kukloforei-aurio-to-arthro-tou-n.-g13#ixzz5JDoKFf9A

Στο Θερινό Ηλιοστάσιο

tumblr_oo3mjroEMs1sqztn9o1_1280
“Race of Hero Spirits Pass” Walter Crane, 1909

“Η Νύχτα έπεσε… Σήμερα βασιλιάς είναι ο Ήλιος και τον γιορτάζουμε. Γιορτάζουμε την λάμψη του, την ζεστασιά του, την ζωή που γεννιέται μαζί του.

Ώρα να αφήσουμε το τραπέζι και να σιωπήσουμε. Να ανάψουν οι δάδες και να περπατήσουμε ακούγοντας τα βήματά μας μέσα στην νύχτα. Γύρω από το ξύλο, σχηματίζεται ο Κύκλος.

 

 

This slideshow requires JavaScript.

Αγαπημένοι φίλοι,

Εάν βρισκόμαστε εδώ μαζί, την νύχτα του Ηλιοστασίου, δεν είναι μόνο για την γιορτή και την χαρά της συναντήσεως. Είναι κυρίως επειδή μοιραζόμαστε κοινές αξίες. Είναι επειδή πιστεύουμε στον αρχέγονο κύκλο των εποχών: Στα δροσερά φιλιά του Φθινοπώρου, στην ζέστη της εστίας στην καρδιά του χειμώνα όταν ανάβει στο τζάκι το Χριστόξυλο, στα δέντρα που ανθίζουν μόλις περάσει ο χειμώνας, στον Ανίκητο Χριστό, Ήλιο της Δικαιοσύνης, και στον ερχομό του Θερινού Ηλιοστασίου. Είμαστε εδώ επειδή αγαπώντας την Φύση, τιμούμε τον Θεό.

Πιστεύουμε στην ιερότητα όσων κυριαρχεί ο Άνθρωπος, και όσων είναι δυνατότερα από τον Άνθρωπο. Όλα είναι γεμάτα από το Θείο, και όλα «διηγούνται δόξαν Θεού».

Στα πρόσωπα των γυναικών φέγγει άλλοτε η Αφροδίτη του Έρωτα, και άλλοτε η άφθαρτη Παναγία Μητέρα. Στα πρόσωπα των ανδρών, πότε ο πολεμικός Άρης και πότε ο Διόνυσος της χαράς. Η αιωνιότητα καθρεφτίζεται στην τραγικότητα της ανθρώπινης φύσεως, στην συνέχεια της γενιάς μας, στην κληρονομιά που αφήνουμε στους νεώτερους.

Ριζωμένοι από την Φύση και προσκολλημένοι με την θέλησή μας στην γη μας, το όραμα που έχουμε για τον κόσμο, είναι η ταυτότητά μας. Πιστεύουμε ότι η διαφύλαξη της διαφορετικότητας και της ταυτότητας των λαών, είναι αυτή που φέρνει την αρμονία. Χωρίς διαφορετικότητα, δεν υπάρχει ταυτότητα.

Όπως κάθε λαός σε κάθε γεωγραφικό πλάτος και μήκος έχει την δική του κοσμοθέαση, έτσι και εμείς είμαστε φορείς της ευρωπαϊκής κοσμοθέασης.

Από τις αρχέγονες θρησκείες της Θεάς Μητέρας, την Πότνια Θηρών της Κρήτης, τους Θεούς του Ολύμπου, την Ελληνική Κλασική Αρχαιότητα, από το Κελτικό και το Ρωμαϊκό Πάνθεον, ως την πολυφωνία της όπερας, από τον ανυπέρβλητο Παρθενώνα ως τους μεγαλοπρεπείς καθεδρικούς ναούς του Μεσαίωνα, από το Στόουνχετζ ως τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Αγγέλου, και από τον ναό του Επικουρείου Απόλλωνος ως τον ναό της του Θεού Σοφίας, εμείς οι Ευρωπαίοι αναζητούμε το Ωραίο για να προσδιορίσουμε το Καλό.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της συνύπαρξης Χάους και Αρμονίας, εκεί όπου ο Άρης, ο θεός του Πολέμου, σμίγει με την Αφροδίτη, την θεά του Ωραίου και του Έρωτα και ο Οντίν είναι ταυτόχρονα θεός του Πολέμου αλλά και της Ποιήσεως.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην Ηθική της Αριστοκρατίας, στο παράδειγμα των Ηρώων και των Αγίων. Της μακράς, πλούσιας και ένδοξης Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Αντιμαχόμαστε την ασχήμια ενός κόσμου που οδηγεί στην υποδούλωση, και αγωνιζόμαστε για την υγεία, σωματική και πνευματική.

Στην εορτή του Ηλιοστασίου, στεκόμαστε για να βάλουμε σε τάξη όσα μας περιβάλλουν και όσα βρίσκονται εντός μας, ατομικά και συλλογικά, και ξαναβρίσκουμε την εσωτερική μας αρμονία, στην αρμονία του κόσμου που μας περιβάλλει.

Όταν γιορτάζουμε όπως απόψε την κοινή μας ταυτότητα, ο κόσμος αυτός αποκτά νόημα.

Γύρω από την φωτιά που ανάβει από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, γιορτάζουμε και χορεύουμε την πιο μικρή νύχτα του ενιαυτού και την πιο μεγάλη μέρα.

Αρραβώνες, γάμοι και γεννήσεις σταυρώνονται πάνω από τις φλόγες.

Παλιές και νέες παραδόσεις συναντιώνται. Κι ο κόσμος μας κάνει το άλμα που δίνει κλώτσο στον κύκλο της ζωής, πάλι από την αρχή.

ΕΔ

 

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ Μακεδονία ώρα μηδέν

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-256

Η Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Οι Ρουβίκωνες στην Ακρόπολη. Ο Κουφοντίνας στους Ρουβίκωνες. Ας βάλουμε μια τάξη στον ορυμαγδό των γεγονότων.

Άλλο έμπορος, άλλο προδότης

Ο Τσίπρας δεν πουλά την Μακεδονία. Εάν την πουλούσε, θα είχαμε λαμβάνειν κάποιο κέρδος. Εκτός και αν έλαβαν ο ίδιος και οι συνεργοί του προσωπικά. Έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη ότι θα το μάθουμε όταν λερθει η ώρα και ότι αυτή η ώρα θα έρθει σύντομα. Ο Τσίπρας ομοίως δεν «ξεπουλά» την Μακεδονία όσο-όσο. Ο Τσίπρας και όσοι στηρίζουν με την ψήφο, τα λόγια και τα έργα τους την παράδοση του ονόματος της  Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, προδίδουν την χώρα, το Εθνος και την Ιστορία. Αυτή είναι κοινή πεποίθηση του λαού μας.

Η σημειολογία των Πρεσπών

Εάν αύριο συνυπογραφεί ένα κάποιο κιτάπι στις Πρέσπες, δεν είναι γιατί το τοπίο είναι γραφικό, ανάλογο του Καστελόριζου που επέλεξε ο ΓΑΠ για να βάλει την χώρα στα μνημόνια. Είναι επειδή εκεί βρισκόταν το στρατηγείο και το «αμπρί» του Νίκου Ζαχαριάδη, του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ κατά την κομμουνιστική ανταρσία και τον συμμοριτοπόλεμο, τα οποία η κυβέρνηση Καραμανλή μετέτρεψε σε δημόσιο αξιοθέατο το 2008. Ο Ζαχαριάδης, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μάρκου Βαφειάδη, αρχιστρατήγου των συμμοριτών, «το 1946 με τη συμφωνία Τίτο-Πασχάλη-Ζαχαριάδη, τους δίνει τη Μακεδονία ολόκληρη μαζί με τη Θεσσαλονίκη». Επί Ζαχαριάδη, τον Ιανουάριο του 1949, το ΚΚΕ ανακοίνωσε την απόφαση της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής του Επιτροπής, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι «Στη Βόρεια Ελλάδα, ο Μακεδονικός (Σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας, που προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποκτήσει». Η προδοσία τώρα ολοκληρώνεται.

Η συρρίκνωση της Ελλάδος

Μετά την διεθνή απαξίωση της Ελλάδος από τα μνημόνια, η εθνική ήττα στο Μακεδονικό ζήτημα, συνέπεια της πολιτικής συμφωνίας Τσίπρα-Κοτζιά-Παυλόπουλου και όσων πάρουν το βάρος της συναίνεσης σε αυτήν, οδηγεί σε περεταίρω γεωγραφική συρρίκνωση της Ελλάδος.  Ανοίγει τον δρόμο στις ορέξεις των Αλβανών στην Δύση και των Τούρκων στην Ανατολή, και θέτει την βάση για μια νέα περίοδο εσωστρέφειας της Ελλάδος, όμοια με αυτή που ακολούθησε την Μικρασιατική καταστροφή του 1922. Τότε που οι μεν έλεγαν στους δε «πολεμήσατε και είδατε τι πάθαμε»-«ψηφίσατε και είδατε τι πάθαμε». Η «μικρά πλην τίμιος Ελλάς» που επικράτησε έκτοτε ως εθνικό δόγμα, απεδείχθη ότι μόνον γκρίνια μπορεί να φέρει στο έθνος. Από το 1821 ως το 1922 περνώντας μέσα από δυο θριαμβευτικούς Βαλκανικούς Πολέμους και έναν νικηφόρο ΜακεδονικόΑγώνα, η Ελλάδα μεγάλωσε. Η αλόγιστη εγωκεντρική πολιτική που οδήγησε στην ήττα στην Μικρά Ασία, είναι η ίδια που οδήγησε στην κατοχή της Κύπρου το 1974. Και οι δύο ήττες κυνηγούν την εθνική συλλογική ψυχή και κατατρύχουν την πολιτική ζωή.

Και να πέσει αυτή η άθλια εθνομηδενιστική  κυβέρνηση Τσίπρα  και να ανέλθει μια κυβέρνηση Κούλη, κληρονόμου του δόγματος «το όνομα που θα λάβουν τα Σκόπια, δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί σε δέκα χρόνια κανείς δεν θα το θυμάται», η Ελλάδα προκοπή δεν βλέπει.

Η λύση λοιπόν είναι μία Στις επόμενες εκλογές, όσοι «ανησυχούν», όσοι είναι «πατριώτες», είτε είναι Χρυσαυγίτες είτε δεν είναι, να δώσουν την νίκη στους Έλληνες Εθνικιστές.

Και τι είναι νίκη;

Νίκη είναι ένα διψήφιο ποσοστό το οποίο θα καθιστά την Χρυσή Αυγή ρυθμιστικό παράγοντα της πολιτικής ζωής.

Νίκη είναι η εξουσία που κατακτιέται μέσα στην Κοινωνία. Το ρίζωμα στην Κοινωνία πρέπει να είναι τούτη την ώρα το κύριο μέλημά μας στο πεδίο της πολιτικής δράσης.

ΝΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΑΔΡΑΞΟΥΜΕ.

Ξεχάστε την δίκη!

Κι αφού η «νίκη» κάνει ρίμα με την «δίκη», ας πούμε και δυο λόγια για αυτό το εμπόδιο που στέκεται ανάμεσα σε μας και την επίτευξη της νίκης.

Για μας τους Χρυσαυγίτες και τις Χρυσαυγίτισσες, δεν υπάρχει «δίκη της Χρυσής Αυγής». Υπάρχει μια νομική διαδικασία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη έπειτα από την πολιτική απόφαση της κυβέρνησης της  Νέας Δημοκρατίας το 2013, να στείλει το πολιτικό κόμμα που «της κόβει ψήφους» στο εδώλιο. Εμείς, γνωρίζουμε ότι είμαστε αθώοι όσων καταμαρτυρούν συλλήβδην στο κόμμα, με το νομικά έωλο σόφισμα της «συλλογικής ευθύνης».

Όπως το σύνολο του κόμματος απέδειξε κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας του Αρχηγού, Βουλευτών και Μελών του, «ένας στα κάγκελα, χιλιάδες στον αγώνα», για να παραφράσουμε το γνωστό σύνθημα της Αριστεράς. Η Χρυσή Αυγή άντεξε, και οι θέσεις της εμπεδώνονται στην συνείδηση του Ελληνικού Λαού.

Το κόλπο γκρόσο που στήθηκε από την «Δεξιά» ΝΔ η οποία συγκυβερνούσε το 2013 με το «Αριστερό» ΠΑΣΟΚ, με πρωταγωνιστή μέλος ενός προηγούμενου κυβερνητικού εταίρου της στην συγκυβέρνηση του 1989, το ΚΚΕ, δεν μπορεί να κρατήσει στο σκαμνί την Χρυσή Αυγή, και να την αναγκάσει να τρέχει πίσω από το δόλωμα του αντιπάλου. Η δίκη έχει τελειώσει (ή αν δεν έχει τελειώσει, πρέπει να τελειώσει) πρωτίστως μέσα στο μυαλό μας. Όλα τα άλλα είναι μέρος της παγίδας του Συστήματος που ποντάρει στην εσωστρέφεια, γιατί όπως λέει ο σοφός λαός, «κακό χωριό τα λίγα σπίτια». Για τους αγωνιστές, δεν υπάρχει δίκη, αλλά μόνον νίκη.

Με τα μάτια στο τρόπαιο

Όπως ο τενίστας δεν έχει τα μάτια του στον πίνακα του σκορ, αλλά στο μπαλάκι, όπως ο δρομέας δεν κοιτάζει ολοένα τι κάνουν οι πίσω του, αλλά τι γίνεται μπροστά του, έτσι και εμείς χαράζουμε και παίρνουμε τον δρόμο μας, στοχοπροσηλωμένοι και αποφασισμένοι να φθάσουμε στον προορισμό μας, μέσα από την προσφορότερη διαδρομή.

Τώρα είναι η ώρα η δική μας, η ώρα των Εθνικιστών. Ολόκληρη η Ευρώπη παραμερίζει τις μεταπολεμικές αγκυλώσεις. Τα μεγάλα, μαζικά κινήματα του Μεσοπολέμου, χτίστηκαν πάνω στην διττή Ιδέα της πρωτοκαθεδρίας του Έθνους από την μια, και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης από την άλλη. Οι ηγεσίες τους ήσαν περήφανα Εθνικές και περήφανα Κοινωνικές/ Εργατικές, θεμελιωμένες πάνω στην οξύνοια και την θεία έμπνευση φιλοσόφων και ποιητών, από τον Μαρινέττι και τον ντ’ Ανούντσιο ως τον Εζρα Πάουντ. Σήμερα η τάση του Ορμπάν, του Σαλβίνι, του Τραμπ ακόμη, μας καλεί «να καβαλήσουμε την πλάτη του τίγρη» κατά Ιούλιο Έβολα, λουσμένοι στο φως απέναντι στα νεοταξικά σκοτάδια, διαφοροποιημένοι από την μάζα, να αντιμετωπίσουμε την σύγχρονη κοινωνία όχι φεύγοντας από αυτήν, ή επιδιδόμενοι στην ματαιοπονία της καταστροφής της, σπαταλώντας τις δυνάμεις μας, αλλά ανεβαίνοντας επάνω της και ξεπερνώντας την.

Την μάχη θα κερδίσει, όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει. Όποιος θέλει να ζήσει, νικητής και αξιοπρεπής, ας πολεμήσει.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 256)

Η ΧΑ για την συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ στις Πρέσπες

screenshot_20180123-1434021763690632.jpgΜε κυβέρνηση Χρυσής Αυγής η κατάπτυστη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ θα ακυρωθεί και θα ριφθεί στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας!

Χρυσή Αυγή – Γραφείο Τύπου

Η Μακεδονία εις χείρας ανόμων

EMPROS-256-3

 

 

«Λαός δυσσεβής και παράνομος, ίνα τι μελετά κενά; ίνα τι την ζωήν των απάντων, θανάτω κατεδίκασε; ότι ο Κτίστης του Κόσμου, εις χείρας ανόμων παραδίδοται, και επί ξύλου ανυψούται ο φιλάνθρωπος» ψάλλει η Ορθόδοξη Εκκλησία την Μεγάλη Εβδομάδα.

Μια «Μεγάλη Εβδομάδα» κλιμακώνεται καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, και ο Γολγοθάς τώρα αρχίζει. Η παραχώρηση της «Μακεδονικής» ιδιότητας στο «Μακεδονικό» έθνος και στην «Μακεδονική» γλώσσα του γειτονικού κρατιδίου αποτελούν πράξεις για τις οποίες το Έθνος μας θα κληθεί να πληρώσει ακριβό τίμημα. Οι αγώνες και το αίμα των Ελλήνων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον διπλό ζυγό Οθωμανών και Σλάβων, το αίμα του Παύλου Μελά, του Τέλλου Άγρα, του Σταύρου Χάψα, του Εμμανουήλ Παππά, και των Μακεδονομάχων, δεν μετρούν στην ζυγαριά των εθνομηδενιστών της Αριστεράς, αλλά ούτε και των πατριδοκάπηλων της Δεξιάς οι οποίοι δεν ανατρέπουν την κυβέρνηση, περιμένοντας να έρθει η σειρά τους για την νομή του καζανιού της εξουσίας.

Ολόκληρη η Βόρειος Ελλάδα από την Ήπειρο ως την Θράκη, παραχωρείται με την «τακτική του σαλαμιού» και με αντάλλαγμα, τι; Την εξουσία; Την μεγάλη μπίζνα των ΜΚΟ; Ποια είναι τα ανταλλάγματα που έλαβαν οι Τσίπρας-Καμμένος και τα κόμματά τους, ιδιαιτέρως δε ο ΥΠΕΘΑ ο οποίος ανέκρουσε πρύμναν, αναιρώντας πλήρως τις δηλώσεις του εναντίον μιας οποιασδήποτε σύνθετης ονομασίας με το όνομα Μακεδονία για τα Σκόπια;

Η Ελλάδα έχει περιπέσει εις χείρας ανόμων. Η Μακεδονία έχει περιπέσει στα χέρια ανόμων.  Έπεσε σε χέρια ανίκανων και προδοτών, από την μια, και λωποδυτών σφετεριστών της Ιστορίας από την άλλη.

Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος δηλώνει ότι δεν συμφωνεί πως η Μακεδονία είναι μόνον μία και είναι Ελληνική. Όταν η πνευματική ηγεσία του τόπου, Ακαδημαϊκοί και Πανεπιστημιακοί σιωπούν, και ελάχιστοι ιεράρχες αντιδρούν, τι να περιμένει κανείς από την «πολιτικά ορθή» οδό μιας ξεδοντιασμένης και άνευρης εξωτερικής πολιτικής; Τι να περιμένει το Έθνος από διπλωμάτες που το μόνο που τους απασχολεί είναι η μετακίνηση της ακριβής οικοσκευής τους;

Ένα έθνος το οποίον υφίσταται την μαρξιστική πλύση εγκεφάλου από το Νηπιαγωγείο ως το Πανεπιστήμιο και από τις τηλεοράσεις που εισβάλουν στα σπίτια, ως τα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας, όταν ό,τι δεν είναι κομμουνιστικά εθνομηδενιστικό είναι νεοφιλελεύθερα διεθνιστικό, ποιες αντιστάσεις μπορεί να προβάλλει;

Και όμως υπάρχουν αντιστάσεις. Και επειδή υπάρχουν αντιστάσεις, το καθεστώς θεσπίζει την δημιουργία Υπηρεσιών Προστασίας του Πολιτεύματος, και προχωρεί σε ψήφιση νόμων ελέγχου της Σκέψης. Αυτοί που έχουν εξουσία, έχουν και φόβο περισσότερο από όσον έχει ο πολίτης. Αν μόνον αντιληφθεί τις δυνατότητες αυτοοργάνωσής του για την αυτάρκεια και την αυτοεκπαίδευση, και ήρεμα και συντεταγμένα αποφασίσει να δράσει.

Ιθαγένεια και Γλώσσα Μακεδονική, καταδίκη του ελληνικού (!) αλυτρωτισμού και των εκδηλώσεών του, πρόσβαση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, αλλαγή των  βιβλίων  Ιστορίας μας,  απαγόρευση των συλλαλητηρίων υπέρ της Μακεδονίας μας , όλα αποδεκτά από την μικροαστική δημοκρατική χλαπάτσα. Όλα αναμενόμενα, αφού η κομμουνιστοκρατούμενη Αθήνα της θρασύτατης Αριστεράς που απαιτεί και επιτυγχάνει προνόμια για έναν καταδικασμένο σε 11 φορές ισόβια ψυχρό επαγγελματία εκτελεστή ο οποίος δηλώνει συν τοις άλλοις αμετανόητος, και της ενοχικής συμπλεγματικής Δεξιάς που «τιμά τους αγώνες» της Αριστεράς, δεν τόλμησε ποτέ να ανεγείρει άγαλμα του Έλληνα Στρατηλάτη γιατί ήταν… ιμπεριαλιστής.

Σύντομα έρχεται η σειρά της Θράκης μας. Ήδη στην Αλβανία ο Μπερίσα ζήτησε επισήμως τους Οθωνούς! Σύντομα θα πρέπει ο λαός μας να πει το «Ως εδώ!».

Όταν μια κυβέρνηση έχει απέναντί της την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, αλλά δεν διενεργεί δημοψήφισμα ή εθνικές εκλογές, ώστε να νομιμοποιηθεί η απόφασή της σε ένα τόσο καίριο για την ελληνική επικράτεια και το ελληνικό έθνος ζήτημα, για το οποίο ο  Ελληνικός Λαός έχει βγει μαζικά στους δρόμους, τότε αυτή είναι η μειοψηφική, μη δημοκρατική και αυθαίρετη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξελέγη με την εντολή επιλύσεως του ζητήματος των Σκοπίων, αλλά των μνημονίων, ζήτημα το οποίο απέτυχε να επιλύσει, συμφωνώντας μόλις, σε ένα τέταρτο μνημόνιο. Ειδεχθέστερη ακόμα είναι η περίπτωση της πατριδοκάπηλης Δεξιάς η οποία άλλα έλεγε και άλλα πράττει.

Η πολιτική της οσφυοκαμψίας πλησιάζει στο τέλος της. Ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος που μπορεί με την κατάλληλη ηγεσία να ανατρέψει την συμπαιγνία εναντίον της Μακεδονίας, και κάθε εθνοκτόνο συμφωνία.

Όπως οξύνονται και πυκνώνουν οι οδύνες καθώς πλησιάζει η ώρα του τοκετού, έτσι και όσο το κράτος των ανόμων γίνεται στυγνότερο και ανηθικότερο, τόσο κοντύτερα θα έρχεται η ώρα της επικράτησης των εθνικών δυνάμεων, η ώρα της νίκης μας.

(Φ.256)

Ο Άγιος Νεομάρτυς του Κοσόβου Χαρίτων (+1999)

35328676_2078090865803029_6745451025487888384_n

 

Του ιερομόναχου Στέφανου της Ι.ΜΟΝΗΣ DECANI-ΚΟΣΟΒΟΥ

Στις 10 Μαΐου 1998, πριν την αγρυπνία του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς της Ζίτσας, έγινε ή κουρά του π. Χαρίτωνος από τον επίσκοπο Αρτέμιο. Εφ’ όσον έλαβε την κουρά ό π. Χαρίτων πρόσθεσε τώρα παραπάνω κόπους και έγινε περισσότερο ζηλωτής στην υπακοή. Του ανέθεσαν την σοβαρή διακονία της παραλαβής σημαντικών έγγραφων για τον επίσκοπο και τούς βοηθούς του. Σ’ αυτές τις δύσκολες αποστολές ήταν εξαιρετικά έμπιστος.

Οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας θυσιαζόταν χωρίς να σκέπτεται τον εαυτό του. Μια φορά ήταν έτοιμος να φύγει με το αυτοκίνητο μέσα στο βράδυ κατά τη διάρκεια των χειρότερων επιθέσεων από τον δήθεν Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσσόβου (KLA Kosovo Liberation Army) περνώντας το πιο επικίνδυνο μέρος του Dulje και Crnoljeva, προκειμένου να φέρη θεραπευτικό νερό για έναν άρρωστο εν Χριστώ αδελφό. Είχε ειρήνη και ήταν πλήρως προετοιμασμένος να κάνη αύτη την υπακοή. Ωστόσο τον σταμάτησαν πριν βάλει μπρος το αυτοκίνητο. Με την ίδια εσωτερική γαλήνη, χωρίς να μουρμουρίσει ή να σχολιάσει, δέχθηκε την εντολή να παραμείνει.

Δεν κρατούσε τίποτε περιττό στο κελί του, ακόμα και βιβλία. Έκτος από ένα προσευχητάριο και την αγία Γραφή, είχε λίγα βιβλία, τα όποια έλαβε ως δώρα από τον Γέροντα του. Στο κελί του, πού ποτέ δεν αποκαλούσε δικό του, κρατούσε μονάχα τρείς εικόνες. Χειμώνα – καλοκαίρι φορούσε πάντα λαστιχένια opanke (χειροποίητα χωριάτικα πέδιλα) με μάλλινες κάλτσες και ένα γιλέκο πάνω από το ζωστικό του, και στις πιο κρύες μέρες πρόσθετε άλλο ένα γιλέκο, ολόιδιο με το πρώτο.

Προσεκτικός στη διδασκαλία του πνευματικού του πατέρα να παραμένει σιωπηλός στην τράπεζα και να τρώει οτιδήποτε του ‘βαζαν μπροστά του, έτρωγε ότι μπορούσε και ποτέ δεν έκανε παράπονα στον μάγειρα. Όταν διακονούσε τούς φιλοξενουμένους ήταν ευγενικός, χωρίς να υπεισέρχεται στα πιστεύω του καθενός και χωρίς να κάνη φυλετικές διακρίσεις. Έβαζε τα δυνατά του να συμπαθή όλους τούς ανθρώπους. Ακόμα και όταν οι shiptari – Το όνομα που οι εθνικοί Αλβανοί χρησιμοποιούν για τους εαυτούς τους – διέπρατταν εγκλήματα εναντίον του λαού μας, αυτός δεν τούς μισούσε. Αντιθέτως προσπαθούσε να δικαιολόγηση τις πράξεις τους με το να επιρρίπτει ευθύνες στο άθεο καθεστώς.

Αν και ό π. Χαρίτων δεν ήταν άμεσα συνδεδεμένος με τον έξω κόσμο, δεν αγνοούσε τα γεγονότα του. Παρ’ όλα αυτά αγωνιζόταν να παραμένει απαθής- προσκολλήθηκε στον έναν, στον Κύριο ημών Ιησούν Χριστόν, χωρίς να κρατά τίποτε για τον εαυτό του, έχοντας ύπ’ όψιν ότι μόνο αυτό πού μπορεί να σταλεί στο ουράνιο θησαυροφυλάκιο θα παραμείνει μαζί μας όταν συναντήσουμε τον Κύριο.

Δεν είναι δυνατόν να μην αναφερθούμε στην καρτερία του την ώρα της ασθένειας. Πάντα θυμότανε την ίαση του από τη Μητέρα του Θεού. Μετά από αυτό το συμβάν ποτέ δεν απευθύνθηκε σε επίγειο γιατρό. Κάποτε αρρώστησε, και απ’ ότι φαινόταν ήταν ηπατίτιδα. Μη δεχόμενος καμία βοήθεια, αποσύρθηκε στο κελί του και στράφηκε προς τον Ουράνιο Ιατρό. Για αρκετές μέρες δεν έτρωγε τίποτα. Για ν’ αποφυγή τον σκανδαλισμό των αδελφών, τους είπε ότι θα προμηθευόταν μόνος του την τροφή του. Λίγες μέρες αργότερα βγήκε από το κελί του χωρίς κανένα σημάδι της ασθένειας του.

Το ότι ήταν άνθρωπος πού προσπαθούσε να είναι υπομονετικός με τούς άλλους γίνεται εμφανές στο ακόλουθο παράδειγμα.

Ένας από τους αδελφούς ζητούσε πάντα τον π. Χαρίτωνα να τον βοηθά στα διακονήματά του. Όλοι νόμιζαν ότι ό π. Χαρίτων τον βοηθούσε επειδή του άρεσε να το κάνει. Μια φόρα, ωστόσο, ό αδελφός αυτός ξεπέρασε τα όρια με τις απαιτήσεις του, και ό π. Χαρίτων έπρεπε να ομολογήσει στον ηγούμενο ότι πολλές φορές αγωνίστηκε και συγκρατήθηκε να μην του βάλει τις φωνές. Ή κατάσταση αύτη για αρκετό καιρό ήταν ανυπόφορη. Παρ’ όλα αυτά ό π. Χαρίτων συνέχιζε να βοηθά τον αδελφό με τις διάφορες απαιτήσεις του, χωρίς όμως να εξωτερικεύει την αγανάκτηση του. Μιλούσε και συμπεριφερόταν με απλό και ευθύ τρόπο, και δεν έλεγε περισσότερα απ’ όσα έκανε. Όταν του πρότειναν να χειροτονηθεί ιερεύς, αρνήθηκε από ταπεινοφροσύνη. Ό πνευματικός του πατέρας το κατανόησε και δεν τον πίεσε.

Ήταν επίσης ευγενικός με τούς μουσουλμάνους της περιοχής, τούς οποίους και βοηθούσε με πολλούς τρόπους, όπως άλλωστε έκανε και με τούς υπολοίπους φτωχούς. Με τη συμπόνια του συχνά τούς υποστήριζε, προκειμένου να πάρουν οτιδήποτε υλικά αγαθά χρειάζονταν. Κάποιες φορές μπορούσες να διακρίvnς την ευαισθησία του όταν έβλεπες να δακρύζει καθώς άκουγε ιστορίες για τα βάσανα και τούς διωγμούς των αθώων. Παρ’ ότι υπέφερε στα χέρια εκείνων πού υπεράσπιζε, ποτέ δεν έδειξε μίσος, ακόμα και όταν την 1η Μάιου του 1999, καθώς οδηγούσε για να επισκεφθεί έναν άρρωστο στο νοσοκομείο της Πρίστινας, τον πυροβόλησαν με ένα αυτόματο όπλο. Επειδή δεν είχε μίσος στην καρδιά του, και πίστευε ότι και οι άλλοι είναι έτσι, σ’ αυτές τις περιπτώσεις παρέμενε ήρεμος και άφοβος. Ή αγνή του καρδιά του επέτρεπε να κυκλοφορεί ελεύθερα, ακόμα και όταν ό Σερβικός στρατός υποχώρησε (από το Κόσσοβο και τα Μετόχια) και εισέβαλαν οι εγκληματικές ομάδες, γνωστές ως KLA (Απελευθερωτικός Στρατός Κοσσόβου).

Τον Ιούνιο του 1999 πήγαινε κάθε μέρα τον ηγούμενο του στο Πρίζρεν (Prizren). Κάθε φορά έπρεπε να περνά ανάμεσα από τις άγριες ομάδες των Shiptari (Αλβανών), οι όποιοι γιόρταζαν τη «νίκη» τους εναντίον των Σέρβων. Μια άλλη φορά πάλι, μονός και χωρίς προστασία, άφοβα και ήρεμα οδήγησε έναν θανάσιμα τραυματισμένο άνθρωπο στο νοσοκομείο περνώντας πάλι ανάμεσα από την ίδια συμμορία. Μετά από αυτό το περιστατικό είπε στον επίσκοπο, ότι επιθυμούσε να παραμείνει στο δικό του Σερβικό μοναστήρι, στη γη των Σέρβων. Είπε, ότι δεν είχε πειράξει κανέναν και ήθελε να μείνει εκεί – ζωντανός ή -—’ νεκρός· ήταν ήδη έτοιμος για οτιδήποτε.

Πραγματικά, στις 15 Ιουνίου 1999, ανέλαβε την τελευταία του υπακοή σ’ αυτή τη γη. Στις 10.30′ π.μ. έφτασε με αυτοκίνητο στην επισκοπή του Prizren και στη συνέχεια πήγε σε μια οικογένεια για να πάρει το φαγητό πού είχαν ετοιμάσει για τον επίσκοπο. Ως συνήθως αναχώρησε χαρούμενος, χωρίς παράπονο, και χωρίς ίχνος φόβου. Όμως δεν επέστρεψε ποτέ απ’ αυτό το ταξίδι. Στο δρόμο, μπροστά στα μάτια των δυνάμεων του NATO πού είχαν έρθει (στο Κόσσοβο και τα Μετόχια) για να φέρουν , «ειρήνη και ελευθερία», ό π. Χαρίτων συνελήφθηκε από την εγκληματική ομάδα και οδηγήθηκε στον τόπο του βασανισμού.

Στάλθηκαν μηνύματα σε αξιωματούχους προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά δεν μαθεύτηκε τίποτα για την τύχη του. Αν και οι εγκληματίες επιθυμούσαν το έγκλημα τους να μείνει στο σκοτάδι, ό Κύριος δεν ήθελε ό π. Χαρίτων να λησμονηθεί. Και καθώς οι μάρτυρες έχουν τη δυνατότητα να πληροφορούν τούς ανθρώπους στη γη, έτσι μπορούσε και ό π. Χαρίτων. Εμφανίστηκε στα όνειρα μερικών αδελφών και πληροφόρησε έναν, ότι ήταν νεκρός.

Μετά από ένα χρόνο αυτά τα όνειρα επιβεβαιώθηκαν. Το μαρτυρικό του σώμα βρέθηκε κοντά στο Prizren, στην πάλι Τυευε, πίσω από το νοσοκομείο. Το σώμα του αναγνωρίσθηκε από το ράσο του, το κομποσκοίνι του και τα πιστοποιητικά. Ή νεκροψία απεκάλυπτε βασανισμό. Μερικά από τα πλευρά του ήταν σπασμένα, καθώς και το αριστερό του χέρι. Το γιλέκο του ήταν σχισμένο, και υπήρχαν μαχαιριές κοντά στην καρδιά του. Το σώμα του ήταν ακέφαλο και μερικοί σπόνδυλοι έλειπαν. Γνωρίζουμε ότι ό π. Χαρίτων δεν αρνήθηκε την πίστη του. Υπέφερε, γιατί ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός, μοναχός και Σέρβος.

Στις 11 Νοεμβρίου 2000 τα βασανισμένα του λείψανα δόθηκαν στον πνευματικό του πατέρα επίσκοπο Αρτέμιο στο μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα (στο Κόσσοβο). Την επομένη μέρα πήγαν την σορό του στο μοναστήρι Crna Reka (=Μαυροπόταμος), όπου ό π. Χαρίτων είχε ξεκινήσει τη μοναχική του ζωή. Στην Crna Reka ό επίσκοπος Αρτέμιος είπε στους μοναχούς και στους πιστούς πού συγκεντρώθηκαν τα ακόλουθα-«Πάτερ Χαρίτων, πριν λίγα χρόνια σε δεχθήκαμε εδώ ως δόκιμο, και τώρα σε δεχόμαστε ως μάρτυρα της Εκκλησίας…».

Ή ολονύχτια αγρυπνία τελέσθηκε μαζί με την συνεχή ανάγνωση του Ψαλτηρίου πάνω από τον κεκοιμημένο. Την επομένη μέρα τελέσθηκε θεία Λειτουργία, συλλειτουργουντων τριάντα και πλέον ιερέων. Μετά την θεία Λειτουργία ακολούθησε μνημόσυνο, στο όποιο παρευρέθηκαν παραπάνω από 500 πιστοί. Στη συνέχεια, μετέφεραν τον π. Χαρίτωνα στο κοιμητήριο για τον τελευταίο συγκινητικό ασπασμό.

Ας ενωθεί ή προσευχή μας έτσι ώστε ό Κύριος να δοξάσει τον π. Χαρίτωνα τόσο στην επίγεια όσο και στην ουράνια Εκκλησία. Ή ασκητική του θυσία και το αίμα του μάρτυρος ας γίνει πραγματικά ό καρπός των νέων Χριστιανών. Κι όλοι αυτοί πού θα λάβουν έμπνευση από το παράδειγμα της αθόρυβης προσφοράς του και τα μαρτυρικά βάσανα του, ας πορευθούν με ακόμη περισσότερη αφοσίωση στο μονοπάτι των θεοδόχων και ιερών προγόνων, οι όποιοι υπέφεραν «για τον Τίμιο Σταυρό και την χρυσή ελευθερία». Όλοι ενωμένοι μαζί με την στρατευόμενη και θριαμβεύουσα Εκκλησία, ας κραυγάσουμε ολόψυχα- «Άγιε πάτερ Χαρίτων, πρέσβευε τώ Θεώ υπέρ ημών!».

Πηγή αγγλόφωνο περιοδικό «Orthodox Word» [μετάφρασις- Ι.Μ. Άγ. Αυγουστίνου Φλωρίνης]

Διαβάστε στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ Φ.256

empros256-page-001__articleΔιαβάστε στο φύλλο 256 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Ιουνίου 2018

  • Εις χείρας ανόμων η Μακεδονία μας
  • Συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα
  • Ιεράρχες σηκώνουν το λάβαρο του Μακεδονικού αγώνα
  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Από τον Παύλο Μελά στην Severna Makedonija
  • ΓΝΩΜΗ: Χρειάζονται «αγανακτισμένοι» για την Μακεδονία μας
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Κλείνουν το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα;
  • ΔΙΕΘΝΗ-Το ιταλικό πολιτικό παράδειγμα είναι τροχοπέδη στα σχέδια των διεθνιστών
  • ΙΣΤΟΡΙΑ-10 Ιουνίου 1821: Ο Καπετάν Χάψας και η Επανάσταση στην Χαλκιδική

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Ιουνίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: …Κανένας δρόμος για τις Πρέσπες! ΒΙΝΤΕΟ

Ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος επιτέθηκε σφοδρά στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την ψήφιση του επικαιροποιημένου Μνημονίου και την προδοτική συμφωνία με τα Σκόπια.

arxhgos-ngm2017__article

Αρχικά, αναφερόμενος στον προλαλήσαντα Βορίδη του σημείωσε πως: “τα φέρνει έτσι η ζωή άλλοι να ντρέπονται για το παρελθόν τους και άλλοι να είναι υπερήφανοι“!

Στην συνέχεια υπενθύμισε στο σώμα πως τον Ιανουαρίο του 2015 ο Ελληνικός Λαός ψήφισε κατά του Μνημονίου, αλλά η Βουλή πλην Χρυσής Αυγής το υπερψήφισε! Θύμισε επίσης στην ΝΔ πως τότε είχε ψηφίσει μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ το Μνημόνιο και τώρα έρχονται τα μέτρα. Με την επιβολή των εθνοκτόνων Μνημονίων ποδοπατήθηκε η αξιοπρέπεια του Ελληνικού Λαού.

Υπογράμμισε πως με το παρόν πολυνομοσχέδιο οι δανειστές θα μπορούν να προχωρήσουν σε ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας που είναι στο Υπερταμείο, θα γίνει μείωση συντάξεων, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, ενώ συμπεριλαμβάνεται και κατακόρυφη αύξηση των διοδίων έως και 150%, μια “προσφορά” του πολιτικού συστήματος στους μεγαλοεργολάβους με τους οποίους ΟΛΟΙ συναγελάζονται πλην των Ελλήνων Εθνικιστών.

Αναφερόμενος στο μείζον ζήτημα της λαθρομετανάστευσης σημείωσε πως η ελπίδα έρχεται από την Ιταλία και την απόφαση του Σαλβίνι, της Λέγκας του Βορρά για κλείσιμο των συνόρων. Μόνη λύση για την Ελλάδα παραμένει η εφαρμογή του νομοσχεδίου της Χρυσής Αυγής για την πάταξη της λαθρομετανάστευσης με κλείσιμο των συνόρων, απελάσεις και αυστηρές ποινές στους λαθροδιακινητές.

Τέλος, αναφέρθηκε στην προδοτική συμφωνία με τα Σκόπια που με τόσο χαρά (!) ανήγγειλε ο πρωθυπουργός. Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής επισήμανε ότι η κυβέρνηση των κομμουνιστών, συνεπής στις ιδεοληψίες της, παραχώρησε το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, αναγνωρίζοντάς τους μάλιστα “μακεδονική” εθνότητα και γλώσσα. Πρόκειται για μια συμφωνία εθνικά απαράδεκτη!

Τόνισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την πλειοψηφία, δεν εκφράζει τον Ελληνικό Λαό, δεν μπορεί να προχωρήσει στην υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας και στην έσχατη περίπτωση οφείλει να προχωρήσει σε προκήρυξη εκλογών για μείζον εθνικό θέμα ή δημοψήφισμα.

Τέλος, έκλεισε με τα λόγια του Ίωνος Δραγούμη: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από την βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε», σημειώνοντας πως η Χρυσή Αυγή παραμένει σταθερή: Κανένας συμβιβασμός για την Μακεδονία μας!