6η ΜΑΪΟΥ 2012 : ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

 

ekloges-2012-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να ακουστούν για πρώτη φορά οι θέσεις της Χρυσής Αυγής στην Βουλή. Έτσι και έγινε. Όμως αυτή δεν είναι αιτία για ελαφρείς πανηγυρισμούς, αλλά για περισυλλογή και αγώνα. Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία Πρωτομαγιά που γιορτάζεται με 1,5 εκ. Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, η τελευταία Πρωτομαγιά που μιλάμε για Έλληνες εργάτες χωρίς εργοστάσια και ελληνική παραγωγή, η τελευταία Πρωτομαγιά με τις επιχειρήσεις και τα καταστήματα των Ελλήνων να κλείνουν.

Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία χρονιά που οι δήμιοι του λαού μας κάθονται στον σβέρκο μας, και σφίγγουν την θηλειά γύρω από τον λαιμό του Λαού μας.

Τολμούν να μιλούν για την Εργατική Πρωτομαγιά αυτοί που υπέγραψαν και υπογράφουν μνημόνια. Τολμούν να μας δίνουν μαθήματα δημοκρατίας αυτοί που έκαναν το υπερήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού, το καλοκαίρι του 2015, «Ναι σε όλα». Τολμούν να μιλούν για αγώνες των εργατών, αυτοί που σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες νέων στην ανεργία και στην ξενιτειά, αυτοί που κόβουν τις συντάξεις όσων εργάστηκαν και νόμιμα, σύμφωνα με τους νόμους που εκείνοι ψήφισαν στην Βουλή, βγήκαν στην σύνταξη.

Εμείς θέλουμε Εθνική Παραγωγή, με Έλληνες Εργάτες σε ελληνικές βιοτεχνίες και εργοστάσια. Θέλουμε Έλληνες Αγρότες στα χωράφια. Θέλουμε την Ελλάδα Εθνικά Ανεξάρτητη και Κοινωνικά Δίκαιη, μια Ελλάδα ελεύθερη από ανθέλληνες και απατεώνες, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες.

Το ξέρουμε ότι τους ενοχλούμε. Θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, ακόμη πιο συντονισμένα, ακόμη πιο αποτελεσματικά, μέχρι την τελική νίκη του Ελληνικού Λαού, την Ανάσταση του Ελληνικού έθνους.

Όπως όμως λέει ο Καζαντζάκης “Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος.”Για να νικήσουμε, πρέπει να είμαστε Κίνημα, δηλαδή να κινούμαστε. Να προχωρούμε, να εργαζόμαστε για τον σκοπό μας.

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, τον Μάιο του 2012, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να περάσουμε το εκλογικό όριο. Μπήκαμε πράγματι στην Βουλή. Δυο χρόνια αργότερα, με τον Αρχηγό και βουλευτές μας αιχμαλώτους του καθεστώτος, μπήκαμε και στην Ευρωβουλή, και σε κάποιους Δήμους και Περιφέρειες. Αλλά δεν αρκεί! Η παρουσία μας πρέπει να γίνει εντονότερη στις τοπικές κοινωνίες, με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια, με αγωνιστικότητα. Για να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω, πρέπει να πάρουμε τα ηνία της στα χέρια μας.

Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας! Για να έχουν νόημα οι φυλακίσεις του Αρχηγού, των διωκόμενων βουλευτών μας, των διωκομένων στελεχών μας, οι αγώνες όλων μας, και, κυρίως, το αίμα των δύο συναγωνιστών μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, που είναι ακόμη νωπό, και στο Νέο Ηράκλειο και στις ψυχές μας, και ζητάει δικαίωση!

Για όλα αυτά, για όλους αυτούς, και για εμάς τους ίδιους, πρέπει να νικήσουμε, θέλουμε να νικήσουμε, και θα νικήσουμε!

Οι εθνικιστές είμαστε οι μόνοι που ενώνουμε τους Έλληνες ανεξάρτητα από οικονομική κατάσταση και κοινωνική προέλευση, γιατί πιστεύουμε σε μια κοινωνία Αρίστων στην οποίαν οι Άριστοι του Έθνους έχουν το θάρρος να χτίζουν το Αύριο της Πατρίδας.

Όπως σε ένα σώμα είναι χρήσιμα όλα του τα όργανα, έτσι και στην Πατρίδα, και στην Θρησκεία, και στην Οικογένεια υπάρχει ένα κεφάλι και μία καρδιά. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στο Έθνος όταν συνεργαζόμαστε και βαδίζουμε πλάι-πλάι.

Κόμμα μας είναι ο Λαός «εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς», όπως είπε ο «φασίστας» που πολέμησε τους Φασίστες εισβολείς της Πατρίδας του, αυτός που καθιέρωσε το 8ωρο ημερησίως, και το 48ωρο εβδομαδιαίως, τα κατώτατα όρια μισθών, την καταβολή των υπερωριών, τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, την υποχρεωτική αργία της Κυριακής, και την άδεια μετ’ αποδοχών, όλα όσα οι σημερινοί δήθεν δημοκράτες, φιλελεύθεροι και μαρξιστές, διαλύουν.

Μερικά χρόνια αργότερα, κι ενώ η Αριστερά  είχε φέρει για άλλη μια φορά την Ελλάδα στο χείλος του Εμφυλίου, ένας άλλος «ακραίος» και οι συμπολεμιστές του, έφεραν το ηλεκτρικό ρεύμα σε κάθε χωριό και το νερό μέσα σε κάθε σπίτι, χάρισαν τα χρέη των αγροτών, θεμελίωσαν με το περίφημο μυστρί στο χέρι, σχολεία και πανεπιστήμια, ανέπτυξαν τον τουρισμό, έδωσαν στον λαό μας δουλειές, διάθεση και χαρά για δημιουργία και ζωή.

Και οι δυο κυβερνήτες νόμιζαν πως ο λαός θα θυμάται την προσφορά και τις ευεργεσίες τους. Ο λαός όμως ξεχνάει γρήγορα. Γι’ αυτό εμείς πρέπει να είμαστε ταχύτεροι, σοφότεροι και αποτελεσματικότεροι. Ταχύτεροι με τις συγκυρίες. Σοφότεροι από τα σφάλματα του παρελθόντος. Και αποτελεσματικότεροι στο να επικοινωνήσουμε τις θέσεις και το πρόγραμμά μας στον ελληνικό Λαό.

Ας μην γελιόμαστε. Αυτός ο δρόμος δεν είναι περίπατος. Η αντίδραση του Συστήματος είναι ήδη, και θα γίνει ακόμη περισσότερο βίαιη. Η καταστολή κάθε αντίδρασης είναι πρώτος στόχος στην ατζέντα των οπαδών της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.Το είδαμε στην στήριξη του Πρωθυπουργού στον αμετροεπή Πολάκη. Το είδαμε στην Γαλλία του πλουτοκράτη τραπεζίτη Μακρόν. Δεκατρείς χιλιάδες «Κίτρινα Γιλέκα» έχουν συλληφθεί ως τώρα, χώρια οι τραυματίες, ακρωτηριασμένοι και νεκροί. Το είδαμε στην Βενεζουέλα του μπολσεβίκου Μαδούρο όπου τα τανκς ισοπεδώνουν πολίτες. Αφού οι δεσμοί είναι τέτοιοι που εμπιστεύεται «χρυσά» αεροπλάνα στον Αλέξη Τσίπρα και την συνοδεία του,  είναι αναμενόμενο να του δίνει και οδηγίες για το πώς θα καταστείλει τις λαϊκές αντιδράσεις όταν σημάνει η ώρα της Ελλάδος.

Η σιωπηλή πλειοψηφία αδιαφορεί για την γεωπολιτική, για τις επιθέσεις των ισλαμιστών, και την επανάσταση που τους κουράζει και τους φοβίζει, πριν ακόμη συμβεί.

Η σιωπηλή πλειοψηφία θέλει να έχει την ησυχία της.

Ευτυχώς, την Ιστορία δεν την γράφουν οι πολλοί. Την γράφουν «οι διαλεχτοί της άρνησης κι οι ακριβογιοί της Πίστης». Οι χτίστες του κόσμου του Αύριο,  οι γκρεμιστές αυτού του άθλιου, σαπισμένου κόσμου που καταδυναστεύει τον λαό και στραγγαλίζει το Έθνος.

Να θυμόμαστε όμως και πως την Ιστορία την γράφουν οι νικητές.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.301 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : «Όσοι προδίδουν τον ελληνισμό να φοβούνται, ερχόμαστε!»

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-250

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

“Μετά την Μεγάλη Νύχτα, θα έρθει το Ξημέρωμα. Κι εμείς, που δεν είμαστε ούτε μπουρζουάδες, ούτε συντηρητικοί, ούτε αντιδραστικοί, ούτε χριστιανοδημοκράτες, ούτε μασόνοι, και είμαστε ικανοί, ενδιαφερόμαστε για αυτό το Ξημέρωμα».

Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ (1893 – 1945)

Με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ κατεβαίνω με τα παιδιά μου από τα Γιάννενα στην Αθήνα. Ένα πρόβλημα υγείας με ταλαιπωρεί και το ταξίδι είναι ένα πολύωρο επώδυνο μαρτύριο. Τις περασμένες εβδομάδες η καθημερινότητά μας γνωρίζει ασυνήθιστους πυρετώδεις ρυθμούς, σε σύγκριση με αυτούς της ράθυμης ηπειρωτικής πρωτεύουσας. Όσοι συγγενείς και φίλοι είναι δυνατόν να ειδοποιηθούν τηλεφωνικώς, από την προηγούμενη ζωή μας στην Αθήνα, έχουν ειδοποιηθεί. Η είδηση της υποψηφιότητας του συζύγου μου, προκαλεί αλυσιδωτά τηλεφωνήματα και μια έξαψη ενδιαφέροντος για τα πολιτικά, τέτοια, που ακόμα και οι πιο απολιτίκ ορκίζονται πως θα ψηφίσουν για πρώτη φορά Χρυσή Αυγή!

Το λάπτοπ μου έχει κάψει την μπαταρία του, μαζί και τον ξύλινο πάγκο της κουζίνας,  όπου βρίσκεται μέρα-νύχτα ακουμπισμένο για να συντάσσω άρθρα για την κεντρική σελίδα του κόμματος, όταν είμαι στο σπίτι, και να λαμβάνει μηνύματα και ειδήσεις τα οποία μου μεταδίδουν ως ανταποκριτές από το μέτωπο. Εξακολουθώ εν μέσω προεκλογικού πυρετού να εργάζομαι στην οικογενειακή επιχείρηση όπως τα τελευταία 15 χρόνια, τους τελευταίους μήνες με την προκήρυξη των εκλογών μόνη, αφού ο πατέρας τους έχει μετακομίσει στο κομματικό «κέντρο επιχειρήσεων» στην Αθήνα. Το βράδυ παρακολουθούμε με τα παιδιά συνεντεύξεις και ρεπορτάζ, σχολιάζοντας τους δημοσιογράφους, τις ερωτήσεις, την απόδοση των «δικών μας», και όλα όσα τέλος πάντων λέγονται για μας.

Ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις, Μαΐου και Ιουνίου 2012, ένα πρώτο σοκ περιμένει τα παιδιά κι εμένα. Οι τοίχοι των Ιωαννίνων γεμίζουν με αφίσες με το πρόσωπο του πατέρα τους. Μόνο που δεν είναι από δική του πρωτοβουλία, αλλά των «αντιφά». Το γεγονός αποκαλύπτει και επιβεβαιώνει το μίσος και την επιθετικότητα των κομμουνιστών για κάθε έναν που δεν τους μοιάζει.

Στην αφίσα και σε ανακοίνωσή τους, τον κατηγορούν για τα ακόλουθα «εγκλήματα»: «είναι συνιδρυτής της Χρυσής Αυγής. Έχει μάλιστα διευθύνει την εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” στα πρώτα της βήματα»,  «έχει συνάψει χορηγικές συμφωνίες με την ΕΛΕΠΑΠ Ιωαννίνων» (ναι, είναι έγκλημα να ενισχύεις όπως μπορείς τα ΑμΕΑ!), «ο πατέρας του υπήρξε αξιωματικός του στενού κύκλου της Χούντας της 21ης Απριλίου 1967» (προπατορικά «αμαρτήματα» δηλαδή…), «ήταν επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Χρυσής Αυγής και εκλέχτηκε βουλευτής στις εκλογές της 6ης Μάη 2012. Ο πατέρας του ήταν στη θέση νο3 του ψηφοδελτίου» (μια όντως τιμητική πρωτοτυπία).

Την αφίσα υπογράφουν «Οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες από το χώρο της αριστεράς και της αντιεξουσίας, την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ιωαννίνων και τους Ταπί και Ψύχραιμοι» (οι Αριστεροί έχουν έφεση στην αυτογελοιοποίηση).

Όσοι ξέρουν τις πολιτικές μας πεποιθήσεις και όσοι τις μαθαίνουν τώρα, έρχονται να ζητήσουν διευκρινήσεις. Πολλοί είναι ενθουσιασμένοι. Θα κάνει επιτέλους ξαστεριά!  Συναγωνιστές έρχονται καθημερινά και η αποφασιστικότητα πολλαπλασιάζεται.

Με αυτά και με αυτά, τα ιστορικά γραφεία της οδού Κεφαλληνίας, δίνουν την σκυτάλη της πρωτιάς στα γραφεία της οδού Δηλιγιάννη όπου χιλιάδες συναγωνιστές συγκεντρώνονται για να πανηγυρίσουν την πρώτη είσοδο Εθνικιστικού κόμματος στην Ελληνική βουλή.

Οι πρώτες πληροφορίες μας δίνουν 11%. Ο Αρχηγός εν τη σοφία του, συστήνει ψυχραιμία. Θα κόψουν σίγουρα ψήφους. Παρόλα αυτά, η χαρά της νίκης μετά από έναν αγώνα άνισο αλλά δίκαιο, ξεχειλίζει.

Συναγωνιστές που γνωρίζω από παλιά, και νέες μορφές που άλλους γνωρίζω ως ονόματα κι άλλους δεν γνωρίζω καθόλου, έρχονται και με χαιρετούν. «Γνωριζόμαστε» από τα κείμενά μου που διαβάζουν εδώ και κοντά είκοσι χρόνια, και χαιρόμαστε αμφίδρομα την δυνατότητα να επικοινωνούμε δια ζώσης.

Μέσα στην μέθη εκείνης της νίκης, κάποιοι, και πρώτος ο Αρχηγός, αντιλαμβανόμαστε ότι τα δύσκολα τώρα αρχίζουν. Κάποιοι καταλαμβάνονται από την μέθη της οίησης, θαρρώντας πως όλα θα είναι στο εξής περίπατος. Μόνο που το 7% δεν δίνει την εξουσία, όχι ακόμα, όχι τόσο απλά. Η εκλογική διαδικασία είναι το σπριντ, η πολιτική είναι μαραθώνιος.

Καθ’ οδόν προς το ξενοδοχείο όπου θα κάνει δηλώσεις στον Τύπο, περιτριγυρισμένος από την πιστή του φρουρά, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, με πολιτική διορατικότητα εκφράζει την πάγια θέση της Χρυσής Αυγής για το θέμα της λαθρομετανάστευσης: “Έξω από την χώρα μου! Έξω από το σπίτι μου!”. Έξι χρόνια μετά, ολόκληρη η Ελλάδα διαπιστώνει το δίκαιο της Χρυσής Αυγής. Παρά τις κραυγές των ΜΜΕ περί «ακραίων», η παρουσία χιλιάδων τριτοκοσμικών εισβολέων οι οποίοι εισέρχονται κάθε μήνα στην Πατρίδα μας, παραμερίζοντας τους Έλληνες με τις κομματικές ελληνοποιήσεις, και τρομοκρατώντας τους με τα ειδεχθή εγκλήματά τους, είναι μια αναμφισβήτητη αλήθεια, ικανή να δώσει στις επερχόμενες εκλογές την δύναμη στην Χρυσή Αυγή να υλοποιήσει την επιστροφή τους στις εστίες τους.

Στην συνέντευξη την οποίαν παραχωρεί, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής λέει το περίφημο «Veni, Vidi, Vici», αναπαράγοντας το του Καίσαρος, όπως το διασώζει ο Πλούταρχος «ευθύς ουν επί τον άνδρα τρισίν ήλαυνε τάγμασι, και  περί πόλιν Ζήλαν μάχην μεγάλην συνάψας αυτόν μεν εξέβαλε του Πόντου φεύγοντα, την δε στρατιάν άρδην ανείλε. και της μάχης ταύτης την οξύτητα και το τάχος αναγγέλλων εις  Ρώμην προς τινα των φίλων Μάτιον έγραψε τρεις λέξεις. «ήλθον, είδον, ενίκησα».  Ρωμαϊστί δε αι λέξεις εις όμοιον απολήγουσαι σχήμα ρήματος ουκ απίθανον την βραχυλογίαν έχουσιν».

«Περιφρόνησαν τον ελληνικό λαό και ο λαός τους περιφρόνησε», είπε ο Εθνικιστής ηγέτης, σε εκείνη την συνέντευξη, και κατήγγειλε τον Αντώνη Σαμαρά ως έναν από τους «κατ’ εξοχήν συκοφάντες» του εθνικιστικού κινήματος. Ένα χρόνο και κάτι μετά, ο Σαμαράς και οι συνεργοί του σκευωροί, θα τον βάλουν στην φυλακή.

Αύριο, με το τέλος της δίκης, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, θα μπορέσει πάλι να πει «Με λασπολογήσατε, με συκοφαντήσατε, σας νίκησα».