Η πρόκληση του να παραμείνουμε άνθρωποι

“The Lanterns”, Charles Courtney Curran (1913)

Οι προφήτες του μετανθρωπισμού, δεν είναι απαραιτήτως “κακοί άνθρωποι”. Είναι όμως πλανεμένοι άνθρωποι. Πολλοί είναι πλανεμένοι από γενιά. Είναι φορείς του “αρχαίου των καιρών” μισανθρωπισμού. Στους εξαπατημένους αυτούς ικανούς οραματιστές, επιχειρηματίες και επιστήμονες, προωθήθηκαν αλλοιωμένες οι οδηγίες για την σωτηρία του ανθρώπου. Στο έξυπνο μυαλό τους, μπερδεύτηκε η αναζήτηση της βελτίωσης της ανθρώπινης ζωής, με την λαιμαργία για το μήλο της Γνώσης. Έγιναν όργανα υλοποίησης εσχατολογικών θεωριών, και εργαλεία επιτάχυνσης της Ιστορίας.

Η άποψη πως οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανατρέψουν το φυσικό “ελαττωματικό” σχέδιο του Θεού, το οποίο προβλέπει την φθορά και τον θάνατο, είναι ανοησία αυτών που έχουν καταληφθεί από εγωισμό και έπαρση. Εάν δεν υπήρχε η αγωνία για το σφύριγμα της λήξης του παιχνιδιού, ο άνθρωπος δεν θα απολάμβανε πάσει δυνάμει τα θαυμαστά τα οποία του παρέχει η παραμονή του στην Γη. Χωρίς τον φόβο της φθοράς και του θανάτου, θα αυθαιρετούσε ακόμη περισσότερο και χειρότερα, θεωρώντας τον εαυτό του αθάνατο και ισόθεο, όχι με την αίσθηση της ευθύνης του πραγματικού θεού, αλλά με την αμετροέπεια του απατεώνα. “Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται”, κατά την διάσημη φράση του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι (ακριβέστερα, “εάν δεν υπάρχει αθανασία της ψυχής, όλα επιτρέπονται” λέει ο Ιβάν Καραμαζώφ).

Η Ιστορία του ανθρωπίνου είδους, ιδιαιτέρως δε ημών των Ελλήνων, δίνει μια διαφορετική μαρτυρία από αυτήν η οποία προωθείται από τους διανοούμενους των πανεπιστημίων και των λαϊκών τηλεοπτικών διαμορφωτηρίων.

Από τους αρχαίους χρόνους, οι θεοί των Ελλήνων έδειξαν έλεος στο ανθρώπινο πλάσμα κι επιθύμησαν την υγεία και την πρόοδό του.

Αυτό έκανε η θεά Δήμητρα, μαθαίνοντάς του την καλλιέργεια των σιτηρών, μετατρέποντας τον από περιπλανόμενο τροφοσυλλέκτη σε γεωργό και κύριο της ύπαρξής του.

Αυτό έκανε ο θεός Ασκληπιός ενεργώντας και διδάσκοντας την ολιστική, ψυχική και σωματική υγεία.

Αυτό έκανε ο Τιτάνας Προμηθέας θυσιάζοντας εαυτόν για την ευχερέστερη διαβίωση και την βελτίωση της ζωής του είδους μας, με την γνώση της χρήσεως της φωτιάς.

Αυτό ο Γαλιλαίος Χριστός χαρίζοντας με τα θαύματά Του την υγεία σε ψυχικά και σωματικά ασθενείς, με την προϋπόθεση της πίστης του ανθρώπου στο σχέδιο του Θεού: “ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς” (Ιω. θ’ 12-13).

Ολοι οι ευεργέτες του ανθρώπου, επανέλαβαν πως εναπόκειται στην ανθρώπινη βούληση να είναι και να παραμείνει ψυχικά, πενυματικά και σωματικά υγιής, εντός των ορίων της θνητής του φύσεως, με την ορθή διατροφή και των τριών συνιστωσών του, και την αποφυγή της αυτοκαταστροφικής παράβασης-αμαρτίας.

Η αθανασία κατακτάται από τον άνθρωπο μέσω των έργων του, κυρίως αυτών τα οποία ευεργετούν τους συνανθρώπους του.

Αυτό έπραξε ο μέγιστος των ημιθέων Ηρακλής με τους 12 άθλους του οι οποίοι ωφέλησαν τον άνθρωπο και βελτίωσαν την ζωή του.

Αυτό δίδαξε ο Χριστός, προτρέποντας με το «Αλλήλων τα βάρη ­βαστάζετε, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού» (Γαλ. ς΄ 2), όχι μόνο προς την αναμφίβολα ζωογόνο αρετή της συγχώρεσης, όπως συνήθως αλλά περιοριστικά ερμηνεύεται, αλλά και στην αντιμετώπιση των πρακτικών προβλημάτων της ανθρώπινης ζωής.

Το καλό της ανθρωπότητας δεν είναι επομένως η αποστροφή προς την ανθρώπινη φύση, και η δημιουργία του υπερανθρώπου-άψυχης μη ελαττωματικής μηχανής, αλλά ο πλήρης και ενσυνείδητος εναγκαλισμός της ταυτότητας του ανθρώπου, είναι το να παραμείνει ανθρώπινη προ των δυνάμεων οι οποίες την καλούν να κοιτάξει την άβυσσο γιατί έτσι, τάχα, θα την κατακτήσει, ξεπερνώντας την φύση της. Όμως “τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρω­πον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;” (Μαρκ. η΄ 34-θ΄ 1).

To πλήθος των πληροφοριών, των συσκευών και των προγραμμάτων που εξαπέλυσαν οι ηγέτες του κόσμου τούτου, οι οποίοι σχεδιάζουν το μέλλον της ανθρωπότητας στις πλάτες όσων αφελώς, από έπαρση και εγωισμό ή δειλία, επιλέγουν να γίνουν πειραματόζωα των ποικίλων εργαστηρίων τους, έχει ήδη μεταμορφώσει τις ζωές μας, αψηφώντας τα όνειρά μας και ποδοπατώντας τις ανάγκες της ψυχής μας, βάζοντας το μέλλον του είδους μας σε κίνδυνο αφανισμού. Δεν είναι συμπτωματικό πως επί χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι χωρίς την “βοήθεια” των μηχανών έκαναν μόνοι τους τις δουλειές τους, κι όχι μόνο επιβίωναν αλλά δημιουργούσαν εντυπωσιακό λαϊκό πολιτισμό, κι όχι μόνο λαϊκό πολιτισμό, τέχνη, ποίηση, αρχιτεκτονική, χορό και μουσική,  αλλά και φιλοσοφία, και μαθηματικά, και αστρονομία, ενώ οι νόμοι τους ενθάρρυναν την διαιώνιση του ανθρωπίνου είδους.

Αντιθέτως σήμερα, παρά (ή εξαιτίας) των ευκολιών στην επικοινωνία και στην χειρωνακτική εργασία, οι άνθρωποι είναι περισσότερο αποξενωμένοι από ποτέ, ο πολιτισμός τους είναι ευτελής και χυδαίος, και εξοντώνουν συστηματικά και εθελούσια τα ίδια τους τα παιδιά πριν ακόμη γεννηθούν.

Αναζητώντας τον έλεγχο των ανθρώπων με οποιοδήποτε τίμημα, οι σημερινές κυβερνώσες φατρίες των επαγγελματιών πολιτικών οι οποίοι είναι υπάλληλοι μη-κυβερνητικών επαγγελματιών οι οποίοι είναι υπάλληλοι μεγαλοεπιχειρηματιών, μας δελεάζουν να τους παραχωρήσουμε απόλυτη εξουσία στις ζωές μας, με ουτοπικές υποσχέσεις υπεράνθρωπης αυτονομίας και δυστοπικές απειλές υπάνθρωπης δουλείας. Αλλά οι ψευδοθεϊκές φαντασιώσεις και οι εφιάλτες δεν θα αρπάξουν την μοίρα μας. Μπορούμε να μην την αφήσουμε στα σαγόνια του ψηφιακού σμήνους, να μην αφεθούμε στην δίνη του κόσμου που καταρρέει. Η πρώτη γενιά της ψηφιακής εποχής μπορεί ακόμη να ανακτήσει τον έλεγχο της τεχνολογίας, αποκαθιστώντας την ανθρωπιά μας. Οι γονείς, όσοι έχουν ακόμη ζωντανή την ανάμνηση του φυσικού κόσμου, πρέπει να σώσουν την γενιά αυτή από το νέο κυβερνοσύστημα που είναι αποφασισμένο να μην την αφήσει να ενηλικιωθεί ποτέ, κρατώντας την άβουλη καταναλώτρια, δέσμια της προπαγάνδας της οθόνης. Τίποτε δεν είναι αδύνατο, αρκεί να το πιστέψουμε, να πιστέψουμε στην ανθρώπινη φύση μας, και να ζητήσουμε την συνδρομή των θεϊκών δυνάμεων. Το έδειξαν οι προγονικοί θεοί των πατέρων και των παππούδων μας.

Pax Grecana #8

POST UTUBE

 

Η ζωή υπάρχει επειδή προσαρμόζεται και συνεχίζεται. Η Covid-19 εποχή φέρνει πραγματικά βουτιές στα βάθη της ψυχής, χωρισμούς, ενώσεις, επαναπροσδιορισμούς, βαθαίνει και επιταχύνει τις απαντήσεις, τις κάνει πιο αυθεντικές και άμεσες, αναπόφευκτες σχεδόν. Τώρα ή ποτέ.

 

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Γιορτάζει η Παναγία

ΠΑΝΑΓΙΑ 15ΑΥΓΟΥΣΤΟ-ΕΜΠΡΟΣ

 

Η Μητέρα του Σωτήρος έλαβε το προσωνύμιο της Παναγίας,  τον 3ο αιώνα, προκειμένου να εκφραστεί το ότι είναι θεολογικά η αγιωτέρα όλων των αγίων.

Ο γλωσσοπλάστης λαός μας, δεν θα μπορούσε όμως να αρκεστεί σε ένα ή δυο ονόματα για Αυτήν. Όπως έδινε ονόματα ανάλογα με τον τόπο ή την ιδιότητα στους παλιούς θεούς, ονόματα που διατήρησε και για την Χριστιανική θρησκεία, όπως το Σωτήρ, προσωνύμιο του Διός, για τον Χριστό, όπως ονόμασε την Ήρα Ανθεία, Μειλιχία και Καλλιστέφανο, αλλά και Κιθαιρωνία, Ολυμπία, και βεβαίως Παρθένο, έτσι και την Μητέρα του Θεού, την έκανε δική του μάνα, και την αποκαλεί με αγάπη, με διαφορετικά ονόματα κατά τόπους. Ενδεικτικά μόνον αναφέρουμε:

Ανάλογα με την απεικόνισή της, είναι Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Γαλακτοτροφούσα, Δεξιοκρατούσα ή Δεξιά, Τριχερούσα και Μεγαλομάτα.

Ανάλογα με την έμπνευση του αγιογράφου, την βασισμένη σε θρησκευτικούς στίχους, κυρίως από τον Ακάθιστο Υμνο, είναι η Πλατυτέρα των Ουρανών, η Οδηγήτρια, το Άξιον Εστίν, Αμόλυντος, Υψηλοτέρα, Καθέδρα, Κλίμαξ, Σκέπη, Παράκλησις, Επίσκεψις, Καταφυγή, Κεχαριτωμένη, Ρόδον το Αμάραντον.

Ανάλογα με την ιστορία της εικόνας Της, είναι Εσφαγμένη, Πυροβοληθείσα, Πορταΐτισσα, Χιλιαρμενίτισσα κι Αγγελόκτιστη.

Από τον τόπο της λατρείας Της, είναι Αθηνιώτισσα, Πυργιανή, Σπηλιανή, Μεγαλοσπηλαιώτισσα, Θαλασσινή, Ολυμπιώτισσα,  Σουμελιώτισσα, Καταπολιανή, Μαλεβήκαι  Τροοδίτισσα.

Ανάλογα με τον ναό Της, είναι  Θολοσκέπαστη, Μολυβδοσκέπαστη, Πελεκητή, Κρεμαστή, ή Μαρμαριώτισσα.

Ανάλογα με τις ιδιότητες που της αποδίδονται, είναι Γοργοϋπήκοος, Ελεούσα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Υγεία, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη και Ελευθερώτρια.

Είναι ακόμη «χρυσή»: Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλούσα, Χρυσοποδαρίτισσα, Χρυσοχέρα.

Είναι κι Αερινή, Αναφωνήτρα, Επίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή…

Όπου κι αν βρεθούμε, ας εορτάσουμε την Λαμπρή του Καλοκαιριού, που είναι αφιερωμένη στην Παναγία Θεοτόκο.

(Δημοσιεύθηκε στο Φ.264 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)