Ιταλία : “Το τρένο της μνήμης δεν πηγαίνει προς μία κατεύθυνση”

Chiesa_di_Sant_Antonio_a_Predappio
Η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στο Πρεντάπιο

“Το τρένο της μνήμης που πηγαίνει μόνο προς μία κατεύθυνση, είναι προκατειλημμένο, δεν θα συνεργαστούμε. Όταν τα τρένα σταματούν κοντά στα Φόιμπε και στα γκουλάγκ, θα αλλάξουμε αυτήν την απόφαση. ”

O δήμος του Πρεντάπιο,  στην βόρειο Ιταλία,  αιτιολόγησε με αυτά τα λόγια την απόφασή του να μην υποστηρίξει οικονομικά κάποιο φοιτητή, για την συμμετοχή του στο πρόγραμμα με την ονομασία “Αουσβιτς-το τρένο της Μνήμης”.

Το πρόγραμμα αυτό είναι σε ισχύ από το 2011 και προβλέπει την συμμετοχή μαθητών λυκείου, έργο στο οποίο η δημοτική διοίκηση συνέβαλε πάντα οικονομικά. Οι “αντιφάδες”  είχαν βεβαίως τις διαφωνίες τους:

“Θεωρούμε ότι αυτό είναι μια πολύ σοβαρή απόφαση και αναλαμβάνει την ευθύνη η δημοτική αρχή του Πρεντάπιο: αρνούμενη να συνεισφέρει σε αυτό το σημαντικό έργο, εμποδίζει τους νέους να γνωρίσουν την ιστορία τους με κριτικό τρόπο”.

ΠΚΜ
Ο δήμαρχος του Πρεντάπιο, Ρομπέρτο Κανάλι, με την Αλεσάντρα Μουσολίνι, εγγονή του Μπενίτο, κατά την προεκλογική του εκστρατεία

Ο πρώτος κεντροδεξιός δήμαρχος του Πρεντάπιο, γενέτειρας του Μπενίτο Μουσολίνι, Ρομπέρτο ​​Κανάλι, ανταπάντησε:

“Δεν είμαστε αντίθετοι στο τρένο της μνήμης ή στην επίσκεψη στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου, συμπεριλαμβανομένου του Άουσβιτς, αλλά είμαστε αντίθετοι σε αυτό το τρένο που δείχνει μόνο έναν προορισμό: το Άουσβιτς. Όταν τα τρένα μνήμης πάνε προς όλες τις κατευθύνσεις και σταματούν και σε άλλα μέρη καταπίεσης του εικοστού αιώνα, όπως το τείχος του Βερολίνου ή στα Φόιμπε, η διοίκησή μας θα συμβάλει στην πρωτοβουλία αυτή. Στην πραγματικότητα, η ιστορία πρέπει να είναι γνωστή στο σύνολό της και όχι με διακρίσεις. Η γνώση της παραταξιακής ιστορίας δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από δημόσιους πόρους”.

Στα Φόιμπε, στην ενδοχώρα της Τεργέστης, βρήκαν τον θάνατο χιλιάδες ανθρώπων, κυρίως Ιταλών και ιταλοφώνων, 17.000 συνολικά, οι οποίοι ρίχτηκαν στα χάσματα αυτά, τα “φόιμπε”, νεκροί και ζωντανοί, από τους κομμουνιστές παρτιζάνους του στρατάρχη Τίτο, από την ανακωχή της 8ης Σεπτεμβρίου 1943,  έως το 1947 και την συνθήκη ειρήνης των Παρισίων.

Ε.Δ.