6η ΜΑΪΟΥ 2012 : ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

 

ekloges-2012-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να ακουστούν για πρώτη φορά οι θέσεις της Χρυσής Αυγής στην Βουλή. Έτσι και έγινε. Όμως αυτή δεν είναι αιτία για ελαφρείς πανηγυρισμούς, αλλά για περισυλλογή και αγώνα. Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία Πρωτομαγιά που γιορτάζεται με 1,5 εκ. Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, η τελευταία Πρωτομαγιά που μιλάμε για Έλληνες εργάτες χωρίς εργοστάσια και ελληνική παραγωγή, η τελευταία Πρωτομαγιά με τις επιχειρήσεις και τα καταστήματα των Ελλήνων να κλείνουν.

Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία χρονιά που οι δήμιοι του λαού μας κάθονται στον σβέρκο μας, και σφίγγουν την θηλειά γύρω από τον λαιμό του Λαού μας.

Τολμούν να μιλούν για την Εργατική Πρωτομαγιά αυτοί που υπέγραψαν και υπογράφουν μνημόνια. Τολμούν να μας δίνουν μαθήματα δημοκρατίας αυτοί που έκαναν το υπερήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού, το καλοκαίρι του 2015, «Ναι σε όλα». Τολμούν να μιλούν για αγώνες των εργατών, αυτοί που σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες νέων στην ανεργία και στην ξενιτειά, αυτοί που κόβουν τις συντάξεις όσων εργάστηκαν και νόμιμα, σύμφωνα με τους νόμους που εκείνοι ψήφισαν στην Βουλή, βγήκαν στην σύνταξη.

Εμείς θέλουμε Εθνική Παραγωγή, με Έλληνες Εργάτες σε ελληνικές βιοτεχνίες και εργοστάσια. Θέλουμε Έλληνες Αγρότες στα χωράφια. Θέλουμε την Ελλάδα Εθνικά Ανεξάρτητη και Κοινωνικά Δίκαιη, μια Ελλάδα ελεύθερη από ανθέλληνες και απατεώνες, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες.

Το ξέρουμε ότι τους ενοχλούμε. Θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, ακόμη πιο συντονισμένα, ακόμη πιο αποτελεσματικά, μέχρι την τελική νίκη του Ελληνικού Λαού, την Ανάσταση του Ελληνικού έθνους.

Όπως όμως λέει ο Καζαντζάκης “Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος.”Για να νικήσουμε, πρέπει να είμαστε Κίνημα, δηλαδή να κινούμαστε. Να προχωρούμε, να εργαζόμαστε για τον σκοπό μας.

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, τον Μάιο του 2012, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να περάσουμε το εκλογικό όριο. Μπήκαμε πράγματι στην Βουλή. Δυο χρόνια αργότερα, με τον Αρχηγό και βουλευτές μας αιχμαλώτους του καθεστώτος, μπήκαμε και στην Ευρωβουλή, και σε κάποιους Δήμους και Περιφέρειες. Αλλά δεν αρκεί! Η παρουσία μας πρέπει να γίνει εντονότερη στις τοπικές κοινωνίες, με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια, με αγωνιστικότητα. Για να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω, πρέπει να πάρουμε τα ηνία της στα χέρια μας.

Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας! Για να έχουν νόημα οι φυλακίσεις του Αρχηγού, των διωκόμενων βουλευτών μας, των διωκομένων στελεχών μας, οι αγώνες όλων μας, και, κυρίως, το αίμα των δύο συναγωνιστών μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, που είναι ακόμη νωπό, και στο Νέο Ηράκλειο και στις ψυχές μας, και ζητάει δικαίωση!

Για όλα αυτά, για όλους αυτούς, και για εμάς τους ίδιους, πρέπει να νικήσουμε, θέλουμε να νικήσουμε, και θα νικήσουμε!

Οι εθνικιστές είμαστε οι μόνοι που ενώνουμε τους Έλληνες ανεξάρτητα από οικονομική κατάσταση και κοινωνική προέλευση, γιατί πιστεύουμε σε μια κοινωνία Αρίστων στην οποίαν οι Άριστοι του Έθνους έχουν το θάρρος να χτίζουν το Αύριο της Πατρίδας.

Όπως σε ένα σώμα είναι χρήσιμα όλα του τα όργανα, έτσι και στην Πατρίδα, και στην Θρησκεία, και στην Οικογένεια υπάρχει ένα κεφάλι και μία καρδιά. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στο Έθνος όταν συνεργαζόμαστε και βαδίζουμε πλάι-πλάι.

Κόμμα μας είναι ο Λαός «εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς», όπως είπε ο «φασίστας» που πολέμησε τους Φασίστες εισβολείς της Πατρίδας του, αυτός που καθιέρωσε το 8ωρο ημερησίως, και το 48ωρο εβδομαδιαίως, τα κατώτατα όρια μισθών, την καταβολή των υπερωριών, τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, την υποχρεωτική αργία της Κυριακής, και την άδεια μετ’ αποδοχών, όλα όσα οι σημερινοί δήθεν δημοκράτες, φιλελεύθεροι και μαρξιστές, διαλύουν.

Μερικά χρόνια αργότερα, κι ενώ η Αριστερά  είχε φέρει για άλλη μια φορά την Ελλάδα στο χείλος του Εμφυλίου, ένας άλλος «ακραίος» και οι συμπολεμιστές του, έφεραν το ηλεκτρικό ρεύμα σε κάθε χωριό και το νερό μέσα σε κάθε σπίτι, χάρισαν τα χρέη των αγροτών, θεμελίωσαν με το περίφημο μυστρί στο χέρι, σχολεία και πανεπιστήμια, ανέπτυξαν τον τουρισμό, έδωσαν στον λαό μας δουλειές, διάθεση και χαρά για δημιουργία και ζωή.

Και οι δυο κυβερνήτες νόμιζαν πως ο λαός θα θυμάται την προσφορά και τις ευεργεσίες τους. Ο λαός όμως ξεχνάει γρήγορα. Γι’ αυτό εμείς πρέπει να είμαστε ταχύτεροι, σοφότεροι και αποτελεσματικότεροι. Ταχύτεροι με τις συγκυρίες. Σοφότεροι από τα σφάλματα του παρελθόντος. Και αποτελεσματικότεροι στο να επικοινωνήσουμε τις θέσεις και το πρόγραμμά μας στον ελληνικό Λαό.

Ας μην γελιόμαστε. Αυτός ο δρόμος δεν είναι περίπατος. Η αντίδραση του Συστήματος είναι ήδη, και θα γίνει ακόμη περισσότερο βίαιη. Η καταστολή κάθε αντίδρασης είναι πρώτος στόχος στην ατζέντα των οπαδών της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.Το είδαμε στην στήριξη του Πρωθυπουργού στον αμετροεπή Πολάκη. Το είδαμε στην Γαλλία του πλουτοκράτη τραπεζίτη Μακρόν. Δεκατρείς χιλιάδες «Κίτρινα Γιλέκα» έχουν συλληφθεί ως τώρα, χώρια οι τραυματίες, ακρωτηριασμένοι και νεκροί. Το είδαμε στην Βενεζουέλα του μπολσεβίκου Μαδούρο όπου τα τανκς ισοπεδώνουν πολίτες. Αφού οι δεσμοί είναι τέτοιοι που εμπιστεύεται «χρυσά» αεροπλάνα στον Αλέξη Τσίπρα και την συνοδεία του,  είναι αναμενόμενο να του δίνει και οδηγίες για το πώς θα καταστείλει τις λαϊκές αντιδράσεις όταν σημάνει η ώρα της Ελλάδος.

Η σιωπηλή πλειοψηφία αδιαφορεί για την γεωπολιτική, για τις επιθέσεις των ισλαμιστών, και την επανάσταση που τους κουράζει και τους φοβίζει, πριν ακόμη συμβεί.

Η σιωπηλή πλειοψηφία θέλει να έχει την ησυχία της.

Ευτυχώς, την Ιστορία δεν την γράφουν οι πολλοί. Την γράφουν «οι διαλεχτοί της άρνησης κι οι ακριβογιοί της Πίστης». Οι χτίστες του κόσμου του Αύριο,  οι γκρεμιστές αυτού του άθλιου, σαπισμένου κόσμου που καταδυναστεύει τον λαό και στραγγαλίζει το Έθνος.

Να θυμόμαστε όμως και πως την Ιστορία την γράφουν οι νικητές.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.301 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Ο Μάιος στην Παράδοσή μας

ΕΜΠΡΟΣ-ΜΑΙΟΣ 2018

 

Ο Μάιος , ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο, και τελευταίος μήνας της Άνοιξης, ήταν στο Αττικό ημερολόγιο ο ενδέκατος μήνας του έτους, ο Θαργηλιών, και συμπίπτει μεταξύ 23 Απριλίου-23 Μαΐου. Στο Ρωμαϊκό ημερολόγιο, έλκει το όνομά του από την  ρωμαϊκή θεότητα Maja,  το θηλυκό του Majus (αρχαιότερος τύπος του Magnus), δηλαδή Μέγιστη, Μεγαλειότατη. Πρόκειται δηλαδή για την Μητέρα Γη.

Στα καθ’ ημάς, ο Μάιος έλαβε το όνομά του από την Νύμφη Μαία,  μία από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης ή Πληιόνης, οι οποίες γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη της Αρκαδίας.

Η Μαία, η ομορφότερη και πιο συνεσταλμένη, που κατά πώς σώζει ο Πίνδαρος, ο λυρικός ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος (556-469 π.Χ) την απεκάλεσε «ελικοβλέφαρη» και «ιοπλόκαμη» («Σιμωνίδης δε μίαν των Πλειάδων Μαίαν ορείαν προσηγόρευσεν ειπών¨ Μαιάδος ουρείας, ελικοβλεφάρου, κατά λογόν ¨αύτη γάρ Κυλλήνης εν όρεσσι θεών κήρυκα τέχ΄ Ερμήν») έσμιξε με τον Δία σε μία σπηλιά, και γέννησε τον θεό του Λόγου και της Επικοινωνίας, Ερμή. Η Μαία και ο Ερμής είναι προστάτες της Αρκαδίας.

Ο Πρόκλος αναφέρει ότι η Μαία συμβολίζει  τα αφανή, τα κρυμμένα, τα μυστικά, τα οποία μετατρέπει από «άδηλα» (αόρατα) σε «δήλια» (ορατά).

Η Μαία κατα πώς αντιλαμβάνεται και ο νέος Έλληνας, συνδέεται με τον τοκετό και την γέννηση και είναι από τις θεότητες που προστατεύουν τις επίτοκες και τις βοηθούν να «φανερωθεί» το νεογνό από τα σκοτάδια της  μήτρας.

Η Μαία συνδέεται ακόμη με τους σεισμούς και την ροή. Είναι εκείνη που καθοδηγεί το έμβρυο στο «αρχέγονο ύδωρ» της γυναικείας μήτρας, για αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες την  θεωρούσαν έφορο των υδάτων και  κατά τον μήνα αυτό,  αφιέρωναν σπονδές σε αυτήν και τον γιο της Ερμή, σε πηγές και ποτάμια.

Η εορτή της ονομαζόταν «Μαϊουμά». Οι Λατίνοι τελούσαν  αντιστοίχως την γιορτή των Ροσαλίων, δηλαδή  των ρόδων, η οποία ήταν αφιερωμένη στους προγόνους τους οποίους ονόμαζαν «μαίορες». Την γιορτή εισήγαγαν οι Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδος, για να θυμούνται τους προγόνους τους της κυρίως Ελλάδος.

Στην «γιορτή των Ρόδων», την πρώτη ημέρα του Μαΐου,  στόλιζαν τα σπίτια τους με άνθη. Οι έμποροι τιμούσαν και τον γιο της Μαίας, τον Κερδώο Ερμή, και τον παρακαλούσαν να τους φέρει πολλά κέρδη, όπως ακριβώς άνθιζε η Μητέρα-Μαία. Οι άρχοντες έκαναν το πρώτο θαλασσινό τους μπάνιο.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι τελούσαν ακόμη τα «Λεμούρια». Κατά την διάρκεια της νύχτας χτυπούσαν χάλκινα αντικείμενα για να διώξουν τα πονηρά λεμούρια πνεύματα και έριχναν έξω από τα σπίτια τους κουκιά που θεωρούνταν νεκρική τροφή. Όλοι οι αρχαίοι ναοί των θεών παρέμεναν κλειστοί και δεν τελούνταν  γάμοι.

Λουκάς Γεραλής Πρώτη Μαίου
Λουκάς Γεραλής (1878 – 1953, Πρωμομαγιά

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

«Καλός ο ήλιος του Μαγιού,

τ’ Αυγούστου το φεγγάρι»

«Μάης άβρεχτος, χρόνια ευτυχισμένα»

«Μάης πενταδείληνος

και πάντα δείλι θέλει»

«Μήνας που δεν έχει ρο,

ρίξε στο κρασί νερό»

«Ο γάμος ο μαγιάτικος

πολλά κακά αποδίδει»

«Ο Μάης ρίχνει την δροσιά

κι ο Απρίλης τα λουλούδια»

«Στο κακορίζικο χωριό

το Μάη ρίχνει το νερό»

«Το Μάη εγεννήθηκα

και μάγια δε φοβούμαι»

«Τον Μάη κρασί μην πίνετε

κι ύπνο μην αγαπάτε»

«Των καλών ναυτών

τα ταίρια τον Απριλομά χηρεύουν»

 

 

ΣΠΥΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΣΤΕΦΑΝΙ
 Σπύρος Βασιλείου (1903-1985)Μαγιάτικο στεφάνι και καράβι, 1971

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Ο Μάιος μας έφτασε

εμπρός βήμα ταχύ

να τον προϋπαντήσουμε

παιδιά στην εξοχή.

Δώρα στα χέρια του πολλά

Και όμορφα κρατεί

Και τα μοιράζει γελαστός

Σε όποιον το ζητεί.

(παραδοσιακό παιδικό τραγούδι)

…………………………………………………….

Λουλούδια ας διαλέξουμε

και ρόδα και κρίνα

κι ελάτε να πλέξουμε

στεφάνια με κείνα,

στο Μάη που σήμερα

προβάλλει στη γη.

Τ’ αηδόνια συμφώνησαν

της γης τ’ αγγελούδια

και βρήκαν και τόνισαν

καινούρια τραγούδια

στο Μάη που σήμερα

προβάλλει στη γη.

Η θάλασσα γίνεται

καθρέφτης και πάλι,

το κύμα της χύνεται

κι ο φλοίσβος τον ψάλλει,

στο Μάη που σήμερα

προβάλλει στη γη.

Χορεύει το πρόβατο

τ’ αρνάκι βελάζει

κι απ’ τον αγκαθόβατο

δροσούλα σταλάζει,

στο Μάη που σήμερα

προβάλλει στη γη.

Ι.Πολέμης

……………………………………………..

Πατρίδα

Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ’ αγέρι.

στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα.

Σα νύφ’ η γη, πόχει άμετρα άνθη προίκα,

λάμπει, ενώ σβυέται της αυγής τ’ αστέρι.

Πεταλούδες πετούν ταίρι με ταίρι,

εδώ βουίζει μέλισσα, εκεί σφήκα.

Τη φύση στην καλή της ώρα εβρήκα,

λαχταρίζει η ζωή σ’ όλα τα μέρη.

Κάθε μοσκοβολιά και κάθε χρώμα,

κάθε πουλιού κελάηδημα ξυπνάει

πόθο στα φυλλοκάρδια μου κι ελπίδα

να σου ξαναφιλήσω τ’ άγιο χώμα,

να ξαναϊδώ και το δικό σου Μάη,

όμορφή μου, καλή, γλυκειά πατρίδα.

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ

(Μόναχο, 1888)

ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(Δημοσιεύθηκε στο φ. 249 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)