H χειρότερη εποχή, είναι η καλύτερη εποχή για να είσαι γυναίκα

“Κυανέοις κόλποισιν ἐνημένη, ἀερόμορφε, ῞Ηρα παμβασίλεια, Διὸς σύλλεκτρε μάκαιρα, ψυχοτρόφους αὔρας θνητοῖς παρέχουσα προσηνεῖς, ὄμβρων μὲν μήτηρ, ἀνέμων τροφέ, παντογένεθλε· χωρὶς γὰρ σέθεν οὐδὲν ὅλως ζωῆς φύσιν ἔγνω· κοινωνεῖς γὰρ ἅπασι κεκραμένη ἠέρι σεμνῶι· πάντων γὰρ κρατέεις μούνη πάντεσσί τ᾽ ἀνάσσεις ἠερίοις ῥοίζοισι τινασσομένη κατὰ χεῦμα. ἀλλά, μάκαιρα θεά, πολυώνυμε, παμβασίλεια, ἔλθοις εὐμενέουσα καλῶι γήθοντι προσώπωι”.
-Ορφικός Ύμνος στην Ηρα.
(Εικόνα: William-Adolphe Bouguereau, 1864).

H ανακοίνωση αναρτήθηκε στα γραφεία δικηγορικού συλλόγου: «ΝΕΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ζητείται από Ομιλο Εταιρειών και συγκεκριμένα την Θυγατρική Τεχνική Εταιρεία Εισηγμένης στο Χρηματιστήριο Ιατρικής Εταιρείας Υγείας… Η Δικηγόρος θα πρέπει να γνωρίζει τις Βασικές Αρχές Εταιρικού και Εμπορικού Δικαίου … αξιολογείται η ΛΙΑΝ εξαιρετική επαγγελματική εμφάνιση και ύψος ΑΝΩ του 1.75». Πλέον της “υψηλής μηνιαίας αντιμισθίας”, προσφέρονται “υπεροπολυτελές γραφείο εργασίας”, αυτοκίνητο, έξοδα Α’ θέσης και άλλα.

Μερικές “βασικές” γνώσεις οι οποίες συμπληρώνουν μια “λίαν εξαιρετική” εμφάνιση, είναι το κλειδί για να βρει μια νέα γυναίκα εργασία. Εάν διαθέτει περισσότερες από τις βασικές γνώσεις Νομικής αλλά είναι λιγότερο από “λίαν εξαιρετική” στην εμφάνιση, λιγότερο από 175 εκ. στο ύψος, και λιγότερο νέα, μπορεί να ελπίζει σε 400 ευρώ μηνιαίως, για 12 ώρες εργασίας κι έναν γηραιό προϊστάμενο να σαλιαρίζει σε ένα κρύο γραφείο με θέα στον ακάλυπτο.

Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα για τις γυναίκες. Αυτή είναι η αντίληψη ενός συστήματος το οποίο δομήθηκε από άνδρες, πρόθυμους να οικειοποιηθούν τις αλλαγές που συντελέστηκαν με την Βιομηχανική Επανάσταση και την είσοδο της γυναίκας στην αγορά εργασίας ιδιαίτερα από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Η γυναίκα από κυρία του σπιτιού της, έγινε ζητιάνος, σκλάβος και θύμα καθηγητάδων, σκηνοθετών, προπονητών. Φέρνει χρήμα σε βιομηχάνους, διαφημιστές και επσταϊνικούς παραγωγούς. Φροντίζει για όλα και δεν παίρνει εύσημα για κανένα.

Σήμερα οι γυναίκες μπορούν να κάνουν πολλά, με το κυριότερο να κόβουν τα κεφάλια μιας Λερναίας Υδρας η οποία τις καταδειναστεύει και τις εργαλειοποιεί.

Η χειραγώγηση της γυναίκας: Μια πολύ παλιά ιστορία

Από τότε που η Ρέα έδωσε στον Κρόνο να φάει μια πέτρα αντί για τον νεογέννητο γιο της, τον Δία, με την βοήθεια της πεθεράς της, Γαίας, οι γυναίκες παλεύουν με τους δικούς τους τρόπους να κάνουν την Ζωή να επιβιώσει σε έναν κόσμο ολοένα πιο αφιλόξενο και εχθρικό.

Θεοί και άνθρωποι κυνηγούν την θηλυκή δύναμη για να την καθυποτάξουν. Εκείνη γίνεται δορκάδα και κρύβεται ελεύθερη και μοναχική στο δάσος, Αρτέμιδα και Κίρκη, τοξεύοντας και μεταμορφώνοντας τους κυνηγούς της σε αυτό που είναι πραγματικά, δέντρα, χοίροι ή λιοντάρια, κάποτε μαινάδα, ζητώντας εκδίκηση για τις πολύχρονες ταλαιπώριες του φύλου της.

Σκυμμένοι απάνω της χιλιάδες χρόνια, θεοί και θνητοί, ιδρώνουν να μάθουν τα μυστικά της. Και πώς να μην θέλουν να ξεδιψάσουν στις πηγές της; Α-φθονη η Μεγάλη Θεά, συγκατανεύει και χαίρεται με την χαρά τους, και τους ανταποδίδει πολλαπλάσια τις φροντίδες τους.

Σήμερα, ένα κύμα ανδρικού νεοσυντηρητισμού πάει να αντιπαρατεθεί στον βίαιο μεταφεμινισμό. Δυσκολεύεται να καταλάβει, σκοτισμένος από την μαύρη αντιστροφή της αλήθειας που μασκαρεύτηκε και τρύπωσε στην ελληνική σκέψη σαν το σκουλήκι στο μήλο, κι έβαλε τον άνθρωπο να σκέφτεται ποιος πρέπει να είναι πιο πάνω και ποιος πιο κάτω (ταξική σκέψη, δηλαδή), ποιος είναι καλός και ποιος κακός -η γυναίκα, τότε, ο άνδρας μετά, η γυναίκα ξανά. Μιαρή η γυναίκα γιατί έδωσε στον άνδρα τον καρπό της γνώσης που είναι ζηλότυπα φυλαγμένος μόνο για τους εκλεκτούς, γι’ αυτό οι μισάνθρωποι που ερμήνευσαν την Δημιουργία, ονόμασαν την γυναίκα πειρασμό και πηγή του κακού.

Οι Έλληνες όμως έχουν για μεγάλο τους θεό έναν γητευτή, εραστή και γονιμοποιητή, και όλη την γνώση ανοιχτή, να την μοιράζουν στους αναζητητές της, θέαινες: την σοφία και τις δεξιότητες η Αθηνά, την καλλιέργεια της γης η Δήμητρα, τις Τέχνες oι Μούσες, και τον κόσμο να τον συνέχει η θέαινα της αγάπης, Αφροδίτη.

Πώς να είσαι σήμερα γυναίκα;

Σήμερα μπορείς να κυκλοφορείς έξω από το σπίτι, εκεί όπου οι Αρχαίες Αθηναίες έμεναν κλεισμένες στις εσωτερικές αυλές, και οι βυζαντινές μέχρι και τις προγιαγιάδες μας κυκλοφορύσαν με σκεπασμένη την κεφαλή.

Μπορείς να κυκλοφορήσεις, τρόπος του λέγειν, γιατί, δεν μπορείς στην πράξη. Πριν τον Μεγάλο Εγκλεισμό δεν μπορούσες να κυκλοφορήσεις επειδή κάποιοι θίγονταν από το μήκος της φούστας σου, το άνοιγμα στο μπούστο σου, το ύψος του τακουνιού σου, και μπορεί να βρισκόσουν κακοποιημένη επειδή “τα ήθελες”. Αν είχες κάποιο μυαλό παραπάνω, φορούσες μακριές φούστες και ίσια παπούτσια, αλλά και πάλι “προκαλούσες”. Σε έβαζαν στο συρταράκι “Αριστερή” και στην Αριστερά ήσαν πιο συμφιλιωμένοι με την λίβιδό τους, από ό,τι οι ενοχικοί μεσοαστοί μεσοδεξιοί, γι΄αυτό και σε έλεγαν πουτ…

Σήμερα απαγορεύεται να κυκλοφορείς γενικώς είτε είσαι άνδρας είτε γυναίκα. Οπότε καλύτερα που είσαι γυναίκα και δεν χρειάζεται να φοράς 12ποντες γόβες για να φθάσεις το 175 που θέλει το αφεντικό σου που είναι 168 με ανάταση, φαλάκρα και μπυροκοιλιά.

Σήμερα μπορείς να αγαπήσεις όποιον θέλεις, χωρίς να σου επιβάλλουν ο πατέρας κι οι αδελφοί σου με ποιον θα περάσεις τις μέρες σου και, κυρίως τις νύχτες σου. Μόνο που πλέον τα αρσενικά σπανίζουν, και αυτά που βρίσκονται είναι απρόθυμα για δεσμεύσεις, ανήμπορα να διεκδικήσουν την ζωή τους, πολύ περισσότερο να προστατέψουν οικογένεια, αρκούντως κακομαθημένα ώστε να μην βρίσκουν δουλειά αρκετά καλή για τα μέτρα τους -ούτε λόγος να γίνεται για τις δυο και τρεις δουλειές που έκαναν οι άντρες ως το ’70 για να ζήσουν την οικογένειά τους- , και μια παιδιάστικη πεποίθηση ανευθυνότητας.

Κι όμως. Δεν υπήρξε καλύτερη εποχή για να είσαι γυναίκα.

Γιατί σήμερα τα δικά σου, γυναικεία αιτήματα, είναι αιτήματα όλης της οικουμένης.

Σήμερα δεν κινδυνεύεις μόνο εσύ από την σεξουαλική βία αλλά και τα αγόρια. Δεν απαγορεύεται μόνο σε σένα να κυκλοφορήσεις, αλλά σε όλους. Δεν είσαι μόνο εσύ κακοπληρωμένη, αλλά όλοι.

Τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να διεκδικήσεις το δικαίωμά σου να κυκλοφορείς, να μιλάς, να αγκαλιάζεσαι, να εργάζεσαι. Τώρα είναι η εποχή να κατακτήσεις την ελευθερία να αποφασίζεις για το σώμα σου, γιατί τώρα το να ορίζουμε το σώμα μας γίνεται αντικείμενο παγκόσμιας βίας.

Ο ιστορικός κύκλος έχει φανερά πάρει στροφή προς την βαρβαρότητα, την ισοπέδωση του πολιτισμού και του ανθρώπου όπως τον γνωρίζουμε, και το μόνο που μπορεί να φωτίσει τα ερέβη που προμηνύονται είναι η θύμηση του δρόμου της επιστροφής σε μια νηπιακή ηλικία του ανθρώπινου είδους. Τότε που δεν ήταν απαγορευμένη η γνώση. Τότε που ρωτούσαν τους πολίτες “τις αγορεύειν βούλεται”. Τότε που η πνευματικότητα και η θηλυκότητα, ο πολιτισμός, η ειρήνη και ο πόλεμος, συνυπήρχαν ο ένας για τον άλλο. Τότε που οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με την Φύση, μαθαίνοντας στην αγκαλιά της, κι όχι “κατακυριεύοντάς την”.

Μέσα από την βία ενός κόσμου τεράτων, θα βρούμε τον δρόμο στην αγκαλιά της Μεγάλης Μητέρας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : Η Γυναίκα, η Παράδοση, το Αύριο

2

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

«…προς τι αι γυναίκες να καλλιτεχνώσιν αφού η φύσις τας έπλασε […] αληθή καλλιτεχνήματα;» έγραφε αθηναϊκή εφημερίδα το μακρινό 1903. Μακρινό;

Οπως με όλα όσα συνδέονται με τον φυσικό νόμο, η Γυναίκα μπορεί να φορέσει παντελόνια, να κόψει τα μαλλιά της, να καπνίσει, να οδηγήσει, να κάνει ό,τι ένας άνδρας, και περισσότερα, εκτός ελαχίστων ιδιαιτεροτήτων της ανατομίας της. Όμως η Φύση της στον τρόπο αντιλήψεως του Κόσμου και του διαλόγου με αυτόν, θα μένει ίδιος. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθεί, τόσο καλύτερα στο πετσί της θα νιώθει.

Η προσπάθεια που καρποφορεί, είναι αδυναμία ή δύναμη;

Τι αποτέλεσμα έχει να προσπαθεί μια χελώνα να τρέξει σαν λαγός; Η χελώνα θα προσπερνά πάντα τον λαγό όσο ξέρει τις δυνάμεις και τις αδυναμίες της.

Είναι η γυναίκα των ομοιόμορφων μπλου τζηνς και τι σερτς περισσότερο ελεύθερη (και περισσότερο γυναίκα) από την Γυναίκα που με καλαισθησία έπλαθε τον κόσμο που υπερασπιζόταν ο Άνδρας;

Η γυναίκα καταπιεζόταν από τους προδιαγεγραμμένους κοινωνικούς αυτοματισμούς.

Σήμερα είναι παγιδευμένη από τους ίδιους τους ρόλους που αναγκάστηκε να αναλάβει για να καλύψει τα κενά ενός κόσμου που εκθηλύνεται γιατί δεν έχει τίποτε άξιο λόγου να υπερασπιστεί. Όμως δεν έπαψε να καταπιέζεται από τον μάτσο υπάνθρωπο πατέρα-τέρας, τον μάτσο συμπλεγματικό σύζυγο-τέρας, τον απάνθρωπο εργοδότη-τέρας. Δεν περνά  μέρα χωρίς άντρες δολοφόνοι να σκοτώνουν για να εκδικηθούν αυτό που δεν κατανοούν, για  να μετριάσουν τον θιγμένο από την απόρριψη εγωισμό τους, συχνά καίγοντας ή βασανίζοντας τα ίδια τους τα παιδιά με τρόπο ειδεχθή.

Αν ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι μια  Μήδεια, η Μήδεια είναι η εξαίρεση, το απίθανα απίθανο, για αυτό και καταγράφηκε στην Τέχνη και στην μνήμη, ενώ οι τύραννοι άνδρες –τέρατα είναι ο κανόνας στην ενδοοικογενειακή βία, όπως και στην βία γενικότερα.

Δεν ξέρω αν Άνδρες και Γυναίκες ήρθαν από διαφορετικούς πλανήτες στην Γη, όπως ισχυριζόταν ένα δημοφιλές πόνημα πριν από μερικές δεκαετίες, ξέρω όμως ότι αντιλαμβάνονται τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο, και ότι αυτός ο τρόπος συμπληρωματικά με τον τρόπο των Ανδρών, έκανε τον Πολιτισμό μας και την ανθρώπινη εμπειρία αυτή που είναι.

Αν η Γυναίκα επιδιώκεται να μπει στο περιθώριο, είναι γιατί η Γυναίκα είναι πιο επικίνδυνη από τον Άνδρα. Επειδή η γυναικεία εμπειρία δημιουργείται  δια του συναισθήματος, κι επειδή η ανδρική αντίληψη δια της νόησης μπορεί να είναι αντικειμενικότερη αλλά είναι μεταβλητή,  η Γυναίκα είναι ο θεματοφύλακας της Γνώσης που δεν χάνεται, της Παράδοσης, γιατί δύσκολα εγκαταλείπει το πρωταρχικό  Σχέδιο της Ζωής. Γι’ αυτό η Ιερά Εξέταση έκαψε χιλιάδες γυναίκες ως «μάγισσες». Οι γυναίκες διατηρούν  την Γνώση και την μεταφέρουν χωρίς εξήγηση, και χωρίς εκλογίκευση. Γνώσεις μύχιες όσο οι μήτρες τους, που σχηματοποιούνται με τα έθιμα του Λαού αλλά δεν εξηγούνται γι’ αυτό και είναι επικίνδυνες όσο και η Γυναίκα, όσο η Φωτιά, όσο η Θάλασσα.

Η Γυναίκα και όχι ο Άνδρας είναι ο φορέας της Ταυτότητας. Γι’ αυτό στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες η διαφοροποίηση ανάμεσα στις φυλετικές ομάδες γίνεται με βάση την συμπεριφορά των γυναικών, ιδιαιτέρως την σεξουαλική που είναι απόσταγμα της ψυχικής και βιολογικής έκφανσης. Δεν είναι τυχαίο ότι από το 1928 ο γυναικείος πληθυσμός ψήφιζε μαζικά το NSDAP το κόμμα του Χίτλερ. Στις ιδέες και στις υποσχέσεις του βρήκαν τον τρόπο να ανταποκριθούν στην μύχια αναγκαιότητα της μετάδοσης της ταυτότητας του λαού τους.

Κατά έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο, οι γυναίκες ως «εθνικές αναπαραγωγοί» και όχι οι άνδρες που φέρουν τον σπόρο της ράτσας υφίστανται τον έλεγχο της Κοινωνίας. Η Γυναίκα είναι φορέας του πρωταρχικού μητριαρχικού χθόνιου μυστηρίου της μήτρας, από το οποίο κανείς δεν μπορεί να παρεκκλίνει. Σήμερα, για να υπάρξουν οι μειονότητες τις οποίες κλήθηκε κάποτε η πλειοψηφία να σεβαστεί , θα πρέπει να διαφοροποιούνται ολοένα και περισσότερο.  Και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που οι Γυναίκες στον νέο ιστορικό κύκλο που έχει ήδη δρομολογηθεί, θα κληθούν να κάνουν αποφασιστικά βήματα εμπρός, ώστε να υπενθυμίσουν, να καλλιεργήσουν και να μεταδώσουν τον σπόρο της αρχέγονης, Φυσικής Αλήθειας.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.294 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)