Ο κόλπος, η λογική και η δύναμη του εφικτού

“Θεέ μου, χάρισέ μου την ηρεμία να δεχθώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, το θάρρος να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ, και την σοφία να γνωρίζω την διαφορά”.

Ενα συνέδριο-μαϊμού

Η καυτή διαμάχη για το συνέδριο που θα έδινε τάχα απαντήσεις στα ζητήματα της γονιμότητας και της υπογεννητικότητας έγινε αφορμή να καταδειχθεί για ακόμα μια φορά η επιφανειακή προσέγγιση-κοινώς πασάλειμμα- της πατριωτικής μεριάς. Κανένα συνέδριο δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις στο δημογραφικό ζήτημα το οποίο, μαθήτρια ούσα το έβαζαν οι καθηγητές ως θέμα εκθέσεως στο Γυμνάσιο. Από τότε έχουν περάσει τρεις δεκαετίες, κι αυτό και μόνο δείχνει την υποκρισία των πολιτικών ανδρών και γυναικών Δεξιάς κι Αριστεράς και την προφανή πρόθεσή τους να επιτείνουν το πρόβλημα ως τον σημερινό μαζικό εποικισμό τον οποίο μάλιστα προβάλλουν ως λύση.

Εν προκειμένω, οι μεν κυβερνητικοί επιχείρησαν να ψαρέψουν στα θολά νερά του παραζαλισμένου “πατριωτικού χώρου” και της πλαδαρής “εθνικόφρονος βάσεως”, οι δε ανθέλληνες όλων των παρατάξεων βρήκαν την ευκαιρία να φιμώσουν κι αυτή την άσφαιρη πρωτοβουλία. Γιατί αυτά λένε οι σχολές όπου έχουν θητεύσει οι “προοδευτικοί” Αριστεράς και Δεξιάς, είτε βρίσκονται στον Περισσό είτε στο Τζορτζτάουν: Δεν αφήνουμε καμία κουβέντα να πέσει κάτω, καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, ακόμα κι αν (ή μήπως ιδίως αν) έχει να κάνει με τον κόλπο των γυναικών.

Οι “πατριώτες” που τάχα λυσσομανούν για το δημογραφικό και αντιμάχονται την “Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών”, θα περίμενε κανείς αναλόγως ηλικίας να έχουν σπείρει από ένα-δυο παιδιά τουλάχιστον ο καθένας, αν δεν είναι πολύτεκνοι. Είτε ως φυλετιστής Ελληνας είτε ως Μπουόν Κριστιάνο, αυτό λέει το καθήκον σου. Όχι, όμως. Γιατί, ποια είναι αυτή που πάει να γκαστρωθεί (μοναχή της, υποθέτουμε) και να σε τυλίξει εσένα το αχτύπητο κελεπούρι; Και γιατί να φορτωθεί το παραφουσκωμένο σιλικόνες εργαλείο βιοπορισμού σου καμιά δεκαριά κιλά σε κάθε εγκυμοσύνη; Οπως είπε η συχωρεμένη Μαρία Λεζίνσκα, η ζωή της γυναίκας είναι “πάντα να πλαγιάζει, πάντα να χοντραίνει και πάντα να γεννά”. Η Λεζίνσκα, κόρη του βασιλιά της Πολωνίας και βασίλισσα της Γαλλίας γέννησε 10 παιδιά. Ποια ήταν μπροστά στην Τάνια από το Αιγάλεω και τον Ακη από την Καλλιθέα που περιμένουν πώς και τι να ανοίξουν οι πλατφόρμες για να ξελιγωθούν στα κοκτέλια στην Μύκονο ή έστω στα Σεπόλια; Αλλα λες, και άλλα κάνεις.

Η ανάγκη για λογική σκέψη

Οπως λέει η προσευχή των ΑΑ την οποίαν παραθέσαμε στην αρχή, αν είναι να αλλάξουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, χρειάζεται να έχουμε επίγνωση του τι αλλάζει και τι όχι. Αρέσει-δεν αρέσει, εγκρίνουμε-δεν εγκρίνουμε τις πολιτικές των διεθνών διευθυντηρίων και των πολιτικών μαριονετών τους, η Ελλάδα χάνεται, η Ευρώπη χάνεται, κι οι “πατριώτες” βγάζουν περιπαθείς Φιλιππικούς για την αναγκαιότητα της σωτηρίας του Εθνους -αν μπουν στην Βουλή, φυσικά, γιατί πιο πριν κωλύονται-, και το τι χρώμα ψαθάκι φορούσε ο τάδε ή ο δείνα διανοητής που δεν θα κάθονταν ούτε σαν σκόνη στο μποτάκι του στους αθηναϊκούς χωματόδρομους του 19ου αιώνα.

Δεν υπάρχει λοιπον λύση στην εποχή της αντιστροφής των πάντων, εδώ όπου διαστροφή δεν είναι να σκοτώνεις όσα παιδιά ξεφεύγουν από τα 42 διαφορετικά “μέτρα προστασίας” που έχεις πάρει, αλλά το πλέον φυσιολογικό: να ερωτεύεσαι και να γεννάς; Φυσικά και υπάρχει και μπορεί να την δώσει μόνο ο Παντοδύναμος με όχημα κάποιους ανθρώπους Του. Οι μεγάλοι σταυροί και τα κεριά, οι ξαφνικές ευσέβειες, οι κουβέντες πεταμένες σαν φλούδια από πασατέμπο, και οι αρμουμπολογίες των εφήμερων ανθρώπων εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθηκαν λειψές.

Η δύναμη του εφικτού

Συχνά το χιμαιρικό έγινε πρόσχημα για να αποφύγει ο οκνηρός “πατριώτης” να καταπιαστεί με τα πρακτικά και να δώσει λύσεις εκεί όπου θα μπορούσε. Δείχνοντας με το δάχτυλο το μέλλον, στέρησε από το Έθνος το Παρόν. Κατηγορώντας για συμβιβασμό όσους κυνήγησαν το εφικτό, σπουδές, εργασία, οικογένεια, απέφυγαν να κοπιάσουν για το παράδειγμα που χρειάζεται ένας λαός για να ακολουθήσει την ηγεσία του. Και τώρα, τι; Στις εσχατιές του Φυσικού κόσμου απέναντι στον κόσμο των ψευδαισθήσεων, είναι ανάγκη να στραφούμε στο απαραίτητο δίπολο: Πίστη στην Φυσική Τάξη Πραγμάτων και στην θεϊκή προέλευση της Ζωής, και λογική που θα ξεχωρίζει τι μπορεί να αλλάξει και τι όχι. Η ισορροπία ανάμεσα στην αποδοχή των πραγμάτων και στην επιθυμία για αλλαγή είναι, εξ άλλου, καθοριστική για την ψυχική και πνευματική μας υγεία. Αλλά όχι μόνο για αυτό. Η αντίληψη και η αποδοχή της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση κάθε προσπάθειας για βελτίωση.

Στον σημερινό παγκόσμιο ιστό των εντολοδόχων κυβερνητών, δεν μπορεί να αδειάσει ούτε η ΄Ελλάδα ούτε η Ευρωπη απο τους επήλυδες ειδικά τους δεύτερης και τρίτης γενιάς. Μπορεί όμως να αποκατασταθεί η αγάπη του τόπου και η συμπόνοια του Ελληνα για τον Ελληνα, που πλήγησαν συστηματικά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και την με κάθε αφορμή καλλιεργούμενη διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων.

Η ενεργητική αγάπη της Πατρίδας

Στους πρώτους εννέα στίχους της Οδύσσειας χαράζεται με δυο λέξεις, η απερίγραπτη, η βαθιά αγάπη των Ελλήνων για την γη τους. Καμιά άλλη γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει την αγάπη του Ελληνα για το σπίτι του, την πατρίδα του, το βιος του. Το “νόστιμον ήμαρ” στο α9 της Οδύσειας μας θυμίζει πως το σπίτι του, δεν είναι για τον Ελληνα ένας προορισμός με λήζινγκ. Είναι “το πατρικό” του. Είναι ο φυσικός και μαζί πνευματικός χώρος όπου ζουν οι αναμνήσεις του, φυλάγονται οι ιστορίες των γονιών του, ξανανθίζουν οι μυρωδιές των γιασεμιών, κι αναπαράγονται οι γεύσεις από την χύτρα της μάνας πάνω στην φωτιά.

Αν λοιπόν θέλουμε να αλλάξουμε την Πατρίδα, πρέπει χώρια από το μίσος για ό,τι μας μισεί, να δείξουμε αγάπη για ό,τι πραγματικά, δηλαδή με πράξεις, αγαπάμε. “Ούτοι έφυν συνέχθειν, αλλά συμφιλείν”. Δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ, διδάσκει η εμβληματικότερη επαναστατική παραδοσιοκρατική φωνή της αρχαιότητας, η Αντιγόνη. Νωρίτερα, ο Έρως, κατά τον Παρμενίδη, είναι ο πρώτος θεός, και κατά τον Ησίοδο αυτός που συνέχει τον κόσμο. Απέναντι σε ό,τι επειχειρεί να διαλύσει αυτά που αγαπάμε, μπορούμε να σταθούμε μονάχα με την συνοχή.

Βέβαια, η αγάπη της γης και των ανθρώπων θέλει αμφισβήτηση όσων ο σύγχρονος κόσμος προωθεί προκειμένου να φθάσει ο κάθε σκώληκας στην κορυφή “έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά του”. Το ψέμμα και η απάτη αποτελούν ανέκαθεν εργαλεία των αρχιτεκτόνων που κατά καιρούς επεχείρησαν τις Μεγάλες Επανεκκινήσεις της ανθρωπότητας, στην Γαλλική, στην Βιομηχανική και στην Μπολσεβίκικη Επανάσταση, στον Μάη του ’68 και στην πτώση του τείχους του Βερολίνου. Κι αν θελήσουμε να μιλήσουμε για την θρησκεία, η εξαπάτηση έβγαλε τον άνθρωπο από τον Παράδεισο, σταύρωσε τον Γιο του Θεού και επέφερε την καταστροφή της γενιάς του Λυκάωνα. Γιατί λοιπόν να μας κάνει εντύπωση το τωρινό ψεύδος κι η απάτη που έλαχε στην γενιά μας;

Οπως επιτυχώς περιγράφει το σκίτσο που συνοδεύει τούτο το κείμενο, η μπουγάδα που στεγνώνει στον αέρα και στον ήλιο είναι αποτέλεσμα της τελευταίας τεχνολογίας, συνδυασμού ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Ψεύδη δήθεν αθώα και αβλαβή, οφθαλμοφανής εξαπάτηση των αφελών που αγοράζουν προοδευτισμό. Εμείς οι Έλληνες, ό,τι χρειαζόμαστε το έχουμε, όσο έχουμε δικά μας το αίμα και το χώμα μας.

Εμπρός στους ισχυρούς του κόσμου που σαν καπνός θα χαθούν μπροστά στο υπέρτερο θέλημα του Δημιουργού, ας ξαναθυμηθούμε την Σοφόκλειο στιχομυθία Κρέοντα-Αντιγόνης:

KΡΕΩΝ: Εσύ μόνη από όλους εδώ

τους Θηβαίους το βλέπεις αυτό;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Το βλέπουν και αυτοί.

Μπροστά σου όμως

κλείνουν το στόμα τους.

ΚΡΕΩΝ: Εσύ δεν ντρέπεσαι

να σκέφτεσαι

διαφορετικά από αυτούς εδώ;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Δεν είναι ντροπή

να σέβεσαι τους αδερφούς σου.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Οι ψευδοεπιστήμες και ο “Υπεράνθρωπος του Νίτσε”

Babel 3. Rin Oozora, Βιετνάμ 2018.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση εξέδωσε προόσφατα μαι μελέτη με αντιμκείμενο τα δικαιώματα της Φύσης σε αντιπαραβολή με τα δικαιώματα επί της Φύσης. Ο τίτλος της αγγόγλωσσης εκδοχής “H Φύση μπορεί να τα καταφέρει καλά;” είναι ένα λογοπαίγνιο ανάμεσα στις λέξεις δίκαιο και σωστό. Αφήνει εκ παραλλήλου να εννοηθεί πως η Φύση μπορεί και να μην ξέρει καλά-καλά τι κάνει, και κάποιοι να έχουν αναλάβει να την συμμορφώσουν. Διόλου παράδοξη σκέψη ανάμεσα στις ανάποδες σκέψεις των πιστών της ανάποδης εποχής στην οποία ζούμε.

Το πρώτο σκέλος της έρευνας βρίσκεται σε αρμονία με τις αντιλήψεις και τις πρακτικές των παραδοσιακών κοινωνιών όπως αυτές επιβίωσαν ως τις μέρες μας μέσω συνηθειών και ιεροπραξιών, φθάνοντας έως το Σήμερα της βιολογικής γεωργίας. Το δεύτερο αναφέρεται στο “κατακυριεύσατε την Γην”, μιαν αντίληψη πάνω στην οποία χτίστηκε ο σύγχρονος κόσμος: την παντοδυναμία του ανθρώπου όπως εκφράζεται με την επιδίωξη να φτιάξει παγκόσμια κέντρα εμπορίου, να κατασκευάσει τον πύργο της Βαβέλ ή να βάλει ο ίδιος φτερά, για να φθάσει τον ουρανό με το σώμα του.

Οι αντιλήψεις αυτές της ανθρώπινης “θεϊκόιτητας” δεν διαφέρουν πολύ από αυτές του βιβλικού εκπεσόντος αγγέλου.

Περιφρονούν με οίηση το ότι άνθρωπος έχει προορισμό ουράνιο, όταν τελειώσει το μονοπάτι του πάνω στην Γη, και πως το πέταγμά του δεν είναι σωματικό αλλά ψυχικό. Η διαστροφή του προορισμού του ανθρώπου με ερμηνείες πονηρές και υστερόβουλες εκ μέρους των επίγειων εξουσιαστών και επίδοξων δυναστών του, τον οδήγησαν στο να ξεχάσει πως είναι μια αιώνια ψυχή η οποία έχει μια περιστασιακή σωματική εμπειρία.

Η πνευματική διαστροφή της πανσοφίας του ανθρώπου είναι βεβαίως γελοία. Εχοντας μελετήσει με ενδιαφέρον και αγάπη τους ανθρώπινους πολιτισμούς και τις ανθρώπινες αντιλήψεις και συμπεριφορές συχνά φθάνουμε σε ερμηνείες για τις οποίες δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Αρχαιολόγοι, Φιλόλογοι και Ψυχολόγοι, ερμηνεύουμε και εικάζουμε, συμπληρώνοντας τα κενά με τις δικές μας παραστάσεις. Ολες οι επιστήμες, άλλωστε, πατούν στις εμπειρικές ερμηνείες των προηγουμένων μελετητών, εκτός από τους ψευδοσοφούς και τους ψευδοπροφήτες των ημερών μας, που θαρρούν πως έχουν την δύναμη να “διορθώνουν” την Φύση όταν δεν τα κάνει καλά.

Τούτες τις μέρες που καιγόταν στην Κορινθία η περιοχή του Σχίνου, κατέχοντες δημόσιο λόγο δίκην από άμβωνος διακόνου, κατηγορούσαν την Φύση πως έκανε τα πεύκα εύφλεκτα και την βλάστηση πυκνή.

Ο τρόπος σκέψης, πίσω από τις δευτερεύουσες τηλεοπτικές αθλιότητες, επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης ύπαρξης, ανάγοντας τις προσωπικές αδυναμίες και διαστροφές σε επιστημονικοφανή θέσφατα. Δεν διαφέρουν από αυτές των όσων χρηματοδότησαν και χρηματοδοτούν κάθε επιστημονικοφανή θεωρία η οποία βάλθηκε να ανατρέψει την πορεία, τον ρυθμό και την απόλυτη λογική της Δημιουργίας, επιχειρώντας βλάσφημα να βιάσει το πνεύμα και το σώμα της Φύσης. Η λατρεία των επιστημών τις τελευταίες δεκαετίες, ο παραγκωνισμός των ανθρωπιστικών σπουδών και η εμμονή με την διαρκή νεότητα και την αθανασία του σώματος είναι εκφάνσεις αυτής της ροής σκέψεως.

Είναι οι ίδιες παραεπιστημονικές αντιλήψεις που προωθούν και επιβάλλουν τα πειράματα σε καρδιοπαθείς, υπερτασικούς και υπέρβαρους, και άλλες ομάδες που τοποθετούνται σε ένα ιδιότυπο απρτχάιντ ως έχοντες “υποκείμενα νοσήματα” τα οποία σπανίως έως ποτέ θα επέφεραν την άμεση διακοπή της επίγειας ζωής τους.

Είναι οι ίδιες αντιλήψεις και δεν διαφέρουν με την “πολιτική επιστήμη” που έκαιγε στην πυρά τους διαφωνούντες με τις παπικές αντιλήψεις.

Είναι η ίδια “πολιτική επιστήμη” στην υπηρεσία των κοινωνικοπολιτικών προγραμμάτων που τον περασμένο αιώνα έδωσε ώθηση σε θεωρίες που εμπνεύσθηκαν και χρηματοδότησαν διαπρεπείς Αμερικανοί “φιλάνθρωποι” και εξακολουθεί να αποτελεί μοχλό χρηματοδότησης πανεπιστημίων και ερευνητών στην υπηρεσία των κοινωνικοπολιτικών πειραματιστών.

Είναι η ίδια παραθρησκευτική ψευδοεπιστήμη που πίσω από τους δήθεν υψηλόφρονες σκοπούς της προωθεί την ψευδαίσθηση της ηθικής ανωτερότητας των οπαδών της στο όνομα ενός αυτόκλητου ανώτερου σκοπού για την “σωτηρία της ανθρωπότητας”.

Απέναντι στην ψευδοεπιστήμη των κοινωνικών πειραμάτων, οι άνθρωποι έχουμε τα δικά μας εργαλεία: το μυαλό μας, τα πιστεύω που μας παραδόθηκαν από τις παραδοσιακές κοινωνίες των προγόνων μας, την ακεραιότητα της ύπαρξής μας.

Πριν από μερικά χρόνια, μια άρτι αφιχθείσα νεαρά με φιλοδοξίες μοντέλου και κοινωνικής ανελίξεως συνάδελφος, με ρώτησε: “Θα φάτε αυτό;” δείχνοντας το κεσεδάκι με το γιαούρτι που κρατούσα στο χέρι μου. “Αν ζήσω τα επόμενα λεπτά, ναι”, της απάντησα. “Ξέρετε πόσες θερμίδες έχει;” επέμεινε. “Πώς θα φθάσουμε έτσι τον Υπεράνθρωπο του Νίτσε;” κατέληξε απηυδισμένη.

Δεν θα μεταφέρω αυτολεξί την συζήτηση που ακολούθησε για την οικονομία του χώρου και του χρόνου. Το λυπήθηκα όμως το κοριτσάκι, όπως και όλους όσους παραπλανώνται και παγιδεύονται στην ευκολία του μακρινού και άπιαστου που τους πωλούν ψευδοπροφήτες, πολιτικάντηδες, λαοπλάνοι και καιροσκόποι “σωτήρες” ή μήπως και “θεοί”, κρύβοντας την ράθυμη αδυναμία τους να απαντήσουν στο τωρινό, το άμεσο, αυτό που πραγματικά απασχολεί τον συνάνθρωπο, αυτό για το οποίο βρισκόμαστε στην Γη όπου απολαμβάνουμε την σωματική εμπειρία που μας δόθηκε, πρωτού αναχωρήσουμε για το βασίλειο των Ουρανών.

Ως τότε προτρέπω να πορευτούμε οι ζωντανοί με την ρήση ενός μεγάλου Γάλλου πνευματικού ανθρώπου της παράδοσης:

“Δεν θα αλλάξουμε τον κόσμο, όχι δεν θα τον αλλάξουμε. Όμως δεν θα μας αλλάξει ο κόσμος”.

Κι αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε σήμερα να ελπίσουμε και προς το οποίο πρέπει να εργαστούμε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Θαρσείτε


Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε˙ αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον” (Ιωάν. ις, 33)

“Μπορεί να μην αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν θα μας αλλάξει”. -Ζαν Μαμπίρ

Με τι ταραχή περνά ο λαός μας και φέτος τις μέρες τις αναστάσιμες! Πόσο, στην αρχή με μικρές ξυραφιές και πλέον με τσεκούρια κόβουν την χαρά των ανθρώπων, την συναναστροφή, την μυστηριακή θρησκευτική συναύρεση, το κοινό Ποτήριο. Η θλίψη είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής, από τότε που απέκτησε συναίσθηση της διαφοράς του καλού από το κακό, κι άφησε πίσω του τον ανέμελο παράδεισο της μακάριας άγνοιας.

Αυτό που αλλάζει στις μέρες αυτές τις θλιβερές, είναι πως δεν είναι οι λίγοι που αποκόβονται από την Ρίζα, όπως συνέβαινε παλιότερα, μα πως επιχειείται βίαια να αποκοπούν οι πολλοί. Δεν είναι οι ασθενείς που εξορίζονται στην Σπιναλόγκα, αλλά οι υγιείς που συμπεριφέρονται ως ασθενείς, σωματοποιώντας την ψυχική υποβολή.

Λίγα χρόνια πριν και α;πό την αρχή της, η κοινωνία, στηριγμένη στον κορμό της κοινής θρησκευτικής ταυτότητας, και αντλώντας από την ρίζα της κοινής εθνικής καταγωγής, είχε την διάκριση να ονοματίσει το ξένο σώμα πριν αναπτυχθεί τόσο ώστε να την απειλήσει. Η συναίσθηση πως η μοίρα του συνόλου είναι κοινή, ενίσχυε την αλληλεγγύη. Η τωρινή θλίψη ταράζει τις ψυχές όσων έχουν χάσει την επικοινωνία με την ρίζα και κρέμονται από τον κορμό μαραμένοι.

Πώς λοιπόν να νικήσουμε τον κόσμο; Η άρνηση του κόσμου είναι η υπέρτατη ύβρις προς Τον Δημιουργό του. Οι μοναχοί που απαρνούνται τα εγκόσμια, αναπλάθουν τον πρωτόπλαστο κόσμο. Οι κήποι και οι κρήνες που σε υποδέχονται στο μοναστήρι, τα αμπέλια, τα ζώα, οι ύμνοι, η κοινή τράπεζα, είναι η υπενθύμιση πως αυτή είναι η Δημιουργία που σου κληρονομήθηκε, μέσα στην οποία θα αξιοποιήσεις τα τάλαντα με τα οποία σε προίκισε ο Δημιουργός σου. Κοίτα, τώρα, ποιο σου δώθηκε να αναπαράξεις και με τι το αντικατέστησες. Την τάξη με χάος, την ομορφιά με ασχήμια, την χαρά με θλίψη. Θλίψη, λοιπόν, θερίζεις.

Ο Κακός, ο δάσκαλος του ψεύδους και του μίσους, εύκολα σε πείθει πως όλα είναι χαμένα. Πως τίποτε δεν γίνεται. Παντού μαυρίλα. Ακόμα και άνθρωποι του Θεού πλανώνται και νομίζουν πως κατέχουν την αλήθεια, σπείροντας τον σπόρο της απελπισίας, αυτό δηλαδή που θέλει ο Κακός για να στεριώσει την εξουσία του, και κηρύσσουν πως η απάθεια για τα κοινά και το εγωιστικό κλείσιμο στην επιδίωξη της σωτηρίας σου είναι η λύση. Αν ο καθένας αγίαζε, βέβαια θα ζούσαμε σε κόσμο αγίων. Μα αυτή η ψευδαίσθηση αγιότητας είναι απάτη του Κακού.

Γράφει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος:

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_ св вмч Георгий победоносец_St. George the Trophy-bearer_S73R9891

“Σε κάθε εποχή, κράζει στους δικούς Του ο Κύριος- μη φοβήσθε! Καθώς στους μαθητές κατά την ώρα της καταιγίδας, έτσι και σε κάθε βαπτισμένη ψυχή και σε κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο κράζει: μη φοβήσαι! Όταν οι πιστοί δειλιάσουν από τη δύναμη των ανθρώπων, Εκείνος πάλι, όπως άλλοτε στους Αποστόλους, εμφανίζεται και λέει: μην τους φοβήσθε! «Μη φοβηθείτε από των αποκτενόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι» (Μτ. 10, 28).

Όταν οι πιστοί λυγίσουν από το φόβο μπροστά στα φοβερά φαινόμενα της δυνάμεως του Θεού του Σινά, τότε Εκείνος, ο Ανίκητος Στρατηγός, αντιλαμβάνεται του στρατού Του και τον ενθαρρύνει: «εγέρθητε και μη φοβήσθε!» (Μτ. 17, 6). Όταν ενσκήψουν όλες οι προφητευμένες φρικαλεότητες στον άθεο αυτό κόσμο και η γη θα συνταράσσεται από τους πολέμους, προβλέποντάς τα όλα Εκείνος, ενθαρρύνει τους στρατιώτες Του λέγοντας ΟΡΑΤΕ ΜΗ ΘΡΟΕΙΣΘΕ! (Μτ. 24,6)

Και όταν ο κόσμος όλος εξεγερθεί εναντίον της Εκκλησίας Του, Εκείνος λέει «αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο » (Ιω 16,33)

Λίγες ημέρες πριν από την Λαμπρή, η ανάσταση του Λαζάρου, του καρδιακού φίλου του γλυκύ Χριστού, του διαλεχτού θεανθρώπου, του θεού δημιουργού της τάξεως μέσα στο χάος των εκατόγχειρων τεράτων, Jesus / Zeus, χτυπά τα κουδούνια των βοσκών και τους καλεί στα ψηλά βουνά της ελευθερίας, εκεί όπου πάππου προς πάππον νικάται το χάος του πεδινού ισοπεδωμένου υποχωρούντος κόσμου.

Αν είναι με το θέλημα και με τον ορισμό σας,
Λαζάρου την Ανάσταση να πω στ’ αρχοντικό σας.
Εβγάτε παρακαλούμε, για να σας διηγηθούμε,
για να μάθετε τί εγένη, σήμερα στην Παλαιστίνη.
Σήμερον έρχεται ο Χριστός, ο επουράνιος Θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία, Μάρθα κλαίει και Μαρία.
Λάζαρον τον αδερφό τους τον γλυκύ και καρδιακό τους,
τρεις ημέρες τον θρηνούσαν και τον μοιρολογούσαν.
Την ημέρα την τετάρτη, κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.
Και εβγήκε κι η Μαρία έξω από τη Βηθανία.
Και εμπρός του γόνυ κλεί, και τους πόδες του φιλεί.
-Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου, δεν θ᾿ απέθνησκε ο αδερφός μου.
Μα κι εγώ τώρα πιστεύω, και καλότατα εξεύρω,
ότι δύνασ᾿ αν θελήσεις και νεκρούς να αναστήσεις.
Λέγε, πίστευε, Μαρία άγωμεν εις τα μνημεία.
Κείνοι παρευθύς επήγαν και τον τάφο του εδείξαν.
Τον τάφο να μου δείξετε και ‘γώ θε να πηγαίνω.
Τραπέζι να ετοιμάσετε, και ‘γώ τον ανασταίνω.
Επήγαν και του έδειξαν τον τάφο του Λαζάρου.
Τους είπε και εκύλισαν τον λίθο, πούχε απάνου.
Τότε κι ο Χριστός δακρύζει και τον Άδη φοβερίζει:
Άδη, Τάρταρε και Χάρο. Λάζαρον θα σε τον πάρω.
Δεύρο έξω Λάζαρέ μου, φίλε και αγαπητέ μου.
Παρευθύς από τον Άδη, ως εξαίσιο σημάδι, Λάζαρος απενεκρώθη, ανεστήθη και σηκώθη.
Λάζαρος σαβανωμένος και με το κηρί ζωσμένος.
Εκεί Μάρθα και Μαρία, εκεί κι όλη η Βηθανία.
Μαθητές και Αποστόλοι τότε ευρεθήκαν όλοι,
δόξα τω Θεό φωνάζουν, και το Λάζαρο εξετάζουν.

“Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοίμηται, αλλά πορεύομαι ίνα εξυπνήσω αυτόν” (Ιωάννης 11:11).

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ημέρα της Γης

Ημέρα της Γης. Υπενθύμιση πως είμαστε περαστικοί από αυτό το προνομιακό κατάφυτο, γεμάτο νερό και ζωή θέρετρο του γυμνού γαλαξία και πως οι επόμενοι πρέπει να το βρουν τουλάχιστον όπως το βρήκαμε.

Καμπανάκι πως αυτός εδώ δεν είναι τόπος εξορίας και λύπης, αν αγαπάμε τον τόπο που μας δόθηκε, και τους ανθρώπους με τους οποίους τον μοιραζόμαστε.

Η αγάπη της Γης, της θηλυκής μήτρας του κόσμου, αυτής που φέρνει από τα βάθη της όλα τα ξόμπλια, τα στολίδια και τις ομορφιές που είναι γύρω μας, είναι η φωτογραφία της ταυτότητάς μας. Το σερνικό πάθος του «κατακυριεύσατε την γην» είναι αυτό που καρφώνει σιδερένιους ουρανοξύστες, τσιμεντένιες κολώνες και ανεμογεννήτριες, ζητώντας να της αρπάξει την ουσία της, κατακτητικά, βίαια, σαν μετροπόντικας που εκτρωματικά κομματιάζει τα σπλάχνα της, για τον εγωισμό και το κέρδος.

Η γη των μανάδων, έγινε γη των πατέρων. Μα μετά από λίγες χιλιάδες χρόνια,  οι πατέρες έπαψαν να την προστατεύουν και να την υπερασπίζονται, κι ετοιμάζονται να εποικίσουν τον γενέθλιο Άρη.

Κι όμως, η αγάπη της γης είναι φυσικό προνόμιο όλων των λαών της γης. Είναι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει κάθε άνθρωπο με την γη του, καθώς αιωρείται ανάμεσα στον Πατέρα Ουρανό, στον συμπαντικό προορισμό του, και την Μητέρα Γη, την υλική του έκφανση.

Η φιλοπατρία, η αγάπη της γης των πατέρων, επιζεί ακόμη στους λαούς που έχουν κρατηθεί συνδεδεμένοι με τις ρίζες τους, με το κεφάλι στα σύννεφα και τα πόδια στο χώμα. Στους ανθρώπους που δεν αφέθηκαν να τους καταπιεί η δίνη της ερήμου, χαμένοι χωρίς δρόμο, χωρίς προορισμό, χωρίς σωματικό και πνευματικό ύδωρ.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι μυρμηγκιάζουν ομοιόμορφοι και, πλέον, κυριολεκτικά απρόσωπα, στους δρόμους των μητροπόλεων της Κάλι Γιούγκα, από την Κίνα ως το Ρίο, αριθμοί σε στατιστικές «ειδικών» που δεν δίνουν δεκάρα για το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση του ανθρώπινου προσώπου.

Υπάρχουν όμως και λαοί που επιμένουν να διατηρούν την ιδιοπροσωπία τους. Να τιμούν τους προγόνους τους, τους ήρωες και τους θεούς τους, τις δοξασίες και τις παραδόσεις τους. Είναι αυτοί που το υπερφίαλο κύμα του «κατακυριεύσατε την γη» λύγισε, αλλά δεν έσπασε.

Στις 8 Νοεμβρίου του 2020, ο David Choquehuanca Céspedes, 39ος Αντιπρόεδρος της Βολιβίας, απευθύνθηκε στο Βολιβιανό κοινοβούλιο στην πρωτεύουσα Λα Παζ, με αφορμή την εκλογή της νέας κυβερνήσεως στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 2020.

Ο Αντιπρόεδρος και πρώην υπουργός εξωτερικών, γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό κοντά στην λίμνη Τιτικάκα το 1961. Σπούδασε Ιστορία και Ανθρωπολογία και έλαβε μεταπτυχιακό στα Δικαιώματα των Ιθαγενών Λαών.

Ακολουθεί η ομιλία του.

«Με την άδεια των θεών μας, των μεγαλύτερων αδερφών μας και της Παχαμάμας μας, των προγόνων μας, των αχαχίλων μας, με την άδεια του Πατούτζου μας, του ουράνιου τόξου μας, του ιερού φύλλου μας.

Με την άδεια των λαών μας, με την άδεια όλων όσοι είναι παρόντες και δεν είναι παρόντες σε αυτήν την αίθουσα.

Σήμερα, σε λίγα λεπτά, θέλω να μοιραστoύμε τις σκέψεις μας.

Είναι υποχρέωσή μας να τα βρούμε, είναι υποχρέωσή μας να συνομιλούμε, είναι προϋπόθεση του να ζούμε καλά.

Ως άνθρωποι αρχαίων πολιτισμών, του πολιτισμού της ζωής, εμμένουμε στις ρίζες μας που εκτείνονται από την αυγή των απομακρυσμένων εποχών.

Εμείς τα παιδιά έχουμε κληρονομήσει έναν αρχαίο πολιτισμό ο οποίος καταλαβαίνει ότι όλα είναι αλληλένδετα, ότι τίποτα δεν χωρίζεται και τίποτα δεν είναι εκτός. Γι’ αυτό, μας λένε ότι πρέπει να προχωρήσουμε μαζί. Και η ευημερία όλων είναι η ευημερία του εαυτού μας, ότι η βοήθεια στον άλλο είναι ένας λόγος για να μεγαλώνουμε και να είμαστε ευτυχισμένοι, ότι το να δώσουμε κάτι προς όφελος του άλλου μας κάνει να νιώθουμε ενισχυμένοι, ότι η ένωση και η αναγνώριση του εαυτού μας σε όλα, είναι το μονοπάτι του χθες, του σήμερα και του αύριο και πάντα, αυτού από το οποίο δεν έχουμε απομακρυνθεί ποτέ.

Οι κώδικες των αρχαίων πολιτισμών είναι η ουσία της ζωής μας. Δεν είναι μόνο η οργάνωση της κοινωνίας των ανθρώπων, είναι το σύστημα οργάνωσης της ζωής όλων των όντων, ό, τι υπάρχει, όλων όσων ρέουν με ισορροπία στον πλανήτη μας στην Μητέρα Γη.

Μέσα στους αιώνες, οι πολιτιστικοί κανόνες έσπασαν και πολλοί εξοντώθηκαν. Η αυθεντική σκέψη υποβλήθηκε συστηματικά στην αποικιακή σκέψη.

Αλλά δεν μπόρεσαν να μας απενεργοποιήσουν. ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. Είμαστε δυνατοί. Είμαστε σαν την πέτρα, είμαστε η φωτιά που δεν σβήστηκε ποτέ. Είμαστε Jaguar. Είμαστε Comanche. Είμαστε οι Μάγια. Είμαστε Γκουαράνι. Είμαστε οι Mapuche, Mojeño. Είμαστε οι Αϊμάρα. Είμαστε οι Quechua και όλοι οι λαοί της κουλτούρας της ζωής που ξυπνούν την ισότητα, την εξέγερση με σοφία.

Σήμερα η Βολιβία και ο κόσμος βιώνουν μια μετάβαση που επαναλαμβάνεται κάθε 2.000 χρόνια. Μέσα στο πλαίσιο της κυκλικότητας του χρόνου, πηγαίνουμε από τον μη-χρόνο στον χρόνο, δημιουργώντας την νέα αυγή στην ιστορία μας.

Ένας νέος ήλιος και μια νέα έκφραση στη γλώσσα της ζωής όπου η ενσυναίσθηση για τον άλλο ή το συλλογικό καλό αντικαθιστά τον εγωιστικό ατομικισμό.

Όταν οι Βολιβιανοί βλέπουμε ο ένας τον άλλο ως ίδιο,  γνωρίζουμε ότι όταν είμαστε ενωμένοι, αξίζουμε περισσότερο. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που είμαστε ξανά στο Jiwasa, στο «δεν είμαι εγώ, είμαστε εμείς».

 Το Jiwasa είναι ο θάνατος του ανθρωποκεντρισμού και του θεοκεντρισμού.

Κανένα άτομο δεν έχει ιδιοκτήτη. Κανείς σε αυτόν τον κόσμο δεν πρέπει να αισθάνεται ιδιοκτήτης κανενός.

Στη Βολιβία το 2006, ξεκινήσαμε τη σκληρή δουλειά για να συνδέσουμε τις ατομικές και συλλογικές ρίζες μας, να επιστρέψουμε στο να είμαστε ο εαυτός μας, να επιστρέψουμε στο κέντρο μας, στην ισορροπία από την οποία προκύπτει η σοφία των πιο σημαντικών πολιτισμών του πλανήτη μας.

Βρισκόμαστε σε πλήρη διαδικασία ανάκτησης των γνώσεών μας – των κωδίκων του πολιτισμού της ζωής, των πολιτιστικών κανόνων μιας κοινωνίας που ζούσε σε στενή σχέση με τον κόσμο, με την φύση και με την ατομική και συλλογική ζωή. Βρισκόμαστε σε πλήρη διαδικασία κατασκευής του suma kamaña από το suma akalle μας, το να εγγυηθούμε το ατομικό αγαθό και το συλλογικό ή κοινοτικό αγαθό.

Βρισκόμαστε σε καιρούς ανάκτησης της ταυτότητάς μας, των πολιτιστικών μας ριζών. Έχουμε πολιτιστικές ρίζες. Έχουμε φιλοσοφία, ιστορία. Έχουμε τα πάντα, είμαστε άνθρωποι και έχουμε δικαιώματα.

Ένας από τους ακλόνητους κανόνες του πολιτισμού μας είναι η κληρονομική σοφία. Η εγγύηση της ισορροπίας σε όλο το χρόνο και το χώρο είναι να γνωρίζει κανείς πώς να διαχειρίζεται όλες τις συμπληρωματικές ενέργειες, την κοσμική ενέργεια που προέρχεται από τον ουρανό και την ενέργεια που αναδύεται κάτω από την επιφάνεια της γης.

Αυτές οι δύο τελλουρικές κοσμικές δυνάμεις αλληλοεπιδρούν, δημιουργώντας αυτό που αποκαλούμε ζωή ως ορατή (Pachamama) και πνευματική (Pachakama) ολότητα.

Κατανοώντας τη ζωή από την άποψη της ενέργειας (της δύναμης της ζωής), έχουμε τη δυνατότητα να τροποποιήσουμε την ιστορία, την ύλη και τη ζωή μας ως σύγκλιση της δύναμης chacha-warmi [άντρας-γυναίκας], όταν αναφερόμαστε στη συμπληρωματικότητα των αντιθέτων.

Ιστορικά, η επανάσταση νοείται ως πολιτική πράξη για την αλλαγή της κοινωνικής δομής και ως εκ τούτου για τη μεταμόρφωση της ζωής του ατόμου. Καμία από τις επαναστάσεις δεν κατάφερε να τροποποιήσει τη διατήρηση της εξουσίας προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο του λαού.

Δεν κατέστη δυνατό να αλλάξει η φύση της εξουσίας, αλλά η εξουσία κατάφερε να διαστρεβλώσει το μυαλό των πολιτικών. Η εξουσία μπορεί να καταστρέψει και είναι πολύ δύσκολο να τροποποιηθεί η δύναμη της εξουσίας και οι θεσμοί της, αλλά είναι μια πρόκληση που θα αναλάβουμε μέσα από τη σοφία των λαών μας. Η επανάστασή μας είναι η επανάσταση των ιδεών. Είναι η επανάσταση της ισορροπίας, επειδή είμαστε πεπεισμένοι ότι για να μετασχηματίσουμε την κοινωνία, την κυβέρνηση, τη γραφειοκρατία, τους νόμους και το πολιτικό σύστημα, πρέπει να αλλάξουμε ως άτομα.

Πρόκειται να καλλιεργήσουμε αντιτιθέμενες συμπτώσεις για να βρούμε λύσεις μεταξύ της δεξιάς και της αριστεράς, μεταξύ της εξέγερσης των νέων και της σοφίας των παππούδων, μεταξύ των ορίων της επιστήμης και της αμετάβλητης φύσης, μεταξύ δημιουργικών μειονοτήτων και παραδοσιακών πλειοψηφιών, μεταξύ των ασθενών και των υγιών, μεταξύ των ηγεμόνων και των ηγεμονευομένων, μεταξύ της λατρείας της ηγεσίας και του δώρου της υπηρεσίας των άλλων.

Η αλήθεια μας είναι πολύ απλή – ο κόνδορας φεύγει μόνο όταν η δεξιά πτέρυγα του βρίσκεται σε τέλεια ισορροπία με την αριστερή πτέρυγα. Το καθήκον του εαυτού μας ως ισορροπημένων ατόμων διακόπηκε βίαια πριν από αιώνες. Δεν το έχουμε τελειώσει και η εποχή της ayllu, της κοινότητας, είναι ήδη μαζί μας.

Απαιτεί να είμαστε ελεύθεροι και ισορροπημένοι άνθρωποι για να οικοδομήσουμε αρμονικές σχέσεις με τους άλλους και με το περιβάλλον μας, είναι επείγον να είμαστε σε θέση να διατηρήσουμε την ισορροπία για τον εαυτό μας και για την κοινότητα.

Βρισκόμαστε στην εποχή των αδελφών των Apanaka Pachakuti, αδελφών της αλλαγής, όπου ο αγώνας μας δεν είναι μόνο για μας, αλλά και για αυτούς και όχι εναντίον τους. Ζητάμε την εντολή. Δεν επιδιώκουμε αντιπαράθεση. Επιδιώκουμε ειρήνη. Δεν είμαστε από την κουλτούρα του πολέμου ή της κυριαρχίας. Ο αγώνας μας είναι ενάντια σε κάθε είδους υποταγή και ενάντια στη μοναδική αποικιακή, πατριαρχική σκέψη, από όπου κι αν έρχεται.

Η ιδέα της συνάντησης μεταξύ πνεύματος και ύλης, ουρανού και γης, Pachamama και Pachakama, μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε ότι μια νέα γυναίκα και ένας νέος άντρας θα είναι σε θέση να θεραπεύσουν την ανθρωπότητα, τον πλανήτη και την όμορφη ζωή που είναι μέσα του, και να επιστρέψουν την ομορφιά στη μητέρα μας γη.

Θα υπερασπιστούμε τους ιερούς θησαυρούς του πολιτισμού μας από κάθε παρέμβαση. Θα υπερασπιστούμε τους λαούς μας, τους φυσικούς μας πόρους, τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας.

Θα επιστρέψουμε στον ευγενή δρόμο της ολοκλήρωσης, τον δρόμο της αλήθειας, τον δρόμο της αδελφότητας, τον δρόμο της ενότητας, τον δρόμο του σεβασμού για τις αρχές μας, τις αδελφές μας, τον δρόμο του σεβασμού για τη φωτιά, τον δρόμο του σεβασμού για τη βροχή, το δρόμο του σεβασμού για τα βουνά μας, το δρόμο του σεβασμού για τα ποτάμια μας, το δρόμο του σεβασμού για τη μητέρα μας γη, το δρόμο του σεβασμού για την κυριαρχία των λαών μας.

Αδελφοί, εν κατακλείδι, εμείς οι Βολιβιανοί πρέπει να ξεπεράσουμε τη διαίρεση, το μίσος, τον ρατσισμό και τις διακρίσεις μεταξύ συμπατριωτών. Τώρα δεν θα υπάρχει πλέον δίωξη για την ελευθερία της έκφρασης, ούτε  δίωξη της πολιτικής.

Τώρα δεν θα υπάρχει πλέον κατάχρηση εξουσίας. Η εξουσία είναι για να βοηθάει. Η δύναμη πρέπει να κυκλοφορεί. Όπως και η οικονομία, η εξουσία πρέπει να αναδιανεμηθεί. Πρέπει να κυκλοφορεί. Πρέπει να ρέει, όπως το αίμα ρέει μέσα στο σώμα μας. Τώρα δεν υπάρχει πλέον ατιμωρησία, αδερφοί της δικαιοσύνης.

Ωστόσο, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Ας τερματίσουμε τη μισαλλοδοξία, τη δικαστικοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της Μητέρας Γης μας.

Αυτό σημαίνει να ακούγεται το μήνυμα των λαών μας που προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς τους. Σημαίνει να θεραπεύσουμε τις πληγές, να μας κοιτάζουμε με σεβασμό, να κάνουμε να ανακάμψει η πατρίδα, να ονειρευόμαστε μαζί, να χτίζουμε αδελφότητα, αρμονία, ένταξη, ελπίδα για να εγγυηθούμε την ειρήνη και την ευτυχία για τις νέες γενιές.

Μόνο τότε μπορούμε να επιτύχουμε να ζούμε καλά και να κυβερνούμε τους εαυτούς μας.

Τζαλάλα Βολιβία!»

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Έρωτας χωρίς παιδιά, παιδιά χωρίς έρωτα. “Νόμιμες” οι αμβλώσεις στον 9 μήνα και το εμπόριο εμβρύων

Διαδήλωση κατά του νόμου στην Γαλλία. Παρά την πρωτοφανή μαζικότητα των διαδηλώσεων, δέκα ψήφοι ήσαν αρκετές για να “νομιμοποιηθούν” οι δολοφονίες χιλιάδων αγέννητων παιδιών.

Στις 31 Ιουλίου εγκρίθηκε με πλειοψηφία 153 προς 143 η αναθεώρηση του νόμου 2011-814 της 7-7-2011. Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση συζητούσε τις τροποποιήσεις από τις 15 Οκτωβρίου του 2019. Στις 66 σελίδες του ο νόμος

-επιτρέπει τις αμβλώσεις «για θεραπευτικούς λόγους» έως και τον τελευταίο μήνα της κυήσεως

-επιτρέπει την ιατρικά υποβοηθούμενη γονιμοποίηση για ζεύγη γυναικών και γυναίκες μόνες

-δίνει την άδεια για πειράματα εμφύτευσης ανθρώπινων κυττάρων σε έμβρυα ζώων

-επιτρέπει τα πειράματα σε ανθρώπινα έμβρυα και την μεταπώλησή τους σε εργαστήρια.

-καταργεί την έννοια της παραδοσιακής οικογένειας “πατέρας-μητέρα-παιδί” αφαιρώντας (πλην μίας αναφοράς) την λέξη “πατέρας”

-το παιδί παύει να θεωρείται ως αποτέλεσμα μιας ανθρώπινης σωματικής λειτουργίας

-το έμβρυο γίνεται αντικείμενο συνδιαλλαγής σε ένα γραφείο συμβολαιογράφου, όπως, επί παραδείγματι, ένα διαμέρισμα

Μετά τα γενετικά τροποποιημένα λαχανικά, τα παιδιά με ένα γονέα;

Ο νέος νόμος στα βήματα της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλοφίλων από τον Σοσιαλιστή πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ πριν από επτά χρόνια, αποτελεί την σημαντικότερη κοινωνική αλλαγή που προώθησε ως τώρα ο πρώην σοσιαλιστής και νυν κεντρώος Πρόεδρος Μακρόν. Τροπολογίες κατέθεσαν και βουλευτές που αντιτίθενται στο νομοθέτημα, οι οποίες όμως απορρίφθηκαν και οι οποίες προέρχονταν στην πλειοψηφία τους από τις δυνάμεις της Δεξιάς, τους Ρεπουμπλικάνους που ίδρυσε ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και αποτελεί συνέχεια των Γκωλικών, και την Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν. Συγκεκριμένα

Ι. Η ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή εφαρμοζόταν έως τώρα σε ζευγάρια άνδρα-γυναίκας όταν συνέτρεχαν ιατρικοί λόγοι. Με την τροπολογία την οποία κατέθεσαν οι Σοσιαλιστές, μπορούν να αποκτήσουν παιδί με την μέθοδο αυτή και αποκλειστικά γυναίκες μόνες ή σε ζεύγος. Η διάταξη αυτή ανοίγει τον δρόμο για την, σε επόμενο στάδιο, διεύρυνση του μέτρου και για άρρενες, σε ζεύγος ή μη.

Τα παιδιά που προέρχονται από αυτήν την διαδικασία θα μπορούν να γνωρίσουν τον “δότη” (η λέξη “πατέρας” καταργείται) ή την πραγματική μητέρα σε περίπτωση δότριας ωαρίων.

Παρά τις αντιδράσεις των Ρεπουμπλικάνων, έγινε αποδεκτή η δυνατότητα διατήρησης γαμετών στο εργαστήριο από ιδιωτικά κερδοσκοπικά ιδρύματα.

Επιπλέον, δεν χρειάζεται πλέον η συγκατάθεση του/της συντρόφου του δότη, για την παραχώρηση γαμετών στα ιδρύματα αυτά.

Απελευθερώνεται η χρήση άνω του ενός γαμετών, καθιστώντας έτσι ανενεργή την βιολογική γραμμή προς τον πατέρα. Επομένως, το σπέρμα (γαμέτης) γίνεται και νομοθετικά κατοχυρωμένο αντικείμενο εμπορίου. Ίσως αυτό να εννοούν οι λιμπερτίνοι όταν αναφέρονται στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι συζητήθηκε επί μακρόν η δυνατότητα να μπορούν οι χήρες να αποκτούν παιδιά με το διατηρημένο σπέρμα του αποβιώσαντος συζύγου τους, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε.

-Με το νομοθέτημα αυτό το έμβρυο, δηλαδή η πρωταρχική μορφή του ανθρώπινου προσώπου, γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης και εμπορίου μεταξύ εργαστηρίων και ιδιωτών. Ένα αντικείμενο που τα εργαστήρια θα χρησιμοποιούν, όπως θα δούμε αναλυτικότερα στην συνέχεια, για τα πειράματά τους, τα οποία θα μεταπωλούνται, και θα “καταστρέφονται” όταν δεν θα είναι πλέον χρήσιμα.

-Επιχειρώντας να καλυφθεί η καθ΄όλα σεβαστή ανάγκη κάποιων ενηλίκων για τεκνοποίηση, και να θεραπευτεί η θλίψη την οποία τους προκαλεί η αδυναμία τεκνοποίησης, δημιουργείται ένας νέος κύκλος ψυχολογικά ευάλωτων υπάρξεων, που δεν θα γνωρίζουν την ταυτότητά τους, και θα πάσχουν από μια λειψή αντίληψη της Φύσης η οποία προέβλεψε την Δημιουργία με την συνεργασία του Αρσενικού με το Θηλυκό. Την ίδια ώρα επεκτείνονται, όπως θα δούμε εν συνεχεία, οι αμβλώσεις έως και τον 9ο μήνα της κυήσεως, αντί να ενθαρρυνθεί η γέννηση και η υιοθεσία των εμβρύων αυτών.

-Τα χρήματα που θα δοθούν για την χρηματοδότηση μέσω της ασφάλισης των ιατρικώς υποβοηθούμενων διαδικασιών αναπαραγωγής, θα μπορούσαν να δοθούν για την μελέτη της υπογονιμότητας η οποία εξελίσσεται σε μάστιγα του Δυτικού κόσμου.

-Η ετερότητα Άνδρας-Γυναίκα καταργείται τόσο με την κατάργηση της ταυτότητας του δότη, όσο και με την απλοποίηση της αλλαγής φύλου. Πλήττεται, επομένως, καίρια η διαφορετικότητα των ανθρώπων.

-Καταπατούνται οι προβλέψεις τόσο της Διεθνούς Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Παιδιού που προβλέπει το δικαίωμα του παιδιού να γνωρίζει τον πατέρα και την μητέρα του, και μάλιστα να χαίρει της αρωγής του κράτους προς την κατεύθυνση αυτή, όσο και της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με κυρίαρχο το Δικαίωμα στην Ταυτότητα.

-Δημιουργούνται εξαιρετικά θεμελιώδεις ανισότητες ανάμεσα σε παιδιά που θα έχουν πατέρα και μητέρα, παιδιά με δύο μητέρες, παιδιά με μία μητέρα, παιδιά που θα γνωρίζουν την βιολογική τους προέλευση και παιδιά που δεν θα την γνωρίζουν. Οι τεχνητές αυτές ανισότητες είναι βέβαιον, από όσα η εμπειρία έως τώρα δεικνύει, ότι θα επιχειρηθεί να ισοπεδωθούν με την κατάργηση του προτύπου πατέρας-μητέρα, και την απαγόρευση της επιλογής αυτής μια που είναι η πλέον “προνομιακή”.

-Καταστρατηγείται ο ρόλος της Ιατρικής επιστήμης ο οποίος είναι να απαντά στις παθολογίες του ανθρώπου, όχι στις επιθυμίες του, και πολύ περισσότερο να μην δημιουργεί νέες.

-Πρόκειται για μια πλήρη ανθρωπολογική ανατροπή της οποίας τα αποτελέσματα η κοινωνία αδυνατεί να αντιληφθεί ακόμη, σε επιστημονικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

ΙΙ. Η χρήση των ανθρώπινων οργάνων νομοθετείται και διευκολύνεται πλήρως. Επιτρέπεται η μετάδοση γενετικών πληροφοριών μεταξύ συγγενών, η διασταυρούμενη ανταλλαγή οργάνων από εν ζωή ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων.

ΙΙΙ. Επιτρέπεται (“μπορεί να απαγορευθεί” για την ακρίβεια, αλλά δεν απαγορεύεται) η χρήση σε “συσκευές που επιτρέπουν την τροποποίηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας“.

IV. Κανονικοποιείται η έρευνα σε έμβρυα τα οποία προέρχονται από αναπαραγωγή in vitro (“παιδιά του σωλήνα”) “τα οποία δεν αποτελούν πλέον αντικείμενο ενός γονεϊκού σχεδίου“. Όταν η έρευνα τελειώσει , “δίνεται τέλος στην ανάπτυξη” του εμβρύου. Με απλά λόγια, έμβρυα μπορεί να δημιουργούνται και να δολοφονούνται κατά βούληση. Επιτρέπεται η χρήση “προϊόντων ανθρώπινης ή ζωικής προελεύσεως στην κατασκευή προϊόντων ιατρικής ή καλλυντικής χρήσεως”. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα κύτταρα εμβρυακής προελεύσεως τα οποία αφαιρούνται κατά το πρώτο στάδιο της ανάπτυξης και τα οποία έχουν την δυνατότητα να μετατρέπονται σε διαφορετικούς τύπους -δέρμα, μυς, καρδιά, κλπ. Τα κύτταρα αυτά μπορούν να παραχωρούνται σε εξουσιοδοτημένα εργαστήρια. Ενώ με το προηγούμενο νομοθέτημα ήταν απαραίτητη η αδειοδότηση, τώρα απαιτείται απλώς η δήλωση στην υπηρεσία βιοηθικής. Η δε εκτενής αναφορά και η εξεπιτούτου απαγόρευση της τοποθέτησης ανθρώπινων κυττάρων σε ζώα, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι οι συζητήσεις για την υλοποίηση τέτοιων σχεδίων βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.

V. Το άρθρο 20 ανοίγει τον δρόμο σε εκτρώσεις “για θεραπευτικούς λόγους” έως και τον τελευταίο μήνα της κυήσεως. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 21, μια ανήλικη μπορεί να προβεί σε έκτρωση χωρίς την συγκατάθεση των γονέων της και χωρίς να τους ενημερώσει πρωτύτερα.

VI. Η αλλαγή φύλου στους ανηλίκους μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν έχει “διερευνηθεί” η επιθυμία του, σε περίπτωση που “είναι σε ικανός να εκφράσει την συναίνεσή του” και να “συμμετάσχει” στην απόφαση. Προφανώς, εάν δεν είναι σε θέση, τόσο το χειρότερο για αυτόν.

Αφήστε με να ζήσω. Αφίσα στο μετρό της Αθήνας στην αρχή του χρόνου. Απαγορεύτηκε. Γιατί άραγε;

Συμπεράσματα

Από όσα περιληπτικά εξέθεσα, γίνεται σαφές ότι η Ανθρωπότητα πρέπει επειγόντως να ξαναβρεί την ψυχραιμία και την λογική. Η συνεχής παραβίαση των νόμων της Φύσης από τους νόμους των ανθρώπων, και μάλιστα όχι όλων των ανθρώπων, αλλά συγκεκριμένων μειοψηφιών, οδηγεί σε ιατρικό άγος και κοινωνική παράνοια.

Φαίνεται πως η κοινωνία μας θέλει τις ερωτικές σχέσεις χωρίς παιδιά, και παιδιά χωρίς ερωτικές σχέσεις. Πρόκειται για παραφροσύνη.

Σε μεταφυσικό επίπεδο, είναι πλέον φανερό πως ο Αρχάγγελος που θέλησε να γίνει Θεός είναι εδώ και απεργάζεται την πλήρη βιολογική εξόντωση του ανθρωπίνου είδους, εν ονόματι της προαιώνιας έχθρας του απέναντι στην γυναικεία γονιμότητα, στην αναπαραγωγή του είδους μας, στους Γιους και τις Κόρες του Ανθρώπου.

Το να θέλει κανείς να κυριαρχήσει στην ζωή και στον θάνατο, σημαίνει ακριβώς ότι θέλει να υποκαταστήσει τον Θεό. Αλλά κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την ζωή παρά μόνο ο Θεός, και όποιος το επιχειρήσει, προκαλεί μόνον τον θάνατο, όπως γίνεται σαφές από τα εκατομμύρια νεκρά ανθρώπινα έμβρυα των οποίων η δημιουργία και η εξόντωση νομοθετήθηκε στην Γαλλία, κράτος στο οποίο εφαρμόζονται κατ’ εξοχήν και κατά προτεραιότητα τα κοινωνικά πειράματα από την Γαλλική Επανάσταση ως την σοσιαλιστική στροφή.

Τα ερωτήματα που τίθενται δεν είναι μόνο κοινωνικά, ούτε μόνο ηθικά. Είναι πρωτίστως μεταφυσικά. Ο άνθρωπος δεν είναι ένα άθροισμα κυττάρων. Είναι ψυχή που ενσαρκούται.

Σε αυτούς τους έσχατους καιρούς απανθρωπιάς, όπου το κακό εμφανίζεται ως καλό και το καλό ως κακό, όπως είναι η επιθυμία του Αρχαίου Κακού, όπου τα πάθη ονομάζονται αρετές, η μάχη για την επιβίωση των Γιων και Θυγατέρων του Ανθρώπου απαιτεί να μάθουμε πρωτίστως ποιοι είμαστε για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε το παρόν και το μέλλον μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Η μέρα της μέλισσας

281dfb1e290fa5a13d8770487f4929bf--gold-foil-print-laurel-wreath
Η “Ναπολεόντειος” Μέλισσα

Αγαπημένη θεών και ανθρώπων, έμβλημα ευγενών και αυτοκρατόρων, η μέλισσα αποτελεί σύμβολο εργατικότητας, τάξης και αφθονίας .

Τα Ελληνόπουλα, ως πολύ πρόσφατα, έπαιζαν και τραγουδούσαν αυτό το ξεχωριστό πλάσμα που αν και έντομο δημιουργεί κοινωνίες που θα ζήλευαν σε οργάνωση και παραγωγικότητα οι άνθρωποι. “Μέλισσα, Μέλισσα, μέλι γλυκύτατο…”

μελισσα παιχνίδι
“Περνά περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα παιδόπουλα…”

 

Στην θρησκευτική παράδοση η μέλισσα είναι συνδεδεμένη με τον λόγο του Θεού. Στο απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών  καλούμαστε να υμνήσουμε “τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς σοφίας”.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, λόγω της μόλυνσης της ατμόσφαιρας, της εντατικής γεωργίας με την χρήση χημικών, και της παραμέλησης της αγροτικής παραγωγής στο επίπεδο της κοινότητας, η προστασία των μελισσών είναι αναγκαία για την συνέχιση της ζωής στον πλανήτη μας, για την προστασία της ίδιας της ζωής.

 

Ο καθένας μπορεί να συμβάλει στην προστασία και διατήρηση των μελισσών και των άλλων επικονιαστών:

  • Φυτέψτε λουλούδια που παρέχουν νέκταρ, σε μπαλκόνια, βεράντες και κήπους.
  • Αγοράστε μέλι και άλλα προϊόντα κυψέλης από τον πλησιέστερο τοπικό μελισσοκόμο.
  • Αυξήστε την ευαισθητοποίηση των παιδιών και των εφήβων σχετικά με την σημασία των μελισσών και εκφράστε την υποστήριξή σας στους μελισσοκόμους.
  • Δημιουργήστε ένα αγρόκτημα επικονίασης στο μπαλκόνι, στην βεράντα ή στον κήπο σας. Mπορείτε είτε να το φτιάξετε μόνοι σας είτε να αγοράσετε από τα ειδικά καταστήματα.

urban-beehive

  • Προστατέψτε τα λιβάδια τα οποία διαθέτουν διαφορετικές ποικιλίες λουλουδιών – και σπέρνετε φυτά που δίνουν νέκταρ.
  • Κόψτε το γρασίδι στα λιβάδια μόνο αφού τα φυτά που φέρουν νέκταρ έχουν τελειώσει την ανθοφορία τους.
  • Προσφέρετε κατάλληλες καλλιέργειες για την προσωρινή ή μόνιμη εγκατάσταση των μελισσών έτσι ώστε να έχουν κατάλληλο βοσκότοπο. Κατά συνέπεια, οι μέλισσες θα επικονιάσουν τα φυτά μας, τα οποία εν συνεχεία θα μας αποφέρουν περισσότερα φρούτα!
  • Χρησιμοποιήστε φυτοφάρμακα που δεν βλάπτουν τις μέλισσες και ψεκάστε τα σε κατάλληλες καιρικές συνθήκες, είτε νωρίς το πρωί είτε αργά το βράδυ, όταν οι μέλισσες αποσύρονται από τα άνθη.

bee-yellow-flowers

*Η 20η Μαΐου έχει ονομαστεί Παγκόσμια ημέρα των μελισσών*

 

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ: Φθινοπωρινή Ισημερία

μδ

«Ιση μέρα-ίση νύχτα». Αυτό θα πει ισημερία. Η 22α ή 23η Σεπτεμβρίου, σηματοδοτεί για το Βόρειο ημισφαίριο στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα, την αρχή του Φθινοπώρου. Από την ημερομηνία  αυτή και μετά, η ημέρα μικραίνει και η νύχτα μεγαλώνει, ώσπου η νύχτα να φθάσει στο απόγειό της με το χειμερινό ηλιοστάσιο της 22ας Δεκεμβρίου.

Οι Ισημερίες, η Εαρινή και η Φθινοπωρινή, σηματοδοτούν την έναρξη της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, ενώ τα Ηλιοστάσια, το Θερινό και το Χειμερινό, την έναρξη του Καλοκαιριού και του Χειμώνα αντιστοίχως.

Η Εαρινή Ισημερία πραγματοποιείται περί τις 21 Μαρτίου, όταν το κέντρο του Ηλίου είναι κατακόρυφο προς τον γήινο ισημερινό, διασχίζοντας τους ουρανούς από Νότο προς Βορρά. Η Φθινοπωρινή Ισημερία πραγματοποιείται περίπου στις 22 Σεπτεμβρίου όταν ο Ήλιος διασχίζει τον ουρανό από Βορρά προς Νότο.

Αρκετά ημερολόγια, μεταξύ των οποίων των Λακεδαιμονίων και των Μακεδόνων, είχαν ως αφετηρία της μέτρησης του χρόνου, δηλαδή Πρωτοχρονιά, την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Βοηδρομιών

Ο πρώτος (και μετέπειτα τρίτος) μήνας του Αττικού ημερολογίου, ήταν ο μήνας που συνέπιπτε με την Φθινοπωρινή Ισημερία. Πήρε το όνομά του από την γιορτή των Bοηδρομίων, την 6η ή  7η ημέρα του, η οποία υπολογίζεται ότι συμπίπτει με την σημερινή 22α Σεπτεμβρίου.

Tα Bοηδρόμια ετελούντο προς τιμήν του Bοηδρομίου ή Bοηθόου Απόλλωνα, ο οποίος έτρεχε με βοή σε βοήθεια αυτών που ζητούσαν την συνδρομή του ως βοηθού και συμμάχου στον πόλεμο, μετά την μάχη του Μαραθώνος.

Oι Αθηναίοι την παραμονή της εορτής προσέφεραν θυσίες προς τιμήν της αδελφής του Απόλλωνα, της θεάς της κυνηγιού Αρτέμιδος Aγροτέρας, προσφέροντας 500 κατσίκες.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, η εορτή των Bοηδρομίων ετελείτο στην μνήμη της νίκης του Θησέα εναντίον των Aμαζόνων και προς τιμήν του Bοηθόου Aπόλλωνα που τον βοήθησε. Kατά τον Παυσανία, η γιορτή θεσπίστηκε από τον Ίωνα σε ανάμνηση της βοήθειας που έστειλε στους Αθηναίους στις μάχες τους εναντίον των Eλευσινίων.

Την ίδια περίοδο, έρχονταν και παρέμεναν στον Ναό του Παρθενώνος, επί 6 μήνες, παρθένες της πόλεως των Αθηνών, οι οποίες ύφαιναν τον πέπλο της θεάς Αθηνάς, καθώς η 2α του μηνός σηματοδοτούσε την έριδα Αθηνάς και Ποσειδώνος για την ονοματοδοσία της πόλεως.

O αντίστοιχος προς τον Βοηδρομιώνα μήνας του ημερολογίου των Λακεδαιμονίων ήταν ο Πάναμος, και αποτελούσε την αρχή του σπαρτιατικού έτους κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Οι Ορφικοί

Οι Ορφικοί τιμούσαν την 10η Φθίνοντος μηνός Βοηδρομιώνος, δηλαδή των 21η Σεπτεμβρίου, τον θεό Ήφαιστο. Καθώς η νύχτα μεγάλωνε και ο χειμώνας ερχόταν, χρειάζονταν τον θεϊκό τεχνίτη, για να φέρει φως και την θέρμη της Φωτιάς δια των τεχνολογικών μέσων τα οποία προσέφερε και επόπτευε στους θνητούς.

Κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία οι Ορφικοί εκδήλωναν ακόμη την λατρεία τους προς την Φύση γιατί έφερνε στο «Είναι» τους τα Όντα, αλλά και σηματοδοτούσε την εμφάνιση της ανθρώπινης ψυχής, την οποία αποκαλούσαν «Κόρη Πρωτόγονη».

Οι Ορφικοί πίστευαν ότι, όπως καλλιεργείται η Γη για να δώσει την βλάστηση, έτσι πρέπει να καλλιεργούνται και οι ανθρώπινες ψυχές για να εκδηλώσουν τις δυνάμεις τους και να τις μεταβάλουν σε Ιδέες και συναισθήματα, και όπως τα ύδατα καθιστούν γόνιμη την Γη προς καλλιέργεια των σπερμάτων από τα οποία θα εμφανισθεί η βλάστηση και από αυτήν τα άνθη και οι καρποί, έτσι και οι ανθρώπινες ψυχές πρέπει να εκδηλωθούν

Ελευσίνια Μυστήρια

Κατά το δεύτερο ήμισυ του σημερινού μήνα Σεπτεμβρίου πραγματοποιούνταν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Σύμφωνα με την Ελληνική Παράδοση, ιδρυτής των Ελευσινίων Μυστηρίων είναι ο Εύμολπος ή ο Μουσαίος,  γιος του Ορφέα.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια διαρκούσαν 9 ημέρες. Άρχιζαν στις 14 Σεπτεμβρίου, δηλαδή την σημερινή εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, και η λήξη τους συνέπιπτε με την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Τότε γινόταν η εισαγωγή των αμυήτων  στην εμφάνιση στο «Είναι» της Κόρης της Πρωτόγονης, κόρης του Ουρανού και της Γης.

Με την τελετή αυτήν οι Μύστες της Ελευσίνας απέδιδαν ευγνωμοσύνη προς τη θεία Φύση η οποία έφερε στο «Είναι» το ψυχικό «Είναι» κάθε οντότητας.

Η περίοδος από τη Φθινοπωρινή Ισημερία μέχρι την Χειμερινή Τροπή του Ηλίου συμβολίζει την περίοδο κατά την οποία η ψυχή του ανθρώπου περνά το πρώτο στάδιο εξελίξεώς της που είναι η καλλιέργεια των σπερμάτων των προς γονιμοποίηση Ιδεών.

Είναι η περίοδος κατά την οποία η μητέρα Γη αναπαύεται και αναδιοργανώνει τις δυνάμεις της για να παρασκευασθεί προκειμένου να δεχθεί στους κόλπους της προς γονιμοποίηση τα σπέρματα των καρπών.

1267133116_gefest

«Ήφαιστε ισχυρόκαρδε, μεγαλοδύναμε, που είσαι τα άσβεστο πυρ, και φωτίζεσαι από φλογερές λάμψεις, ω θεέ που παρέχεις το φως  στους ανθρώπους, εσύ που φέρεις το φως, με τα ισχυρά χέρια, αιώνιε, που ζεις με την τέχνη, εσύ ο εργάτης, μέρος του κόσμου και στοιχείο άμεμπτο, που τρώγεις τα πάντα, που δαμάζεις τα πάντα, ο υπεράνω όλων υπέρτατος, που ευρίσκεσαι παντού. Είσαι ο αιθήρ, ο ήλιος, τα άστρα, η σελήνη, το φως το αμόλυντο, διότι αυτό τα μέλη του Ηφαίστου φέρουν το φως στους ανθρώπους.

Και κατοικείς εσύ σε κάθε οίκο,

σε όλες τις πόλεις, όλα τα έθνη.

και κατοικείς μέσα στα σώματα των ανθρώπων,

εσύ με την μεγάλη ευτυχία, ο ισχυρός.

Άκουσέ με, μακάριε, εσέ προσκαλώ στις Ιερές σπονδές, δια να προσέλθεις πάντοτε ήμερος

και με έργα πού φέρουν χαρά.

Κατάπαυσε την λυσσασμένη μανία

του ακατάβλητου πυρός

παρέχοντας στα ιδικά μας σώματα την φυσική καύση».

(Ορφικός Ύμνος στον Ήφαιστο)

 ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(δημοσιεύθηκε στο φ.217 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Έρευνα: Απαγορεύεται η Tσουκνίδα;; Tι σχέση έχει η απαγόρευση με την παγκόσμια κρίση που μας έχουν επιβάλει

 



Νόμισα πως πρόκειται για τρολιά, αλλά δεν είναι έτσι.

Στη Γαλλία ο νόμος ισχύει από το 2006. Απαγορεύεται η διαφήμιση και η πώληση της τσουκνίδας, απαγορεύεται να την προτείνουμε σε τρίτους. Όσους δεν συμμορφώνονται με το νόμο τους περιμένει πρόστιμο 75.000 ευρώ και 2 χρόνια φυλακή.

Με άλλα λόγια το κείμενο που διαβάζετε αυτήν τη στιγμή, στη Γαλλία θα τιμωρούνταν αυστηρά. Συνεπώς, με βάση το Γαλλικό Σύνταγμα, όσοι γράφουν κείμενα διαδίδοντας τις θεραπευτικές ιδιότητες της τσουκνίδας είναι παράνομοι και η πράξη τους είναι κολάσιμη.
Θα αναρωτηθείτε: Τι μας αφορά ο νόμος της Γαλλίας; Ζούμε στην Ελλάδα.
Σας αφορά άμεσα, διότι αφορά την ΕΕ, συνεπώς μας αφορά όλους.
Πρώτα από όλα αφορά την Φαρμακοβιομηχανία και εκεί είναι το «πόιντ».

Για να καταλάβετε τα πράγματα σε ύψος και βάθος, πάρτε το χρόνο και ακούστε  τον Dr. Rath από την αρχή ως το τέλος και με προσοχή.

Κατά τον Dr. Rath  για την παγκόσμια κρίση ευθύνεται πρώτα από όλα το «Καρτέλ Χημικών και Φαρμακευτικών βιομηχανιών» που «κλέβει την φύση, την αντιγράφει και κάνει τεράστια κέρδη εις βάρος μας, εις βάρος της υγείας μας».




Η ομιλία του Dr. Rath στρέφεται γύρω από τα εξής σημεία.

Το Καρτέλ Χημικών και Φαρμακευτικών βιομηχανιών ως «νέοι θεοί» αποφάσισαν να κυβερνήσουν τον κόσμο.
1. Αντιγράφοντας και αναπαράγοντας τη φύση, μέσω της κατανόησης της χημικής της σύνθεσης.
2. Αποκτώντας και κατέχοντας τη Φύση μέσω της αρχής της Πατέντας.
3. Κατακτώντας και διοικώντας τον κόσμο, μέσω της διεύρυνσης του Νόμου, του περί Πατεντών, σε όλες τις χώρες του κόσμου με στρατιωτική δύναμη.



Εκτός αυτού το «Καρτέλ» τάσσεται  γενικώς κατά των θεραπευτικών φυτών και των φυσικών λιπασμάτων. Αυτό σημαίνει πως απαγορεύεται να ποτίζουμε και να τρέφουμε τα φυτά των κήπων μας με φυσικές ουσίες. Τα φυτοφάρμακα όμως επιτρέπονται.

Συμφωνα με τον κώδικα «Codex Alimentarius», τα φυσικά και σπιτικά «γιατρικά» θα απαγορεύονται σταδιακά.
Φυτά τα οποία ανέκαθεν ήταν στη διάθεσή μας αν το θέλαμε, φυτά τα οποία ανέκαθεν βοηθούν στην ίαση και την διατήρηση υγιούς σώματος και νου, θα αντικατασταθούν ολοτελώς από συνθετικά, γενετικά τροποποιημένα προϊόντα των φαρμακευτικών εταιρειών.

Λέξεις όπως: Λαδανιά, κουκουνάρι, ιπποφαές, αστράγαλος, επιλόβιο, λαγοκοιμηθιά, τζίνσενγκ, κουρκούμη, μοσχοσίταρο, τίλιο, τριγωνέλλα, καμελίνα κ.λ.π, θα σβήσουν από το λεξιλόγιο και τη ζωή μας, σταδιακά αλλά σίγουρα.

https://1.bp.blogspot.com/-xjx-tUwfYdE/V7xqieMwtjI/AAAAAAAAN7Q/y0zkNv9z-M0YJ0S08bPtEklqcJH6ImjdACEw/s1600/aglais_urticae.jpg

Ως ποιο βαθμό έχει προχωρήσει άραγε αυτή η παράλογη νομοθεσία; Δεν ξέρω ακριβώς, για να το εξακριβώσω θα έπρεπε να διαβάσω όλους τους νόμους όλων των χωρών του κόσμου.
Πάντως γνωρίζουμε πως από το 2002 απαγορεύεται η πώληση χυλού τσουκνίδας στη Γαλλία και από το 2006 απαγορεύεται η διαφήμιση του φυτού με συνέπεια πρόστιμο και φυλακή αν δεν συμμορφωθείς.
Το όλο προμηνύει την εξόντωση της φυσικής τσουκνίδας, ως εκ τούτου στο σημείο αυτό θέλω να ενημερώσω πως, όπου δεν υπάρχει τσουκνίδα, δεν υπάρχει και η πεταλούδα που την χρειάζεται ως τροφή…. και η πασχαλίτσα!
Εναλλακτική μέθοδος «εξόντωσης» της τσουκνίδας είναι η εξόντωση της γνώσης.  Πόσα πολύτιμα βότανα θεωρούνται πλέον «άχρηστα αγριόχορτα» από τους πολλούς;  Σβήνεις τη γνώση από την βοτανολογία και λύθηκε το πρόβλημα. Χωρίς γνώση είναι άχρηστοι όλοι οι θησαυροί.

Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουμε για να αντιταχθούμε στης μαφίας την παράνοια. Θα πρότεινα να ακούμε και να διαβάζουμε Dr. Rath και άλλους σοφούς του είδους και να βγούμε στο δρόμο, να βγούμε στα βουνά και στα λιβάδια και να μαζεύουμε βότανα, να μελετήσουμε βοτανολογία (όσο πιο παλιά τα βιβλία, τόσο πιο καλά), να γεμίσουμε τις βιβλιοθήκες μας με βιβλία και τις αποθήκες μας με «σπιτικά γιατρικά» πριν χαθούν από προσώπου γης… και σπόρους.



Καθηγητής Σνέιπ να γίνουμε ας είναι η αποστολή μας.  Ά, ρε ανεκτίμητε Χάρυ Πότερ.


https://3.bp.blogspot.com/-pE73KebrLko/V7xriNax4cI/AAAAAAAAN7Y/4VNjzZVVfew383Zs9JqioeNXmv_fnM7GACLcB/s1600/Brennesseljauche_2.jpg


Οι θεραπευτικές ιδιότητες της τσουκνίδας. 

καθαρίζει το αίμα
δυναμώνει το αίμα
σταματάει το αίμα
διεγείρει το μεταβολικό σύστημα
θεραπεύει παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος
ρευματικά
ουρική αρθρίτιδα
τριχοφυΐα
ανορεξία
δυσκοιλιότητα
διάρροια
δυσπεψία
νεφρική ανεπάρκεια
διαβήτης
υπέρταση

δυσμηνόρροια

Για πρώτη φορά σε 100 χρόνια: oλική έκλειψη, πανσέληνος και ο κομήτης Honda

Τρία εντυπωσιακά φαινόμενα θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σε διάστημα λίγων ωρών οι κάτοικοι της Γης, καθώς, σε μία μοναδική συγκυρία, ο ουρανός θα φωτιστεί από τον κομήτη Honda που θα γίνει ορατός την Παρασκευή, ενώ θα ακολουθήσει η ολική έκλειψη της Σελήνης και η «χιονισμένη» πανσέληνος του Φεβρουαρίου.

Ο κομήτης Honda θα «ντύσει» ουρανό με μία πράσινη λάμψη, καθώς θα περνά κοντά στη Γη και θα είναι ορατός με γυμνό μάτι το βράδυ της Παρασκευής. Η πράσινη λάμψη θα συνοδεύεται από μία μοβ ουρά, δημιουργώντας ένα πραγματικά εντυπωσιακό φαινόμενο, το οποίο αξίζει να απολαύσει κανείς στη ζωή του.

Νωρίς την ίδια ημέρα, θα ξεκινήσει η ολική έκλειψη του φεγγαριού. Πρόκειται για το φαινόμενο της ευθυγράμμισης του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης. Καθώς τα τρία ουράνια σώματα θα έρθουν στην ίδια ευθεία, η Σελήνη θα εξαφανιστεί στο σκοτάδι και ακολούθως θα γίνει ορατό το στεφάνι που προκαλείται από τις ακτίνες του ήλιου. Η έκλειψη θα γίνει περισσότερο ορατή στην Ευρώπη και την Αφρική.

Παράλληλα, η Σελήνη θα «γεμίσει» και θα είναι πιο φωτεινή από κάθε άλλη περίοδο του χρόνου, ένα φαινόμενο που ονομάζεται «snow moon», καθώς ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας με τα περισσότερα χιόνια και το μεγαλύτερο κρύο.

Το φαινόμενο, ωστόσο, που προσθέτει «αίγλη» στην κοσμική συγκυρία, είναι το πέρασμα του κομήτη Honda. Το πέρασμά του θα είναι τόσο κοντινό, ώστε θα είναι ορατός με γυμνό μάτι σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, τη λάμψη και τα χρώματά του.

Το τριπλό αυτό φαινόμενο συμβαίνει για πρώτη φορά τα τελευταία 100 χρόνια που παρακολουθείται ο ουρανός και το σύμπαν, γεγονός που αυξάνει ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον.

To αστρονομικό φαινόμενο θα λάβει χώρα λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής προς Σάββατο. Η έκλειψη θα είναι ορατή και από τη χώρα μας, πράγμα που θα καταστήσει το θέαμα πρόσφορο τόσο για παρατήρηση όσο και για φωτογράφιση.

Συγκεκριμένα, οι παρατηρητές θα δουν αρχικά ένα σκοτείνιασμα του φεγγαριού, που θα γίνεται πιο έντονο όσο περνάει η ώρα. Η έκλειψη της παρασκιάς, που θα διαρκέσει συνολικά περίπου τέσσερις ώρες και 20 λεπτά, θα αρχίσει στις 00:34 ώρα Ελλάδας, θα κορυφωθεί στις 02:43 και θα λήξει στις 04:53.

πηγή

Πρωτοχριστιανικός Ὕμνος εἰς την Ἁγίαν Τριάδαν ψαλλόμενος κατά την πρώτην τοῦ ἔτους ἡμέραν

15589567_339086696472425_2816794320083399916_n

Σε πάτερ κόσμων, πάτερ αἰώνων, μέλπωμεν ὁμοῦ, πᾶσαι τε θεοῦ λόγιμοι δοῦλοι. ὅσα κόσμος ἔχει προς ἐπουρανίων ἁγίων σελάων πρυτανήσω σιγάτω μηδ᾿ ἄστρα φαεσφόρα λαμπέσθων ἀπολειόντων ῥιπαί πνοιῶν, πηγαί ποταμῶν ῥοθίων πᾶσαι ὑμνούντων δ᾿ ἡμῶν πατέρα χυιόν, χάγιον πνεῦμα πᾶσαι δυνάμεις ἐπιφωνούντων Ἀμήν Ἀμήν. κράτος, αἶνος ἀεί και δόξα Θεῷ σωτῆρι μόνῳ πάντων ἀγαθῶν. Ἀμήν, Ἀμήν.

Πρωτοχρονιάτικος ὕμνος στην Ἁγία Τριάδα, ἀπό τον πάπυρο 1786 (Γ´ αἰ.) τῆς Ὀξυρύγχου, εἰς την ἀρχαία ἑλληνική ἀλφαβητική σημειογραφία. Πρόκειται για ἕνα μοναδικό ὅσο κι ἔξοχο δεῖγμα, ἀποκαλυπτικό και χαρακτηριστικό τῆς ἐξαπλώσεως και τῆς ἐπιρροῆς τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς στη μουσική τῆς  Ἀνατολικῆς Μεσογείου και κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους.