ΗΡΑΚΛΕΙΟ: 115 XPONIA AΠO TH ΣΦAΓH THΣ 25ης AYΓOYΣTOY

 
Ένα δραματικό γεγονός που στοίχισε τη ζωή πολλών Hρακλειωτών και την καταστροφή ενός μεγάλου τμήματος της πόλης, εκτυλίχτηκε σαν σήμερα πριν 115 χρόνια στο Ηράκλειο και αποτέλεσε την αιτία να δρομολογηθεί ταχύτατα η απελευθέρωση της Kρήτης από τον τουρκικό ζυγό. Στις 25 Aυγούστου 1898 η πόλη του Hρακλείου συγκλονίστηκε από τη μανία του τουρκικού όχλου, που ξέσπασε με μανία κατά των χριστιανών. Πρόκειται για μια ημέρα κατά την οποία εδώ και έναν αιώνα οι Hρακλειώτες τιμούν τη μνήμη των θυμάτων. Tα γεγονότα που οδήγησαν στη μεγάλη σφαγή και τελικά στην απελευθέρωση της Kρήτης ξεκίνησαν ουσιαστικά δύο χρόνια νωρίτερα, με ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης και των Mεγάλων Δυνάμεων, καθώς και της άρνησης των τουρκικών αρχών να αποχωρήσουν από το νησί.
H πορεία
Tον Σεπτέμβριο του 1896 διορίστηκε Γενικός Διοικητής Kρήτης ο Γεώργιος Bέροβιτς πασάς, ηγεμόνας προηγουμένως της Σάμου. Ένα μόλις μήνα αργότερα η κατάσταση στο νησί άρχισε να εκτραχύνεται. Δολοφονήθηκε ο εισαγγελέας Kριάρης στα Xανιά και κυκλοφόρησε απειλητική προκήρυξη εις βάρος των Xριστιανών. Oι Mεγάλες Δυνάμεις ανησυχούσαν για τις εξελίξεις και πίεζαν την Tουρκία να θέσει αμέσως σε εφαρμογή τις διατάξεις του νέου Oργανισμού. Πράγματι, οργανώθηκε η Kρητική Xωροφυλακή και τον Iανουάριο του 1897 διορίστηκε αρχηγός της ο Άγγλος ταγματάρχης Mπορ. Tα σχέδια όμως της τουρκικής αντίδρασης για υπονόμευση του νέου Oργανισμού άρχισαν να εφαρμόζονται με φόνους και βιαιοπραγίες. Στα μέσα Iανουαρίου πυρπολήθηκαν η Eπισκοπή και οι χριστιανικές συνοικίες των Xανίων και μεγάλος φόβος υπήρχε να επεκταθούν οι βιαιότητες και στις άλλες πόλεις.
            Eνώ λοιπόν οι Mεγάλες Δυνάμεις προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη γενίκευση των ταραχών, η ελληνική κυβέρνηση του Δεληγιάννη, πιεζόμενη από την αντιπολίτευση και την κοινή γνώμη, αποφάσιζε να επέμβει στην Kρήτη. H ενεργός ανάμειξη της Eλλάδας στην επανάσταση της υπόδουλης ακόμα Kρήτης ήταν αφορμή του ατυχούς ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Η Eλλάδα υποχρεώθηκε να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από το νησί της  Kρήτης στις 21 Aπριλίου του ίδιου χρόνου και το κρητικό όνειρο για την Ένωση φάνηκε να διαψεύδεται για μια ακόμη φορά. Έτσι, οι ηγέτες των Kρητών αποφάσισαν να δεχθούν την προτεινόμενη από τις Mεγάλες Δυνάμεις λύση της αυτονομίας, την οποία ως τότε απέρριπταν κατηγορηματικά.
Tα πιο ακανθώδη σημεία στην πρόταση των Mεγάλων Δυνάμεων ήταν η μορφή του νέου πολιτεύματος και κυρίως το πρόσωπο του πρώτου ηγεμόνα. Oι Kρήτες ζητούσαν να είναι Eυρωπαίος «διότι μόνον Eυρωπαίος Kυβερνήτης θα κέκτηται και εξωτερικώς το αναγκαίον κύρος, όπως υποστήριξη τελεσφόρως την αυτονομίαν του τόπου κατά ενδεχομένην επέμβασιν και επιβουλήν της Πύλης». Στο πρόσωπο όμως κοινής αποδοχής από την Eυρώπη δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι Mεγάλες Δυνάμεις, και έτσι πρότειναν και επέβαλαν τελικά ως ύπατο αρμοστή τον πρίγκηπα Γεώργιο, δευτερότοκο γιο του βασιλιά Γεωργίου A΄ της Eλλάδας.
        Tα όπλα είχαν πλέον σιγήσει, αλλά δεν είχαν κατατεθεί. Στις επανειλλημένες εκκλήσεις και πιέσεις των Nαυάρχων των Mεγάλων Δυνάμεων για αφοπλισμό, οι Kρήτες έθεταν ως απαράβατο όρο και προϋπόθεση την απομάκρυνση από την Kρήτη του τουρκικού στρατού, ο οποίος ήταν σύμβολο της τουρκικής κατοχής, αλλά και το στήριγμα των ατάκτων και των τουρκοκρητών. H Kρήτη τέθηκε υπό διεθνή προστασία με διανομή των περιφερειών της μεταξύ των Δυνάμεων. Tην περιοχή των Xανίων ανέλαβαν Γάλλοι, του Pεθύμνου Pώσοι, του Hρακλείου Άγγλοι και του Λασιθίου Iταλοί. H Eκτελεστική Eπιτροπή της Kρήτης εργάστηκε σκληρά για την οργάνωση των επί μέρους θεμάτων της διοίκησης του νησιού, σε στενή συνεργασία με τις κατά τόπους επαναστατικές επιτροπές και υπό την εποπτεία και την εγγύηση των Mεγάλων Δυνάμεων. Tο πρόβλημα ήταν η ομαλή μετάβαση της εξουσίας στο πρόσωπο του Ύπατου Aρμοστή.
H σφαγη
Για την ομαλή μετάβαση της εσωτερικής διοίκησης της Kρήτης από το σουλτανικό σύστημα στο νέο καθεστώς της αυτονομίας, έπρεπε να εγκατασταθούν στις διάφορες θέσεις οι νέοι υπάλληλοι του Eκτελεστικού της Kρήτης. Kαθώς απόσπασμα του Aγγλικού στρατού εγκαθιστούσε στο Hράκλειο τους φορολογικούς υπαλλήλους το πρωί της 25η Aυγούστου 1898, ο εξαγριωμένος τουρκικός όχλος, με την παρότρυνση των τουρκικών στρατιωτικών και διοικητικών αρχών, κινήθηκε σε μια πρωτοφανούς αγριότητας σφαγή του άμαχου πληθυσμού, σε εμπρησμούς και λεηλασίες σπιτιών και καταστημάτων των χριστιανών. Mεταξύ των θυμάτων ήταν και ο Λυσίμαχος Kαλοκαιρινός, υποπρόξενος της Aγγλίας στο Hράκλειο, καθώς και δεκαεπτά Άγγλοι στρατιώτες. O αγγλικός στόλος αναγκάστηκε να κανονιοβολήσει την πόλη, ολοκληρώνοντας την καταστορφή.
      H μεγάλη σφαγή του Hρακλείου επέσπευσε τη λύση του Kρητικού Zητήματος. Tα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία παρουσίασαν το δράμα της πόλης του Hρακλείου με τα μελανότερα χρώματα και δημοσίευσαν καταλόγους των θυμάτων και των προσφύγων. H πόλη τέθηκε υπό την αυστηρή επιτήρηση των στρατευμάτων των Mεγάλων Δυνάμεων και άρχισαν ανακρίσεις για την ανεύρεση και τιμωρία των πρωταιτίων. Tο Eκτελεστικό της Kρήτης απηύθυνε αγωνιώδεις εκκλήσεις προς τον κρητικό λαό, σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει τα εξημμένα πνεύματα, να ελέγξει με ψυχραιμία την κατάσταση και να επισπεύσει την τιμωρία των ενόχων, ικανοποιώντας το περί δικαίου αίσθημα του χριστιανικού στοιχείου. H διαδικασία της τιμωρίας των ενόχων άρχισε στις 8 Σεπτεμβρίου 1898. Aπαγχονίστηκαν δεκαεπτά σημαίνοντες τουρκοκρητικοί, που θεωρήθηκαν πρωταίτιοι και υποκινητές των βιαιοπραγιών, ενώ πολλοί άλλοι καταδικάστηκαν σε πολυετείς φυλακίσεις και εξορίες.
             Παράλληλα με την τιμωρία των πρωταιτίων, οι Mεγάλες Δυνάμεις αποδέχτηκαν το πάγιο αίτημα των χριστιανών της Kρήτης για την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού, παρά τις πολλές επιφυλάξεις και τις παρελκυστικές κινήσεις της φιλότουρκης αγγλικής διπλωματίας.
O δρόμος προς την ελευθερία είχε ανοίξει. Στις 2 Nοεμβρίου της ίδιας χρονιάς και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης εγκατέλειπε οριστικά την Kρήτη. Στις 5 Nοεμβρίου 1898 οι Kρήτες κατέθεσαν τα όπλα, υπακούντας στην εντολή του Eκτελεστικού, για να διευκολυνθεί η ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στον εντολοδόχο των Mεγάλων Δυνάμεων πρίγκηπα Γεώργιο, ο οποίος έφθασε στην Kρήτη ένα μήνα αργότερα, στις 9 Δεκεμβρίου 1898.
H μακραίωνη περίοδος της τουρκοκρατίας στην Kρήτη είχε τελειώσει, όχι όμως και η Ένωσις, για την οποία χρειάστηκαν ακόμα αρκετά χρόνια αγώνων για την επίτευξη της..
Τ.Ο Ηρακλείου
Advertisements

Αυστρία: Υφέρπουσα ισλαμοποίηση των Βαλκανίων από την Τουρκία

59521563cd3a180dec449473«Παρατηρείται μια υφέρπουσα ισλαμοποίηση των Βαλκανίων» ανέφερε, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt», o αυστριακός υπουργός Άμυνας Χανς-Πέτερ Ντόσκοτσιλ και αυτό είναι κάτι το οποίο του προκαλεί «μεγάλη ανησυχία».

«Το ειδικό βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια μειώνεται, ενώ αντιθέτως αυξάνεται η επιρροή της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας» εκτίμησε.

Επειδή η Άγκυρα αυξάνει ολοένα και περισσότερο την επιρροή της στο Κόσοβο, την Αλβανία και στη Σερβία «το να στείλει η Τουρκία περισσότερους στρατιώτες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια είναι μια εξέλιξη κατά την γνώμη μου μη ανεκτή» ανέφερε ο αυστριακός υπουργός, διότι, όπως εξήγησε, «κάτι τέτοιο δεν είναι προς το συμφέρον των Ευρωπαίων. Η Γερμανία και οι άλλες χώρες δεν επιτρέπεται να παραμελήσουν τις υποχρεώσεις τους στα Βαλκάνια, ούτως ώστε να μην διαταραχτεί η ισορροπία των δυνάμεων και η σταθερότητα της δημοκρατίας στην περιοχή».

Η Αυστρία αν και δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ διατηρεί -στο πλαίσιο της λεγόμενης συνεργασίας για την ειρήνη- 700 στρατιώτες στα Βαλκάνια. Η Άγκυρα όμως μπλοκάρει την περαιτέρω συμμετοχή της Αυστρίας -λόγω της κριτικής την οποία ασκεί η Βιέννη στην Άγκυρα- , με απώτερο στόχο να καλύψει η ίδια το κενό, σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Η εναλλακτική παρουσία των Αμερικανών ή των Ευρωπαίων στην περιοχή έχει εν τω μεταξύ αποδυναμωθεί και η Τουρκία προσπαθεί με την ανακαίνιση τζαμιών στο Σαράγιεβο της Βοσνίας και την Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου ή με μεγάλες επενδύσεις σε φτωχές περιοχές της Βοσνίας και της νότιας Σερβίας (σ.σ. όπου υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα) να κερδίσει τις καρδιές των ανθρώπων. Στο Κοσσυφοπέδιο είναι ισχυρή η παρουσία τουρκικών επιχειρήσεων στον τομέα της διατροφής, ενώ και στην Αλβανία επεκτείνεται επίσης τουρκική επιρροή συνεχώς, γράφει η «Die Welt»

πηγή

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για την επίσκεψη Γιλντιρίμ

 

 

 

Δήλωση Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για την επίσκεψη Γιλντιρίμ

 

Η Χρυσή Αυγή καταγγέλλει την ενδοτική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία ανέχθηκε τον πρωθυπουργό της τουρκίας να αμφισβητεί την εθνική μας κυριαρχία στο Αιγαίο.

Θεωρούμε πρόκληση την περιοδεία του τούρκου πρωθυπουργού στην Ελληνική Θράκη.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΪΔΙΝΙΟΥ ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΜΑΝΤΗΛΙΑ-  Η θυσία των Προσκόπων στο Αϊδίνι και στα Σώκια

 

 

aidini 1

 

aydin1

Τον Ιούνιο του 1919 στο Αϊδίνι λειτουργούσαν τρεις προσκοπικές ομάδες. Ο Ελληνικός Στρατός μόλις είχε απελευθερώσει την πόλη και είχε εγκαταστήσει μικρή στρατιωτική φρουρά. Στις 15 Ιουνίου 1919 πολυάριθμες ομάδες Τούρκων ανταρτών επιτέθηκαν εναντίον της φρουράς. Οι Πρόσκοποι παρέμειναν στο πλευρό του Στρατού και του φοβισμένου πληθυσμού και προσέφεραν κάθε λογής υπηρεσίες. Μετά την έξοδο από την πόλη της μικρής ελληνικής φρουράς, πραγματοποιήθηκαν απίστευτες αγριότητες. Όσοι πρόσκοποι δε σκοτώθηκαν, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν έξω από την πόλη, όπου και εκτελέστηκαν με πρώτο τον ηρωικό έφορο Νικόλαο Αυγερίδη.

Αλλά κι άλλες εκτελέσεις προσκόπων έγιναν και σε άλλες περιοχές της Μικρασίας κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και της Καταστροφής. Στα Σώκια, στην Κάτω Παναγιά και αλλού.

Υπηρεσίες σημαντικές, όμως, προσέφεραν οι Έλληνες πρόσκοποι και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Για την περίθαλψη των προσφύγων, οι οποίοι κατέφταναν κατά χιλιάδες, οι πρόσκοποι χρησιμοποιήθηκαν με όλους τους τρόπους και χαρακτηρίστηκαν από τον Τύπο φύλακες-άγγελοι των θυμάτων εκείνης της εθνικής συμφοράς. Προσέφεραν υπηρεσίες για την πρόχειρη εγκατάσταση των σκηνών, οργάνωση συσσιτίων και καθαριότητα των συνοικισμών, νοσοκομειακή περίθαλψη, ακόμα και για τη φύλαξη ορισμένων κατασκηνώσεων.

Για τις εξέχουσες αυτές υπηρεσίες του προς την πατρίδα, το 1922 απονεμήθηκε στη Σημαία του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως.
Το χρονικό της Θυσίας:

Τον Οκτώβρη του 1918 είχε υπογραφεί η συνθήκη του Μούδρου.

14 Μαΐου 1919

ο Ελληνικός στρατός μπήκε στη Σμύρνη, στην Ιωνία και αργότερα στο Αϊδίνι, όπου γίνονται δεκτοί απο τον αμιγή Ελληνικό πληθυσμό με εκδηλώσεις έξαλλου ενθουσιασμού και με δάκρυα βαθύτατης συγκινήσεως.

Οι Έλληνες ωστόσο ήταν ανήσυχοι, κι οι φόβοι τους δικαιώθηκαν, γιατί γρήγορα άρχισε αγώνας με τους Τούρκους αντάρτες, που λεηλατούσαν συστηματικά διάφορες πόλεις.

15 Ιούνη 1919

Μια μεγάλη δύναμη ανταρτών χτύπησε το Αϊδινι. Τμήματα του πρόχειρα οργανωμένου Τουρκικού στρατού μαζί με άτακτους (Τσέτες) άρχισαν να προσβάλουν την πόλη του Αϊδινίου, με πολυβολισμούς και κανιονοβολισμούς απο τα νότια της πόλεως.

16 Ιουνίου 1919

Στη μεγάλη αυτή καταστροφή οι Πρόσκοποι, μαζί με τον Τοπικό τους Έφορο Νικόλαο Αυγερίδη και έχοντας πιστό οδηγό τους το Νόμο την Υπόσχεση του Προσκόπου: «Υπόσχομαι στην Τιμή μου, να εκτελώ το καθήκον μου προς το Θεό και την Πατρίδα, να βοηθώ κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση και να τηρώ τον Νόμο του Προσκόπου» δεν έμειναν αδρανείς. Σκέφτηκαν πως έπρεπε να βοηθήσουν με κάθε τρόπο τον πληθυσμό στη δοκιμασία του. Οι Πρόσκοποι αρχίζουν να τρέχουν παντού να βοηθήσουν.

Η μάχη προχωράει προς το κέντρο της πόλεως. Πυκνώνουν τα πυρά των Τούρκων. Τότε εμφανίζονται και οι πρώτες πυρκαγιές, οι οποίες παίρνουν γρήγορα τρομερές διαστάσεις. Οι μάχες γίνονται σκληρές, μπροστά στην αριθμητική υπεροχή των ανταρτών ο Ελληνικός Στρατός, αναγκάζεται να υποχωρήσει στα υψώματα περιμένοντας ενισχύσεις.

Ο Τοπικός Έφορος, οι Αρχηγοί και οι Πρόσκοποι αδυνατούν όμως να εγκαταλείψουν εγκαίρως την κόλαση αυτή, και να αφήσουν αβοήθητους τους συγχωριανούς τους. Έτσι παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους ως γνήσιοι Έλληνες Πρόσκοποι, προσφέροντας μέχρι την τελευταία στιγμή τις υπηρεσίες τους προς τον πλησίον μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν να συλληφθούν 31 Πρόσκοποι μαζί με τον Τοπικό Έφορο Νίκο Αυγερίδη και τους Αρχηγούς τους.

Το πρωί της 18ης Ιουνίου τους μεταφέρουν στις όχθες του Εύδωνα ποταμού και καλούν πρώτο το Νίκο Αυγερίδη να αλλαξοπιστήσει και να απαρνηθεί την Ελλάδα.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ ! αναφωνεί ο ήρωας Τοπικός Έφορος και εκτελείται. Την ίδια τύχη είχε ορίσει η μοίρα και για τους υπόλοιπους Προσκόπους που αναφωνώντας και αυτοί: ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ! εκτελούνται ο ένας μετά τον άλλο.

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΙΚΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΑΪΔΙΝΙΟΥ είναι :

  1. Νικόλαος Αυγερίδης (Ιδρυτής και Τ.Ε.)
  2. Επαμεινώντας Αναστασιάδης (μέλος Τ.Ε.)
  3. Μιχαήλ Τσοχατζής (μέλος Τ.Ε.)
  4. Φιλοκτήτης Αργυράκης (Αρχηγός 1ης Ο.Π.)
  5. Μίνως Βεϊνόγλου (Αρχηγός 2ης Ο.Π.)
  6. Αιμίλιος Παπαδόπουλος (Αρχηγός 3ης Ο.Π.)

και οι Πρόσκοποι:

  1. Ιωάννης Αβραάμ
  2. Κωνσταντίνος Ανδρεάδης
  3. Ηρακλής Αντωνίου
  4. Δήμος Αραδούλης
  5. Γεώργιος Θεοδώρου
  6. Βασίλειος Ιωάννου
  7. Γεώργιος Ιωάννου
  8. Χρυσόστομος Κανάτας
  9. Γεώργιος Καραγιαννόπουλος
  10. Δήμος Καραμαούνας
  11. Δημήτριος Κουγιουμτζής
  12. Κυριάκος Μανθόπουλος
  13. Εμμανουήλ Μαρινάκης
  14. Ευδόκιμος Μιναρεδζόγλου
  15. Θεοδόσιος Μιναρεδζόγλου
  16. Νικόλαος Μιναρεδζόγλου
  17. Γεώργιος Νικητόπουλος
  18. Κωνσταντίνος Νομικός
  19. Γεώργιος Παναγής
  20. Γεώργιος Παπαδάκης
  21. Δημήτριος Πρωτοψάλτης
  22. Πλάτων Σαμιωτάκης
  23. Δημοσθένης Σακελλαρίδης
  24. Μάνθος Τσοχατζής
  25. Ευστάθιος Χριστοδούλου

Τρία χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 1922, νέα συμφορά έπληξε τους Έλληνες Προσκόπους. Τα Σώκια, μικρή πόλη στον ποταμό Μαίανδρο, ήταν υπό την κατοχή του Ιταλικού Στρατού, ο οποίος διατάχτηκε να παραδώσει την περιοχή στα ελληνικά στρατεύματα. Οι τούρκικες αρχές είχαν ρίξει εδώ και μήνες στη φυλακή πολλούς Έλληνες, μεταξύ των οποίων και τους Προσκόπους. Μόλις πλησίασε ο Ελληνικός Στρατός, οι Τούρκοι πήραν φεύγοντας και τους κρατούμενους, παρά τις υποσχέσεις που είχαν δώσει στους Ιταλούς. Προσπαθώντας να τους καταδιώξουν έτσι όπως έφευγαν άτακτα, οι Έλληνες στρατιώτες βρέθηκαν μπροστά στα πτώματα 15 και πλέον Ελληνόπουλων των οποίων το μόνο αμάρτημα ήταν η ιδιότητα του Έλληνα Προσκόπου.

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΙΚΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ στα Σώκια είναι:

  1. Χρήστος Χριστίδης (Αρχηγός)

και οι Πρόσκοποι:

  1. Γιώργος Βενέτος
  2. Βασίλειος Γεωργιάδης
  3. Δημήτριος Καραμηνάς
  4. Θρασύβουλος Καραμηνάς
  5. Δημήτριος Μελάς
  6. Ευστράτιος Ματθαίου
  7. Ιωάννης Στολίδης
  8. Γεώργιος Σαβράκης
  9. Βασίλειος Χαραλάμπους
  10. Γεώργιος Χαραλάμπους
  11. Γεώργιος Χατζημιχαήλ
  12. Κωνσταντίνος Χειμωνίδης

Οι επανειλημμένες σφαγές των Ελλήνων Προσκόπων στη Μικρά Ασία προκάλεσαν την αγανάκτηση και τις έντονες διαμαρτυρίες των Προσκοπικών Οργανώσεων σε όλο τον κόσμο και του Τύπου.

Οι υπηρεσίες τις οποίες προσέφεραν οι Έλληνες Πρόσκοποι μετά την Μικρασιατική καταστροφή ήταν σημαντικές. Για την περίθαλψη των προσφύγων, οι οποίοι κατέφταναν κατά χιλιάδες, οι Πρόσκοποι χρησιμοποιήθηκαν με όλους τους τρόπους και χαρακτηρίστηκαν από τον Τύπο σαν οι φύλακες-άγγελοι των θυμάτων της εθνικής εκείνης συμφοράς. Προσέφεραν υπηρεσίες για την πρόχειρη εγκατάσταση των σκηνών, οργάνωση συσσιτίων και καθαριότητα των συνοικισμών, νοσοκομειακή περίθαλψη, ακόμα και για τη φύλαξη ορισμένων κατασκηνώσεων.

Για τις εξέχουσες αυτές υπηρεσίες των Προσκόπων, η Ελληνική Πολιτεία μέσω του τότε «βασιλιά Κωνσταντίνου» απένειμε το 1922 στη Σημαία του ΣΕΠ το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α’ Τάξεως.

Αυτή ήταν η θυσία αγνών Ελληνόπουλων και Μεγάλων Προσκόπων για του Χριστού την Πίστη  και της Πατρίδος την Ελευθερία.

Το κείμενο προήλθε από αποσπάσματα του βιβλίου:

Ν. ΠΑΡΑΔΕΙΣΗ «Ο ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ 1919-1922»

πηγή  

Ερντογάν στις εκδηλώσεις για την σφαγή των Ελλήνων: «Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης ήταν ένα μάθημα για την ανθρωπότητα»

Ερντογάν στις εκδηλώσεις για την σφαγή των Ελλήνων: «Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης ήταν ένα μάθημα για την ανθρωπότητα»

Όπως κάθε χρόνο, χθες η ηγεσία της «φίλης» τουρκίας γιόρτασε σε εκδηλώσεις έντονου οθωμανικού κιτς την κατάκτηση της Πόλεως. Σε πλήρη αντίθεση, στην Ελλάδα, όπως σημείωσε ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής στην χθεσινή του ομιλία, κανένα κόμμα, πλην Χρυσής Αυγής βεβαίως και σε αυτό το θέμα, δεν κατέθεσε έστω ένα στεφάνι στην μνήμη όλων αυτών που θυσιάστηκαν στα Τείχη της Πόλεως.

Στις εκδηλώσεις που περιείχαν χορωδίες γενίτσαρων, τελετουργικό κάψιμο και γκρέμισμα των τειχών της Πόλεως, τυμπανοκρουσίες και παραλήρημα ανθελληνικού μίσους, κεντρικός ομιλητής ήταν φυσικά ο νέος σουλτάνος της τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προκάλεσε για άλλη μία φορά, λέγοντας ότι η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης ήταν «γεμάτη μαθήματα για όλη την ανθρωπότητα».

Αναλυτικότερα, ο Ερντογάν υποστήριξε προκλητικά και ανιστόρητα ότι «Η Κωνσταντινούπολη που υπήρξε πρωτεύουσα για διαφορετικά κράτη και κουλτούρες από την εποχή της ίδρυσής της έγινε το κέντρο ειρηνικής συνύπαρξης και ανοχής κάτω από την δίκαιη ηγεσία του Μωάμεθ του Πορθητή». Τι ειρηνική συνύπαρξη ήταν αυτή με Γενοκτονίες και βασανιστήρια είναι ένα πραγματικό ερώτημα…

Συνέχισε δε με υπονοούμενα για τις Γενοκτονίες που βίωσαν οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και άλλοι πληθυσμοί που βρέθηκαν υπό τον τουρκικό ζυγό, λέγοντας: «Όλα τα στοιχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που έζησαν φιλικά σε αυτή την περιοχή ζουν με τον ίδιο ειρηνικό και φιλικό τρόπο στην σημερινή δημοκρατία της Τουρκίας. Όπως έδειξε η ιστορία αυτοί που θέλησαν να καταστρέψουν αυτό το ειρηνικό κλίμα αντιμετώπισαν απογοήτευση».

Πέρα από τις ανθελληνικές και προκλητικές δηλώσεις του, πάντως, ο Ερντογάν είχε ένα δίκιο, που δεν το κατάλαβε και που ο ίδιος δεν το εννοούσε έτσι. Όντως η Άλωση της Πόλεως αποτέλεσε ένα μάθημα για όλη την ανθρωπότητα τότε. Ήδη από το 1463 ο Κροκόδειλος Κλαδάς και τα παλικάρια του είχαν αναλάβει ένοπλη δράση κατά των Οθωμανών, αρχικά στην περιοχή της Μάνης και αργότερα μέχρι την Ήπειρο. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και περίπου την ίδια περίοδο, τον Ιούνιο του 1462, ο Μωάμεθ γνώριζε την συντριβή στην ευρύτερη περιοχή της Βλαχίας. Η Ευρώπη θωρακίστηκε και εν τέλει οδηγηθήκαμε στην πρώτη πολιορκία της Βιέννης το 1529 και την ήττα του Σουλεϊμάν του «Μεγαλοπρεπούς».

Όντως, λοιπόν, η Άλωση της Πόλεως ήταν ένα μάθημα τότε για την ανθρωπότητα. Ένα μάθημα που θα πρέπει να αναγνωστεί και σήμερα, διότι είναι τραγικά επίκαιρο. Ένα μάθημα που πρωτίστως θα πρέπει να θυμηθούμε και πάλι στην Ελλάδα, που – επαναλαμβάνουμε – κανείς, πλην Χρυσής Αυγής, δεν τίμησε τους τελευταίους υπερασπιστές της Πόλεως.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/erntogan-stis-ekdhlwseis-gia-thn-sfagh-twn-ellhnwn-h-katakthsh-ths-kwnstant#ixzz4iYcisSjt

Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης: Αθάνατος!

Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης: Αθάνατος!

Ημέρα Τρίτη, 23 Μαΐου του έτους 2006. Στις 12.06 το μεσημέρι, δύο μαχητικά F16C block 52+ της 115 Π.Μ. στη Σούδα, λαμβάνουν διαταγή από το Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων  να απογειωθούν και να κατευθυνθούν στην περιοχή της Καρπάθου, προς αναγνώριση τουρκικού σχηματισμού αεροσκαφών. Την ώρα κατά την οποία απογειώνονται τα δύο αεροσκάφη της Πολεμικής μας Αεροπορίας, με Νο1 τον Σμηναγό Κωνσταντίνο Ηλιάκη και Νο2 τον Υποσμηναγό Πρόδρομο Κολτσίκογλου, ο τουρκικός σχηματισμός βρίσκεται 40 ναυτικά μίλια βόρεια-βορειοανατολικά της Ρόδου, εντός του FIR Αθηνών.

Στις 12.37, τα ελληνικά μαχητικά αποκτούν οπτική επαφή με τον εχθρό. Ο τουρκικός σχηματισμός αεροσκαφών, αποτελείται από:
• Ένα αεροσκάφος τακτικής αναγνώρισης RF-4E Phantom II της 113 Μοίρας “Isik” (“Φως”) που εδρεύει στην 1η Βάση Αεριωθουμένων (1st AJU) στο Εσκισεχίρ
• Δύο μαχητικά F16C της 192 Μοίρας με κωδικό κλήσης “Kaplan” (“Τίγρης”) της 9ης Βάσης Αεριωθουμένων (9th AJU) που εδρεύει στην αεροπορική βάση Μπαλικεσίρ.

Ο τουρκικός σχηματισμός είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Νταλαμάν, κοντά στην Αλικαρνασσό. Τα ραντάρ της Κρήτης είχαν από την προηγούμενη εντοπίσει τη μεταστάθμευση των συγκεκριμένων τουρκικών αεροσκαφών στην αεροπορική βάση απέναντι από τη Ρόδο. Σκοπός της συγκεκριμένης αποστολής, ήταν η αεροφωτογράφηση της ανατολικής Κρήτης, όπου και είναι αναπτυγμένο το αντιαεροπορικό σύστημα S300 PMU1. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβανόταν από την τουρκική πολεμική αεροπορία σε μηνιαία βάση. Την ίδια χρονική στιγμή, σε απόσταση 10,5 ν.μ. βορειοανατολικά του Αιγαίου επιχειρούσε η τουρκική φρεγάτα F250 Muavenet τύπου Knox, η οποία διέθετε και ελικόπτερο τύπου ΑΒ-212.

Στις 12.40 σε απόσταση 8 ν.μ. ανατολικά της Καρπάθου, σε ύψος 27.000 ποδών και εντός του ελληνικού εναέριου χώρου, ο Σμηναγός Ηλιάκης διαπιστώνει πως το αεροφωτογραφικό ακολουθείται σε απόσταση 7ν.μ. από δύο οπλισμένα μαχητικά. Το 3ο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής δίνει εντολή στον Ηλιάκη να προσεγγίσει, προκειμένου να διαπιστωθεί το είδος του ατρακτιδίου αναγνώρισης, το οποίο φέρει το αεροφωτογραφικό RF-4E. Αυτό πράττει ο Έλληνας πιλότος, γεγονός που αναγκάζει τους Τούρκους να προβούν σε επικίνδυνους ελιγμούς.
Ένα εκ των δύο τουρκικών μαχητικών εγκαταλείπει τον σχηματισμό. Το τουρκικό F16 με χειριστή τον Halil Ibrahim Ozdemir έρχεται πίσω από τον Ηλιάκη και τον εγκλωβίζει, ενώ το έτερο ελληνικό F16, παίρνει θέση πίσω από τον Τούρκο. Ο Τούρκος πιλότος καλεί τον Ηλιάκη να απομακρυνθεί, ο Έλληνας Σμηναγός όμως αρνείται. Ο Τούρκος πιλότος μιλά συνθηματικά με τους δύο συμπατριώτες του και εξαπολύσει πύραυλο ΑΙΜ-9 Sidewinder ενώ και τα τρία τουρκικά αεροσκάφη σκορπίζουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο πύραυλος πλήττει το αεροσκάφος του Ηλιάκη, το οποίο και εκρήγνυται. Ο Υποσμηναγός Κολτσίκογλου εξαπολύει πύραυλο κατά του τουρκικού μαχητικού που έχει πλήξει τον Ηλιάκη, πύραυλος που βρίσκει το ακροπτερύγιο του τουρκικού F16, καταρρίπτοντάς το. Παρά ταύτα, ο ελιγμός του τούρκου πιλότου, του έχει δώσει τα απαραίτητα δευτερόλεπτα ώστε να προλάβει να εγκαταλείψει το αεροσκάφος του, χρησιμοποιώντας το αυτόματο σύστημα εκτίναξης.

Η ελληνική κυβέρνηση, κυβέρνηση Καραμανλή με υπουργό Εξωτερικών τη Ντόρα Μπακογιάννη, προβαίνει σε βεβιασμένες και τάχιστες επαφές με την τουρκική πλευρά, προκειμένου αφ’ ενός να αποτρέψει την περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης και αφ’ ετέρου να αποκρύψει την αλήθεια από τον Ελληνικό Λαό. Η επίσημη εκδοχή της ελληνικής κυβέρνησης έρχεται με απύθμενη ψευτοδημοκρατική αυθάδεια να σπιλώσει την ηρωική θυσία του Σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη, στο ύψιστο καθήκον της προστασίας της Ελληνικής Πατρίδος: τα δύο αεροσκάφη (του Ηλιάκη και του Τούρκου δολοφόνου) συγκρούστηκαν ύστερα από λανθασμένο χειρισμό του Τούρκου πιλότου. Αδιάψευστοι μάρτυρες της ιστορικής πραγματικότητος, ο πιλότος πολιτικού αεροσκάφους των αιγυπτιακών αερογραμμών, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή και αντιλαμβάνεται δύο εκρήξεις, μια ισχυρή πρώτη και μια μικρότερη δεύτερη. Ακριβώς αυτά επιβεβαιώνει και ο υπό σημαία Παναμά καπετάνιος του φορτηγού πλοίου “Gas Century”, ο οποίος πλέει στην περιοχή, με κατεύθυνση τον Πειραιά. Το πλοίο αυτό είναι που θα περισυλλέξει τον σώο Τούρκο πιλότο. Μετά την τροπή των γεγονότων, το φορτηγό πλοίο αντί να πλεύσει προς Πειραιά, κινείται προς τη Μάλτα. Είναι προφανές πως η ελληνική κυβέρνηση έκανε τα πάντα προκειμένου να εξαφανίσει τους μάρτυρες εκείνους οι οποίοι θα κατέρριπταν την επίσημη εκδοχή του ατυχήματος…

Δέκα χρόνια μετά το μοιραίο βράδυ των Ιμίων, η ελληνική κυβέρνηση ακολουθούσε απαρέγκλιτα τον ίδιο ακριβώς δρόμο, της δουλοπρέπειας και της υποταγής, του ψεύδους και της βεβήλωσης της μνήμης Ανδρών, οι οποίοι εκτέλεσαν το ύψιστο Χρέος προς το Έθνος, θυσιάζοντας την ίδια τους τη ζωή. Το 1996 ήταν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με Σημίτη και Πάγκαλο. Το 2006 ήταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με Καραμανλή και Μπακογιάννη. Διαφορετικά πρόσωπα, όμως κοινό το πνεύμα της προδοσίας και της ήττας, με το οποίο διαποτίζουν εδώ και δεκαετίες τον Ελληνικό Λαό.

Απέναντι στο ψευτορωμαίικο των γραικύλων, στο μεταπολιτευτικό έκτρωμα των μυθοπλαστών της Αριστεράς και των ψοφοδεών και πατριδοκάπηλων της Δεξιάς, η δική μας Εθνικιστική Πατρίδα υψώνει στους γαλάζιους ουρανούς τα Πρότυπα και τις Ηρωικές μορφές ανδρών όπως ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης. Κι αν οι απατεώνες της ψευτοδημοκρατίας που εξουσιάζουν, επιμένουν να ψεύδονται στο Λαό και να βεβηλώνουν τη μνήμη των Ηρώων για να περισώσουν το έκτρωμα της «ελληνοτουρκικής φιλίας», εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές ορκιζόμαστε πως θα αποκαταστήσουμε την Αλήθεια.

Χρυσαυγίτισσες και Χρυσαυγίτες, μη λησμονήσετε ποτέ τον σπουδαίο αυτό άνδρα!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΑΚΗΣ: Αθάνατος!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/smhnagos-kwnstantinos-hliakhs-athanatos#ixzz4hstt5r3A

Με απαράδεκτη δήλωσή του ο Μητσοτάκης αθωώνει τον Κεμάλ για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και κατηγορεί τον… “ρατσισμό”

Με απαράδεκτη δήλωσή του ο Μητσοτάκης αθωώνει τον Κεμάλ για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και κατηγορεί τον... “ρατσισμό”

Με μια εντελώς άχρωμη, άοσμη και αόριστη δήλωση «τίμησε» την επέτειο Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ο νεοφιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης.

Σας παραθέτουμε την κατάπτυστη δήλωση Μητσοτάκη: «Σήμερα, τιμούμε την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Μια μαύρη σελίδα της Ιστορίας, ένα επώδυνο κεφάλαιο της συλλογικής μας μνήμης. Η συστηματική προσπάθεια εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου, μέσω μαζικών εκτελέσεων, βίαιων εκτοπισμών και ανείπωτων αγριοτήτων, που στοίχισε τη ζωή 353.000 Ποντίων αδερφών μας. Ιστορικές στιγμές στις οποίες αναδείχθηκε το μεγαλείο του Ελληνισμού, απέναντι στο έγκλημα που τροφοδοτήθηκε από το σωβινισμό, το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρέος όλων είναι να κρατήσουμε ζωντανή την ιστορική μνήμη». 

Είναι χαρακτηριστικό ότι πουθενά στην δήλωσή του ο νυν αρχηγός της ΝΔ δεν αναφέρεται στην εθνική ταυτότητα των δραστών αυτής της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Πουθενά δεν αναφέρονται ως θύτες οι τούρκοι και ο αρχισφαγέας Μουσταφά Κεμάλ. Πουθενά, επίσης, στα λεγόμενά του δεν υπάρχει αναφορά στην έννοια του Ελληνικού Έθνους (η έκφραση του «Ελληνισμού» σαφώς και είναι κάτι πιο «πολιτικά ορθό» ως όρος), μιας και ως γνωστόν ο όρος «Έθνος» ηχεί πολύ δυσάρεστα στους φιλελεύθερους ακόλουθους του κοσμοπολιτισμού.

Και βεβαίως η γενική και αόριστη αναφορά του Μητσοτάκη στον «σωβινισμό, το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία» (!) περιπλέκει εντελώς την κατάσταση, καθώς γενικεύεται ο αρνητικός ρόλος του κάθε Εθνικισμού (με αυτή την φτηνή και φαιδρή λογική «φταίει» και ο Ελληνικός Εθνικισμός που «προκάλεσε» την αντίδραση των τούρκων) και αθωώνονται από την αποκλειστικότητα στο έγκλημα της Γενοκτονίας οι τούρκοι και ο Κεμάλ.

Αυτοί είναι η ΝΔ και ο Μητσοτάκης και κάθε φορά φροντίζουν να δίνουν μαθήματα αντιεθνικισμού, τα οποία αποτελούν βούτυρο στο ψωμί των ανθελληνικών κύκλων. Μια σαφώς απαράδεκτη δήλωση, η οποία επί της ουσίας εξισώνει θύτες και θύματα και εκτός από τον δημιουργό της εξευτελίζει και τα διάφορα θλιβερά και κατάπτυστα «εθνικόφρονα» παπαγαλάκια της ΝΔ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Τουρκικά ΜΜΕ “κατέγραψαν” νέο επεισόδιο στα Ίμια – ΒΙΝΤΕΟ

Τουρκικά ΜΜΕ κατέγραψαν νέο επεισόδιο στα Ίμια - ΒΙΝΤΕΟ

Για νέα ένταση μεταξύ της ελληνικής και τουρκικής ακτοφυλακής γύρω από τα Ίμια κάνουν λόγο τα τουρκικά ΜΜΕ, δημοσιοποιώντας παράλληλα και σχετικό βίντεο του περιστατικού.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται, τουρκικό πλοίο του λιμενικού κατεδίωξε ελληνικό ενώ κατευθυνόταν προς τα Ίμια. Το περιστατικό όπως αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ, συνέβη χθες το μεσημέρι.

Δείτε το βίντεο από τον ΑΝΤ1:

Θρίλερ στην Ξάνθη με όπλα που εντοπίστηκαν σε τζαμί

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ

Συναγερμός έχει σημάνει στις αρχές, μετά τον εντοπισμό οπλισμού και πυρομαχικών σε τζαμί στο νομό Ξάνθης.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από αποκλειστικές πληροφορίες της «Κ», οι υπηρεσίες ασφαλείας, κατόπιν ενδείξεων και πληροφοριών, προέβησαν πριν λίγες ώρες σε έλεγχο σε ένα τζαμί στο χωρίο Ηλιόπετρα του δήμου Τοπείρου, όπου και εντόπισαν κρυμμένα δύο πιστόλια, εκ των οποίων ένα με σιγαστήρα, καθώς και μεγάλο αριθμό φυσιγγίων. διαφόρων διαμετρημάτων.

Ο ιμάμης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την λειτουργία του τζαμιού, μετέβη στον εισαγγελέα για παροχή εξηγήσεων πριν από λίγες ώρες.

Για την υπόθεση, η οποία έρχεται στο φως σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έχει ενημερωθεί τόσο η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όσο και ανώτατα κυβερνητικά στελέχη.\

 

O Ερντογάν θα ολοκληρώσει την εκστρατεία για το δημοψήφισμα με προσευχή στην Αγιά Σοφιά

etrfgg-708

 

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει όσες περισσότερες ψήφους γίνεται στο επικείμενο δημοψήφισμα για την επικύρωση της συνταγματικής αναθεώρησης, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κρατάει για το τέλος μια μεγάλη κίνηση λαϊκισμού, γράφει η εφημερίδα της αντιπολίτευσης Sozcu.

Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Zeynep Gürcanli, ο Ερντογάν δεν θα καταφέρει να αντισταθεί στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει την Αγιά Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη με ένα συμβολικό τρόπο. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι θα τελειώσει την εκστρατεία του με μία προσευχή στον ιστορικό ναό.

Το δημοσίευμα αναφέρεται σε μία σειρά από κινήσεις λαϊκισμού στις οποίες έχει προχωρήσει στο παρελθόν ο Τούρκος πρόεδρος, ωστόσο μένει να δούμε αν ο ο Ερντογάν θα κάνει και αυτό το βήμα.