Πώς μπορείτε να ξεναγηθείτε σε έναν αρχαιολογικό χώρο

Χωρίς τίτλο.jpg

Πού μπορεί να απευθυνθεί ο επισκέπτης που θέλει να ξεναγηθεί από έναν ειδικό σε κάποιον αρχαιολογικό χώρο, μουσείο, ναό ή μονή, στα αξιοθέατα κάποιας πόλης, σε διαδρομές περιπατητικές, αλλά και με αυτοκίνητο, ταξί, ποδήλατο, μέσα μαζικής μεταφοράς, ακόμα ιδιωτικό σκάφος ανά την Ελλάδα;

– Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών (Απόλλωνος 9α, 10557 Αθήνα, Τηλ. 210- 32.20.090, e-mail: info@tourist-guides.grhttp://www.tourist-guides.gr).

– Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης

(Τηλ. 2310-546.037, e-mail: guideskg@gmail.com, http://www.touristguides-ngreece.gr/).

– Σωματείο Επαγγελματιών Ξεναγών Κρήτης & Θήρας (Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, Λεωφ. Δημοκρατίας 10, 71306 Ηράκλειο Κρήτης, Τηλ. 2810-281.984, e-mail: cretanguides@gmail.comhttp://www.touristguides-crete.gr).

– Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών Δωδεκανήσου (Ρόδος, Τηλ. 22410- 27.525, e-mail: xenosrho@otenet.gr).

– Ένωση Διπλωματούχων Ξεναγών Ιονίων Νήσων & Δυτικής Ελλάδας (Κέρκυρα, Τηλ. 26610-97.212, e-mail: stlguide@otenet.gr).

– Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών Β. Α. Αιγαίου (Μυτιλήνη, Τηλ. 22510-43.818, e-mail: aegeanguides@hotmail.com).

Στις ιστοσελίδες των Σωματείων ξεναγών μπορείτε να βρείτε και τις λίστες των μελών τους, διπλωματούχων ξεναγών με τα στοιχεία τους και τις γλώσσες στις οποίες αυτοί ξεναγούν ή να ζητήσετε περισσότερες πληροφορίες για την επίσκεψή σας ανά την Ελλάδα.

Επίσης σε κάποιους από τους πιο πολυσύχναστους αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, όπως είναι η Ακρόπολη, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, η Κνωσσός, η Δήλος (τις ώρες άφιξης των πλοιαρίων από Μύκονο, Τήνο, Πάρο στο νησί) κ.α., μπορεί κάποιος να βρει επί τόπου ξεναγό στην είσοδο και να συνεννοηθεί μαζί του για την ξενάγηση που επιθυμεί.

(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 155)

Σκώτοι Εθνικιστές: «Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα»

Χωρίς τίτλο.jpg

Δεκτή με πολλές επιδοκιμασίες έγινε η δήλωση του βουλευτή του Εθνικιστικού Κόμματος της Σκοτίας, Στ. Γκέθινς, ότι «τα Μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα». Το σημαντικό είναι ότι η θέση αυτή εκφράζει το κόμμα των Σκοτσέζων Εθνικιστών, το οποίο εκπροσωπείται στην σημερινή Βρετανική Βουλή με 54 βουλευτές.

Η τοποθέτηση του Γκέθινς έγινε με αφορμή την συμπλήρωση 200 ετών από τότε που ο Σκοτσέζος λόρδος Έλγιν αφαίρεσε από τον Παρθενώνα τα γνωστά ως «Ελγίνεια Μάρμαρα» και τα πούλησε στο Βρετανικό Μουσείο.

Ο Σκοτσέζος Εθνικιστής βουλευτής, που είναι υπεύθυνος για τις σχέσεις του κόμματός του με την Ευρώπη, πρόσθεσε μια άγνωστη λεπτομέρεια που υποστηρίζει το Ελληνικό αίτημα για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.

Τόνισε ότι «ο προηγούμενος υπουργός Πολιτισμού στην τοπική κυβέρνηση της Σκοτίας, Μάικλ Ράσελ, που ανήκει στο κόμμα μας είχε εκφραστεί με πάθος για τον επαναπατρισμό των Μαρμάρων του Παρθενώνα».

Όσο για τον Γκέθινς, θεωρεί ότι «οι Έλληνες είναι αναμφισβήτητα ικανοί και άξιοι να εκθέτουν και να συντηρούν σωστά τα Γλυπτά του Παρθενώνα».

Τόνισε ακόμη πως «υποστηρίζουμε την άποψη ότι ο Ελληνικός λαός έχει δίκιο να ζητάει την επιστροφή τους, γιατί αποτελούν τον πλέον σημαντικό πολιτιστικό θησαυρό».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η βρετανική επιτροπή για την επιστροφή στην Ελλάδα των Γλυπτών του Παρθενώνα προγραμματίζει για τους επόμενους μήνες, με αφορμή την θλιβερή επέτειο της λεηλασίας της Ακρόπολης από τον Έλγιν, σειρά εκδηλώσεων για να προβληθεί το Ελληνικό αίτημα στην κοινή γνώμη και στον πολιτικό κόσμο της Βρετανίας.

Ήδη, η αντίστοιχη προσπάθεια που είχε κάνει στο παρελθόν, έχει αποδώσει τους πρώτους καρπούς της.

Οι δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει τελευταία, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της επιτροπής, δείχνουν ότι οι Βρετανοί, αλλά κυρίως οι επαγγελματίες ιστορικοί, αρχαιολόγοι, ακαδημαϊκοί και διευθυντές μουσείων, στην μεγάλη πλειοψηφία τους υποστηρίζουν το Ελληνικό αίτημα.

(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 145) 

Διαβάστε στο ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Απριλίου

Διαβάστε στο ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Απριλίου

Διαβάστε στο 145ο φύλλο του «Εμπρός»:

  • Τουρκικοί παράδες σε Βαλκάνιους καναλάρχες για να ακούν οι λαοί της χερσονήσου την «Φωνή της Άγκυρας» – Πώς η Τουρκία στήνει δίκτυο προπαγάνδας σε όλα τα Βαλκάνια εξαγοράζοντας τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, και εφημερίδες. Ποιο Ελληνικό κανάλι μετείχε στο «Συνέδριο Βαλκανικών Τηλεοράσεων» που διοργάνωσε το τουρκικό κράτος
  • Ξέφραγο αμπέλι η Παιδεία για χάρη των λαθρομεταναστών. Χωρίς πιστοποιητικά η εγγραφή στα σχολεία. Έτοιμος ο Φίλης να ανακοινώσει ότι καταργούνται και οι χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις
  • Μισθούς Βουλγαρίας προβλέπει το δεύτερο μνημόνιο που υπερψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ και θα εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Στα 402 € οι κατώτατες αποδοχές
  • Ελλάς: Η νέα οικονομικο-αγροτική αποικία των Ευρωπαίων – Τι προβλέπει το «πακέτο Γιούνκερ» για την χώρα μας
  • Συνέντευξη Νίκου Κούζηλου (Χρυσή Αυγή): Ο Πειραιάς και το λιμάνι ανήκουν μόνο στους Έλληνες
  • Νύχτες τρόμου και μαχαιρώματα στα hot spot
  • Σκώτοι Εθνικιστές: Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα
  • Τουρκικό πλοίο έστρεψε τα όπλα του κατά Ελλήνων Λιμενικών. Όσο για την κυβέρνηση, συνιστά… νηφαλιότητα!
  • Τα capital controls του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισαν την «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ»
  • Σταμάτης Σπανουδάκης: «Ηλιοποτισμένη»
  • Ο ρόλος της οικογένειας Ερντογάν στην χρηματοδότηση των τζιχαντιστών
  • Παγκόσμιος θαυμασμός στο Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης για την Κόρη της Ακρόπολης
  • Άδειες καταστημάτων από τον λαθροδήμαρχο Καμίνη σε αλλοδαπούς με πλαστά στοιχεία
  • Τα δακτυλικά αποτυπώματα θα αντικαταστήσουν τα χρήματα στην Ιαπωνία
  • Οδηγίες προς αλληλέγγυους-Προειδοποιήσεις προς Έλληνες

Eβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί αύριο Σάββατο 16 Απριλίου και κάθε Σάββατο με 1 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sto-empros-pou-kukloforei-to-sabbato-16-apriliou#ixzz45uV1XqH7

Οι Μοίρες από την Αρχαιότητα στις Παραδόσεις των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Οι Μοίρες από την Αρχαιότητα στις Παραδόσεις των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Η λέξη «μοίρα» προέρχεται από το ρήμα «μοιράζω» και δηλώνει το πεπρωμένο, αυτό δηλαδή που έχει οριστεί για τον κάθε άνθρωπο στη διάρκεια της ζωής του. Οι Μοίρες, προσωποποιήσεις του πεπρωμένου, ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία (Ησίοδος), ή σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, του Ερέβους και της Νύχτας. Στις αναφορές ως κόρες του Δία, αναφέρονται ως δίκαιες και καλοπροαίρετες δυνάμεις, ενώ ως κόρες του Ερέβους θεωρούνταν σκληρές και αυθαίρετες. Στον αριθμό ήταν τρεις και αντιπροσώπευαν όλα τα στάδια της ζωής του ανθρώπου: η νεαρή Κλωθώ, η ώριμη Λάχεσις και η γηραιά Άτροπος.

Οι Μοίρες ήταν υπεύθυνες για το νήμα της ζωής των ανθρώπων και τα ονόματά τους προσδιόριζαν το ρόλο που είχε η κάθε μία. Η Κλωθώ, ως νεότερη κι όπως δηλώνει το όνομά της, έγνεθε το νήμα της ζωής, καθόριζε δηλαδή τη στιγμή της γέννησης του ανθρώπου. Η Λάχεσις, υπέυθυνη για το τι «λάχαινε» στον καθένα, μετρούσε το νήμα και καθόριζε το μήκος του, τη διάρκεια δηλαδή της ζωής. Η Άτροπος, αυτή της οποίας η βούληση δεν μπορεί να καμφθεί, όπως δηλώνει το όνομα, αποφάσιζε πως θα κοπεί το νήμα, την ώρα δηλαδή του θανάτου.

Στην ουσία οι μοίρες εκτελούσαν τις εντολές του Δία, από τον οποίο είχαν λάβει και τα πεδία εξουσίας τους. Οι Μοίρες ήταν πάντοτε παρούσες στα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής των ανθρώπων. Λεγόταν ότι βοηθούσαν κατά τη γέννα, όπως έκανε η Λάχεσις στη γέννηση του θεού Ασκληπιού. Στους γάμους είχαν επίσης μια ιδιαίτερη παρουσία, όπου έτερπαν με τα όμορφα τραγούδια τους, όπως έκαναν στο γάμο του Δία και της Ήρας. Στην αρχαία Αθήνα, οι γυναίκες πριν το γάμο τους, προσέφεραν τις κοτσίδες στους στις Μοίρες, έτσι ώστε να είναι ευτυχισμένος και ευλογημένος.

Η παράδοση για τις Μοίρες κρατάει ακόμη και σήμερα με απομεινάρια της Σμύρνης όπου οι μαμάδες το πρωί της τρίτης ημέρας από τη γέννηση του μωρού, έβαζαν στο τραπέζι ένα δοχείο με γλυκό, τρία κουταλάκια και τρία ποτήρια νερού για να… φάνε οι τρεις Μοίρες και να «γλυκάνουν» τη ζωή του μωρού. Ακόμα στο τραπέζι υπήρχε ένα επιπλέον πιάτο με φαγητό για τις Μοίρες. Το τραπέζι αυτό γινόταν διότι πίστευαν, πως το τρίτο βράδυ από τη γέννηση του μωρού, κοντά στα μεσάνυχτα θα έρχονταν οι τρεις Μοίρες να μυρώσουν το μωρό και να του δώσουν τα χαρίσματα τους.

Αντεπίθεση

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/oi-moires-apo-thn-archaiothta-stis-paradoseis-twn-ellhnwn-ths-mikras-asias#ixzz42hblHFSi

«Ο ΦΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΥΜΑ ΑΓΚΑΛΙΑ» – Η ΛΑΣΚΑΡΗ (ΠΟΥ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΣΟΥΓΚΡΑΝΑ) ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟΝ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

i-thermi-upodoxi-tis-z-laskari-ston-d-koutsoumpa.w_l

koytsoympasnew1_h_645_450-640x360

Η είδηση είναι η παρακάτω:

«Την παράσταση «Νύφη κουράγιο», που πρωταγωνιστεί η Ζωή Λάσκαρη, παρακολούθησε χθες ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Μάλιστα, όταν έφθασε στον πολυχώρο Αθηναϊς, ο κ. Κουτσούμπας δέχθηκε θερμή υποδοχή από τη μεγάλη μας ηθοποιό, η οποία τον αγκάλιασε και συνομίλησε εγκάρδια μαζί του…».

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η Ζωή Λάσκαρη μεγάλωσε ορφανή από πατέρα, από 8 μηνών παιδί. Πως έχασε τον πατέρα της; «Τον πατέρα μου τον έφαγαν οι κομμουνιστές με τσουγκράνα για να μη σπαταλήσουν σφαίρα», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή της στο «Πρώτο Θέμα».

(ΥΓ): Πως το λέει ο Σαββόπουλος, σε κάποιο τραγούδι του; «Ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά»; Κάπως έτσι!

πηγή

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ο ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΚΙΩΝΗ

dragonas.2009.1.5

Άρθρο της Ξένιας Σαρατσιώτη στην εφημερίδα «Εμπρός»

Υπάρχουν πολλά μέρη στην Αθήνα, τα οποία έχουμε επισκεφθεί χιλιάδες φορές. Υπάρχουν δρόμοι που τους διασχίζουμε καθημερινά. Απο­τελούν κομμάτια της καθημερινότητάς μας και όμως δεν γνωρίζουμε την ιστορία και την σπουδαιότητά τους. Ένα από αυτά είναι ο «Πεζόδρομος του Πικιώνη» ή αλλιώς ο «Μεγάλος Περίπατος». Πρόκειται για την διαμόρφωση των ελεύθερων χώρων γύρω από την Ακρόπολη και τον λόφο του Φιλοπάππου που ξεκινά­ει από την συμβολή των δρόμων Αποστόλου Παύλου, Ροβέρτου Γκάλη και Διονυσίου Αρεοπαγίτου και κατα­λήγει στην κορυφή του λόφου στο Άνδηρο των Μου­σών και είναι δημιούργημα του αρχιτέκτονα Δημητρίου Πικιώνη. Ξεκίνησε να δημιουργείται τον Μάιο του 1954 και ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 1958. Ο αρχιτέ­κτονας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην διαμόρφωση των λιθόστρωτων δρόμων, δηλαδή των μονοπατιών, των φυτεύσεων, των χώρων στάσης και θέασης. Επί­σης αφοσιώθηκε στην αναστήλωση και συντήρηση του ναού του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαρδιάρη και του τουριστικού περιπτέρου εντός του προαύλιου χώ­ρου της εκκλησίας.

Πηγή έμπνευσης και στόχοι

Πηγή έμπνευσης για τον Πικιώνη ήταν ανέκαθεν η ελληνική γη και η ανθρώπινη δημιουργία πάνω στο ιστορικό της τοπίο. Ήθελε να υποτάξει το σύγχρονο έργο του στους κανόνες της φυσικής αρμονίας. Σκο­πός του ήταν η δημιουργία ενός έργου που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των χρηστών του, ενώ πα­ράλληλα θα εκφράζει τον τόπο και τον χρόνο της κα­τασκευής του. Προσπάθησε να σεβαστεί και να προ­ασπίσει την ιστορική μνήμη της Αθήνας και όχι να προ­σφέρει μια στείρα αναπαραγωγή του παρελθόντος.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η περίοδος υλοποίη­σης του έργου εντάσσεται στη μεταπολεμική περίοδο και ο αρχιτέκτονας προσπάθησε να εμπλουτίσει το ρεύμα του Μοντερνισμού με στοιχεία της ελληνικής πο­λιτιστικής παράδοσης. Ήταν η εποχή της ανόδου του βιομηχανικού πολιτισμού κατά την οποία τα πάντα υποτάσσονταν στο κέρδος. Ο Πικιώνης αντίθετος σε αυτή την φιλοσοφία, σχεδίασε το έργο με απόλυτο σε­βασμό στο περιβάλλον, απέκτησε βιωματική εμπειρία του χώρου και αναπαρήγαγε τις παλαιές τεχνικές για την διαμόρφωση της επιφάνειας του λιθόστρωτου δρόμου.

Μια βιωματική εμπειρία

Η χάραξη του πεζόδρομου δεν έγινε στο σχεδιαστή¬ριο, αλλά επί τόπου κατά την διάρκεια των επισκέψεων του αρχιτέκτονα στον χώρο. Ακολούθησε τις προ­διαγεγραμμένες πορείες και στηρίχθηκε στα ίχνη του δρόμου της αρχαίας εισόδου στην πόλη που τότε ήταν ακόμη εμφανή.

Η πρακτική που ακολούθησε ήταν ο επανασχεδια- σμός των λεπτομερειών και οι επιτόπιες βελτιώσεις. Τα στοιχεία που έλαβε υπόψη του ήταν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου και οι ανθρώπινες παρεμ­βάσεις ανά τους αιώνες. Κατά την διάρκεια της κατα­σκευής ήρθαν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία οδήγησαν σε επανασχεδιασμό της σύνθεσης.

02

Τα υλικά κατασκευής

Ο Πικιώνης επιχείρησε ένα τεράστιο «κολλάζ» υλι­κών, τα οποία προέρχονταν από τις μαζικές κατεδα­φίσεις νεοκλασικών κτιρίων της Αθήνας, από αθηνα­ϊκές κατοικίες της εποχής και από αρχαία πήλινα, μαρμάρινα ή πέτρινα ευρήματα χωρίς ιδιαίτερη αρ­χαιολογική αξία που βρέθηκαν στην περιοχή. Επίσης, χρησιμοποίησε και ενέταξε στην σύνθεσή του μαρμά­ρινα φουρούσια και δάπεδα μπαλκονιών, κυμάτια, ανθέμια, ακρωτήρια, μαρμάρινες βάσεις και σκαλοπά­τια κ.α. Το σκυρόδεμα χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητι­κό υλικό και ως μορφοπλαστικό μέσω των επαναλαμ­βανόμενων διαρθρωτικών ζωνών.

Χρησιμοποίησε ακόμη κυβόλιθους από το Λιόπεσι (παλαιότερη ονομασία της Παιανίας Αττικής), μάρμα­ρα προερχόμενα από τα μαρμαράδικα της Πεντέλης και του Μαραθώνα, όπου έμεναν αχρησιμοποίητα.

Εφαρμόστηκε επίσης μια τεχνική, που σήμερα εκλεί­πει από τα δημόσια έργα, και αφορά την υποδομή των πλακοστρώσεων με εγκιβωτισμένο υπόστρωμα άμ­μου (πάχους 25 εκατοστών) που επιτρέπει την διήθη­ση του βρόχινου νερού προς τη γη.

Η λογική της ανακύκλωσης υλικών δεν στόχευε τό­σο στο να μην δημιουργηθούν νέα ή στην μείωση του κόστους κατασκευής. Στόχευε στην διατήρηση της μνή­μης, στην εναλλαγή της όψης και στην δημιουργία μορφολογικής ποικιλίας στην επιφάνεια. Αποτέλεσε επίσης την ευκαιρία διάσωσης στοιχείων του τότε παρόντος (σήμερα παρελθόν) στο πέρασμα των χρόνων από την χωρίς οίκτο και συστολή- κατεδάφιση της Αθήνας.

Το κολλάζ περιλαμβάνει ετερόκλητα στοιχεία, αλ­λά αποπνέει μια μοναδική ενότητα. Τα συνδυαζόμενα υλικά συνδιαλέγονται μεταξύ τους και η τελική διαμορφωμένη σύνθεση συνδιαλέγεται με την φύση.

filopappou.jpg

Ένας σκηνοθετημένος περίπατος

Η βιωματική εμπειρία που απέκτησε ο Πικιώνης πριν από μισό αιώνα, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να προσφέρεται στους σύγχρονους περιπατητές. Μέσω αυτής της διαδρομής ο επισκέπτης ακολουθεί την ίδια πορεία των περιπατητικών φιλοσόφων γύρω από την Ακρόπολη. Ο επισκέπτης λαμβάνει οπτικά μια αλληλουχία εικόνων και σωματικά βιώνει τις εναλλα­γές της ανάγλυφης επιφάνειας του εδάφους. Υπάρ­χουν συμπυκνωμένα στην διαδρομή όλα τα ερεθίσμα­τα του αττικού τοπίου, τα οποία περιλαμβάνουν το βραχώδες έδαφος, το φυσικό ανάγλυφο και τις χαμη­λές φυτεύσεις.

Σημαντικό στοιχείο του περιπάτου είναι η φύτευ­ση. Καθ’ όλο το μήκος του πεζοδρόμου, ο αρχιτέκτο­νας στηριζόμενος σε αρχαιολογικές πηγές, φρόντι­σε για την κατάλληλη φύτευση θάμνων και πόας βλάστησης. Τα συγκεκριμένα είδη περιέχουν έναν συμβολισμό, κατά τον οποίο τα αρχαία μνημεία περι­βάλλονταν από φυτεύσεις που κατά την αρχαιότητα συνδέονταν με την έννοια του ιερού και μεταξύ άλλων ήταν η ροδιά, η δάφνη και η μυρτιά. Στον λόφο του Φιλοπάππου φυτεύτηκαν κατόπιν επιλογής του αρχι­τέκτονα ελιές, κυπαρίσσια, χαρουπιές, πικροδάφ­νες, άκανθες και πεύκα.

Ο ιερός βράχος της Ακρόπολης υπάρχει ως «σκηνι­κό βάθους». Ο πεζόδρομος δεν επιτρέπει την συνεχό­μενη θέαση του Παρθενώνα, παρά μόνο σε συγκεκρι­μένα σημεία στάσης. Αλλωστε στόχος δεν ήταν τόσο η προβολή του ναού όσο η περιπλάνηση και η από­κτηση εμπειριών που συμβάλλουν στον στοχασμό.

Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης

Πρόκειται για θολωτή μονόκλιτη βασιλική του 9ου αιώνα. Στον βόρειο και νότιο τοίχο έχει δύο τυφλά τόξα καθώς και δύο εγκάρσια ενισχυτικά, τα οποία συγκρατούν την κυλινδρική πλακοσκέπαστη στέγη. Το 1955 πραγματοποιήθηκε αναστήλωση και συντή­ρηση του ναού από τον Πικιώνη, ο οποίος κόσμησε τους εξωτερικούς τοίχους με γεωμετρικά σχέδια (κε­ραμικά και μαρμάρινα). Επίσης πρόσθεσε στον προ­αύλιο χώρο ένα κτήριο από σκυρόδεμα, το οποίο αρ­χικά λειτουργούσε ως καφενείο καθώς και μία σύν­θεση ξύλινου στεγάστρου με καθίσματα. Στο επίπε­δο του στεγάστρου είναι εξαιρετικά έντονο το καδρά- ρισμα του Παρθενώνα αποκαλύπτοντας το μεγαλείο του.

Λουμπαρδιαρης πρόσοψη

Μνημείο UNESCO

Το έργο του Δημήτρη Πικιώνη για τη διαμόρφωση του λόφου του Φιλοπάππου κηρύχθηκε από την UNESCO το 1996 ως μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονι­κής με παγκόσμια σημασία, ενώ ο ναός του Αγίου Δη­μητρίου είχε ήδη κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνη­μείο από το 1958 (ΦΕΚ 298/Β/5-11-1958)