Ισπανία: ΄Ενας πρίγκιπας για τον “Χενεραλίσιμο”

Franco2

Στις 24 Οκτωβρίου 2019 ένα φέρετρο σκεπασμένο με την παλαιά σημαία της Ισπανίας, στηριγμένο στους ώμους οκτώ ανδρών, εξέρχεται του μεγαλειώδους μαυσωλείου του Αγίου Σταυρού στην Κοιλάδα των Πεσόντων, πενήντα χιλιόμετρα ΒΔ της Μαδρίτης. Στο μνημείο που έκτισε ο δικτάτορας Φράνκο για να συμφιλιώσει τους Ισπανούς, βρίσκονται ενταφιασμένοι 27.000 εθνικιστές μαχητές και 10.000 ¨δημοκρατικοί¨, καθώς και ο ηγέτης της εθνικιστικής “Φάλαγγας”, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα. Μέχρι πρότινος και ο ίδιος ο Φράνκο.

20181216_111929

Στην πρώτη σειρά βρίσκεται ένας άνδρας 44 ετών, με τα χρώματα της Ισπανίας στο πέτο. Θα μπορούσε να είναι σήμερα βασιλιάς της Ισπανίας, στην θέση του εξαδέλφου του, Φελίπε 6ου, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, Χουάν Κάρλος, εκλεκτό του Φράνκο, και είναι γιος της πριγκίπισσας Σοφίας της Ελλάδος και της Δανίας.

Είναι όμως, κυρίως, ένας από τους τρεις επίδοξους διαδόχους του θρόνου της Γαλλίας, αυτός από τον κλάδο των Βουρβόνων, απόγονος του βασιλιά Λουδοβίκου 14ου αλλά και του οίκου των Καπετιδών από τον οποίο προήλθαν οι βασιλείς της Γαλλίας μεταξύ 987-1328, μετά τους Μεροβίγγιους και τους Καρολίδες.

20181216_104643

Η σωρός την οποίαν μεταφέρει ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι βασιλιάς, είναι του νικητή του Ισπανικού εμφυλίου, που εκδικητικά ξεθάφτηκε από τους επιγόνους των Κομμουνιστών τους οποίους πολέμησε και νίκησε. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την μεταφορά της σωρού του, οι μετά θάνατον εχθροί του, είχαν την έμπνευση να κυμματίσει στο μνημείο η εμφυλιοπολεμική σημαία των “Δημοκρατικών”.

20181216_102227

Ο αμφιλεγόμενος στρατιωτικός ηγέτης των Ισπανών Εθνικιστών, Φρανθίσκο Φράνκο, ένας Συντηρητικός αξιωματικός του Πεζικού, γεννημένος το 1892, κυβέρνησε την Ισπανία από το 1939 έως το 1975. Ο άνδρας που τον κρατά στους ώμους του είναι δισέγγονός του, ο Λουίς Αλφόνς ντε Μπουρμπόν, Γάλλος από πατέρα, αλλά και εγγονό του βασιλιά Αλφόνσο 13ου, και Ισπανός από μητέρα, εγγονή του “Χενεραλίσιμο”, μεγαλωμένος από την μοναχοκόρη του δικτάτορα και γιαγιά του.

20181216_102801

Μετά από δικαστική διαμάχη της οικογένειας Φράνκο, με την σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ο οποίος έθεσε ως προτεραιότητα της κυβερνήσεώς του να ξεθάψει τον Φράνκο από το μνημείο της συμφιλιώσεως, η σωρός του ηγέτη που χώρισε τον δρόμο του από τους συμμάχους του Ιταλούς και Γερμανούς και κράτησε την εξουσία στην Ισπανία επί τέσσερις δεκαετίες, μεταφέρθηκε με στρατιωτικό ελικόπτερο “Σούπερ Πούμα” στο κοιμητήριο της Μαδρίτης, Mινγκορούμπιο, όπου έχει ενταφιασθεί η σύζυγός του η οποία απεβίωσε το 2018. Στο ίδιο κοιμητήριο βρίσκεται ενταφιασμένος ο Ραφαέλ Λεωνίδας Τρουχίγιο, στρατιωτικός, πολιτικός και δικτάτορας της Δομινικανής Δημοκρατίας ως την δολοφονία του το 1961.

Στο κοιμητήριο τον Φράνκο περίμεναν εκατοντάδες νοσταλγοί της διακυβερνήσεώς του με πανό και συνθήματα όπως “ο Φράνκο ζει” και “Φράνκο, ευχαριστούμε”, αλλά και ένας παρ’ολίγον δικτάτορας, ο ηγέτης του κινήματος της 23/2/1981, ο 87χρονος σήμερα, Αντόνιο Τεχέρο, ο οποίος εξέτισε 15 χρόνια φυλακίσεως για το αποτυχημένο πραξικόπημα.

20181215_165529

Ο Λουίς Αλφόνσο των Βουρβόνων, νυμφευμένος και πατέρας τριών παιδιών,  ζει στην ισπανική πρωτεύουσα, αλλά έχει έρθει σε αντιπαράθεση με το παλάτι. Εκτός από την παλιά διαμάχη για την διαδοχή στην οποία ο ίδιος δεν συμμετείχε βεβαίως, και την εκκωφαντική σιωπή του Ισπανού βασιλιά και εξαδέλφου του για την υπόθεση της εκταφής,  έχει ταχθεί εναντίον του γάμου των ομοφυλοφίλων, στήριξε την διαμαρτυρία των “Κίτρινων Γιλέκων” στην Γαλλία,  και υποστηρίζει ένθερμα το ευρωσκεπτικιστικό, πατριωτικό κόμμα Vox το οποίο έχει τρεις έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μία στην Ισπανική Γερουσία και 24 στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων.

20181215_165510
“Για μια καλύτερη Ισπανία και μια πιο δίκαιη Ευρώπη”.

“Η σημερινή ισπανική κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να διαγράψει την κληρονομιά της Ισπανίας. Τα αγάλματα γκρεμίζονται, οι δρόμοι μετονομάζονται, και αυτό είναι ατυχές. Ο Φράνκο δημιούργησε την μεσαία τάξη στην Ισπανία, δημιούργησε δάση, λίμνες και δρόμους, εμπόδισε την χώρα να εισέλθει στον πόλεμο και να εγκατασταθεί ο κομμουνισμός. Προφανώς υπήρξε ο εμφύλιος πόλεμος, αλλά δεν το θέλησε. Δεν πρέπει να σβήσουμε την Ιστορία. Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν μας αρέσει η μοναρχία, πρέπει να την ξεχάσουμε”, δήλωσε. “Μια κυβέρνηση επιτίθεται σε νεκρό άτομο.  Ο σεβασμός για τους νεκρούς είναι ανέκαθεν ο βασιλιάς όλων των πολιτισμών, και θα θέλαμε για πολύ καιρό ακόμα… [Ο Φράνκο] ήταν ένας μεγάλος στρατιώτης και ένας μεγάλος πολιτικός, κινούμενος πάνω απ ‘όλα με την βαθιά χριστιανική του πίστη και την αγάπη του για την Ισπανία. Δημιούργησε την ειρηνική Ισπανία, ευημερούσα και αναγνωρισμένη ανάμεσα στις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις. Η υπεράσπιση της μνήμης του είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιδέας μου για την τιμή και την πίστη“.

Τα 22 στενά μέλη της οικογένειας που επετράπη να παρίστανται στην τελετή, ενωμένα πίσω από τον νεαρό πρίγκιπα, έδωσαν την απάντηση, καθώς η σωρός μεταφερόταν από την Κοιλάδα των Πεσόντων:  “Ζήτω η Ισπανία”. Κάπου 500.000 είναι τα εγγεγραμμένα μέλη του ιδρύματος που δημιούργησε προς τιμή του Φράνκο η κόρη του. Μια υπολογίσιμη εκλογική δύναμη…

ΕΔ

 

 

 

 

 

 

 

Ευρωβουλή: Τα 2 “ΟΧΙ” που έσωσαν (για σήμερα) το παιχνίδι

 

SaRM
Με 290 ψήφους κατά και 288 υπέρ, οι Ευρωβουλευτές πάτησαν (προσωρινά) φρένο στην επιχείρηση εποικισμού της Ευρώπης, για μόλις 2 -σημαντικότατες- ψήφους.

 

Στην Ολομέλεια του  Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τέθηκε σήμερα σε ψήφιση η συνέχιση και η ενίσχυση (ή μη) των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στην Μεσόγειο.

Στην πρόταση περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων η υποχρέωση των κρατών-μελών να διενεργούν προληπτικές έρευνες με επαρκή και αποκλειστικά χρησιμοποιούμενα μέσα και εξοπλισμό στην Μεσόγειο, προκειμένου να διασφαλισθεί η ασφάλεια των μεταναστών,  (“in order to safeguard the safety of migrants”) γίνεται δηλαδή ξεκάθαρη αναφορά σε “μετανάστες” και όχι πρόσφυγες όπως έως τώρα θέλουν οι προπαγανδιστές να πιστεύουμε.

Η πρόταση δεν πέρασε, όπως φαίνεται από το γράφημα που εξασφαλίσαμε, για 2 ψήφους, οι οποίες προέρχονταν από τα “5 Αστέρια”, πρώην συμμάχους του Σαλβίνι στην κυβέρνηση.

Μετά το πέρας της κρίσιμης ψηφοφορίας οι νικητές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και συνεχάρησαν αλλήλους σε κλίμα μάλλον ανακούφισης.

Η σημερινή εξέλιξη καθιστά σαφές ότι η επιβίωση των εθνών μας και του πολιτισμού μας επιβάλλει ευρείες συνεργασίες συγκεκριμένου σκοπού οι οποίες μπορούν να κάνουν αποτελεσματικότερες τις δράσεις για την προστασία της εθνικής μας υπόστασης.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Deus Vult! Η φθινοπωρινή σύναξη της Γαλλικής Εθνικής Ταυτότητας

SYN

Σε κλίμα συνεργασίας και συναδέλφωσης, δεκάδες οργανώσεις, σύλλογοι και προσωπικότητες με πατριωτική και εθνικιστική δραστηριότητα συναντήθηκαν το Σάββατο 12 και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στα περίχωρα του Παρισιού. Για 13η χρονιά η συνάντηση του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» (τα χρώματα της Γαλλικής σημαίας), φέρνει κοντά όσους Γάλλους και λοιπούς Ευρωπαίους φίλους της εθνικής ιδέας επιθυμούν να συνεργαστούν ενώνοντας τις δράσεις τους για τον κοινό μας σκοπό: Την διατήρηση της εθνικής ταυτότητας των λαών μας.

Προσκεκλημένοι ομιλητές της φετινής διοργανώσεως ήσαν ο Ευρωβουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Αθανάσιος Κωνσταντίνου και η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου.

Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό τριάντα ομιλητές, σημαντικοί συγγραφείς, διανοούμενοι και προσωπικότητες από την Γαλλία και την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων ο Βέλγος Φιλίπ Ντεβίντερ μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, και ο πατριάρχης του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτικού Εθνικισμού Ζαν Μαρί Λεπέν.

Στην ομιλία του ο Γάλλος ηγέτης επεσήμανε : «Πρέπει να ισχυριστούμε ως αξίωμα ότι έχουμε το δικαίωμα και το καθήκον να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας κατά πρώτο και κύριο λόγο…. Βρισκόμαστε σε δημογραφικό πόλεμο!» Και συνέχισε:  «Δεν είναι πολύ αργά! Ωστόσο, θα χρειαστεί θάρρος και φαντασία για να καταστείλει κανείς εκείνους τους ανθρώπους που δεν είναι συμβατοί με την αντίληψή μας για τον κόσμο. Δεν πρέπει να πιστεύουμε, όπως πολλοί άνθρωποι σκέφτονται, ότι αρκεί να είμαστε ευγενικοί ώστε να δεχθούν να μοιραστούν την εξουσία … Σε μια τέτοια σύγκρουση υπάρχει ένας κατακτημένος και ένας νικητής και, γενικά, η μοίρα των κατακτηθέντων δεν είναι αξιοζήλευτη…»,.

Στην ομιλία του ο Ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου ομιλώντας στην γαλλική, τιμώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τους οικοδεσπότες, είπε:

«Αγαπητοί εξ αίματος αδελφοί, μαχητές στον ιερό αγώνα για την πίστη, πιστοί σύμμαχοι στην ευρωπαϊκή ελευθερία, σας χαιρετώ εξ ονόματος των Ελλήνων συντρόφων μου, εξ ονόματος των νεκρών ηρώων μας Μάνου και Γιώργου, οι οποίοι δολοφονήθηκαν.

Είμαι ευτυχής που βρίσκομαι εδώ μαζί σας, σε αυτήν την εορταστική ημέρα της ένδοξης σημαίας σας. Ελπίζω και εύχομαι οι νέοι μας να απολαύσουν μιαν ελεύθερη και ισχυρή Ευρώπη, την Ευρώπη των πατρίδων, των λαών και των σημαιών.

Ως μαθητής πρώτης τάξεως στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή, διάβασα για πρώτη φορά τον γαλλικό όρο «élan» (ορμή). Από εκείνη τη στιγμή, έχω δει επανειλημμένως την σημασία της ως κρίσιμου παράγοντος στις συγκρούσεις. Σήμερα χρειαζόμαστε ορμή σε όλους τους τομείς του αγώνα μας : πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και, επίσης, πνευματικό.

Κυρίες και κύριοι,

Τιμή μας είναι η πίστη μας στην ιδέα του έθνους!

Υπερηφάνειά μας είναι η πίστη μας στην ιδέα της πατρίδας!

Όραμά μας είναι η σωτηρία των διαχρονικών αξιών!

Τρεις γενιές μετά τον δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο, η Γαλλία, ισχυρή και αποφασισμένη, μπορεί να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση σώζοντας τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Deus Vult! »

Λαμβάνοντας εν συνεχεία τον λόγο η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι : «Πολλοί μιλούν για την ένωση της Δεξιάς. Μου δίνουν την εικόνα ότι περιμένουν ένα Woodstock της Δεξιάς, από όπου θα φύγουμε μαζί χέρι-χέρι προς το ηλιοβασίλεμα. Ημέρες σαν την σημερινή είναι το καλύτερο που μπορούμε να επιτύχουμε. Ενωμένοι δεν σημαίνει πανομοιότυποι. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, γιατί ίσως αύριο δεν θα υπάρχουμε πλέον σε αυτή τη γη. Η αλήθεια θα μας κάνει ελεύθερους. Οι λαοί μας ζητούν συνέπεια και σταθερότητα για να μας ακολουθήσουν. Ας δώσουμε όραμα και ελπίδα στους ανθρώπους μας. Δεν είμαστε μόνοι, δεν είναι μόνοι !».

Το τολμηρό στοίχημα της αναγέννησης των περίφημων ημερών του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» οι οποίες απετέλεσαν την μαζική λαϊκή δύναμη του Εθνικού Μετώπου με την ηγεσία του Ζαν Μαρί Λεπέν, τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ομολογουμένως πέτυχε, χάρις στην συμβολή συλλόγων, οργανώσεων και προσωπικοτήτων.

Περίπου 4.000 άτομα, πέρασαν από εκεί το διήμερο, τασσόμενοι με ενθουσιασμό υπέρ μιας νέας σελίδας του εθνικιστικού κινήματος και των κινημάτων της ταυτότητος, με την ελπίδα ότι θα δώσουμε νέα ώθηση στους αγώνες των ανθρώπων της ηπείρου μας για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δημιουργία.

DIMOPOULOU-BLEUBLANCROUGE2019

2013-2019: Για φίλους και “φίλους”

ΠΑΠΠΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑ

Σαν σήμερα πριν από έξι χρόνια ξεκίνησε και συνεχίζεται ο Γολγοθάς της οικογένειάς μου. Η δίωξη ενός καθ’ όλα αθώου ανθρώπου, ο οποίος δεν έβλαψε κανένα, αντίθετα στήριξε με νόμιμο τρόπο, υλικά και πνευματικά το εθνικιστικό κίνημα, στο μέτρο που του δόθηκε, με τις γνώσεις και τις ικανότητές του.

Η δίωξή του στέρησε από τα ανήλικα παιδιά μου τον πατέρα τους επί 18 μήνες, και προκάλεσε άπειρο πόνο στους υπερήλικες γονείς του, σε συγγενείς και φίλους.

Ο  Χρήστος Παππάς δεν συνελήφθη. Προσήλθε στην ΓΑΔΑ για να συμπαρασταθεί στον παιδικό του φίλο και αρχηγό της Χρυσής Αυγής, όπως τον στήριξε και το βράδυ των εκλογών της 7ης Ιουλίου, τιμώντας τον λόγο του,  την φιλία του και την αξιοπρέπεια του ίδιου και του Κινήματος.

Σε όσους στάθηκαν πλάι μου, είτε ήσαν Χρυσαυγίτες και μοιράστηκαν μαζί μου τις επτά ώρες της αναμονής στα δικαστήρια της Ευελπίδων (Αντώνη, Γιώργο, Δημήτρη, Δημοσθένη, Τάσο), στον Αρειο Πάγο, στις φυλακές Κορυδαλλού,  είτε δεν ήσαν και δεν πρόκειται να γίνουν, αλλά είδαν και βλέπουν το άδικο και παράλογο της ταλαιπωρίας μας, σας ευχαριστώ. Είστε οικογένειά μου.

Όσοι νομίζετε ότι είστε ικανότεροι, εξυπνότεροι ή ιδεολογικά ορθότεροι, εύχομαι η Μοίρα να σας προσφέρει την ευκαιρία να αναμετρηθείτε με τους εαυτούς σας και να το αποδείξετε.

 

 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Εκλογές 2019: Ειρήνη Γ. Δημοπούλου: Στην Β’ Αθηνών, Δυτικός Τομέας.

D-JKn8yXsAAyRKH

Στις εκλογές της 7 Ιουλίου 2019 ζητώ την στήριξή σας.

-Για να σηκώσουμε την Δυτική Αθήνα ψηλότερα.

-Για την Αθήνα που μας αξίζει, για την Ελλάδα που θέλουμε.

-Για ένα δυνατό Ελληνικό εθνικιστικό κίνημα.

-Για τον Λαό και την Πατρίδα.

D-ooLj3XYAEMAYn

Συνέντευξη στην “Εθνικιστική Φωνή”:

 

 

 

Περιοδεία “Ελληνικής Αυγής για την Αττική” στην Κηφισιά και αυτοψία στο σπίτι του Παύλου Μελά

khfisiaellaygh_(1)

Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης με την “Ελληνική Αυγή για την Αττική”, Ηλίας Παναγιώταρος, η Βουλευτής Β΄ Αθηνών, Ελένη Ζαρούλια, ο Περιφερειακός Σύμβουλος, Ανδρέας Φωτόπουλος, η υπεύθυνη πολιτιστικών θεμάτων της “Ελληνικής Αυγής για την Αττική”, Ειρήνη Δημοπούλου, ο Συναγωνιστής Αλέξανδρος Γέροντας μαζί με υποψηφίους Περιφερειακούς Συμβούλους της “Ελληνικής Αυγής” του Βόρειου Τομέα περιόδευσαν το Σάββατο 18-5-2019 στην Κηφισιά.

Οι Συναγωνιστές ξεκίνησαν από την ανθοκομική έκθεση και περνώντας από το κέντρο της Κηφισιάς μοίρασαν ενημερωτικό υλικό και συζήτησαν με τους πολίτες.

Κατέληξαν στο εγκαταλελειμμένο από την Πολιτεία σπίτι του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, δίνοντας την υπόσχεση πως θα αγωνιστούν για την απαλλοτρίωση, αναπαλαίωση και μετατροπή του σπιτιού του Ήρωα σε Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα.

 

(πηγή

Ελένη Γκατζογιάννη: Θυμηθείτε, παιδιά μου!..

IMG_20180827_122733

Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, καταδικάζεται σε θάνατο από “δικαστήριο” του “Δημοκρατικού Στρατού”. Το “έγκλημά” της είναι ότι οργάνωσε την διαφυγή των παιδιών της, της μάνας, της αδελφής και της ανηψιάς της, και άλλων συχωριανών, 20 ατόμων συνολικά, ώστε να μην οδηγηθούν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα των σοσιαλιστικών παραδείσων. Εκτελέστηκε την επομένη, 28 Αυγούστου. Ηταν 41 ετών.

IMG_20180827_122444

Χρόνια αργότερα, ο μοναχογιός της, θα αναζητήσει τους δολοφόνους της μάνας του. Και θα βρει τον Κατή που την καταδίκασε. Δεν θα τον σκοτώσει. Θα γράψει όμως ένα βιβλίο που θα κάνει γνωστή την ιστορία της Ελένης σε 26 γλώσσες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

«Στις 28 Αυγούστου 1948, μια ζεστή αποπνιχτική μέρα, γύρω στις δωδεκάμισι, μερικές χωριάτισσες ζαλωμένες ξύλα κατέβαιναν ένα απόκρημνο μονοπάτι πάνω από το χωριό Λια, έναν οικισμό με σταχτιά λιθόχτιστα σπίτια σε μια βουνοπλαγιά κάτω ακριβώς από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όπως οι γυναίκες αντίκρισαν το χωριό στα πόδια τους, απάντησαν μια φριχτή συνοδεία.

Μπροστά και πίσω, κρατώντας τουφέκια, ήσαν κάμποσοι από τους κομμουνιστές αντάρτες, που κατείχαν το χωριό τους τελευταίους εννιά μήνες —ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα συνεχιζόταν. Φρουρούσαν δεκατρείς δεσμώτες, που βάδιζαν για εκτέλεση ξυπόλυτοι, τα πόδια τους μαύρα και πρησμένα από το φάλαγγα. Κάποιος, ανήμπορος από το ξύλο να βαδίσει ή έστω ν’ ανακαθίσει, ήταν δεμένος πάνω σ’ ένα μουλάρι.

Ανάμεσα στους κατάδικους ήσαν και πέντε χωριανοί του Λια: Τρεις άντρες και δύο γυναίκες. Η πιο ηλικιωμένη σκουντούφλαγε με το χαμένο βλέμμα της τρέλας. Ήταν η θεία μου Αλέξω Γκατζογιάννη, πενήντα έξι χρονών. Η νεότερη, με καστανωπά μαλλιά, γαλανά μάτια και ξεσκισμένο λουλακί φουστάνι, έπιασε το βλέμμα από τις συγχωριανές της και κούνησε το κεφάλι της. Ήταν η μάνα μου, Ελένη Γκατζογιάννη, σαράντα ενός χρονών…».

IMG_20180827_122433 (1)

Βρισκόμαστε στο 1985. Το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη γίνεται ταινία. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν δίνει άδεια να πραγματοποιηθούν τα γυρίσματα στην Ηπειρο, και η ταινία γυρίζεται στην Ισπανία.

Αλλά και η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους είναι επεισοδιακή.

Είδα την ταινία στους Αμπελοκήπους. Εξω από τον κινηματογράφο μαζεμένοι οι ρεμπεσκέδες του ΚΚΕ , μας προπηλάκιζαν, έκλειναν τον κλοιό γύρω μας, πετούσαν αντικείμενα. Μερικούς μήνες μετά, θα ενταχθώ στην Νεολαία ΕΠΕΝ.

Η Αριστερή τρομοκρατία των αδίστακτων αήθων κομμουνιστών συνεχίζεται, τότε και τώρα το ίδιο απάνθρωπη, το ίδιο εγκληματική.

Λια 1948- Αμπελόκηποι 1985 – Αθήνα 2018

Οσοι ξεχνούν, είναι καταδικασμένοι να ξαναζήσουν την τραγική ιστορία.

Δεν ξεχνούμε. Αλλωστε, μόνον ο Θεός μπορεί να τους συγχωρέσει τα εγκλήματά τους.

ΕΔ