Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια βρήκε φαρμακευτικές ιδιότητες σε ελαιόλαδο από την Γορτυνία

1009024_dfcg

Ένα εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο, που παράγεται από συγκεκριμένη ποικιλία ελιάς στην περιοχή κυρίως της Γορτυνίας και σε κάποια χωριά της Ορεινής Ολυμπίας, αποδείχθηκε επιστημονικά, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ότι λειτουργεί ευεργετικά συμβάλλοντας στην πρόληψη της στεφανιαίας νόσου και ορισμένων μορφών καρκίνου.

Πρόκειται για την ποικιλία ελιάς με την τοπική ονομασία «Χωραίτικη», που καλλιεργείται στη Γορτυνία από τα χωριά της Καρύταινας μέχρι την περιοχή της Θέλπουσας και Κοντοβάζαινας καθώς και σε τμήμα της Ορεινής Ολυμπίας, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την πικρή γεύση του ελαιολάδου.
Σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας απεδείχθη ότι το λάδι που παράγεται στην συγκεκριμένη περιοχή εμπεριέχει σε μεγαλύτερο ποσοστό από άλλα λάδια της χώρας, την ουσία «ελαιοαλακάνθη», η οποία διαθέτει, σύμφωνα πάντα με τις επιστημονικές έρευνες, φαρμακευτικές ιδιότητες.
Τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας παρουσιάζονται αυτές τις ημέρες σε συνέδριο για την ελιά που πραγματοποιείται στην Αρχαία Ολυμπία, και σήμερα το απόγευμα θα γίνουν βραβεύσεις παραγωγών.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας Βαγγέλης Γιαννακούρας με δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τόνισε ότι «οι δύο Περιφερειακές Ενότητες της Αρκαδίας και της Ηλείας εκτός από κοινά γεωγραφικά χαρακτηριστικά, διαθέτουν ένα ελαιόλαδο που εν τοις πράγμασι, αποδείχθηκε επιστημονικά, πως μπορεί να φέρει ανάπτυξη και πλούτο στην Γορτυνία και στην Ηλεία, εάν αξιοποιήσουμε και αναδείξουμε το συγκριτικό αυτό πλεονέκτημα και τις μοναδικές φαρμακευτικές του ιδιότητες, που προέρχονται από την πικρή γεύση του».
Πρόσθεσε ακόμη, ότι «ο πρωτογενής τομέας στην Αρκαδία έχει μέλλον, διότι μετά την καλλιέργεια τα τελευταία χρόνια και τη δημιουργία του πρώτου εργοστασίου, του μοναδικού που εγκαινιάστηκε τα τελευταία χρόνια της κρίσης στη χώρα και επεξεργάζεται το αρκαδικό και ολύμπιο ρόδι, τώρα επιστημονικά αποδεικνύεται ότι ο τόπος μας και οι κλιματολογικές συνθήκες φέρνουν στο προσκήνιο άλλο ένα εξαιρετικής ποιότητας προϊόν, το ελαιόλαδό μας, που διαθέτει μοναδικά χαρακτηριστικά».
Τόνισε δε, πως, «δεν είναι τυχαίο το αναγεννησιακό κίνημα «Αρκαδία» που εδράζεται όχι τόσο στους ανθρώπους όσο στο φυσικό περιβάλλον της Αρκαδίας», προσθέτοντας πως η Περιφέρεια Πελοποννήσου θα προωθήσει το προϊόν αυτό και θα ενισχύσει τους παραγωγούς στην μεγάλη προσπάθεια για εξωστρέφεια του προϊόντος ώστε να κατακτήσει τις διεθνείς αγορές, βοηθώντας παράλληλα τόσο τους Αρκάδες και Ηλείους καλλιεργητές, όσο και τους καταναλωτές, προστατεύοντας την υγεία τους».

Πηγή

Advertisements

Ο βασιλιάς των θεών Δίας πάνω από τον ναό του!

veta2-700x301

Μια υπέροχη φωτογραφία στον νυχτερινό ουρανό που δείχνει τις αστρολογικές γνώσεις των αρχαίων και την άγνωστη πόλη της αρχαιότητας «Στράτο»

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον φυσικό Άγγελο Μακρή, που διακρίνεται στις νυχτερινές λήψεις του ουρανού, σε ένα σχετικά άγνωστο αρχαιολογικό χώρο, με πλούσια ιστορία. Είναι η αρχαία πόλη που έχει την ασυνήθιστη ονομασία Στράτος, καθώς σύμφωνα με την παράδοση , εκεί γινόταν η στρατολόγηση και η συγκρότηση των Ακαρνάνων σε στρατεύματα. Απέκτησε στρατηγική σημασία τον 5ο π.Χ. αιώνα, αν και η περιοχή είχε κατοικηθεί από την υστεροελλαδική εποχή.  Είναι η πόλη που ο τρομερός στρατός της Σπάρτης απέτυχε δυο φορές να κατακτήσει, απόδειξη της ισχυρής στρατιωτικής της αξίας. Τελικά την υπέταξε ο Μακεδόνας Βασιλιάς Κάσσανδρος και αργότερα στα χρόνια της παρακμής της, την υπέταξαν ο Αιτωλοί και οι Ρωμαίοι. Η παρακμή της άρχισε όταν η Ρωμαίοι ίδρυσαν την Νικόπολη, κοντά στη σημερινή Πρέβεζα. Ο πληθυσμός της Νικόπολης έφθασε τα 150 χιλιάδες άτομα, με βίαιη συνένωση πολλών πόλεων της Ηπείρου και έτσι η Στράτος υποβαθμίστηκε, αλλά δεν έχασε την ιστορική της αξία. Άλλωστε παρέμεναν εμβληματικά τα νεκροταφεία της αρχαίας πόλης που βρίσκονταν δεξιά και αριστερά του δρόμου που συνέδεε την κεντρική Ακαρνανία και την αρχαία Λιμναία (σημερινή Αμφιλοχία). Οι τάφοι, ήταν σε σχήμα κιβωτίου ή «μακεδονικοί». Την περίοδο της ακμής της, σε περίοπτη θέση δέσποζε ο αρχαίος Ναός του Στρατίου Διός. Σήμερα σώζονται πέντε σφόνδυλοι των κιόνων της βόρειας πλευράς και τμήμα ενός της ανατολικής. Ο αστροφωτογράφος  Άγγελος Μακρής κατάφερε να καταγράψει τον πλανήτη Δία πάνω από τον αρχαίο ναό του Στρατίου Διός στην Αιτωλοακαρνανία. Παράλληλα φαίνονται και άλλοι δυο πλανήτες, ο Άρης και ο Κρόνος σε μια ανοιξιάτικη ουράνια σύνοδο. Ναός δωρικού ρυθμού, ήταν λίγο μεγαλύτερος από τον ναό του Ηφαίστου στο Θησείο. Στα ερείπια αυτού του ναού ο φωτογράφος Άγγελος Μακρής απαθανάτισε πριν από λίγες ημέρες, ένα θεαματικό ουράνιο φαινόμενο. Την ανοιξιάτικη σύνοδο τριών πλανητών: του Δία, του Άρη και του Κρόνου. Η εικόνα έχει το δικό της συμβολισμό καθώς ο πλανήτης Δίας βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον αρχαίο ναό που είχαν αφιερώσει στον βασιλιά των Θεών και λίγο πιο αριστερά, βλέπουμε τον ανατέλλοντα αστερισμό του Σκορπιού. Φαίνονται ακόμη ο Άρης και ο Κρόνος. Μια «αληθινή» μάζωξη αρχαίων θεών με τη μορφή πλανητών!

Η Στράτος  κατά τον Θουκυδίδη ήταν η «πόλιν μεγίστη της Ακαρνανίας». Χτισμένη στη δυτική όχθη του Αχελώου, ήταν η πρωτεύουσα των Αρχαίων Ακαρνάνων, λόγω της  νευραλγικής γεωγραφικής και στρατιωτικής της θέσης. Περίφημο είναι και το αρχαίο θέατρο της Στράτου,  που κατασκευάστηκε στο τέλος του 4ου π. Χ. αιώνα.

πηγή

Η Αλήθεια στα φτερά της ευτυχίας

afisa-xa2__article

 

Γράφω αυτό το κείμενο, το τελευταίο για το 2015, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα πρέπει μέσα σε ελάχιστες γραμμές να προσπαθήσω να αποτυπώσω με τον πλέον αξιοπρεπή τρόπο όχι απλώς την πορεία της χρονιάς που πέρασε, αλλά και το τι βρίσκεται παραπέρα. Έχοντας την πεποίθηση  ότι δεν είναι οι λέξεις, αλλά οι σκέψεις και οι έννοιες που νοηματοδοτούν το περιεχόμενό τους ως τροφοδότη της συνειδητοποιημένης ύπαρξης κάθε Χρυσαυγίτη, Άνδρα και Γυναίκας, ας ξεδιπλωθούν ξανά κάποιες προσωπικές πεποιθήσεις.

Μια από τις λιγοστές σημαντικές εκείνες ταινίες της δεκαετίας του 1980, οι οποίες ξεπερνώντας τους σκοπέλους της «πολιτικής ορθότητας» άφησαν μια παρακαταθήκη Αρχών και Αξιών με διαχρονικό και αμετάβλητο χαρακτήρα, είναι το εξαιρετικό «ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ» (1981) του Τζον Μπούρμαν. Μια ταινία, η οποία αν και έχει ως κεντρικό της θέμα τον Βασιλέα Αρθούρο και τον Κύκλο των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης, εν τούτοις, στέλνει μηνύματα πολύ ευρύτερης σημασίας. Σε μια χαρακτηριστική σκηνή του συγκεκριμένου κινηματογραφικού έργου οι Ιππότες ρωτούν τον Μάγο Μέρλιν ποια είναι η Ανώτερη Αξία για κάθε Ιππότη και αυτός τους απαντά: η Αλήθεια! Συμπληρώνοντας στην συνέχεια ότι όποιος λέει ένα ψέμα, στην πραγματικότητα σκοτώνει ένα κομμάτι του κόσμου.

Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η Αλήθεια αποτελεί την Ανώτερη Αξία, είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι ο αγώνας της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ξεπερνάει τα όποια στενά «πολιτικά» όρια, μετατρεπόμενος σε μια σύγχρονη Σταυροφορία για την λάμψη και την επικράτηση της Αλήθειας. Αυτή η ξεκάθαρη στάση είναι που καθορίζει την διαχρονική μας στάση τόσο απέναντι στο πεπρωμένο μας όσο και απέναντι σ’ όλους εκείνους, εχθρούς και «φίλους», οι οποίοι επί χρόνια μας χλεύαζαν, μας λοιδορούσαν, μας χαρακτήριζαν ως «κορόιδα», τα οποία «χαραμίζουν την ζωή τους για μια χαμένη υπόθεση». Για Εμάς, όμως, τους Άνδρες και τις Γυναίκες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, δεν υπάρχουν «χαμένες υποθέσεις» αλλά μόνο χαμένα κορμιά.

Ευχόμαστε, ευελπιστούμε, επιθυμούμε, μα πάνω απ’ όλα προσπαθούμε, να σταθούμε στο ύψος των Αιώνιων Ιδεών μας. Γι’ αυτό και πολεμούμε, αγωνιζόμαστε και συνεχίζουμε να μαχόμαστε μέχρι του τέλους της βιολογικής μας ύπαρξης για όλες εκείνες τις «χαμένες υποθέσεις», οι οποίες στην πραγματικότητα αποτελούν το Αυθεντικό και Ανθεκτικό Νόημα της Αλήθειας, τον Ανθό του Ανθρωπίνου Πολιτισμού, τον Τροχό της Ιστορικής Εξέλιξης. Για Εμάς, η Αλήθεια αντανακλάται στις ζώσες ενσαρκώσεις της Ευτυχίας, της Ελευθερίας, της Αρετής, της Ανδρείας, της Αξιοπρέπειας, της Τιμής που τιμή δεν έχει. Θέλουμε να είμαστε οι Απόλυτοι και Αμετάβλητοι χαρακτήρες με Καρδιά από Ατσάλι και Όνειρα από Σίδερο. Εκείνοι, οι οποίοι πρόθυμα βαδίζουν προς έναν πολύ πιθανό και πρόωρο χαμό τους, για μια Ιδέα που τους γεμίζει ζωή αλλά και τους ξεπερνά. Να γίνουμε οι Άνθρωποι που θα αποτελούν τις καλύτερες αποδείξεις του πιο ποιοτικού υλικού της Θεϊκής Δημιουργίας πάνω στην Γη, ακριβώς επειδή μένουν απόλυτα προσηλωμένοι στις Ιδέες και την Αποστολή τους, παραμερίζοντας τα οποιαδήποτε ατομικά τους συμφέροντα και λειτουργώντας ως έμπνευση για όσους θέλουν να διαφέρουν από τον συρφετό της ισοπέδωσης, του αστισμού και του πιο χυδαίου ωφελιμισμού.

Οι Αληθινοί Χρυσαυγίτες, Άνδρες και Γυναίκες, κινούμενοι στην ροή των ενεργειών τους από τις Αρχετυπικές Δυνάμεις του υποσυνείδητού τους είναι αυτοί που ενσαρκώνουν την ελπίδα για την κατανόηση της Αληθινής Αποστολής του Ανθρώπου, σύμφωνα με το σκεπτικό του Καρλ Γιουνγκ. Εκείνοι, δηλαδή, οι οποίοι δια του προσωπικού παραδείγματος θα δείξουν τον δρόμο του Αγώνα, της Νίκης, της Αθανασίας. Γράφοντας αυτές τις γραμμές ενθυμούμαι μια άλλη χαρακτηριστική σκηνή, της εκπληκτικής κινηματογραφικής ταινίας γοτθικού ρομαντισμού (και όχι «ταινίας τρόμου», τουλάχιστον με την στενή έννοια του όρου) «ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ» (1992) του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Εκεί, όπου ο απέθαντος Κόμης της Τρανσυλβανίας λέει στην αγαπημένη του Μίνα Χάρκερ ότι «Ευτυχισμένος Άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος βρίσκει την Αληθινή Αγάπη». Σε δέκα μόλις λέξεις όλο το Νόημα της Ζωής.

Η Ευτυχία και η Αγάπη, λοιπόν, ως οι κορυφαίες εκείνες λειτουργίες και ιδιότητες, οι οποίες μπορούν να ανεβάσουν τον Άνθρωπο στην Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Κορυφή, εάν εκφραστούν στον βαθμό που τους αρμόζει. Ακριβώς γιατί όταν αγαπάμε αληθινά, τόσο σε προσωπικό όσο και ιδεολογικό επίπεδο, τότε μπορούμε να νιώσουμε, να αγκαλιάσουμε, να απολαύσουμε, να κατακτήσουμε την Πραγματική και Αιώνια Ευτυχία. Γιατί, όπως λέει  και ο Αριστοτέλης «Τα έμψυχα μπορούν να γνωρίζουν και να αγαπούν». Έχοντας, λοιπόν, άριστη γνώση αυτού που αγαπάμε μπορούμε να αντιληφθούμε σε ποιον βαθμό μπορεί να φτάσει αυτή η αγάπη. Αν η αγάπη αυτή είναι Αληθινή τότε και η Ευτυχία είναι Αληθινή. Γιατί η Αλήθεια και η Ευτυχία αποτελούν έννοιες ταυτόσημες για εκείνους που μπορούν να αντιληφθούν πέρα από χυδαία επιδερμικές και φτηνά επιφανειακές καταστάσεις. Γι’ αυτό, κάθε Άνδρας και Γυναίκα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, έχοντας υπ’ όψιν την ρήση ότι «τα φτερά της Ευτυχίας δίνονται μόνο σ’ εκείνους που η σκέψη τους είναι εξυψωμένη», ας πετάξουν τόσο με τις σκέψεις όσο και τις πράξεις τους τόσο ψηλά, εκεί που τα φτερά της Ευτυχίας οδηγούν στην Αγάπη και την Αλήθεια! ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-alhtheia-sta-ftera-ths-eutuchias#ixzz3vslnNeZ8

Σουλτς: Έρχεται η Ευρώπη των Εθνών, των Λαών και των Πατρίδων!

Κραυγή πανικού από τον τοκογλύφο Σουλτς: Έρχεται η Ευρώπη των Εθνών, των Λαών και των Πατρίδων!

Την αγωνία των διεθνών τοκογλύφων για τη μοίρα που αναμένει τον υπερεθνικό οργανισμό που έστησαν για να απομυζούν τον ιδρώτα των ευρωπαϊκών λαών εξέφρασε στην γερμανική εφημερίδα “Die Welt” ο γνωστός και μη εξαιρετέος Μάρτιν Σούλτς.

Ο αρχιτοκογλύφος μιλώντας στη γερμανική εφημερίδα εξέφρασε το φόβο ότι “κανένας δεν μπορεί να πει αν η Ε.Ε. θα εξακολουθεί να υπάρχει σε αυτήν τη μορφή σε 10 χρόνια”, σπεύδοντας να σημειώσει ότι “αν το θέλουμε τότε χρειάζεται να πολεμήσουμε πολύ σκληρά γι’αυτό”.

Τι απειλεί, όμως, την Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων; Ο Σούλτς απαντά με… φρίκη: “Αυτό θα ήταν καταστροφικό (…) Μια Ευρώπη του εθνικισμού, μια Ευρώπη των συνόρων και των τείχων”.

Αυτό που απειλεί, λοιπόν, την Ευρώπη των τοκογλύφων είναι ότι δεν θα υπάρχουν ανοιχτά σύνορα, προκειμένου να «εμπλουτίζεται» (για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση της Μέρκελ και του… Κουτσούμπα) η ευρωπαϊκή ήπειρος με λαθρομετανάστες. Δεν θα μπορούν να βρίσκουν φτηνό εργατικό δυναμικό οι πλουτοκράτες – κλεπτοκράτες και δεν θα κλείνονται φοβισμένοι στα σπίτια τους οι ιθαγενείς.

Αλήθεια, «αγαπητέ» Σούλτς, πώς θα ζήσουμε σε ένα τέτοιο όνειδος για τις αξίες της ευρωπαϊκής τοκογλυφίας; Πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας χωρίς χρέος και μνημόνιο; Σώσε μας από τον Εθνικισμό!

Συνέχισε να κρούεις τον κώδωνα του κινδύνου μπας και διορθώσει ο κόσμος την ψήφο του, για να χρησιμοποιήσουμε και λίγο Πρετεντέρη

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/kraugh-panikou-apo-ton-tokoglufo-soults-erchetai-h-eurwph-tou-ethnikismou#ixzz3tplkJMUW

 

Κάλεσμα στις λευκές γυναίκες – A call to white women!

10420038_737793162943462_3774025143334402782_n

Ο εποικισμός της Ευρώπης από εκατομμύρια μη-Λευκών Μουσουλμάνων μεταναστών σε παραδοσιακά Λευκές Χριστιανικές χώρες κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών δεν συνιστούν από μόνα τους απόπειρα γενοκτονίας, αλλά σε συνδυασμό με τα επόμενα βήματα της κυρίαρχης Σιωνιστικής νομεγκλατούρας των Λευκών χωρών δείχνουν ότι είναι ξεκάθαρα μέρος μιας πολυδαίδαλης συνωμοσίας που οργανώνει μεθοδικά και αθόρυβα την γενοκτονία μας.

Η “μετανάστευση” (μαζικός εποικισμός με άτομα άλλης φυλής) και οι πολιτικές πρακτικές και νόμοι ενίσχυσης, ακόμα και βίαιης επιβολής της “ενσωμάτωσης των μεταναστών”, των “θετικών διακρίσεων” υπέρ των ευπαθών ομάδων”, και της “αποδοχής της διαφορετικότητας” πρόκειται για ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ πολιτικές ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗΣ ΚΑΙ με αυτό το τρόπο της ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΦΥΛΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΙΘΑΓΕΝΩΝ και ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!
Σύμφωνα με τον ορισμό του 1948 ΟΗΕ η γενοκτονία μπορεί να επιδιωχθεί είτε με σειρά ομαδικών φόνων, όλων ή σχεδόν όλων των μελών μιας φυλής, είτε με συστηματική εξασθένιση αυτής (με διάφορα μέσα) μέχρι τη βαθμιαία εξάλειψή της φυλής. Στα βίαια δε μέσα αυτά περιλαμβάνονται και σειρά απαγορευτικών μέτρων επί εθνικών, θρησκευτικών, γλωσσικών, ηθικών, ιστορικών ή άλλων παραδόσεων προκειμένου να επέλθει διαφοροποίηση ή αλλοίωση της καταδιωκόμενης φυλής με βέβαιη την συν τω χρόνω απώλεια του εθνικού και φυλετικού γνωρίσματός της!

πηγή

Ομορφιά εναντιον βαρβαροτητας

kourdissa24

Υπάρχουν ακόμα πατρίδες σ’ αυτόν τον κόσμο και ψυχωμένες που τις υπερασπίζονται…

Η πατρίδα είναι το πρώτο και το καλύτερο σπίτι μας.
Κι οι πατρίδες δεν προστατεύονται με δικαστικές ενέργειες, όπως η πρώτη κατοικία.
Οι πατρίδες προστατεύονται με όπλα…   

Και τι είναι μωρέ η ομορφιά στη γυναίκα;
Το χαμόγελο της Ζωής, απέναντι στην κατήφεια του Θανάτου.

Γι αυτο όλες οι πατσαβουρες της αριστεράς βγανουν αυτη τηναισθηση αηδιας στη μουρη, οσο καλοφτιαγμενες και να’ ναι… 
Γιατι εχουν υπογραψει συμβολαιο με τον Θανατο.
Τον εθνικο θανατο…

Τέρμα!
Αν ξαναψάξω για γυναίκα, σας το λέω και να το ξέρετε…
Κούρδισα!
Με το όπλο στο χέρι και τον σιμούν στο κορμί.
Να την αγκαλιάζω και να χάνομαι…
Σαν μικρό συννεφάκι της ερήμου, που βγήκε τσάρκα να περιγελάσει τον θάνατο… 

Ναι, γεια…

(Ολόκληρο το κείμενο του Λευτέρη Πανούση εδώ)

12196284_924821230886832_3865709345425094722_n

Η Εθνικιστική Νεολαία είναι εδώ! Πανικός στο καθεστώς της αντεθνικής αριστεράς: ΜΑΛΙΑ – ΚΡΗΤΗ – ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ!

likio-malia

Την ραγδαία άνοδο του εθνικιστικού Κινήματος σε όλη την Επικράτεια και δη στην απροσκύνητη ελληνική νεολαία επιβεβαιώνει η ανάρτηση εθνικιστικού πανό και της ελληνικής σημαίας σε υπό κατάληψη Λύκειο των Μαλίων Κρήτης.
Ο καιρός που η ανθελληνική αριστερά κυριαρχούσε στα ελληνικά σχολεία και πανεπιστήμια έχει περάσει ανεπιστρεπτί, καθώς τα εθνικιστικά ιδεώδη συμπαρασύρουν τους αφυπνισμένους Έλληνες νέους που δεν θέλουν να γίνουμε μειοψηφία στην Πατρίδα μας.
Όπως απαθανάτισε και ο φωτογραφικός φακός υπερήφανοι Έλληνες μαθητές από τα Μάλια ύψωσαν την Ελληνική σημαία και πανό με το σύνθημα: “Ελλάς Ελλήνων” και τον αρχαιοελληνικό Μαίανδρο ως απάντηση στους αλβανούς, την εγκληματική δράση τους και τις ανθελληνικές προκλήσεις.
Από τον ακριτικό Έβρο μέχρι την αφυπνισμένη Κρήτη ένα σύνθημα δονεί την Πατρίδα μας: Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-ethnikistikh-neolaia-einai-edw-panikos-sto-kathestws-ths-antethnikhs-aris#ixzz3oGPBC1DQ

ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

889990_gj072
O Gangolf Jobb

Ο πρώην ερευνητής Gangolf Jobb ανέπτυξε και δημοσίευσε ένα υπολογιστικό εργαλείο, το TREEFINDER (http://www.treefinder.de/) για την εξαγωγή φυλογενετικών σχέσεων μεταξύ μοριακών αλληλουχιών, στο οποίο αποφάσισε πρόσφατα να αλλάξει την άδεια χρήσης/εκμετάλλευσης, απαγορεύοντας τη στις χώρες της ΕΕ που υποδέχονται τη μεγαλύτερη ροή μεταναστών!

Ο λόγος;

Είναι αντίθετος με το κύμα προσφύγων/μεταναστών, δηλώνει ότι ζημιώνει τον ίδιο, την οικογένεια και τη χώρα του (Γερμανία) και μάλιστα φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει πως τα άρτι αφιχθέντα εργατικά χέρια είναι φθηνά και κατά συνέπεια αναβάλλουν την τελική κρίση του καπιταλισμού, εμποδίζοντας την επερχόμενη κατάρρευση του! 

Ακολουθεί το κείμενο που έχει αναρτήσει στον ιστότοπο του εργαλείου TREEFINDER, μεταφρασμένο κατά λέξη.

Αλλαγή άδειας χρήσης από τον Οκτώβριο του 2015

Από την 1η Οκτωβρίου του 2015, εγώ δεν επιτρέπω πλέον τη χρήση του λογισμικού TREEFINDER στις ακόλουθες χώρες της ΕΕ: Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Μεγάλη Βρετανία, Σουηδία, Δανία – τις χώρες δηλαδή που φιλοξενούν συνολικά τους περισσότερους μη Ευρωπαίους μετανάστες. Για όλες τις άλλες χώρες, εξακολουθεί να ισχύει η παλιά συμφωνία παραχώρησης άδειας χρήσης/εκμετάλλευσης. ΗΠΑ έχει ήδη αποκλειστεί από τη χρήση του TREEFINDER το Φεβρουάριο του 2015. Όλα αυτά είναι σύμφωνα με τη σύμβαση άδειας χρήσης που αναφέρεται στο εγχειρίδιο TREEFINDER από τις πρώτες εκδόσεις του, και μου επιφυλάσσει το δικαίωμα να αλλάξω την άδεια χρήσης, ανά πάσα στιγμή. Μπορώ να το πράξω, γιατί το TREEFINDER είναι πνευματική μου ιδιοκτησία.

Ο λόγος: δεν είμαι πλέον διατεθειμένος να στηρίξω με τη δουλειά μου το πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη και τη Γερμανία, του οποίου και η επιστήμη είναι μέρος. Δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία, και διαφωνώ σχεδόν με το σύνολο των πολιτικών. Συγκεκριμένα, διαφωνώ με τη μεταναστευτική πολιτική. Η μετανάστευση βλάπτει τη χώρα μου, την οικογένεια και τους ανθρώπους μου. Όποιος προσκαλεί ή καλωσορίζει μετανάστες στην Ευρώπη και τη Γερμανία είναι εχθρός μου. Η μετανάστευση εξυπηρετεί τα συμφέροντα όχι των λαών, αλλά των μεγάλων εταιριών. Δεν είμαι εναντίον της βοήθειας στους πρόσφυγες, αλλά θα πρέπει να φυλάσσονται αυστηρώς μακριά από εμάς τους Ευρωπαίους, για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, και να μην ενσωματωθούν εδώ ως φτηνά εργατικά χέρια και επιπλέον ως καταναλωτές. Η μετανάστευση αναβάλλει αδικαιολόγητα την κατάρρευση του καπιταλισμού και την τελική του κρίση. Όσο νωρίτερα το σύστημα καταρρεύσει, τόσο μεγαλύτερη ζημιά μπορεί να αποφευχθεί. Ενδεχομένως ένας εμφύλιος πόλεμος στην Ευρώπη. Για να μην αναφέρουμε την απώλεια της Ευρωπαϊκής γενετικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς.”  

Πηγή

«Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα»

mbkvysffIz1qdg6sho1_500

 

Όταν ήταν μικρός  ήθελε να γίνει αστροναύτης ή επιστήμονας, αλλά πάντα ακολουθούσε τα βήματα του ήρωά του, του “Ζορό”, του μασκοφόρου εκδικητή, γιατί πίστευε στην απονομή της δικαιοσύνης, όπως κι εκείνος, και γοητευόταν από τον μοναχικό αγώνα του εναντίον των κακών.

Σήμερα ο κορυφαίος ερευνητής Γιάννης Ιωαννίδης, που είναι διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Πρόληψης Ασθενειών (Prevention Research Center) στο πανεπιστήμιο Stanford και ταυτόχρονα καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας  και Στατιστικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, ως ένας σύγχρονος “Ζορό” δίνει  τον προσωπικό και συνήθως μοναχικό του αγώνα υπέρ της αξιοκρατίας και εναντίον της μετριοκρατίας.

Σε αυτόν ακριβώς τον αγώνα επικεντρώθηκε  ο ίδιος κατά την ομιλία του με τίτλο:”Medocracy versus Meritocracy” στο TΕDx academy που έλαβε χώρα το περασμένο Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής. “Θεωρώ ότι είναι πολύ λίγες οι ευκαιρίες που σου δίνονται για να επικοινωνήσεις  με το κοινό και στις μέρες μας δεν δίνεται καν η δυνατότητα  να βγει στην επιφάνεια κάποια τέτοια τοποθέτηση για τη μετριοκρατία. Πιστεύω ότι o επιστήμονας έχει υποχρέωση να τοποθετηθεί δημόσια εναντίον της, γιατί έχω την αίσθηση πως δεν υπάρχει σωστή πληροφόρηση του κοινού. Το να αφήσεις τον κόσμο στο σκοτάδι νομίζω ότι είναι πολύ απαισιόδοξο και ηττοπαθές. Τώρα κατά πόσο  μπορεί κάποιος να τον αλλάξει με μια ομιλία  15 λεπτών  δεν είμαι και πολύ βέβαιος.

imerisia_ΙΟΑΝΝΙDES

Μπορεί όμως να ευαισθητοποιήσει κάποιους να ψάξουν κάτι περισσότερο ή να αμφισβητήσουν κάποια πράγματα που θεωρούν δεδομένα”, λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος, ο οποίος υποστηρίζει  πως η μετριοκρατία μέσα σε μια κοινωνία επιφέρει ως φυσική εξέλιξη την καταστροφή. Σύμφωνα με την άποψή του, οι ίδιοι οι μετριοκράτες επιζητούν κάποια στιγμή την καταστροφή, αφού γνωρίζουν μυχίως ότι, όντες στείροι ιδεών, δε μπορούν να κατακτήσουν  μια θέση  στην Ιστορία ως δημιουργοί και προσπαθούν να πάρουν μια θέση σε αυτήν τουλάχιστον ως  καταστροφείς: “Νομίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να την λέμε και ας πληρώνουμε το τίμημα , την ποινή που επιφέρει η ομολογία της.

Όμως είμαστε επιστήμονες και στην επιστήμη δεν υπάρχει ολόκληρη ή μισή  ή σχεδόν αλήθεια. Υπάρχει αλήθεια και μόνο αυτήν μπορεί κάποιος να κυνηγήσει και να υποστηρίξει. Το ίδιο ισχύει και για το κοινωνικό χώρο.  Το να μην λέμε την αλήθεια  και να μην την υπερασπιζόμαστε μας έχει στοιχίσει ήδη ακριβά. Μας έχει στοιχίσει ο συμβιβασμός, η συγκάλυψη, η παραδοχή κάποιων πραγμάτων τα οποία διστάζουμε να  τα καταγγείλουμε δημόσια, αφού μέχρι τώρα δε βγήκε κανένας. Αυτό που διδάσκει η επιστήμη είναι η παρρησία, το θάρρος, η ειλικρίνεια και η εντιμότητα που πρέπει να έχει κάποιος, πρώτα ως προς τον εαυτό του και δευτερευόντως ως  προς τους άλλους. Δεν έχεις ανοχή για ψέμα όταν  ερευνάς την αλήθεια και όταν δυσκολεύεσαι τόσο πολύ να την ανακαλύψεις. Και όταν τη βρεις πρέπει να την τεκμηριώσεις, να τη μοιραστείς, να την εμφανίσεις, όσο και αν ενοχλείς, και να την εκθέσεις στη κριτική των άλλων. Πρέπει να είσαι ανοικτός στη κριτική.”, υποστηρίζει ο ίδιος.

Ένας τολμηρός διανοητής και μετα-ερευνητής

Δεν είναι τυχαίο που το 2010 το περιοδικό “The Atlantic”  χαρακτήρισε τον καθηγητή Ιωαννίδη ως τον πλέον τολμηρό διανοητή-επιστήμονα (Brave thinker). Ο Έλληνας ερευνητής θεωρείται κορυφαίος παγκοσμίως στο χώρο της μεθοδολογίας της έρευνας και ειδικότερα της συστηματικής αξιολόγησης της αξιοπιστίας ερευνητικών ευρημάτων και έχει αναδειχθεί 191ος ανάμεσα σε 669 επιστήμονες υψηλού κύρους, όσον αφορά την επιρροή του (με βάση τις αναφορές άλλων επιστημόνων στο έργο του), σύμφωνα με τα στοιχεία της βάσης δεδομένων «Google Scholar Citations. Το 2005 “τάραξε” τα νερά της επιστημονικής έρευνας παρουσιάζοντας τη μελέτη  με θέμα «Γιατί τα ευρήματα των περισσότερων δημοσιευμένων επιστημονικών ερευνών είναι αναληθή», στην οποία κατέδειξε την πληθώρα ανυπόστατων ισχυρισμών και λανθασμένων στατιστικών στοιχείων που προκύπτουν από τις σύγχρονες έρευνες.

Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε τότε στην επιστημονική εφημερίδα PLoS Medicine (http://journals.plos.org/plosmedicine/article?id=10.1371/journal.pmed.0020124) και εξακολουθεί να είναι, μέχρι στιγμής, η πιο πολυδιαβασμένη ( από περισσότερους από 1,5 εκατομμύρια αναγνώστες). Ο ίδιος, επιδιώκοντας να πάει την έρευνά του ένα βήμα παραπέρα, εργάστηκε πάνω στην “μετα-έρευνα”  και το 2014 ίδρυσε το – μοναδικό στον κόσμο – εργαστήριο METRICS στο Πανεπιστήμιο Stanford, το οποίο ασχολείται με τη βελτίωση των ερευνητικών μεθόδων και πρακτικών με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγηθούμε σε πιο αξιόπιστα ερευνητικά αποτελέσματα και σε μείωση των σφαλμάτων και των μεροληψιών. “Μετα-ερευνητής” είναι ο επιστήμονας που ασχολείται με τη μεγάλη συνολική εικόνα της επιστημονικής πληροφορίας  προκειμένου να εξάγει πιο γενικά και ενδεχομένως πιο “τεκμηριωμένα” συμπεράσματα. “Το μετα-  ακούγεται λίγο μεταφυσικό, αλλά είναι ένα κεντρικό κομμάτι της ερευνητικής διαδικασίας. Στις μέρες μας η επιστήμη ανθεί και αυτό είναι θετικό. Έχουμε πολλές ερευνητικές προσπάθειες και σχεδόν 20 εκατομμύρια ανθρώπους που συγγράφουν επιστημονικές εργασίες. Πολλοί κάνουν παρόμοιες έρευνες ή μελέτες για το ίδιο θέμα. Υπάρχουν περίπου  5 εκατομμύρια άρθρα που κυκλοφορούν στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία κάθε χρόνο, από τα οποία το 96% αυτών  ισχυρίζεται ότι έχει βρει κάτι στατιστικά σημαντικό και σχεδόν το 100% αυτών ότι έχει βρει κάτι σημαντικό στατιστικά ή με άλλον τρόπο.

Άρα λοιπόν μια μεγάλη πρόκληση στις μέρες μας δεν είναι να κάνεις την επόμενη “ανακάλυψη. Μεγαλύτερη σημασία έχει πλέον το πώς θα συνθέσεις την πληροφορία. .  Οι σημαντικότερες τεκμηριωμένες, πραγματικές και χρήσιμες ανακαλύψεις προέρχονται πλέον από σύνθεση της πληροφορίας.  Όλες αυτές οι προσεγγίσεις της μετα-έρευνας έχουν ξεκινήσει από την ανάγκη να βλέπει κανείς την πληροφορία πιο σφαιρικά και από ψηλά, αντί να εστιάζει στη λεπτομέρεια. Χρειάζεται ένας ευρυγώνιος φακός για να δεις τι έχει γίνει και τι μπορεί να γίνει, αλλά να μη σταματήσεις εκεί. Για να συνθέσεις ολοκληρωτικά την εικόνα  χρειάζεται  να φανταστείς και πως θα εξελιχτεί αυτό το αρχιτεκτόνημα στο μέλλον. Να δεις πού θέλεις να προσθέσεις και πού θέλεις να αφαιρέσεις. Αν πας να κάνεις την επόμενη ανακάλυψη απλώς εστιάζοντας στη λεπτομέρεια χάνεις  την ικανότητα να δεις τη πανοραμική εικόνα. Κάτω από αυτήν την οπτική οι μέθοδοι  μετα-ανάλυσης είναι μια επαναδιάταξη της επιστημονικής εστίασης”, συμπληρώνει ο ερευνητής. Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε μια επιστήμη αναπτύχθηκε ως ένα χωριό και μέσα στο κάθε χωριό επιβλήθηκαν κάποιοι αυθαίρετοι κανόνες για πρακτικούς λόγους περισσότερο.

Αυτά τα χωριά αρχίζουν τώρα να επικοινωνούν περισσότερο και να κάνουν τα όρια των επιστημών  ασαφή, καθώς η μια επιστήμη εισχωρεί στην άλλη. Αυτό ακριβώς το άνοιγμα κάνει τους επιστήμονες να βλέπουν ότι  συχνά έχουν δεχτεί κανόνες μέσα σε στενά πεδία χωρίς να τους έχουν επικυρώσει πραγματικά ως τον καλύτερο τρόπο για να δουλέψουν στην έρευνά τους. “Πολλές από τις μελέτες μου αφορούν σε μεγάλα επιστημονικά πεδία και εστιάζουν στο πόσο τα αποτελέσματά των ερευνών σε αυτά τα πεδία είναι φερέγγυα και πραγματικά  μπορούν να επικυρωθούν. Πολύ συχνά τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ αισιόδοξα για να μη πω πως, σε μερικές περιπτώσεις, είναι και αρκετά άσχημα. Το πιθανότερο είναι να είναι κάτι  λάθος παρά να είναι πραγματικό και οι επικυρώσεις στο μεγαλύτερο ποσοστό τους δεν επιβεβαιώνουν τα αρχικά αποτελέσματα.. Οι αιτίες για αυτό που συμβαίνει είναι πολλές, όπως η μεγάλη πίεση που αισθάνονται οι επιστήμονες να βρουν κάτι καινούργιο προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της  χρηματοδότησης του έργου τους, τα αόρατα συμφέροντα και οι πιέσεις που τους ασκούνται από τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται σε διάφορους επιστημονικούς τομείς, η «ελαστική» αντιμετώπιση των στατιστικών κανόνων ή η μεροληψία του ίδιου του ερευνητή – συνειδητή ή υποσυνείδητη – στην προσπάθειά του να ανακαλύψει κάτι. Παρόλα αυτά εφόσον αυτή η διερεύνηση της αξιοπιστίας και των πιθανών σφαλμάτων αυτό συμβαίνει μέσα στον επιστημονικό χώρο, δεν παρατηρούνται συχνά κακοήθεις αντιδράσεις και επιθέσεις, κυρίως υπάρχει γόνιμη κριτική”, εξηγεί ο ίδιος.

Ο καθηγητής Ιωαννίδης επισημαίνει πως στις μέρες μας οι καλύτεροι επιστήμονες, εκ των πραγμάτων, κάνουν όλοι λίγο- πολύ μετα-έρευνα. Εξάλλου, η έρευνα είναι παγκόσμια άρα ένα μεγάλο μέρος των επιστημονικών ανακαλύψεων της πρώτης γραμμής και οι σημαντικότερες μελέτες είναι συνεργατικές ( κοινά πρωτόκολλα, κοινούς τρόπους συλλογής δεδομένων, κοινούς αλγόριθμους, κοινούς τρόπους σύνθεσης αποτελεσμάτων, κοινό συμπέρασμα). Ο απλός κόσμος παρόλα αυτά χάνεται μέσα σε έναν απέραντο ωκεανό πληροφόρησης και δείχνει να είναι μπερδεμένος. “Είναι αλήθεια πως υπάρχει ενσυνείδητη, υποσυνείδητη ή ασυνείδητη παραπληροφόρηση. Επικρατεί  ένα χάος πληροφορίας που μπορεί να είναι και υποκινούμενο στην περίπτωση που υπάρχει ένα σαφές συμφέρον που καλλιεργεί ένα θετικό περιβάλλον για αυτό. Είναι δύσκολο σε ένα απλό πολίτη να κολυμπήσει σε αυτόν τον ωκεανό πληροφορίας και να μη βουλιάξει. Μοιάζει λίγο με “ανυπεράσπιστη πόλη”  και λυπάμαι που το λέω αυτό. Αφενός  η  επιστήμη έχει τα δικά της εσωτερικά προβλήματα που εκ των πραγμάτων οδηγούν στην παραγωγή αναληθών ή υπερβολικών δεδομένων και στοιχείων και αφετέρου υπάρχει μια άλλη διαστρέβλωση της πληροφορίας που περνάει μέσα από μεροληψίες, από τον τρόπο που θα αποδοθεί από τα ΜΜΕ (από μη επιστημονικά καταρτισμένους δημοσιογράφους που κυνηγούν τη “πιασάρικη” είδηση), με αποτέλεσμα να φτάνει στον αποδέκτη μια εντατική και επικίνδυνη παραπληροφόρηση, ιδιαίτερα στο χώρο της υγείας.”

Η αναξιοκρατία και η έκπτωση αριστείας “πληγώνουν” την Ελλάδα

Ο καθηγητής σε κάθε ευκαιρία στηλιτεύει την αναξιοκρατία και την έκπτωση της αριστείας στην Ελλάδα, όμως πιστεύει πως η χώρα μας διαθέτει την ικανότητα να γίνει μία από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, αν αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά στην αξιοκρατία και στην αριστεία. ” Η έλλειψη αριστείας είναι η κύρια αιτία που δεν μπορεί η χώρα μας να αξιοποιήσει τους ανθρώπους της και αυτή είναι μια κατάσταση που δυστυχώς ανατροφοδοτείται. Η έκπτωση της αριστείας δημιουργεί περισσότερη έλλειψη αριστείας.

Νομίζω ότι ζούμε σε εποχή σκοταδισμού. Έχουμε ακόμη δημοκρατία δηλ. μπορούμε να ασκούμε τα δικαιώματά μας, αλλά παρατηρώ ότι οι επικρατούσες δομές εξακολουθούν να είναι ασφαλείς στη φαυλότητά τους και ίσως είναι και  πολύ ενδιαφέρον το ότι καταφέρνει να υπάρχει ακόμη αυτή η δημοκρατία. Μοιάζει σχεδόν ειρωνικό. Σκοπός της δημοκρατίας είναι να αναδεικνύει την αριστεία, η οποία με τη σειρά της υπερασπίζεται τη δημοκρατία. Αν η δημοκρατία καταστρέψει την αριστεία, τότε ποιος θα την υπερασπιστεί; Ζούμε ίσως σε μια μορφή εικονικής, μιας άκυρης δημοκρατίας, όπου υπάρχουν τα δικαιώματα αλλά δεν υπάρχει ουσία. Έτσι ο κόσμος δεν αλλάζει, δεν πάει μπροστά, δεν εξελίσσεται, δεν βελτιώνεται και παραμένει σε τέλμα ανακυκλώνοντας την παθογένεια” , υποστηρίζει ο Έλληνας επιστήμονας.

Σύμφωνα με έρευνά του, από τα περίπου 20 εκατομμύρια επιστήμονες που έχουν κάνει τουλάχιστον μία επιστημονική δημοσίευση, το 1% (περίπου 200.000) έχει ελληνικά ονόματα. Αν εστιάσει κάποιος μόνο στους κορυφαίους επιστήμονες (εν ζωή ή όχι), το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%, που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό δεδομένου ότι οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από αυτούς τους Έλληνες  του 3%, μόλις ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι (86%) στο εξωτερικό. “

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί οι Έλληνες επιστήμονες μεγαλουργούν στο εξωτερικό. Υπάρχει απάντηση. Καταρχήν το  δείγμα είναι σαφώς επιλεγμένο. Δε φεύγει  οποιοσδήποτε. Φεύγει αυτός που έχει και λίγο το δαίμονα μέσα του για να τον σπρώξει να “αποδράσει”. Αυτοί που φεύγουν είναι λοιπόν μάλλον επιλεγμένοι, ανήσυχοι, με περισσότερα ενδιαφέροντα και όρεξη, με διάθεση να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες και να ξεκινήσουν από το μηδέν σε ένα περιβάλλον ξένο και εχθρικό πολλές φορές. Ο άλλος παράγοντας είναι πως αν αυτός ο άνθρωπος βρεθεί στο κατάλληλο περιβάλλον, αν έχει όρεξη, αν διακρίνεται από δημιουργικότητα, αν  θέλει να πετύχει κάτι παραπάνω και προτίθεται να δουλέψει από το πρωί ως το βράδυ, τότε έχει τα μέσα, την υποστήριξη, την αναγνώριση, τη χρηματοδότηση και άλλους έξυπνους ανθρώπους γύρω του για να αλληλεπιδράσει , για να τον εμπνεύσουν και  να τους εμπνεύσει, υπάρχει  το υπόστρωμα για να ανθίσει αυτή η προσπάθεια του.

Αλλά και στην Ελλάδα μπορεί να γίνει αυτό, από ο, τι λέει η προσωπική μου εμπειρία, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο. Όμως σήμερα ο παγκόσμιος ερευνητικός ιστός είναι μια ανοικτή κοινότητα, δεν υπάρχουν στεγανά, μπορεί να κάνει κανείς έρευνα από όποιο σημείο του πλανήτη βρίσκεται, μπορεί να συνεργαστεί με οποιονδήποτε, δεν είναι περιορισμένος”

Σημασία κατά τον καθηγητή έχει το αν η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες που θα την κάνουν ελκυστική για ανθρώπους που θέλουν να παραμείνουν ή να επιστρέψουν για ρεαλιστικούς και όχι για “ποιητικούς” λόγους. “Εγώ θεωρώ ότι έμεινα στην Ελλάδα δέκα χρόνια (δίδαξε στην Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων) για ποιητικούς λόγους και όχι για ρεαλιστικούς.

Έβλεπα το χάος γύρω μου και εμπνεόμουν από αυτό να συνεχίσω, αλλά αυτό είναι μια ψυχοπαθολογική κατάσταση. Δεν μπορείς να περιμένεις από το μέσο άνθρωπο να εμπνέεται από τις δυσκολίες και από το χάος. Κάποιος που αποφασίζει να γυρίσει στα ελληνικά πανεπιστήμια, τις περισσότερες φορές αποφασίζει να διασχίσει την έρημο Γκόμπι. Αν εμπνέεται από αυτό(υπάρχουν πολλοί που εμπνέονται  κι εγώ εμπνεόμουν από αυτό) διασχίζουν την έρημο Γκόμπι, βιώνουν μια εξαιρετικά πλούσια εμπειρία και την εκμεταλλεύονται με διάφορους τρόπους είτε επιστημονικά είτε γράφοντας ποίηση. Αλλά δε μπορώ να πω στο  μέσο άνθρωπο πήγαινε να διασχίσεις την έρημο Γκόμπι. Πρέπει να είμαι ρεαλιστής μαζί του”

Ο καθηγητής δηλώνει πως λατρεύει την πατρίδα του και πως ουσιαστικά δεν την έχει εγκαταλείψει ποτέ, αφού η ψυχή του παραμένει εδώ. “Στην Ελλάδα θα ήμουν διατεθειμένος να γυρίσω και σωματικά αν έβλεπα ότι η χώρα μου έχει όραμα αριστείας και είναι διατεθειμένη να απαντήσει σε προκλήσεις με έναν τρόπο καινούργιο, δυναμικό, διαφορετικό, καινοτόμο. Θα πήγαινα οπουδήποτε υπάρχει αυτό το περιβάλλον, ένα περιβάλλον όπου αμφισβητείς τον ίδιο σου τον εαυτό σου γιατί θέλεις να πετύχεις το ακόμη  καλύτερο. Αυτό, δυστυχώς, δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Υπάρχουν κάποιες νησίδες, κάποιοι άνθρωποι που προσπαθούν, απομονωμένοι, βαλλόμενοι πανταχόθεν, περιθωριοποιημένοι σε καθεστώς διωγμού ή σε μια κατάσταση μόνιμης εσωτερικής εξορίας, αλλά η επικρατούσα δυναμική δεν είναι δυναμική αριστείας, είναι ακριβώς το αντίθετο”.

Η Ελλάδα χρειάζεται όραμα και όχι ηγέτες

Ο κορυφαίος επιστήμονας έχει δηλώσει επανειλημμένα πως “δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα” χωρίς αυτό να αποτελεί απαραίτητα μια αντίφαση, αφού εξελικτικά δεν υπάρχει κάποιο όριο στη γνώση που ο ίδιος να μπορεί να διακρίνει, δεν υπάρχει “ταβάνι”, όπως συνηθίζεται να λέγεται. “Αν σκεφτούμε τι ξέραμε 50 χρόνια πριν σε σχέση με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα, δεν έχω λόγο, κατά αντιστοιχία να μη πιστεύω ότι αυτά τα δύο ή τρία ή πέντε πράγματα που ξέρω, σε πενήντα χρόνια από τώρα θα είναι σχεδόν ένα τίποτε. Ελπίζω δηλαδή να είναι τίποτε. Το άσχημο θα είναι αν μετά από 50 χρόνια ξέρουμε τα ίδια ή και λιγότερα. Έχει συμβεί στην διαδρομή της Ιστορίας.

Εύχομαι και ελπίζω να μη ξαναζήσουμε Μεσαίωνα”, λέει χαρακτηριστικά και συμφωνεί με όσους υποστηρίζουν πως η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα ολόκληρος ο κόσμος πάσχει από έλλειψη οράματος και ηγετών. “Δεν περιμένω από κανέναν ηγέτη να σώσει την Ελλάδα ή την Ευρώπη ή ολόκληρο τον πλανήτη. Πιστεύω ότι οι εποχές των ηγετών έχουν ξεπεραστεί. Οι ηγέτες ίσως χρειαζόντουσαν κάποτε για να οδηγήσουν στρατούς να πολεμήσουν  στη Τροία. Στις μέρες μας πιστεύω μόνο σε, πολλούς σε αριθμό, έντιμους πολίτες επιστήμονες, σοβαρούς, γνώστες, καλά πληροφορημένους, ειδικούς  που μπορούν να πουν με βεβαιότητα τι ξέρουμε και τι δε ξέρουμε. Δεν περιμένω από αυτούς που βγαίνουν στα κανάλια και στα μπαλκόνια να μας σώσουν. Περιμένω από ανθρώπους με ήπιο, σοβαρό και τεκμηριωμένο λόγο να δαμάσουν, να μεταφέρουν και να ερμηνεύσουν τη σωστή πληροφορία. Μπορεί να ακούγεται λιγάκι ταπεινό αυτό, ίσως και βαρετό και μπορεί να σου πει κάποιος ότι θέλεις άλλον έναν τεχνοκράτη. Δε θέλω άλλον ένα τεχνοκράτη, θέλω πολλούς τεχνοκράτες, θέλω εκατομμύρια. Τότε μπορούμε να μιλάμε για μια άλλης μορφής κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει όλη αυτή η παραπληροφόρηση και η αχρηστία που επικρατεί. Ίσως σε κάποιες κοινωνίες να μη πραγματοποιηθεί  αυτό και να χαθούν, να σβήσουν. Σε άλλες ίσως να γίνει και να καταφέρουν να προχωρήσουν”.

Ο καθηγητής Ιωαννίδης αποφεύγει να κάνει προβλέψεις για την Ελλάδα και δεν το διακινδυνεύει. “Στις προβλέψεις μου έχω πέσει πάντα έξω, άρα δε θα διακινδυνεύσω άλλη μια, δε θέλω να κάνω πρόβλεψη. Τα στοιχεία όπως που έχουμε είναι τραγικά. Παρόλα αυτά  δε θέλω να χάνω την ελπίδα ότι μπορεί να προκύψει κάτι καλό.

Κανένα επιστημονικό μοντέλο δε μπορεί να λειτουργήσει πλήρως όταν έχουμε να κάνουμε με κοινωνίες ανθρώπων. Κρατάω την ελπίδα ότι η Ελλάδα δεν θα ανήκει σε αυτές τις κοινωνίες που θα σβήσουν, αλλά δεν μπορώ και να το αποκλείσω. Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα, είναι μια πιθανή εξέλιξη και  θα έλεγα ότι είναι μια αρκετά πιθανή εξέλιξη. Μπορεί όμως και να σωθεί από κάποιον που δεν έχει γεννηθεί ακόμη  ή από κάποιον που αυτή τη στιγμή σκέφτεται κάτι καινοτόμο. Άρα λοιπόν υπάρχει αυτό το στοιχείο της αβεβαιότητας. Νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία θα δώσει την ευκαιρία στον εαυτό της να πάρει το ρίσκο. Εδώ έδωσε την ευκαιρία σε τόσους αδαείς, σε τόσους μέτριους και άχρηστους που την εξουσιάζουν τόσα χρόνια, γιατί να μη δώσει την ευκαιρία σε πέντε, δέκα, εκατό ανθρώπους να πάρουν το ρίσκο και ίσως τελικά να είναι εκείνοι που θα  καταφέρουν να την τραβήξουν προς τα πάνω, ως σύνολο και όχι ως μονάδες.

Βάσω Μιχοπούλου

ΠΗΓΗ

“Όλα ξεκίνησαν με ένα τραγούδι” [μια συζήτηση με την κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά]

Συνέντευξη στον Λευτέρη Πανούση

παππα6

Μια συζήτηση με την κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά [υποψήφια της Χρυσής Αυγής στη Λέσβο], για το δικό της μονοπάτι μέσα στον κόσμο και για ένα τραγούδι…

Σχετικά με την εφημερίδα Εμπρός

Όταν πρωτοπήρα στα χέρια μου την εφημερίδα Εμπρός είχα κατά νου πως θα διάβαζα ένα εθνικιστικό έντυπο, στο οποίο παραδοσιακά το «μήνυμα» θα προηγούνταν του κειμένου, αν δεν το καπέλωνε.

Αυτό ξέρετε συμβαίνει σε όλες τις «ταγμένες» εφημερίδες, που δημιουργήθηκαν για να διαδώσουν κάποιες ιδέες.

Δεν συμβαίνει όμως στο Εμπρός

Σε τούτην εδώ τη σαββατιάτικη έκδοση, τα «μηνύματα» των κειμένων μπορεί βεβαίως να αφορούν λίγο ή πολύ τη διάδοση των εθνικιστικών ιδεών, σε καμία περίπτωση όμως δεν περιορίζονται στην ξύλινη γλώσσα ενός κομματικού εντύπου. Αντιθέτως, τα περισσότερα άρθρα της καλής εφημερίδας, ακολουθούν τις νόρμες του παλιού, καλού χρονογραφήματος, που ναι μεν μεταφέρει ιδέες αλλά δεν τις κονιορτοποιεί με τον μαντραγκά των κομματικών «επιταγών»

Το Εμπρός με λίγα λόγια είναι καμωμένο για να διαβάζεται – και να διαβάζεται μ’ αυτή τη λεπτή χαρά της ανάγνωσης, που ελευθερώνει τον νου του αναγνώστη, αντί να τον χειραγωγεί.

Κάπως έτσι, αναζήτησα τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από την έκδοση του Εμπρός κι έπεσα απάνω στη διευθύντρια του την κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι την κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά τη γνωρίζουμε άπαντες οι εθνικιστές κι όχι μόνον ως διευθύντρια του Εμπρός.

Ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής στις τελευταίες ευρωεκλογές κι επί πλέον είναι παντρεμένη με τον κ. Χρήστο Παππά, του οποίου η ιστορία στον εθνικιστικό χώρο είναι γνωστή σε όλους μας.

Της ζήτησα λοιπόν να  μου κάμει την τιμή να μου παραχωρήσει μια συνέντευξη, που [όπως και το ύφος του Εμπρός] δεν θα ήταν στενά και στεγνά μια πολιτική συνέντευξη αλλά μια ανθρώπινη συζήτηση, γύρω από την Ελληνική πραγματικότητα, στον Πολιτισμό, στην Παιδεία, στην Τέχνη, στην Αισθητική, στο κοινωνικό και στο ιστορικό Γίγνεσθαι [με την Ηρακλείτειο έννοια]

Προς μεγάλη μου χαρά δέχτηκε…

παππα3

Μια συνέντευξη [ή μήπως μια συζήτηση;] με την κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά

1.Διαβάζω στο σύντομο βιογραφικό σας ότι, γεννηθήκατε στα Εξάρχεια το 1969, είσαστε αρχαιολόγος, απόφοιτος της Προτύπου Σχολής Αναβρύτων και του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ακόμα, πτυχιούχος Αγγλικής και Γαλλικής γλώσσας.

Είσαστε παντρεμένη με τον κ. Χρήστο Παππά και μητέρα τριών παιδιών.

[http://www.xryshaygh.com/euroekloges#ixzz3kejd01Jl]

Κατατοπιστικά όλα αυτά αλλά εγώ θα προτιμούσα τη δική σας αφήγηση. Δώστε μου λοιπόν μια αυτοπροσωπογραφία σας και μην τσιγκουνευτείτε στα λόγια… 

Όπως κι εγώ, έτσι κι οι περισσότεροι αναγνώστες, διψούν να μάθουν για τη διευθύντρια του Εμπρός που τα άρθρα του, τους συντροφεύουν τα Σαββατοκύριακα…  Α, και μην παραλείψετε να μου περιγράψετε την καθημερινή Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά.

Ίσως πιο πολύ κι από τον πολιτικό να έχει σημασία ο άνθρωπος…

Αν ο πολιτικός δεν είναι πρωτίστως άνθρωπος, δεν μπορεί να υπηρετήσει τους άλλους ανθρώπους. Είμαι λοιπόν ένας άνθρωπος με καθημερινές συνήθειες που συνειδητά λιγοστεύω, και ιδιοτροπίες. Θα έλεγα πως αυτές, μάλιστα, υπερτερούν.

Μεγάλωσα τα παιδιά μου χωρίς νταντάδες και οικιακές βοηθούς, εργαζόμουν ταυτόχρονα κι έγραφα για την Χρυσή Αυγή. Ήθελα ό,τι κάνω να είναι στο όριο των δυνατοτήτων μου. Κουραστικό, αλλά διαπίστωσα ότι μπορώ να κάνω πολλά. Αυτό με έσωσε στην ζωή.

Το σχολείο δεν μου αρκούσε. Πήγα στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στο Λύκειο των Ελληνίδων, στους Προσκόπους. Είχα και την πολιτική δράση, δυο φορές την εβδομάδα. Σπούδασα και Ψυχολογία, πριν πάρω το πτυχίο της Αρχαιολογίας και των Κλασικών Γραμμάτων. Μου αρέσουν τα πάντα, δεν αποκλείω τίποτε, μου αρέσει η ζωή, αν και από μικρή είχα αυτό που λένε «μνήμη θανάτου». Ίσως γι’ αυτό!

Είμαι κατά βάσιν εύκολος άνθρωπος. Δεν έχω απαιτήσεις, αλλά ξέρω τι θέλω. Δεν μου αρέσει να βαριέμαι, να κάθομαι άπραγη, παρά μόνον όταν παρατηρώ την Φύση, κι αυτό είναι πολύ έντονη δραστηριότητα.

————————————-

2.Σε συνέντευξη σας σε εθνικιστική εφημερίδα, είχατε πει ότι δεν ενταχθήκατε στη Χρυσή Αυγή εξαιτίας του συζύγου σας αλλά ότι αντιθέτως είχατε μακρά πορεία στους αγώνες για τον Ελληνισμό. Μιλήστε μου γι αυτή την πορεία…

Όλα ξεκίνησαν νομίζω με ένα τραγούδι.

Η μητέρα μου ήταν καλλιτεχνική φύση και ιδιαίτερα καλλίφωνη. Ένα από τα τραγούδια που της άρεσε να τραγουδά είχε εκείνο το ρεφρέν «σαν πεθάνω θα φορέσω απ’ τη γη σου ένα λουλούδι και στερνό-στερνό τραγούδι το τραγούδι σου θα πω». Το θεωρούσα το απόγειο της ευτυχίας! Και το θεωρώ ακόμη. Αυτή ήταν η πρώτη μου συνειδητή κοινωνία με την αγάπη της Πατρίδας. Ακόμη με συγκλονίζει αυτός ο στίχος, πολύ βαθιά και απόλυτα.

Μεγάλωσα με την παρουσία του παππού μου που ήταν δεσποτικός, ασκητικός και με μια βαθιά χαρά της ζωής, ταυτόχρονα. Δεν έμαθα στα ροζ παραμύθια. Μεγάλωσα με τους Άθλους του Ηρακλέους, τους θεούς του Ολύμπου, τις ηρωίδες του 1821. Απέκτησα έναν βαθύ θαυμασμό για την διαχρονική Ελλάδα. Κι επειδή ήμουν και μοναχοπαίδι αλλά κι επειδή μου άρεσε κιόλας ο χώρος, διάβαζα πολύ από την βιβλιοθήκη του. Από Ιούλιο Βερν μέχρι Βίους Αγίων.

Μεγαλώνοντας, για να πάω στην Μασσαλίας ή στην Δημοκρίτου, περνούσα από σπουδαία βιβλιοπωλεία. Την Εστία, τον Ερμή. Διάβασα Δέλτα, Στασινόπουλο. Ένα φιλικό ζευγάρι με  μεγάλη καλλιέργεια με μύησε στα Αριστερά. Χάκα, ας πούμε. Δεν υπήρχε προκατάληψη στην γνώση.

Στα Ανάβρυτα είχα εξαίρετους καθηγητές. Άλλοι με ενεθάρρυναν στην γραφή. Μια καθηγήτρια μου ενέπνευσε την αγάπη για την Αρχαιολογία. Ένας άλλος μου είπε πως εγώ θα βρω τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μένει να το δούμε, αυτό! Κι ένας ακόμη, αρκετά ιδιόρρυθμος για τους συμμαθητές μου, που είχαμε όμως αμοιβαία αδυναμία, μου ελευθέρωσε την σκέψη, μου πρότεινε να πάω σε συγκεκριμένους τόπους στον Ταΰγετο. Εκεί βρήκα μέσα μου την Πατρίδα.

Από οικογενειακή κατεύθυνση θα έλεγα πως η οικογένειά μου ήταν κάπως παράδοξη. Διάβαζαν ΝΕΑ και ΑΚΡΟΠΟΛΗ ταυτόχρονα. Όπως πολλές ελληνικές οικογένειες και η δική μου ήταν διχασμένη από τον Εμφύλιο. Άλλοι να μιλάνε περήφανοι για «τα βουνά», άλλοι να διηγούνται την βία των Κομμουνιστών. Αδύνατον να καταλάβω ως παιδί πώς μπορεί τόση κακία και μίσος να χωρέσουν σε ένα μυαλό. Αν και αντιλαμβάνομαι την σκληρότητα της αντιπαράθεσης, ιδιαίτερα μετά τις διώξεις και τις δολοφονίες του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη και τον τραυματισμό του Αλέξανδρου Γέροντα, την 1 – 11 -2013, ακόμη απορώ με αυτούς που μισούν τους Εθνικιστές. Πιστεύω πως αν αφήσουν στην άκρη τον εγωισμό, σταματήσουν το πικάπ που   παίζει συνεχώς στο μυαλό τους, κι ακούσουν την δική τους φωνή θα γίνουν κι αυτοί Εθνικιστές. Δεν γίνεται να έχεις συναίσθηση του ότι είσαι  Έλληνας και να μην είσαι Εθνικιστής.

Πολιτικοποιήθηκα την δεκαετία του 80 όταν οι διαχωριστικές γραμμές ήσαν πολύ καλά σημαδεμένες. Το ΠΑΣΟΚ δεν μου άρεσε για λόγους αισθητικής. Η Νέα Δημοκρατία δεν είχε προσανατολισμό, δεν έβγαζε νόημα. Ο αντικομμουνισμός ορισμένων με απωθούσε γιατί ήταν αδιέξοδος, δεν είχαν πρόταση,  κι επιπλέον απεχθανόμουν πάντοτε τα τσιτάτα, την παπαγαλία.

Ένας οικογενειακός φίλος έλεγε ιστορίες για τους Ιάπωνες, για τον πολιτισμό τους. Από εκεί έμαθα ότι την Χιροσίμα δεν την κατέστρεψαν οι Ναζί. Ανακάλυψα την άλλη πλευρά της ιστορίας. Έμαθα για τις πολιτικές εναλλακτικές, το ΕΝΕΚ, κατόπιν την ΕΠΕΝ.

Σε μια έκθεση στο Πεδίον του Άρεως πήρα το πρώτο μου «εθνικιστικό» βιβλίο. Περικλής Γιαννόπουλος. Πάει, μαγεύτηκα. Διάβασα τα κλασικά, Δενδρινό, Πλεύρη. Ο Γιάννης Σχινάς με την ευγένεια, την υπομονή και τις βαθιές του γνώσεις είναι πνευματικός πατέρας.

Οι άνθρωποι που συναντάμε είναι μεγάλη πρόνοια του Θείου. Αξίζει να κάνουμε στάση και να τους μνημονεύουμε, και τους εξ αίματος και τους εκ πνεύματος συγγενείς.

Από τον πατέρα μου, ας πούμε, κληρονόμησα το γονίδιο του «Μπορώ». Το αεικίνητο, το όλα γίνονται αν τα παλέψεις.

Από την μεριά της μητέρας μου έρχομαι από μια αλυσίδα άξιων, δυνατών, αποφασιστικών γυναικών.

Είχα και έχω μια πολύ καλή φίλη με την οποία μοιραζόμαστε πολλά κοινά, με πρώτο μια ενστικτώδη αγάπη της γης μας. Χάρις σε αυτήν διάβασα Μπραζιγιάκ, Ντριε Λα Ροσέλ, Σελίν. Τα ευρωπαϊκά κινήματα, Γκρες. Αργότερα γίναμε και οι δύο μέλη του Front National.

Χρονικά να σας πω στον πολιτικό χάρτη, βρισκόμαστε στο 1986. Στην Κυψέλη. Χρονιά ξεκινήματος, από τις πιο σημαντικές χρονιές της ζωής μου. Αναρχικοί, επιθέσεις, μολότωφ, καμένα γραφεία που έγιναν φρούριο, αφίσες, συνθήματα, οι κλασικές εξορμήσεις στα μνημόσυνα στο Αγιονόρι, στο 5/42, στον Μελιγαλά, όπου οι παραζαλισμένοι από το μεταπολιτευτικό σφυροκόπημα Δεξιοί προσπαθούσαν να πατήσουν στα πόδια τους. Σχολείο χαρακτήρων.

Η Χρυσή Αυγή

Το πρώτο μου τεύχος της Χρυσής Αυγής το αγόρασα σε ένα περίπτερο στην πλατεία Κάνιγγος. Είχε στο εξώφυλλο ένα σκίτσο, έναν νέο με σηκωμένα μανίκια να σαλπίζει. Μου άρεσε πολύ αυτή η εικόνα. Μετά, το τεύχος με το κίτρινο εξώφυλλο και τον δικέφαλο αετό, αφιέρωμα στην Άλωση. Από τότε παρακολουθούσα την πορεία της Χ.Α. Δεν μου άρεσαν τα πάντα αλλά διάβαζα τα πάντα και σημείωνα στο πλάι τις απόψεις μου. Και όταν ένα τεύχος μου άρεσε, το έπαιρνα διπλό και το άφηνα σε ένα λεωφορείο, σε ένα καφέ να το διαβάσουν κι άλλοι.

Πολύ χάρηκα με το πρώτο φύλλο της εφημερίδας, το 1992. Το περίμενα με ενθουσιασμό. Στροφή στον πολιτικό αγώνα. Μου αρέσει η δράση.

Για την Χρυσή Αυγή πρωτοέγραψα το 1993. Τις εξωτερικές ειδήσεις. Και με την ενθάρρυνση του Αρχηγού ξεκίνησα να γράφω τακτικά. Μου έδινε θέματα. Διάβασα πολύ για να μπορέσω να ανταπεξέλθω!

Εγκαινίασα ως Οχιά την στήλη Δηκτικά, όπου έγραφα ελεύθερα, σαν σε προσωπικό ημερολόγιο. Πρωτοήμουν υποψήφια στο Κιλκίς, στις εκλογές του 1996. Έλαβα μερικές δεκάδες ψήφους, είπα θα πάω να τους βρω έναν-έναν, να δω ποιοι είναι αυτοί οι γενναίοι.

Το ΕΜΠΡΟΣ

Ανέλαβα την διεύθυνση της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ με την έκδοσή της, τον Ιούλιο του 2013. Η επαγγελματική προϋπηρεσία μου στα ΜΜΕ με βοήθησε. Έχουμε δυο πολύ καλούς Αρχισυντάκτες, με εμπειρία στον Τύπο, τον Γιώργο Φράγκο και τον Παναγιώτη Παναγόπουλο. Και αρθρογράφους που επιλέγουμε προσεκτικά, με ενδιαφέροντα σε θέματα επικαιρότητας, και ιδεολογικά βεβαίως, αλλά και με αποκλειστικές πληροφορίες. Είναι αμφίδρομη η σχέση που έχουμε αναπτύξει. «Κυνηγάμε» την είδηση, κάνουμε αποκλειστικά πριν τα βγάλουν οι μεγάλες Κυριακάτικες εφημερίδες, και παράλληλα έρχονται άνθρωποι σε μας γιατί ξέρουν ότι θα τιμήσουμε την συνεργασία μας. Είναι πολύ δημιουργικό αυτό.

Είναι απαραίτητο να στηριχθούν τα έντυπα του κινήματος, η εφημερίδα Χρυσή Αυγή, κάθε Τετάρτη, και το Εμπρός το Σάββατο. Κοστίζουν λιγότερο από έναν καφέ, αλλά μπορούν να ξυπνήσουν πολύ κόσμο.

Ιδεολογικά, ο Εθνικισμός μου είναι περισσότερο ενστικτώδης. Ξέρω όσα χρειάζεται να ξέρω, και συμπληρώνω επιλεκτικά. Πλουτίστηκε βέβαια με  διαβάσματα στον χρόνο και με την συναναστροφή του κ. Παππά που είναι κινητή βιβλιοθήκη της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και πολιτικό ον.

Μετά τον Σεπτέμβριο του 2013 η αγάπη μου για τον Λαό μας πολλαπλασιάστηκε. Οι ηττοπαθείς αναμασούν πως χάθηκε και δεν υπάρχει αγνότητα και ρομαντισμός στον πολιτικό αγώνα όπως παλαιότερα. Οι καιροί και οι συνθήκες αλλάζουν. Υπάρχει υστεροβουλία και προσωπικά κίνητρα. Εξαρτάται από το τι διαλέγει να δει κανείς. Η Χρυσή Αυγή έχει πιστεύω τους καλύτερους Έλληνες με εθνική συνείδηση, τους πιο αγνούς οπαδούς και μια ηγεσία που σηκώνει το βαρύ φορτίο και κάνει το παν για να σταθεί στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων.

————————————–

παππα5

3.Στο άρθρο σας: «Εθνικισμός – η μόνη απάντηση στα προβλήματα της Ελλάδας» [http://panusis.blogspot.gr/2015/08/blog-post_64.html] γράφετε μια εκπληκτική φράση…

Την ξεπατικώνω εδώ επί λέξει…

«Στον πολιτισμό των αδυνάμων που είναι κυρίαρχος τούτη την εποχή, η Δειλία είναι το πιο εύκολο κοινωνικό μάθημα, και οι πολιτικοί ηγέτες δεν αποτελούν εξαίρεση…»

Ο όρος «πολιτισμός των αδυνάμων», με παραπέμπει σε Νίτσε, σε Γκυστάβ Λε Μπον και γενικά στους προφήτες της «μετατροπής των λαών σε μάζες».

Μιλήστε μου γι αυτή την βαθιά κοινωνική μετατροπή των δυτικών κοινωνιών στον 20ο αιώνα και για το τι ρόλο μπορεί να παίξει ο εθνικισμός, σε έναν κόσμο χειραγωγούμενων μαζών, όπου ο άνθρωπος τείνει να χάσει εντελώς την αξία του.

Έτσι είναι. Αλλά, ξέρετε, η αξία του ανθρώπου είναι ευθέως συνδεδεμένη με την αυτοσυνειδησία. Κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει κάποιον που έχει συναίσθηση του ποιος είναι. Ομοίως οι τενεκέδες βγάζουν έναν ξεχωριστό ήχο. Επιλέγει κανείς να εγκαταλειφθεί στον συμβιβασμό, στην κόπωση. Τότε ποιος ο λόγος να ζεις;

Για την Ευρώπη, θα πρέπει να πάμε πιο πίσω στον χρόνο. Στην Βιομηχανική Επανάσταση, εκεί που επήλθε η βίαιη  ρήξη του ανθρώπου με την Φύση. Γιατί και στον Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση όταν αυξήθηκε ο πληθυσμός, αναπτύχθηκαν τα αστικά κέντρα και ένας τρόπος ζωής πιο κοντινός με τον σημερινό, λιγότερο παραδοσιακός και περισσότερο ελευθεριάζων, η ύπαιθρος εξακολούθησε να είναι ζωντανή. Η αποκοπή από την Ρίζα που είναι η ύπαιθρος είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για να αποκτήσει ο άνθρωπος αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση.

Λέει ο Καζαντζάκης, «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!». Ρωτούν αναγνώστες και οπαδοί αν ο αγώνας μας θα έχει κάποιο αποτέλεσμα. Μα έχει ήδη. Είμαστε εδώ. Ζούμε και αγωνιζόμαστε. Τι άλλο αξίζει να κάνουμε; Θα αγωνιστούμε και θα νικήσουμε γιατί βάζουμε την ψυχή μας στον αγώνα. Είναι νόμος της Φύσης.

Κι αφού μιλάμε προσωπικά, χαίρομαι που υπάρχουν νεότεροί μου που μεγάλωσαν με τα κείμενα τα δικά μου και άλλων συναγωνιστών, που οργανώνουν την σκέψη τους και την εκφράζουν στρωτά.

Χαίρομαι τους νέους της Χ.Α. που είναι δυνατοί στο σώμα, περισσότερο από ό,τι κοιτάζαμε να είμαστε στην δική μου γενιά. Εύχομαι να χτίζουν το ίδιο δυνατά και το πνεύμα και την ψυχή τους.

Για μένα αυτό που κάνω είναι μια εσωτερική ανάγκη.

Σε συλλογικό επίπεδο πάλι, ο Εθνικισμός μπορεί να λυτρώσει.

Ο λαός μας και οι άλλοι λαοί τυραννιόνται από τις ιδεολογίες. Την δικτατορία του «έτσι είναι και δεν αλλάζει». Όλα ψέματα. Φαντάζεστε να έλεγαν οι άνθρωποι των σπηλαίων «αυτό είναι και δεν αλλάζει»; Δεν θα είχαμε Παρθενώνες. Κι εκείνοι ήσαν τουλάχιστον καλύτεροι από μας γιατί δεν είχαν την Δειλία και τον Φόβο να τους καταδυναστεύουν. Τολμούσαν. Δοκίμαζαν. Το χειρότερο είναι αυτό που ζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Αναλώνει το θάρρος του σε εξτρίμ σπορτς κι αφήνει την Πατρίδα του να χάνεται. Πόσο άρρωστο είναι αυτό;

Ο αξιακός χάρτης του σύγχρονου κόσμου σε αντιπαράθεση με τον Εθνικισμό, είναι μια μεγάλη συζήτηση. Τον Φόβο τον καταλαβαίνω, την Δειλία την απεχθάνομαι. Η ευκολία του σύγχρονου τρόπου ζωής καταπνίγει το φρόνημα, το ναρκώνει. Τι νομίζετε, πως είναι μόνον οι σύριγγες και το «περιθώριο»;

Δεν πιστεύω σε έναν μεσσιανικό αλλά σε έναν λαϊκό εθνικισμό. Ας καλλιεργήσουμε το κτήμα μας ο καθένας, και ο ηγέτης θα φανεί.

Πιστεύω ότι η Φύση έχει προνοήσει για την δημιουργία μιας φυσικής αριστοκρατίας. Φυσική αριστοκρατία είναι ένας συναγωνιστής άνεργος που αρνείται να οικτίρει τον εαυτό του, που κοιμάται νηστικός σε ένα υπόγειο αλλά βγαίνει στον αγώνα με χαμόγελο και πίστη.

Ο Εθνικισμός είναι αξιοκρατικός, διορθώνει τις τεχνητές ανισότητες.  

—————————–

4.Πιστεύετε ότι η Ελλάδα αυτή την ιστορική στιγμή περνάει μια αμιγώς οικονομική κρίση και μάλιστα συστημική κρίση του καπιταλισμού, όπως ισχυρίζονται οι «διανοούμενοι» του μαρξιστικογενους ακαδημαϊκού κατεστημένου ή μήπως η χρεωκοπία μας δεν είναι μόνον οικονομική;

Η κρίση βεβαίως και είναι κρίση του Καπιταλισμού. Προηγήθηκε ο Κομμουνισμός και ακολουθεί μοιραία το alter ego του.

Οι θεωρίες της ηθικής παρακμής επιτείνουν τον πεσιμισμό και την ομφαλοσκόπηση. Εξυπηρετεί το Σύστημα το «όλοι φταίμε», γιατί έτσι αποσείει τις ευθύνες του. Ζημιώνει υποτίθεται το κράτος αυτός που κλείνει έναν ημιυπαίθριο για να προσθέσει ένα δωμάτιο στο σπίτι για τα παιδιά του, και είναι τάχα συνυπεύθυνος για την καταστροφή της χώρας με αυτούς που παίρνουν τις μίζες για τα εξοπλιστικά.

Άλλοι έχουν μια νοσηρή ενοχική τάση. Είμαστε συνυπεύθυνοι στην παρακμή γιατί σταματήσαμε να τρώμε μπάμιες και τρώμε περισσότερα μπιφτέκια. Αυτό ισχύει απολύτως σε επίπεδο βιολογικό γιατί η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην σκέψη και την ψυχοσύνθεση. Και σε μεταφυσικό, γιατί τόση αιματοχυσία εμβίων όντων όπως συμβαίνει με τα σφάγια, είναι ένα άγος της ανθρωπότητας. Αλλά δεν το εννοούν έτσι, δυστυχώς. Ξέρετε, στα χωριά μας έσφαζαν στις γιορτές, έκαναν ουσιαστικά θυσίες κατευναστικές στον Θεό. Αυτό έχει χαλάσει.

Αλλά στην εκδοχή που προβάλλεται η οπισθοδρόμηση από τους ηθικολογούντες,  είναι λάθος. Δεν θα σταματήσουμε τον άνθρωπο από το να θέλει το καλύτερο για τον ίδιο και τα παιδιά του. Αυτό κινεί τον Πολιτισμό. Η εμμονή με το παρελθόν είναι το αφύσικο.

Το Σύστημα είναι αυτό που χρεωκοπεί. Και με την χρεωκοπία του απελευθερώνονται τεράστιες δυνάμεις. Εμείς οι Εθνικιστές, εμείς οι Έλληνες πρέπει να είμαστε παρόντες και σε εγρήγορση.

———————————

5.Η λαθρομετανάστευση και ο λαθρεποικισμός είχαν άμεσα και δραματικά αποτελέσματα στην υποβάθμιση της αξίας της εργασίας, ρίχνοντας τα μεροκάματα σε εξευτελιστικά επίπεδα και μετατρέποντας σε καθεστώς τη μαύρη εργασία.

Πιστεύετε ότι εκτός από τις φανερές οικονομικές επιπτώσεις, η λαθρομετανάστευση είχε και άλλες, ίσως και πιο ουσιαστικές επιπτώσεις, στον πολιτισμό μας ή στην παιδεία μας;

Πριν από 20 και πλέον χρόνια όταν η Χρυσή Αυγή τα έλεγε αυτά, και προειδοποιούσε «Κάθε ξένος εργάτης, ένας Έλληνας άνεργος» ήταν πράγματι θέμα εργασίας. Θέμα ποιότητας ζωής. Τώρα είναι θέμα ζωής ή θανάτου.

Έχω συμπάθεια για όλους τους λαούς. Με συναρπάζει η άγρια ζωή στην Αφρική, θέλω να ταξιδέψω στις Ινδίες, στην Λατινική Αμερική. Αλλά δεν θέλω να ανταλλάξω αυτό που είμαι. Να γίνει δηλαδή η Αθήνα Ισλαμαμπάντ. Άμα θελήσω να δω το Ισλαμαμπάντ, θα πάω στο αυθεντικό.

Για το ζήτημα της  εργασίας η προσέγγιση «ε, και αυτοί άνθρωποι του Θεού είναι» που παραχωρεί το δικό μας δικαίωμα στην ζωή -που δεν είναι δικό μας, αλλά θεϊκά δοσμένο-, είναι η βασική αιτία του αυτοχειριασμού και των Ελλήνων και του Ευρωπαϊκού κόσμου.

Η σχεδιασμένη και καθοδηγούμενη εισβολή στην Πατρίδα μας σημαίνει την βιολογική εξόντωση του Έθνους μας. Σε όσες γειτονιές συγκεντρώνονται αυτοί οι πληθυσμοί, με την αυθάδεια τη βαρβαρότητάς τους, οι Έλληνες, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, φεύγουν .

Οι μόνοι που εξυπηρετούνται είναι οι ολιγάρχες. Στην αρχή έκλεισαν τα ελληνικά εργοστάσια τελείως, όσα έμειναν τα πήγαν σε γειτονικές χώρες με φθηνά εργατικά χέρια και σχεδόν συμβολική φορολόγηση,  έφεραν προϊόντα κατασκευασμένα στην Ασία και τώρα φέρνουν την Ασία εδώ για να γλιτώσουν και τα μεταφορικά.

Αυτά σε ένα πρώτο, επιφανειακό επίπεδο βέβαια. Γιατί η βασική αιτία της ασιατικής και αφρικανικής εισβολής, είναι ο ρατσισμός εναντίον των Ευρωπαίων.

——————————–

6.Μιας και κάναμε λόγο για πολιτισμό, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να άκουγα τη γνώμη σας για τη σημερινή κατάσταση στην Τέχνη ή στον Στοχασμό. Πιστεύετε μήπως ότι υπάρχει οπισθοδρόμηση σε όλο τον κόσμο του λευκού ανθρώπου;

Ο πολιτισμός και η παιδεία όπως έχουν διαμορφωθεί είναι έννοιες παραποιημένες και εν συνεχεία υπερτιμημένες  από το κυρίαρχο Σύστημα. Τι πολιτισμός και τι παιδεία να υπάρξει εάν πάψουν να υπάρχουν Έλληνες; Ένας Αφρικανός που απαγγέλει «Αντιγόνη» δεν είναι νίκη του Πολιτισμού. Είναι προτιμότερος ένας Έλληνας βοσκός που παίζει σκάρο. Αυτός θα συνθέσει κάποτε την δική του «Οδύσσεια».

Τα τελευταία πενήντα χρόνια έχουμε δημόσια γενική παιδεία, έχουμε κρατική  πολιτιστική πολιτική, υπουργούς, συλλόγους, χρηματοδοτήσεις. Έχουμε χιλιάδες ηθοποιούς, μουσικούς, καλλιτέχνες κάθε είδους. Αυτός ο πολιτισμός που αφορά το άτομο, την ατομική ικανοποίηση, την ψυχοθεραπεία, αν μένει εκεί,  δεν αφορά το Έθνος.

Ξέρετε, εκείνοι οι άντρες που έβαζαν μαλαματένια σκαλιστά πιστόλια, πάλες και σπαθιά στο ζωνάρι και πήγαιναν να συναντήσουν τον θάνατο για να υπερασπιστούν τον κόσμο τους, δεν είχαν πάει δώδεκα χρόνια υποχρεωτικό σχολείο. Είχαν όμως αγγίξει την φλέβα της αισθητικής, του Ωραίου.

Γράφει η Σάβιτρι Ντέβι πως ο πολιτισμός σταμάτησε από τότε που οι άνθρωποι έμαθαν ανάγνωση και γραφή. Πρωτύτερα, με την μετάδοση της γνώσης από στόμα σε στόμα, ο πολιτισμός μας ήταν πιο γόνιμος. Το έχω σκεφτεί πολύ και συμφωνώ με την ιδέα της.

Είμαι όμως αισιόδοξη. Η κατάρρευση απελευθερώνει, δίνει στους ανθρώπους την δυνατότητα να είναι αληθινοί, και τότε μπορούν να γίνουν πάλι δημιουργικοί και να ανακαλύψουν τα ουσιώδη.

——————————–

7.Πως θα μπορούσε ο εθνικισμός να βάνει φρένο στον εθνικό, πολιτισμικό, οικονομικό και κοινωνικό κατήφορο που έχουμε πάρει;

«Η ξενομανία είναι αμορφωσιά», λέει ο Γιαννόπουλος. Αν γευτούμε την Ελλάδα, αποκλείεται να γίνουμε πια βλαχοδήμαρχοι. Χρειάζεται συλλογική προσπάθεια. Χρειάζεται παιδεία ουσιαστική. Όχι παπαγαλία, πάρκινγκ παιδιών, βαθμοθηρία. Τα μαθήματα Ιστορίας, ας πούμε, που είχε ξεκινήσει η Χρυσή Αυγή πριν τις διώξεις ήσαν στην σωστή κατεύθυνση.

Η εθνική, η πρωτογενής παραγωγή, η αυτάρκεια αγαθών θα γεννήσει στον λαό μας ξανά την αίσθηση της δύναμης. Το «δεν σας έχω ανάγκη.  Μπορώ, Θα τα καταφέρω», είναι μεγάλη υπόθεση. Ε, από κει και πέρα ο δρόμος ανοίγει. Οι κυβερνήσεις του πολιτικαντισμού καλλιέργησαν το πνεύμα της «μικράς πλην τιμίου Ελλάδος». Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές θέλουμε και αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα, ισχυρή, με αξιοπρέπεια , με κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα τα καταφέρουμε!

——————————-

8.Θεμέλιο του Πολιτισμού είναι η Παιδεία. Η Χρυσή Αυγή κάμει συχνά λόγο για τη μετατροπή της Ελληνικής παιδείας σε όργανο προπαγάνδας αντεθνικών και νεοταξίτικων ιδεοληψιών.

Προσωπικά πιστεύω ότι εκπαιδευτικά προγράμματα που τάχα μου «προστατεύουν τη διαφορετικότητα» και είναι αναγκασμένοι να τα εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί, απλώς προπαγανδίζουν τις σεξουαλικές διαστροφές και την πολυπολιτισμικότητα.

Ποια είναι η δική σας γνώμη στο μέγα ζήτημα της Ελληνικής παιδείας; 

Αν οι Έλληνες έδιναν στη Χρυσή Αυγή τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά της οράματα, ποιοι θα ήταν οι βασικοί άξονες στους οποίους θα θέλατε να κινηθεί η παιδεία;

Έχω δυο πολύ προσωπικούς ήρωες, την Αγγελική Χατζημιχάλη και τον Δημήτρη Πικιώνη. Είναι από τους λίγους ανθρώπους που σεμνύνομαι. Η Χατζημιχάλη, σε μια εποχή που οι κυρίες της «καλής κοινωνίας» φόρτωναν τα σπίτια τους Λουδοβίκους, τόλμησε να βάλει στο σαλόνι της σκυριανά έπιπλα ακριβώς για να προκαλέσει τον μαϊμουδισμό και την ξενομανία.

Ο Πικιώνης ένωσε την Αρχαία γνώση με τον Λαϊκό πολιτισμό και δημιούργησε ένα νέο, σύγχρονο και ταυτόχρονα πλήρως εναρμονισμένο στο ελληνικό τοπίο, πρότυπο.

Δεν υπάρχει, κύριε Πανούση, άλλος καρποφόρος δρόμος από αυτόν. Δεν υπάρχει παλιό και νέο, παρελθόν και μέλλον. Ο Χρόνος είναι μια εφεύρεση, μια νοητική ανωμαλία. Έτσι, δεν υπάρχει Αρχαία Ελληνική. Υπάρχει η Ελληνική γλώσσα. Η οποία διδάσκεται επίτηδες δυσνόητα, με τρόπο που τα παιδιά να την μισούν, να μισούν δηλαδή το ίδιο τους το Είναι.

Είμαι υπέρ μιας βιωματικής Παιδείας. Αξιοκρατικής, όπως είχαμε στο σχολείο μου στα Ανάβρυτα παιδιά κάθε κοινωνικής τάξης, που προχωρούσαν με βάση τις ικανότητές τους και την θέλησή τους για μάθηση. Η χώρα μας παράγει λαμπρά μυαλά, γεννάμε επιστήμονες εξαιρετικούς. Αντί να γίνονται η δόξα των ΗΠΑ ή της Βρετανίας, να γίνουν η δόξα της Ελλάδας. Αυτό είναι Εθνικισμός.

————————–

9.Παρά τη λυσσαλέα προπαγάνδα του καθεστώτος κατά της Χρυσής Αυγής, που παρουσιάζει τους χρυσαυγίτες ως φαλλοκράτες και οπισθοδρομικούς, βλέπουμε πολλές γυναίκες να διαδραματίζουν καίριους ρόλους σε όλους τους κοινωνικούς τομείς, όπου δραστηριοποιείται ο Λαϊκός Σύνδεσμος. Ποια είναι η «εικόνα» και το πρότυπο της γυναίκας, στην εθνικιστική ιδεολογία; Κι ακόμα, πως αντιλαμβάνονται τον φεμινισμό οι γυναίκες της Χρυσής Αυγής;

Ε, μα είναι, σε ένα βαθμό, δεν είναι ψέμα! Αλλά εκπαιδεύονται από την πραγματικότητα. Ξέρετε, ο καθένας μπορεί να φτιάχνει την δική του εικόνα για την ιδανική γυναίκα. Κάποιοι έχουν στο νου τους την παραδοσιακή, γλυκειά, αφοσιωμένη, μητέρα-νοικοκυρά. Κάποιοι ένα υβρίδιο Ζήνας και οδαλίσκης. Όλα μπορούν να συνυπάρξουν αρκεί να εξυπηρετούν την Αλήθεια και την Πατρίδα.

Οι διαφορές μεταξύ των φύλων και οι αδυναμίες, βεβαίως υπάρχουν.

Πολλές γυναίκες ψηφίζουν με κριτήριο το ότι  ο τάδε είναι (δηλαδή τους φαίνεται) «καλό παιδί», ο άλλος θα ήταν ο ιδανικός γαμπρός για την κόρη τους, ή ο Βαρουφάκης είναι «μάτσο» τύπος, κ.ο.κ. Σε αυτά οι γυναίκες μειονεκτούν, λόγω συναισθήματος που δεν εκφράζεται με αλήθεια στις στενές διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Από την άλλη βλέπετε τι επίθεση δέχεται η Μέρκελ ή η Χριστοδουλοπούλου. Και φέρνω αυτές τις δύο ως παράδειγμα γιατί είμαστε πολιτικά και ιδεολογικά αντίπαλοι. Αλλά η κριτική που τους γίνεται δεν έχει να κάνει με το τι λένε, τι κάνουν  τι σκέφτονται, αλλά με το πώς μοιάζουν εξωτερικά. Αν δηλαδή τα ίδια τα έκανε η Τζολί ή η Μπελούτσι κάποιοι δεν θα είχαν επιχειρήματα να τις αντιμετωπίσουν. Εκεί υστερούν οι άντρες. Βλέπετε, η Δημοκρατία έχει τα ελαττώματά της, και εδράζονται στις ταπεινές ανθρώπινες αδυναμίες, από τους δημαγωγούς της αρχαιότητας μέχρι το σημερινό μηντιακό κατεστημένο.

Η θέση μου είναι ότι άνδρες και γυναίκες είναι ίσοι αλλά όχι ίδιοι. Η Χρυσή Αυγή λέει ότι γυναίκες και άνδρες πρέπει να στρατεύονται, και να υπηρετούν την Πατρίδα. Λέμε ότι θα προστατεύσουμε την οικογένεια και την ανύπαντρη μητέρα. Είναι υποκριτικό η παγκόσμια κοινή γνώμη να θλίβεται για το παιδί του μετανάστη που πνίγηκε, αλλά να θεωρεί φυσικό να κατακρεουργούνται χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο στην Ελλάδα, από την κοιλιά της μάνας τους, γιατί δεν υπάρχει πρόνοια αλλά περισσεύει η υποκρισία.  

Κατά ένα τρόπο το παραδοσιακό πρότυπο είχε λύσει τα ζητήματα της ισότητας. Η γυναίκα κανόνιζε τα του σπιτιού και της οικογένειας, ο άνδρας παρείχε τα εξωτερικά, τα προς το ζην και την ασφάλεια.

Έχω μια πολύ καλή ιστορία, για εδώ. Μια θεία του συζύγου μου ήταν πολύ αγαπημένη με τον άνδρα της, και πολύ προκομένη η ίδια. Αλλά με πολυμελή οικογένεια, φτώχεια, δουλειά στα ζώα, κλπ.  δεν προλάβαινε να τα κάνει όλα. Ξυπνούσε λοιπόν πριν την ανατολή του ήλιου για να ζυμώσει, να κάνει όλες τις ετοιμασίες και μαζί της ξυπνούσε και ο άνδρας της. Κι έκανε τις δουλειές μαζί της, αλλά χωρίς να ανάβουν την λάμπα για να μην τους δουν στο χωριό και που ότι ο τάδε βοηθάει την γυναίκα του.

Ας μην πούμε τι γίνεται σήμερα τι τσακωμός, τι ξένες οικοβοηθοί. Ο πολιτισμός του εγωισμού και της τεμπελιάς. Όλα είναι ζήτημα θέλησης, χαρακτήρος και απόφασης.

—————————-

10.Ποια είναι η προσωπική σας στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία, στα σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ ομοφυλόφιλων ζευγαριών, στον ελεύθερο έρωτα και γενικώς σε όλες αυτές τις νεωτερικές μορφές διαπροσωπικών σχέσεων, που έχουν επιβληθεί ως «πρέπουσα συμπεριφορά» στη νεοταξίτκη Ευρώπη;

Με βρίσκει αντίθετη οτιδήποτε επιβάλλεται, είτε ως παλιακό είτε ως νεωτερικό. Τα περί έρωτος είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολα και πολύ προσωπικά χωράφια. Κι εδώ η ισορροπία του προσωπικού με το συλλογικό είναι το κλειδί. Κάποιες θρησκείες βλέπουν τον έρωτα αποκλειστικά ως μέσον προς τεκνογονία. Αυτό είναι κραυγαλέα αντίθετο με την Φύση του ανθρώπου. Και για τον Εθνικισμό η επιλογή συντρόφου περικλείει την αναγκαιότητα της γέννησης γερών παιδιών για την διατήρηση της Φυλής. Αυτό δεν είναι κακό από μόνο του. Αλλά είναι πολύ στεγνή η ζωή που πορεύεται έτσι.

Ας πούμε ότι ο έρωτας είναι φτερωτός, και όταν έχεις κάνει κτήμα σου κάποιες γενικές γραμμές αυτογνωσίας, πως δεν σμίγει ας πούμε η λιβελλούλα με τον ποντικό, τότε μπορείς να πεις ναι στην ελευθερία.

—————————-

παππα4

11.Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που συμμετείχατε σε ένα διεθνές συνέδριο ευρωπαϊκών εθνικιστικών κινημάτων, με θέμα τις πολιτικές διώξεις κατά των εθνικιστών. Γνωρίζω ότι η Χρυσή Αυγή έχει θαυμαστές και στην Αμερική και στην Ευρώπη. Προσφάτως μάθαμε για τη συνεργασία σας με την ιταλική casa pound. Θα έλεγα μάλιστα ότι η Χρυσή Αυγή [Alba Dorata, όπως είναι γνωστή στην Ιταλία] είναι το μοναδικό Ελληνικό κόμμα που έχει αδερφές οργανώσεις σε τόσες δυτικές χώρες [ΗΠΑ, Ιταλία, Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία κ.λπ]

Τι είναι τελικά αυτό που γοητεύει τους Ευρωπαίους εθνικιστές στη Χρυσή Αυγή; Θα ωριμάσουν άραγε κάποτε συνθήκες ώστε να δούμε μια πανευρωπαϊκή ένωση των εθνικιστικών κινημάτων;

Πράγματι, εκπροσώπησα την Χρυσή Αυγή στο Συνέδριο και ως Διευθύντρια του ΕΜΠΡΟΣ και ως σύζυγος πολιτικού κρατουμένου, και συμμετείχα στον εορτασμό της Ζαν ντ’ Αρκ που πραγματοποιούν τα γαλλικά εθνικιστικά κόμματα και σχηματισμοί με προσκεκλημένους Εθνικιστές από όλη την Ευρώπη. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω και με παλιούς γνώριμους, τριακονταετίας, να σας πω, και με καινούριους συναγωνιστές.

Και πράγματι, κοιτούν την Χρυσή Αυγή με δέος και προσβλέπουν σε μας.

Αυτό που μου είπε ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν, τον Ιούλιο, στην συνέντευξη που μου παραχώρησε στο σπίτι του στο Παρίσι για το ΕΜΠΡΟΣ, ισχύει απολύτως, ότι δηλαδή «Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι ο μοχλός που θα θέσει σε κίνηση την Ευρώπη». Έτσι ακριβώς μας βλέπουν.

Είναι μεγάλο το καθήκον , αλλά έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Για τα δύσκολα.

Είμαι όμως πραγματίστρια.

Οι ενώσεις και τα υπερεθνικά σχήματα σημαίνουν συμφέροντα. Ας μην ανατρέχουμε λοιπόν στην λογική των παλαιοκομματικών όρων. Αυτό που μπορεί να γίνει, είναι μια συμμαχία κομμάτων που εκφράζουν τις ίδιες ή παρεμφερείς αρχές και αξίες. Σε ένα τέτοιο σχήμα χωρούν και πιο επαναστατικά κόμματα και κάποια πιο συντηρητικά που αγωνίζονται για την ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Η Ευρώπη ζει έναν πόλεμο, πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Εμείς στην Ελλάδα, στην Χρυσή Αυγή, κάναμε αυτό που δεν περίμενε κανείς εκτός από όσους πιστεύουμε στην θεϊκή προέλευση και αποστολή των Ελλήνων. Τόσο απλά.

Πολλά πολιτικά κινήματα μας βλέπουν ως παράδειγμα, μας θαυμάζουν γιατί όντως κάνουμε έναν ηρωικό αγώνα, και δεν το λέω με έπαρση αλλά με πλήρη γνώση των αντικειμενικών συνθηκών. Δεν συγκρινόμαστε με τους Σαλαμινομάχους, ας πούμε, αλλά ζούμε σε αντιηρωικές εποχές, πολύ διαφορετικές από τις δικές τους.

Ανοίγουμε για άλλη μια φορά τον δρόμο στην Ιστορία. Η Χρυσή Αυγή προσφέρει στην χώρα και τον λαό μας για πρώτη φορά κάτι που του είχαν στερήσει οι πολιτικάντηδες του αυτοχρισμένου συνταγματικού τόξου. Την δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει στις διεθνείς εξελίξεις, να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, να γίνει οδηγός και όχι ουραγός. Πάνω σε αυτό πρέπει να δουλέψουμε, ώστε όταν κατακαθίσει ο κουρνιαχτός, να μπορέσει η Ελλάδα να παίξει και στην ειρήνη τον ρόλο που της αρμόζει.

———————-

12.Και μια τελευταία «δύσκολη» ερώτηση… Είσαστε αισιόδοξη για το μέλλον του Ελληνισμού; Ή μήπως η Ελλάδα θα ακολουθήσει την Ευρώπη, σε μια θλιβερή επανάληψη της άλωσης της Ρώμης, από τους βαρβάρους…

Πρόσφατα διάβασα μια πολύ «σκούρα» περιγραφή του μέλλοντος που καταλήγει ως εξής:  έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στο Τίποτα και την Ιστορία.

Κι αυτό που λέτε, αν είναι να γίνει, θα το αντιμετωπίσουμε. Αρκεί να υπάρχουμε. Προσωπική μου πίστη είναι ότι είμαστε καταδικασμένοι από την Μοίρα μας να υπάρχουμε. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Όλοι έχουμε μια ζωή. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε με αυτήν την ζωή. Οι Έλληνες είμαστε η μαγιά του κόσμου. Κι αυτό είναι η πηγή της μεγαλύτερης αισιοδοξίας μου.

————————————-

Αγαπητή κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά, σας ευχαριστώ για το χρόνο που μου παραχωρήσατε και εύχομαι τα καλύτερα για εσάς, για τον σύζυγο σας, τον κ. Χρήστο Παππά αλλά και για το αγαπημένο μου Εμπρός, στον αγώνα σας για έναν καλύτερο κόσμο και μια ελεύθερη Ελλάδα.

Α, και κάτι ακόμα…

Όταν δημιουργήθηκε αυτη η συνέντευξη δεν είχαν βγει ακόμα τα ψηφοδέλτια της Χρυσής Αυγής.

Συνεπώς, η εκ βαθέων συζήτηση με την κ. Ειρήη Δημοπούλου-Παππά ήταν εντελώς απαλλαγμενη από το βάρος μιας πολιτικής υποψηφιότητας

Ωστόσο η κ. Ειρήνη Δημοπούλου-Παππά θα έιναι υποψηφια της Χρυσής Αυγής και μάλιστα στη Λέσβο.

Ένα από τα νησιά μας, που απειλούνται με λαθρεποικισμό και ισλαμική κατοχή

Προτιμήσαμε όμως να την βγάλουμε έτσι όπως πρωτοδημιουργήθηκε, με την τόση γνησιότητα, αντι να την περιορίσουμε σε μία αμιγώς πολιτική συνέντευξη

Άλλωστε όπως το είπε και η ίδια: «όλα ξεκίνησαν από ένα τραγούδι»

Ας αφήσουμε λοιπον τη μουσική της Ελλάδας να συνοδεύει τους αγώνες μας…