Μήνυμα Ν. Γ. Μιχαλολιάκου για τις Προεδρικές Εκλογές της Κύπρου

 

Περήφανοι Έλληνες της Κύπρου. Από την πόλη των Αθηνών απευθύνω θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλους εσάς που κρατάτε Θερμοπύλες στη μαρτυρική Μεγαλόνησο.

Σε τρεις μήνες από σήμερα δίνετε τη μάχη για την εκλογή του Προέδρου της Κύπρου. Σε αυτό τον ωραίο αγώνα είμαι βέβαιος πως θα βγείτε νικητές. Όσα εμπόδια και αν σας βάζει το σύστημα να μην λυγίσετε και να είστε περήφανοι που είστε Εθνικιστές.

Ο λαός της Κύπρου έχει ξεκάθαρη αντιομοσπονδιακή επιλογή και αυτή είναι του αγαπημένου μου συναγωνιστή, Χρίστου Χρίστου. Τα παιδιά του Ευαγόρα και του Αυξεντίου δεν πρόκειται να ξεπουλήσουν το αίμα των προγόνων τους και θα συνεχίσουν τη μάχη μέχρις εσχάτων για να παραμείνει η Κύπρος ελληνική. Αγωνιστείτε για να μην περάσει καμία προδοτική λύση τύπου Ομοσπονδίας μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου.

Αδέλφια, συναγωνιστές και συναγωνίστριες,  οι ψευτοεθνικόφρονες του σχεδίου ΑΝΑΝ απεργάζονται ένα νέο σχέδιο για την ολοκληρωτική τουρκοποίηση της Κύπρου μας. Χρέος σας να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ.

Στο πλευρό σας έχετε ολόκληρο τον ελληνισμό. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή στηρίζει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ το συναγωνιστή Χρίστο Χρίστου στις επερχόμενες Προεδρικές Εκλογές. Ήρθε η ώρα οι Εθνικιστές να ανέβουν εκεί που τους αξίζει και στη Μαρτυρική μας Μεγαλόνησο. Σας εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο που έχετε να επιτελέσετε.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

πηγή: elamcy

Advertisements

Υπάρχει κατοχή, μαλάκα

Υπάρχει κατοχή, μαλάκα

Του Φοίβου Νικολαΐδη

ΣΟΥΠΕΡΝΟΒΑ

Δευτέρα πρωί ξυπνάς, φτιάχνεις τον καφέ σου, ετοιµάζεις το πρωινό σου και µε γοργούς ρυθµούς ξεκινάς για τη δουλειά. Εκεί αναλώνεσαι σε διαφόρων ειδών συζητήσεις που αφορούν κυρίως το ποδόσφαιρο, τα γκοµενικά, την πολιτική και τα διάφορα σκάνδαλα που κατά καιρούς εµφανίζονται στο προσκήνιο. Φεύγεις από τη δουλειά κατά το απογευµατάκι, συνήθως κουρασµένος, και είτε πας σπίτι και µένεις εκεί µέχρι το επόµενο πρωί χαζεύοντας το κινητό, την τηλεόραση ή τον υπολογιστή είτε καταλήγεις µε κάποια παρέα σε µέρη όµορφα και µαγικά, άλλοτε τρώγοντας και άλλοτε πίνοντας σαν να ’ναι η τελευταία φορά.

Το ίδιο σκηνικό επαναλαµβάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της βδοµάδας µε αποκορύφωµα το Σαββατοκύριακο, όπου οι έξοδοι πολλαπλασιάζονται, το ίδιο και οι απολαύσεις, ό,τι απολαύσεις και να ’ναι αυτές. Κυριακή βράδυ αναπολείς τις στιγµές που πέρασες τις προηγούµενες µερικές µέρες και παρακαλάς να µην έρθει ποτέ η γαµηµένη η Δευτέρα. Μέχρι να το σκεφτείς καλά καλά σε παίρνει ο ύπνος και, καθώς πρωταγωνιστείς στο πιο ωραίο όνειρο της βραδιάς, επανέρχεσαι σε µια µόνο στιγµή στην πραγµατικότητα µε αυτό το εξαιρετικά εκνευριστικό άκουσµα του ξυπνητηριού.

Άλλη µια βδοµάδα ξεκινά για σένα, όπως ακριβώς ξεκινά για κάποιον στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ιαπωνία και στην Κίνα. Έλα όµως που εδώ είναι διαφορετικά τα πράγµατα – ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι. Δεν το επέλεξες εσύ, άλλοι καθόρισαν την τύχη σου, οι ίδιοι που τώρα προσπαθούν µε νύχια και µε δόντια να σε ξεσκίσουν και λίγο έµεινε να τους πεις και ευχαριστώ.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Ο τόπος σου είναι κατεχόµενος και διοικείται από ξένα στρατεύµατα και παράνοµες κυβερνήσεις εδώ και σαράντα τρία χρόνια. Εσύ, λοιπόν, τι κάνεις γι’ αυτό; Ε, δεν κάνεις απολύτως τίποτα.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Βγαίνεις καθηµερινά στους δρόµους να φωνάξεις και να διαµαρτυρηθείς για την αδικία που υφίσταται η χώρα σου; Κάνεις οτιδήποτε περνά από το χέρι σου για να µπορέσουν τα παιδιά σου να ζήσουν σε µια Κύπρο ελεύθερη από εγγυήσεις και κατοχικούς στρατούς; Στο κάτω κάτω, αφού εσύ δεν δείχνεις την ενόχλησή σου, γιατί να σηκωθεί να φύγει η Τουρκία;

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Βολεύτηκες, όπως έχουµε βολευτεί όλοι. Το ξυπνητήρι που σε ξυπνά κάθε πρωί να πας δουλειά ας σε ξυπνήσει επιτέλους κι από τον λήθαργο όπου βρίσκεσαι τόσα χρόνια και ας σου δώσει δύναµη να φωνάξεις, να διαµαρτυρηθείς και να διεκδικήσεις. Να ξυπνάς και να κοιµάσαι µε τη σκέψη στον Πενταδάκτυλο και στην Κερύνεια, γιατί ο τόπος αυτός είναι κατεχόµενος και µόνο µε πραγµατικό αγώνα, πίστη και θέληση µπορεί να ελευθερωθεί.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Κι εσύ κοιµάσαι ακόµα

πηγή

Το μάθημα του ΄96

Το μάθημα του ΄96

Άρθρο από την εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” που κυκλοφορεί

Αν τύχει να καθίσεις δίπλα σε Τούρκους, να ακούς να μιλούν την βαρβαρική τους διάλεκτο και να συμπεριφέρονται με προπέτεια ανάμεικτη με ένα είδος ευγένειας που κινείται μεταξύ δουλοπρέπειας και επιθετικότητας, ξέρεις γιατί ο Τούρκος υπήρξε εδώ και εκατοντάδες χρόνια εχθρός του Έλληνα. Ο Τούρκος έχει όλα τα χαρακτηριστικά που αντιπαθείς στον Έλληνα.

Αν έχει τύχει να καθίσεις δίπλα σε Γερμανό, να ακούς να μιλά μια γλώσσα δομημένη πάνω στην Ελληνική μα διαμετρικά αντίθετη αισθητικά, σαν να μαστιγώνει τον αέρα αντί να πετά μαζί του, και να χτυπά το χώμα με το μπαστούνι αντί να ελαφροπατά με την οπλή του Πάνα. Αν συναντήσεις το κρυστάλλινο βλέμμα του και την σχεδόν παιδική εμπιστοσύνη του, καταλαβαίνεις γιατί Έλληνες και Γερμανοί έχουν έρθει τόσο ατυχώς κοντά στην Ιστορία. Πλησιάζουν, αλλά δεν καταλαβαίνουν. Και μοιραία απωθούνται.

Παρατηρούσα δυο ανθρώπους, και οι δυο με οικογένειες, και οι δυο σε διακοπές. Ο ένας Γερμανός, ο άλλος Τούρκος της Γερμανίας, διεκδικούσαν το ίδιο τραπέζι για την παρέα τους. Αποφασιστικός ο Γερμανός, με τον αέρα του ύψους και του γυμνασμένου παρουσιαστικού του, έκανε το πρώτο βήμα προς την μεριά του κοντύτερου και με σωματοδομή μαυριδερού ανατολίτη παλαιστή, Τούρκου, που στρογγυλοκάθισε μαζί με τα παιδιά του Γερμανού, πιάνοντας ψιλή κουβέντα στα Γερμανικά. «Όχι, όχι», του έγνεψε με το δάχτυλο ο Γερμανός. Ο Τούρκος έστρεψε και του ζήτησε τον λόγο. Εκεί που ο Γερμανός προχωρούσε με το κεφάλι, ο Τούρκος κινήθηκε με το στέρνο. Του ζήτησε το λόγο που του κούνησε το χέρι. Η διαμάχη είχε περάσει από το διεκδικούμενο τραπέζι στο κούνημα του δαχτύλου.

«Κοίταξε τι έκανες», έλεγε ο Τούρκος. «Τι παράδειγμα δίνεις στα παιδιά σου. Έτσι τα μαθαίνεις να φέρονται;», κι είχε φτάσει μια ανάσα από τον Γερμανό που τέντωνε το κεφάλι προς τα πίσω, αμυνόμενος με τα λόγια, πλην ομολογώντας με το σώμα πως είχε τραπεί σε άτακτον φυγή. Ο Τούρκος ήταν καταφανώς ο τσαούσης της ιστορίας. Μπορεί να είχε άδικο μα είχε τον τρόπο να το πηγαίνει εκεί που τον συνέφερε. Αδικώντας, ταπεινώνοντας, αλλά μπήγοντας τα πόδια και απαιτώντας «το δίκιο του».

«Φίλε μου, ομολόγησε πως έχεις άδικο. Μας βλέπουν και τα παιδιά», είπε ο τούρκος υποκρινόμενος ευγένεια και συμβιβασμό. Κι ο Γερμανός έδωσε τόπο στην οργή. Εκανε χώρο κι άρχισε να δικαιολογείται στην συμβία του που είχε στο μεταξύ καταφθάσει. Όσο κι αν η διπλωματία έχει στολιστεί λούστρα και πολυελαίους, εξακολουθεί να είναι στοιχειώδης όσο την εποχή που γειτονικές φατριές κυνηγούσαν βίσωνες κι ελάφια. Νικάς ή χάνεις. Η νίκη δεν θέλει πολλές εξηγήσεις. Η ήττα έχει πολλές μορφές. Όταν ακούω να μιλούν για το πόσο καλά τα πηγαίνουν τούρκοι και Έλληνες στα διεθνή φόρα, θυμάμαι εκείνο το τραγικό 1996 που ξεκίνησε τον χειμώνα με την τουρκική πρόκληση στα Ίμια και τρεις Έλληνες αξιωματικούς νεκρούς, και συνεχίστηκε το καλοκαίρι με την ασύλληπτης ηρωικής αποκοτιάς θυσία, των Ισαάκ και Σολωμού.

Σε όσους διαπραγματεύονται με τους Τούρκους, πιστεύοντας πως θα τους πείσουν σαν τον Γερμανό της ιστορίας, απάντησαν οι δυο Κύπριοι, για λογαριασμό δικό τους κι όσων ακούν στην ψυχή τους το ίδιο μ’ αυτούς τραγούδι. Εσείς, ξενόδουλοι, πορεύεστε αλλιώς, η Ελλάδα αλλιώς.

Για πολλούς, -ανάμεσά τους και στρατιωτικούς που ξεσηκώνονται όταν ακουμπούν τα επιδόματά τους μα όχι για την Κύπρο ή τα Ίμια-, το 1996 είναι παρελθόν, σφραγισμένο στους τάφους των δυο ηρώων. Κοιτάμε, λένε, να είναι καλύτερο το Αύριο των δύο λαών. Και οδηγούν την Πατρίδα σε διαδοχικές ήττες.

Αυτή η αντίληψη του χρόνου και της ζωής που θαρρεί πως το Αύριο χτίζεται  με εγγυήσεις, είναι παντελώς απατηλή. Όλα είναι υπό διαμόρφωση. Οι τούρκοι, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, έχουν λόγο στο πώς θα είναι η Ελλάδα. Όσο τους επιτρέπουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Τα μεγάλα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα δεν θα πάψουν να ενδιαφέρονται για την Πατρίδα μας, αν αύριο στην ελληνική κυβέρνηση είναι πακιστανοί ή  τούρκοι στο όνομα της ισότητας και του δικαίου. Αν τους αφήσουμε. Όσο οι Έλληνες κοιτάζουν το θέατρο σκιών του διχασμού, κι όχι το χέρι που τους σουφρώνει την ζωή, η διάκριση των εξουσιών, η ελευθερία του λόγου, η ίδια η ελευθερία του ελληνικού έθνους όπως περιγράφεται στο Σύνταγμα, είτε καταλύονται είτε έχουν ήδη λεηλατηθεί. Αυτές είναι πραγματικότητες που δημιουργούνται κάθε στιγμή, ανατρέποντας τις βεβαιότητες.

Είναι χαοτικό το μέγεθος των αλλαγών που επιφέρουν άνθρωποι με περιορισμένο χρόνο ζωής, σε έννοιες που πήραν αιώνες να διαμορφωθούν και θα πάρουν χρόνο να επανέλθουν σε νέες βάσεις, όταν ανατραπούν. Διαφεύγει από τους εφήμερους ανθρώπους πως το παρελθόν διαχέεται στο παρόν, μα δεν το κυβερνά. Μαθαίνουμε από αυτό, και κάποτε του λέμε «ως εδώ!». Αν αρνηθούμε να μάθουμε, θα κάνουμε τα ίδια λάθη μέχρι να εμπεδώσουμε το μάθημα. Έτσι δουλεύει η ζωή.

Όσο λοιπόν κοιτάζουν τον Ισαάκ και τον Σολωμού, κι εκείνο το μακρινό 1996 σαν ένα κομμάτι Ιστορίας που ξέμεινε στον ήλιο, τόσο θα έρχονται να θυμίζουν την ύπαρξή τους οι ίδιοι, περιφρονώντας την φρόνηση των συμβιβασμένων. Ναι, πρέπει να κάνουμε την δύσκολη ειρήνη μας με το παρελθόν. Το πήραμε το μάθημα. Εμείς είμαστε εδώ για να νικήσουμε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-mathhma-tou-96#ixzz4oiIIlu8n

Ρεπορτάζ Russia Today για την μεγάλη αντικατοχική συγκέντρωση του ΕΛΑΜ – ΒΙΝΤΕΟ

Ακολουθεί το ρεπορτάζ του μεγαλύτερου ρωσικού μέσου από την αντικατοχική συγκέντρωση του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου.

«Εκατοντάδες υποστηρικτές του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου, της αντίστοιχης Χρυσής Αυγής στην Κύπρο, πραγματοποίησαν πορεία στο οδόφραγμα της Λήδρας στην Λευκωσία για την επέτειο της τουρκικής εισβολής το 1974».

elamantikatoxikh207_(9)Διαβάστε επίσης: 20 Ιουλίου 1974 – ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! Μεγαλειώδης αντικατοχική εκδήλωση από το ΕΛΑΜ – Φωτορεπορτάζ

elamcy.com

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/reportaz-russia-today-gia-thn-antikatochikh-sugkentrwsh-tou-elam-binteo#ixzz4np9ovzLQ

Ιούλιος 1974 – Ιούλιος 2017: 43 χρόνια Μεταπολίτευση – Ένα χρεωκοπημένο καθεστώς! Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

unnamed

«Η γαρ άγαν ελευθερία έοικεν ουκ εις άλλο τι ή εις άγαν δουλείαν μεταβάλλειν και ιδιώτη και πόλει … Ουκ εξ άλλης πολιτείας τυραννίς καθίσταται ή εκ δημοκρατίας, εξ οίμαι της ακροτάτης ελευθερίας δουλεία πλείστη τε και αγριωτάτη».

«Γιατί η χωρίς μέτρο ελευθερία δεν οδηγεί καθώς φαίνεται σε καμμιά άλλη μεταβολή παρά στην χωρίς μέτρο δουλεία και για τον πολίτη και για την πόλη… Η τυραννία δεν δημιουργείται από κάποιο άλλο πολίτευμα, παρά από την δημοκρατία, όπου από την ακραία ελευθερία πιστεύω έχει την προέλευσή της και η μεγίστη και ακόμα αγριότατη δουλεία». ΠΛΑΤΩΝ

Αυτά έγραφε ο Πλάτων 25 ολόκληρους αιώνες πριν το σωτήριο έτος 2017μ.Χ. και σίγουρα εάν ζούσε στην εποχή μας θα τον χαρακτήριζαν το δίχως άλλο οι σημερινοί “δημοκράτες”, που άλλοι όζουν μπολσεβικισμό και άλλοι λιμπεραλισμό, σαν έναν κακό και αμετανόητο “φασίστα”. Αυτή, όμως, υπήρξε είτε το θέλουν, είτε όχι η πολιτική σκέψη όλων των μεγάλων του Αρχαίου Ελληνικού πνεύματος και αποτελεί ειρωνεία να ισχυρίζονται με επιμονή και να κοάζουν νυχθημερόν οι “αριστεροί” και “δεξιοί” ψάλτες του σημερινού παγκόσμιου συστήματος ότι ο τρόπος με τον οποίον διακυβερνούνται σήμερα οι λαοί, τρόπος απάνθρωπος και βάναυσος, έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα.

Αρκεί να αναφέρουμε μόνον ότι στην Αρχαία Δημοκρατία των Αθηνών οι αστράτευτοι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, ενώ στην σημερινή “δημοκρατία” του ψευτορωμαίικου μπορούν να φθάσουν μέχρι να γίνουν και πρωθυπουργοί!

Ημέρες του 1974

Ιούλιος και Αύγουστος του 1974, μήνες που σημάδεψαν την σύγχρονη πολιτική ζωή και τα γεγονότα στην διάρκεια των οποίων έλαβαν χώρα σημάδεψαν και καθορίζουν τα 43 χρόνια της λεγόμενης μεταπολιτεύσεως.

Δρόμοι της Αθήνας γεμάτοι κίνηση, δρόμοι στους οποίους για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια εμφανίστηκαν στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος σφυροδρέπανα, αλλά και νεκρώσιμα. Τα σφυροδρέπανα των κομμουνιστών, που επέστρεφαν θριαμβευτικά με την μεταπολίτευση με τις ευλογίες του Καραμανλή, και τα νεκρώσιμα σε κάποιους δρόμους των Αθηνών για τους Νεκρούς της Κύπρου μας, που ερχόντουσαν από το μέτωπο και θαβόντουσαν σχεδόν κρυφά. Σαν να μη είχαν χύσει το Αίμα Τους για την Πατρίδα στην Ελληνική γη της Κύπρου μας! Άλλωστε είναι γνωστό ότι δεν θεωρείται ακόμη και σήμερα πολεμική περίοδος και πολεμικά γεγονότα τα συμβάντα στην Κύπρο εκείνο το θέρος, το τραγικό θέρος του 1974.

Διαδήλωση και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αγγλική πρεσβεία. Συλλήψεις και στους δρόμους να έχει πλημμυρίσει ο λαός, τα αυτοκίνητα να κορνάρουν θριαμβευτικά και οι πολίτες με κεριά στα χέρια να εορτάζουν μια ανάσταση, η οποία ποτέ δεν ήλθε και η οποία απεδείχθη ο Γολγοθάς ενός ολόκληρου Έθνους…

Και την ίδια ώρα όπου οι Τούρκοι βομβάρδιζαν με βόμβες ναπάλμ τα Ελληνόπουλα που αγωνιζόντουσαν χύνοντας το αίμα τους στο πεδίο της Τιμής, στην Αθήνα, σε αυτήν την τερατούπολη του μεταπολεμικού αίσχους, στην Αθήνα, στην νέα Βαβυλώνα του νέου Ελληνισμού ατέλειωτες ουρές έξω από τα “σούπερ μάρκετ” και την ίδια ώρα που οι Γενναίοι έχυναν το αίμα τους, κάποιοι περίμεναν με υπομονή να πάρουν μακαρόνια, και ρύζι… Ένας απαίσιος Ιανός εφιαλτικά διπρόσωπος, έχοντας από τη μια πλευρά το υπερήφανο πρόσωπο της Τιμής και από την άλλη τις γκριμάτσες μιας χαμερπούς επιβιώσεως και ενός φιλοτομαρισμού. Αυτός είναι ο λαός όταν λείπουν οι λίγοι και ξεχωριστοί, οι εκλεκτοί που τον οδηγούν στα ουράνια των Ιδανικών.

Η προδοσία και οι προδότες

Σαράντα τρία χρόνια μεταπολίτευση, σαράντα τρία χρόνια προπαγάνδας, η οποία στο όνομα μιας ασύδοτης ψευτοδημοκρατίας έχει φέρει κυρίαρχη σήμερα στην πολιτική μας ζωή μια κυβέρνηση της Νέας Αριστεράς, μια αριστεράς εθνομηδενιστικής, απόλυτα υπάκουης στον παγκόσμιο αφέντη και μέσα στα πλαίσια αυτής της προπαγάνδας και ένα μεγάλο ψέμα, ψέμα το οποίο ραγίζει από γεγονότα φαινομενικά ασήμαντα, πλην όμως ιδιαίτερα σημαντικά. Όπως η κηδεία πριν λίγες εβδομάδες του Ήρωα της ΕΛΔΥΚ Ταξίαρχου Σταυρουλόπουλου, στην οποία δεν παρευρέθη εκπρόσωπος από κανένα κόμμα πλην της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Και όσοι “πατριώτες” και αναφέρομαι σε όλους αυτούς που στάζουν μίσος και χολή για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και παριστάνουν τους ασυμβίβαστους Έλληνες, παρευρέθησαν στην κηδεία λησμόνησαν ότι ο αείμνηστος Ταξίαρχος επιστρέφοντας από την Μάχη της ΕΛΔΥΚ ετέθη υπό διωγμό από το καθεστώς της μεταπολιτεύσεως και αποστρατεύτηκε το 1977 μέσα στα πλαίσια της “αποχουντοποίησης”.

Μιλούν για προδοσία, αλλά δεν λένε λέξη για τα υποβρύχια που έπλεαν προς την Κυρήνεια για να πλήξουν τον τουρκικό στόλο, αλλά κάποιοι τους έδωσαν εντολή να επιστρέψουν πίσω. Μιλούν για προδοσία, αλλά δεν λένε λέξη για τα Φάντομ της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία κάποιοι εμπόδισαν να πάνε στην Κύπρο και να υπερασπιστούν την Ελληνική μεγαλόνησο από την τουρκική εισβολή. Δεν λένε λέξη για την δεδομένη υπεροπλία έναντι της Τουρκίας το 1974 και λένε μόνο ψέματα.

Ψέματα και φτηνή προπαγάνδα επάνω στην οποία κτίστηκε ένα ολόκληρο καθεστώς. Δεν λένε λέξη για τον Αττίλα ΙΙ και την μηδενική αντίδραση του ψευτορωμαίικου των πολιτικών, οι οποίοι κυβερνούσαν τότε στις 14 Αυγούστου του 1974 την χώρα και δεν λένε λέξη για το γεγονός ότι με νόμο του 1975, τον οποίον ψήφισαν οι πολιτικοί της μεταπολιτεύσεως απαγορεύτηκε κάθε δίωξη για την προδοσία της Κύπρου!

Σαράντα τρία χρόνια “σωτήρες”

Σαράντα τρία χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα όπου έλαβε χώρα η περίφημη μεταπολίτευση και στα σαράντα τρία αυτά χρόνια ο Ελληνισμός οδηγήθηκε σε μία ανείπωτη παρακμή, έχοντας σαν κυβερνήτες του “σωτήρες” οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλον, του υπόσχονται θαύματα και άφηναν πίσω τους ερείπια και ερείπια μάλιστα όχι μόνον υλικά, αλλά προπαντός ηθικά!

Και ήταν οι “σωτήρες” που έφεραν την μεταπολίτευση και θα έσωναν την Ελλάδα και στην συνέχεια μας έβαλαν στην Ευρώπη, λέγοντας ότι θα μας προστατεύσουν από την τουρκική απειλή και θα λύσουν όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Και μέσα σε αυτή την Ευρώπη κατέστρεψαν την εθνική μας οικονομία και κατάντησαν την Πατρίδα μας δορυφόρο της Τουρκίας και σήμερα με τα μνημόνια στερούμενη ακόμη και της εθνικής της κυριαρχίας.

Και είχαμε και τους “σωτήρες” στον καιρό του “σοσιαλισμού”, στον καιρό του ΠΑΣΟΚ της “αλλαγής”, στα χρόνια όπου η διαφθορά και το πελατειακό κράτος έγιναν μάστιγα που διέλυσε κυριολεκτικά την Ελλάδα. Και μετά είχαμε την “κάθαρση”, η οποία ποτέ δεν ήλθε και στην συνέχεια τον Σημίτη, που κατήργησε το εθνικό μας νόμισμα και με πλαστά στοιχεία μας έβαλε στην ζώνη του ευρώ, τον Σημίτη της σπατάλης του 2004, του Χρηματιστηρίου, τον Σημίτη των Ιμίων και της υποστολής της Ελληνικής Σημαίας! Και μετά είχαμε τα μνημόνια της εθνικής υποταγής και τους μεγάλους πολιτικούς απατεώνες που θα έσκιζαν τα μνημόνια και σήμερα εξουσιάζουν τον τόπο.

Σαράντα τρία χρόνια μεταπολίτευση, σαράντα τρία χρόνια χαμένα για ένα μεγάλο Έθνος, που ακόμη αναζητεί την μοίρα και τον προορισμό του! Μια μοίρα και ένα πεπρωμένο που σίγουρα βρίσκεται πέρα από το ψευτορωμαίικο και ενάντια στο ψευτορωμαίικο, ένα πεπρωμένο που για να υπάρξει πρέπει να λείψει η δικτατορία των διεφθαρμένων, το σάπιο βασίλειο της Δανιμαρκίας που κυριαρχεί στην Δοξασμένη μας Γη!

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

πηγή

Η ομιλία του Μακαρίου στον ΟΗΕ που “άνοιξε την πόρτα” στον Αττίλα

Σαν σήμερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ γίνεται η ομιλία του “Εθνάρχη” Μακαρίου, ο οποίος ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για τον Αττίλα, την στρατιωτική εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο μας, που είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρών και αγνοούμενων. Ο Μακάριος ξεκινά ευχαριστώντας τους Άγγλους (που μέχρι πριν λίγο καιρό κατείχαν το νησί και κρεμούσαν τους Ήρωες της ΕΟΚΑ) και ακολούθως καλεί τους Τούρκους να εισβάλλουν στην Κύπρο. Χωρίς περαιτέρω σχόλια, σας παραθέτουμε το ιστορικό αυτό ντοκουμέντο της εθνοπροδοσίας.

Ομιλία Μακαρίου στο Σ. Ασφαλείας (19-7-1974)

“Θα ήθελα πρώτα να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, για το έντονο ενδιαφέρον τους ως προς την κρίσιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Κύπρο μετά το πραξικόπημα, που οργάνωσε το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας και που υλοποίησαν οι Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούν και διοικούν την κυπριακή εθνοφρουρά.

Είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τη συμφωνία του να αναβάλει τη συνεδρίαση αυτή μέχρι την άφιξή μου, δίνοντάς μου έτσι την ευκαιρία να παρουσιασθώ ενώπιόν του και να αναφερθώ στα πρόσφατα δραματικά γεγονότα της Κύπρου.

Τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο, από την περασμένη Δευτέρα το πρωί, είναι μία πραγματική τραγωδία. Το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας παραβίασε κατάφωρα την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Χωρίς ίχνος σεβασμού για τα δημοκρατικά δικαιώματα του κυπριακού λαού, χωρίς ίχνος σεβασμού για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Κύπρου, η ελληνική χούντα επεξέτεινε τη δικτατορία στο κυπριακό έδαφος. Είναι γεγονός, ότι εδώ και λίγο καιρό η πρόθεσή τους είχε γίνει φανερή. Ο κυπριακός λαός είχε την αίσθηση, εδώ και πολύ καιρό, ότι ετοιμαζόταν πραξικόπημα από την ελληνική χούντα, και η αίσθηση αυτή έγινε ακόμα εντονότερη τις τελευταίες εβδομάδες, όταν η τρομοκρατική οργάνωση “ΕΟΚΑ Β”, υποκινούμενη από την Αθήνα, πολλαπλασίασε τις βιαιότητές της.

Ανέκαθεν γνώριζα, ότι η παράνομη αυτή οργάνωση είχε τις ρίζες και τις πηγές ανεφοδιασμού της στην Αθήνα. Εδώ και καιρό αντιλήφθηκα, ότι οι Έλληνες, που υπηρετούσαν και διοικούσαν την εθνοφρουρά, στρατολογούσαν μέλη της οργάνωσης αυτής και την υποστήριζαν με διάφορους τρόπους, μέχρι που τη βοηθούσαν να έχει πρόσβαση στις αποθήκες πυρομαχικών της εθνοφρουράς. Στα στρατόπεδα της εθνοφρουράς, οι Έλληνες αξιωματικοί έκαναν ανοικτή προπαγάνδα υπέρ της παράνομης αυτής οργάνωσης, και μετέτρεψαν την εθνοφρουρά, από κρατικό όργανο, σε όργανο ανατροπής της εξουσίας.

Κάθε φορά που, κατά καιρούς, παραπονέθηκα στην Αθήνα για την ανάρμοστη συμπεριφορά των Ελλήνων αξιωματικών της εθνοφρουράς, η απάντηση ήταν ότι, εάν παρουσίαζα ισχυρές αποδείξεις, οι ένοχοι θα ανακαλούντο στην Ελλάδα. Από την όλη στάση της μου δημιουργήθηκε η ορθή εντύπωση, ότι η μόνιμη απάντησή της αποτελούσε προσποίηση αθωότητας. Εδώ και λίγες ημέρες έφθασαν έγγραφα στα χέρια της αστυνομίας, που αποδεικνύουν σαφέστατα, ότι η “ΕΟΚΑ Β” δεν ήταν παρά παράρτημα του καθεστώτος των Αθηνών.

Η κυβέρνηση των Αθηνών χορηγούσε οικονομική βοήθεια για τη συντήρηση της οργάνωσης, και τής έδινε λεπτομερείς οδηγίες για τις δραστηριότητές της. Θεώρησα αναγκαίο να στείλω μία επιστολή στον πρόεδρο της Ελλάδας, στρατηγό Γκιζίκη, ζητώντας του να δώσει εντολή για την κατάπαυση της βίας και της αιματοχυσίας και για τη διάλυση της “ΕΟΚΑ Β”. Επίσης, τού ζήτησα να ανακληθούν οι Έλληνες της κυπριακής εθνοφρουράς, προσθέτοντας ότι σκοπεύω να μειώσω την αριθμητική δύναμη του σώματος αυτού και να το μεταφέρω σε κρατικό όργανο. Είχα την εντύπωση, ότι το καθεστώς των Αθηνών δεν επιθυμούσε τη μείωση των μελών της εθνοφρουράς, ούτε, βέβαια, την απομάκρυνση των Ελλήνων αξιωματικών.

Ακολούθως, με επισκέφθηκε ο Έλληνας πρεσβευτής στην Κύπρο, κατόπιν εντολής της κυβερνήσεώς του, για να μού εξηγήσει, ότι η αριθμητική μείωση των μελών της εθνοφρουράς ή η αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών θα οδηγούσαν στην εξασθένιση της κυπριακής άμυνας, σε περίπτωση τουρκικού κινδύνου. Αυτό το επιχείρημα, παρόλο που φαινόταν λογικό, δεν ήταν καθόλου πειστικό, διότι γνώριζα, ότι πίσω από αυτό εκρύβοντο άλλα συμφέροντα. Απάντησα ότι, όπως έδειχναν να εξελίσσονται τα πράγματα, θεωρούσα τον τουρκικό κίνδυνο πιο ασήμαντο από τον ελληνικό. Και, όπως αποδείχθηκε, οι φόβοι μου ήσαν δικαιολογημένοι.

Το Σάββατο, 13 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συνάντηση υπό την προεδρία του στρατηγού Γκιζίκη, η οποία διήρκεσε πολλές ώρες. Παρόντες ήσαν ο Έλληνας διοικητής των ενόπλων δυνάμεων, ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Κύπρο, ο διοικητής της Εθνοφρουράς και άλλοι αξιωματούχοι. Σκοπός της συνάντησης αυτής ήταν να συζητηθεί το περιεχόμενο της επιστολής μου.

Το σχετικό ανακοινωθέν, που εξεδόθη στο τέλος της συνάντησης, ανέφερε ότι η συνάντηση θα επαναληφθεί στις 15 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα. Αυτή η αναφορά ήταν παραπλανητική. Διότι, ενώ τη Δευτέρα περίμενα την απάντηση στην επιστολή μου, η απάντηση που ήρθε ήταν το πραξικόπημα.

Την ημέρα εκείνη επέστρεψα από την εξοχική μου κατοικία στο βουνό Τρόοδος, όπου βρισκόμουν το Σαββατοκύριακο, και στις 8:00 π.μ. έφθασα στο γραφείο μου, στο προεδρικό μέγαρο. Μισή ώρα αργότερα υποδέχθηκα στην αίθουσα δεξιώσεων μία ομάδα αγοριών και κοριτσιών, μελών της Ελληνικής Ορθόδοξης Νεολαίας Καίρου, που είχαν έρθει στην Κύπρο ως προσκεκλημένοι μου, για λίγες ημέρες. Καλά-καλά δεν πρόλαβα να τους καλωσορίσω, όταν ακούσθηκαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα οι πυροβολισμοί πολλαπλασιάσθηκαν, και ένα μέλος της προεδρικής φρουράς με πληροφόρησε ότι τεθωρακισμένα άρματα και οχήματα είχαν περάσει την έξω πύλη και βρίσκοντο ήδη στο προαύλιο του προεδρικού μεγάρου, που εσείετο από τους βομβαρδισμούς. Σύντομα η κατάσταση έγινε κρίσιμη. Προσπάθησα να συνδεθώ τηλεφωνικά με το κτίριο της Κυπριακής Ραδιοφωνίας, για να στείλω ειδική ανακοίνωση ότι γινόταν επίθεση στο προεδρικό μέγαρο, αλλά αντιλήφθηκα ότι οι τηλεφωνικές γραμμές είχαν διακοπεί. 

Οι πυροβολισμοί αυξάνοντο συνεχώς. Νομίζω, ότι σώθηκα ως εκ θαύματος της θείας πρόνοιας. Όταν πλέον βρέθηκα στην περιοχή της Πάφου, απέστειλα ραδιοφωνικό μήνυμα στο λαό από έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό, πληροφορώντας τον ότι είμαι ζωντανός και ότι θα αγωνισθώ μαζί του ενάντια στη δικτατορία, που προσπαθεί να επιβάλει το ελληνικό καθεστώς.

Δεν σκοπεύω να απασχολήσω περισσότερο τα αξιότιμα μέλη του Συμβουλίου με την προσωπική μου περιπέτεια. Απλώς θα ήθελα να προσθέσω, ότι τη δεύτερη ημέρα της ένοπλης επίθεσης τα τεθωρακισμένα κατευθύνθηκαν προς την Πάφο, ενώ ταυτόχρονα ένα μικρό πολεμικό πλοίο της εθνοφρουράς άρχισε να βομβαρδίζει τη μητρόπολη της Πάφου, όπου έμενα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, θεώρησα φρονιμότερο να εγκαταλείψω την Κύπρο, παρά να πέσω στα χέρια της ελληνικής χούντας.

Είμαι ευγνώμων στη βρεττανική κυβέρνηση, που μού χορήγησε ελικόπτερο, το οποίο με μετέφερε από την Πάφο στις βρεττανικές βάσεις, και αεροπλάνο από τις βάσεις στο Λονδίνο, μέσω Μάλτας. Είμαι επίσης ευγνώμων στον ειδικό αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα και στο διοικητή των ειδικών ειρηνευτικών δυνάμεων του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο, για το ενδιαφέρον που έδειξαν για την ασφάλειά μου. Η παρουσία μου στην αίθουσα αυτή κατέστη δυνατή χάρις στη βοήθεια της βρεττανικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα, δρος Βαλντχάιμ. Το ενδιαφέρον τους για το άτομό μου, και για την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Κύπρος, με συγκινεί ως τα μύχια της ψυχής μου.

Δεν γνωρίζω ακόμα όλες τις λεπτομέρειες της κρίσης, που δημιούργησε η ελληνική στρατιωτική κυβέρνηση στην Κύπρο. Φοβούμαι, ότι ο αριθμός των νεκρών είναι μεγάλος και οι υλικές φθορές ανυπολόγιστες. Ωστόσο, πρωταρχικό μας μέλημα, τη στιγμή αυτή, είναι να δοθεί ένα τέλος στην τραγωδία.

Όταν έφθασα στο Λονδίνο, πληροφορήθηκα το περιεχόμενο της ομιλίας του εκπροσώπου της ελληνικής χούντας στα Ηνωμένα Έθνη. Εξεπλάγην, με τον τρόπο που προσπαθούν να εξαπατήσουν την παγκόσμια κοινή γνώμη. Χωρίς καν να κοκκινίζει από ντροπή, η ελληνική χούντα προσπαθεί να απλοποιήσει την κατάσταση, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει ανάμειξη στην ένοπλη επίθεση και ότι οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών αποτελούν ενδοκοινοτική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι, που πιστεύουν τους ισχυρισμούς αυτούς. Το πραξικόπημα δεν έγινε υπό συνθήκες τέτοιες, που να το καθιστούν εσωτερικό ελληνοκυπριακό ζήτημα. Πρόκειται σαφώς για εισβολή εκ των έξω, μαζί με κατάφωρη παραβίαση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Κύπρου. Το λεγόμενο πραξικόπημα είναι δημιούργημα των Ελλήνων αξιωματικών, που αποτελούν και διοικούν την εθνοφρουρά. Πρέπει, επίσης, να τονίσω το ότι η ελληνική δύναμη, που αποτελείται από 950 αξιωματικούς και στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κύπρο δυνάμει της Συνθήκης Συμμαχίας, διεδραμάτισε πρωταρχικό ρόλο στην επιθετική αυτή υπόθεση κατά της Κύπρου. Η κατάληψη του αεροδρομίου έγινε από αξιωματικούς και στρατιώτες της ελληνικής δύναμης, που έχει το στρατόπεδό της κοντά στο αεροδρόμιο. 

Αρκεί να πούμε στο σημείο αυτό, πως ορισμένες φωτογραφίες, που δημοσίευσε ο παγκόσμιος τύπος, έδειχναν τεθωρακισμένα που ανήκουν στην ελληνική δύναμη. Από την άλλη πλευρά, Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούσαν στην εθνοφρουρά, διηύθυναν τις επιχειρήσεις. Στις επιχειρήσεις αυτές στρατολογούσαν μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης “ΕΟΚΑ Β”, τα οποία εξόπλιζαν με όπλα της εθνοφρουράς.

Εάν δεχθούμε πως δεν είχαν ανάμειξη οι Έλληνες αξιωματικοί της εθνοφρουράς, τότε πώς εξηγείται το γεγονός ότι μεταξύ των νεκρών υπήρχαν και Έλληνες αξιωματικοί, που η σορός τους μεταφέρθηκε και κηδεύθηκε στην Ελλάδα; Εάν δεχθούμε πως το πραξικόπημα δεν έγινε από Έλληνες αξιωματικούς, πώς εξηγούνται οι νυκτερινές πτήσεις των ελληνικών αεροσκαφών, που μετέφεραν στην Κύπρο προσωπικό με πολιτικά και επέστρεφαν με νεκρούς και πληγωμένους; Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι το πραξικόπημα οργανώθηκε από την ελληνική χούντα και εκτελέστηκε από αξιωματικούς και στρατιώτες της ελληνικής δύναμης στην Κύπρο. Άλλωστε, όλος ο παγκόσμιος τύπος περιέγραψε το πραξικόπημα ακριβώς έτσι.

Το πραξικόπημα προκάλεσε μεγάλη αιματοχυσία και αφαίρεσε τη ζωή πολλών ανθρώπων. Αντιμετωπίσθηκε με την αποφασιστική αντίσταση των νομίμων δυνάμεων ασφαλείας και του ελληνοκυπριακού λαού. Μπορώ να πω με βεβαιότητα, ότι η αντίσταση και η αντίδραση του ελληνοκυπριακού λαού ενάντια στους συνωμότες θα συνεχισθεί, μέχρι να αποκατασταθούν η ελευθερία και τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ο κυπριακός λαός ποτέ δεν θα υποκύψει στη δικτατορία, ακόμα κι αν, προς το παρόν, υπερισχύει η βάρβαρη βία των τεθωρακισμένων.

Μετά το πραξικόπημα, οι πράκτορες του ελληνικού καθεστώτος στην Κύπρο διόρισαν πρόεδρο έναν πασίγνωστο κακοποιό, το Νίκο Σαμψών, ο οποίος, με τη σειρά του, διόρισε υπουργούς γνωστά κακοποιά στοιχεία και οπαδούς της τρομοκρατικής οργάνωσης “ΕΟΚΑ Β”.

Μπορεί να ισχυρίζονται μερικοί ότι όσα συνέβησαν στην Κύπρο αποτελούν επανάσταση, και ότι η νέα κυβέρνηση σχηματίστηκε με βάση τον επαναστατικό νόμο. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Δεν υπήρξε επανάσταση στην Κύπρο, που θα μπορούσε να θεωρηθεί εσωτερική υπόθεση. Υπήρξε εισβολή, που παραβίασε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κυπριακής ΔημοκρατίαςΚαι η εισβολή συνεχίζεται, και θα συνεχίζεται όσο θα υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί στην Κύπρο. Οι συνέπειες της εισβολής αυτής θα είναι καταλυτικές για την Κύπρο, εάν δεν επανέλθουμε στη συνταγματική ομαλότητα και εάν δεν αποκατασταθούν οι δημοκρατικές ελευθερίες.

Με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της παγκόσμιας κοινής γνώμης, το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας ανακοίνωσε χθες τη βαθμιαία αντικατάσταση των Ελλήνων αξιωματικών της εθνοφρουράς.

Το θέμα, όμως, δεν είναι η αντικατάστασή τους, αλλά η αποχώρησή τους. Η κίνηση αντικατάστασής τους σημαίνει παραδοχή, ότι οι Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούν τώρα στην εθνοφρουρά, είναι οι ίδιοι με ‘κείνους που έκαναν το πραξικόπημα. Όμως οι αξιωματικοί αυτοί δεν ενήργησαν με δική τους πρωτοβουλία, αλλά κατόπιν εντολής των Αθηνών, και η αντικατάστασή τους θα γίνει πάλι με εντολή της ελληνικής κυβέρνησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εθνοφρουρά θα παραμείνει για πάντα όργανο του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώτος.

Είμαι βέβαιος, ότι τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας αντιλαμβάνονται το τέχνασμα αυτό.

Μπορεί να λεχθεί, πως η κυπριακή κυβέρνηση ήταν αυτή που ζήτησε από τους Έλληνες αξιωματικούς να επανδρώσουν την εθνοφρουρά. Μετά λύπης μου ομολογώ, ότι ήταν λάθος μου να τους εμπιστευθώ τόσο πολύ, διότι έκαναν κατάχρηση της εμπιστοσύνης μου αυτής και, αντί να βοηθήσουν στην προάσπιση της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, έγιναν οι ίδιοι εισβολείς.

Επί μακρό χρονικό διάστημα διεξήχθησαν συνομιλίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με σκοπό την εξεύρεση ειρηνικής λύσης για το Κυπριακό, πράγμα που επανειλημμένως έχει απασχολήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας και την ολομέλεια των Ηνωμένων Εθνών. Ο αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα και δύο συνταγματολόγοι από την Ελλάδα και την Τουρκία παρακολούθησαν τις συνομιλίες αυτές. Το Συμβούλιο Ασφαλείας δύο φορές το χρόνο ανανέωσε τη θητεία της ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο, εκφράζοντας κάθε φορά την ελπίδα του για τη σύντομη εξεύρεση λύσεως του προβλήματος. Δεν μπορούμε να πούμε, ότι μέχρι σήμερα σημειώθηκε ικανοποιητική πρόοδος στις συνομιλίες. Πώς μπορούσε, όμως, να υπάρξει πρόοδος, όταν η πολιτική της Αθήνας για την Κύπρο ήταν διπρόσωπη; Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν συμφωνήσει, πως οι συνομιλίες διεξήγοντο με βάση την ανεξαρτησία. Το καθεστώς των Αθηνών συμφώνησε σ’ αυτό, και επανειλημμένα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, ότι η θέση της Ελλάδας στο ζήτημα είναι σαφής.

Αν αυτό ήταν αλήθεια, γιατί τότε το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας δημιούργησε και υποστήριξε την τρομοκρατική οργάνωση “ΕΟΚΑ Β”, που είχε στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και της οποίας τα μέλη αυτοαποκαλούντο “ενωτικοί”;  

Στα στρατόπεδα της εθνοφρουράς, οι Έλληνες αξιωματικοί με κατηγορούσαν συνεχώς πως, ενώ η Ένωση ήταν δυνατή, εγώ υπονόμευα την πραγματοποίησή της. Έταν κάποιος τούς υπενθύμιζε πως η Ελλάδα είχε ξεκαθαρίσει τη θέση της πάνω σ’αυτό το θέμα, και ότι υποστήριζε την ανεξαρτησία, η απάντησή τους ήταν ότι δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία στα λόγια των διπλωματικών. Υπό τοιαύτας συνθήκας, πώς μπορούσαν οι συνομιλίες να φθάσουν σε θετικό αποτέλεσμα; Η διπρόσωπη πολιτική του ελληνικού καθεστώτος ήταν ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην πρόοδο των συνομιλιών.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, που επικρατούν στην Κύπρο, δεν δύναμαι να προβλέψω το μέλλον των συνομιλιών. Θα έλεγα, μάλλον, πως δεν υπάρχει μέλλον. Οποιαδήποτε συμφωνία που θα μπορούσε να επιτευχθεί δεν θα ήταν έγκυρη, διότι δεν υπάρχει εκλεγμένη ηγεσία για να χειρισθεί το θέμα. Το πραξικόπημα του στρατιωτικού καθεστώτος της Ελλάδας αποτελεί ανάσχεση της πορείας των συνομιλιών προς μία λύση. Επίσης, θα δημιουργήσει μία μόνιμη πηγή ανωμαλίας στην Κύπρο, οι συνέπειες της οποίας θα είναι βαθύτατες και μακρόχρονες, εάν επιτραπεί η κατάσταση αυτή να συνεχισθεί έστω και για βραχύ χρονικό διάστημα.

Καλώ τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να τεθεί ένα τέλος στην αφύσικη αυτή κατάσταση, που δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα των Αθηνών.

Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να κάνει χρήση όλων των τρόπων και μέσων που διαθέτει, ώστε να αποκατασταθούν χωρίς καθυστέρηση η συνταγματική τάξη και τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου.

Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν και τους Τουρκοκυπρίους.

Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εγκαταστήσει μία ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο. Η παρουσία της δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό συνθήκες πραξικοπήματος. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να καλέσει το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς, που υπηρετούν στην κυπριακή εθνοφρουρά, και να θέσει τέλος στην εισβολή τους στην Κύπρο.

Πιστεύω, με όσα στοιχεία παρέθεσα ενώπιόν σας, να σάς έδωσα μία ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης. Δεν έχω ουδεμία αμφιβολία, πως μία αρμόζουσα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας θα θέσει τέλος στην εισβολή, και θα αποκαταστήσει την παραβιασμένη ανεξαρτησία της Κύπρου και τα δημοκρατικά δικαιώματα του κυπριακού λαού.” 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-omilia-tou-makariou-ston-ohe-pou-anoije-thn-porta-ston-attila#ixzz4nG0ZSvdh

17 Ιουλίου 1958: Ο αγωνιστής Νικόλας Ιωάννου χάνει τη ζωή του σε «τροχαίο», προκαλούμενο από την Σκότλαντ Γιαρντ

Ο Νικόλας Ιωάννου, γεννήθηκε το 1936 στην Ιορδανία, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς του. Με τον επαναπατρισμό της οικογένειάς του από την Ιορδανία, φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Καϊμακλίου, αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας το 1955 και όταν σκοτώθηκε ήταν φοιτητής στο Πολυτεχνείο του Λονδίνου, όπου σπούδαζε Χημεία και Μηχανολογία.

Στην ΕΟΚΑ εντάχθηκε από τις αρχές του Αγώνα μαζί με τη μητέρα και τα αδέλφια του, χωρίς τον πατέρα του τον οποίο είχε χάσει. Το σπίτι τους χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο για επιθέσεις της πρώτης ομάδας εκτελεστικού Λευκωσίας και ως καταφύγιο για απόκρυψη καταζητούμενων προσώπων μεταξύ των οποίων και ο ήρωας Μιχαλάκης Καραολής.

Στο Λονδίνο ο Νικόλας είχε συνδεθεί με το Γραφείο Εθναρχίας της Κύπρου που υπήρχε και την Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Αγγλίας, προεκτείνοντας την αγωνιστική του δράση στο σχεδιασμό δραπέτευσης πολιτικών καταδίκων, αγωνιστών της ΕΟΚΑ, που κρατούνταν στις φυλακές Γουώρμγουντ Σκραπς του Λονδίνου και Γουέκφιλντ του Γιορκσιάιαρ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αδελφός του Γεώργιος.

Το όλο σχέδιο περιλάμβανε συνεργασία με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (ΙRA) και θα διεκπεραιωνόταν το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου του 1958. Άνδρες του IRA θα συνόδευαν, μετά τη δραπέτευσή τους, τους άνδρες της ΕΟΚΑ μαζί με κρατούμενους του IRA στην Ιρλανδία, όπου θα εκπαιδεύονταν με στόχο το μυστικό επαναπατρισμό τους για συνέχιση της δράσης τους στις τάξεις της ΕΟΚΑ στην Κύπρο.

Το σχέδιο φαίνεται ότι περιήλθε σε γνώση του Ειδικού Κλάδου της Σκότλαντ Γιαρντ, η οποία παρακολουθούσε κάθε του κίνηση. Στις 17 Ιουλίου 1958 επέστρεψε στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ, όπου είχε αφήσει τη μοτοσικλέτα του, από δεύτερη επίσκεψή του στο Δουβλίνο. Από το Μάντσεστερ ο Νικόλας ξεκίνησε με τη μοτοσικλέτα για το Λονδίνο, καθ’ οδόν όμως καταπλακώθηκε κοντά στο Πάνμπουρι από φορτηγό αυτοκίνητο, που οδηγούσε φρουρός των φυλακών Γουέκφιλντ.

Πριν αναχωρήσει για το Δουβλίνο είχε πει στην αδελφή του Ειρήνη Νιούμαν, κάτοικο Λονδίνου, ότι όλα ήταν έτοιμα για την απόδραση. Με βάση το σχέδιο αυτό δραπέτευσε αργότερα από τις φυλακές του Γουέκφιλντ ο Σέιμους Μέρφυ, Ιρλανδός συνεργάτης των Κυπρίων καταδίκων, μέλος του IRA.

ΕΛΑΜ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/17-iouliou-1958-o-agwnisths-nikolas-iwannou-chanei-th-zwh-tou-se-trochaio-p#ixzz4n5X2sAVx

120 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ – ΔΙΓΕΝΗ

10854216_1523463057907862_461974994147111662_o

Σαν σήμερα στις 6 Ιουνίου 1897 στα ιερά χώματα της Κύπρου, τα γεμάτα ιστορία, γεννήθηκε ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής που με τη ζωή και τη δράση του θα επηρέαζε καθοριστικά τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και, ιδιαίτερα, την ιστορία των Ελλήνων της Κύπρου.
Οι πληροφορίες τόσο για τον τόπο όσο και για την ημερομηνία γέννησης είναι κάπως ασαφείς. Στη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως φαίνεται ότι γεννήθηκε στη Λευκωσία, στις 6 Ιουνίου 1897, ενώ στα στρατιωτικά του έγγραφα υπάρχουν οι ημερομηνίες 1η Ιανουαρίου 1898 και 23 Μαΐου 1898. Επίσης, πάλι στα στρατιωτικά του έγγραφα, αλλά και σε βιογραφικά σημειώματα, καθώς και στη διαθήκη που συνέταξε ο ίδιος το 1954, δείχνει να έχει γεννηθεί στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Το χωριό του, το Τρίκωμο, όπου θα μεγαλώσει, ήταν πάντα μέσα στην καρδιά του και γι’ αυτό προφανώς ήθελε να το δηλώνει ως γενέτειρά του.
Πάντως ο πιο πιθανός τόπος γέννησης πρέπει να ήταν η Λευκωσία, γιατί, καθώς οι γονείς του είχαν χάσει το πρώτο τους παιδί, την Κατερίνα, από έλλειψη νοσηλευτικής φροντίδας, παραμένοντας μετά το γάμο τους, το 1890, στο χωριό, η μητέρα του γέννησε τα υπόλοιπα παιδιά της -και τον Γεώργιο- στην πρωτεύουσα, στο σπίτι της μητέρας της, στον Άγιο Κασσιανό. Το νεογέννητο έλαβε το όνομα του θείου του, Γεώργιου Χατζημιχάλη (αδελφού της μητέρας του), που το 1897 έφυγε μαζί με άλλους Κύπριους, για να καταταγεί στον ελληνικό στρατό και να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους. Ήταν παράδοση στο νησί να δίνουν τα ονόματα στα νεογέννητα αγόρια, όταν κάποιος από την οικογένεια πήγαινε στο πόλεμο και μπορεί να χανόταν σε κάποια μάχη, όπως, πράγματι, έγινε και με τον Γεώργιο Χατζημιχάλη, που έπεσε ηρωικά στην Κρήτη. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κυπριακός εθελοντισμός ήταν σημαντικός και μεγάλος στους αγώνες τους Έθνους, από την επανάσταση του 1821 μέχρι τον πόλεμο του 1940, τόσο σε έμψυχο όσο και σε άψυχο υλικό.
Γονείς του Διγενή ήταν ο Θεόδωρος Ιωάννου Γρίβας από το Τρίκωμο και η Καλομοίρα Χατζημιχάλη από τη Λευκωσία. Υπήρχαν φήμες ότι η καταγωγή του Θεόδωρου Γρίβα ήταν από τη μητροπολιτική Ελλάδα και, μάλιστα, κάποιες από αυτές τον ήθελαν να είναι συγγενής του οπλαρχηγού της επανάστασης του 1821, Θοδωράκη Γρίβα. Στην πορεία των χρόνων βρέθηκε κάποια ρίζα στη Ελλάδα, αλλά το όλο ζήτημα της καταγωγής του πατέρα ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε πλήρως.
Η οικογένεια του Θ. Γρίβα είχε αποκτήσει συνολικά οκτώ παιδιά, αλλά τα δύο χάθηκαν πολύ νωρίς. Κατά σειρά ήταν: Κατερίνα (πέθανε 40 ημερών στο Τρίκωμο), Ελένη, Μαρία, Ανδρέας (αρρώστησε και πέθανε 9 μηνών), Μιχαήλ, Γεώργιος, Θεοπίστη και Νιόβη. Η μητέρα του, μετά τη γέννηση του κάθε παιδιού, κι αφού περνούσαν 40 ημέρες, επέστρεφε στο χωριό όπου κατοικούσαν. Έτσι έγινε και με τον νεογέννητο Γιώργο: μόλις σαράντισε επέστρεψαν μαζί στο πατρικό σπίτι στο Τρίκωμο.

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Πηγές:
Σπύρου Δημητρίου Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας –Διγενής. Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2017
Λεωνίδου Λεωνίδας, Γεώργιος Γρίβας Διγενής, Βιογραφία, Τόμος Πρώτος, (1897-1950), Εκδόσεις Επιφανίου Λευκωσία, 1995

Η Χρυσή Αυγή στην υποδοχή των Ηρώων: Λύσσαξαν τα φερέφωνα του Συστήματος – Έφυγε ο μπολσεβίκος του ΚΚΕ

Η Χρυσή Αυγή υποδέχθηκε σήμερα τα λείψανα 17 Ηρώων Πολεμιστών που έπεσαν στην Ελληνική Κύπρο μαχόμενοι κατά των βάρβαρων τούρκων κατακτητών.

Είχα την τιμή να εκπροσωπήσω το Κίνημα σε ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας, για όλους εμάς που αφουγκραζόμαστε ακόμα τις πολεμικές ιαχές των Ελλήνων από τα βάθη της μακραίωνης Ιστορίας μας μέχρι και σήμερα.

Ήταν πολύ μεγάλη η τιμή, αλλά και η υποχρέωση να είμαι παρών στην σημερινή τελετή για έναν ακόμη λόγο: Το όνομα του Ήρωα Καταδρομέα Κουρούνη Σωτηρίου – που έπεσε την νύχτα της 21ης Ιουλίου μέσα στο φλεγόμενο Noratlas στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας και επέστρεψε στην Μητέρα Πατρίδα έπειτα από 43 ολόκληρα χρόνια – έχει δοθεί τιμητικά στον Λόχο Υποστηρίξεως της 35 Μοίρα Καταδρομών στην Κύπρο, όπου υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία.

Το πρόσωπο αυτού του Ήρωα χαιρετούσαμε και τιμούσαμε καθημερινά στην πρωινή αναφορά, αμέσως μετά το εγερτήριο, προτού αναλάβουμε υπηρεσία, στην στρατιωτική εκπαίδευση και σε κάθε άλλη δραστηριότητα της Μονάδος. Συγκινήθηκα όταν είδα ξανά τη φωτογραφία του Ήρωα, έπειτα από τόσα χρόνια, αυτή τη φορά πάνω σε ένα φέρετρο τυλιγμένο με την Ελληνική Σημαία την στιγμή της μεγάλης επιστροφής Του.

Η Χρυσή Αυγή, η φωνή της Αλήθειας και της Ελλάδας, ενάντια σε ένα σύστημα αντεθνικό και διεφθαρμένο, είναι η μόνη δύναμη που δικαιούται και υποχρεούται να τιμά την μνήμη των Ηρώων. Ξεπερνάμε κυριολεκτικά τα όρια της αντοχής μας όταν σε ανάλογες τελετές αναγκαζόμαστε να παραβρεθούμε στον ίδιο χώρο με αυτούς που συνειδητά δρουν σε βάρος της Πατρίδος.

ΚΚΕ: «Καταγγέλλουμε την προκλητική παρουσία της Χρυσής Αυγής» – Μ. Ιγνατίου (“The voice of America”): Ποιος ανόητος κάλεσε την Χ.Α. στην τελετή;

Επειδή και η σημερινή παρουσία μας προκάλεσε λύσσα στο άθλιο πολιτικό κατεστημένο –  και ο κάθε πικραμένος εξέδωσε ανακοινώσεις καταδίκης (από ΚΚΕ μέχρι M.Ignatiou) – θα κλείσω με τις εξής διευκρινίσεις:

1) Ως μέλη της επιτροπής Άμυνας της βουλής δε χρειαζόμαστε ιδιαίτερη πρόσκληση για να δώσουμε το παρόν σε τελετές σαν την σημερινή

2) Η βουλή και ο γιωτάς υπουργός με τις «πουλάδες» – λειτουργώντας για μία ακόμη φορά παράνομα και αντισυνταγματικά – δεν έστειλαν για μία ακόμη φορά καμία πρόσκληση στην κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής

3) Οι Ένοπλες Δυνάμεις λειτουργώντας νόμιμα και θεσμικά μας υποδέχθηκαν κανονικά στην Αεροπορική Βάση Δεκελείας

4) Ο μπολσεβίκος βουλευτής του ΚΚΕ αποχώρησε αμέσως μόλις αντελήφθη την παρουσία μας. Επικροτούμε την πράξη του! Οι κομμουνιστές, που πολέμησαν με λύσσα τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, είναι ανεπιθύμητοι σε όλες τις τελετές μνήμης Ελλήνων Πολεμιστών.

Ηλίας Κασιδιάρης

10 Μαΐου 1956: Μνήμη Ηρώων: Μιχαήλ Καραολή – Ανδρέα Δημητρίου

10 Μαΐου 1956: Μνήμη Ηρώων: Μιχαήλ Καραολή - Ανδρέα Δημητρίου

Στις 10 Μαΐου 1956 απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τους Άγγλους ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου. Οι δύο αγωνιστές αποτέλεσαν τους πρωτομάρτυρες του αντιαποικιοκρατικού Κυπριακού Αγώνα δίνοντας τη ζωή τους για την απελευθέρωση και Ένωση της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα.

Οι Καραολής και Δημητρίου προέρχονταν από την αγροτική τάξη, η οποία στις δεκαετίες των ΄40 και ΄50, επιβίωνε μέσα στη τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Εντάχθηκαν σε νεαρή ηλικία στην ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και αγωνίστηκαν ηρωικά για την απελευθέρωση και την Ελληνικότητα της Κύπρου μας. Η δράση τους στην ΕΟΚΑ πολυδιάστατη.

Ο Μιχαήλ Καραολής μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου κατηγορήθηκαν ότι σκότωσαν σε μια συγκέντρωση του ΑΚΕΛ στις 28 Αυγούστου 1955, έναν συνεργάτη των Άγγλων. Ο Καραολής, αντίθετα με τον Παναγιώτου συνελήφθη αργότερα σε ενέδρα. Οι Βρετανοί που τηρούσαν ακριβέστατο αρχείο στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών τον ανακάλυψαν από το ποδήλατό του που δεν μπόρεσε να πάρει από τη συγκέντρωση.

Ο Ανδρέας Δημητρίου συνελήφθη και κατηγορήθηκε ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε στην Αμμόχωστο τον πράκτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις, Σίντνεϊ Τέιλορ, στις 28 Νοεμβρίου 1955.

Οι δύο αγωνιστές δεν αποκάλυψαν τίποτα στις αγγλικές αρχές, φυλακίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας και καταδικάσθηκαν σε θάνατο και απαγχονίστηκαν στις 10 Μαΐου 1956.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η εκτέλεσή τους προκάλεσε έκρηξη αντιδράσεων στη Μεγαλόνησο. Η Ε.Ο.Κ.Α. εκτέλεσε τους Άγγλους στρατιώτες Γκόρντον Χιλ και Ρόναλντ Σίλτον, που είχαν απαχθεί και κρατούνταν ως όμηροι ενώ σχεδιάστηκε επίθεση στον αστυνομικό σταθμό Παλαιχωρίου η οποία ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή.

Στην Ελλάδα την προηγούμενη μέρα της εκτέλεσης, 3 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 200 τραυματίστηκαν στην Αθήνα, από τις συγκρούσεις αστυνομικών και διαδηλωτών σε μια πρωτοφανούς έντασης διαδήλωση, με κεντρικό αίτημα την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Προς τιμήν των δύο ηρώων, πολλοί δρόμοι στην Ελλάδα και την Κύπρο φέρουν το όνομά τους.

Οι σωροί των δύο ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου θάφτηκαν μαζί με άλλους 11 στα λεγόμενα «Φυλακισμένα Μνήματα», ένα μικρό κοιμητήριο που είχαν κατασκευάσει οι Άγγλοι αποικιοκράτες στις κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας και το οποίο βρισκόταν δίπλα από τα κελιά των μελλοθάνατων και την αγχόνη.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ
ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/10-maiou-1956-mnhmh-hrwwn-michahl-karaolh-andrea-dhmhtriou#ixzz4gerNxCcX