Ζαν Μαρί Λε Πεν-Η τελευταία ομιλία στο Ευρωκοινοβούλιο: “Βουλευτές που παραμένετε τυφλοί, κωφοί και μουγκοί, οι απόγονοί σας θα σας καταριούνται!”.

jean-marie-le-pen-strasbourg-16-avril-2019

Τον ακολούθησα πολιτικά από το 1988, όταν, στα 18 μου, αποφάσισα να γραφτώ στον Κύκλο των Φίλων του.

Λίγο καιρό πριν, συμμετείχα στην υποδοχή του και τον συνόδευσα στο ιστορικό ταξίδι του στην Αθήνα.

DIMOPOULOU-LEPEN

Τριάντα χρόνια μετά, μου έκανε την τιμή να με δεχθεί στο σπίτι του στα περίχωρα του Παρισιού. Στην πολύωρη συζήτησή μας, μου μίλησε για τους κινδύνους της λαθρομετανάστευσης αλλά και για την αγάπη του για την Ελλάδα, τα ταξίδια του, τον Αλφειό και τον Παρθενώνα.

Εκείνη η αποκλειστική συνέντευξη έκανε σάλο στα Γαλλικά ΜΜΕ. Ο Λεπέν συνομιλεί με την Χρυσή Αυγή. “Εμπρός! Θα νικήσουμε!” μου είπε κρατώντας το χέρι μου, και με αυτόν τον τίτλο κυκλοφόρησε πρωτοσέλιδα το φύλλο 108 της εφημερίδος μας στις 15 Ιουλίου 2015.

EMPROS-108

Κανείς από όσους και όσες σήμερα μεσουρανούν στο πολιτικό στερέωμα της Εθνικής Δεξιάς στην Ευρώπη, από τον πολιτικό διάδοχό του, Ματέο Σαλβίνι, ως την αμφιλεγόμενη θυγατέρα του, Μαρίν και την χαρισματική εγγονή του, Μαριόν Μαρεσάλ, δεν θα ήταν εδώ, χωρίς τον Ζαν Μαρί Λε Πεν να έχει ανοίξει τον δρόμο, με την πληθωρική, εύστροφη, πολυμήχανη παρουσία, τα τακτικά λάθη και τους θριάμβους του.  Οταν το 1984 ξεπέρασε το ψυχολογικό όριο του 10% , το Front National βγήκε από την σκιά και πέρασε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής, όπου παραμένει ανελλιπώς ως σήμερα.

Την Δευτέρα, 16 Απριλίου 2019, “Το Μενίρ”, όπως τον αποκαλούν με αγάπη οι Γάλλοι οπαδοί αλλά και αντίπαλοί του, έδωσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο, την τελευταία ομιλία του. Οι Ευρωβουλευτές του κόμματος που ίδρυσε τo 1972, όρθιοι τον καταχειροκρότησαν. Κι εκείνος δε απογοήτευσε ούτε στα 90 του, ούτε κάτω απ΄το βάρος νέας διώξεως για.. οπλοκατοχή, και την “ποινή” των 320.000 ευρώ από το Κοινοβούλιο.

O εθνικιστής ηγέτης κατηγόρησε τους συναδέλφους του Ευρωβουλευτές ότι είναι “κωφοί και μουγκοί” μπροστά στην “μεταναστευτική εισβολή” και καταδίκασε τον θεσμό του Κοινοβουλίου ως  “άσκοπο”.

Είναι “άχρηστο”  το Στρασβούργο, είπε, και το συνέκρινε με έναν «ανεμόμυλο» στον οποίον οι ευρωβουλευτές φέρνουν “μόνο σακιά με άμμο αντί για σάκους σιταριού, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ».

Ο Ζαν Μαρί Λε Πεν προειδοποίησε για μια ακόμη φορά για το ” γιγαντιαίο μεταναστευτικό φαινόμενο” λόγω της αύξησης του πληθυσμού που “απειλεί να συντρίψει την βορινή ήπειρο της οποίας η Ευρώπη είναι μέρος, και η οποία βρίσκεται σε δημογραφικό έλλειμμα”.

Στην συνέντευξη Τύπου την οποίαν παρεχώρησε πριν από την παρέμβασή του, είπε ότι είδε στην φωτιά της Νοτρ Νταμ που ξέσπασε την ίδια μέρα, “ένα σημάδι των απειλών που βαραίνουν την Γαλλία”, και χαιρέτησε τον εμβληματικό ναό ως “ένα προγονικό τόπο λατρείας, ο οποίος συμμετέχει πολύ άμεσα στην ταυτότητα της Γαλλίας “.

“Το Εθνος είναι το νομικό, ηθικό και πολιτικό πλαίσιο όλων των χωρών του κόσμου” , είπε,  “το πιο φυσικό, το πιο αποτελεσματικό που μπορούμε  να υπερασπιστούμε”. Το εθνικό συναίσθημα είναι “η αγάπη του χώματός σου, της Ιστορίας σου, η αγάπη της Πατρίδας σου. Είναι αυτή που ξεπερνά και επιμηκύνει τα πεπρωμένα των ανθρώπων ως μονάδων, και είναι ο φύλακας του μέλλοντος των γενεών”.

Εκλεισε την αναφορά του στην λαθρομεταναστευτική εισβολή και την ομιλία του, προειδοποιώντας “Βουλευτές που παραμένετε τυφλοί, κωφοί και μουγκοί, οι απόγονοί σας θα σας καταριούνται!”.

Μια προσωπικότητα που θα εξακολουθήσει να μάχεται για την Ευρώπη και τις Ιδέες του, μια προσωπικότητα που η Ευρώπη θα θυμάται, και θα εύχεται να είχε ακούσει νωρίτερα.

 

 

 

 

 

 

Πώς τα κόμματα προσπαθούν να προσελκύσουν γυναίκες ψηφοφόρους, και τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς γυναικών πολιτικών που εκπροσωπεί την ακροδεξιά

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΛΕΠΕΝ
Σε ομιλία της επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού στη Γαλλία, Μαρίν Λεπέν GETTY EDITORIAL

Στη Γερμανία π.χ. στις εκλογές του 2017 το 17% των γυναικών στην Ανατολική και 8% στη Δυτική Γερμανία ψήφισαν το AfD, ενώ στη Γαλλία στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2017 την Λε Πεν ψήφισαν το 54,9% των γυναικών. Στην Πολωνία στις εθνικές εκλογές του 2015 το κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης έλαβε περισσότερες ψήφους από τις γυναίκες (39,7%) παρά από τους άνδρες (38,5%). Από την άλλη μεριά στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν έχει την ίδια προσέλκυση γυναικών ψηφοφόρων με τα ποσοστά των ανδρών να είναι σχεδόν πάντα διπλάσια.

Στις ευρωεκλογές του 2014 το 5,7% των γυναικών ψήφισε Χρυσή Αυγή και το 12,5% των ανδρών, ενώ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν 4,2% γυναίκες και 8,3% άνδρες. Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση του τέλους του 2018 ενώ το 11% ανδρών δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν τη Χρυσή Αυγή μόλις το 3,1% δήλωσαν ότι θα την ψηφίσουν.

Διαβάστε ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο εδώ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Εθνική δράση για την Εθνική Άνοιξη

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-289

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πρώτοι ακτιβιστές του κινήματος της Οικολογίας, στο ξεκίνημα του προηγούμενου αιώνα, δεν ήσαν «παιδιά των λουλουδιών»,  αλλά πολεοδόμοι, οι οποίοι σκέφθηκαν πως ο τρόπος με τον οποίον εξαπλώνονταν οι μεταβιομηχανικές πόλεις θα επηρέαζε το παγκόσμιο συλλογικό πρότυπο. Εξέφρασαν τις αντιλήψεις τους με την φράση «Σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά». Το σύνθημα εξαπλώθηκε σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής, και υλοποιήθηκε με επιτυχία για την εδραίωση της Αριστερής σκέψεως στις κοινωνίες.

Τώρα είναι η ώρα να το εφαρμόσουμε εμείς οι Εθνικιστές.

Εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την Παγκοσμιοποίηση, όπως χρειάζεται να κάνουμε, ώστε να επιβιώσουν τα Έθνη μας, και εν συνεχεία να πάρουν και πάλι την κλίμακα της ανόδου και της δημιουργίας, θα πρέπει να ακολουθήσουμε αυτήν την πρακτική, δίνοντας έναν παγκόσμιο αγώνα, δρώντας τοπικά.

Ο Αγώνας μας είναι παγκόσμιος, γιατί η Άνοιξη των Εθνών βρίσκεται εν εξελίξει. Η διεθνής συγκυρία είναι ευνοϊκή για ένα κύμμα εθνικών αναστάσεων απέναντι στο βαρύ χέρι της ισοπέδωσης και της τυραννίας που στηρίζεται και στηρίζει την Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Ακόμα και στο κέντρο της Παγκοσμιοποίησης, στις ΗΠΑ, μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να μην είναι αυτό που φαντάζονταν κάποιοι υπερφίαλοι επαναστάτες του πληκτρολογίου, αλλά όσοι τον ψήφισαν και τον στηρίζουν είναι τα αμερικανικά λευκά αιμοσφαίρια τα οποία θέλουν να ανακόψουν τον καρκίνο που κατασπαράζει το σώμα του νεαρού έθνους τους.

Τα Κίτρινα Γιλέκα στην Γαλλία δεν είναι ίσως αυτά που θα γκρεμίσουν την τεκτονική δημοκρατία της Γαλλικής Επαναστάσεως, και τις διαλυτικές συνέπειές της για την γαλλική αλλά και για όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες της ηπείρου μας.

Αυτό που προσφέρουν είναι ότι εκθέτουν το Σύστημα, αποκαλύπτοντας το πραγματικό του πρόσωπο. Με την μαχητικότητά τους δείχνουν σε όλο τον κόσμο ότι  πίσω από την ρητορική της ελευθερίας και της δημοκρατίας κρύβεται ένα στυγνό σύστημα αφαίμαξης του πλούτου που δημιουργούν τα Έθνη,  ο οποίος καταλήγει στα θησαυροφυλάκια των παγκοσμίων ελίτ.

Δακρυγόνα, ασπίδες, γκλομπς, αστυνομικούς χωρίς πρόσωπο, αυτά άρχισαν να βλέπουν και οι Έλληνες όταν τόλμησαν να διαδηλώσουν κατά του ξεπουλήματος της Ελλάδος από την κυβέρνησή τους.

Η ανάσχεση της διαδικασίας επιβολής της ΝΤΠ δεν θα είναι βεβαίως περίπατος στο πάρκο. Θα είναι μακρά και οδυνηρή. Οι Εθνικιστές και όσοι ενεργά αντιτιθέμεθα στην επέλαση του οδοστρωτήρα της ΝΤΠ δεχόμαστε τα πρώτα χτυπήματά της. Πολιτικές διώξεις, αποκλεισμοί, φυλακίσεις, δολοφονίες. Όμως, δια μέσου αυτών των επιθέσεων βλέπουν οι σημερινοί πατριώτες και αυριανοί εθνικιστές, ποιος είναι ο εχθρός. Βλέπουν ότι δεν κινδυνεύουν από τον Εθνικισμό αλλά από την κάλπικη «Δημοκρατία» των μπολσεβίκων του ΣΥΡΙΖΑ και των Μπιλντερμπεργκάδων της ΝΔ.

Δουλειά μας στην παρούσα συγκυρία είναι επομένως να δείξουμε ποιοι είναι οι δήμιοι των εθνών.  Επιπλέον, αυτό που πρέπει και μπορούμε να δώσουμε στους αγωνιστές είναι η συλλογική δύναμη, η ισχύς της ομάδος, έναν δίαυλο υποστήριξης που θα τους επιτρέψει να κατανικήσουν την βαριά σκιά της Δικτατορίας του Φόβου.

Δεν είναι διόλου τυχαίο το ότι, καθώς οι μάσκες πέφτουν, το να είναι κάποιος «Λαϊκιστής» όπως ο Σαλβίνι στην Ιταλία, χρησιμοποιείται ως ύβρις από τους υποτιθέμενους προμάχους του λαού, Αριστερούς, οι οποίοι χρειάζονται διμοιρίες των ΜΑΤ για να κυκλοφορήσουν στις πόλεις τους. Μην ξεχνούμε ότι οι Αριστερές «δημοκρατίες» επιβλήθηκαν παγκοσμίως με την κατάπνιξη των λαών και την εγκαθίδρυση δικτατοριών εν ονόματι του λαού. Όπως όμως συνέβη με την ΕΣΣΔ και τις λοιπές «δημοκρατίες» των Μπολσεβίκων, έτσι και τώρα, οι λαοί επιχειρούν την ανατροπή του, ετούτη την φορά,  δίδυμου διεθνιστικού δυνάστη Καπιταλιστών-Μπολσεβίκων.

Κάποιοι μεμψιμοιρούν λέγοντας ότι οι λαοί, και ο ελληνικός, αργούν να αφυπνησθούν. Αλλά ας αναλογισθούμε πως και η επιβολή της ΝΤΠ δεν έγινε εν μια νυκτί αλλά σταδιακά, με μέθοδο και αδρά μέσα. Πώς λοιπόν η ανατροπή της θα γίνει εφικτή όχι ως μια σπασμωδική αυτοκτονική διαμαρτυρία, αλλά ως μια επιτυχής διαδικασία ανορθώσεως των Εθνών;

Σε κάτι θα αποτυγχάνουμε, σε άλλα θα νικούμε. Μα κι όταν αποτυγχάνουμε θα σηκωνόμαστε και θα προχωρούμε παρακάτω, μέχρι την νίκη, και στο σύνολό του το εθνικιστικό κίνημα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες του, Θεία προνοία, κερδίζει έδαφος. Όχι ίσως επειδή το αξίζει, χάρις σε κάποιο μεγαλοφυές σχέδιο, αλλά όταν και επειδή, από την ηγεσία ως τον νεότερο αγωνιστή, αρνείται να καταθέσει τα όπλα, αρνείται να δεχθεί ότι ο κόσμος μας όπως τον γνωρίσαμε, θα τελειώσει μέσα από τα δικά μας χέρια.

Ο Αγώνας μας, ο Αγώνας για την Αλήθεια, την Ελευθερία και την Ανθρωπότητα όπως την δημιούργησαν ο Θεός και η Φύση, είναι ο πιο ευγενής και δίκαιος αγώνας που μπορεί άνθρωπος να δώσει.

Αν όμως θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί, δεν επιτρέπεται ο εσωτερικός μας κόσμος να οργανώνεται με τον τρόπο των καθεστωτικών. Δεν μπορεί να κρεμόμαστε από την γνώμη των συμβιβασμένων και των αδιάφορων, ακόμα και αν είναι μέλη του αμέσου περιβάλλοντός μας.

Για αυτό εμείς πρέπει να ετοιμάσουμε έναν κόσμο ανεξάρτητο, καινούριο, ουσιαστικά πρωτόγονο και καθαρό, στον οποίον θα είμαστε κύριοι του εαυτού μας κι αφεντικά στο σπίτι μας. Ο ίδιος ο Χριστός έδειξε τον δρόμο της ελευθερίας του ανθρώπου με το «άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς» (Ματθ. 8:22).

Αυτός είναι ο δρόμος της αναστάσεως. Και, ποιος ξέρει, όσοι κάποτε πίστεψαν πως γεννηθήκαμε σε «λάθος εποχή», πιστέψουν τότε πως γεννηθήκαμε ακριβώς την στιγμή που χρειαζόταν η παρουσία, η προσωπικότητα και ο αγώνας ενός εκάστου εξ ημών, με τους σωστούς ανθρώπους, αυτούς που έφυγαν και μας έφεραν με καλό ή άσχημο τρόπο ως εδώ, κι αυτούς που θα έρθουν και θα συνεχίσουν τον Αγώνα μαζί μας.

Το έργο μας δεν διαφέρει από το έργο του γεωργού. Οργώνουμε, σπέρνουμε, ποτίζουμε, ξεχορταριάζουμε και, αν οι συνθήκες είναι καλές, θα δρέψουμε την καλή σοδειά.

Έως τότε απέναντι στην ηδονιστική μπουρζουαζία, γράφουμε την Ιστορία των ελεύθερων Ελλήνων. Η Ελλάδα θα ζήσει. Η Ελλάδα είναι ζωντανή. Ζήτω η Ελλάδα!

(Δημοσιεύθηκε στο φ.289 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

Μαδρίτη 2018: Παρόντες για την ελευθερία της Ευρώπης

 

Άρθρο στην εφημερίδα “Εμπρός”

Για όγδοη χρονιά πραγματοποιήθηκε στην Μαδρίτη πορεία στην μνήμη των Ευρωπαίων Εθνικιστών που έπεσαν για την ελευθερία της Ευρώπης.Από τον γάλλο ποιητή Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, τους Ιταλούς αγωνιστές που δολοφονήθηκαν από Αριστερούς εγκληματίες την δεκαετία του 1970, μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας φοιτητής Μίκης Μάντακας, ως τους δικούς μας Γιώργο Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη οι οποίοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ την 1η Νοεμβρίου 2013, μετά από τον ορυμαγδό μίσους από πολιτικούς και δημοσιογράφους εναντίον του νόμιμα εκλεγμένου κόμματος το οποίο υποστήριζαν και των οπαδών του, χωρίς το κράτος να έχει βρει τους δολοφόνους τους πέντε χρόνια μετά, οι αγωνιστές της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Ευρώπης των Εθνών βρίσκονται στην μνήμη όλων μας, για να μας θυμίζουν τις στυγερές μεθόδους των οποίων μετέρχονται αυτοί που θέλουν να διαλύσουν τα έθνη και τους λαούς, και να καταστρέψουν τον πολιτισμό μας, μετατρέποντας την δημιουργία του Θεού σε μια άμορφη γκρίζα μάζα δούλων τους.

Αφορμή για την πορεία που πραγματοποιούν οι Ισπανοί Εθνικιστές είναι η δολοφονία του  Εθνικού Γραμματέα του Μετώπου Νεολαίας, Χουάν Ιγνάθιο Γκονζάλες Ραμίρες, από πιστολέρο του Συστήματος πριν από 38 χρόνια, στις 12 Δεκεμβρίου 1980. Η πορεία ξεκίνησε από την εκκλησία των Σαν Μανουέλ και Σαν Μπενίτο, πέρασε από κεντρικούς δρόμους της Ισπανικής πρωτεύουσας και έφθασε στην οδό Claudio Coello.

Στο σημείο της δολοφονίας του, ομίλησαν αντιπροσωπείες Γάλλων και  Ιταλών Εθνικιστών, καθώς και Ισπανοί Εθνικιστές. Εκ μέρους του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή,  χαιρετισμό απηύθυνε η διευθύντρια της Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, Ειρήνη Δημοπούλου. Μεταξύ άλλων, είπε:

«Ο Χουάν Ιγνάθιο, ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, ο Γιώργος κι ο Μάνος, δεν έδωσαν την ζωή τους, δεν έδωσαν τίποτε, ούτε και εμείς θα δώσουμε τίποτε. Αυτοί που μισούν ότι αγαπάμε, την Πίστη μας, την γη μας, την Ευρωπαϊκή μας οικογένεια, τους σκότωσαν γιατί δεν μπορούσαν να αντέξουν την Αλήθεια. Πήραν τις ζωές τους γιατί δεν μπορούσαν να τους κάνουν να σωπάσουν. Δεν θα μας κάνουν να σωπάσουμε, ούτε χθες, ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ως το τέλος του κόσμου. Συγκεντρωθήκαμε στην Μαδρίτη, όπως στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου, για να πούμε στους Ευρωπαίους ήρωες ότι τους ακούμε. Ακούμε τις ψυχές να πετούν πάνω από εμάς. Αδέλφια μας, σας ακούμε! Ακούμε τα ποιήματα, τα τραγούδια και τα βήματά σας. Όπως εμείς σας ακούμε, ακούστε μας κι εσείς, και με το πνεύμα σας, ελεύθεροι καθώς είστε από τους περιορισμούς της θνητότητας, συνδράμετε ώστε να δυναμώσουν οι ψυχές και να γίνουμε σοφότεροι. Όπως πορευθήκαμε για εσάς, πορευθείτε μαζί μας. Για τον Θεό και την Πατρίδα.  Κρατείστε ψηλά τις δάδες σας και ρίξτε το φως τους στον δρόμο μας, καθώς οδηγούμε τους λαούς μας σε μια νέα φωτεινή αυγή της ελευθερίας. Για την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ευρώπη. Ζήτω η αιωνία Ελλάς! Ζήτω η Ισπανία! Ζήτω η Ευρώπη των Εθνών!».

Την επομένη πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στην Κοιλάδα των Πεσόντων, όπου μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο, η κυβέρνηση των νικητών Εθνικιστών του Φρανθίσκο Φράνκο, ανήγειρε μνημειώδες συγκρότημα μοναστηριού, εκκλησίας και μνημείου στο οποίο ενταφιάστηκαν τόσο οι Κομμουνιστές όσο και οι Εθνικιστές νεκροί του Ισπανικού Εμφυλίου, ως σύμβολο εθνικής ενότητας των Ισπανών. Εκεί έχουν ενταφιαστεί ο δολοφονημένος εθνικιστής ηγέτης, διανοούμενος και πολιτικός, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα και ο ίδιος ο Φράνκο.

Σαν να μην έφθανε η περιπέτεια της παρ’ ολίγον αποκοπής της Καταλονίας, η τωρινή -μη εκλεγμένη- ισπανική κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να σπείρει ξανά μίσος και διχασμό στην Ισπανική κοινωνία, επιχειρώντας με φωτογραφικό νόμο να ξεθάψει τον Φράνκο και εν συνεχεία τους Εθνικιστές. Οψόμεθα εις Φιλίππους…

 

πηγή

Στο Θερινό Ηλιοστάσιο

tumblr_oo3mjroEMs1sqztn9o1_1280
“Race of Hero Spirits Pass” Walter Crane, 1909

“Η Νύχτα έπεσε… Σήμερα βασιλιάς είναι ο Ήλιος και τον γιορτάζουμε. Γιορτάζουμε την λάμψη του, την ζεστασιά του, την ζωή που γεννιέται μαζί του.

Ώρα να αφήσουμε το τραπέζι και να σιωπήσουμε. Να ανάψουν οι δάδες και να περπατήσουμε ακούγοντας τα βήματά μας μέσα στην νύχτα. Γύρω από το ξύλο, σχηματίζεται ο Κύκλος.

 

 

This slideshow requires JavaScript.

Αγαπημένοι φίλοι,

Εάν βρισκόμαστε εδώ μαζί, την νύχτα του Ηλιοστασίου, δεν είναι μόνο για την γιορτή και την χαρά της συναντήσεως. Είναι κυρίως επειδή μοιραζόμαστε κοινές αξίες. Είναι επειδή πιστεύουμε στον αρχέγονο κύκλο των εποχών: Στα δροσερά φιλιά του Φθινοπώρου, στην ζέστη της εστίας στην καρδιά του χειμώνα όταν ανάβει στο τζάκι το Χριστόξυλο, στα δέντρα που ανθίζουν μόλις περάσει ο χειμώνας, στον Ανίκητο Χριστό, Ήλιο της Δικαιοσύνης, και στον ερχομό του Θερινού Ηλιοστασίου. Είμαστε εδώ επειδή αγαπώντας την Φύση, τιμούμε τον Θεό.

Πιστεύουμε στην ιερότητα όσων κυριαρχεί ο Άνθρωπος, και όσων είναι δυνατότερα από τον Άνθρωπο. Όλα είναι γεμάτα από το Θείο, και όλα «διηγούνται δόξαν Θεού».

Στα πρόσωπα των γυναικών φέγγει άλλοτε η Αφροδίτη του Έρωτα, και άλλοτε η άφθαρτη Παναγία Μητέρα. Στα πρόσωπα των ανδρών, πότε ο πολεμικός Άρης και πότε ο Διόνυσος της χαράς. Η αιωνιότητα καθρεφτίζεται στην τραγικότητα της ανθρώπινης φύσεως, στην συνέχεια της γενιάς μας, στην κληρονομιά που αφήνουμε στους νεώτερους.

Ριζωμένοι από την Φύση και προσκολλημένοι με την θέλησή μας στην γη μας, το όραμα που έχουμε για τον κόσμο, είναι η ταυτότητά μας. Πιστεύουμε ότι η διαφύλαξη της διαφορετικότητας και της ταυτότητας των λαών, είναι αυτή που φέρνει την αρμονία. Χωρίς διαφορετικότητα, δεν υπάρχει ταυτότητα.

Όπως κάθε λαός σε κάθε γεωγραφικό πλάτος και μήκος έχει την δική του κοσμοθέαση, έτσι και εμείς είμαστε φορείς της ευρωπαϊκής κοσμοθέασης.

Από τις αρχέγονες θρησκείες της Θεάς Μητέρας, την Πότνια Θηρών της Κρήτης, τους Θεούς του Ολύμπου, την Ελληνική Κλασική Αρχαιότητα, από το Κελτικό και το Ρωμαϊκό Πάνθεον, ως την πολυφωνία της όπερας, από τον ανυπέρβλητο Παρθενώνα ως τους μεγαλοπρεπείς καθεδρικούς ναούς του Μεσαίωνα, από το Στόουνχετζ ως τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Αγγέλου, και από τον ναό του Επικουρείου Απόλλωνος ως τον ναό της του Θεού Σοφίας, εμείς οι Ευρωπαίοι αναζητούμε το Ωραίο για να προσδιορίσουμε το Καλό.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της συνύπαρξης Χάους και Αρμονίας, εκεί όπου ο Άρης, ο θεός του Πολέμου, σμίγει με την Αφροδίτη, την θεά του Ωραίου και του Έρωτα και ο Οντίν είναι ταυτόχρονα θεός του Πολέμου αλλά και της Ποιήσεως.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην Ηθική της Αριστοκρατίας, στο παράδειγμα των Ηρώων και των Αγίων. Της μακράς, πλούσιας και ένδοξης Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Αντιμαχόμαστε την ασχήμια ενός κόσμου που οδηγεί στην υποδούλωση, και αγωνιζόμαστε για την υγεία, σωματική και πνευματική.

Στην εορτή του Ηλιοστασίου, στεκόμαστε για να βάλουμε σε τάξη όσα μας περιβάλλουν και όσα βρίσκονται εντός μας, ατομικά και συλλογικά, και ξαναβρίσκουμε την εσωτερική μας αρμονία, στην αρμονία του κόσμου που μας περιβάλλει.

Όταν γιορτάζουμε όπως απόψε την κοινή μας ταυτότητα, ο κόσμος αυτός αποκτά νόημα.

Γύρω από την φωτιά που ανάβει από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, γιορτάζουμε και χορεύουμε την πιο μικρή νύχτα του ενιαυτού και την πιο μεγάλη μέρα.

Αρραβώνες, γάμοι και γεννήσεις σταυρώνονται πάνω από τις φλόγες.

Παλιές και νέες παραδόσεις συναντιώνται. Κι ο κόσμος μας κάνει το άλμα που δίνει κλώτσο στον κύκλο της ζωής, πάλι από την αρχή.

ΕΔ

 

 

Τα αυγά, το Easter και η Εώς

8634025

 

Έθιμο βαθιά ριζωμένο στην φυλετική ψυχή των Ευρωπαϊκών λαών, το έθιμο του στολίσματος των Αυγών ταξιδεύει από την άχρονη αρχαιότητα και φθάνει αδιάσπαστα ως τις μέρες μας.

Το αυγό, λένε, συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το τσόφλι του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του την Ζωή. Από αυτόν βγήκε ο Χριστός ζων, και έφερε την πίστη της Ανάστασης στους πιστούς.

Τα αυγά βάφονται την Μεγάλη Πέμπτη, ημέρα του Μυστικού Δείπνου, όταν ο Χριστός πρόσφερε άρτο και οίνο, το σώμα Του και το αίμα Του. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης γίνεται στις εκκλησίες μας η σταύρωσή Του.  Η Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση θέλει τα αυγά να βάφονται κόκκινα την Μεγάλη Πέμπτη, γιατί συμβολίζουν το Αίμα του Χριστού.

Μια εκδοχή του εθίμου λέει πως, μετά την Ανάσταση του Χριστού, η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε στον Τιβέριο για να του ανακοινώσει ότι αναστήθηκε ο Χριστός. Εκείνος δεν την πίστεψε και της απάντησε πως εάν αυτό είναι αλήθεια, τότε τα λευκά αυγά που βρίσκονταν στο καλάθι θα έπρεπε να γίνουν κόκκινα, όπως πράγματι συνέβη.  Μάλιστα στο Ρωσικό μοναστήρι της Μαρίας Μαγδαληνής στους Αγίους Τόπους πάνω από το τέμπλο, υπάρχει τοιχογραφία όπου παρουσιάζεται η Μαγδαληνή να προσφέρει ένα κόκκινο αυγό στον Καίσαρα.

Κατά μιαν άλλη εκδοχή,  μία γυναίκα κουβαλούσε αυγά κι όταν άκουσε την είδηση της Ανάστασης, από τον ενθουσιασμό της, έπεσαν από τα χέρια της τα αυγά και βάφτηκαν κόκκινα. Ένας άλλος θρύλος υποστηρίζει ότι η Παναγία προσέφερε αυγά στους δεσμώτες του γιου της, και από τα δάκρυά της τα αυγά βάφτηκαν κόκκινα.

Όπως και νάχει, γυναίκες μεταφέρουν το μήνυμα της Ανάστασης, και τα Αυγά, σύμβολα του θηλυκού ωαρίου, είναι συνδεδεμένα με την εορτή.

Γιατί όμως βάφονται αυγά;

Από το «κοσμικό αυγό» της Θεογονίας των Ορφικών, από όπου εκκολάφθηκε ο Φάνης ή Έρως, έως την Ευρωπαϊκή θεά Οστάρα, Eoster από όπου και το Αγγλοσαξωνικό όνομα της εορτής Easter, η κλωστή του μηνύματος της αναγέννησης της Φύσης και συνακόλουθα του Ανθρώπου είναι εμφανής.

Για αυτό και στις ευχετήριες κάρτες οι οποίες ήσαν δημοφιλείς τους περασμένους δύο αιώνες, βλέπουμε συχνά κουνελάκια, κοτόπουλα, αυγά, και γυναίκες με την εμφάνιση αγγέλων, που θυμίζουν την «χαμένη» αλλά πάντοτε παρούσα Θεά που έβαψε με το αίμα της το κοσμικό αυγό.

Όπως σε κάθε έκφανση της ευρωπαϊκής παράδοσης, η αναφορά στις ρίζες του ευρωπαϊκού πολιτισμού μας οδηγεί στην Ελλάδα. Προαιώνια μητέρα της Λαμπρής, της Eoster, και των πανάρχαιων θεοτήτων της Δύσεως, είναι η Ηώς ή Εώς, η ελληνίδα θεά της Αυγής.

Καλή Λαμπρή.

ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(Δημοσιεύεται στο φ.246 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Ευρώπη, εμπρός! Συμμετοχή της Χρυσής Αυγής σε συνέδριο Ευρωπαίων Εθνικιστών και την Εθνική επέτειο των Γάλλων Πατριωτών στο Παρίσι

Από την εφημερίδα “Εμπρός”

Εν μέσω δρακόντειων μέτρων ασφαλείας, με πάνοπλους αστυνομικούς, έφιππες περιπολίες και ελικόπτερα να υπερίπτανται, πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις Τιμής για την Εθνική Επέτειο των Γάλλων, την εορτή της Ζαν ντ’ Αρκ. Στο πλαίσιο αυτό, στις 13 και 14 Μαΐου, παρέστη η Διευθύντρια της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, κ. Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά, σε τρεις εκδηλώσεις που οργάνωσαν κόμματα και φορείς. Βασικοί άξονες, η καλύτερη συνεργασία των Ευρωπαίων Εθνικιστών, η αποτροπή της τουρκικής εξάπλωσης και του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην Ευρώπη, και εις ό,τι μας αφορά η παρουσίαση και προώθηση των θέσεων των Ελλήνων Εθνικιστών, και η στήριξη στα εθνικά μας θέματα.

Οι Γάλλοι Εθνικιστές όλων των τάσεων (από τους φιλοβασιλικούς ως τους ριζοσπάστες πατριώτες) δεν αναγνωρίζουν την 14η Ιουλίου ως Εθνική Εορτή, αφού αυτή συνδέεται με την καταστροφική για τις εθνικές παραδόσεις, μασωνική και αδελφοκτόνο Γαλλική Επανάσταση, αλλά τιμούν την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου την Ιωάννα της Λωραίνης (1412-1431), την νεαρή ηρωίδα η οποία τέθηκε επικεφαλής του Γαλλικού στρατού κατά τον Εκατονταετή πόλεμο και τον οδήγησε νικηφόρα εναντίον των Άγγλων εισβολέων της πατρίδος της, καθοδηγούμενη από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και την Αγία Αικατερίνη, μορφές εξαιρετικά συμβολικές για την ίδια, και την οποία η Καθολική Εκκλησία καταδίκασε στον δια της πυράς θάνατο.

Σε μια ιστορική και συμβολική συγκυρία, την ίδια ώρα που οι εθνικιστές τιμούσαν την Ιστορία της πατρίδος τους, στον προεδρικό θώκο της Γαλλίας ανέβαινε ο «Πρόεδρος των Μπάνκστερς», Εμμανουέλ Μακρόν, (οι Εθνικιστές τον αποκαλούν «Εμμανουέλ Μασόν»), τέως (;) υπάλληλος των Ρόθτσιλντ. Με συνθήματα όπως «Ούτε Δεξιά, ούτε Αριστερά, Εθνικιστές», «Η Γαλλία στους Γάλλους», «Αφεντικά στο σπίτι μας», «Μασώνοι στην φυλακή», «Πρώτα η Γαλλία, πάντα η Γαλλία», οι Γάλλοι Εθνικιστές πραγματοποίησαν διαδοχικές πορείες στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, με κατεύθυνση το άγαλμα της εθνικής τους ηρωίδας.

Οι Γάλλοι Εθνικιστές, όπως και εθνικιστικά κινήματα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, στήριξαν καθ’ όλη την διάρκεια των πολιτικών διώξεων και στηρίζουν τους Έλληνες αγωνιστές του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, στον κοινό αγώνα, να πάρουμε τις Πατρίδες μας πίσω από την σκληρή κατοχή των διεθνών τραπεζιτών και των ντόπιων ενεργουμένων τους.

Στο ΙΙΙ Φόρουμ των Ευρωπαίων Εθνικιστών, με το σύνθημα «Εμπρός!», αναφερθήκαμε στην πορεία του Ελληνικού εθνικιστικού κινήματος της Χρυσής Αυγής, εξηγήσαμε τις αιτίες πίσω από τα καταστροφικά για την Ελλάδα μνημόνια και τις συνέπειές τους και τις πρακτικές αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας από τους υπαλλήλους της ΝΤΠ. Στην συζήτηση που ακολούθησε, εντύπωση προκάλεσε το ότι ο ελληνικός λαός είναι ομοιογενής και ότι δεν υπάρχουν (ακόμη) τζαμιά στην Ελλάδα, ενώ για τους Ευρωπαίους συναγωνιστές αποτελούν ένα από τα μεγάλα προβλήματα των χωρών τους, και θεωρούν ότι οι Έλληνες έχουμε ακόμη περιθώριο να σταματήσουμε την ισλαμική διείσδυση.

Αναφερθήκαμε στον αγώνα της Χρυσής Αυγής και στους δολοφονημένους συναγωνιστές μας, Γιώργο Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη και υποσχεθήκαμε ότι η καλύτερη εκδίκηση θα είναι η νίκη μας!

Λάβαμε μέρος σε δύο πορείες και απευθύναμε χαιρετισμό στον οποίον αναφέραμε χαρακτηριστικά: «Η Τιμή στην εθνική σας ηρωίδα αποτελεί πολιτική πράξη. Αποτελεί πολιτική πράξη να προσερχόμαστε στις Θερμοπύλες για να τιμήσουμε τον βασιλιά Λεωνίδα ο οποίος με τους Σπαρτιάτες και τους Θεσπιείς διαφύλαξαν την Ευρώπη από τις ασιατικές ορδές. Είναι πολιτική πράξη να τιμούμε τους πεσόντες των Ιμίων απέναντι στην τουρκική εισβολή, και να είμαστε σήμερα εδώ, στο άγαλμα της Ζαν ντ’ Αρκ, απέναντι στον πολυπολιτισμό των απάτριδων. Είναι πολιτική πράξη να παίρνουμε θέση στις τάξεις των αγωνιστών με τους οποίους δεν μοιραζόμαστε μόνον την επιθυμία αλλά την απόφαση να γίνει ξανά γόνιμη η γη της Ευρώπης και να σταθούμε υπεύθυνα απέναντι στις προκλήσεις της εποχής μας».

Στην δεύτερη πορεία της ημέρας, πορευτήκαμε μαζί με παλαιούς φίλους, στενούς συνεργάτες του ιδρυτή του Front National, Jean Marie Le Pen, ορισμένοι εκ των οποίων είναι υποψήφιοι στις βουλευτικές εκλογές του ερχομένου μηνός. Ανταλλάξαμε εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα των γαλλικών προεδρικών εκλογών, το πείραμα γενοκτονίας που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, και το δέον γενέσθαι στην Ευρώπη. Με την υπόσχεση να εντείνουμε τον αγώνα μας με μέθοδο και εντός της κοινωνίας για τα δίκαια των Ευρωπαϊκών Εθνών και την σωτηρία του πολιτισμού μας.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/eurwph-empros#ixzz4hyyMk4gD

Ετσι απαντούν οι Εθνικιστές

412216-996x560

Χθες Τετάρτη 26 Απριλίου, στην ολομέλεια των Βρυξελλών, η υπηρέτες του καθεστώτος κάλεσαν τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Ορμπαν, να …απολογηθεί γιατί έκλεισε ένα πανεπιστήμιο που ανήκε στον γνωστό Σόρρος.

Οι μόνοι που τον στήριξαν ήταν οι εθνικιστές βουλευτές και μετά τι παρεμβάσεις των Ελλήνων της Χρυσής Αυγής, μια πραγματική δυναμική παρέμβαση που αξίζει να δείτε ‘ήταν αυτή του Γενικού Γραμματέας της Lega Nord, που ανήκουν στο πολιτικό γκρουπ της Μαρίν Λεπέν.

Έτσι τους αξίζει σε αυτούς τους άθλιους και γλοιώδεις υπηρέτες των τοκογλύφων.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΒΙΑΤΣΟΣ

Gabriele Adinolfi στο “Εμπρός”: Ο Μίκης Μάντακας θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας – Αποτελεί σύμβολο για την Ευρώπη της Παράδοσης!

Gabriele Adinolfi στο “Εμπρός”: Ο Μίκης Μάντακας θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας - Αποτελεί σύμβολο για την Ευρώπη της Παράδοσης!

Ζούμε σε έντονους πολιτικά καιρούς και συχνά απορροφούμαστε από την δική μας καθημερινή μάχη με τους εαυτούς μας και τους εχθρούς του Έθνους, με την ανοησία και την μικροψυχία, την προδοσία και την αδιαφορία, τόσο που, κάποτε ξεχνάμε πως πριν από μας, κάποιοι -που τιμούμε ενιαυσίως- αγωνίστηκαν σε εξίσου άγριους καιρούς. Ο Μίκης Μάντακας είναι ένας από αυτούς που δεν ευτύχησαν να δουν τον ποταμό του Ελληνικού Εθνικισμού να φουσκώνει με το κίνημα της Χρυσής Αυγής, αγωνίστηκε όμως με κάθε ικμάδα της ύπαρξής του τον αγνό και ανιδιοτελή αγώνα των εκατοντάδων Εθνικιστών που προηγήθηκαν, και τους οποίους οφείλουμε να μνημονεύουμε και να τιμούμε.

Ο Έλληνας εθνικιστής φοιτητής, που δολοφονήθηκε από ακροαριστερούς στην Ιταλία, τον Φεβρουάριο του 1975, είναι σύμβολο των αγώνων του Εθνικιστικού κινήματος σε ολόκληρη την Ευρώπη, και η άνανδρη δολοφονία του σημείο αναφοράς των αγώνων ιδιαιτέρως των Ιταλών Εθνικιστών. Από κεντροαριστερή οικογένεια, παππούς του ήταν ο στρατηγός Εμμανουήλ Μάντακας που πολέμησε στις τάξεις των κομμουνιστών του ΕΛΑΣ εναντίον των δυνάμεων του Ελληνικού στρατού, πατέρας του ο ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μάντακας και μητέρα του η Καλλιόπη, δεδηλωμένοι αντίπαλοι του Εθνικισμού. Παρακολούθησε τα μαθήματα του Δημοτικού και του Γυμνασίου στον οικισμό Παπάγου Αττικής, και τον Σεπτέμβριο του 1969 εγκαταστάθηκε στην Μπολόνια, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα της Ιατρικής Σχολής. Το 1972, σε μια εποχή που η Ιταλία δονούνταν από το σύνθημα «Chiave 36-Fascista dove sei?» («Κρατάμε κλειδί-κάβουρα- πού κρύβεσαι, φασίστα;») ο Εθνικιστής Μάντακας φεύγει από την Μπολόνια, προπύργιο της Ιταλικής Αριστεράς λόγω των επιθέσεων σε βάρος του, μια από τις οποίες τον καθήλωσε στο κρεβάτι για 40 μέρες, και εγκαθίσταται στην Ρώμη όπου συνεχίζει τις σπουδές του στην σχολή του Πανεπιστημίου «La Sapienza».

Γίνεται μέλος του Ε.Σ.Ε.Σ.Ι., του Εθνικού Συνδέσμου Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας και Νέων Επιστημόνων Δυτικής Ευρώπης, και τον Δεκέμβριο του 1974, στο τμήμα σπουδαστών της F.U.A.N., (Πανεπιστημιακό Μέτωπο Εθνικιστικής Δράσης), της φοιτητικής οργανώσεως της Νεολαίας του «Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος» M.S.I. (Movimento Sociale Italiano-Destra Nationale), συγκεντρώνοντας γύρω του ιδιαίτερα τους Έλληνες φοιτητές. Για την έντονη Ιστορία της εποχής, τους αγώνες των Εθνικιστών και την δολοφονία του Μιχάλη Μάντακα, μιλά στο ΕΜΠΡΟΣ ο Gabriele Adinolfi, ο ιταλός φιλόσοφος και συγγραφέας, που έζησε την εποχή ως φοιτητής ενταγμένος στο MSI από το 1968 στην Ρώμη, και αποτελεί και ο ίδιος μέρος της.

Ο Εθνικιστής φιλόσοφος και συγγραφέας Gabriele Adinolfi συνομίλησε με το «ΕΜΠΡΟΣ» και φωτογραφήθηκε κάτω από την σημαία της Χρυσής Αυγής

Τον ρωτούμε για την εποχή και τα γεγονότα που συνδέονται με την δολοφονία του Μάντακα. «Η ένοπλη πάλη ξεκίνησε στην Ιταλία από την άκρα αριστερά η οποία είχε την βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών του ανατολικού μπλοκ, ήταν οπλισμένη από το Ισραήλ και υποκινούμενη από τους Άγγλους. Οι ακροδεξιές ομάδες αναγκάστηκαν να απαντήσουν για καθαρή άμυνα. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά όλα όσα συνέβησαν. Ήταν οι μέρες του δίκης του Achille Lollo ο οποίος είχε δολοφονήσει, βάζοντας φωτιά στο διαμέρισμα τους, μια ολόκληρη οικογένεια εθνικιστών, την οικογένεια Mattei. Οι συναγωνιστές, μετά από συγκρούσεις με τους αριστερούς, μπόρεσαν και κατέλαβαν την αίθουσα του δικαστηρίου όπου εκδικαζόταν η υπόθεση, αλλά μόνο για μια μέρα. Στις 28 Φεβρουαρίου του 1975, η αστυνομία εμπόδισε τους συναγωνιστές να μπουν στην αίθουσα πάλι, και ακολούθησαν συγκρούσεις. Οι δικοί μας συγκρούστηκαν και με τους αριστερούς οι οποίοι επετέθησαν με πιστόλια. Ο Μίκης Μάντακας, σκοτώθηκε μπροστά στα γραφεία του MSI και θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας. Ένας Έλληνας που δολοφονείται στην Ρώμη, αποτελεί ένα σύμβολο για την Ευρώπη της Παράδοσης, που είναι βαμμένη με αίμα».

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ρίχθηκαν εκατοντάδες σφαίρες, από τουλάχιστον πέντε διαφορετικά άτομα. Δύο από τις σφαίρες βρήκαν τον Μάντακα. Η μία σφηνώθηκε εσωτερικά του δεξιού κροτάφου του. Οι νεολαίοι του F.U.A.N. και μέλη του «Fronte Della Gioventu», τον μεταφέρουν στο εσωτερικό των γραφείων όπου παραμένουν, παρά τις νέες επιθέσεις που δέχονται, χωρίς να επεμβαίνει η αστυνομία, αφήνοντας τους ακροαριστερούς να κάνουν ανενόχλητοι την δουλειά τους. Με την λήξη των συγκρούσεων, ένα όχημα της Πυροσβεστικής παρέλαβε το Μάντακα και τον μετέφερε στο νοσοκομείο Santo Spiritο, όπου έπεσε σε κώμα. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο San Camillus, όπου ο χειρουργός καθηγητής Καρπάνο δήλωσε : «…Το βλήμα μπήκε στην αριστερή περιοχή του βρεγματικού οστού και διέσχισε το σύνολο του κρανίου, κάνοντας να εκραγεί ο εγκέφαλος…». Στις 18:30 της 28ης Φεβρουαρίου 1975, η καρδιά του Μίκη Μάντακα σταμάτησε. Στην νεκροψία, βρέθηκαν στο σώμα του δύο σφαίρες από όπλα διαφορετικών διαμετρημάτων.

Από τους δολοφόνους του, ο Fabrizio Panzieri συνελήφθη λίγη ώρα αργότερα μετά από καταδίωξη. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 ετών και 6 μηνών ως φυσικός αυτουργός, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με την καταβολή εγγυήσεως και περιοριστικούς όρους, και στην συνέχεια διέφυγε και έγινε επιχειρηματίας στην Νικαράγουα. Ο Alvaro Lojacono, με υπόδειξη μελών του M.S.I. και της F.U.A.N. που ήταν στο δικαστήριο και τον αναγνώρισαν να πυροβολεί, καθώς και αστυνομικών που ήταν παρόντες, αναζητήθηκε αλλά δεν βρέθηκε στο πατρικό του σπίτι. Ο πατέρας του, Giuseppe Lojacono, ήταν γνωστός ευκατάστατος οικονομολόγος και συνεργάτης στο «Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Οικονομικού Προγραμματισμού». Ως συμπαραστάτες του υπέγραψαν γνωστά ονόματα της αριστερής νομενκλατούρας όπως ο Ντάριο Φο και ο Alberto Moravia. Ο Lojacono έγινε μέλος της αριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης «Ένοπλοι Κομμουνιστικοί Σχηματισμοί», και στην συνέχεια των «Ερυθρών Ταξιαρχιών».

Τον Μάρτιο του 1977 αθωώθηκε, «λόγω ελλείψεως επαρκών στοιχείων που να αποδεικνύουν την συμμετοχή του». Η οργάνωση «Κόκκινη Βοήθεια», η οποία χρηματοδοτούνταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας, φρόντισε να υπάρχουν τα οικονομικά μέσα ώστε να πληρωθούν οι δικηγόροι και να παρασχεθεί βοήθεια στους κρατουμένους. Ο Lojacono συμμετείχε στις 16 Μαρτίου 1978, στην ομάδα των Ερυθρών Ταξιαρχιών που απήγαγε τον ιταλό Πρωθυπουργό Άλντο Μόρο και σκότωσε τον σωματοφύλακά του. Χρησιμοποιώντας τις οικογενειακές του διασυνδέσεις και με τη βοήθεια βουλευτών της Ιταλικής αριστεράς, διέφυγε στην Αλγερία και έπειτα στην Ελβετία. Συνελήφθη και παρέμεινε έντεκα χρόνια στην φυλακή για την δολοφονία του δικαστή Tartaglione, όμως για την δολοφονία του Μάντακα, για την οποία καταδικάστηκε σε 16 χρονιά φυλάκισης, δεν παρέμεινε ούτε μια μέρα στην φυλακή. Το 1999, οι δολοφονίες που διέπραξε παραγράφηκαν. Έζησε στην Βραζιλία, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Το 2000 συνελήφθη από την Γαλλική αστυνομία. Οι δικηγόροι του, κατάφεραν να μην εκδοθεί στην Ιταλία, και έκτοτε ζει στην Γαλλία, παρ’ ότι εκκρεμεί σε βάρος του καταδίκη σε ισόβια για συμμετοχή του σε άλλη δολοφονία.

Επιμνημόσυνη δέηση για το Μίκη Μάντακα, έγινε την Δευτέρα 3 Μαρτίου 1975 στον ναό της Santa Chiara στην Piazza della Minerva στη Ρώμη, την οποία παρακολούθησαν χιλιάδες άνθρωποι. Οι οπαδοί του MSI δέχθηκαν επιθέσεις την ώρα που πήγαιναν στην τελετή, με αποτέλεσμα βίαιες συγκρούσεις και συλλήψεις. Ο Τζόρτζιο Αλμιράντε, Γραμματέας του MSI, εκφώνησε τον επικήδειο στα σκαλιά του ναού. Η σορός του Μιχάλη Μάντακα μεταφέρθηκε αεροπορικώς στην Ελλάδα στις 5 Μαρτίου 1975, και η κηδεία του έγινε την ίδια μέρα, παρουσία λίγων συγγενών και οικογενειακών φίλων.

Το όνομα του Μάντακα, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, δόθηκε σ’ ένα τμήμα του «Μετώπου Νεολαίας». Η ομάδα «Κύκλος Μίκης Μάντακας» που λειτουργούσε στα πλαίσια της Νεολαίας του M.S.I., εξέδιδε το περιοδικό «Lotte C.M.M.» κι ένα από τα χαρακτηριστικά μηνύματα του, ήταν το «Δεν είμαστε το δηλητήριο, είμαστε το ΑΝΤΙΔΟΤΟ». Οι τοίχοι στα γραφεία των οργανώσεων «Casa Pound», «Forza Nuova», «Fiamma», «La Destra», κοσμούνται με την αφίσα του την οποία συνοδεύει η λέξη «Presente»-«Παρών». Στην Piazza del Risorgimento, την «Πλατεία Μίκη Μάντακα» που ο Μάντακας πότισε με το αίμα του, οι Ιταλοί εθνικιστές με τη συμμετοχή και Ελλήνων εθνικιστών, συγκεντρώνονται κάθε χρόνο, στις 28 Φεβρουαρίου και διοργανώνουν τελετή μνήμης. Μετά την δολοφονία του Μάντακα, κατά την απάνθρωπη και μισαλλόδοξη συνήθειά τους, οι ακροαριστεροί και οι οπαδοί τους έγραψαν στους τοίχους της Ρώμης, μακάβρια συνθήματα όπως «10-100-1000 Mantakas». Οι βιαιότητες της αριστεράς συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες και στις 13 Μαρτίου ο νεολαίος Sergio Ramelli, δέχθηκε δολοφονική επίθεση και υπέκυψε μετά από 47 ημέρες πάλης με το θάνατο. Το 1980, με σκοπό την διάλυση του Εθνικιστικού Κινήματος των Ιταλών αγωνιστών, στήθηκε η υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης στην Μπολόνια.

Ο Gabrielle Adinolfi θυμάται: «Στην πραγματικότητα στην Μπολόνια βρίσκονταν πέντε ακροαριστεροί. Δυο από αυτούς σκοτώθηκαν από την βόμβα την οποία μετέφεραν. Ένας έκτος έχασε το διαβατήριό του στην περιοχή, αλλά όπως και σε άλλες περιπτώσεις, κανείς τους δεν διώχθηκε. Μετά από μέρες, δυο από τους παρευρισκόμενους στην Μπολόνια, έχασαν την ζωή τους μεταφέροντας εκρηκτικά στην Νότια Ιταλία. Σύμφωνα με τις έρευνες των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας, αυτοί θυσιάστηκαν από κάποιους άλλους αφού το υλικό εξερράγη με ηλεκτρονική παρεμβολή από μακριά. Ο συνταγματάρχης Ostrowski της Mossad ανέλαβε την ευθύνη του γεγονότος για λογαριασμό του Ισραήλ». Τον ρωτούμε για την πορεία των σημερινών εθνικιστικών κινημάτων στην Ευρώπη και αν έχουν διδαχθεί από τις εμπειρίες των παλιότερων.

«Στην Ανατολική Ευρώπη είναι αντιδραστικά και κοινωνικά τα κινήματα. Στην Κεντρική Ευρώπη είναι ριζοσπαστικά και θεωρητικά, ενώ στην Δύση είναι ναρκισσιστικά και όχι αποτελεσματικά. Στην Ελλάδα οι συνθήκες είναι ξεχωριστές και με μεγάλη ένταση. Νομίζω ότι οι εθνικιστές πάσχουν από ένα σύνδρομο κατωτερότητας και πιστεύουν αρκετά την ισραηλινή και κομουνιστική προπαγάνδα. Αισθάνονται επάνω τους διάφορες ενοχές που δεν έχουν». Και το Αύριο της Ευρώπης; Θα καταφέρουν οι Εθνικιστές να λειτουργήσουν καταλυτικά στην δημιουργία μιας νέας Ευρώπης; «Το ελπίζω», απαντά. «Μια Ευρώπη συνομοσπονδιακή, με αρχές αυτοκρατορικές, είναι ακόμη δυνατόν να υλοποιηθεί, και είναι η μόνη ελπίδα».

ΠΡΙΝ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ του Ιουλίου του 2015, ο κ. Adinolfi έστειλε αποκλειστικά για την Χρυσή Αυγή ένα μήνυμα το οποίο είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Μέσα σε λίγες γραμμές αναλύει τους λόγους για τους οποίους θα ψήφιζε ΟΧΙ, εάν ήταν Έλληνας. “Θα ψήφιζα ΟΧΙ γνωρίζοντας ότι πρόκειται για κάτι το τραγικά γελοίο, που προορίζεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να χειροτερέψει την κατάσταση. Αλλά δεν θα μπορούσα να ψηφίσω ΝΑΙ διότι θα σήμαινε την εδραίωση μιας κατάστασης σκλαβιάς, την οποία δεν θα ανεχόταν ούτε ένας είλωτας. Παρατηρώντας λοιπόν από έξω, σαν ΕλληνοΡωμαίος, θα ήλπιζα σε μια ήττα του ΟΧΙ για να φύγει από την μέση ο Τσίπρας και το τσίρκο των γραικύλων του, και γιατί στηρίζω πολλά στην Χρυσή Αυγή.

Σαν Ευρωπαίος τώρα. Σαν Έλληνας, Ρωμαίος, Γερμανός και Κέλτης, δεν θα δεχόμουνα την λογική που θέλει την σύγκρουση Τρόικα – Ελλάδα, διότι είναι διπλά λάθος. Από την μια μεριά ο Τσίπρας και οι γραικύλοι του αντιπροσωπεύουν μονάχα μερικά συμφέροντα παρασίτων, τα οποία στηρίζονται σε κοσμοπολίτες αντιευρωπαίους. Από την άλλη διότι η Τρόικα με όλη την ισχύ που διαθέτει αποτελεί πάντα έναν συμβιβασμό. Έναν συμβιβασμό τον οποίο η Γερμανία με την οικονομική της δύναμη, την βιομηχανία και την διπλωματία είναι πάντα σε θέση να εκφέρει μια πολιτική φωνή ένωσης και επομένως είναι από όλους αυτή η υπεύθυνη αλλά όχι αυτή που αποφασίζει για όλα. Έχει την μειοψηφία στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, όπου σχεδόν πάντα η Bundesbank είναι αναγκασμένη να προσκυνάει, έχει ηττηθεί στο ΔΝΤ, όπου έχουν κυριαρχήσει οι Αμερικάνοι, με αποτέλεσμα η Γερμανία να μην έχει ισχύ πάνω στην Ελλάδα, όπως δεν έχει πάνω στην Ουκρανία. Αυτοί που έριξαν την Ελλάδα στον γκρεμό ήταν οι διεθνής τοκογλύφοι, αυτοί που χειρίζονται το δολάριο και την στερλίνα. Η ιδιαιτερότητα του κυριακάτικου δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, με πολλές πιθανότητες θα είναι υπέρ της Τρόικας, ακόμη και σε περίπτωση που νικήσει το ΟΧΙ, και, κάνοντας μια τελευταία ανάλυση, θα μειώσει και άλλο την επιρροή της Γερμανίας στην Ευρώπη με αβαντάζ υπέρ των ΗΠΑ, της Αγγλίας και ό,τι άλλο φέρουν μαζί τους οι νέοι άρχοντες στον κόσμο. Εκτός και αν η κινητοποίηση παράξει στην Ελλάδα αποτελέσματα που σε μορφή ντόμινο θα μετακινήσουν το βάρος από ένα βαθύ σκοτάδι σε μια Αυγή.

Η επιθυμητή εναλλακτική λύση, είναι η Γερμανία να μπορέσει να διαλέξει τελικά μια οργανική συμμαχία με τις τσακισμένες από τους τοκογλύφους, οικονομίες, οι οποίοι, αφού τις τελείωσαν πρώτα, τώρα κάνουν τους λογοκριτές της πολιτικής λιτότητας. Μια πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά. Με λίγες λέξεις, δεν είμαι πολύ αισιόδοξος για το δημοψήφισμα της Κυριακής. Αν γινόταν σε μέρη όπως η Ιταλία, δεν θα έκανα τίποτα άλλο εκτός από εμετό. Στην Ελλάδα όμως υπάρχει ακόμη κάτι δυνατό μέσα στις φλέβες του λαού και ελπίζουμε ότι θα κάνουν το μεγάλο χτύπημα. Αλλά οι Έλληνες που είναι μέσα στην φτώχεια, όχι όμως ταπεινωμένοι, απαντάνε με περηφάνια σε όλους, με την φράση που ο Λεωνίδας είπε στον Ξέρξη: ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ. Έτσι μόνο θα κάνουμε την Ευρώπη των Εθνών. Με την Αθήνα, την Ρώμη, το Βερολίνο και χωρίς την Lagarde, τις Επιτροπές, τον Τσίπρα, τον Renzi, και γενικά όλα τα παιδιά του Soros”.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/gabriele-adinolfi-sto-empros-o-mikhs-mantakas-tha-parameinei-gia-panta-stis#ixzz4ZxrbuASs