Διαβάστε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

 

Διαβάστε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη

Να τους σταματήσουμε

 

  • ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

Ελλάς εν καμίνω

Άρθρο του Ευρωβουλευτή Γεώργιου Επιτήδειου

 

  • ΣΚΑΝΔΑΛΟ

Πού πήγαν τα λεφτά για τους πυρόπληκτους της Ηλείας;

 

  • ΙΣΤΟΡΙΑ

Διδάγματα από την Μάχη των Πλαταιών

 

  • Μόνο η Χρυσή Αυγή στο πλευρό πολιτών και πυροσβεστών

 

  • Roger Waters: «Ζούμε το 1984»

 

  • Aύγουστος: Εθιμα και παραδόσεις για τον όγδοο μήνα του έτους
  • ΥΓΕΙΑ: Μας έφεραν και την ελονοσία

 

  • Η Βόρειος Ήπειρος πεθαίνει και «ημείς άδομεν»…

 

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ:Ταξίδι στις Προϊστορικές Κυκλάδες

 

  • Πολεμόμενοι νικούμε

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 19 Αυγούστου 2017 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

H πρόσφατη συζήτηση για το πόνημα του Γιάνη Βαρουφάκη και τις δηλώσεις του αναφορικά με τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και τα διαδραματισθέντα επί υπουργείας του, επιδέχεται αρκετές ερμηνείες οι οποίες έχουν εν πολλοίς δοθεί. Αποτελεί οπωσδήποτε προσπάθεια του νάρκισσου πανεπιστημιακού και πρώην υπουργού να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο των συζητήσεων και να αποκτήσει λόγο και ρόλο στην δημόσια ζωή.

Χαρακτηριστικό του είδους της πολεμικής την οποίαν δέχεται ο κ. Βαρουφάκης, είναι το άρθρο το οποίο του αφιέρωσε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και, όπως μεγάλος αριθμός νεοφιλελεύθερων, δεξιών και αριστερών, «αντιστασιακός», οργανωμένος στο… ΚΚΕ Λονδίνου όταν σπούδαζε στο London School of Economics κατά τη διάρκεια της Επταετίας, Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος έγραψε (Free Sunday 30-7-2017) για τον Βαρουφάκη ότι είναι «εντελώς αναξιόπιστος από πολιτική άποψη. Αυτό αναγνωρίζεται διεθνώς και αποτελεί ίσως το βασικό πλεονέκτημα του υπουργού Οικονομικών κ. Τσακαλώτου, ο οποίος στην αντίληψη των Ευρωπαίων εταίρων είναι συνεργάσιμος για δύο βασικούς λόγους. Βάζει όλες τις υπογραφές που χρειάζεται σε επίπεδο Eurogroup και κυρίως… δεν είναι Βαρουφάκης, με αποτέλεσμα να μη στέκεται εμπόδιο στην αναγκαία συνεννόηση και προώθηση της διαδικασίας. Ο κ. Τσακαλώτος έχει βέβαια το δικό του πρόβλημα αξιοπιστίας, εφόσον στις Βρυξέλλες υπογράφει περίπου τα πάντα, ενώ στην Αθήνα μεταμφιέζεται σε ηγετική προσωπικότητα της υποτιθέμενης αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης Ομάδας των 53+.»

Με άλλα λόγια, «εκλεκτός» του Συστήματος είναι όποιος βάζει αδιαμαρτύρητα υπογραφές και δεν τολμά όχι να αντιπαρατεθεί με τους τοκογλύφους, αλλά ούτε καν να κάνει εσωτερική μικροπολιτική. Οι Βρυξελλιώτες δεν χρειάστηκε να κουραστούν για να κάνουν δικό τους τον εύκαμπτο κ. Κύρτσο, αλλά και αυτός εργάζεται για τα πλούσια εισοδήματα που του προσφέρει η αγκαλιά της πατριδοκάπηλης παράταξης. Αυτό που εσκεμμένως παραβλέπεται σε τέτοιες συζητήσεις, είναι η ουσία του ζητήματος, και όχι τα επουσιώδη, όπως οι ενδυματολογικές επιλογές του κ. Βαρουφάκη ή η οικονομική επιφάνεια της συζύγου του. Οι κριτικές αυτές παραπέμπουν σε κομμουνιστές ή έχοντες κομμουνιστικό τρόπο σκέψεως, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να ήσαν αστοί ή εν προκειμένω μεγαλοαστοί. Επειδή η «χαμηλή» κριτική δεν αρμόζει σε Εθνικιστές, των οποίων ήθος και χρέος είναι η άνοδος και η ανάπτυξη του Λαού, και όχι το ταξικό μίσος, ας δούμε μερικές παραμέτρους του ζητήματος που διαφεύγουν.

Ξεκαθαρίζω, πως η ιδιότητά μου δεν είναι αυτή του οικονομολόγου. Αρχαιολόγος είμαι στις σπουδές και γράφω δημόσια από την δεκαετία του 1990. Συμμετέχοντας όμως στην οικογενειακή επιχείρηση επί δεκαπέντε χρόνια, και ούσα ενεργός πολίτης, από αυτήν την οπτική θα εκθέσω τις απόψεις μου ως «τροφή για σκέψη» του αναγνώστη. Α. Οι εθνικιστές υποστηρίζουμε την ανάγκη στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής. Η Ελλάς είναι αγροτικό έθνος και έχουμε κάθε λόγο να καλλιεργήσουμε την εύφορη γη μας. Το κράτος όμως δεν είναι δυνατόν να προωθεί ως όραμα για τους Ελληνες να γίνουν σκαφτιάδες και εργολάβοι οικοδομών, όπως επικράτησε τα χρόνια της κάλπικης ανάπτυξης με τις βίλλες της χλιδής των χυδαία πλουσίων. Η Ελλάδα έχει επιστήμονες, έχει ανθρώπους ικανούς να ηγηθούν στην παγκόσμια τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις νέες τεχνολογίες, σε έργα που θα αναδεικνύουν την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας. Οι Έλληνες υπήρξαν από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας πρωτοπόροι στις τέχνες και τις επιστήμες. Μαζί με την εξασφάλιση της αυτάρκειας του Εθνους σε διατροφή και ενέργεια, αυτό πρέπει να είναι το σχέδιο της Παιδείας μας για το μέλλον.

Β. Η Ελλάδα, όπως και η Ιταλία και η Γαλλία, έχουν στους ώμους τους δημόσιο χρέος το οποίον είναι αδύνατον να αποπληρωθεί. Η υπερφορολόγηση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η διαγραφή μέρους του χρέους, είναι οι συστημικές λύσεις που προωθούνται. Όμως αυτός ο δρόμος βυθίζει περισσότερο τις χώρες μας στο χρέος. Αφού το Σύστημα έχει κάθε λόγο να κρατά τους πολίτες φυλακισμένους στο σαρκοβόρο τραπεζικό σύστημα, θα πρέπει να βρούμε τρόπους δημιουργίας μιας παράλληλης δομής. Μιας ανεπίσημης οικονομίας που θα χρησιμοποιεί την ανταλλαγή αγαθών αλλά και εναλλακτικό νόμισμα (τύπου κυβερνοχρήματος bitcoin), εξασφαλίζοντας την επιβίωση του λαού έξω από την παγκόσμια χρηματοοικονομική μέγγενη.

Γ. Ένα παράλληλο κρατικό νόμισμα, για μεσοπρόθεσμη χρήση, δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο. Αντιθέτως αποτελεί μια λύση στο ζήτημα του χρέους αλλά και για τις πληρωμές των υποχρεώσεων του κράτους όπως οι συντάξεις. Δ. Κανένα νόμισμα δεν είναι γραμμένο στις πέτρες του Μωυσέως. Το χρήμα είναι ανθρώπινο δημιούργημα, για χρήση -όπως φανερώνει το όνομά του- από τον άνθρωπο προκειμένου αυτός να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Δεν είναι άλλωστε κρυφό ότι τα σύγχρονα κράτη «αντιπαθούν» κάθε αναφορά στο ασήμι και στον χρυσό, πάνω στον οποίο χτίστηκε η αντιστοιχία των νομισμάτων, όταν ακόμη οι οικονομίες διέθεταν στοιχεία μιας υγιούς πραγματικότητας. Ε. Η ιταλική βουλή εξέτασε πρόσφατα (4 Ιουλίου) την πιθανότητα εισαγωγής «κουπονιών» για χρήση των πολιτών στην πληρωμή των φόρων και τις μεταξύ τους συναλλαγές. Στην Αθήνα οι μισθωτοί της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. επιμένουν να εθελοτυφλούν.

Λύσεις δεν υπάρχουν, μόνον εκεί όπου αρνούμαστε να τις δούμε, τυφλωμένοι από τον κίβδυλο εγωισμό που μας πουλούν οι «εταίροι», και παρασυρμένοι από την μετριότητα. Εμείς οι εθνικιστές, τουλάχιστον, ας είμαστε υψηλόφρονες.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-nomisma-tou-mellontos-mas#ixzz4p41I0dF4

Από την Σύνταξη φ.212

wp-1490991511062.png

“Oταν αφήνεις την Αριστερά να διαχειριστεί την τιμή της Πατρίδας, αυτή καταλήγει σε
κλήρωση”. Αυτά δήλωσε ο ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής, στρατηγός Ελευθέριος Συναδινός αναφορικά με την απόφαση της κυβέρνησης να δίδεται η σημαία σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου κατόπιν κληρώσεως.
Πολλοί κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι στέλνει την Παιδεία σε έναν νέο κατηφορικό δρόμο, αφού την θέση του κριτηρίου της μαθητικής αριστείας καταλαμβάνει η κλήρωση.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο κατήφορος της Παιδείας άρχισε με την κατάργηση της διδασκαλίας της καθαρεύουσας από την κυβέρνηση Ράλλη.
Συνεχίστηκε με την κυριολεκτική απαγόρευση της αριστείας, την κατάργηση των Προτύπων σχολείων όπου εισήλθαμε, όσοι φοιτήσαμε σε αυτά, όπως η γράφουσα,
κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων, και την μετατροπή τους σε Πρότυπα όπου η εισαγωγή γίνεται με κλήρωση.
Ακολούθησε η επιβολή του πλουτοκρατικού καταναλωτικού προτύπου με την κατάργηση της σχολικής ποδιάς η οποία διασφάλιζε την ισότητα εντός της σχολικής κοινότητος.
Η προώθηση των υπολογιστών ως πανάκειας για την γνώση, σε συνδυασμό με την απαξίωση του έντυπου λόγου, και η επακόλουθη χρήση των greeklish, υποβάθμισε περαιτέρω την εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας, και την καλλιέργεια του νου των Ελλήνων μαθητών.
Βεβαίως η ρύθμιση για την σημαία δεν έγινε με σκοπό την υποβάθμιση της αριστείας αλλά για την υποβάθμιση της σημαίας. Είναι αποκαλυπτικό των κυβερνητικών προθέσεων το παράδοξο ότι τις ρυθμίσεις αυτές επιβάλλει μια κυβέρνηση η οποία ανοιχτά έχει καταφερθεί εναντίον των παρελάσεων, χαρακτηρίζοντάς τες ως κατάλοιπα του Μεταξικού καθεστώτος.
Εντούτοις τώρα, και έως ότου προβεί στην κατάργησή τους, αποφασίζει να οικειοποιηθεί τον θεσμό και να τον χρησιμοποιήσει για τους δικούς της σκοπούς. Άλλωστε, τα κομμουνιστικά καθεστώτα των ιδεολογικών και πολιτικών της πατέρων Στάλιν, Μάο και
Χότζα, αρίστευσαν στις επιδείξεις μπολσεβίκικης φιγούρας.
Το τι θα ακολουθήσει στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να το αντιληφθούμε σχετικά εύκολα, αφού σε ολόκληρη την Αττική και σε αρκετές περιοχές της χώρας μας, η πλειοψηφία των μαθητών στα σχολεία μας και δη στα Δημοτικά, ήδη είναι παιδιά μεταναστών.
Τι μας διδάσκει αυτό το νέο επεισόδιο της Συριζαίικης αντεθνικής νομοθεσίας; Πως οι αντίπαλοι του Εθνικισμού, οι εχθροί των αξιών του Έθνους και της Ιστορίας, λειτουργούν με σύστημα και μέθοδο. Κάθε φορά που ως Έλληνες θεωρούμε τα αυτονόητα ως κεκτημένα, θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτούς που είναι έτοιμοι να αλλάξουν τα πάντα.
Τίποτε δεν είναι δεδομένο. Όλα είναι δυνατά, αρκεί να το αποφασίσουμε και να συνταχθούμε στις γραμμές του Εθνικιστικού κινήματος.
Αυτό κάνουν και οι Αμερικανοί Εθνικιστές, οι οποίοι αν και ευρισκόμενοι στην καρδιά του Κτήνους, βρίσκουν το σθένος να αντισταθούν. Από την φωνή αυτής της αντίστασης, θα διαβάσετε στο σημερινό ΕΜΠΡΟΣ, σε μια συνέντευξη με τον Αμερικανό Εθνικιστή και φίλο της Χρυσής Αυγής, Μάθιου Χάιμπαχ (σελ. 12-14).
Σε άλλες ειδήσεις της εβδομάδος, σημαντική είναι η επιβεβαίωση (μια ακόμη) της φυλετικής συνέχειας των Ελλήνων και της στενής γενετικής σχέσεως των Μινωϊτών με τους Μυκηναίους, και των δύο αυτών με τους σύγχρονους Έλληνες.
Το συμπέρασμα αυτό προέκυψε μετά από ανάλυση των 19 αρχαίων ανθρώπινων γονιδιωμάτων με προέλευση από την ηπειρωτική Ελλάδα, την Κρήτη, και την νοτιοδυτική Μικρά Ασία, και την σύγκρισή τους με 330 αρχαία και περισσότερα από 2500 γονιδιώματα σύγχρονων ανθρώπων.
Η μελέτη καταδεικνύει πως οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι, προέρχονται κυρίως από τους πρώτους Νεολιθικούς γεωργικούς πληθυσμούς της Ελλάδας και της δυτικής Ανατολίας, και δέχθηκαν επιπλέον πρόσμιξη από τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας, και του Ιράν.
Οι Μυκηναίοι είχαν επιπροσθέτως εν μέρει προέλευση από τους αρχαίους κατοίκους της Ανατολικής Ευρώπης και της Βόρειας Ευρασίας. Αυτός ο Αρχαίος Βορειο-Ευρωασιατικός πληθυσμός αποτελεί ένα από τα συστατικά των σημερινών Ελλήνων.
Τα αποτελέσματα αυτά, αποδεικνύουν περίτρανα την ομοφυλία των λαών από τον Καύκασο και την Βακτριανή έως την Αιγιίδα και την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «η μελέτη δίνει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων: απορρίπτει για πρώτη φορά τη θεωρία πως οι Μυκηναίοι ήταν ένας πληθυσμός με προέλευση πέραν του Αιγαίου, καθώς και τη θεωρία πως οι Μυκηναίοι και οι μετέπειτα αρχαίοι Έλληνες εξαλείφθηκαν κατά τον Μεσαίωνα. Επιπροσθέτως καταδεικνύει την ιστορική συνέχεια των κατοίκων της Ελλάδας από την εποχή των πρώτων γεωργών έως και σήμερα. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρξε πρόσμιξη τόσο
με βόρειους όσο και με ανατολικούς πληθυσμούς και πως οι προσμίξεις έλαβαν χώρα τόσο πριν όσο και μετά από την εποχή των Μινωιτών και Μυκηναίων». Σχετική με το θέμα είναι και η νέα σειρά άρθρων που δημοσιεύουμε από το φύλλο αυτό, για τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας (σελ. 11).
Μοναδική απάντηση στις μεθοδεύσεις οι οποίες στοχεύουν στην εξάλειψη της ταυτότητας και της εθνικής μνήμης, είναι ο διαρκής αγώνας για να πάρουμε την Πατρίδα μας στα χέρια μας.

Ειρήνη Δημοπούλου

(Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.212)

Το δηλητήριο του Φιλελευθερισμού

Χωρίς τίτλο.jpg

Του Pierre Vial

O Pierre Vial γεννήθηκε το 1928. Διετέλεσε καθηγητής Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Λυών, και μέλος του Εθνικιστικού Κινήματος της Προόδου του Dominique Venner.

«Ο Μακρόν είναι προϊόν του μεγάλου κεφαλαίου το οποίο πουλήθηκε με τις πλέον αποτελεσματικές μεθόδους μάρκετινγκ». Η φράση ανήκει στον Michel Onfrey (σ.σ. Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας, γεν. 1959), αυτόν τον απίστευτο τύπο που μοιράζει γενναιόδωρα χτυπήματα τόσο στην Δεξιά όσο και στην Αριστερά, και οι δυο ξεπερασμένες, και οι οποίες δεν εξαπατούν πια, τόσο έχουν ευθυγραμμιστεί στην δικτατορία των αγορών και των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, και είναι οφθαλμοφανείς, όπως θυμίζει σε συνέντευξή του ο Onfrey (Valeurs Actuelles, 1 Ιουνίου 2017): «Από την εποχή του Μάαστριχτ αυτοί που κυβερνούν είναι απαραιτήτως είτε αριστεροί είτε δεξιοί, (του Σοσιαλιστικού κόμματος ή των Ρεπουμπλικάνων) αλλά στην βάση τους είναι μααστριχικοί: υπερασπίζονται τον ίδιο κόσμο». Έναν κόσμο που τον κρατούν, τον ελέγχουν, τον διευθύνουν οι υπηρέτες ενός Συστήματος δηλητηριασμένου και δηλητηριώδους, του φιλελευθερισμού.

Όμως αυτοί οι οποίοι ελέγχουν το Σύστημα (φροντίζοντας συχνά να παραμένουν οι ίδιοι στην σκιά) ήσαν ανήσυχοι εδώ και λίγο καιρό. Ένας άνεμος επανάστασης ο οποίος αναστατώνει αυτούς που έχουν οριστεί να είναι τα θύματα αυτής της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο που είναι ο φιλελευθερισμός, θα μπορούσε να γίνει απειλητικός. Έπρεπε να βρεθεί ένα νέο (μεγάλο) σχοινί για να παραμείνουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Από εκεί προέκυψε το θέατρο του τρόμου που βαπτίζεται προεδρικές εκλογές και το οποίο σέρβιραν στον λαουτζίκο: «Όλα είχαν κλειδώσει  ώστε μια μαριονέτα του μααστριχικού κράτους να τοποθετηθεί στον θρόνο», έχοντας για φόντο «αυτό το θέατρο της επιθυμίας  και της ζήλειας, του μίσους και της εξαπάτησης , της επάρκειας και της προδοσίας, της μεγαλομανίας και της ματαιοδοξίας». Με δυο λόγια, αυτό που κάποιοι εξακολουθούν ακόμη να αποκαλούν δημοκρατία (αλλά τσιμπιόνται δυνατά για να μην σκάσουν στα γέλια όταν κοιτάζονται μεταξύ τους). Λόγια… δεινά… δημοκρατία.

Ο Onfrey με αφορμή την προεδρική εκστρατεία κράτησε ένα ημερολόγιο εκλογών το οποίο ονόμασε «Η αυλή των θαυμάτων» (εκδόθηκε τον Μάιο του 2017) . Κανέναν δεν άφησε έξω από αυτό το πανηγύρι μέχρις εξαντλήσεως για την τάξη των πολιτικών. Όλες οι μαριονέττες απαριθμούνται. «Έπρεπε να τοποθετηθεί» γράφει ο Onfrey, «ένας υπάλληλος του μααστριχικού κράτους , αυτού του απολυταρχικού Μολώχ, ο οποίος επιβάλλει την θρησκεία της χρυσής αγελάδας και τοποθετεί τους ιερείς εκεί όπου πρέπει να βρίσκονται για να κάνουν την μηχανή να λειτουργεί». Ποιος θα ήταν καλύτερος για να κάνει την βρώμικη δουλειά, παρά το ρομπότ το οποίο κατασκεύασε ο Ατταλί (σ.σ. διαβάστε σχετικά: “Ζακ Ατταλί– Ποιος είναι ο «μάγος» των Γάλλων Προέδρων που τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Παυλόπουλο;”,  εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ. 198, 28-4-2017) και του οποίου την καλή λειτουργία είχαν ρεγουλάρει οι Ρόθτσιλντ; Τα τσιράκια των ΜΜΕ ακτινοβολούν, έχοντας συνείδηση ότι αξίζουν τον μισθό τους. Με, παρ’ όλα αυτά, τους λιγότερο κουτούς (ναι, υπάρχουν και αυτοί)  να διακρίνουν ένα σημείο ανησυχίας. Γιατί αν θέλουμε να ανοίξουμε καλά τα μάτια μας και να είμαστε στα λογικά μας, είναι προφανές ότι η νίκη του Μακρόν είναι μια Πύρρειος νίκη. Πράγματι, οι αριθμοί είναι εκεί και μιλούν από μόνοι τους : Μόνο το 32,7% των εκλογέων συμμετείχε στην ψηφοφορία, αφού σημειώθηκε 57,4% αποχή στην οποία πρέπει να προστεθούν τα 9,9% λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια. Είναι αυτό που η Monde αποκαλεί κατ ‘ ευφημισμόν «η δυσπιστία ενός μέρους του εκλογικού σώματος εναντίον της πολιτικής εκπροσώπησης». Είναι ξεκάθαρο ότι η πραγματική χώρα δεν πιστεύει πια στην νομική χώρα. Βασισμένη στην φιλελεύθερη ιδεολογία, είναι αυτή η οποία τίθεται εν αμφιβόλω. Τι σημαίνει ακόμα η «δημοκρατική νομιμότητα» όταν από τους 573 υποψηφίους οι οποίοι εξελέγησαν στον δεύτερο γύρο, μόνο οι εννέα είναι νόμιμοι, συγκεντρώνοντας στο πρόσωπό τους πάνω από το 30% των εγγεγραμμένων, ενώ 440 βουλευτές εκλέχθηκαν ή επανεκλέχθηκαν με λιγότερο από το 25% των εκλογέων της εκλογικής τους περιφέρειας. Είναι αυτό που οι άνθρωποι του Συστήματος αποκαλούν «πλειοψηφία»… Όμως, ο Benoit Hopquin, στην Monde φυσικά, (σ.σ. δημοσιογράφος, αρθρογραφεί για περιβαλλοντικά θέματα και την διαφορετικότητα ) λιποθυμά, τόσο τον κατακλύζει η ευτυχία : «ο αριθμός των βουλευτών που προέρχονται από χώρες έξω από την Ευρώπη» πρέπει να διπλασιαστεί, και με το παραπάνω, και αυτοί οι έγχρωμοι «επιτέλους έσπρωξαν έξω αυτούς τους λευκούς ως τις άκρες των μαλλιών τους κυρίαρχους και αγροίκους  αρσενικούς». Ο γλυκούλης Hopquin βλέπει να ανατέλλει στον ορίζοντα η ανακούφιση που θα είναι η Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών… Έπρεπε πάνω σε αυτό το στοίχημα να  είχε δώσει την μάχη η κυρία Μαρίν Λεπέν και σε κανένα άλλο, γιατί αυτό περιμένουν οι Γαλάτες. Το Εθνικό Μέτωπο θα πληρώσει ένα πολύ χονδροειδές  λάθος.

Εις ό,τι μας αφορά, χαιρετίζουμε την εκλογή των τριών εθνικιστών βουλευτών στην Κορσική. Αυτή η κλωτσιά στους Γιακοβίνους κάθε φτερώματος δείχνει τον δρόμο: βιοπολιτισμική ταυτότητα, αγώνας εναντίον της εισβολής και του φιλελεύθερου δηλητηρίου το οποίο ευθύνεται γι’ αυτήν.  Όλα τα υπόλοιπα δεν χρησιμεύουν σε τίποτε άλλο παρά για να διασκεδάζει η γαλαρία.

(ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 211)

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Νίκη, το μόνο χρέος

Νίκη, το μόνο χρέος

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«Η ζωή ‘ναι πόλεμος, η γης είναι στρατόπεδο, η νίκη είναι το μόνο σου χρέος. Μην κοιμάσαι, μη στολίζεσαι, μη γελάς, μη μιλάς, ένας είναι ο σκοπός σου, ο πόλεμος: πολέμα! Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

Το καλοκαίρι είναι παράξενη εποχή. Σημαδεύει τέλη και αρχές. Ευτυχισμένες και στενόχωρες αναμνήσεις συμπλέουν. Ήμουν αρκετά μικρή για να έχω γνώμη, όταν έφυγαν οι συνταγματάρχες, ήρθε ο ταξίαρχος και μετά η δημοκρατία. Ήμουν αρκετά μεγάλη για να θυμάμαι τα δακρυγόνα, το «εδώ Πολυτεχνείο» στο ραδιόφωνο, το Ναι και το Όχι. «Εγώ είμαι με το Ναι!» είχα δηλώσει με τον αυθορμητισμό των τεσσάρων μου χρόνων. «Σουτ, παιδάκι μου!» έλεγαν οι μεγάλοι θορυβημένοι. Αν το αγοράκι με το γιογιό είχε άποψη, είχα φυσικά δικαίωμα να έχω άποψη. Ο όχλος που είχε συγκεντρωθεί με κεριά σαν την Μεγάλη Παρασκευή, στο αεροδρόμιο, δεν μου φαινόταν να έχει σώας τας φρένας ώστε να δικαιούται να επιβάλλει τον ουρανοκατέβατο. Διόλου ευοίωνο, όπως και το πορτραίτο του «Εθνάρχη» με τα τρομακτικά φρύδια στην πλατεία του Δημαρχείου των Αθηνών. Εποχές Βορείου Κορέας στα καθ’ ημάς.

Θυμάμαι, βέβαια, τις μέρες που οι τούρκοι σκότωσαν τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού. Το μούδιασμα, την θέληση για αντίδραση που δεν έβρισκε διέξοδο. Σήμερα, περισσότεροι Έλληνες έχουν αντίληψη των πλαστών εθναρχών, σήμερα είμαστε περισσότεροι από εκείνο τον Γενάρη, όταν δυο δράκες Χρυσαυγίτες διαμαρτύρονταν έξω από την βουλή για την προδοσία των Ιμίων από την κυβέρνηση Σημίτη. Σήμερα, υπάρχουν ευτυχώς κάμποσοι με επαναστατημένο θυμικό, αλλά πολύ λιγότεροι με επαναστατημένο νου και καρδιά. Έκαναν, θα πεις, κάτι, οι νέοι που διαμαρτύρονταν για την Κύπρο την δεκαετία του ’50; Δεν την κατέλαβε τελικά ο Αττίλας; Ναι, αλλά εκείνοι τους οποίους χτυπούσαν οι Πραιτοριανοί του «Εθνάρχη», είχαν στο αίμα τους το κύτταρο του ηρωισμού.

Πείνα και φόβος, οι δυο μεγάλοι δαμαστές του ανθρώπου. Όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα τους χρησιμοποιούν. Θα αντιδράσει μήπως κανείς όταν ακουστεί το «euro delendum est»; Η μήπως οι άνθρωποι θα προτιμούν και τότε τον οίκτο, μασκαρεύοντας την δειλία σε αρετή ή ίσως σε θρησκευτική πίστη; Πριν από λίγες μέρες, μια γνωστή μου περιέγραφε πως ένας Άραβας κατέπλευσε με την θαλαμηγό του στον Πειραιά, και ήταν λέει τιμή που μας προτίμησε. Στους Έλληνες οι γυναίκες των οποίων έπεφταν στους γκρεμούς για να μην τις πάρουν στα χαρέμια, κάνουν κουμάντο, σήμερα που είναι ελεύθεροι, πρώην καμηλιέρηδες νυν πετρελαιάδες, με γυναίκες μπαμπουλωμένες με μπούργκες Σανέλ, που τους κόβουν χέρια, μύτες και κλειτορίδες στο όνομα της θρησκείας της αγάπης.

Οι φεμινίστριες που έβγαιναν στους δρόμους γιατί «δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου, θέλω να είμαι ο εαυτός μου», σήμερα είναι «αντιρατσίστριες» και υπερασπίζονται όχι τις γυναίκες οι οποίες κακοποιούνται, αλλά τους πετρελαιάδες και το «δικαίωμά τους» να ακρωτηριάζουν γυναίκες. Ζούμε σε εποχές όπου τα μηχανεύματα του Μεγάλου Ψεύτη εμφανίζουν το δίκαιο ως άδικο και το λάθος για σωστό. Κάποιοι νομίζουν πως η απάντηση είναι η καταφυγή στον νεοσυντηρητισμό. Όμως, για να μείνουν τα πράγματα όπως έχουν, χρειάζεται να αλλάξουν, λέει το πολιτικό dictum.

Για να γίνει πράξη το ξύπνημα της Ευρωπαϊκής και της Ελληνικής ταυτότητας το οποίο διαπιστώνουμε, σε ολόκληρη την ήπειρό μας, ενώ η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ανεξαρτησία των κρατών έχει συντριβεί, είναι απαραίτητο να βγούμε από την μαύρη τρύπα της απάθειας απέναντι στην βία του φόβου και της πενίας. Η Δεξιά έχει εγκαταλείψει την έννοια του Έθνους. Η Αριστερά έχει εγκαταλείψει την έννοια του Λαού, και οι δυο για να μην στενοχωρήσουν τους πλουτοκράτες. Η Δεξιά δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί ιδεολογικά με την Αριστερά, γιατί δεν έχει τίποτε να προσθέσει στα όσα έχει ήδη πει. Οι Ιδέες πάνω στις οποίες χτίστηκε ένας κάποιος «δεξιός» λόγος, κάνουν μια τελευταία επαναφορά ως συντηρητισμός, σαν την αναλαμπή μιας γριάς πριν την έλευση του θανάτου. Αριστερά και Δεξιά έχουν χάσει την άκρη αυτού από το οποίο μπορεί να πιάσει ο φιλόσοφος κι ο πολιτικός τον μίτο της Ιστορίας: το όραμα, την φαντασία, το παραμύθι. Και τα έχουν χάσει με την θέλησή τους, ή ορθότερα από έλλειψη θέλησης.

Ο «πατριώτης» αγκαλιάζει τον χυδαίο φιλελευθερισμό, χωρίς να τολμήσει να φανταστεί την ζωή χωρίς αυτόν. Η Δεξιά, άλλωστε, δεν αγάπησε ποτέ τους ανθρώπους της Σκέψης. Δεν κατάλαβε αυτό που έχει αποδείξει η Ιστορία, πως οι βαθιές αλλαγές που πηγαίνουν την Ιστορία παραπέρα, είναι όχι αυτές οι οποίες γίνονται για το χρήμα, αλλά αυτές που αλλάζουν τον πολιτισμό, την σκέψη και την συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο λαός έχει ανάγκη να ακολουθεί έναν σοσιαλιστή Μουσολίνι να στοιβάζει θημωνιές με στάρι ή έναν Πούτιν να βουτά στον παγωμένο ποταμό, έναν ηγέτη που να «καβαλά τον τίγρη».

Το πολιτικό κατεστημένο επιδιώκει την συνέχεια. Όμως η Ιστορία απαιτεί την ρήξη. Απαιτεί μια στρατηγική με λιγότερες υποχωρήσεις και περισσότερους διαχωρισμούς, «Μονάχα με την ελπίδα φτάνουμε στο ανέλπιδο», γράφει ο Καζαντζάκης. « Ένας μονάχα τρόπος υπάρχει να σωθείς: να σώσεις». Ας ονειρευτούμε κι ας εργαστούμε για το ανέλπιδο. Μόνον έτσι θα σωθούμε.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/nikh-to-mono-chreos#ixzz4oP4hpT2d

Από την Σύνταξη-φ.211

wp-1490991511062.png

Επί δέκα χρόνια βρίσκεται σε λειτουργία η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων, η οποία τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ρόδο, στο Ηράκλειο, στο Ρέθυμνο, στην Αθήνα και στην Ελευσίνα. Η ορχήστρα αποτελείται από 60 και πλέον μουσικούς, ηλικίας 18 έως 28 ετών. Αποσκοπεί στο «να ενώσει μουσικούς με διαφορετικές κουλτούρες, έχοντας ως κοινή γλώσσα την μουσική». Στα πλαίσια της σχεδιασμένης μονόπλευρης «φιλίας» μεταξύ των δύο λαών, δηλαδή στο να γίνουν οι Έλληνες ανιστόρητοι και άβουλοι ραγιάδες και να δεχθούν τον εκτουρκισμό τους αδιαμαρτύρητα, «στόχος της είναι να ενισχύσει τις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μέσω της μουσικής, να επικοινωνήσει και να προωθήσει τη φιλία ξεπερνώντας τις παλιές και
σημερινές διαφορές».
Τι ανάγκη έχει η τουρκία και οι πάτρονές της να χρησιμοποιήσουν βίαια μέσα, όταν η απειλή βίας αρκεί για να καθηλώσει τους πολιτικάντηδες της Ελλάδος; Τι ανάγκη
έχει ο οικονομικός ιμπεριαλισμός να χρησιμοποιήσει εκβιασμούς σε πολιτικούς οι οποίοι δήθεν «πιέζονται», όταν ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός του Αμερικανικού τρόπου
ζωής και της ανατολίτικης λαγνείας των Σουλεϊμάν και της ελληνοτουρκικής φιλίας των ηθοποιών και των μουσικών, παράγει απείρως ριζικότερα αποτελέσματα, και η
Ιστορία μετατρέπεται σε παρωδία του Σαρβάιβορ;
Η πολιτική έχει πολλά ποδάρια. Και βρίσκονται έξω από την Βουλή, και τα επίσημα κομματικά όργανα. Όσα βλέπουμε και ακούμε στην αίθουσα του κοινοβουλίου εκ
μέρους των συστημικών κομμάτων, είναι μια παράσταση για γνωστούς ρόλους και εναλλασσόμενους πρωταγωνιστές. Το αντικείμενο του δράματος παραμένει το ίδιο.
Οι πολιτικοί υποκρίνονται ότι διαφωνούν, κλιμακώνουν την ένταση, δημιουργούν κρίση, και εν τέλει συνοδοιπορούν στις δεσμεύσεις τους προς τους θεούς και αφέντες
τους.
Η πολιτική μιλιέται εκεί όπου σπανίως φθάνουν οι τηλεοπτικές κάμερες και τα ρεπορτάζ εκείνων των εφημερίδων που πουλιούνται ένθετες σε περιοδικά και βιβλία.
Εκεί όπου τα οικονομικά και προσωπικά συμφέροντα διαπλέκονται, εκεί όπου γιγαντώνονται σαν σκιές τα «εγώ», και η περιφρόνηση για τον λαό ξεπερνά την υποκρισία του δημοσίου λόγου.
Η πολιτική αποφασίζεται σε διεθνή όργανα τα οποία θέσπισε ο Διεθνισμός και κυριάρχησαν στον κόσμο μας από τον Β’ Ευρωπαϊκό Πόλεμο και εντεύθεν. Και πού υλοποιείται; Οι Διεθνιστές εργάτες της Παγκοσμιοποίησης δεν είναι τόσο αφελείς όσο οι ιμπεριαλιστές του παρελθόντος.
Κατάλαβαν πως ο Ευρωπαίος άνθρωπος έχει κουραστεί αρκούντως να αλληλοεξοντώνεται. Ότι κανένα κανόνι δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει την καταστροφική συνέπεια του Βατερλώ. Και κανένα ιπτάμενο βομβαρδιστικό το μεγαλείο του Ενόλα Γκέι.
Οι πόλεμοι κοστίζουν. Και υπάρχει πολύ ανθρώπινο κρέας στην Αφρική και την Ασία, όπου αιμοδιψείς πολέμαρχοι έχουν αρκετό ρευστό από το πλούσιο υπέδαφος
των χωρών τους και τους εξαθλιωμένους υπηκόους τους, για να αγοράσουν την πραμάτεια των εμπόρων όπλων.
Για τους Ευρωπαίους, από το 1945 και μετά, χρησιμοποιείται ένα πανίσχυρο υπερόπλο: ο ανθρώπινος νους.
Τον χειρίζονται, τον μανιπουλάρουν, τον διαμορφώνουν.
Η ιστορική ένδεια, η νοητική και πνευματική ισοπέδωση, είναι το εργαλείο διαχείρισης των Ευρωπαίων. Απέναντι σε αυτούς οι οποίοι θέλουν να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, ώστε να μην ξέρουμε πού να πάμε, εμείς οι Εθνικιστές επιλέγουμε να μαθαίνουμε, να διδασκόμαστε, να εμπνεόμαστε και να προχωρούμε εμπρός, πάντοτε εμπρός!

Ειρήνη Δημοπούλου

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.211)

Διαβάστε στο φύλλο 211 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Διαβάστε στο φύλλο 211 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Σπίτια μόνο για λαθρομετανάστες
  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ιθάκη-Ο Οδυσσέας μένει εδώ
  • ΔΙΕΘΝΗ: O Καθηγητής Pierre Vial γράφει για «Το δηλητήριο του Φιλελευθερισμού»
  • ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι θα σημάνει ένα θερμό επεισόδιο για την Ελλάδα;
  • ΥΓΕΙΑ: Μεταρρύθμιση με αμφίβολη έκβαση
  • Ένας στους πέντε Ιταλούς κάτω από το όριο της φτώχειας
  • Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας και η έλλειψη εθνικής ευθύνης
  • Η εξέγερση του Ίλιντεν
  • Η ηθική της Αριστεράς
  • Οι παλαιοί Έλληνες
  • Κατά τουρισμού λόγος
  • Νίκη, το μόνο χρέος

Κυκλοφορεί το Σάββατο 29 Ιουλίου 2017 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sto-fullo-211-ths-ethnikhs-efhmeridos-empros#ixzz4o9IGQ8bO