ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Για την Μακεδονία μας

Για την Μακεδονία μας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου στην στήλη “Εγέρθητι”

ΠΑΣΟΚοκρατίας μεσούσης, μια Μακεδόνισσα καθηγήτρια Μουσικής, στο σύντομο πέρασμά της από το σχολείο μου, τα Ανάβρυτα, αποτόλμησε να μας μάθει ένα τραγούδι που δεν είχαμε ακούσει ξανά -κι ήμασταν κάμποσα παιδιά από εθνικού προσανατολισμού και προελεύσεως οικογένειες-, για την Μακεδονία. «Απορώ Μακεδονία πώς κρατάς υπομονή για να βλέπεις τα παιδιά σου μέρα-νύχτα στη σφαγή. Το σπαθί μου είναι μαύρο κι έχει ανάγκη να βαφεί με το αίμα των βαρβάρων για να ελευθερωθεί».

Στην ώρα της, στην αίθουσά μας που είχε και πιάνο, συνέρρεαν μαθητές κι από άλλα τμήματα, και το σχολείο αντηχούσε από τα πατριωτικά τραγούδια, κι ας είχαν κάνει γιουρούσι οι Αριστεροί για να το αλώσουν, επειδή ήταν «βασιλικό» μίασμα. Λίγα χρόνια πριν, Δεκέμβριο μήνα, υπό βροχήν και με πυρετό να με καίει, επισκέφθηκα με τους δικούς μου την Βεργίνα. Οι αρχαιολόγοι είχαν καλύψει με νάυλον τα ριζά της που μόλις είχε φέρει στο φως ο Μανόλης Ανδρόνικος. Η έκταση του χώρου, τυλιγμένη στο βαθύ μαυρομπλέ του ουρανού, το λασπωμένο χώμα, και τα σάβανα που τύλιγαν τα ιερά της, έμειναν τυπωμένα στην μνήμη μου. Μερικά χρόνια αργότερα, εκκολαπτόμενη Αρχαιολόγος στο Λονδίνο, παρακολούθησα μια διάλεξη για την Βεργίνα. Υπερφίαλοι, σχολίαζαν τα αγγλικά του Ανδρόνικου, όσα θεωρούσαν πως ήσαν φαντασίες του, κι έσκυβαν σαν ύαινες στο νεκρό του Αλεξάνδρου, ελπίζοντας να γυρίσουν στο στόμα τους μια ελάχιστη μπουκιά από το μεγαλείο που κανένας στρατηγός της δικής τους αιματοβαμμένης Αυτοκρατορίας δεν μπόρεσε ποτέ να πλησιάσει.

Σαν να κατέκλεισε την ψυχή μου η Φυλή, στάθηκα όρθια στο αμφιθέατρο, κι υπερασπίστηκα την αλυσίδα την οποίαν σχημάτιζαν ο Ανδρόνικος, ο Αλέξανδρος, ο Φίλιππος και η Μακεδονία, και που με ένωνε με την Πατρίδα μου. Τα χρόνια κύλησαν και το 1992 οι Έλληνες κυκλοφορούσαν με τον «ήλιο της Βεργίνας» στο πέτο. Η Ελλάδα είχε γίνει μόδα. Φευ, όπως γνωρίζει το Σύστημα να πράττει, η λαϊκή βούληση παρακάμφθηκε. Στην κρίση των Ιμίων, μια δράκα Εθνικιστών εμπρός στην Βουλή έσωσαν την Τιμή του Έθνους. Ήσαν Χρυσαυγίτες. Οι «σώφρονες πατριώτες» κατάπιαν την ντροπή με ξηρούς καρπούς και ουίσκυ, αναλύοντας τα στρατιωτικά δεδομένα που αναπαρήγαγαν οι τηλεοράσεις. Έτσι είναι πάντα. Μόνο αν πειραχτεί το πορτοφόλι τους και τελειώσουν οι πιθανές παραλλαγές των συμβιβασμών που μπορούν να κάνουν, σαλεύουν οι καθεύδοντες αστοί. Έτσι ενοχλούνταν με τον Καλαποθάκη, την ΕΜΠΡΟΣ και τον Μελά, που ανακινούσαν το θέμα της Μακεδονίας, και τους έβαζαν σε μπελάδες.

Παραμονή των Φώτων, σε διπλανό μου τραπέζι εστιατορίου των Αθηνών, παραγγέλνει μεσημεριανό ο «Τήλεφος» της Καθημερινής. Μοναδική στο ρεπορτάζ του Πολιτισμού, κάλυπτε και τις δραστηριότητες του Λυκείου των Ελληνίδων, του οποίου ήμαστε μέλη με την μητέρα μου, κι από εκεί μου είχε γίνει συμπαθής. Χρειάζεται να διαθέτει κάποιος λεπτοφυείς απολήξεις για να αντιλαμβάνεται τον Ελληνικό Πολιτισμό πέραν του φολκλόρ, και η Ελένη Μπίστικα διαθέτει αυτή την λεπτότητα, δεμένη σε παράδοξη αρμονία με το εκρηκτικό της ταμπεραμέντο. Μιλήσαμε, εν παρόδω, και για την σκαιά αποπομπή της από την Καθημερινή, τον περασμένο χρόνο, την οποίαν ανέλαβε το αγαπημένο παιδί των «συνετών πατριωτών» και της Αμερικανικής διπλωματίας, Αλέξης Παπαχελάς. Παραδίπλα, δυο κομματικοί Νεοδημοκράτες, τα είχαν βάλει με την απραξία του Προέδρου της ΝΔ στο Μακεδονικό, και σχολίαζαν εντόνως το πόσο απογοητεύει τους οπαδούς. Σκέφτηκα πώς άνθρωποι με καλές προθέσεις καταφέρνουν να βγάλουν από τα μάτια τους τις παρωπίδες μόνον όταν θιγούν τα συμφέροντά τους, προσωπικά ή κομματικά. Στο αναμεταξύ σιωπούν εμπρός στην αδικία, την αμετροέπεια, την προδοσία, πιστεύοντας τις διαβεβαιώσεις των πονηρών ρουφιάνων, πως οι ίδιοι είναι ασφαλείς. Φευ!

«Qui tacet, consentire videtur». Όποιος σιωπά, φαίνεται ότι συναινεί, διδάσκει το Ρωμαϊκό Δίκαιο. Πόσο ακόμη θα συναινέσουν στην προδοσία των «πιστεύω» τους; Όσο κι αν στο μυαλό τους υπάρχουν «καθωσπρέπει» λύσεις στα προβλήματα της χώρας, εσωτερικά και εξωτερικά, η πραγματικότητα ωθεί ταχέως στην αποκάλυψη του μόνου αδήριτου «πρέπει» : της επιβίωσης του Έθνους. Για αυτούς που συμφέρει να διατηρηθεί το σαθρό status quo, δικαιούνται δημοσίου λόγου οι ανθέλληνες της Αριστεράς, το ΚΚΕ, οι «συλλογικότητες», οι «αντιεξουσιαστές», οι ΜΚΟ, αλλά όχι οι Εθνικιστές. Η κυβέρνηση έκανε μάλιστα λόγο για «συμπόρευση» της Εκκλησίας με την Χρυσή Αυγή και επέπληξε τον Αρχιεπίσκοπο, ωσάν ιερωμένοι και λαός, και όσοι βλέπουν στην Χρυσή Αυγή την τελευταία ελπίδα για ένα Ελληνικό Αύριο απέναντι στην επέλαση των Παπαχελάδων, να μην είναι φορείς τους οποίους οφείλει η κυβέρνηση να ακούσει, ιδιαίτερα στα εθνικά ζητήματα, όπως το Μακεδονικό.

Οι πολιτικάντηδες, όταν τα βρίσκουν σκούρα, επικαλούνται την «εθνική ομοψυχία». Λοιπόν, εθνική ομοψυχία υπάρχει, και δεν θα υπαγορευθεί από τους εξ ιδεολογίας αρνητές των συνόρων. Το 81,9% των Ελλήνων είναι σύμφωνο με την θέση που εκφράζει μόνη από τα κόμματα του Κοινοβουλίου, η Χρυσή Αυγή, εναντίον του σφετερισμού του ονόματος της Μακεδονίας από το κρατικό μόρφωμα των Σκοπίων. Κοιτάζω πάλι το εξώφυλλο της εφημερίδος «Χρυσή Αυγή» του 1993, με την φράση «Κανένας συμβιβασμός για την Μακεδονία μας». Όλη η πορεία της ζωής μας, κατατείνει προς την ροπή που της δόθηκε και την κατεύθυνση την οποίαν επιλέξαμε. Κάποιοι θα υποστέλλουν σημαίες, και κάποιοι δεν θα συμβιβάζονται. Οι δειλοί, λένε τον δρόμο μας μοναχικό, μα κάνουν λάθος. Πλάι μας, πίσω μας και εμπρός μας, είναι οι συμμαχητές μας, Φαλαγγίτες και Μακεδονομάχοι, αυτοί που έφυγαν κι αυτοί που θα ’ρθουν. Και το σπαθί μας. Μαύρο.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/gia-thn-makedonia-mas1#ixzz54HZM8IlT

Advertisements

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ φ.234

wp-1490991511062

 

Tον Σεπτέμβριο του 2014, με αφορμή την αποκάλυψη του, σιωπηλώς εγκαταλελειμμένου  σήμερα, ταφικού μνημείου στην Αμφίπολη, ο τακτικός συνεργάτης της ΕΜΠΡΟΣ, Χρήστος Κοσκολός, Ιατρός –Ακτινολόγος, Ταξίαρχος ε.α., είχε γράψει ένα κείμενο του οποίου απόσπασμα παραθέτουμε:

“Ύστερα από 2.500 χρόνια, και το όνομα μόνον του μεγάλου Έλληνος τρομοκρατεί τους “προσκυνημένους” των σκυλόφραγκων και των πέραν του Ατλαντικού ψευτοπλανηταρχών. Είναι φυσικό ο «βασιλεύς των βασιλέων», να κινήση τον φθόνο των ασημάντων και των μετρίων, οι οποίοι αφθονούν σε κάθε εποχή. Ο φθόνος κατοικεί σ’ όλες τις ανθρώπινες ψυχές εκτός από τις αληθινά μεγάλες. Αυτός προσπαθεί να μικρύνη το μεγαλείο του Αλεξάνδρου, αποδίδοντας σε εύνοια της τύχης τα ένδοξά του τρόπαια. Οι μικροί και οι μέτριοι, μη μπορώντας να μεγαλώσουν αυτοί, προσπαθούν να μικρύνουν τους μεγάλους. Για να μικρύνουν την απόσταση. Και πετυχαίνουν το αντίθετο. Αποδεικνύονται πιο μικροί ακόμα. Ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε το θολό ποτάμι των χαμαιζήλων επικρίσεων και τον ζοφερό χείμαρρο των συκοφαντιών, που έχουν στόχο κάθε εξαιρετική προσωπικότητα. Ο Ντελακρουά μία λέξη βρήκε για να χαρακτηρίση τους επικριτές του Ρούμπενς: «Ευνούχοι». Αυτή η λεξούλα είναι εξόχως αποκαλυπτική για τα γενεσιουργά αίτια και τις άφαντες ψυχικές διεργασίες, που διαμορφώνουν τους στείρους αρνητές και τους βδελυρούς συκοφάντες του Μεγίστου των Ελλήνων, Βασιλέως της Μακεδονίας Αλεξάνδρου του Γ’. Ας απευθυνθούμε με σεβασμό, με τιμή, με υπερηφάνεια και με δέος στον Έλληνα Κοσμοκράτωρα και εκπολιτιστή με λίγα -πολύ φτωχά για το μεγαλείο του- λόγια: –

ΑΛΕΞΑΝΔΡE, ψυχή της ψυχής μας

αίμα της καρδιάς μας,

όνειρο άπιαστο της ζωής μας

νανούρισμα των παιδικών χρόνων μας

στήριγμα για τους μεγαλύτερους και

τρόμος των εχθρών μας,

Βασιληά της Μακεδονίας μας

και δόξα της Ελλάδας μας.

ΖΗΣ ΓΙΑ ΜΑΣ,

τα περήφανα παιδιά της δόξας σου,

τους «απροσκύνητους» Έλληνες,

τα παιδιά μας, που φέρουν με

τιμή το δοξασμένο σου όνομα,

τις γυναίκες μας, που μας κοιτάνε

με δέος να μιλάμε για σένα και

τους νεκρούς γονείς μας,

που μας μεγάλωσαν με την δόξα ΣΟΥ».

«Αγράμματος, γραφικός και παληομοδίτης», συνεχίζει την υπογραφή του, περιγράφοντας σκωπτικά τον εαυτό του ο αγαπητός μας συνεργάτης, Στρατιωτικός Ιατρός. Με τον αυτό τρόπο περιγράφουν οι γραικύλοι τους Έλληνες Εθνικιστές, όσους αντιτίθενται στις διαρκείς και επαναλαμβανόμενες υποκύψεις  των κυβερνώντων Αριστεράς και Δεξιάς, στην …υπερδύναμη των Σκοπίων.

Τους επόμενους μήνες το «νέο Μακεδονικό» ζήτημα για το όνομα της «Νέας Μακεδονίας» θα απασχολεί τον Τύπο. «Μακεδονομάχοι» και «συνετοί» θα ξιφουλκούν, τάχα, στα τηλεοπτικά παράθυρα, σε ένα θεατρικό παιχνίδι το οποίο όλοι γνωρίζουν και όλοι σιωπηλώς αποδέχονται.

Στο σημερινό φύλλο,  φιλοξενούμε ένα χρονικό της κρίσης του 1992, μια σειρά λογικών επιχειρημάτων, για το «γιατί» τα Σκόπια δεν πρέπει να σφετερίζονται το όνομα της Μακεδονίας, για όσους χρειάζονται να ξαναθυμηθούν επιχειρήματα, την μαρτυρία της Αρχαιολογίας από την γη της Μακεδονίας μας, την στάση της Χρυσής Αυγής και την πρώτη δημόσια διαμαρτυρία των Εθνικιστών για το ζήτημα, αλλά και μια πολιτική ανάλυση της χρονιάς, από διαφορετική ματιά.

Για όσους εξακολουθούν να βάζουν στο ίδιο σακί πατριώτες και «πατριώτες», ας αναζητήσουν τα ονόματα όλων των «πατριωτών» της μεταπολεμικής «Δεξιάς» οι οποίοι αποδέχθηκαν την ονομασία «Μακεδονία» για το Γιουγκοσλαβικό κρατίδιο. Και μετά, ας ψάξουν το πρώτο φύλλο του ομώνυμου οργάνου της Χρυσής Αυγής, το οποίο έγραφε φαρδιά-πλατιά στις 10 Ιανουαρίου 1993, «Κανένας Συμβιβασμός για την Μακεδονία μας». Και ας διαλέξουν αν αγαπούν την Πατρίδα και την συνείδησή τους, ή τις τύψεις και την τσέπη τους.

(Δημοσιεύθηκε στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.234)

 

Διαβάστε στο φύλλο 234 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Διαβάστε στο φύλλο 234 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Οι πύργοι καταρρέουν
  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: «Όλοι οι Έλληνες στα συλλαλητήρια»
  • ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΩΡΙΑ: Ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους Συμμάχους
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Η γη της Μακεδονίας μιλά Ελληνικά
  • Οι Μακεδόνες βουλευτές της Χρυσής Αυγής για το Μακεδονικό ζήτημα
  • Η χρονιά του ρουφιάνου
  • Τα είπαν σαν φίλοι Ντόναλντ και Κιμ
  • Η γενετική συνέχεια των κατοίκων της Ελλάδας
  • Η κατάληψη της Κλεισούρας
  • Για την Μακεδονία μας

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018 και κάθε Σάββατο, με 1,30 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sto-fullo-234-ths-ethnikhs-efhmeridos-empros#ixzz540Dh08JF

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Σκέψεις για μια επανάσταση

Σκέψεις για μια επανάσταση

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας «Εμπρός«, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη «Εγέρθητι»

Μετά την Σερβία, το Ιράκ, την Λιβύη, και την Συρία, μια νέα «λαϊκή εξέγερση» σιγοβράζει στην γειτονιά μας. Οι διοργανωτές των μεγάλων «επαναστάσεων» της Ιστορίας, από την Γαλλική και την Μπολσεβίκικη ως την «εξέγερση» του «δικού μας» Πολυτεχνείου, έχουν μακρά εμπειρία στο θέμα. Αυτήν άλλωστε την βεβαιότητα μας είχαν καταθέσει απερίφραστα εν μέσω του μαινόμενου πολέμου, ηγετικές προσωπικότητες της Συριακής πολιτικής ζωής κατά την επίσκεψή μας στην Δαμασκό, τον Απρίλιο του 2016. Σε μια επανέκδοση του σεναρίου της εξεγέρσεως «ενάντια στους εχθρούς της δημοκρατίας», ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι «τα καταπιεστικά καθεστώτα δεν μπορούν να διαρκέσουν για πάντα». Από την πλευρά του, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατηγορεί τους «εχθρούς του Ιράν» για επίθεση στην κυβέρνηση της χώρας. Αλλά ακόμη και οι μεταρρυθμιστές, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Μοχάμαντ Χαταμί, μιλούν για την «μεγάλη εξαπάτηση» από τις ΗΠΑ.

Η πτώση του Ιράν στα νύχια της Δύσης, δεν θα γίνει βεβαίως από την μια μέρα στην άλλη. Όπως η πάλαι ποτέ «επανάσταση» των μουλάδων, έτσι και αυτή, θέλει τον χρόνο της. Όπως με τον πρώην φίλο της Δυτικής συμμαχίας, Σαντάμ, και τον βουτηγμένο στο πετρέλαιο κορμοράνο, έτσι και τώρα περιμένουμε να κατασκευαστεί το κατάλληλο σκηνικό επί του οποίου κάποιοι θα θυσιαστούν, θύματα στο όνομα του ηρωικού ιρανικού λαού, και εν αγνοία τους υποχείρια του διεθνούς θεάτρου σκιών. Οι διαδηλώσεις, προοίμιο μιας «πορτοκαλί» επανάστασης, όπως αυτές στην Τιμισοάρα το 1989, θα δώσουν στην Δυτική συμμαχία την δυνατότητα να εγκαταστήσει το επικοινωνιακό προγεφύρωμα το οποίο χρειάζεται προκειμένου να ανατρέψει μια κυβέρνηση, να αποσταθεροποιήσει έναν λαό και να τοποθετήσει τους τοποτηρητές της στην περιοχή, για λογαριασμό των μεγάλων αφεντικών.

Για την Συμμαχία δεν υπάρχει άλλωστε «ίσως», παρά μόνον «μαζί μας ή εναντίον μας». Η αμετροέπεια, ίδιον των νικητών του ΒΠΠ, ενισχύει βεβαίως την δυναμική της Ρωσίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά δεν αρκεί για να τον μετατρέψει σε κυρίαρχο της περιοχής, θέση την οποία και ο ίδιος δεν δείχνει πρόθυμος να επιδιώξει. Αλλά αυτό δεν μας εκπλήσσει, δεδομένης της επαγγελματικής προϋπηρεσίας του. Μια προσέγγιση ήπια, αλλά ασκούσα μια σταθερή πίεση, είναι η προτιμότερη για τον έμπειρο πρώην σοβιετικό. Η «ιρανική επανάσταση» θα επενδυθεί τάχιστα με αντι-ισλαμιστικό μανδύα. Η εισβολή των εκατομμυρίων μουσουλμάνων στην Ευρώπη, έχει ετοιμάσει το έδαφος για την εκτόνωση της ευρωπαϊκής δυσαρέσκειας και οι μουλάδες του Ιράν είναι ιδανικοί στόχοι.

Ο διεθνής παράγων δεν διστάζει να παίξει με τα εθνικιστικά αντανακλαστικά. Έτσι στην περίπτωση της Κριμαίας προκάλεσε την σύμπλευση πολλών εθνικιστών με την Ουκρανία, και καλλιέργησε την εχθρότητα απέναντι στο φυσικό γεωστρατηγικά αντίπαλο δέος, την Ρωσία, εξιτάροντας τα εθνικιστικά αντανακλαστικά τα οποία αποδείχθηκε ότι εύκολα χειραγωγούνται με την θελκτική επίκληση φετιχιστικών αναφορών. Ομοίως στην περίπτωση του Ιράν είναι πολύ εύκολο να δούμε την χρησιμοποίηση της επίκλησης στην «λευκή φυλή» των ιστορικών Περσών, έναντι του επεκτατικού Ισλάμ των Αράβων. Είπαμε, δεν έχουν αναστολές να χρησιμοποιήσουν αυτό που δημοσίως απορρίπτουν προκειμένου να επιτύχουν τον σκοπό τους.

Το ίδιο σενάριο το βλέπουμε να εφαρμόζεται στην περίπτωση της εισβολής ισλαμικών πληθυσμών στην Ευρώπη. Οι λαοί καταφέρνουν να σηκώσουν το βλέμμα στο εργαλείο, αλλά όχι και στο χέρι που το κινεί. Στα του οίκου μας, την ερχόμενη εβδομάδα περνά και πιθανότατα οριστικοποιείται από την βουλή το σχέδιο νόμου περί μουσουλμάνων Θρησκευτικών λειτουργών, στο πλαίσιο των αλλαγών του status quo στην Θράκη που προωθείται από την κυβέρνηση, σε συνέχεια των διόλου αθώων γλωσσικών πειραματισμών στην Παιδεία, παρότι από κανέναν μουσουλμανικό οικισμό της Θράκης δεν ηγέρθη θέμα τουρκικής γλώσσας. Σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στην αλλοδαπή και είθισται να καταμαρτυρούμε στον «ξένο παράγοντα», οι ελλαδικές κυβερνήσεις όπως έχει άλλωστε ομολογήσει «ακροδεξιός» τηλεμπακάλης, δεν πιέζονται, αλλά μόνες τους αποφασίζουν την τελετουργική αφαίμαξη της ζωής, των ελπίδων και της περιουσίας του λαού μας.

Με την ίδια αυτόβουλη προδοτική προθυμία, η ελλαδική συγκυβέρνηση «αριστεράς – ακροδεξιάς» ετοιμάζεται να υποχωρήσει, με την σύμφωνη γνώμη των «πατριωτών» εμπρός στις… αφόρητες πιέσεις της υπερδύναμης που λέγεται Σκόπια. Η επιρροή ηγετών με επικοινωνιακό «γκελ» και ουσία, όπως ο μακαριστός Χριστόδουλος, η εποχή των μεγάλων συλλαλητηρίων για την Μακεδονία, πολλώ δε μάλλον των επαναστάσεων που πραγματοποιούν κάποιοι γνήσιοι τρελλοί, μπορεί να έχει παρέλθει. Από τούτη εδώ όμως την εφημερίδα απευθύνουμε έκκληση σε όσους έχουν την δύναμη και τα κότσια, η προδοσία να μην περάσει «ατουφέκιστη». Για την Τιμή του Έθνους.

 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/skepseis-gia-mia-epanastash#ixzz53X8nqpFC

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ φ.233

wp-1490991511062

Aπό αγαπητή και παλαιά συναγωνίστρια, έλαβα μιαν επιστολή η οποία με συγκίνησε για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Για τις ευχές και την αγάπη με την οποία περιβάλει την ΕΜΠΡΟΣ, για την –αμοιβαία- εκτίμηση, για την σταθερή και αταλάντευτη Πίστη της στον Εθνικισμό, και για τις Ιδέες της τις οποίες συνυπογράφω, ακόμα και αυτές που μπορεί σε κάποιους αρτηριοσκληρωτικά προσηλωμένους σε εκτός πραγματικότητος «ηρωισμούς» του καναπέ να ακούγονται υπερβολικά πρωτοπόρες προκειμένου να επιβιώσει το Εθνος.

Όσους αμφιβάλλουν για το αν και τι μπορεί να γίνει έξω από την γκρίνια, την μεμψιμοιρία και τους ατελέσφορους βερμπαλισμούς, προτρέπω να διαβάσουν το άρθρο μας στην σελ. 10 για την μεγαλύτερη πολύτεκνη και φιλετικά Λευκή βρετανική οικογένεια με 20 παιδιά.

Είναι πράγματι οξύμωρο στην σημερινή εποχή της «προόδου», ιατρικής και κοινωνικής, να μην υπάρχουν βρεφοκομεία και πτωχοκομεία, οι γυναίκες να πετούν τα παιδιά τους στα σκουπίδια και συνέλληνές μας να κοιμούνται σε χαρτόκουτα στον δρόμο, ενώ την ίδια ώρα οι εισβολείς απολαμβάνουν κάθε φροντίδας από το κράτος που πληρώνουμε γενεές επί γενεών Ελλήνων, για να απολαμβάνουμε την κάλυψη την οποίαν δικαιούμαστε.

Γράφει μεταξύ άλλων η αγαπητή ΠΕΒ:

«Eνα από τα προβλήματα που βασανίζουν την Πατρίδα μας, ίσως το μεγαλύτερο και το πιο επικίνδυνο, είναι αυτό της ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Πρέπει να μιλάμε συνέχεια για το πόσο επικίνδυνο και εθνοκτόνο είναι  το γεγονός ότι οι Έλληνες ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ! Και μάλιστα, να μην δεχόμαστε ως δικαιολογία την οικονομική κρίση. Είναι αλήθεια ότι κρίση υπάρχει και μαστίζει τον Ελληνικό Λαό, αλλά δεν είμαστε χειρότερα από τα χρόνια της μαύρης σκλαβιάς της τουρκοκρατίας, ούτε από τα χρόνια της άθλιας Κατοχής ’41-΄44, ούτε από τα χρόνια του φονικού συμμοριτοπόλεμου και τις εποχές με τα παιδομαζώματα των μογγόλων και των προδοτών κομμουνιστών.

Τότε οι Έλληνες πεινούσαν πολύ περισσότερο από ό,τι σήμερα και ζούσαν καθημερινά με τον τρόμο και με κινδύνους για την ίδια τους την ζωή, από μογγόλους, Ιταλούς, Γερμανούς, Βούλγαρους και συμμορίτες κομιτατζίδες, αλλά ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΙΔΙΑ! Πρέπει να πείσουμε με κάθε τρόπο τους νέους Έλληνες τουλάχιστον τους Εθνικιστές, να κάνουν παιδιά, να έρθει ΝΕΟ ΑΙΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ στην Φυλή μας, για να μην αφανιστούμε. Να γεννήσουν «ΓΙΩΡΓΟ» και «ΜΑΝΟ» ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ που οι ίδιοι δεν πρόλαβαν (δεν τους άφησαν!) να κάνουν, για να τους μεταλαμπαδεύσουν την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ, το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΥΤΤΑΡΟ τους και τον ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ τους.

Οι λαθρομουσουλμάνοι εισβολείς, πολλαπλασιάζονται σαν τις κατσαρίδες των οχετών. Τους ζω στην περιοχή μου και πραγματικά υποφέρω να βλέπω αυτές τις εφιαλτικές εικόνες και να συνειδητοποιώ ότι σε πολύ λίγα χρόνια από τώρα, θα είναι τα αφεντικά στην Χώρα μας. Η μόνη λύση είναι οι Έλληνες να αποφασίσουν για το μέλλον τους και για το Αύριο της πληγωμένης Ελλάδας μας. Οι Έλληνες ίσως περιμένουν να πάρουν ως κίνητρο, το ζωντανό παράδειγμα από τους Χρυσαυγίτες (που θα πρέπει να είναι πολύτεκνοι!) και να τους ακολουθήσουν.

Πώς θα βοηθήσουμε τις άγαμες μητέρες, τις εργαζόμενες που δεν έχουν να πληρώσουν βρεφονηπιακούς σταθμούς ή κάποιες οικογένειες που δεν έχουν χρήματα ούτε για να βαφτίσουν τα παιδιά τους; Συνεργασίες με Εθνικιστές μαιευτήρες που θα βοηθάνε στα έξοδα της εγκυμοσύνης και της γέννας, γυναικολόγους που θα βοηθούν γυναίκες οι οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο να μείνουν έγκυες, με παρένθετες μητέρες και με εξωσωματικές, που σήμερα είναι λύσεις απλησίαστες οικονομικά.  Εθνικιστές παιδιάτρους που θα βοηθάνε τις άπορες οικογένειες, και πολλά άλλα. Μπορούμε στο μέλλον να μιλήσουμε γι’ αυτά τα φλέγοντα προβλήματα και να βρούμε πρακτικές ΛΥΣΕΙΣ. Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ είναι μια ευκαιρία ν’ αναφερθούμε στο μέγα ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ. Οταν ένα έθνος χάνεται, καμία λύση δεν είναι «ακραία».

Η ευχή μου για την Πατρίδα μας είναι, στην Νέα Χρονιά που έρχεται να ζήσουμε γάμους, γεννητούρια, βαφτίσεις και σχολεία γεμάτα ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ, να γεμίσει ο τόπος Χρυσαυγιτάκια! Όλα τα άλλα θα γίνουν. Αρκεί να υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ! ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ!

ΥΓΕΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ και ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, όλους για την Πατρίδα μας, την Ελλάδα μας.»

Σε έναν κόσμο που αλλάζει, είτε μας αρέσει είτε όχι, ας εργαστούμε φέτος για να φέρουμε οι ίδιοι τις αλλαγές που μπορούμε. Όλα θα γίνουν, αρκεί να υπάρχουν Ελληνες! Καλή Χρονιά!

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.233)

 

 

Διαβάστε αύριο Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018 στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

Διαβάστε στο φύλλο 233 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

 

  • ΙΡΑΝ

ΗΜΕΡΕΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

 

  • ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

3ος σε δημοφιλία ο Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος

 

  • ΡΩΣΙΑ

Έρχεται γεωπολιτική καταστροφή

 

  • ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Θεοφάνεια

 

  • Περί Αρετής ο Αγώνας των Ελλήνων Εθνικιστών

 

  • Με την δύναμη της Ελληνικής Ψυχής

 

  • Η παγίδα της Γερμανίας για την υποταγή της Ευρώπης

 

  • Οι σκορποχέρηδες της ιστορίας

 

  • 2018: Tα «δώρα» μας σε «αναξιοπαθούντες»

 

  • Σκέψεις για μια επανάσταση

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί εκτάκτως  την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018

και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος στο “Εμπρός”: 2018 και πάλι η ίδια ευχή: Και του χρόνου ελεύθεροι!

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος στο “Εμπρός”: 2018 και πάλι η ίδια ευχή: Και του χρόνου ελεύθεροι!

Άρθρο του Γενικού Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή, Νικολάου Γ. Μιχαλολιάκου στην εφημερίδα “Εμπρός”

Τέσσερα χρόνια πριν, την Πρωτοχρονιά του 2014, ήμουν μαζί με τους Συναγωνιστές μου Γιάννη Λαγό και Χρήστο Παππά απομονωμένος σε μια πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού. Ήταν μόλις τρεις μήνες μετά τον “ρωμαϊκό θρίαμβο” που θέλησε να στήσει εις βάρος μας το καθεστώς Σαμαρά-Βενιζέλου με μια πρωτοφανή πολιτική σκευωρία, η οποία μας οδήγησε πίσω από τα σίδερα. Μέσα από τα κελιά μας δίναμε τον Αγώνα μας, άλλοτε με χειρόγραφα και άλλοτε υπαγορεύοντας από το καρτοτηλέφωνο της φυλακής.

Έτσι, λοιπόν εκείνη την Πρωτοχρονιά εόρτασα ξεχωριστά γράφοντας ένα κείμενο με τον τίτλο “Και του χρόνου ελεύθεροι” από το οποίο και το παρακάτω απόσπασμα: “Και του χρόνου ελεύθεροι” (Xρυσή Αυγή, Α. Φ. 857, 1.1.2014): “Εύχομαι το 2014 να είναι η χρονιά των Ελλήνων, να είναι το έτος μιας ΑΛΗΘΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και όχι μιας «ψεύτρας λευτεριάς», η οποία, καθώς γράφει στον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» ο Διονύσιος Σολωμός, κρατεί στο χέρι ένα σκήπτρο και το προτείνει προς όλους, σκορπίζοντας ωσάν δολερή παντού την διχόνοια. Η Ευχή μου αυτή είναι ευχή για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Εθνική, ψυχική, ατομική πέρα από τον «διαρκήν αντίχριστον», την πλουτοκρατία, καθώς γράφει ο άλλος μεγάλος των Ελληνικών γραμμάτων, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης…

Την δική μας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, εμείς οι Χρυσαυγίτες την έχουμε κερδίσει μέσα από αγώνες σκληρούς ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ, περιφρονώντας ένα βρωμερό και δυσώδες «ντοβλέτι» και περισσότερο από όλους τους Χρυσαυγίτες ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ είμαστε εμείς, που μας έτυχε η ξεχωριστή ΤΙΜΗ να ευρισκόμεθα τις Άγιες αυτές Ημέρες πίσω από τα σίδερα του καθεστώτος της ξενόδουλης πλουτοκρατίας… Γράφω τις γραμμές αυτές στο κελί μιας φυλακής στο τέλος ενός χρόνου και εύχομαι σε όλους τους Έλληνες ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ και όσο για εμάς τους Χρυσαυγίτες είμαστε οι μόνοι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ακόμη και πίσω από τα σίδερα, μέσα σε μια πολιτεία σκλαβωμένη και υπόδουλη στην ξενοκρατία και όχι μόνον. Υπόδουλη στο συμφέρον, στην δειλία, στην πονηρία και τον δόλο. ΕΜΕΙΣ, λοιπόν, Φυλακισμένοι και όμως ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, περισσότερο Ελεύθεροι από ποτέ, αγωνιζόμαστε και θα αγωνιστούμε μέχρι το τέλος για μια πραγματικά ΕΛΕΥΘΕΡΗ Πατρίδα.”

Αυτά έγραφα στις αρχές του 2014, αιχμάλωτος ενός σάπιου και διεφθαρμένου καθεστώτος, ευχόμενος στους Συναγωνιστές μου καλούς αγώνες για μια ελεύθερη πραγματικά Πατρίδα. Τέσσερα χρόνια μετά “ελεύθερος-πολιορκημένος”, σε πλήρη απαγόρευση κατ’ ουσίαν από το ίδιο σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα, που απλά άλλαξε ονόματα και όχι ουσία, βλέπω την Πατρίδα μας να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και νοιώθω βαθειά μέσα μου πως η μοναδική ελπίδα αυτού του Έθνους είμαστε ΕΜΕΙΣ, οι τελευταίοι πιστοί, οι υπερήφανοι Χρυσαυγίτες και Χρυσαυγίτισσες σε κάθε γωνιά της Ελληνικής Πατρίδας, μα και στην Κύπρο, στην Βόρειο Ήπειρο, στην Κωνσταντινούπολη και στην Ομογένεια, σε κάθε γωνιά του πλανήτη όπου ευρίσκονται Έλληνες, όπου κτυπούν Ελληνικές καρδιές.

Το τελευταίο γεγονός του χρόνου ήταν το περίφημο “κοινωνικό μέρισμα”, το οποίο όπως πληροφορηθήκαμε εισέπραξαν στην Ελλάδα αλλοδαποί από 172 εθνικότητες! Αν σκεφτεί κανείς ότι ο ΟΗΕ έχει 194 μέλη-κράτη, μας λείπουν μόνον 22 για να γίνει η Ελλάδα κυριολεκτικά ΟΗΕ! Και κοντά σε αυτό, ο Ερντογάν να καταθέτει την ημισέληνο στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, βεβηλώνοντας τα Ιερά και τα Όσια, τους Τάφους των Πολεμιστών μας, μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα.

Ένας χρόνος φεύγει, ένας χρόνος έρχεται. Φεύγει ένας χρόνο γεμάτος ραγιαδισμό, υποτέλεια και μικροπρέπεια και έρχεται ένας χρόνος που ευχόμαστε να είναι διαφορετικός, να είναι γεμάτος Πίστη, Τιμή, Πατρίδα, Αγώνες. Ένας χρόνος έρχεται, και είθε ο χρόνος αυτός να φέρει την Άγια εκείνη ώρα, όπου θα ανατείλει στην Πατρίδα μας και θα βασιλεύει για πάντα ο “Ήλιος της Δικαιοσύνης”, η Δόξα του Μεγάλου μας Έθνους.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/n.-g.-michaloliakos-sto-empros-2018-kai-pali-h-idia-euchh-kai-tou-chronou-e#ixzz532sxaW61

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : Cives Sum

IMG_0650

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Τούτες τις μέρες γιορτάζουμε την ενσάρκωση του Θεού, την νέα γέννα, την δική Του και την δική μας. Γιορτάζουμε, μα στην άλλη πλευρά της γιορτής, των τραπεζιών και των συνάξεων, ένας σκοπός βαθύτερος ζητά να ακουστεί. Ζητά την λύτρωση στην κοινωνία με την προγονική μας ρίζα. Η ρίζα, σιωπηλή, όταν η κακοφωνία του κόσμου παλεύει να μας πάρει τον νου, κάνει ό,τι χρειάζεται ακόμα κι όταν δεν της το ζητούμε, ώστε να στέλνει στο αίμα μας τους χυμούς της. Αυτήν την ρίζα, τα καλλικατζάρια την πριονίζουν ολοχρονίς. Ο θόρυβος των πριονιών τους τραγουδά πως η ρίζα μας κρατά δεμένους κι ανήμπορους, και πως συμφέρον μας είναι να πάμε προς τα εκεί που βρίσκεται η σιγουριά και η εξασφάλισή μας.

Εμείς όμως, που νιώθουμε τα πόδια και τα χέρια μας και την ψυχή μας να αποζητούν να καρπίσουν στο Αύριο, γνωρίζουμε πως οι ρίζες μας στον άπειρο Χρόνο και στην παντοτινή γη μας, είναι αυτές που μας σπρώχνουν να ανέβουμε ολοένα ψηλότερα ως εκεί που μπορεί να φθάσει το μάτι του νου μας, και να απλώσει τα φτερά της η ψυχή μας. Ψηλά, εκεί όπου ο αέρας είναι καθαρός και διάφανος, ο ήλιος ζεσταίνει την πλάτη μας, και η δύναμη των κλαδιών μας κάνει τις σκέψεις μας να σαρκώνονται, πουλιά ελεύθερα που θα ‘ρθουν έπειτα να καθίσουν γλυκόλαλα στα μαλλιά μας. Κάθε χρόνο, τούτες τις μέρες, μας δίνεται να  πιούμε από το Αθάνατο Νερό της ρίζας μας, κι αναγεννιόμαστε, πάλι και πάλι, όσο κρατιόμαστε γερά από την υπέρτατη αγάπη της.

Παραμονές Χριστουγέννων άκουσα την ομιλία ενός καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου. Έλεγε, έχοντας απαριθμήσει τα δεινά της πολιτικής και συνακόλουθα κοινωνικής παλινωδίας των τελευταίων ετών, πως εν τέλει, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να αλλάξουμε πορεία, να ξαναστήσουμε στα πόδια του το ταλαίπωρο  κράτος, και να βάλουμε πλώρη για καινούριες, γαληνότερες παραλίες. Γιατί οι πατέρες μας που με το μπαρούτι και το αίμα τους έπλασαν το νέο κράτος στην παλιά, στην παμπάλαιη γη μας, προνόησαν να μην βάλουν αφέντη μας κάποιον έξω από μας, μα εμάς τους ίδιους.

Γι’ αυτό στο Σύνταγμα, θέτουν το Έθνος υπό την αιγίδα του Θεού («Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος») και γράφουν πως «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» κι ότι «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους». Όπερ έδει δείξαι, δηλαδή, για το τι δέον ποιείσαι.

Όταν συνελήφθη ως επικίνδυνος για την δημόσια τάξη της Αυτοκρατορίας, καταδομένος από τους ομοφύλους του Εβραίους ο Παύλος από την Ταρσό, χρειάστηκε μόνο δυο λέξεις να ξεστομίσει για να αλλάξει τις ισορροπίες ανάμεσα σε αυτόν, τον υπόδικο, και τους διώκτες του, Ιουδαίους και Ρωμαίους. «Cives sum», τους είπε, «Είμαι πολίτης!» Η ιδιότητα αυτή σήμαινε πως σε αντίθεση με τον σταυρωμένο ως κοινό εγκληματία, Ιησού από την Ναζαρέτ, οι Ρωμαίοι δεν μπορούσαν να τον παραδώσουν στους Εβραίους για να τον κρίνουν με τους δικούς τους νόμους, ούτε να δικαστεί και να τιμωρηθεί με συνοπτικές διαδικασίες από κάποιον ρωμαίο τοπάρχη. Ένας Ρωμαίος πολίτης μπορούσε να ζητήσει δικαιοσύνη από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα, και αυτό έκανε ο Παύλος.

Αντίθετα με το τι πολλοί καλόγνωμοι άνθρωποι πιστεύουν, σκοπός δεν είναι να βρεθεί κανείς μια ώρα αρχύτερα στις αγκάλες του Αβραάμ ή όπου αλλού τον πείθουν οι φανατικοί καθοδηγητές. Σκοπός είναι να επιμηκύνει την δυνατότητα που έχει να επηρεάζει τους άλλους και να προωθεί την Ιδέα και τον σκοπό του. Αυτό έκανε ο Παύλος. Είχε πεποίθηση του δικαίου και του αναγκαίου της αποστολής του, κι ως φαίνεται από το πώς πλέχτηκε ο Μεσσίας που διακήρυττε με το Έθνος μας, τα κατάφερε μια χαρά. Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Cives Sum, να πει ο καθένας, και να αναλάβει την ευθύνη της αποστολής του.

Όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση του δρόμου για τον οποίον τους έχει μοιράνει η ζωή. Κάποιοι αντιλαμβάνονται το καθήκον ως κάτι που τους συμβαίνει αναγκαστικά, και το ακολουθούν άκαμπτοι,  με μια κάποια έπαρση , από φόβο μην χάσουν τις ισορροπίες τους. Κι άλλους, το έργο τους τους κατοικεί,  χωρίς να ορίζουν πώς γίνεται η ταυτόχρονη απώλεια του «εγώ» με την απόλυτη συνταύτιση με το σύμπαν. Βουτούν έτσι στο έργο τους, και δεν νιώθουν πως είναι οι ίδιοι κάτι ξεχωριστό. Αυτή η πνευματική κατάσταση, η εγκατάλειψη του «εγώ» και η ένωση με το «εμείς», με την ευλογημένη, θεϊκή ροή που οδηγεί στην πληρότητα του ανθρώπου και εν τέλει στην ένωσή του με το Ένα που κατοικεί μέσα στο Όλο, αποτελεί τον σκοπό πολλών μυστικιστικών πρακτικών και στην Δυτική και στην Ανατολική παράδοση.

Στα πατήματα του αρχαίου κόσμου που στροβιλιζόταν ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις και τους ηρωικούς μύθους, και στις αυτοκρατορίες που απλώνονταν στην Ανατολή φέρνοντας τον παλιό κόσμο σε όσμωση με την Ανατολή, ο Χριστιανισμός προσέφερε στους πρώτους πιστούς του την αίσθηση της Κοινότητας, του ανήκω εκεί όπου η ζωή και ο θάνατος, τα δείπνα και οι ταφές είναι κοινά. Αυτό το «ανήκω», αυτήν την σύνδεση με την χαμένη στον κουρνιαχτό και την ιλύ του σύγχρονου βίου, ρίζα, πρέπει να βρούμε, και να δώσουμε και σε άλλους που την ζητούν για να στηρίξουν την ζωή τους, αν θέλουμε να χαράξουμε πλώρη για την πραγμάτωση του «υπέρ του Έθνους» όπως προτάσσει το Σύνταγμά μας.

«Ο κόσμος μας», γράφει ο Ντομινίκ Βενέρ, «δεν θα σωθεί από τους τυφλούς επιστήμονες  ή τους αδιάφορους μελετητές. Θα σωθεί από τους ποιητές και τους πολεμιστές, από εκείνους που θα έχουν σφυρηλατήσει το πνευματικό σπαθί που κάνει τα τέρατα και τους τύραννους να χλομιαίνουν».

Αυτές τις ημέρες της σχόλης ανάμεσα στα Γέννα και τα Φώτα, καθώς οι ουρανοί ανοίγουν και οι ουράνιες κλίμακες στέλνουν τους αγγέλους να συγκατοικήσουν μαζί μας, ώστε να νοσταλγήσουμε την ηδεία ουράνια πολιτεία μας,  μας δίνεται η ευκαιρία να χτίσουμε  το  έτος που επιθυμούμε, όσο απίθανο κι αν μοιάζει το όραμά μας, όλον τον προηγούμενο καιρό.

Ας ασκηθούμε με συγκέντρωση, ηρεμία και αγάπη. Ας ανοίξουμε το παράθυρό μας στην διαίσθησή του, πριν αφεθούμε στον ύπνο το βράδυ. Ας ακούσουμε τι βγαίνει από την καρδιά, πριν φθάσει στο στόμα. Κι όταν το πρωί έρθει η ώρα να  ανοίξουμε τα μάτια μας, ας αισθανθούμε στο σώμα μας την ιστορία που διηγούμαστε στον εαυτό μας. Αυτή είναι η απάντηση, και την κρατούμε στην καρδιά μας εμείς οι ίδιοι.

Κι όπως λέει ακόμα ο Βενέρ, θα μας πάρει, ίσως, καιρό να βρούμε τον προσανατολισμό μας, θα υποφέρουμε και θα μάθουμε πολλά, πριν ξανακερδίσουμε την πατρίδα της Ψυχής μας. Μα θα φθάσουμε. Καλό το νέο έτος.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/cives-sum#ixzz532sdF9ss

Διαβάστε στο φ.232 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

 

Διαβάστε στο φύλλο 232 της Εθνικής Εφημερίδος “Εμπρός”

  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Μήνυμα του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής για το 2018 Και πάλι η ίδια ευχή «Και του χρόνου ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ»

  • ΑΝΑΛΥΣΗ

Το γονιδιακό υπόστρωμα των κατοίκων της Δυτικής Θράκης

  • ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Ο «συμβιβασμένος» χαρακτήρας των Ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων

  • 2017: Ανασκόπηση μιας μαύρης χρονιάς
  • Εθνικιστικός Καζαμίας 2018 (Β΄μέρος)
  • Μια οφειλόμενη απάντηση στον Κεμάλ Κιλιζντάρογλου. Το «Μολών Λαβέ» για τα νησιά μας και κάποιοι γεωστρατηγικοί συλλογισμοί
  • H Πατρίδα
  • Το success story του Τσίπρα και άλλα παραμύθια για αφελείς
  • Ιούλιος Έβολα: Οι εφήμεροι άνθρωποι
  • Cives Sum

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2017

και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

Λόγω των εορταστικών αργιών, το επόμενο φύλλο του «ΕΜΠΡΟΣ»

θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 5/1/2018

H φωνή της αλήθειας -φ.231

2 e

Hμέρες χαράς και θαλπωρής, ημέρες πνευματικής αναγέννησης και μέθεξης στα μυστήρια του απέραντου Σύμπαντος, του Θεού που σαρκούται στο πρόσωπο του θεϊκού βρέφους, του Χριστού, είναι αυτές που έρχονται. Καθείς τις βιώνει με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις καταβολές, τις προσλαμβάνουσες και τις ευαισθησίες του. Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, δημοσιεύουμε δύο αναγεννητικές προσεγγίσεις του θέματος (σελ. 3). Η κάθε μία αναδεικνύει την ανάγκη να απομακρυνθούμε από τις επιβληθείσες πρακτικές της μεταπολεμικής κοινωνίας, τον γυαλιστερό υλισμό που παραμερίζει το Πνεύμα και την ανάγκη του να αναγεννηθεί, και να ντυθεί τον καλό του χιτώνα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, αγαπητέ αναγνώστη, θα μπορέσει να απολαύσει και το σώμα τις χαρές που διαχέει πλούσια το Πνεύμα.
Στην σελίδα 15 δημοσιεύουμε μια επιλογή από έμμετρους τρόπους με τους οποίους
μπορούμε να δοξολογήσουμε την πανάρχαιη εορτή του Ευρωπαίου ανθρώπου, συχνά και αποκαλυπτικά, περιβεβλημένη από το μαγικό πέπλο του χιονιού, κάτω από το οποίο θα αρχίσει και πάλι να βλασταίνει η Ζωή.
Ο Ιερεμίας μας ζωγραφίζει την δική του, άκρως πολιτικοκοινωνική, Χριστουγεννιάτικη Ιστορία, στην σελίδα 19, ενώ ο αγαπητός συνεργάτης μας, Λευτέρης Πανούσης μας κοινοποιεί το πρώτο μέρος του δικού του πολιτικού (και Εθνικιστικού!) Καζαμία στις
σελίδες 12 και 13. Η συνέχεια στο επόμενο φύλλο.
Μέσα στην ατμόσφαιρα αισιοδοξίας των ημερών, οφείλουμε να αναφερθούμε στην
ψήφιση από την κυβερνητική πλειοψηφία του νέου προϋπολογισμού. Διαβάστε την
ανάλυση του έγκριτου νομικού Γεωργίου Χασιώτη στις σελίδες 4 και 5.
Δύο Ιατροί, οι οποίοι μας διαφωτίζουν σε κάθε φύλλο για τα τεκταινόμενα στον κλάδο τους, ο οποίος τα χρόνια της κρίσης έχει δει τον ανθό των νέων Ελλήνων επιστημόνων να κατευθύνεται προς την Εσπερία, σε αναζήτηση δικαιότερων και ανθρωπινότερων όρων εργασίας, αναλόγων των ικανοτήτων αλλά και των σπουδών τους τις οποίες πραγματοποίησαν από το υστέρημα των γονέων τους, αλλά και του συνόλου του Ελληνικού λαού, μας αναλύουν πώς θα επηρεάσει ο νέος προϋπολογισμός, αθροιστικά
με τα μέτρα τα οποία έχουν λάβει διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις εναντίον των
Ελλήνων ασφαλισμένων, στον τομέα της Δημόσιας υγείας (σελ.18).
Βεβαίως τα Εθνικά μας Ζητήματα δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, καθώς τα
κύματα από την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα επιταχύνουν τις εξελίξεις στην περιοχή μας. Διαβάστε σχετικά στην σελίδα 11.
Και επειδή η Ιστορία άλλοτε επαναλαμβάνεται αλλά πάντοτε παραδειγματίζει, διαβάστε στην σελίδα 14 την ηρωική σελίδα που έγραψαν στην πρόσφατη Ιστορία μας οι Έλληνες Στρατιώτες στην ακριτική Κόνιτσα. Μόνον έτσι θα καταλάβουμε με πόσο κόπο και θυσίες φθάσαμε στην ελευθερία της Ελλάδος από την μπότα των οπαδών του Παραπετάσματος, για να φθάσουμε να την χαρίζουμε χάρις στην αφέλεια και τον ωχαδελφισμό κάποιων συμπατριωτών μας εν καιρώ ειρήνης.
Όπως ορθότατα σημείωσε στην ομιλία του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο κατά την διάρκεια της συζητήσεως για τον προϋπολογισμό, ο Αρχηγός του Λαϊκού Συνδέσμου Νικόλαος Μιχαλολιάκος, μοναδική απειλή για το πολιτικό σύστημα είναι η Χρυσή Αυγή. Αυτό επιθυμούν διακαώς να αποκρύψουν οι στερούμενοι δεοντολογίας και ήθους δημοσιογράφοι του συρμού, όπως εύστοχα αναλύει ο συνεργάτης μας, Απόστολος Καραίσκος στην σελίδα 17.
Εμείς, η συντακτική ομάδα της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, από το μετερίζι της ενημέρωσης των συμπατριωτών μας, στο οποίο βρισκόμαστε, με κύριο πρόταγμα
την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, ευχόμαστε στους αναγνώστες μας Καλά Χριστούγεννα με υγεία και γαλήνη, και με την ενεργή προσδοκία της αναγεννήσεως ενός εκάστου και της Ελλάδος.
Χρόνια Πολλά.

Λόγω των εορταστικών αργιών οι ημερομηνίες κυκλοφορίας
της εφημερίδος μας θα είναι οι εξής:
Παρασκευή 29/12/2017 & 5/1/2018

(φ.231)