Περιφερειακές εκλογές στην Γαλλία-Ο καταποντισμός της Ακρας Δεξιάς

“Ψηφίστε τον Λύκο!”
(Γαλλικό βιβλίο για παιδιά. Αφού σαγηνεύσει τους ψηφοφόρους, μετά την εκλογή του ο Λύκος τρώει όλο το αγρόκτημα).

Οι Περιφερειακές εκλογές στην Γαλλία (20-27 Ιουνίου) αναμένονταν κυρίως ως πρόκριμα για τις Προεδρικές εκλογές του 2022.

Μετά από το συμβάν με το χαστούκι προς τον Πρόεδρο Μακρόν πριν από δυο εβδομάδες, κάποιοι κύκλοι έσπευσαν να μιλήσουν για “λαϊκή οργή” η οποία θα ξεσπάσει στις κάλπες (εγχώριοι τίνες προέβλεπαν και …απόηχο στην Ελλάδα!…) και για “το τέλος της Μακρονίας” όπως αποκαλούν κάποιοι Γάλλοι ακροδεξιοί την διακυβέρνηση Μακρόν.

Η πραγματικότητα ήρθε να τους διαψεύσει.

Νικητής του πρώτου γύρου των εκλογών είναι η αποχή η οποία σκαρφάλωσε πάνω από το 50% ακόμα και στους άνω των 65 ετών οι οποίοι συνήθως είναι πρσηλωμένοι στις διαδικασίες του πολιτεύματος, θεωρώντας καθήκον τους ως πολιτών να πάνε στις κάλπες. Τούτη την φορά όμως το 65% των 65+ αρνήθηκε να ψηφίσει. Η φοβία και η κόπωση από τους περιορισμούς της υγειονομικής κρίσης δίνουν μόνο μιαν όψη της εξήγησης. Στους νέους το ποσοστό αποχής φθάνει το 87% στις ηλικίες 18-24 ετών και 83% στους 25-34.

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των Περιφερειακών εκλογών στην Γαλλία αποτέλεσαν ένα θρίαμβο για την Κεντροδεξιά, τους Ρεπουμπλικάνους του πρώην Προέδρου Σαρκοζύ και την LREM του νυν Προέδρου Μακρόν (παρά την υποχώρησή της-σε πραγματικούς αριθμούς οι προσκείμενοι στον νυν Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας έλαβαν το 3,2% επί των εγγεγραμμένων), όχι επειδή συγκέντρωσε την θετική ψήφο των Γάλλων, αλλά γιατί οι ψηφοφόροι ξύπνησαν την Κυριακή αποφασισμένοι να ψηφίσουν. Αντίθετα, οι Ακροδεξιοί απείχαν.

Κάποια παπαγαλάκια σπαρμένα στον χώρο της Ακροδεξιάς προπαγάνδιζαν υπέρ της αποχής γιατί με την μαζική αποχή δήθεν θα επωφελούνταν ο Εθνικός Συναγερμός (RN) της Μαρίν Λεπέν. Απεδείχθη όμως ότι η απλούστευση μπορεί να είναι χρήσιμη στην προπαγάνδα αλλά εξαρτάται από το ποιος την προωθεί. Η αποχή διέλυσε την Ακροδεξιά ακόμη και σε παραδοσιακά προπύργιά της. Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οσοι σώθηκαν την τελυταία στιγμή, προκρινόμενοι στον δεύτερο γύρο, τρέχουν τώρα με υποσχέσεις “θα είμαστε κοντά σας” να συσπειρώσουν τους απομαγευμένους ψηφοφόρους.

Η ευκολία και το συχνά παιδαριώδες των αναλύσεων αποδεικνύει την νηπιακή κατάσταση της σύγχρονης Ακροδεξιάς πολιτικής αντίληψης και πολιτικής πρακτικής. Ξεπερνά το αντικείμενο αυτού του κειμένου το να μπούμε σε λεπτομέρειες. Πρέπει πάντως να υπογραμμίσουμε πως η υιοθέτηση της Αριστερής σκέψης πως “όσο χειρότερα πηγαίνουν τα πράγματα, τόσο το καλύτερο για εμάς” διαθέτει μια κρίσιμη μεταβλητή: το ποιοι είναι οι “εμείς”. Δεν αρκεί τα πράγματα να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, θα πρέπει και οι “εμείς” που φιλοδοξούν να καρπωθούν την αποτυχία των “άλλων” να είναι σε θέση νοητικά, ψυχικά και πρακτικά να πράξουν τα δέοντα. Η λογική του “πέσε μήλο να σε φάω” μπορεί κάποτε να φέρει το μήλο στο στόμα σου, αλλά δεν θα το φέρνει κάθε μέρα, κι αυτό που θα μείνει θα είναι το κουφάρι σου να περιμένει-δυστυχώς και όσων σε πίστεψαν και σε ακολούθησαν.

Στην Γαλλία, οι οδομαχίες, οι επιθέσεις και η φυλετική βία είναι καθημερινή εικόνα όχι μόνο στην ζωή των Γάλλων, αλλά και στα δελτία ειδήσεων, δεν λείπει δηλαδή η δημοσιότητα. Ο λαός όμως μαθαίνει να προσαρμόζεται, όπως ο κόσμος όλος έμαθε από τις απευθείας μεταδόσεις του Πολέμου του Κόλπου και δώθε, να αντιμετωπίζει τον πόλεμο στην πόρτα του άλλου σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι. Είτε αρέσει είτε όχι, η επιβίωση είναι το ζητούμενο και, αν οι πολιτικοί δεν μπορούν να προσφέρουν μια ομπρέλλα προστασίας, τότε ο καθένας πρέπει να επιβιώσει μόνος του, κοιτάζοντας την δουλειά του. Οι πολίτες διαβαίνουν κάποτε το ποτάμι. Αν οι πολιτικοί που διατείνονται πως θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο δεν είναι εκεί για να τους συναντήσουν, αλλά τους περιμένει η αστική αντίδραση για να τους φορέσει φίμωτρο, δεν φταίνε οι πολίτες αλλά οι “επαναστάτες” πολιτικοί που αποδεικνύονται τραγικά μικροί.

Στην περίπτωση της Γαλλικής Ακροδεξιάς, η κατ’ αρχήν αναγκαία προσπάθεια της Μαρίν Λεπέν να απομακρύνει το κόμμα από τις αντιλήψεις του πατρός της και τις πρακτικές του 1970-1980, και να προσαρμόσει την πολιτική του γραμμή στις αναγκαιότητες και στις συνθήκες του 21ου αιώνα, πήγε αρκετά μακριά. Τόσο μακριά ώστε οι προσαρμογές να απομακρύνουν από την ενεργή υποστήριξη και τον αγώνα στην κοινωνία όχι μόνο έναν “σκληρό πυρήνα” ο οποίος όμως εξακολουθούσε να ψηφίζει RN για συναισθηματικούς λόγους, αλλά και πολλούς ιδεολόγους πρόθυμους να κυνηγήσουν τις ψήφους πόρτα-πόρτα. Οταν, όμως, με κάποιες επίμονες εξαιρέσεις, οι υποψήφιοι και οι θέσεις τους μπερδεύουν τους υποστηρικτές, η αποχή είναι το φυσικό επακόλουθο, εάν ο ψηφοφόρος δεν στραφεί σε λιγότερο ρηξικέλευθες Δεξιές εναλλακτικές.

Οπως έδειξε το χαστούκι στον Πρόεδρο Μακρόν, η σχέση πολίτη-πολιτικού εμπεριέχει στοιχεία πάθους, και, όπως σε μια ερωτική σχέση, κανείς δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος. Ο αποστειρωμένος καθωσπρεπισμός ευνοεί τα αστικά κόμματα των οποίων οι ψηφοφόροι έχουν κάθε λόγο να μην θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Αν είναι να ψηφίσεις ασφαλώς, ψηφίζεις το πρωτότυπο.

Οπως δείχνει η εμπειρία και από άλλα Ευρωπαϊκά κόμματα της Ακροδεξιάς, η “εκκαθάριση της φωλιάς” και η εξαφάνιση κάθε εναλλακτικής φωνής στον πέριξ χώρο, κλείνει τις δεξαμενές ψήφου αντί να τις ανοίγει. Στην πραγματικότητα, ακόμη και όσοι διαφωνούν με την Γαλλίδα πολιτικό ή ακόμη την αντιπαθούν γιατί δεν είναι “αρκετά Δεξιά, αρκετά επαναστάτρια, αρκετά Καθολική” στις εκλογές ψηφίζουν το κόμμα της. Οπως όμως αποδείχθηκε, αυτό δεν είναι αρκετό, και όχι για πάντα. Αν και με κάποιο τρόπο, με την κόρη, την ανηψιά ή τον περίγυρο, η κληρονομιά του Μενίρ θα εξακολουθήσει να υπάρχει ιστορικά, οι Περιφερειακές εκλογές έκαναν να ηχούν δυνατότερα τα ερωτήματα για το αν θα εξακολουθήσει να δρέπει πολιτικά οφέλη μετά από μια νέα ήττα το 2022.

Και στην Γαλλία όπως και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, η εποχή του θυμού και της λαϊκής αντίδρασης υποχωρεί. Το είδαμε και στην Ελλάδα και στην Ισπανία και στην Ιταλία, με τις διαμαρτυρίες, τις κατσαρόλες στις πλατείες και τα Κίτρινα Γιλέκα. Αυτό το κύμα της λαϊκής οργής πέρασε και χάθηκε. Η οικονομική κρίση δεν έφερε νέα Βαϊμάρη όπως τα Αριστερά και Δεξιά κόμματα, τα μεν για να μην απολέσουν εκλογική πελατεία από τα αριστερά, τα δε για να μην χάσουν εκλογική πελατεία από τα δεξιά, τρομοκρατούσαν προληπτικά τον λαό, όχι γιατί οι συνθήκες δεν ήσαν εκεί αλλά γιατί η αστική πλευρά έμαθε από τα λάθη της και έσπευσε να λάβει μέτρα ενώ η υποτιθέμενα επναστατική παρέμεινε εγκλωβισμένη σε μια φαντασιακή ιστορικότητα.

Μένει βέβαια ο δεύτερος γύρος των Περιφερειακών εκλογών. Τα αποτελέσματα της Κυριακής ίσως να ταρακουνήσουν τους ψηφοφόρους. Είναι αναγκαίο αλλά αμφίβολο αν θα ταρακουνήσουν και τους πολιτικούς που, μέσα από τοπικές συμμαχίες, θα εξακολουθήσουν να πολιτεύονται. Είτε οι εκλογές αυτές μπορούν να αλλάξουν κάτι στην καθημερινότητα των Γάλλων είτε όχι -και το πιο πιθανόν είναι πως όχι, η προτροπή της Μαρίν Λεπέν, παραφράζοντας την Μασαλιώτιδα “Στις κάλπες, πολίτες!” φαίνεται μάλλον να προμηνύει την ολοένα πιο έκδηλη συντηρητική αντεπανάσταση.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ο κόλπος, η λογική και η δύναμη του εφικτού

“Θεέ μου, χάρισέ μου την ηρεμία να δεχθώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, το θάρρος να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ, και την σοφία να γνωρίζω την διαφορά”.

Ενα συνέδριο-μαϊμού

Η καυτή διαμάχη για το συνέδριο που θα έδινε τάχα απαντήσεις στα ζητήματα της γονιμότητας και της υπογεννητικότητας έγινε αφορμή να καταδειχθεί για ακόμα μια φορά η επιφανειακή προσέγγιση-κοινώς πασάλειμμα- της πατριωτικής μεριάς. Κανένα συνέδριο δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις στο δημογραφικό ζήτημα το οποίο, μαθήτρια ούσα το έβαζαν οι καθηγητές ως θέμα εκθέσεως στο Γυμνάσιο. Από τότε έχουν περάσει τρεις δεκαετίες, κι αυτό και μόνο δείχνει την υποκρισία των πολιτικών ανδρών και γυναικών Δεξιάς κι Αριστεράς και την προφανή πρόθεσή τους να επιτείνουν το πρόβλημα ως τον σημερινό μαζικό εποικισμό τον οποίο μάλιστα προβάλλουν ως λύση.

Εν προκειμένω, οι μεν κυβερνητικοί επιχείρησαν να ψαρέψουν στα θολά νερά του παραζαλισμένου “πατριωτικού χώρου” και της πλαδαρής “εθνικόφρονος βάσεως”, οι δε ανθέλληνες όλων των παρατάξεων βρήκαν την ευκαιρία να φιμώσουν κι αυτή την άσφαιρη πρωτοβουλία. Γιατί αυτά λένε οι σχολές όπου έχουν θητεύσει οι “προοδευτικοί” Αριστεράς και Δεξιάς, είτε βρίσκονται στον Περισσό είτε στο Τζορτζτάουν: Δεν αφήνουμε καμία κουβέντα να πέσει κάτω, καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, ακόμα κι αν (ή μήπως ιδίως αν) έχει να κάνει με τον κόλπο των γυναικών.

Οι “πατριώτες” που τάχα λυσσομανούν για το δημογραφικό και αντιμάχονται την “Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών”, θα περίμενε κανείς αναλόγως ηλικίας να έχουν σπείρει από ένα-δυο παιδιά τουλάχιστον ο καθένας, αν δεν είναι πολύτεκνοι. Είτε ως φυλετιστής Ελληνας είτε ως Μπουόν Κριστιάνο, αυτό λέει το καθήκον σου. Όχι, όμως. Γιατί, ποια είναι αυτή που πάει να γκαστρωθεί (μοναχή της, υποθέτουμε) και να σε τυλίξει εσένα το αχτύπητο κελεπούρι; Και γιατί να φορτωθεί το παραφουσκωμένο σιλικόνες εργαλείο βιοπορισμού σου καμιά δεκαριά κιλά σε κάθε εγκυμοσύνη; Οπως είπε η συχωρεμένη Μαρία Λεζίνσκα, η ζωή της γυναίκας είναι “πάντα να πλαγιάζει, πάντα να χοντραίνει και πάντα να γεννά”. Η Λεζίνσκα, κόρη του βασιλιά της Πολωνίας και βασίλισσα της Γαλλίας γέννησε 10 παιδιά. Ποια ήταν μπροστά στην Τάνια από το Αιγάλεω και τον Ακη από την Καλλιθέα που περιμένουν πώς και τι να ανοίξουν οι πλατφόρμες για να ξελιγωθούν στα κοκτέλια στην Μύκονο ή έστω στα Σεπόλια; Αλλα λες, και άλλα κάνεις.

Η ανάγκη για λογική σκέψη

Οπως λέει η προσευχή των ΑΑ την οποίαν παραθέσαμε στην αρχή, αν είναι να αλλάξουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, χρειάζεται να έχουμε επίγνωση του τι αλλάζει και τι όχι. Αρέσει-δεν αρέσει, εγκρίνουμε-δεν εγκρίνουμε τις πολιτικές των διεθνών διευθυντηρίων και των πολιτικών μαριονετών τους, η Ελλάδα χάνεται, η Ευρώπη χάνεται, κι οι “πατριώτες” βγάζουν περιπαθείς Φιλιππικούς για την αναγκαιότητα της σωτηρίας του Εθνους -αν μπουν στην Βουλή, φυσικά, γιατί πιο πριν κωλύονται-, και το τι χρώμα ψαθάκι φορούσε ο τάδε ή ο δείνα διανοητής που δεν θα κάθονταν ούτε σαν σκόνη στο μποτάκι του στους αθηναϊκούς χωματόδρομους του 19ου αιώνα.

Δεν υπάρχει λοιπον λύση στην εποχή της αντιστροφής των πάντων, εδώ όπου διαστροφή δεν είναι να σκοτώνεις όσα παιδιά ξεφεύγουν από τα 42 διαφορετικά “μέτρα προστασίας” που έχεις πάρει, αλλά το πλέον φυσιολογικό: να ερωτεύεσαι και να γεννάς; Φυσικά και υπάρχει και μπορεί να την δώσει μόνο ο Παντοδύναμος με όχημα κάποιους ανθρώπους Του. Οι μεγάλοι σταυροί και τα κεριά, οι ξαφνικές ευσέβειες, οι κουβέντες πεταμένες σαν φλούδια από πασατέμπο, και οι αρμουμπολογίες των εφήμερων ανθρώπων εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθηκαν λειψές.

Η δύναμη του εφικτού

Συχνά το χιμαιρικό έγινε πρόσχημα για να αποφύγει ο οκνηρός “πατριώτης” να καταπιαστεί με τα πρακτικά και να δώσει λύσεις εκεί όπου θα μπορούσε. Δείχνοντας με το δάχτυλο το μέλλον, στέρησε από το Έθνος το Παρόν. Κατηγορώντας για συμβιβασμό όσους κυνήγησαν το εφικτό, σπουδές, εργασία, οικογένεια, απέφυγαν να κοπιάσουν για το παράδειγμα που χρειάζεται ένας λαός για να ακολουθήσει την ηγεσία του. Και τώρα, τι; Στις εσχατιές του Φυσικού κόσμου απέναντι στον κόσμο των ψευδαισθήσεων, είναι ανάγκη να στραφούμε στο απαραίτητο δίπολο: Πίστη στην Φυσική Τάξη Πραγμάτων και στην θεϊκή προέλευση της Ζωής, και λογική που θα ξεχωρίζει τι μπορεί να αλλάξει και τι όχι. Η ισορροπία ανάμεσα στην αποδοχή των πραγμάτων και στην επιθυμία για αλλαγή είναι, εξ άλλου, καθοριστική για την ψυχική και πνευματική μας υγεία. Αλλά όχι μόνο για αυτό. Η αντίληψη και η αποδοχή της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση κάθε προσπάθειας για βελτίωση.

Στον σημερινό παγκόσμιο ιστό των εντολοδόχων κυβερνητών, δεν μπορεί να αδειάσει ούτε η ΄Ελλάδα ούτε η Ευρωπη απο τους επήλυδες ειδικά τους δεύτερης και τρίτης γενιάς. Μπορεί όμως να αποκατασταθεί η αγάπη του τόπου και η συμπόνοια του Ελληνα για τον Ελληνα, που πλήγησαν συστηματικά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και την με κάθε αφορμή καλλιεργούμενη διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων.

Η ενεργητική αγάπη της Πατρίδας

Στους πρώτους εννέα στίχους της Οδύσσειας χαράζεται με δυο λέξεις, η απερίγραπτη, η βαθιά αγάπη των Ελλήνων για την γη τους. Καμιά άλλη γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει την αγάπη του Ελληνα για το σπίτι του, την πατρίδα του, το βιος του. Το “νόστιμον ήμαρ” στο α9 της Οδύσειας μας θυμίζει πως το σπίτι του, δεν είναι για τον Ελληνα ένας προορισμός με λήζινγκ. Είναι “το πατρικό” του. Είναι ο φυσικός και μαζί πνευματικός χώρος όπου ζουν οι αναμνήσεις του, φυλάγονται οι ιστορίες των γονιών του, ξανανθίζουν οι μυρωδιές των γιασεμιών, κι αναπαράγονται οι γεύσεις από την χύτρα της μάνας πάνω στην φωτιά.

Αν λοιπόν θέλουμε να αλλάξουμε την Πατρίδα, πρέπει χώρια από το μίσος για ό,τι μας μισεί, να δείξουμε αγάπη για ό,τι πραγματικά, δηλαδή με πράξεις, αγαπάμε. “Ούτοι έφυν συνέχθειν, αλλά συμφιλείν”. Δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ, διδάσκει η εμβληματικότερη επαναστατική παραδοσιοκρατική φωνή της αρχαιότητας, η Αντιγόνη. Νωρίτερα, ο Έρως, κατά τον Παρμενίδη, είναι ο πρώτος θεός, και κατά τον Ησίοδο αυτός που συνέχει τον κόσμο. Απέναντι σε ό,τι επειχειρεί να διαλύσει αυτά που αγαπάμε, μπορούμε να σταθούμε μονάχα με την συνοχή.

Βέβαια, η αγάπη της γης και των ανθρώπων θέλει αμφισβήτηση όσων ο σύγχρονος κόσμος προωθεί προκειμένου να φθάσει ο κάθε σκώληκας στην κορυφή “έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά του”. Το ψέμμα και η απάτη αποτελούν ανέκαθεν εργαλεία των αρχιτεκτόνων που κατά καιρούς επεχείρησαν τις Μεγάλες Επανεκκινήσεις της ανθρωπότητας, στην Γαλλική, στην Βιομηχανική και στην Μπολσεβίκικη Επανάσταση, στον Μάη του ’68 και στην πτώση του τείχους του Βερολίνου. Κι αν θελήσουμε να μιλήσουμε για την θρησκεία, η εξαπάτηση έβγαλε τον άνθρωπο από τον Παράδεισο, σταύρωσε τον Γιο του Θεού και επέφερε την καταστροφή της γενιάς του Λυκάωνα. Γιατί λοιπόν να μας κάνει εντύπωση το τωρινό ψεύδος κι η απάτη που έλαχε στην γενιά μας;

Οπως επιτυχώς περιγράφει το σκίτσο που συνοδεύει τούτο το κείμενο, η μπουγάδα που στεγνώνει στον αέρα και στον ήλιο είναι αποτέλεσμα της τελευταίας τεχνολογίας, συνδυασμού ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Ψεύδη δήθεν αθώα και αβλαβή, οφθαλμοφανής εξαπάτηση των αφελών που αγοράζουν προοδευτισμό. Εμείς οι Έλληνες, ό,τι χρειαζόμαστε το έχουμε, όσο έχουμε δικά μας το αίμα και το χώμα μας.

Εμπρός στους ισχυρούς του κόσμου που σαν καπνός θα χαθούν μπροστά στο υπέρτερο θέλημα του Δημιουργού, ας ξαναθυμηθούμε την Σοφόκλειο στιχομυθία Κρέοντα-Αντιγόνης:

KΡΕΩΝ: Εσύ μόνη από όλους εδώ

τους Θηβαίους το βλέπεις αυτό;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Το βλέπουν και αυτοί.

Μπροστά σου όμως

κλείνουν το στόμα τους.

ΚΡΕΩΝ: Εσύ δεν ντρέπεσαι

να σκέφτεσαι

διαφορετικά από αυτούς εδώ;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Δεν είναι ντροπή

να σέβεσαι τους αδερφούς σου.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα στον Μάϊο αναμένονται τα αποτελέσματα, για την παραγωγή εμβολίων από φυτά

Ανταπόκριση από Στρασβούργο – Νίκος Ρούσσης

Την ύπαρξη, μιας άλλης δυνατότητας, για την παραγωγή εμβολίων κατά του κορωνοϊού, από…φυτά, αποκαλύπτουν με γραπτή τους ερώτηση, δύο ευρωβουλευτές της Ομάδας Ταυτότητας και Δημοκρατίας (Annika Bruna , Herve Juvin) και ο έλληνας ευρωβουλευτής των Μη Εγγεγραμμένων Αθανάσιος Κωσνταντίνου, υποστηρίζοντας, μάλιστα, ότι τα πρώτα αποτελέσματα των σχετικών δοκιμών αναμένονται εντός του Μαΐου 2021!

Στην ερώτηση τους οι ευρωβουλευτές αναφέρουν ότι, μια μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία, με έδρα στο Κεμπέκ ξεκίνησε, τον Μάρτιο του 2021, την 3η φάση των κλινικών δοκιμών εμβολίου κατά της νόσου COVID-19.

Όπως δε υποστηρίζουν, η εταιρεία αυτή χρησιμοποιεί τη Nicotiana benthamiana, ένα φυτό συγγενές του καπνού και ευρέως χρησιμοποιούμενο στην ιολογία φυτών, του οποίου το αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα επιτρέπει την εύκολη μόλυνσή του για την παραγωγή ψευδοϊικών σωματιδίων (αντιγόνων), αβλαβών και παρόμοιων με τον ιό, τα οποία στη συνέχεια καθιστούν δυνατή την παρασκευή εμβολίου.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των δοκιμών αναμένονται στις αρχές Μαΐου του 2021, αναφέρουν οι ευρωβουλευτές, τονίζοντας όμως ότι, τα φυτά χρησιμοποιούνται ήδη εδώ και 30 χρόνια για την παρασκευή εμβολίων χολέρας, δάγκειου πυρετού και ηπατίτιδας Β. Στο παρελθόν, μια άλλη φαρμακευτική εταιρεία παρήγαγε με τη μέθοδο αυτή 10 εκατομμύρια εμβόλια κατά της γρίπης σε έναν μήνα, καθώς και εμβόλιο κατά του ιού Έμπολα.

Οι ευρωβουλευτές εμφανίζονται βέβαιοι ότι, η χρήση φυτών για την παρασκευή εμβολίων, θα επιτρέψει την ταχεία και σε μεγάλη κλίμακα παραγωγή ενός εμβολίου χαμηλού κόστους, το οποίο θα είναι ασφαλές, κυρίως επειδή τα παραγόμενα ψευδοϊικά σωματίδια δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν εκ νέου.

…και ρωτούν την Κομισιόν αν προτίθεται να χρηματοδοτήσει – ή χρηματοδοτεί ήδη – έρευνα για την παραγωγή εμβολίων από φυτά.

Δεν συζητείται το ότι η απάντηση αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον!

(πηγή)

Ενα τσιγάρο για κάθε κλεισμένο μαγαζί

Τοιχογραφία από την έπαυλη της Λιβίας Δρουσίλλας, Ρώμη, περί το 30 π.Χ.

Στην αρχή έβαλαν το χέρι στο συρτάρι σου. Το ονόμασαν ΦΠΑ. Εσύ το είπες μισοαστεία-μισοσοβαρά “φάπα”, αλλά σκέφτηκες “πού ξέρω εγώ; οι ειδικοί ξέρουν καλύτερα από μένα”. Εκείνοι σου είπαν πως έτσι έκαναν στην Ευρώπη. Σώπασες. Οι τσέπες σου ήσαν γεμάτες ελληνικές δραχμές. Χαλάλι, μερικές, αν είναι να γίνεις ευρωπαίος. Δεν σκέφτηκες ότι οι δικοί σου παππούδες και γιαγιάδες έφτιαξαν την Ευρώπη, μόνο ήθελες να μοιάσεις στους Φράγκους, “τα χθεσινά αγριογούρουνα”, που έλεγε ο Περικλής Γιαννόπουλος.

Ηραν όμως το αξιόποινο της μοιχείας, και αποποινικοποίησαν τις αμβλώσεις. Να προσκυνήσω την αγία Δεξιά! Ανάσανες. Δεν χρειάζεται να σε μαζεύουν με τα σεντόνια από το σπίτι της φιλενάδας σου. Ούτε να στεφανώνεσαι την γυναίκα που γκαστρώνεις. Δεξιά των αρχών και της οικογένειας, μεγάλη η χάρη σου. Δεν σκέφτηκες μες στον ενθουσιασμό της κάτω κεφαλής σου, ότι αυτό θα ισχύει και για την γυναίκα σου, άμα φτάσει στο “δι’ ευχών”. Μπα, όλα κι όλα! Ποια αφήνει τον Μήτσο τον ντεληκανή με την χρυσή καδένα; Και να μην τα έχει, πάλι δεν τον αφήνει, γιατί ο Μήτσος είναι σερνικός και της γυρίζει και δέκα ανάστροφες, να πούμε. Γιατί ο Μητσάρας την τιμή και την υπόληψή του την έχει κορώνα στο κεφάλι του. Τώρα, κάθεσαι και μυξοκλαίς στα σόσιαλ γιατί οι γυναίκες χάλασαν, δεν υπάρχουν ρε γυναίκες, είναι άτιμες και σε κερατώνουν ασυστόλως, ποιον; εσένα, τον άντρα τον πολλά βαρύ, τον πάτερ φαμίλιας -χωρίς παιδιά -είπαμε, δεν σε τυλίγει καμία εσένα-, άντε ένα, να δείξεις ότι σπέρνεις, βία δύο, για να μαντρώσεις την ατάσθαλη, να μην μπορεί να σου κουνηθεί. Ενα δίκιο το έχεις, αν ψάξεις την συλλογιστική σου: ό,τι έσπειρες, θερίζεις.

Περνάει κάμποσο, στην έπεσαν στο τσιγάρο. Εκεί πήγες να κουνηθείς. Θα κόψεις από τον Μήτσο το τσιγάρο; Το τσιγάρο είναι σαν το μουστάκι. Δεν κόβεται αν δεν το πώ εγώ. Σου είπαν “κοίτα, φιλαράκι, οι κουλ τύποι στην Ευρώπη δεν καπνίζουν. Τι είσαι, τίποτε ανατολίτης να φουμάρεις; Δεν θα γίνεις ποτέ σου Ευρωπαίος!”. Σκάλωσες, αντί να πεις “γίνετε Έλληνες ρε, άμα μπορείτε. Εγώ ψαλιδοκώλης δεν γίνομαι” .

Ούτε που σκέφτηκες τον Σολωμό Σολωμού να σκαρφαλώνει στο κοντάρι να κατεβάσει το σφουγκαρόπανο του κατακτητή, με το τσιγάρο στην άκρη των χειλιών του. Ούτε σου πέρασε από το μυαλό πως ο παππούς σου πολέμησε κι έβγαλε ολόκληρο αλβανικό μέτωπο με το τσιγάρο στο στόμα, και ήταν θεριό μέχρι τα γεράματά του. Πέθανε από καρδιά. Και; Από κάτι πεθαίνουν όλοι οι θνητοί, καλύτερα χορτάτοι κάτω από τον ήλιο και τον αέρα του Αιγαίου, παρά μίζεροι κι άσπροι σαν τον θάνατο στις μετροπόλεις της Κάλι Γιούγκα.

Πέσαν κάτι πρόστιμα. Είπες, εντάξει μωρέ, δεν πα να ψηφίζουν. Ελλάδα, όλο το χρόνο καλοκαίρι, έξω θα είμαστε, ανοιχτά όλα. Βρέθηκε και η πατέντα με τις σόμπες εξωτερικού, τούμπα τους έφερε ο Μητσάρας πάλι. Δεν σκέφτηκες πως σε πετάξαν έξω από τα μαγαζιά σου σαν τον σκύλο. Ούτε που σου πέρασε να πεις στον φλώρο που καπνίζει τρομπόνια από το Αμστερνταμμ ίσαμε το Αλγέρι, κουμάντο να πάει να κάνει στα μπορντέλα με τις εκδιδόμενες στις βιτρίνες, άντε μου και πήγαινε. Ήταν τουρίστας, βλέπεις, με γκρικ σάλαντ, μην τον χάσουμε. Για μια τομάτα, ένα κρεμμύδι και τέσσερις ελιές, τον άφησες να σου κόψει το τσιγάρο. Σαν τον Ησαύ που πούλησε τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ για ένα πιάτο φακή.

Συνάμα, τα πράγματα αγρίεψαν. Οι τράπεζες που σε είχαν πώς και τι, “καθείστε κύριε Μητσάρα, εσπρέσο λούνγκο ή φρέντο εσπρέσο σήμερα;” μόνο κλωτσιές που δεν σου έριξαν όταν πήγες να επαναδιαπραγματευτείς το δάνειο που μόνο τις σόλες από τα παπούτσια δεν σου έγλειψε ο “προσωπικός σου σύμβουλος” μέχρι να σε ψήσει να το πάρεις, με προνομιακούς όρους, μόνο για σένα. Κι αντί να αρπάξεις ένα καδρόνι βρεγμένο και να πιάσεις στο κυνηγητό αυτούς που σου φάγανε δέκα κεφάλαια σε τόκους, συν το εφάπαξ που έχασες στην μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έκανε η μεταπολίτευση, έβαλες την ουρά στα σκέλια και ήπιες τον σκέτο της παρηγοριάς.

Βγήκαν οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι στην τιβί, και σου είπαν “μαζί τα φάγαμε”. Άρχισες να ψάχνεσαι πότε άνοιξες λογαριασμό σε μια από τις πρότυπες ευρωπαϊκές χώρες-πλυντήρια και δεν το θυμάσαι. Λογαριασμό δεν θυμήθηκες, γιατί δεν είχες σαν αυτούς, “σκότωσες” όμως ένα οικόπεδο που είχες για τα παιδιά, κι ένα προικώο δυαράκι ισόγειο της κυράς, και μούλωξες, νόμισες τέλειωσαν μαζί σου, κι αν κάτσεις ήσυχος θα σε ξεχάσουν.

Τα μνημόνια , για να λέμε το δίκιο, δεν σου άρεσαν. Όμως, το είπαν εν χορώ στα σαλόνια της Ευρώπης, εκεί που είσαι ισότιμο πλέον μέλος ( αγία Δεξιά, μεγάλη η χάρη σου ) πως ήρθε η ώρα να ωριμάσεις και να συμμαζευτείς ως άνθρωπος και ως κράτος. Σαν τα ζωντανά στο τσίρκο που τα περνούν από μαρτύρια μέχρι να σηκώνονται στα πίσω πόδια, έμαθες τα νέα κόλπα. Χρωστά η τράπεζα, την ξεχρεώνεις. Χρωστάς εσύ, σου παίρνει το σπίτι.

Το σπιτάκι σου, βρε, αυτό, που αγόρασε ο μακαρίτης ο πατέρας σου το οικόπεδο, σήκωσε το πρώτο σπίτι με τους τσιμεντόλιθους, έριξε μετά τα μπετά και κάνατε δυο πανωσηκώματα εσύ και η αδελφή σου στο πατρικό, και ζείτε σαν άνθρωποι, 75 τετραγωνικά, και οι παππούδες στο ισόγειο. “Το σπιτάκι σου, το σπιτάκι σου!” σου είπαν. “Ποτέ δεν θα γίνεις Ευρωπαίος, αν σκέφτεσαι έτσι, μικροαστικά. Ανατολίτης θα μείνεις μια ζωή. Στην Ευρώπη κανείς δεν έχει σπίτι από γενιά σε γενιά. Ζούνε μοντέρνα, με λίζινγκ, όποτε θέλεις το αφήνεις και φεύγεις, πας αλλού, στα βόρεια προάστεια, στα νότια”. Μια πουτανιά, να πούμε, αλλά σε σπίτι. Σε διώχνουν κιόλας, και δεν έχεις πού την κεφαλήν κλίναι. Δεν σου το είπαν αυτό, και δεν το σκέφτηκες.

Ούτε και τότε τους πήρες στο κυνήγι. Κάτι πήγες να κάνεις αγανακτισμένος στο Σύνταγμα, αλλά είδες τους συνανθρώπους σου να τους καίνε ζωντανούς τα παιδιά της καλής κοινωνίας, και είπες “όπα, πίσω στην γωνιά μου και ασφαλής”. Δεν σκέφτηκες ούτε τότε ότι το παιχνίδι είναι σημαδεμένο. Κερδίζω; χάνεις- χάνεις; κερδίζω. Δικό μου- δικό σου- δικό μου, δίκαιη η μοιρασιά, μπρε;

Τότε βγήκαν στην μέση και κάτι τύποι που φώναζαν να βγεις στο δρόμο, να πάρεις την πατρίδα σου πίσω. Καλά τα λέγανε, σου πέρασε, είναι η αλήθεια, από το νου, αλλά εσύ είσαι νοικοκυρέος άνθρωπος, την δουλειά σου κοιτάς, δεν κάνεις παρέα με αγροίκους και φασισταριά.

Όταν μπολσεβίκικα η Δεξιά σου έκλεισε το μαγαζί και σε κλείδωσε στο σπίτι, πάλι, δε μίλησες. Κάντο για την υγεία σου, σου είπαν. Σκέφτηκες εσύ, ωραίος ο Μητσάρας, έξτρα διακοπούλες, κωδικός 6 για γκομένισμα με την γειτόνισσα από απέναντι, και θα περάσει. Σε κλείσανε έξω από το μαγαζί σου, σου κόψανε το ψωμί των παιδιών σου, και δεν μίλησες. Σε κλείσανε απέξω κι από την εκκλησία, να μην κάνεις ούτε Λαμπρή, ούτε Χριστούγενα. Την εκκλησία, βρε, που περνούσες κι άναβες ένα κεράκι να γράψει καλά το παιδί στις εξετάσεις. Γιατί εσύ πολλά- πολλά δεν έχεις με τους παπάδες, είσαι μοντέρνος άνθρωπος, Ευρωπαίος, δεν θα πίστευες σε θρησκείες και λιβάνια. Πάλι έβγαλες, Μητσάρα, τον σκασμό.

Κι όταν σου είπαν πως στο μετρό, στα σούπερ μάρκετ, στα ξένα πολυκαταστήματα που άνοιξαν, κι έκλεισαν όλα τα μαγαζιά της συνοικίας σου, δεν κολλάς χτικιό, στην εκκλησία μόνο κολλάει, και στο μαγαζί σου, πάλι το βούλωσες, Μητσάρα.

Και τώρα; Τώρα σου λένε πως πηγή του κακού είναι το ίδιο σου το σπίτι, είναι το οικογενειακό τραπέζι. Γιατί στο take away δεν κολλάει. Στο τραπέζι του σπιτιού σου κολλάει. Και μεθαύριο θα σε παίρνουνε να σε πηγαίνουν στα γκουλάγκ, να μην έχεις ούτε μάνα, ούτε γυναίκα, ούτε παιδί, να βλέπεις, να παίρνεις θάρρος στα μαρτύριά σου, κακομοίρη.

Τι άλλο θα σου κάνουνε πια, καημένε, για να ανοίξεις το μάτι που έχει κλείσει από την τσίμπλα της Ευρωπαϊκής σου προοπτικής;

Εκανες, είναι αλήθεια, λαϊκ και φόλοου στον κύριο τάδε που, τι ωραία τα λέει! Και περιμένεις στις επόμενες εκλογές να τον ψηφίσεις γιατί θα τους τα πει αυτός όπως πρέπει, αυτός θα τα αλλάξει όλα  απομέσα, γιατί αποταμέσα αλλάζει το Σύστημα. Πώς το έκανε ο Άδωνης; Έτσι. Μόνο που πάλι δεν κατάλαβες, Μητσάρα, πως, όπως με την ΕΟΚ, όπως με την τράπεζα, όταν μπεις μέσα σε αλλάζουν, δεν τους αλλάζεις.

Ακου, λοιπόν, Μητσάρα,

Σταμάτα να νεκροφιλάς και να κηδεύεις την ζωή σου κάθε μέρα. Σταμάτα να ρωτάς αν θυμάμαι “τότε που ταξιδεύαμε”, “τότε που αγκαλιαζόμαστε”, “τότε που γελούσαμε στις βεράντες”. Σου απαντώ πως δεν θυμάμαι, γιατί ό,τι μπορούσες να κάνεις πριν από έξι μήνες μπορείς να το κάνεις και τώρα, πλένοντας τα χέρια σου-που θάπρεπε να τα πλένεις από τα μικράτα σου, χωρίς να φιλιέσαι με αγνώστους-που θάπρεπε να το κάνεις κι από πριν, και χωρίς να βήχεις στα μούτρα των ανθρώπων όταν είσαι άρρωστος-που θάπρεπε να το κάνεις χωρίς καν να σου το πουν.

Κι επειδή ούτε για το επόμενο λεπτό δεν είμαστε σίγουροι ότι θα ζούμε, τόση ώρα που διαβάζεις, είσαι ζωντανός, για δοκίμασε αν κουνάς χέρια, πόδια και κεφάλι. Αν το μυαλό σου πάει στην θέση του; Μπορεί. Ξέρω σίγουρα, όμως, πως, όταν “βγεις” απ’ το πισί και μπεις σε κείνο το σπιτάκι της γιαγιάς, με το ασβεστωμένο πεζούλι και τα γεράνια στους τενεκέδες, και πιάσεις το χώμα και το κουπί, και νιώσεις την δύναμή σου να σε τραντάζει, θα θυμηθείς πως έχεις και ζωή ακόμη στα χέρια σου και μυαλό ακόμη στο κεφάλι σου. Κι αυτά σου φτάνουν και σου περισσεύουν για να χτίσεις τον κόσμο σου, “φυγάς θεόθεν και αλήτης, νείκει μαινομένω”.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Έρωτας χωρίς παιδιά, παιδιά χωρίς έρωτα. “Νόμιμες” οι αμβλώσεις στον 9 μήνα και το εμπόριο εμβρύων

Διαδήλωση κατά του νόμου στην Γαλλία. Παρά την πρωτοφανή μαζικότητα των διαδηλώσεων, δέκα ψήφοι ήσαν αρκετές για να “νομιμοποιηθούν” οι δολοφονίες χιλιάδων αγέννητων παιδιών.

Στις 31 Ιουλίου εγκρίθηκε με πλειοψηφία 153 προς 143 η αναθεώρηση του νόμου 2011-814 της 7-7-2011. Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση συζητούσε τις τροποποιήσεις από τις 15 Οκτωβρίου του 2019. Στις 66 σελίδες του ο νόμος

-επιτρέπει τις αμβλώσεις «για θεραπευτικούς λόγους» έως και τον τελευταίο μήνα της κυήσεως

-επιτρέπει την ιατρικά υποβοηθούμενη γονιμοποίηση για ζεύγη γυναικών και γυναίκες μόνες

-δίνει την άδεια για πειράματα εμφύτευσης ανθρώπινων κυττάρων σε έμβρυα ζώων

-επιτρέπει τα πειράματα σε ανθρώπινα έμβρυα και την μεταπώλησή τους σε εργαστήρια.

-καταργεί την έννοια της παραδοσιακής οικογένειας “πατέρας-μητέρα-παιδί” αφαιρώντας (πλην μίας αναφοράς) την λέξη “πατέρας”

-το παιδί παύει να θεωρείται ως αποτέλεσμα μιας ανθρώπινης σωματικής λειτουργίας

-το έμβρυο γίνεται αντικείμενο συνδιαλλαγής σε ένα γραφείο συμβολαιογράφου, όπως, επί παραδείγματι, ένα διαμέρισμα

Μετά τα γενετικά τροποποιημένα λαχανικά, τα παιδιά με ένα γονέα;

Ο νέος νόμος στα βήματα της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλοφίλων από τον Σοσιαλιστή πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ πριν από επτά χρόνια, αποτελεί την σημαντικότερη κοινωνική αλλαγή που προώθησε ως τώρα ο πρώην σοσιαλιστής και νυν κεντρώος Πρόεδρος Μακρόν. Τροπολογίες κατέθεσαν και βουλευτές που αντιτίθενται στο νομοθέτημα, οι οποίες όμως απορρίφθηκαν και οι οποίες προέρχονταν στην πλειοψηφία τους από τις δυνάμεις της Δεξιάς, τους Ρεπουμπλικάνους που ίδρυσε ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και αποτελεί συνέχεια των Γκωλικών, και την Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν. Συγκεκριμένα

Ι. Η ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή εφαρμοζόταν έως τώρα σε ζευγάρια άνδρα-γυναίκας όταν συνέτρεχαν ιατρικοί λόγοι. Με την τροπολογία την οποία κατέθεσαν οι Σοσιαλιστές, μπορούν να αποκτήσουν παιδί με την μέθοδο αυτή και αποκλειστικά γυναίκες μόνες ή σε ζεύγος. Η διάταξη αυτή ανοίγει τον δρόμο για την, σε επόμενο στάδιο, διεύρυνση του μέτρου και για άρρενες, σε ζεύγος ή μη.

Τα παιδιά που προέρχονται από αυτήν την διαδικασία θα μπορούν να γνωρίσουν τον “δότη” (η λέξη “πατέρας” καταργείται) ή την πραγματική μητέρα σε περίπτωση δότριας ωαρίων.

Παρά τις αντιδράσεις των Ρεπουμπλικάνων, έγινε αποδεκτή η δυνατότητα διατήρησης γαμετών στο εργαστήριο από ιδιωτικά κερδοσκοπικά ιδρύματα.

Επιπλέον, δεν χρειάζεται πλέον η συγκατάθεση του/της συντρόφου του δότη, για την παραχώρηση γαμετών στα ιδρύματα αυτά.

Απελευθερώνεται η χρήση άνω του ενός γαμετών, καθιστώντας έτσι ανενεργή την βιολογική γραμμή προς τον πατέρα. Επομένως, το σπέρμα (γαμέτης) γίνεται και νομοθετικά κατοχυρωμένο αντικείμενο εμπορίου. Ίσως αυτό να εννοούν οι λιμπερτίνοι όταν αναφέρονται στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι συζητήθηκε επί μακρόν η δυνατότητα να μπορούν οι χήρες να αποκτούν παιδιά με το διατηρημένο σπέρμα του αποβιώσαντος συζύγου τους, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε.

-Με το νομοθέτημα αυτό το έμβρυο, δηλαδή η πρωταρχική μορφή του ανθρώπινου προσώπου, γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης και εμπορίου μεταξύ εργαστηρίων και ιδιωτών. Ένα αντικείμενο που τα εργαστήρια θα χρησιμοποιούν, όπως θα δούμε αναλυτικότερα στην συνέχεια, για τα πειράματά τους, τα οποία θα μεταπωλούνται, και θα “καταστρέφονται” όταν δεν θα είναι πλέον χρήσιμα.

-Επιχειρώντας να καλυφθεί η καθ΄όλα σεβαστή ανάγκη κάποιων ενηλίκων για τεκνοποίηση, και να θεραπευτεί η θλίψη την οποία τους προκαλεί η αδυναμία τεκνοποίησης, δημιουργείται ένας νέος κύκλος ψυχολογικά ευάλωτων υπάρξεων, που δεν θα γνωρίζουν την ταυτότητά τους, και θα πάσχουν από μια λειψή αντίληψη της Φύσης η οποία προέβλεψε την Δημιουργία με την συνεργασία του Αρσενικού με το Θηλυκό. Την ίδια ώρα επεκτείνονται, όπως θα δούμε εν συνεχεία, οι αμβλώσεις έως και τον 9ο μήνα της κυήσεως, αντί να ενθαρρυνθεί η γέννηση και η υιοθεσία των εμβρύων αυτών.

-Τα χρήματα που θα δοθούν για την χρηματοδότηση μέσω της ασφάλισης των ιατρικώς υποβοηθούμενων διαδικασιών αναπαραγωγής, θα μπορούσαν να δοθούν για την μελέτη της υπογονιμότητας η οποία εξελίσσεται σε μάστιγα του Δυτικού κόσμου.

-Η ετερότητα Άνδρας-Γυναίκα καταργείται τόσο με την κατάργηση της ταυτότητας του δότη, όσο και με την απλοποίηση της αλλαγής φύλου. Πλήττεται, επομένως, καίρια η διαφορετικότητα των ανθρώπων.

-Καταπατούνται οι προβλέψεις τόσο της Διεθνούς Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Παιδιού που προβλέπει το δικαίωμα του παιδιού να γνωρίζει τον πατέρα και την μητέρα του, και μάλιστα να χαίρει της αρωγής του κράτους προς την κατεύθυνση αυτή, όσο και της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με κυρίαρχο το Δικαίωμα στην Ταυτότητα.

-Δημιουργούνται εξαιρετικά θεμελιώδεις ανισότητες ανάμεσα σε παιδιά που θα έχουν πατέρα και μητέρα, παιδιά με δύο μητέρες, παιδιά με μία μητέρα, παιδιά που θα γνωρίζουν την βιολογική τους προέλευση και παιδιά που δεν θα την γνωρίζουν. Οι τεχνητές αυτές ανισότητες είναι βέβαιον, από όσα η εμπειρία έως τώρα δεικνύει, ότι θα επιχειρηθεί να ισοπεδωθούν με την κατάργηση του προτύπου πατέρας-μητέρα, και την απαγόρευση της επιλογής αυτής μια που είναι η πλέον “προνομιακή”.

-Καταστρατηγείται ο ρόλος της Ιατρικής επιστήμης ο οποίος είναι να απαντά στις παθολογίες του ανθρώπου, όχι στις επιθυμίες του, και πολύ περισσότερο να μην δημιουργεί νέες.

-Πρόκειται για μια πλήρη ανθρωπολογική ανατροπή της οποίας τα αποτελέσματα η κοινωνία αδυνατεί να αντιληφθεί ακόμη, σε επιστημονικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

ΙΙ. Η χρήση των ανθρώπινων οργάνων νομοθετείται και διευκολύνεται πλήρως. Επιτρέπεται η μετάδοση γενετικών πληροφοριών μεταξύ συγγενών, η διασταυρούμενη ανταλλαγή οργάνων από εν ζωή ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων.

ΙΙΙ. Επιτρέπεται (“μπορεί να απαγορευθεί” για την ακρίβεια, αλλά δεν απαγορεύεται) η χρήση σε “συσκευές που επιτρέπουν την τροποποίηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας“.

IV. Κανονικοποιείται η έρευνα σε έμβρυα τα οποία προέρχονται από αναπαραγωγή in vitro (“παιδιά του σωλήνα”) “τα οποία δεν αποτελούν πλέον αντικείμενο ενός γονεϊκού σχεδίου“. Όταν η έρευνα τελειώσει , “δίνεται τέλος στην ανάπτυξη” του εμβρύου. Με απλά λόγια, έμβρυα μπορεί να δημιουργούνται και να δολοφονούνται κατά βούληση. Επιτρέπεται η χρήση “προϊόντων ανθρώπινης ή ζωικής προελεύσεως στην κατασκευή προϊόντων ιατρικής ή καλλυντικής χρήσεως”. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα κύτταρα εμβρυακής προελεύσεως τα οποία αφαιρούνται κατά το πρώτο στάδιο της ανάπτυξης και τα οποία έχουν την δυνατότητα να μετατρέπονται σε διαφορετικούς τύπους -δέρμα, μυς, καρδιά, κλπ. Τα κύτταρα αυτά μπορούν να παραχωρούνται σε εξουσιοδοτημένα εργαστήρια. Ενώ με το προηγούμενο νομοθέτημα ήταν απαραίτητη η αδειοδότηση, τώρα απαιτείται απλώς η δήλωση στην υπηρεσία βιοηθικής. Η δε εκτενής αναφορά και η εξεπιτούτου απαγόρευση της τοποθέτησης ανθρώπινων κυττάρων σε ζώα, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι οι συζητήσεις για την υλοποίηση τέτοιων σχεδίων βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.

V. Το άρθρο 20 ανοίγει τον δρόμο σε εκτρώσεις “για θεραπευτικούς λόγους” έως και τον τελευταίο μήνα της κυήσεως. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 21, μια ανήλικη μπορεί να προβεί σε έκτρωση χωρίς την συγκατάθεση των γονέων της και χωρίς να τους ενημερώσει πρωτύτερα.

VI. Η αλλαγή φύλου στους ανηλίκους μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν έχει “διερευνηθεί” η επιθυμία του, σε περίπτωση που “είναι σε ικανός να εκφράσει την συναίνεσή του” και να “συμμετάσχει” στην απόφαση. Προφανώς, εάν δεν είναι σε θέση, τόσο το χειρότερο για αυτόν.

Αφήστε με να ζήσω. Αφίσα στο μετρό της Αθήνας στην αρχή του χρόνου. Απαγορεύτηκε. Γιατί άραγε;

Συμπεράσματα

Από όσα περιληπτικά εξέθεσα, γίνεται σαφές ότι η Ανθρωπότητα πρέπει επειγόντως να ξαναβρεί την ψυχραιμία και την λογική. Η συνεχής παραβίαση των νόμων της Φύσης από τους νόμους των ανθρώπων, και μάλιστα όχι όλων των ανθρώπων, αλλά συγκεκριμένων μειοψηφιών, οδηγεί σε ιατρικό άγος και κοινωνική παράνοια.

Φαίνεται πως η κοινωνία μας θέλει τις ερωτικές σχέσεις χωρίς παιδιά, και παιδιά χωρίς ερωτικές σχέσεις. Πρόκειται για παραφροσύνη.

Σε μεταφυσικό επίπεδο, είναι πλέον φανερό πως ο Αρχάγγελος που θέλησε να γίνει Θεός είναι εδώ και απεργάζεται την πλήρη βιολογική εξόντωση του ανθρωπίνου είδους, εν ονόματι της προαιώνιας έχθρας του απέναντι στην γυναικεία γονιμότητα, στην αναπαραγωγή του είδους μας, στους Γιους και τις Κόρες του Ανθρώπου.

Το να θέλει κανείς να κυριαρχήσει στην ζωή και στον θάνατο, σημαίνει ακριβώς ότι θέλει να υποκαταστήσει τον Θεό. Αλλά κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την ζωή παρά μόνο ο Θεός, και όποιος το επιχειρήσει, προκαλεί μόνον τον θάνατο, όπως γίνεται σαφές από τα εκατομμύρια νεκρά ανθρώπινα έμβρυα των οποίων η δημιουργία και η εξόντωση νομοθετήθηκε στην Γαλλία, κράτος στο οποίο εφαρμόζονται κατ’ εξοχήν και κατά προτεραιότητα τα κοινωνικά πειράματα από την Γαλλική Επανάσταση ως την σοσιαλιστική στροφή.

Τα ερωτήματα που τίθενται δεν είναι μόνο κοινωνικά, ούτε μόνο ηθικά. Είναι πρωτίστως μεταφυσικά. Ο άνθρωπος δεν είναι ένα άθροισμα κυττάρων. Είναι ψυχή που ενσαρκούται.

Σε αυτούς τους έσχατους καιρούς απανθρωπιάς, όπου το κακό εμφανίζεται ως καλό και το καλό ως κακό, όπως είναι η επιθυμία του Αρχαίου Κακού, όπου τα πάθη ονομάζονται αρετές, η μάχη για την επιβίωση των Γιων και Θυγατέρων του Ανθρώπου απαιτεί να μάθουμε πρωτίστως ποιοι είμαστε για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε το παρόν και το μέλλον μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Pax Grecana #6: Τρεις επιλογές για την μετά-ΜένουμεΣπίτι εποχή

POST UTUBE

 

 

Ας είμαστε ειλικρινείς: δεν υπάρχει γυρισμός στο 1960.   Να κρύβεις το κεφάλι στην άμμο σαν να μην υπάρχει Αύριο ή να φαντασιώνεσαι το Χάνι της Γραβιάς, δεν οδηγεί σε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Η πραγματικότητα έχει μεγαλύτερο άνοιγμα στο βήμα της από σένα. Η πανδημία μας προτρέπει να αλλάξουμε και να ζήσουμε σε έναν κόσμο πιο αυθεντικό, αφήνοντας πίσω μας ροζ και γαλάζια και κόκκινα συννεφάκια.

 

Συνεδριάζει στις 16 και 17 Απριλίου η Ολομέλεια του Ε.Κ.

Due to strict sanitary measures to avoid COVID-19 spreading, Parliament has put in place temporary measures to allow members to fulfil their democratic rights and legislative duties. Parliament’s bureau has agreed to allow an alternative voting proc
Συνεδρίαση της 26 Μαρτίου. 

Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα λάβει χώρα στις 16 και 17 Απριλίου, οι ευρωβουλευτές θα συζητήσουν τις τελευταίες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του Covid-19 στην ΕΕ.

Oι ευρωβουλευτές αναμένεται να ψηφίσουν για την διάθεση ποσού 3 δισ. ευρώ, ως επείγουσα υποστήριξη για τον τομέα υγείας των χωρών της ΕΕ που πλήττονται περισσότερο, καθώς και για σχέδιο προμήθειας ιατρικού εφοδιασμού των χωρών που έχουν έλλειψη. Το πακέτο μέτρων περιλαμβάνει πρόσθετα κονδύλια για το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων και βοήθεια στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των αυξημένων μεταναστευτικών πιέσεων.

Συγκεκριμένα η Επιτροπή κινητοποιεί κονδύλια ύψους 3 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, εκ των οποίων 2,7 δισ. ευρώ θα διατεθούν μέσω του μηχανισμού στήριξης έκτακτης ανάγκης και 300 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του αποθέματος ιατρικού υλικού rescEU. Θα είναι δυνατόν να γίνουν πρόσθετες συνεισφορές από κράτη μέλη και ιδιώτες, όπως επίσης ιδρύματα και με συμμετοχική χρηματοδότηση.

Με τον τρόπο αυτό η Επιτροπή θα είναι σε θέση:

  • να αγοράζει ή να κινεί διαδικασίες προμήθειας, εκ μέρους των κρατών-μελών, για την παροχή απευθείας στήριξης και την διανομή ιατρικών προμηθειών, όπως μάσκες και αναπνευστήρες·
  • να παρέχει οικονομική στήριξη και να συντονίζει την κάλυψη επειγουσών αναγκών, όπως είναι η μεταφορά ιατρικού εξοπλισμού και ασθενών σε διασυνοριακές περιοχές·
  • να στηρίζει την κατασκευή κινητών νοσοκομείων.

Για λόγους αποτελεσματικότητας και για την εξασφάλιση οικονομιών κλίμακας, όπου αυτό είναι δυνατόν, η Επιτροπή θα αναλαμβάνει απευθείας τις διαδικασίες συμβάσεων προμήθειας εκ μέρους των κρατών-μελών και θα κατευθύνει την παροχή βοήθειας ανάλογα με τις ανάγκες.

Οι συγκεκριμένες δράσεις θα εξαρτώνται από τις ανάγκες των χωρών της ΕΕ. Για παράδειγμα, η Επιτροπή θα μεριμνήσει ώστε:

  • να στηριχθούν οι εισαγωγές, οι μεταφορές και η διανομή προστατευτικού εξοπλισμού, με έμφαση στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο·
  • να διευκολυνθεί η μεταφορά ασθενών οι οποίοι απαιτείται να διακομιστούν σε διασυνοριακά νοσοκομεία με διαθέσιμες κλίνες·
  • να δοθεί ώθηση στην ταχεία ανάπτυξη φαρμάκων και μεθόδων διενέργειας εξετάσεων.

Θα είναι επίσης δυνατή η ανάληψη περαιτέρω δράσεων, σε συνάρτηση με τις μεταβαλλόμενες ανάγκες των κρατών μελών, των νοσοκομείων, των γιατρών και των ασθενών.

Οι ευρωβουλευτές αναμένεται να εγκρίνουν ειδικά μέτρα προοριζόμενα να βοηθήσουν τους φτωχότερους και πιο ευάλωτους πολίτες της ΕΕ, μέτρα που θα περιλαμβάνουν προστατευτικό εξοπλισμό και παράδοση επισιτιστικής βοήθειας.

Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναμένεται να ψηφίσει και έκτακτα μέτρα που επιτρέπουν μεγαλύτερη ευελιξία στην χρήση της συνοχής και της διαρθρωτικής χρηματοδότησης της Ε.Ε. για την ανακούφιση των επιπτώσεων του Covid-19, καθώς και οικονομική βοήθεια για την προστασία των κοινοτικών αλιευτικών κοινοτήτων και των αγροτών υδατοκαλλιέργειας από την πανδημία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εμπρός στην πρωτοφανή συγκυρία η οποία έχει διαμορφωθεί λόγω του Covid-19, και ενώ ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Νταβίντ Σασσόλι, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες,  έχουν μειώσει την ανάγκη για αυτοπρόσωπες συναντήσεις στις εγκαταστάσεις του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ασκεί τις βασικές του δραστηριότητες, χρησιμοποιώντας ειδική διαδικασία απομακρυσμένης ψηφοφορίας για την έγκριση επειγόντων μέτρων που αφορούν στην καταπολέμηση της πανδημίας.

Συνεδριάζουν και οι G7

Αλλά και η ομάδα των G7 αναμένεται να συνεδριάσει την Μεγάλη Πέμπτη, προκειμένου να συντονίσουν την απάντησή τους στην πανδημία.

Στην Ομάδα των G7 μετέχουν οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Βρετανία, η Ιταλία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία και η Γερμανία, χώρες που έχουν όλες πληγεί σφοδρά από την πανδημία.

Οι επτά ηγέτες είχαν συνεδριάσει ξανά με βιντεοδιάσκεψη –κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στα χρονικά– στις 16 Μαρτίου και αναμένεται ότι θα συνεχίσουν τις επαφές τους με αυτόν τον τρόπο και τον επόμενο μήνα.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Με πληροφορίες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

H Ιταλία έπεσε. Κλείνει τις βιομηχανίες της. Τι συμβαίνει με το Βατικανό;

Conte Industry

Οποια κι αν ήταν η οικονομική στόχευση σχετικά με την Ιταλία, επετεύχθη.

Μέσα στην φρίκη της εκατόμβης των ανθρώπινων θυμάτων, και την απροσδιόριστη προοπτική ακόμη περισσότερων, ο Ιταλός Πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε ανακοίνωσε με διάγγελμά του το οποίο μεταδόθηκε μέσω μέσου κοινωνικής δικτύωσης, την διακοπή λειτουργίας των “μη αναγκαίων βιομηχανιών” της χώρας.

“Βιώνουμε την χειρότερη μεταπολεμική κρίση. Η Ιταλία σταματά κάθε περιττή δραστηριότητα. Δεν έχουμε εναλλακτικές λύσεις », δήλωσε ο Iταλός πρωθυπουργός. “Μειώνουμε την μηχανή, δεν την σταματάμε”, είπε. “Η παραμονή στο σπίτι είναι μια πολύ μικρή θυσία σε σύγκριση με εκείνη των γιατρών, των νοσηλευτών, των δυνάμεων επιβολής του νόμου, των ταμείων των σούπερ μάρκετ, των φαρμακοποιών, της πολιτικής προστασίας”, τόνισε ο Ιταλός Πρωθυπουργός.

Τι συμβαίνει με το Βατικανό;

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα μετά το κλείσιμο των Ιταλικών βιομηχανιών;

Μήπως το Βατικανό, έδρα της Δυτικής Χριστιανοσύνης;

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίδραση του Καθολικού ο οποίος κατηγορεί σύμβουλο του Πάπα ότι επηρεάζει τον Ποντίφικα στις διαπραγματεύσεις με την Κίνα. Στην Κίνα υπάρχουν Καθολικοί δύο ταχυτήτων. Αυτοί της διωκόμενης εκκλησίας, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό διωγμόν, και της επίσημης η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο του καθεστώτος του Πεκίνου.

VATICAN-POPE-CARDINALS

 

Ο καρδινάλιος Γιόζεφ Ζεν , επίτιμος επίσκοπος του Χονγκ Κονγκ, σε ανάρτησή του στο προσωπικό του ιστολόγιο με ημερομηνία 10 Μαρτίου (αλλά δημοσιεύθηκε την 21η), κατηγορεί τον ΥπΕξ του Βατικανού ότι χειρίζεται  τον Πάπα Φραγκίσκο και ασκεί σφοδρή κριτική του σχετικά με την προσέγγιση της Αγίας Έδρας με την Καθολική Εκκλησία της Κίνας.

“Η προσωπική μου εντύπωση είναι ότι ο [Καρδινάλιος Πιέτρο] Παρολίνο χειραγωγεί τον Πάπα, τουλάχιστον σε πράγματα που αφορούν την Εκκλησία στην Κίνα”.

Ο Ζεν είναι σφοδρός επικριτής της προσωρινής συμφωνίας του Βατικανού με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το 2018. Υποστηρίζει ότι η συμφωνία, η οποία να σημειωθεί δεν έχει κοινοποιηθεί δημόσια, παραχωρεί στην Κινεζική κυβέρνηση καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των επισκόπων και θέτει σε κίνδυνο διώξεως πολλούς Καθολικούς στην Κίνα.

Η μετάθεση του αρχιεπισκόπου Σάβιο Χον, του πλέον υψηλόβαθμου κινεζικής καταγωγής κληρικού στην Ελλάδα, άνοιξε τον δρόμο για μια σειρά αποφάσεων, μεταξύ των οποίων και η δέσμη των «ποιμενικών κατευθυντήριων γραμμών» του Ιουνίου 2019 που εξέδωσε το Βατικανό σχετικά με τις υποχρεώσεις των Κινέζων ιερέων απέναντι στην κυβέρνηση της χώρας.

Το έγγραφο αυτό, δήλωσε ο Ζεν, είναι “κατάφωρα κακό και ανήθικο, επειδή νομιμοποιεί μια σχισματική Εκκλησία!”

Η πτώση του Δυτικού κόσμου όπως τον ξέρουμε, πλησιάζει.

 

 

Μπρα ντε Φερ ΗΠΑ-Ρωσίας στην σκιά της “πανδημίας”

Στρατιωτικά οχήματα στους δρόμους της Ιταλίας, των οποίων φωτογραφίες είδαν το προσφάτως το φως της δημοσιότητος μαρτυρούν αυτό που συζητάται σιωπηλώς και δεν γράφεται ευρέως.
Πρόκειται εις ό,τι αφορά την Ιταλία, για αμερικανικές δυνάμεις.
Συγκέντρωση Αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη
Δύο είναι οι προελεύσεις τους, πέραν βεβαίως των μονίμως εγκατεστημένων.
Πρώτον,  δυνάμεις των συμμετεχόντων στην άσκηση Ντηφέντερ Γιούροπ 20, την μεγαλύτερη των τελευταίων 25 ετών. Έχουν ήδη αποβιβαστεί από τις 20/2 20000 αμερικανοί, εκ των προβλεπομένων 40000, μεταξύ των οποίων και εθνοφρουρά,  καθώς και οχήματα και έρχονται επιπλέον  δύο βομβαρδιστικά Μπι Του Σπίριτ.
Δεύτερον, της Ναβαλ Μεντικαλ Ρησερτς Γιούνιτ της οποίας σημειώθηκε μετακίνηση  από το Κάιρο στην  Σιγκονελα της Σικελίας  όπου ο Σταθμός της Αεροπορίας Ναυτικού.
Εάν αποθέσουμε τα φερόμενα ως “συνωμοσιολογικά” σενάρια, πρόκειται για κλιμάκωση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη, έναντι της Ρωσίας η οποία έχει προωθήσει δυνάμεις στα σύνορα της Βαλτικής, και ενόψει καταρρευσεως των δομών της ΕΕ.
Ενεργοποιείται διεθνώς η Ρωσία

Στα πλαίσια αυτά, η Μόσχα κάλεσε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν την εφαρμογή των μονομερών κυρώσεων εναντίον του Ιράν, εξαιτίας της πανδημίας του κοροναϊού, σύμφωνα με το Ρώσο αναπληρωτή υπουργό των Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ.

«Καλέσαμε και καλούμε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν την απάνθρωπη πρακτική της εφαρμογή των μονομερών κυρώσεων κατά του Ιράν, το οποίο αντιμετωπίζει μία δραστική μείωση των μέσων, για να επιλύσει επείγοντα προβλήματα υγείας κατά την παρούσα κατάστασ.η, της εξάπλωσης του κορονοϊού» δήλωσε ο Ριαμπκόφ και αναμεταδίδει το ΑΠΕ. 

Ενώ και Ευρωβουλευτές ζητούν την χαλάρωση των μέτρων εναντίον χωρών οι οποίες πλήττονται από την “πανδημία” όπως το Ιράν, και προ της εφαρμογής γενικευμένων κυρώσεων σε όσους θα χαρακτηρίζονται ότι παραβιάζουν τα “ανθρώπινα δικαιώματα”.

Συγκεκριμένα, στις 9 Δεκεμβρίου 2019, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συναντήθηκαν και αποφάσισαν να ξεκινήσουν τις εργασίες  για έναν “ευρωπαϊκό νόμο Magnitsky” δηλαδή «για ένα παγκόσμιο καθεστώς κυρώσεων για την αντιμετώπιση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ισοδύναμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον λεγόμενο νόμο Magnitsky των Ηνωμένων Πολιτειών ».

Το εν λόγω νομοθέτημα του 2012 επί προεδρίας Ομπάμα, σκοπό είχε εμφανώς να τιμωρήσει τους Ρώσους που ευθύνονταν για τον θάνατο του Ρώσου Φορολογικού Λογιστή Σεργκέι Μαγκνίτσκι σε φυλακή της Μόσχας το 2009 και επίσης να χορηγήσει καθεστώς μόνιμης συνήθους εμπορικής σχέσης στη Ρωσία με την Μολδαβία.

Από το 2016, το νομοθέτημα το οποίο έχει ισχύ παγκοσμίως, εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ να επιβάλει κυρώσεις σε εκείνους που βλέπει ως παραβάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να παγώνει τα περιουσιακά τους στοιχεία και να τους απαγορεύσει να εισέλθουν στις ΗΠΑ.

Παρότι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμβαίνουν πράγματι σε όλο τον κόσμο, εκτιμάται ότι η διατήρηση των κυρώσεων αυτών εν μέσω της παγκόσμιας κρίσεως υγείας, θα είναι υπεύθυνη για την ζωή χιλιάδων ανθρώπων καθώς είναι φανερό ότι η “πανδημία” μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο μόνο με μαζική και συντονισμένη  ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια.

Κίνα, ο καταλύτης

Η παρέμβαση της Κίνας τις τελευταίες μέρες με αποστολή βοήθειας υλικού και ιατρών σε χώρες μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα, δεν αποτελεί βεβαίως κάποια προσπάθεια εξιλέωσης της νεοκαπιταλιστικής κομμουνιστικής Κινεζικής ηγεσίας, από την μακρά και ίσως ακόμη και στο μέλλον αδιευκρίνιστη συγκάλυψη της κρίσεως επί μακρόν.

Πρόκειται για μήνυμα προς την διεθνή πολιτική σκηνή ότι η Κίνα είναι παρούσα και ότι από αυτήν θα εξαρτώνται και πάλι και στο μέλλον οι δυτικές κοινωνίες, και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστος παράγοντας των εξελίξεων. Ιδιαίτερα μετά την καταστροφή των Ευρωπαϊκών οικονομιών, και μετά από δεκαετίες μετακινήσεως των παραγωγικών δραστηριοτήτων στην Ασία, η Κίνα αποτελεί την ενσάρκωση του δράκου της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, και της Ευρωπαϊκής κακοδαιμονίας των άπληστων κεφαλαιοκρατών και της καταναλωτικής κοινωνίας.

Η Ελληνική στάση

Είναι βέβαιον ότι με εργαλείο αναδεύσεως την “πανδημία”, λαμβάνουν χώραν γεωπολιτικά παιχνίδια στα οποία όσο κι αν κάποιοι παριστάνουν  ότι τα γνωρίζουν,  δεν μπορούμε να είμαστε παίκτες. Εμείς ως Ελληνες ατομικά και συλλογικά πρέπει να είμαστε ουδέτεροι, προσήνεμοι, και να διαφυλάσσουμε την κληρονομιά μας από την οποία θα ανατροφοδοτηθεί και πάλι ο κόσμος.

 

 

Μήνυμα του Ευρωβουλευτή Αθ. Κωνσταντίνου για τις εξελίξεις με την Τουρκία

KONSTANTINOU MEP

Με γνώση, νηφαλιότητα και αποφασιστικότητα απέναντι στην κλιμάκωση των Τουρκικών προκλήσεων στον Έβρο.