Μάτι 23 Ιουλίου 2018:  Μια επίκαιρη ιστορία πολιτικής μόρας

MATI 4

 

Το φαινόμενο της μόρας είναι γνωστό στις λαϊκές παραδόσεις μας, και αποδεκτό στην Ιατρική. Ο άνθρωπος ξυπνάει ξαφνικά, και δεν μπορεί ούτε να κουνηθεί ούτε να αναπνεύσει. Θέλει να φωνάξει και φωνή δεν βγαίνει.  Μπορεί να αισθανθεί ότι υπάρχει κάποιος άλλος στο δωμάτιο, η γριά Μόρα, ένα μωρό ή ένα αερικό. Μπορεί και να το βλέπει ή να το ακούει, αλλά είναι ανίκανος να κινηθεί.

Μόρα έχει καταλάβει πολλούς, πάρα πολλούς Έλληνες, όχι στον ύπνο, αλλά στον ξύπνιο. Καλοσκεφτείτε το, αν και δεν νομίζω πως θα χρειαστεί να το σκεφτείτε πολύ.

Κάθε ένας και κάθε μια ξέρει περιπτώσεις που ένιωθε πως έπρεπε να κάνει κάτι, μα προτιμούσε να μείνει σιωπηλός από βαρεμάρα, υστεροβουλία, υποκρισία, συμφέρον. Γιατί θα το έκανε κάποιος άλλος γι’ αυτόν. Κάποιος άλλος θα έπαιρνε την ευθύνη. Κι έμενε έτσι, σιωπηλός και μορός.

Από τον Προμηθέα και την Αντιγόνη του Σοφοκλέους («το κακόν δοκείν ποτ᾽ εσθλόν τωδ᾽ έμμεν’ ότω φρένας θεός άγει προς άταν») ως τους σύγχρονους Εθνικιστές συγγραφείς, περνώντας από το Λάτιο, και τις μωρές παρθένες του Ευαγγελίου, η ρήση που είναι κοινώς γνωστή ως «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» περιγράφει επακριβώς το πνεύμα λαγνείας της Συντέλειας το οποίο κυριαρχεί γύρω μας. Η πλήρης παραίτηση από κάθε ενσυνείδητη θετική ενέργεια και πράξη, η οποία αντιμετωπίζεται ως «γραφικότητα» από τους υστερόβουλους δειλούς ωχαδελφιστές, αφήνει ανοιχτό τον δρόμο στις σκοτεινές δυνάμεις της καταστροφής. Ακούω να λένε πως «ένας σεισμός 9 ρίχτερ να γίνει, να ισοπεδωθούν όλα» και αναρωτιέμαι εάν οι μισάνθρωποι που εκφέρουν αυτές τις ηλιθιότητες, έχουν συναίσθηση των όσων εκστομίζουν και του τρομακτικού μεγαλείου της ΄Ατης. Είναι οι ίδιοι αμετροεπείς ξερόλες οι οποίοι επιδεικνύουν το αντριλίκι τους, πριν βάλουν γοερά τα κλάματα όταν πέσει στο κεφάλι τους αυτό που οι ίδιοι εύχονταν, με ψευδονιτσεϊκό στόμφο. Είναι οι τύποι οι «σκληροί» με τις στολές ένα νούμερο μικρότερες, και τα γυαλιά αεροπόρου που παριστάνουν τους άτεγκτους αν τους ρωτήσεις την ώρα αλλά την ώρα της κρίσης πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα και τρέχουν να κρυφτούν πίσω από το «δεν ήταν δική μου δουλειά».

Μια τέτοια ιστορία είναι αυτή που συνέβη πριν από ένα χρόνο.

 

«Να καούν να βάλουν μυαλό τα όρνια»

 

Ήταν τέτοιες μέρες,  23 Ιουλίου του 2018, όταν μια ολόκληρη πόλη, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Αθήνα παραδόθηκε στις φλόγες. Δεν είναι τρόπος του λέγειν. Η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες. Αφέθηκε να καεί. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την καταστροφή των κόπων εκατοντάδων Ελλήνων. Καμία δημόσια κηδεία δεν έγινε και κανείς πολιτικός δεν έσταξε ένα δάκρυ πάνω από τα καμμένα κορμιά που προέκυψαν από «την στραβή στην βάρδια τους». Οι φήμες οργίασαν. Από ιστορίες για τούρκους πράκτορες που κρύβονταν εκεί και προσπάθησαν να τους μετακινήσουν, καίγοντας τα ίχνη τους, μέχρι υποψίες για συναλλαγές real estate που πριμοδοτούσε ο τότε Δήμαρχος Μαραθώνος Ηλίας Ψινάκης.

Η πιο πιστευτή πάντως και κυρίως χειροπιαστή εξήγηση είναι πως πρόκειται για μια ακόμη ιστορία ανευθυνότητας και ωχαδελφισμού, από αυτές που τείνουν να γίνουν μαζική καταστροφική απειλή τον λαό μας.

«Σώπα καημένε, εγώ θα σώσω τον κόσμο;». «Κι αν το πω, τι θα γίνει;». «Και γιατί να εκτεθώ και να χαλάσω τις σχέσεις μου;». «Άσε φίλε, είναι εντολή από πάνω!». Οι διάλογοι μεταξύ των εμπλεκομένων είναι ή θα μπορούσαν να είναι αυτοί, που σε όλους μας κάτι θυμίζουν. Είναι όμως και χειρότεροι.  «Να καούν, να βάλουν μυαλό τα όρνια!». Υπάρχει πράγματι άνθρωπος που ξεστόμισε την φράση αυτή για άλλους ανθρώπους. Και παραμένει ελεύθερος, να μεριμνά τάχα για το καλώς έχει. Ίσως να είναι κι άλλοι που είπαν το ίδιο. Αυθάδεις. Θρασείς. Αμετροεπείς. Μικροί, πολύ μικροί. Γεμάτοι έπαρση από την γελοία θεσούλα τους, κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους που τους ξεχωρίζει τάχα από τους υπόλοιπους ανθρώπους, από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Μια ιστορία πολιτικής μόρας είναι η τραγωδία στο Μάτι που κόστισε την ζωή 102 Ελλήνων. Για ένα μεγάλο διάστημα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ είχαμε πρωτοσέλιδα μια ταινία που έγραφε «ΜΑΤΙ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018-ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ».

Δεν ξέρω πού ήταν καθένας και καθεμιά από εσάς εκείνη την ημέρα που ο Δάντης μετέφερε το Ινφέρνο του στην Ανατολική Αττική, αλλά ξέρω πως εμείς, όσοι από εσάς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχουμε συναίσθηση της Φύσεως, και δεν παριστάνουμε ως καρικατούρες τους Νιτσεϊκούς υπερανθρώπους, δεν θα ξεχάσουμε πως δεκάδες συνάνθρωποί μας κάηκαν στο Μάτι και πνίγηκαν στην Μάνδρα γιατί κάποιοι είπαν «άστο, θα περάσει από την βάρδια μου». Ας μην κλαίνε πάνω από το χυμένο γάλα όσοι σιωπούν. Η σιωπή είναι συνενοχή, και την Ατην φυγείν αδύνατον.

 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Οι αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί της Χρυσής Αυγής σε Περιφέρειες και Δήμους

XRYSH_AYGH_ELLADAΟ Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 διεκδικεί τις Περιφέρειες και τους Δήμους της Χώρας με τους εξής συνδυασμούς:

Υποψήφιοι Περιφερειάρχες

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟΣ ΗΛΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ – ΓΙΩΤΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ – ΤΖΕΜΠΕΤΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ – ΜΠΙΛΛΗ ΜΑΡΙΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ – ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΟΝΙΟ – ΑΪΒΑΤΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΣΑΒΒΟΥΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ – ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ – ΑΤΤΙΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΝΑΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ – ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ – ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

 

Υποψήφιοι Δήμαρχοι

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ – ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΙΜΟ – ΜΕΞΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ – ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ – ΜΠΟΥΓΑΣ ΤΡΥΦΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ – ΜΕΤΑΞΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΔΕΜΕΣΤΙΧΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΜΑ – ΚΥΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ – ΤΣΙΟΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ – ΤΣΕΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΧΡΥΣΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ (ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ) – ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

MATI – Ποτέ ξανά. Ντροπή! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση

empros-263

 

Τον Ιούλιο του 2018, ένα κομμάτι παραδείσου της Αττικής γης, παραδόθηκε στις φλόγες. Οι κάτοικοι στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά, όχι μόνο  έμειναν αβοήθητοι, αλλά έχουν εκφραστεί επίσημα κατηγορίες πως οδηγήθηκαν δεκάδες άνθρωποι, στον φρικιαστικό θάνατό τους παγιδευμένοι στα σπίτια, στις αυλές, στα αυτοκίνητά τους και στην φλεγόμενη θάλασσα, καμένοι ακόμα και στο νερό. Πριν από αυτούς οι κάτοικοι της Μάνδρας πνίγηκαν στην στεριά. Και στην Μάνδρα και στο Μάτι, το πολιτικό κατεστημένο έκλεισε τα μάτια, κι έκανε πως δεν βλέπει τα παιδιά, τους νέους, τους ηλικιωμένους που χάθηκαν. Κι όμως, στο Μάτι ήξερε για δεκάδες νεκρούς ενώ ο Πρωθυπουργός έπαιζε θέατρο με τους παρατρεχάμενούς του.  Η πραγματικότητα ήταν άλλη. Όσοι την ζήσαμε, το γνωρίζουμε. Η εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΙ την περασμένη Πέμπτη, το επιβεβαίωσε.  «Καλούσα το Κέντρο, δεν έπαιρνα απαντήσεις!» «Δεν υπάρχει τίποτα. Είμαστε ξεβράκωτοι». «Επικοινωνία αδύνατη» Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο:  «Προσπαθούμε να μιλήσουμε με τον δήμαρχο [Μαραθώνα] αλλά δεν μας το σηκώνει». “Γίνεται της π… Υπουργός, Γενικός, Στρατηγός και δύο Στρατηγοί.” Υπεύθυνοι που αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως ενοχλητικούς παρίες:  «Καιγόμαστε και κάτι μαλ…». «Δεν είναι ταξί [το όχημα της Πυροσβεστικής]» Αλλά κάποιοι είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους  «Παίρνουν από ψηλά γι’ αυτόν».  «Αυτός με τα κανάλια τα έχει καλά». Τέλος, «Ω Θεέ μου και Χριστέ μου!».   Δέκα μήνες μετά, με τις περιουσίες τους αποκαΐδια, με τις άδειες για την αποκατάστασή τους να εκκρεμούν, με εγκάθετους σε συλλόγους να κρατούν πίσω τους πολίτες από το να διεκδικήσουν αυτά που το κράτος τους οφείλει από την εγκληματική αμέλεια συγκεκριμένων ατόμων, οι κάτοικοι του Ματιού με αξιοπρέπεια μαζεύουν τα συντρίμμια τους και προχωρούν στην ζωή τους. Το πολιτικό σύστημα όμως των τυχάρπαστων Δούρου, Ψινάκη και Σία, επιχειρεί τους 102 δολοφονημένους στο Μάτι να τους παρακάμψει, να κάνει πως δεν υπάρχουν, και να τους σβήσει από την μνήμη, ώστε να παρελάσουν ανενόχλητοι οι αετονύχηδες του Real Estate.  Η εγκατάλειψη πλήρης. Ακόμη και τα κλαδιά και τα κουκουνάρια που κλείνουν τους δρόμους γύρω από την Παναγίτσα, η άθλια δημοτική αρχή δεν ήταν σε θέση να τα μαζέψει, και επιστρατεύτηκαν οι νέοι και οι νέες της περιοχής, οι οποίοι προς τιμήν τους έσπευσαν να βοηθήσουν ώστε να γίνει φέτος εφικτή η περιφορά του Επιταφίου.  Μην νομίζουν όμως ότι μπορούν να κοροϊδεύουν εσαεί τον λαό! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση. Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής, όλης της Αττικής και όλης της Ελλάδας, ζητούν έργα που το κράτος τους οφείλει. Εργα που κανείς από όσους πέρασαν δεν έκανε, με αποτέλεσμα την παρακμή, την εγκατάλειψη και την καταστροφή του τόπου.  Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής που έχει κατ’ επανάληψη πληγεί από πυρκαϊές ως την τραγική κατάληξη του Ιουλίου του 2018, έφθασε η ώρα να πούμε «Ως εδώ!». Ας αγωνιστούμε για να μην ζήσει ο τόπος μας ξανά παρόμοιες τραγωδίες. Για μια Ανατολική Αττική ασφαλή και ελληνική. Για την πρόοδο, την Ιστορία, το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό. Το αξίζουμε! Το μπορούμε! ΕΙΡΗΝΗ Γ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ Υπ. Περιφερειακή Σύμβουλος  Ανατολικής Αττικής  με την Ελληνική Αυγή για την Αττική

1453 – 1821 Αδιαλείπτως Επανιστάναι  

  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821

 

Επί τέσσερις αιώνες πικρής σκλαβιάς ο Ελληνισμός δεν έπαψε ούτε χρονιά, ούτε μέρα, να αγωνίζεται για να αποτινάξει τον Οθωμανικό ζυγό.

Μετά το Βυζάντιο

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια μετά την Άλωση, ο Ελληνισμός, είτε αυτόνομα και τοπικά, είτε γενικευμένα, συνεργαζόμενος και συνεπικουρούμενος από ξένες δυνάμεις, όποτε τα δικά τους γεωστρατηγικά σχέδια συνέπιπταν με την προοπτική της δημιουργίας ελληνικής κρατικής οντότητας, επεχείρησε να αποτινάξει την Οθωμανική κυριαρχία.

Οι ξένοι είχαν βεβαίως τις δικές τους βλέψεις στην ίδια περιοχή. Σκοπός τους δεν ήταν η ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, την οποίαν πολέμησαν όσο ήταν βασιλεύουσα.

Το Βυζάντιο όμως αποτελούσε ένα ενοχλητικό μεν, απαραίτητο δε ανάχωμα. Με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, η Δύση βρέθηκε προ του κινδύνου μιας ανεξέλεγκτης βαρβαρικής επεκτάσεως. Γι’ αυτό και αμέσως μετά την Άλωση, οι εκκλησιαστικές έριδες που επί αιώνες είχαν ταλαιπωρήσει τον εκχριστιανισμένο Ευρωπαϊκό κόσμο, φάνηκε να παραμερίζονται.

Επί πάπα Πίου Β΄ επιχειρείται η οργάνωση σταυροφορίας προς ανακατάληψιν των «χριστιανικών γαιών». Η επιχείρηση που σχεδίαζε ο πάπας θα είχε βέβαια χαρακτήρα σταυροφοριακό. Τότε, όπως και τώρα, οι Δυτικοί έβλεπαν με ενδιαφέρον την προοπτική της οικονομικής διείσδυσης στην Ανατολή, η οποία περνούσε τότε όπως και τώρα μέσα από τα πολυπόθητα εδάφη του ελληνικού ζωτικού χώρου.

Χαρακτηριστικό του κλίματος της εποχής, είναι το ύφος της επιστολής που απευθύνει στον δόγη της Ενετικής Δημοκρατίας, Χριστόφορο Μαύρο, ο Πάπας Πίος Β΄, στις 8 Νοεμβρίου 1463.

«Άμα φανής», του γράφει, «επί του Βουκενταύρου, ενδεδυμένος την πολύτιμον στολήν, ου μόνον η Ελλάς, αλλά και η Ασία θα λάβωσι τα όπλα. Μεγάλη τη Δημοκρατία τιμή και όφελος τη Χριστιανοσύνη θέλουσι προσγίνει άμα υμείς ενωθείτε μεθ΄ ημών, αφού μάλιστα πρόκειται περί πολέμου υπέρ της θρησκείας του Σωτήρος».

Και στον δούκα της Βουργουνδίας: «Όλος ο χριστιανικός κόσμος ήκουσε την υπόσχεσίν σας, συνεπεία της οποίας οι Ενετοί ανεθάρρησαν, οι Ούγγροι ελπίζουσι να εκδικηθώσι τους σκληρούς των εχθρούς, όλη η Ελλάς και η Σλαβωνία σκέπτονται περί ελευθερίας…».

Ας προσέξει ο αναγνώστης μια σημαντική λεπτομέρεια: και στις δυο επιστολές γίνεται λόγος όχι για την Κωνσταντινούπολη και το Βυζάντιο, αλλά για την Ελλάδα. Αυτό εις απάντησιν όσων υποστηρίζουν ότι ο ελληνισμός χάθηκε και ως έννοια ακόμη στα χρόνια του Βυζαντίου, και ανεκαλύφθη και επεβλήθη με τον Διαφωτισμό.

Όσον αφορά εις τας σχέσεις Ελλήνων και Δυτικών, πρέπει να επισημάνουμε δυο γεγονότα που είναι χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι στους στόλους των μεγάλων ναυτικών κρατών, και ιδιαιτέρως της ιταλικής χερσονήσου, υπηρετούσαν ως μισθοφόροι και αξιωματικοί, πλήθος Ελλήνων. Το δεύτερο, πως ανάμεσα στους Δυτικούς που εξεστράτευσαν στην Ελλάδα κατά την διάρκεια του πρώτου Βενετοτουρκικού πολέμου (1463 – 1479 ) και αρχιστράτηγος στην Πελοπόννησο, ήταν και ο Σιγισμούνδος Μαλατέστα, πνευματικό τέκνο του «τελευταίου Έλληνος φιλοσόφου» Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού. Ο Σιγισμούνδος ήταν μάλιστα αυτός που παρέλαβε και μετέφερε στην Ιταλία τα οστά του πνευματικού του καθοδηγητή, για να τα αποθέσει αργότερα, το 1466, στο μνημείο το οποίο ανήγειρε γι’ αυτό τον σκοπό στο Ρίμινι.

Τέσσερεις αιώνες αγώνων

Αλλά και οι Έλληνες στα υπόδουλα ελληνικά εδάφη, ποτέ δεν απεδέχθησαν την κατάκτηση, ούτε καν ως πολιτειακή κατάστασή τους, παρά τα όσα εξ ορισμού ήσαν υποχρεωμένοι να υπομένουν. Συνεπείς στο φυλετικό ορμέμφυτο, δεν θα απολέσουν ποτέ την έμπρακτη επιθυμία τους για εθνική ανεξαρτησία.

  • Η Μάνη επαναστατεί το 1481 υπό τον θρυλικό Κροκόνδειλο Κλαδά. Την ίδια χρονιά επαναστατεί και η Χειμάρρα.
  • Μεταξύ 1492 και 1496 επαναστατούν η Ήπειρος και η Θεσσαλία.
  • Το 1585 επαναστατούν η Ακαρνανία και η Ήπειρος, υπό τους Γρίβα, Δράκο και Μαλάμο.
  • Από το 1603 ως το 1624 όλος ο Ελληνισμός, από την Κύπρο ως την Μάνη και την Ήπειρο, εξεγείρεται.
  • Το 1616 ο Επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ηγείται της δραματικής εξεγέρσεως που οδήγησε και στον μαρτυρικό του θάνατο.
  • Στο διάστημα 1645 – 1685 επαναστατούν η Κρήτη, η Πελοπόννησος, η Ακαρνανία, η Στερεά.
  • Τον 18ο αιώνα, με ηυξημένο το ενδιαφέρον της Ρωσίας, προς την οποία είχαν πλέον στρέψει οι Έλληνες τις ελπίδες τους, μετά την ειρήνευση μεταξύ Ενετών και Σουλτάνου το 1573, πραγματοποιείται πλήθος τοπικών εξεγέρσεων και σε μεγάλη κλίμακα, με κορυφαία τα Ορλωφικά.

Η απελευθέρωση των υπόδουλων στους Οθωμανούς Ελλήνων, έλαβε διαστάσεις πανευρωπαϊκού ζητήματος. Η ελευθερία των Ελλήνων αντιμετωπίζεται ως πράξη εμβληματική, εις την οποίαν προσβλέπει κάθε πολιτισμένος Άνθρωπος. Αυτό εξηγεί και το ότι η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική ανεξαρτησία είναι η μακρινή Αϊτή. Το Ελληνικό ζήτημα, είναι ζήτημα πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο.

Χαρακτηριστικό των συνεννοήσεων που λαμβάνουν χώραν λίγα χρόνια πριν την Εθνεγερσία, είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή της Αικατερίνας Β΄ της Ρωσίας προς τον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ της Αυστρίας:

«Πέποιθα, ως εκ της απεριορίστου προς Υμάς εμπιστοσύνης ότι, εάν αι επιτυχίαι ημών εν τω τουρκικώ πολέμω επιτρέψωσιν ημίν ν’ απαλάξωμεν την Ευρώπην εκ του εχθρού του χριστιανικού ονόματος και να εκδιώξομεν αυτόν εκ της Κωνσταντινουπόλεως, η Υ.Μ. δεν θα αρνηθή την συνδρομήν Αυτής, προς ανίδρυσιν της αρχαίας γραικικής μοναρχίας επί των ερειπίων της βαρβάρου οθωμανικής κυβερνήσεως.

Αλλά και ο Μέγας Ναπολέων έγραφε προς το Διευθυντήριο, στα 1797 : «Εν Αλβανία και Ελλάδι ενθυμούνται ακόμη την Σπάρτην και τας Αθήνας. Διατηρώ αλληλογραφίαν μετά των επισημοτέρων του τόπου αρχηγών, και η Ελλάς ίσως αναγεννηθή εκ της τέφρας της».

Ο 19ος αιώνας είναι πλήρης επαναστάσεων. Οι αρματολοί του Ολύμπου, ο Νικοτσάρας, ο παπα-Ευθύμης Βλαχάβας, οι Κολοκοτρωναίοι, γράφουν λαμπρές σελίδες δόξας και θυσίας, που θα ανοίξουν το δρόμο για τον μεγάλο ξεσηκωμό.

Όλες αυτές οι ενέργειες που περιγράψαμε συνοπτικά, δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί, εάν οι ΄Ελληνες δεν φρόντιζαν, στο πέρασμα των μακρών αιώνων της σκλαβιάς, να είναι ετοιμοπόλεμοι ψυχικά, πνευματικά και υλικά. Με την εμπειρία που είχαν αποκτήσει από τις αλλεπάλληλες επαναστάσεις και εξεγέρσεις αιώνων, εξεγέρσεις «αντικειμενικά» χωρίς ελπίδα για επιβολή εμπρός στις υπέρτερες δυνάμεις των Οθωμανών, μπόρεσαν, στο κατάλληλο κύμα των συγκυριών, να δράσουν συντονισμένα και αποτελεσματικά, και με μια μεγαλειώδη υπερπροσπάθεια, να αποτινάξουν τα δεσμά της σκλαβιάς.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.295 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Περί ελευθερίας (Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων)

Περί ελευθερίας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Επί μια δεκαπενταετία έμεινα στα Γιάννενα. Έμαθα να ζω με τα βουνά και αγάπησα τα τοπία της Ηπείρου. Σύντροφοι και συνομιλητές στα καλά και τα άσχημα, σκεπασμένα πότε με παχιές καθησυχαστικές ομίχλες και σπανιότερα, με τα πιο φανταχτερά χρώματα που επιφυλάσσει η Φύση στα μάτια του ανθρώπου. Με διαπέρασε η υγρασία και η μουσική της, τόσο διαφορετική από την ιδιοσυγκρασία μου. Εκεί εκπαιδεύτηκα σε πολλά αναγκαία της ενήλικης ζωής, εκεί πήγαν σχολείο τα τρία μου παιδιά. Η Επέτειος της Απελευθερώσεως της πόλεως, στις 21 Φεβρουαρίου 1913, είναι συνδεδεμένη στην μνήμη μου με σχολικές γιορτές, οι οποίες, προς αμηχανία, κάποτε και δυσαρέσκεια κάποιων παρισταμένων, έκαναν να φουρτουνιάζει στα μάτια μου, ο καημός της σημερινής υποτέλειας.

Στον νου μου έρχονταν οι εικόνες των νεαρών ανδρών και γυναικών, στρατιωτών και νοσοκόμων που άφησαν τα σπίτια και τις οικογένειές τους, για την μακρινή γη του Εθνικού Οράματος. Μια δεκαετία αργότερα, ο δικός μου προπαππούς θα έφευγε για την Μικρά Ασία, απ’ όπου θα γύριζε μόνο για να πεθάνει στον πατρογονικό του Μωριά κι αργότερα ο παππούς μου, εικοσάχρονος έφιππος, για την σκλάβα γη της Βορείου Ηπείρου, την οποία αναπολούσε ως τα βαθιά του γηρατειά. Έβλεπα τα παιδιά, τα δικά μου και τα άλλα ελληνόπουλα, σαν αγγέλους με λευκά πουκάμισα και καστανόξανθα μαλλιά, να τραγουδούν την δόξα και τον πόνο τους. «Δεν με φοβίζουν μάνα μου οι σφαίρες, τα κανόνια. Μον’ με φοβίζει η παγωνιά, του Μπιζανιού τα χιόνια».

Αργότερα, τα καμάρωνα στις παρελάσεις, ντυμένα με τις εθνικές ενδυμασίες του τόπου του πατέρα τους, ντυμένα όπως θα’πρπε να ντύνονται όλοι οι Έλληνες, τουλάχιστον μια μέρα κάθε χρόνο, για να νιώθουν ποιοι είναι, από πού έρχονται και πού είναι ο προορισμός τους. Πολλοί προσπάθησαν να καταργήσουν τις παρελάσεις, πότε στο όνομα της ειρήνης, πότε για λόγους δήθεν οικονομίας.

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, λίγες μέρες πριν την Επέτειο της Απελευθερώσεως ενός τόπου που όλοι θεωρούμε αναπόσπαστο τμήμα της Πατρίδας μας, ευγνωμονώ όσους καθιέρωσαν αυτές τις γιορτές. Κουραστικές, γραφικές, κενές νοήματος, όταν όλα όσα θύμιζαν θεωρούνταν δεδομένα, κατάφεραν να καλλιεργήσουν πάνω από όλα, -φρόνημα, καλαισθησία, τέχνη-, το έθος της τιμής στους Ήρωες του Έθνους μας. Στις φωτογραφίες της εποχής, έφιπποι Έλληνες μπαίνουν στην πόλη από τον δρόμο του σπιτιού μου, πριν ανοίξουν οι μεγάλες εθνικές οδοί και λεωφόροι, όταν οι δρόμοι ήσαν χωμάτινοι και οι άρρωστοι πήγαιναν να θεραπευτούν στα μοναστήρια. Όταν οι άνθρωποι δεν είχαν ανάγκη να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη του κόσμου για να βρουν τον εαυτό τους, ή για να γνωρίσουν τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος όλος βρισκόταν κλεισμένος στον κάθε κόκκο χώματος της γης τους.

Πριν λίγες μέρες, δυο εθνικιστές βουλευτές, οι κ.κ. Κασιδιάρης και Παππάς, ξεσήκωσαν σάλο όταν τόλμησαν σε μια επιτροπή της εκκλησιάς των πολιτικών κομμάτων να απευθυνθούν στην ηγεσία της χώρας και του στρατεύματος και να τους αποκαλέσουν τους μεν «προδότες», τους δε υπηρέτες των εισβολέων της Πατρίδας μας. Μπορεί ο καθωσπρεπισμός και η υποκρισία των δειλών και των συμβιβασμένων να διαφωνούν με τον τρόπο ή την ένταση. Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτοί που ως προτεραιότητα έχουν το συμφέρον του κατακτητή της χώρας μας, αυτοί που έχουν συστηματικά και από πρόθεση νεκρώσει κάθε υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα και τώρα δίνουν την χαριστική βολή στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας, τους πατεράδες και τις μανάδες του λαού μας, αυτοί που στέλνουν στον θάνατο και στην συνέχεια περιφρονούν τους νεκρούς Ήρωές μας και δίνουν το Αιγαίο στους Τούρκους, τους Γερμανούς, το ΝΑΤΟ, ναι, είναι προδότες.

Στερήσεις και θυσίες, αγώνες, μάχες και θάνατοι ακόμα, έχουν νόημα και φέρνουν καρπό όταν η φλόγα της καρδιάς κινεί την μηχανή του μυαλού. Όταν όσα κάνεις γίνονται για την χώρα σου και όχι για τους ξένους. Στις πολύνεκρες μάχες στο άπαρτο οχυρό του Μπιζανίου πολέμησαν Έλληνες από ολόκληρη την Ελλάδα χωρίς να ζητήσουν καμιά διαβεβαίωση για το αποτέλεσμα, εκτός από την εμπιστοσύνη στους ηγέτες τους και την πεποίθηση που είχαν σπείρει και αναθρέψει στις καρδιές τους οι γονείς τους, πως όλα έχουν νόημα και αξία όταν τα κυβερνά η ανιδιοτελής αγάπη της Πατρίδας:

«Ένα πουλάκι ν’ έβγαινε πομέσ’ απ’ το Μπιζάνι,
είχε θολά τα μάτια του και μαύρα τα φτερά του,
κι η Ρούμελη το ρώτησε κι η Ρούμελη του λέγει:
-Για πες μας, πες μας βρε πουλί, κανά καλό χαμπέρι.
-Τι να σου πω, βρε Ρούμελη, τι να σου μολογήσω;
Τα ευζωνάκια πολεμούν στο ξακουστό Μπιζάνι.

Κι επειδή το Μπιζάνι ήταν άπαρτο, ένας έξοχος παράτολμος αξιωματικός ονόματι Βελησσαρίου, το εκτίμησε όπως έπρεπε, και αντί να επιμείνει παθητικά, το παρέκαμψε, μαζί με τους φουστανελάδες του, για να φθάσει στον σκοπό, στην απελευθέρωση που την πήγε στο πιάτο στον Διάδοχο Κωνσταντίνο στο χάνι του Εμίν Αγά. Κι εκεί, μπροστά στον βασιλιά-στρατηλάτη, έγειρε ο Τούρκος το σπαθί του και του παρέδωσε την πόλη. Ναι, θέλω κι εγώ να δω τον Τούρκο να σκύβει εμπρός στον Έλληνα και να του παραδίνει το σπαθί του. Θέλω να δω την Πατρίδα μου δυνατή και τον λαό μου όρθιο. Και είμαι σίγουρη πως αυτό θέλουν και οι περισσότεροι συμπατριώτες μας, ακόμα κι αν δεν ξέρουν ή δεν μπορούν ή το πιο πιθανό φοβούνται να το παραδεχθούν.

Κλείνοντας την επετειακή αναφορά, θα χρησιμοποιήσω ως γέφυρα με το παρόν ένα ποίημα του Γεωργίου Χατζή -«Πελλερέν», γιατί εκφράζει με τρόπο ιδανικό την απάντηση στην σημερινή αδήριτη ανάγκη για λύση και λύτρωση της Πατρίδας και του Λαού μας. Μέσα από τις υγρές πέτρινες φυλακές του Κάστρου, όπου εκρατείτο καταδικασμένος σε θάνατο για την εθνική του δράση, ακούγοντας το κανονίδι από την τελευταία επίθεση του ελληνικού στρατού στο Μπιζάνι, ο εκδότης της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΟΣ, γράφει στις 20/2/1913, παραμονή της απελευθέρωσης, ετούτο το ποίημα.

Τέτοιο γλυκό τραγούδημα από καμμιά φλογέρα
ποτές έτσι δεν γλύκανε ανθρώπων την καρδιά,
όπως απόψε η τρομερή, που σχίζει τον αέρα
ολόγυρα στα Γιάννενα η αγριοκανονιά!

Ποτές κανένα φέξιμο γλυκό μεσ’ στο σκοτάδι
Της φυλακής δεν έριξε στο σκλάβο έτσι λαό
Όπως ετούτη η τρομερή φωτιά, που απόψε βράδυ
φλογεί όλα τα Γιάννενα με φώτο φοβερό!

Γλυκό κανόνι να ’ξερες πόσο γλυκειά η λαλιά σου!
-Κάψε! Μια σύγκαρδη φωνή όλη η πόλη υψώνει.
-Κι αν είν’ αντάμα κι ουρανός και χώμα να σμιχτούν!
Τζαμί μαζί κι η εκκλησιά ας γκρεμιστούν κανόνι,
Τα Γιάννενά μας ’λεύθερα μονάχα απόψε ας βγούν!”

 

Δημοσιεύθηκε στο φ.137 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Μνήμη Βασιλίσσης Φρειδερίκης (+6 Φεβρουαρίου 1981)

108_-1_58760-1-467x600

Η συγκλονιστική έκκληση της Βασιλίσσης Φρειδερίκης  (18 Απριλίου 1917-6 Φεβρουαρίου 1981) συζύγου του βασιλέως Παύλου Α’, μεταδόθηκε από ραδιοφώνου, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, στις 28 Δεκεμβρίου 1949 και ώρα 22:00. Με αυτήν απευθυνόταν στους αρχηγούς των τότε 59 κρατών-μελών του ΟΗΕ ζητώντας την παρέμβασή τους για την επιστροφή των ελληνοπαίδων που είχαν αρπαχτεί από τους κομμουνιστοσυμμορίτες.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟΝ

«Όπως οι περισσότερο από Σας, που ζείτε μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή, εόρτασα κι εγώ τα Χριστούγεννα με τα παιδιά μου. Το χαρούμενο γέλιο τους αντηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου. Αυτό σκέπτομαι τις άλλες εκείνες Ελληνίδες μητέρες των οποίων τα παιδιά άρπαξαν οι κομμουνιστικές συμμορίες και τα τράβηξαν δια της βίας στις χώρες που βρίσκονται πίσω από το σιδηρούν Παραπέτασμα.

Εν ονόματι ολόκληρου του Έθνους και ειδικότερα εν ονόματι των οικογενειών που επλήγησαν ζητώ σήμερα από τον πολιτισμένο κόσμο: ″Προσευχηθείτε μαζί μου για την τύχη αυτών των 28.000 απαχθέντων παιδιών″. Οι μητέρες τους έρχονται σε μένα και μου ζητούν βοήθεια. Είδα το απελπισμένο βλέμμα τους και άκουσα τους σπαρακτικούς λυγμούς των. Μαζί με τις σπαραγμένες αυτές καρδιές και τις αδειανές τους αγκαλιές στρέφομαι προς όλους σας σήμερα και σας παρακαλώ εν ονόματι του Θεού και εν ονόματι των παιδιών σας: ″Βοηθήστε με να ξυπνήσω τη συνείδηση του κόσμου, προσθέστε την φωνή σας στην δική μας για να επιστρέψουν τα παιδιά αυτά στην αγκαλιά των μητέρων των″. Πάρα πολύ καιρό ο πολιτισμένος κόσμος έμεινε βουβός. Η σιωπή μπροστά σε τέτοιο κτύπημα ενισχύει περισσότερο το έγκλημα και μας μεταβάλλει όλους σε συνένοχους.

Λησμονήσατε ότι προ λίγων ετών ακόμη η τύχη ενός μικρού αγοριού ονόματι Λίντμπεργκ συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα; Στην Ελλάδα θρηνούμε για την τύχη 28.000 μικρών ″Λίντμπεργκ″. Η μοίρα τους δεν είναι λιγότερο τραγική. Όχι μόνον σωματικώς ξεριζώθηκαν από του γονείς τους και από το αγαπημένο περιβάλλον τους, αλλά οι αθώες μικρές ψυχές τους συστηματικώς δηλητηριάζονται εναντίον των γονέων τους, της χώρας τους και του Θεού μας.

Τα Χριστούγεννα αυτά καμία στοργική μητέρα δεν τους διηγήθηκε την ιστορία του γελαστού Θείου Βρέφους. Κανένα μήνυμα αγάπης δεν θα φθάσει σ’ αυτά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πίσω από το σιδηρούν Παραπέτασμα. Αυτά όμως περιμένουν να τα σώσουμε εμείς όλοι οι οποίοι πιστεύουμε ακόμη και έχουμε πίστη στα λόγια του Ιησού Χριστού όταν έλεγε: ″Άφετε τα παιδιά έλθειν προς Με, αυτών γαρ εστίν η Βασιλεία των Ουρανών!».

Η βασίλισσα Φρειδερίκη ίδρυσε τις “Παιδοπόλεις”, καταφύγιο των παιδιών από τις συμμοριτόπληκτες περιοχές. Υπολογίζεται ότι 33.000 παιδιά φιλοξενήθηκαν στις 53 “Παιδοπόλεις” της Φρειδερίκης, στις οποίες τους παρείχαν τροφή, διαμονή και εκπαίδευση σε τέχνες.

(Από εδώ )

Σάλος από τις δηλώσεις Σαββιδάκη: “Δεν μπορεί εγώ που είμαι Ελληνας, γηγενής, να έχω λιγότερα δικαιώματα από τους μετανάστες”

Γιάννης Σαββιδάκης

«Δεν μπορεί ένας Έλληνας να έχει λιγότερα δικαιώματα στα σχολεία, τα ελληνόπουλα να έχουν λιγότερα δικαιώματα όσον αφορά το ποιον θα πάρουν σε έναν δημοτικό σταθμό ή νηπιαγωγείο, από έναν ο οποίος είναι μη Έλληνας και έχει έρθει επειδή εδώ θέλει να βρει μια καλύτερη ζωή. Δεν έχω κανένα πρόβλημα εγώ ρατσιστικό, όμως, εγώ που είμαι γηγενής πρέπει να έχω κάτι παραπάνω. Το διαβατήριό μου και η ταυτότητά μου λέει Έλληνας. Εγώ θέλω να έχω στη χώρα μου, παραπάνω προνόμια ή αν θέλεις, να έχω μια αρχική ταχύτητα, να χρειάζομαι λιγότερα χαρτιά από τα χαρτιά που χρειάζεται ένας άνθρωπος που δεν είναι Έλληνας, ένας αλλοδαπός. Δεν μπορεί μια οικογένεια ελληνική να είναι ούτε καν στο ίδιο σημείο με μια οικογένεια (σ.σ. ξένη), κάτι παραπάνω πρέπει να έχουμε εμείς σαν Έλληνες».

Πηγή: Σαββιδάκης: Δεν μπορεί εγώ που είμαι Ελληνας, γηγενής, να έχω λιγότερα δικαιώματα από τους μετανάστες [βίντεο] | iefimerida.gr

Δελτίο Τύπου Χρυσή Αυγής για την αποχώρηση των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση

Xrysh_Augh_n

Μόλις προ ολίγου, ο Πάνος Καμμένος ανακοίνωσε ότι οι ΑνΕλ αποχωρούν από την κυβέρνηση.

Ο Πρόεδρος των ΑνΕλ δήλωσε μεταξύ άλλων: «Το θέμα της Μακεδονίας, του ονόματος για το οποίο έπεσαν 1000άδες νεκροί δεν μου επιτρέπει να μη θυσιάζω την καρέκλα. Ευχαρίστησα τον πρωθυπουργό για τη συνεργασία και του εξήγησα ότι για αυτό το θέμα δεν μπορεί να συνεχιστεί η συνεργασία. Οι ΑΝΕΛ αποχωρούν από την κυβέρνηση».

Και κάπως έτσι, ο Καμμένος επιβεβαίωσε όλους όσοι τον κατηγορούν τρία χρόνια τώρα, ότι βάζει την καρέκλα του πάνω από τα Εθνικά συμφέροντα. Στην ρύμη του λόγου του απεκάλυψε ότι θεωρεί την παραίτησή του από υπουργός ως: «θυσία».

Ενημερώνουμε τον πρώην δελφίνο και υπουργό της ΝΔ και νυν Πρόεδρο των ΑνΕλ ότι η κάθε υπουργική θέση ή θέση εξουσίας στο κράτος δεν είναι προνόμιο, δεν είναι εύσημο, είναι θέση ευθύνης καθήκοντος και υποχρεώσεων!

Ας αφήσει λοιπόν τους αυτό-ηρωισμούς τριών λεπτών διότι δεν ξεπλένουν τους αυτό-εξευτελισμούς τριών ετών.

Η Χρυσή Αυγή, Εθνική αντιπολίτευση στο Κοινοβούλιο, συνεχίζει να επαγρυπνά υπέρ των συμφερόντων του Ελληνικού Λαού και θα καυτηριάσει κάθε περίεργη συμφωνία «ειδικών» κυβερνήσεων ή κυβερνήσεων μειοψηφίας που πιθανόν να προσπαθούν να υφάνουν αυτές τις ώρες οι αδίστακτοι αριστεροί που κυβερνούν.

πηγή

Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Τις προτάσεις της Χρυσής Αυγής για το Εθνικό Δημογραφικό πρόβλημα παρουσίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός της και μέλος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, Χρήστος Παππάς, μιλώντας εχθές στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Η αρμόδια επιτροπή που ξεκίνησε τις συνεδριάσεις της την 1 Ιουνίου, ολοκλήρωσε χθες την διαδικασία με την κατάθεση των εκθέσεων.

Ακολουθεί η έκθεση της Χρυσής Αυγής:

H Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βόμβα, η οποία ήταν βραδυφλεγής, και εμείς εγκαίρως προειδοποιούσαμε για αυτό, αλλά τα χρόνια των Μνημονίων έγινε φονική για το Έθνος, Πρόκειται για την δραματική μείωση των γεννήσεων, από τις Ελληνικές οικογένειες. Οι λόγοι είναι κυρίως, αλλά όχι μόνο, οικονομικοί.

Μέσω των λεγομένων «οικογενειακών σχεδιασμών» φθάσαμε στο θλιβερό αποτέλεσμα της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης των εκτρώσεων. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των εκτρώσεων ετησίως, ισοδυναμεί ουσιαστικά με την «εξαφάνιση» μιας πόλης. Ο αριθμός τους, αναλόγως των στοιχείων και των μετρήσεων, κυμαίνεται μεταξύ 150.000 και 350.000 εκτρώσεων ετησίως.

Το πρόβλημα  δεν είναι σημερινό. Είναι πολλών ετών η αδιαφορία που δείχνει η πολιτεία για το μέλλον του Ελληνικού Έθνους. Μια αδιαφορία που ταιριάζει απόλυτα με τις επιταγές της Παγκοσμιοποίησης και του εποικισμού της Ευρωπαϊκής  ηπείρου ο οποίος λαμβάνει χώραν στις μέρες μας.

Σήμερα, στο πλαίσιο της Διακομματικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου για το Δημογραφικό, θα αναπτύξουμε τις απόψεις του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Στις εργασίες της παρούσας Επιτροπής ακούσαμε πολλές απόψεις και εισηγήσεις από καλεσμένους που έχουν εμπλακεί στο πρόβλημα. Ακούσαμε τον κ.Θεοτοκάτο, Πρόεδρο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος ο οποίος μας περιέγραψε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολύτεκνοι Έλληνες. Επίσης του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.Παύλου  και την εμπειρία που μας μεταφέρθηκε σχετικά με το έργο της Εκκλησίας στο ζήτημα, και την στήριξη που παρέχει και μέσω πιλοτικών προγραμμάτων βοήθειας νέων γονέων, που εκπόνησε. Τέλος, τα μέλη της Επιτροπής ενημέρωσαν η κυρία Αλεξάνδρα Τραγάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας, του Τμήματος Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, ο κ. Στέφανος Χανδακάς, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Ενδοσκοπικός Χειρουργός και Ιδρυτής και Πρόεδρος της Μ.Κ.Ο. HOPEgenesis, ο κ. Αναστάσιος Λαυρέντζος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας και η κυρία Χάρις Συμεωνίδου, τέως Διευθύντρια Ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και Επισκέπτρια Καθηγήτρια στη Σορβόννη.

Ανάλυση και προτάσεις:

Οι εισηγήσεις αυτές καταδεικνύουν ότι εκτός του οικονομικού, μεγάλη σημασία έχει η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δομές υγείας, η απουσία ιατρικής, ψυχολογικής και προνοιακής υποστήριξης των νέων γονέων και η παντελής απαξίωση, των εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων περιοχών. Όλα αυτά οδηγούν  τους Έλληνες να μην παίρνουν την απόφαση για τεκνοποίηση.

Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την σταδιακή γήρανση του πληθυσμού (Εικόνα 1) και όταν ξεπεραστεί ένα συγκεκριμένο όριο, οδηγούμαστε στην σταδιακή εξαφάνιση του Έθνους. Η μείωση των ενεργών ατόμων, επιβαρύνει την οικονομική ανάπτυξη, η οποία με την σειρά της συμβάλλει στην επιδείνωση όλων των επιμέρους προβλημάτων, σε βασικούς τομείς για το κράτος όπως είναι η ανάπτυξη της οικονομίας, η ασφάλεια του κράτους, η κρατική πρόνοια, ο πολιτισμός.

Για να συνεχιστεί η ύπαρξη ενός γένους, σε κάθε γενιά χρειάζεται τουλάχιστον 2.1 δείκτης γεννητικότητας (total fertility rate) δηλαδή παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα, στην διάρκεια της ζωής της. Σήμερα, η ελληνική οικογένεια γεννά με ρυθμό 1-1.3 (Εικόνα 2), αριθμός τόσο χαμηλός, που εγγυάται την προοδευτική εξαφάνιση των Ελλήνων.

Ακολουθώντας αυτό τον ρυθμό, το 2100 οι απόγονοί μας θα είναι μόλις 2,3 εκατομμύρια.

Άμεσες τραγικές συνέπειες:

• Άμεσο πρόβλημα προστασίας της εδαφικής ακεραιότητος, αφού όχι μόνο δεν θα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες για να στρατευθούν αλλά και ο γενικότερος πληθυσμός θα είναι γερασμένος.

• Άμεσο πρόβλημα κρατικών εσόδων, αφού δεν θα υπάρχει ικανή οικονομική δραστηριότητα με ευθύ αποτέλεσμα  στις κρατικές παροχές και γενικότερα στην αντιμετώπιση των αναγκών, που θα είναι αυξημένες  λόγω της πληθυσμιακής γήρανσης.

• Τελικό αποτέλεσμα η σίγουρη εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους.

Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι με βάση έρευνες που έχουν γίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (Greek Fertility Surveys: 1983,1997,1999) οι Ελληνίδες μπορεί να μην γεννούν, αλλά θα ήθελαν να γεννήσουν! Κάτι που δεν καταγράφεται για π.χ. τις Γερμανίδες. Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες έρευνες, οι Ελληνίδες θα ήθελαν να μπορούν κα κάνουν και τρία και τέσσερα παιδιά.

Οι λόγοι που σταματούν την τεκνοποίηση είναι κυρίως κοινωνικές συνθήκες σχετιζόμενες με την ελλειμματική κρατική μέριμνα, το κόστος γεννήσεων, την δυσκολία ανατροφής και φυσικά και την γενικότερη οικονομική κατάσταση.

Τι μας λέει αυτό το συμπέρασμα σε απλά ελληνικά; Ότι δεν απαιτείται να επέμβουμε στην ψυχοσύνθεση του πληθυσμού ώστε να πυροδοτήσουμε μια φιλοσοφία γεννήσεων, αλλά στις κοινωνικές – κρατικές συνθήκες, οι οποίες είτε δολίως είτε ατυχώς, λειτουργούν ως στραγγαλιστής του ίδιου μας του Έθνους.

Οι ενέργειες που απαιτούνται, πρέπει να σχεδιασθούν σε τοπικό επίπεδο, από φορείς και υπηρεσίες του Ελληνικού Κράτους,  και με γνώμονα την προστασία και την ανάπτυξη του Ελληνικού Έθνους. Για μια ακόμη φορά δεν πρέπει να αφεθούμε στην «μέριμνα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως» οι πολιτικές της οποίας, είναι προφανώς σχεδιασμένες για να επιδεινώσουν παρά λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος αλλά και των υπολοίπων Κρατών Μελών.

Η Χρυσή Αυγή θεωρεί ως καθήκοντα του κράτους:

  • την υπεράσπιση της ζωής (από την σύλληψη μέχρι τον θάνατο),
  • την προστασία της οικογένειας ως θεμελιώδους μονάδας της κοινωνίας, και
  • την υποστήριξη για την αύξηση του πληθυσμού του ελληνικού λαού. 

Η μείωση του ποσοστού των γεννήσεων συμβάλλει σημαντικά στην οικονομική κρίση και στην γήρανση του πληθυσμού. Το κράτος λοιπόν οφείλει να επικεντρωθεί γρήγορα και ενεργά στην επίτευξη του διπλασιασμού του ρυθμού αύξησης του πληθυσμού, τουλάχιστον έως Τ. F.R. 3, 5%.

Τα φορολογικά μέτρα που χτυπούν την οικογένεια, και αποτελούν απτή απόδειξη του εθνομηδενισμού του πολιτικού συστήματος, πρέπει να ακυρωθούν.

Η Χρυσή Αυγή προς τον σκοπό της δημογραφικής ανακάμψεως προτείνει:

  • Κατάργηση του νόμου 821 της 15/9/1978, ο οποίος νομιμοποίησε τις αμβλώσεις, και θεσμοθέτηση βαρέων κυρώσεων για όσους τις διενεργούν.
  • Διενέργεια εκστρατείας πληροφόρησης σχετικά με τις σοβαρές βλάβες που δύνανται  να προκαλέσουν στην σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών οι πρακτικές άμβλωσης. Η άμβλωση είναι φόνος. Οι σύζυγοι γίνονται παιδοκτόνοι αντί να είναι γονείς διότι υπηρετούν την φθορά και τον θάνατο αντί να δίνουν ζωή.
  • Εφαρμογή προγράμματος ψυχολογικής και υλικής βοήθειας για την γυναίκα που δεν προτίθεται να ολοκληρώσει την εγκυμοσύνη, προγράμματος προσανατολισμένου στην γέννηση του παιδιού και, αν χρειαστεί, στην εποπτευόμενη υιοθεσία του από άλλη ελληνική οικογένεια.
  • Απαγόρευση των πρακτικών που δεν σέβονται την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, όπως τα πειράματα επί ανθρώπων και  η συγκομιδή ανθρωπίνων οργάνων με «παλλόμενη καρδιά».
  • Εφάπαξ απόδοση χρηματικής βοήθειας σε κάθε νέο Έλληνα που γεννιέται. Η Χρυσή Αυγή το 2013 συνέταξε Σχέδιο Νόμου για μείωση κατά 80% της κρατικής επιχορήγησης προς τα κόμματα και πρότεινε τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από την ενέργεια αυτή να μοιραστούν στα νέα ελληνόπουλα. Μόνο για το 2013 το κράτος θα εξοικονομούσε 50 εκατομμύρια ευρώ.
  • Οικονομική ενίσχυση των μητέρων που επιλέγουν να μην εργάζονται, ώστε να φροντίσουν οι ίδιες τα παιδιά τους, και αύξηση της επιδότησης για κάθε νεογέννητο.
  • Προτεραιότητα στις πολυμελείς οικογένειες για την αγορά ή ενοικίαση σπιτιού.
  • Προώθηση του προτύπου  της φυσικής οικογένειας. Ενθάρρυνση της εκπαίδευσης για τον σεβασμό και την προστασία της ζωής.
  • Νομοθετική μεταρρύθμιση για την εξασφάλιση της μέγιστης ταχύτητας έγκρισης των διαδικασιών υιοθεσίας από ελληνικές οικογένειες για ελληνόπουλα.
  • Κοινή επιμέλεια των παιδιών σε περιπτώσεις διαζυγίου για την διατήρηση της ισόρροπης ψυχικής ανάπτυξης των τέκνων.
  • Εφαρμογή προγράμματος ενσωμάτωσης των ηλικιωμένων ατόμων σε δράσεις εθελοντισμού. Οι ηλικιωμένοι καθίστανται ιδιαίτερα χρήσιμοι για το υπό ανασυγκρότηση Έθνος, με την έμπειρη κοινωνική δύναμική τους.
  • Τα ωφελήματα των πολυτέκνων ξεκινούν από το 3ο παιδί και θα αυξάνονται για κάθε επιπλέον παιδί.

Το πρόβλημα εισροής μεταναστευτικών ροών:

Στο σημείο αυτό  πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οποιαδήποτε παραπλανητική πρόταση αντιμετώπισης του δημογραφικού ζητήματος με αποδοχή εισροής στον ελληνικό κρατικό χώρο αλλόφυλων πληθυσμών, δεν μπορεί παρά να είναι εκτός από αντεθνική και βλακώδης. Μια τέτοια πολιτική, που σημειωτέον προωθείται μανιωδώς από τα Διευθυντήρια της Ε.Ε. και γίνεται αποδεκτή από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, είναι επιφανειακή, λανθασμένη, προκλητικά δυσλειτουργική και τελικά ύποπτη.

Κατ΄ αρχάς είναι παραπλανητική και Εθνικά απαράδεκτη, καθότι το δημογραφικό πρόβλημα αφορά την διάσωση, διαιώνιση, ανάπτυξη και ευημερία του Ελληνικού Έθνους ειδικώς, και όχι του Κράτους γενικώς. Δεν ψάχνουμε τρόπους να αυξήσουμε τα κρατικά έσοδα, αλλά τους Έλληνες.

Η συμπίεση του δημογραφικού προβλήματος προστασίας των Ελληνικών πληθυσμών, σε χρηματικό ζήτημα κρατικών εσόδων, είναι τουλάχιστον παραπλανητική και ύποπτη ως προς τις προθέσεις. Η συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού ως φωτοδότη της υδρογείου είναι το ζήτημα, κι όχι η εύρεση χρηματοδοτών για διάφορες οικονομικές δραστηριότητες.

Μια τέτοια αντιμετώπιση είναι  επιφανειακή, και προκλητικά δυσλειτουργική.

Αρκεί να την αναλύσουμε ως υπόθεση εργασίας, για να εμφανιστούν τα δομικά της προβλήματα:

  • Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την μείωση του όγκου των εργαζομένων (Εικόνα 3).

Αυτό όμως μόνο υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει στην μείωση του παραγόμενου πλούτου.

Για παράδειγμα, αν εξετάσουμε την περίπτωση της Ιαπωνίας η οποία επί 20 και πλέον έτη βρίσκεται σε δημογραφική γήρανση (Εικόνα 4), θα διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο δεν βρίσκεται σε μείωση του Α.Ε.Π. αλλά βρίσκεται και σε ελαφρά άνοδο (Εικόνα 5). Κατατάσσεται δε διεθνώς στις μεγαλύτερες οικονομίες, μετά τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Κίνα. Και αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που έχει από τις αυστηρότερες νομοθεσίες για την απαγόρευση της μεταναστεύσεως.

Σε αντίθεση λοιπόν, με ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν οι υποστηρικτές του Διεθνισμού και της Παγκοσμιοποίησης, μια χώρα  μπορεί να φθίνει δημογραφικά αλλά ταυτόχρονα, να αναπτύσσεται οικονομικά. Άλλα τέτοια παραδείγματα είναι η Ρωσική Ομοσπονδία  η οποία στηρίζεται κυρίως στις εξαγωγές πρώτων υλών αλλά και η Πολωνία και η Τσεχία οι οποίες στηρίζονται κυρίως στις εξωτερικές επενδύσεις και το υψηλής κατάρτισης εργατικό δυναμικό τους.

Είναι σαφές πως μια σύγχρονη οικονομία, για την διατήρηση ικανοποιητικών ρυθμών ανάπτυξης, χρειάζεται και επαρκή εργατική δύναμη. Η ποσότητα και η ποιότητα όμως αυτής της εργατικής δύναμης, σχετίζονται άμεσα με την μορφή της εκάστοτε οικονομίας και στην περίπτωση των περισσοτέρων μελών της Ε.Ε. είναι κυρίως τύπου παροχής υπηρεσιών και υψηλής τεχνολογίας.

Δηλαδή το εργατικό δυναμικό που απαιτείται για την ενίσχυση τέτοιων Οικονομιών είναι επιστήμονες και τεχνίτες και γενικότερα εξειδικευμένο προσωπικό και όχι ανειδίκευτοι και ουσιαστικά αμόρφωτοι Αφρικανοί και Ασιάτες, οι οποίοι είτε επιβιώνουν χάριν προνοιακών παροχών κι επιδομάτων, είτε υποαπασχολούνται με κρατικές, βασικά, επιδοτήσεις. Εξ ου και η επιτυχής ένταξη των νέων Ελλήνων (υψηλά κατηρτισμένων μεταναστών) στην Ε.Ε.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε την αποκάλυψη που έκανε στους Financial Times, το 2017 η Γερμανίδα υπουργός Aydan Oroguz (μετανάστρια τρίτης γενιάς και η ίδια) αρμόδια για θέματα Μετανάστευσης και Ενσωμάτωσης Προσφύγων. Η Γερμανίδα Υπουργός είπε ότι:

  • τα ¾ των νεοεισαχθέντων μεταναστών στην χώρα δεν πρόκειται να βρουν εργασία για τα επόμενα 5-10 έτη
  • μόλις το 17% αυτών, έχει κάποιου είδους απασχόληση
  • η Γερμανία δέχεται μετανάστες με ανθρωπιστικά και όχι οικονομικά κίνητρα

Παραδέχθηκε λοιπόν ανοιχτά, ότι τουλάχιστον για μια οικονομική γενιά, τίποτε δεν θα συνεισφέρουν στην Γερμανική οικονομία. Αντίθετα θα την απομυζούν για την συντήρηση, εγκατάσταση, περίθαλψη και την γενικότερη «ενσωμάτωσή» τους. Μόνο για το 2016 το κόστος αυτό για την Γερμανία ήταν πάνω από 20 δισεκ. €.

Όχι μόνο λοιπόν η εισροή «μεταναστών» δεν βοηθά την Οικονομία αλλά αντιθέτως την επιβραδύνει. Το επιχείρημα ότι μέσω των μεταναστευτικών ροών θα λυθεί το δημογραφικό και συνεπαγωγικά το οικονομικό πρόβλημα, δεν είναι τελικά παρά μια προσπάθεια, να δικαιολογηθεί η επί της ουσίας αντεργατική και αντεθνική πολιτική, υποδοχής εκατομμυρίων ξένων εργατών (Εικόνα 6).

Όλα τα παραπάνω δυσοίωνα για την ισχυρή Γερμανική Οικονομία, μετατρέπονται σε καταστροφικά, όταν εφαρμοσθούν στην προβληματική και ελλειμματική Ελληνική Οικονομία. Δεν πρέπει λοιπόν να παραπλανώμεθα και να δεχόμαστε έωλα επιχειρήματα, και ύποπτες μεθοδεύσεις.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα το δημογραφικό ζήτημα, δημιουργεί και ένα ιδιαίτερα σοβαρό κενό ασφαλείας, με την έλλειψη στρατεύσιμου δυναμικού και την ερήμωση των απομακρυσμένων και ακριτικών περιοχών. Πρόβλημα που προφανώς δεν γίνεται να αντιμετωπισθεί με πληθυσμούς ξένους, συντριπτικά ομόθρησκους με τους εξ ανατολών κακοπροαίρετους γείτονές μας, τούρκους.

Ποιο παράδειγμα χώρας υπάρχει, που η εισροή αλλόφυλων και αλλόθρησκων πληθυσμών οδήγησε στην ευημερία και στην κοινωνική ειρήνη; Δυστυχώς για τους εμπνευστές αυτής της ιδέας, κανένα. Και τα οικονομικά αλλά και τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από όσες χώρες εφήρμοσαν στο παρελθόν τέτοιες πρακτικές είναι τεράστια και δυσανάλογα αρνητικά, σε σχέση με τις όποιες ωφέλειες.

Απέναντι λοιπόν σε όλα αυτά τα απογοητευτικά και δυσοίωνα νούμερα που καταδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα για το Ελληνικό Έθνος στις επόμενες δεκαετίες, υπάρχει η αισιόδοξη διαπίστωση ότι αυτό που απαιτείται για την ανατροπή της καταστάσεως είναι ορθή κρατική μέριμνα. Άμεσα και χωρίς να χαθεί άλλος χρόνος.

Αυτό που απαιτείται είναι μια Εθνική Κυβέρνηση που θα ξαναβάλει στο κέντρο του κράτους τον Έλληνα και ως στόχο την καταξίωση της Ελλάδος στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής και της Μεσογείου.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ:

ΕΙΚΟΝΑ 1

ΕΙΚΟΝΑ 2

ΕΙΚΟΝΑ 3

ΕΙΚΟΝΑ 4

ΕΙΚΟΝΑ 5

Ελένη Γκατζογιάννη: Θυμηθείτε, παιδιά μου!..

IMG_20180827_122733

Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, καταδικάζεται σε θάνατο από “δικαστήριο” του “Δημοκρατικού Στρατού”. Το “έγκλημά” της είναι ότι οργάνωσε την διαφυγή των παιδιών της, της μάνας, της αδελφής και της ανηψιάς της, και άλλων συχωριανών, 20 ατόμων συνολικά, ώστε να μην οδηγηθούν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα των σοσιαλιστικών παραδείσων. Εκτελέστηκε την επομένη, 28 Αυγούστου. Ηταν 41 ετών.

IMG_20180827_122444

Χρόνια αργότερα, ο μοναχογιός της, θα αναζητήσει τους δολοφόνους της μάνας του. Και θα βρει τον Κατή που την καταδίκασε. Δεν θα τον σκοτώσει. Θα γράψει όμως ένα βιβλίο που θα κάνει γνωστή την ιστορία της Ελένης σε 26 γλώσσες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

«Στις 28 Αυγούστου 1948, μια ζεστή αποπνιχτική μέρα, γύρω στις δωδεκάμισι, μερικές χωριάτισσες ζαλωμένες ξύλα κατέβαιναν ένα απόκρημνο μονοπάτι πάνω από το χωριό Λια, έναν οικισμό με σταχτιά λιθόχτιστα σπίτια σε μια βουνοπλαγιά κάτω ακριβώς από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όπως οι γυναίκες αντίκρισαν το χωριό στα πόδια τους, απάντησαν μια φριχτή συνοδεία.

Μπροστά και πίσω, κρατώντας τουφέκια, ήσαν κάμποσοι από τους κομμουνιστές αντάρτες, που κατείχαν το χωριό τους τελευταίους εννιά μήνες —ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα συνεχιζόταν. Φρουρούσαν δεκατρείς δεσμώτες, που βάδιζαν για εκτέλεση ξυπόλυτοι, τα πόδια τους μαύρα και πρησμένα από το φάλαγγα. Κάποιος, ανήμπορος από το ξύλο να βαδίσει ή έστω ν’ ανακαθίσει, ήταν δεμένος πάνω σ’ ένα μουλάρι.

Ανάμεσα στους κατάδικους ήσαν και πέντε χωριανοί του Λια: Τρεις άντρες και δύο γυναίκες. Η πιο ηλικιωμένη σκουντούφλαγε με το χαμένο βλέμμα της τρέλας. Ήταν η θεία μου Αλέξω Γκατζογιάννη, πενήντα έξι χρονών. Η νεότερη, με καστανωπά μαλλιά, γαλανά μάτια και ξεσκισμένο λουλακί φουστάνι, έπιασε το βλέμμα από τις συγχωριανές της και κούνησε το κεφάλι της. Ήταν η μάνα μου, Ελένη Γκατζογιάννη, σαράντα ενός χρονών…».

IMG_20180827_122433 (1)

Βρισκόμαστε στο 1985. Το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη γίνεται ταινία. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν δίνει άδεια να πραγματοποιηθούν τα γυρίσματα στην Ηπειρο, και η ταινία γυρίζεται στην Ισπανία.

Αλλά και η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους είναι επεισοδιακή.

Είδα την ταινία στους Αμπελοκήπους. Εξω από τον κινηματογράφο μαζεμένοι οι ρεμπεσκέδες του ΚΚΕ , μας προπηλάκιζαν, έκλειναν τον κλοιό γύρω μας, πετούσαν αντικείμενα. Μερικούς μήνες μετά, θα ενταχθώ στην Νεολαία ΕΠΕΝ.

Η Αριστερή τρομοκρατία των αδίστακτων αήθων κομμουνιστών συνεχίζεται, τότε και τώρα το ίδιο απάνθρωπη, το ίδιο εγκληματική.

Λια 1948- Αμπελόκηποι 1985 – Αθήνα 2018

Οσοι ξεχνούν, είναι καταδικασμένοι να ξαναζήσουν την τραγική ιστορία.

Δεν ξεχνούμε. Αλλωστε, μόνον ο Θεός μπορεί να τους συγχωρέσει τα εγκλήματά τους.

ΕΔ