Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Τις προτάσεις της Χρυσής Αυγής για το Εθνικό Δημογραφικό πρόβλημα παρουσίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός της και μέλος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, Χρήστος Παππάς, μιλώντας εχθές στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Η αρμόδια επιτροπή που ξεκίνησε τις συνεδριάσεις της την 1 Ιουνίου, ολοκλήρωσε χθες την διαδικασία με την κατάθεση των εκθέσεων.

Ακολουθεί η έκθεση της Χρυσής Αυγής:

H Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βόμβα, η οποία ήταν βραδυφλεγής, και εμείς εγκαίρως προειδοποιούσαμε για αυτό, αλλά τα χρόνια των Μνημονίων έγινε φονική για το Έθνος, Πρόκειται για την δραματική μείωση των γεννήσεων, από τις Ελληνικές οικογένειες. Οι λόγοι είναι κυρίως, αλλά όχι μόνο, οικονομικοί.

Μέσω των λεγομένων «οικογενειακών σχεδιασμών» φθάσαμε στο θλιβερό αποτέλεσμα της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης των εκτρώσεων. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των εκτρώσεων ετησίως, ισοδυναμεί ουσιαστικά με την «εξαφάνιση» μιας πόλης. Ο αριθμός τους, αναλόγως των στοιχείων και των μετρήσεων, κυμαίνεται μεταξύ 150.000 και 350.000 εκτρώσεων ετησίως.

Το πρόβλημα  δεν είναι σημερινό. Είναι πολλών ετών η αδιαφορία που δείχνει η πολιτεία για το μέλλον του Ελληνικού Έθνους. Μια αδιαφορία που ταιριάζει απόλυτα με τις επιταγές της Παγκοσμιοποίησης και του εποικισμού της Ευρωπαϊκής  ηπείρου ο οποίος λαμβάνει χώραν στις μέρες μας.

Σήμερα, στο πλαίσιο της Διακομματικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου για το Δημογραφικό, θα αναπτύξουμε τις απόψεις του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Στις εργασίες της παρούσας Επιτροπής ακούσαμε πολλές απόψεις και εισηγήσεις από καλεσμένους που έχουν εμπλακεί στο πρόβλημα. Ακούσαμε τον κ.Θεοτοκάτο, Πρόεδρο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος ο οποίος μας περιέγραψε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολύτεκνοι Έλληνες. Επίσης του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.Παύλου  και την εμπειρία που μας μεταφέρθηκε σχετικά με το έργο της Εκκλησίας στο ζήτημα, και την στήριξη που παρέχει και μέσω πιλοτικών προγραμμάτων βοήθειας νέων γονέων, που εκπόνησε. Τέλος, τα μέλη της Επιτροπής ενημέρωσαν η κυρία Αλεξάνδρα Τραγάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας, του Τμήματος Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, ο κ. Στέφανος Χανδακάς, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Ενδοσκοπικός Χειρουργός και Ιδρυτής και Πρόεδρος της Μ.Κ.Ο. HOPEgenesis, ο κ. Αναστάσιος Λαυρέντζος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας και η κυρία Χάρις Συμεωνίδου, τέως Διευθύντρια Ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και Επισκέπτρια Καθηγήτρια στη Σορβόννη.

Ανάλυση και προτάσεις:

Οι εισηγήσεις αυτές καταδεικνύουν ότι εκτός του οικονομικού, μεγάλη σημασία έχει η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δομές υγείας, η απουσία ιατρικής, ψυχολογικής και προνοιακής υποστήριξης των νέων γονέων και η παντελής απαξίωση, των εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων περιοχών. Όλα αυτά οδηγούν  τους Έλληνες να μην παίρνουν την απόφαση για τεκνοποίηση.

Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την σταδιακή γήρανση του πληθυσμού (Εικόνα 1) και όταν ξεπεραστεί ένα συγκεκριμένο όριο, οδηγούμαστε στην σταδιακή εξαφάνιση του Έθνους. Η μείωση των ενεργών ατόμων, επιβαρύνει την οικονομική ανάπτυξη, η οποία με την σειρά της συμβάλλει στην επιδείνωση όλων των επιμέρους προβλημάτων, σε βασικούς τομείς για το κράτος όπως είναι η ανάπτυξη της οικονομίας, η ασφάλεια του κράτους, η κρατική πρόνοια, ο πολιτισμός.

Για να συνεχιστεί η ύπαρξη ενός γένους, σε κάθε γενιά χρειάζεται τουλάχιστον 2.1 δείκτης γεννητικότητας (total fertility rate) δηλαδή παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα, στην διάρκεια της ζωής της. Σήμερα, η ελληνική οικογένεια γεννά με ρυθμό 1-1.3 (Εικόνα 2), αριθμός τόσο χαμηλός, που εγγυάται την προοδευτική εξαφάνιση των Ελλήνων.

Ακολουθώντας αυτό τον ρυθμό, το 2100 οι απόγονοί μας θα είναι μόλις 2,3 εκατομμύρια.

Άμεσες τραγικές συνέπειες:

• Άμεσο πρόβλημα προστασίας της εδαφικής ακεραιότητος, αφού όχι μόνο δεν θα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες για να στρατευθούν αλλά και ο γενικότερος πληθυσμός θα είναι γερασμένος.

• Άμεσο πρόβλημα κρατικών εσόδων, αφού δεν θα υπάρχει ικανή οικονομική δραστηριότητα με ευθύ αποτέλεσμα  στις κρατικές παροχές και γενικότερα στην αντιμετώπιση των αναγκών, που θα είναι αυξημένες  λόγω της πληθυσμιακής γήρανσης.

• Τελικό αποτέλεσμα η σίγουρη εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους.

Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι με βάση έρευνες που έχουν γίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (Greek Fertility Surveys: 1983,1997,1999) οι Ελληνίδες μπορεί να μην γεννούν, αλλά θα ήθελαν να γεννήσουν! Κάτι που δεν καταγράφεται για π.χ. τις Γερμανίδες. Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες έρευνες, οι Ελληνίδες θα ήθελαν να μπορούν κα κάνουν και τρία και τέσσερα παιδιά.

Οι λόγοι που σταματούν την τεκνοποίηση είναι κυρίως κοινωνικές συνθήκες σχετιζόμενες με την ελλειμματική κρατική μέριμνα, το κόστος γεννήσεων, την δυσκολία ανατροφής και φυσικά και την γενικότερη οικονομική κατάσταση.

Τι μας λέει αυτό το συμπέρασμα σε απλά ελληνικά; Ότι δεν απαιτείται να επέμβουμε στην ψυχοσύνθεση του πληθυσμού ώστε να πυροδοτήσουμε μια φιλοσοφία γεννήσεων, αλλά στις κοινωνικές – κρατικές συνθήκες, οι οποίες είτε δολίως είτε ατυχώς, λειτουργούν ως στραγγαλιστής του ίδιου μας του Έθνους.

Οι ενέργειες που απαιτούνται, πρέπει να σχεδιασθούν σε τοπικό επίπεδο, από φορείς και υπηρεσίες του Ελληνικού Κράτους,  και με γνώμονα την προστασία και την ανάπτυξη του Ελληνικού Έθνους. Για μια ακόμη φορά δεν πρέπει να αφεθούμε στην «μέριμνα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως» οι πολιτικές της οποίας, είναι προφανώς σχεδιασμένες για να επιδεινώσουν παρά λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος αλλά και των υπολοίπων Κρατών Μελών.

Η Χρυσή Αυγή θεωρεί ως καθήκοντα του κράτους:

  • την υπεράσπιση της ζωής (από την σύλληψη μέχρι τον θάνατο),
  • την προστασία της οικογένειας ως θεμελιώδους μονάδας της κοινωνίας, και
  • την υποστήριξη για την αύξηση του πληθυσμού του ελληνικού λαού. 

Η μείωση του ποσοστού των γεννήσεων συμβάλλει σημαντικά στην οικονομική κρίση και στην γήρανση του πληθυσμού. Το κράτος λοιπόν οφείλει να επικεντρωθεί γρήγορα και ενεργά στην επίτευξη του διπλασιασμού του ρυθμού αύξησης του πληθυσμού, τουλάχιστον έως Τ. F.R. 3, 5%.

Τα φορολογικά μέτρα που χτυπούν την οικογένεια, και αποτελούν απτή απόδειξη του εθνομηδενισμού του πολιτικού συστήματος, πρέπει να ακυρωθούν.

Η Χρυσή Αυγή προς τον σκοπό της δημογραφικής ανακάμψεως προτείνει:

  • Κατάργηση του νόμου 821 της 15/9/1978, ο οποίος νομιμοποίησε τις αμβλώσεις, και θεσμοθέτηση βαρέων κυρώσεων για όσους τις διενεργούν.
  • Διενέργεια εκστρατείας πληροφόρησης σχετικά με τις σοβαρές βλάβες που δύνανται  να προκαλέσουν στην σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών οι πρακτικές άμβλωσης. Η άμβλωση είναι φόνος. Οι σύζυγοι γίνονται παιδοκτόνοι αντί να είναι γονείς διότι υπηρετούν την φθορά και τον θάνατο αντί να δίνουν ζωή.
  • Εφαρμογή προγράμματος ψυχολογικής και υλικής βοήθειας για την γυναίκα που δεν προτίθεται να ολοκληρώσει την εγκυμοσύνη, προγράμματος προσανατολισμένου στην γέννηση του παιδιού και, αν χρειαστεί, στην εποπτευόμενη υιοθεσία του από άλλη ελληνική οικογένεια.
  • Απαγόρευση των πρακτικών που δεν σέβονται την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, όπως τα πειράματα επί ανθρώπων και  η συγκομιδή ανθρωπίνων οργάνων με «παλλόμενη καρδιά».
  • Εφάπαξ απόδοση χρηματικής βοήθειας σε κάθε νέο Έλληνα που γεννιέται. Η Χρυσή Αυγή το 2013 συνέταξε Σχέδιο Νόμου για μείωση κατά 80% της κρατικής επιχορήγησης προς τα κόμματα και πρότεινε τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από την ενέργεια αυτή να μοιραστούν στα νέα ελληνόπουλα. Μόνο για το 2013 το κράτος θα εξοικονομούσε 50 εκατομμύρια ευρώ.
  • Οικονομική ενίσχυση των μητέρων που επιλέγουν να μην εργάζονται, ώστε να φροντίσουν οι ίδιες τα παιδιά τους, και αύξηση της επιδότησης για κάθε νεογέννητο.
  • Προτεραιότητα στις πολυμελείς οικογένειες για την αγορά ή ενοικίαση σπιτιού.
  • Προώθηση του προτύπου  της φυσικής οικογένειας. Ενθάρρυνση της εκπαίδευσης για τον σεβασμό και την προστασία της ζωής.
  • Νομοθετική μεταρρύθμιση για την εξασφάλιση της μέγιστης ταχύτητας έγκρισης των διαδικασιών υιοθεσίας από ελληνικές οικογένειες για ελληνόπουλα.
  • Κοινή επιμέλεια των παιδιών σε περιπτώσεις διαζυγίου για την διατήρηση της ισόρροπης ψυχικής ανάπτυξης των τέκνων.
  • Εφαρμογή προγράμματος ενσωμάτωσης των ηλικιωμένων ατόμων σε δράσεις εθελοντισμού. Οι ηλικιωμένοι καθίστανται ιδιαίτερα χρήσιμοι για το υπό ανασυγκρότηση Έθνος, με την έμπειρη κοινωνική δύναμική τους.
  • Τα ωφελήματα των πολυτέκνων ξεκινούν από το 3ο παιδί και θα αυξάνονται για κάθε επιπλέον παιδί.

Το πρόβλημα εισροής μεταναστευτικών ροών:

Στο σημείο αυτό  πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οποιαδήποτε παραπλανητική πρόταση αντιμετώπισης του δημογραφικού ζητήματος με αποδοχή εισροής στον ελληνικό κρατικό χώρο αλλόφυλων πληθυσμών, δεν μπορεί παρά να είναι εκτός από αντεθνική και βλακώδης. Μια τέτοια πολιτική, που σημειωτέον προωθείται μανιωδώς από τα Διευθυντήρια της Ε.Ε. και γίνεται αποδεκτή από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, είναι επιφανειακή, λανθασμένη, προκλητικά δυσλειτουργική και τελικά ύποπτη.

Κατ΄ αρχάς είναι παραπλανητική και Εθνικά απαράδεκτη, καθότι το δημογραφικό πρόβλημα αφορά την διάσωση, διαιώνιση, ανάπτυξη και ευημερία του Ελληνικού Έθνους ειδικώς, και όχι του Κράτους γενικώς. Δεν ψάχνουμε τρόπους να αυξήσουμε τα κρατικά έσοδα, αλλά τους Έλληνες.

Η συμπίεση του δημογραφικού προβλήματος προστασίας των Ελληνικών πληθυσμών, σε χρηματικό ζήτημα κρατικών εσόδων, είναι τουλάχιστον παραπλανητική και ύποπτη ως προς τις προθέσεις. Η συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού ως φωτοδότη της υδρογείου είναι το ζήτημα, κι όχι η εύρεση χρηματοδοτών για διάφορες οικονομικές δραστηριότητες.

Μια τέτοια αντιμετώπιση είναι  επιφανειακή, και προκλητικά δυσλειτουργική.

Αρκεί να την αναλύσουμε ως υπόθεση εργασίας, για να εμφανιστούν τα δομικά της προβλήματα:

  • Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την μείωση του όγκου των εργαζομένων (Εικόνα 3).

Αυτό όμως μόνο υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει στην μείωση του παραγόμενου πλούτου.

Για παράδειγμα, αν εξετάσουμε την περίπτωση της Ιαπωνίας η οποία επί 20 και πλέον έτη βρίσκεται σε δημογραφική γήρανση (Εικόνα 4), θα διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο δεν βρίσκεται σε μείωση του Α.Ε.Π. αλλά βρίσκεται και σε ελαφρά άνοδο (Εικόνα 5). Κατατάσσεται δε διεθνώς στις μεγαλύτερες οικονομίες, μετά τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Κίνα. Και αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που έχει από τις αυστηρότερες νομοθεσίες για την απαγόρευση της μεταναστεύσεως.

Σε αντίθεση λοιπόν, με ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν οι υποστηρικτές του Διεθνισμού και της Παγκοσμιοποίησης, μια χώρα  μπορεί να φθίνει δημογραφικά αλλά ταυτόχρονα, να αναπτύσσεται οικονομικά. Άλλα τέτοια παραδείγματα είναι η Ρωσική Ομοσπονδία  η οποία στηρίζεται κυρίως στις εξαγωγές πρώτων υλών αλλά και η Πολωνία και η Τσεχία οι οποίες στηρίζονται κυρίως στις εξωτερικές επενδύσεις και το υψηλής κατάρτισης εργατικό δυναμικό τους.

Είναι σαφές πως μια σύγχρονη οικονομία, για την διατήρηση ικανοποιητικών ρυθμών ανάπτυξης, χρειάζεται και επαρκή εργατική δύναμη. Η ποσότητα και η ποιότητα όμως αυτής της εργατικής δύναμης, σχετίζονται άμεσα με την μορφή της εκάστοτε οικονομίας και στην περίπτωση των περισσοτέρων μελών της Ε.Ε. είναι κυρίως τύπου παροχής υπηρεσιών και υψηλής τεχνολογίας.

Δηλαδή το εργατικό δυναμικό που απαιτείται για την ενίσχυση τέτοιων Οικονομιών είναι επιστήμονες και τεχνίτες και γενικότερα εξειδικευμένο προσωπικό και όχι ανειδίκευτοι και ουσιαστικά αμόρφωτοι Αφρικανοί και Ασιάτες, οι οποίοι είτε επιβιώνουν χάριν προνοιακών παροχών κι επιδομάτων, είτε υποαπασχολούνται με κρατικές, βασικά, επιδοτήσεις. Εξ ου και η επιτυχής ένταξη των νέων Ελλήνων (υψηλά κατηρτισμένων μεταναστών) στην Ε.Ε.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε την αποκάλυψη που έκανε στους Financial Times, το 2017 η Γερμανίδα υπουργός Aydan Oroguz (μετανάστρια τρίτης γενιάς και η ίδια) αρμόδια για θέματα Μετανάστευσης και Ενσωμάτωσης Προσφύγων. Η Γερμανίδα Υπουργός είπε ότι:

  • τα ¾ των νεοεισαχθέντων μεταναστών στην χώρα δεν πρόκειται να βρουν εργασία για τα επόμενα 5-10 έτη
  • μόλις το 17% αυτών, έχει κάποιου είδους απασχόληση
  • η Γερμανία δέχεται μετανάστες με ανθρωπιστικά και όχι οικονομικά κίνητρα

Παραδέχθηκε λοιπόν ανοιχτά, ότι τουλάχιστον για μια οικονομική γενιά, τίποτε δεν θα συνεισφέρουν στην Γερμανική οικονομία. Αντίθετα θα την απομυζούν για την συντήρηση, εγκατάσταση, περίθαλψη και την γενικότερη «ενσωμάτωσή» τους. Μόνο για το 2016 το κόστος αυτό για την Γερμανία ήταν πάνω από 20 δισεκ. €.

Όχι μόνο λοιπόν η εισροή «μεταναστών» δεν βοηθά την Οικονομία αλλά αντιθέτως την επιβραδύνει. Το επιχείρημα ότι μέσω των μεταναστευτικών ροών θα λυθεί το δημογραφικό και συνεπαγωγικά το οικονομικό πρόβλημα, δεν είναι τελικά παρά μια προσπάθεια, να δικαιολογηθεί η επί της ουσίας αντεργατική και αντεθνική πολιτική, υποδοχής εκατομμυρίων ξένων εργατών (Εικόνα 6).

Όλα τα παραπάνω δυσοίωνα για την ισχυρή Γερμανική Οικονομία, μετατρέπονται σε καταστροφικά, όταν εφαρμοσθούν στην προβληματική και ελλειμματική Ελληνική Οικονομία. Δεν πρέπει λοιπόν να παραπλανώμεθα και να δεχόμαστε έωλα επιχειρήματα, και ύποπτες μεθοδεύσεις.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα το δημογραφικό ζήτημα, δημιουργεί και ένα ιδιαίτερα σοβαρό κενό ασφαλείας, με την έλλειψη στρατεύσιμου δυναμικού και την ερήμωση των απομακρυσμένων και ακριτικών περιοχών. Πρόβλημα που προφανώς δεν γίνεται να αντιμετωπισθεί με πληθυσμούς ξένους, συντριπτικά ομόθρησκους με τους εξ ανατολών κακοπροαίρετους γείτονές μας, τούρκους.

Ποιο παράδειγμα χώρας υπάρχει, που η εισροή αλλόφυλων και αλλόθρησκων πληθυσμών οδήγησε στην ευημερία και στην κοινωνική ειρήνη; Δυστυχώς για τους εμπνευστές αυτής της ιδέας, κανένα. Και τα οικονομικά αλλά και τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από όσες χώρες εφήρμοσαν στο παρελθόν τέτοιες πρακτικές είναι τεράστια και δυσανάλογα αρνητικά, σε σχέση με τις όποιες ωφέλειες.

Απέναντι λοιπόν σε όλα αυτά τα απογοητευτικά και δυσοίωνα νούμερα που καταδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα για το Ελληνικό Έθνος στις επόμενες δεκαετίες, υπάρχει η αισιόδοξη διαπίστωση ότι αυτό που απαιτείται για την ανατροπή της καταστάσεως είναι ορθή κρατική μέριμνα. Άμεσα και χωρίς να χαθεί άλλος χρόνος.

Αυτό που απαιτείται είναι μια Εθνική Κυβέρνηση που θα ξαναβάλει στο κέντρο του κράτους τον Έλληνα και ως στόχο την καταξίωση της Ελλάδος στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής και της Μεσογείου.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ:

ΕΙΚΟΝΑ 1

ΕΙΚΟΝΑ 2

ΕΙΚΟΝΑ 3

ΕΙΚΟΝΑ 4

ΕΙΚΟΝΑ 5

Advertisements

Ελένη Γκατζογιάννη: Θυμηθείτε, παιδιά μου!..

IMG_20180827_122733

Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, καταδικάζεται σε θάνατο από “δικαστήριο” του “Δημοκρατικού Στρατού”. Το “έγκλημά” της είναι ότι οργάνωσε την διαφυγή των παιδιών της, της μάνας, της αδελφής και της ανηψιάς της, και άλλων συχωριανών, 20 ατόμων συνολικά, ώστε να μην οδηγηθούν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα των σοσιαλιστικών παραδείσων. Εκτελέστηκε την επομένη, 28 Αυγούστου. Ηταν 41 ετών.

IMG_20180827_122444

Χρόνια αργότερα, ο μοναχογιός της, θα αναζητήσει τους δολοφόνους της μάνας του. Και θα βρει τον Κατή που την καταδίκασε. Δεν θα τον σκοτώσει. Θα γράψει όμως ένα βιβλίο που θα κάνει γνωστή την ιστορία της Ελένης σε 26 γλώσσες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

«Στις 28 Αυγούστου 1948, μια ζεστή αποπνιχτική μέρα, γύρω στις δωδεκάμισι, μερικές χωριάτισσες ζαλωμένες ξύλα κατέβαιναν ένα απόκρημνο μονοπάτι πάνω από το χωριό Λια, έναν οικισμό με σταχτιά λιθόχτιστα σπίτια σε μια βουνοπλαγιά κάτω ακριβώς από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όπως οι γυναίκες αντίκρισαν το χωριό στα πόδια τους, απάντησαν μια φριχτή συνοδεία.

Μπροστά και πίσω, κρατώντας τουφέκια, ήσαν κάμποσοι από τους κομμουνιστές αντάρτες, που κατείχαν το χωριό τους τελευταίους εννιά μήνες —ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα συνεχιζόταν. Φρουρούσαν δεκατρείς δεσμώτες, που βάδιζαν για εκτέλεση ξυπόλυτοι, τα πόδια τους μαύρα και πρησμένα από το φάλαγγα. Κάποιος, ανήμπορος από το ξύλο να βαδίσει ή έστω ν’ ανακαθίσει, ήταν δεμένος πάνω σ’ ένα μουλάρι.

Ανάμεσα στους κατάδικους ήσαν και πέντε χωριανοί του Λια: Τρεις άντρες και δύο γυναίκες. Η πιο ηλικιωμένη σκουντούφλαγε με το χαμένο βλέμμα της τρέλας. Ήταν η θεία μου Αλέξω Γκατζογιάννη, πενήντα έξι χρονών. Η νεότερη, με καστανωπά μαλλιά, γαλανά μάτια και ξεσκισμένο λουλακί φουστάνι, έπιασε το βλέμμα από τις συγχωριανές της και κούνησε το κεφάλι της. Ήταν η μάνα μου, Ελένη Γκατζογιάννη, σαράντα ενός χρονών…».

IMG_20180827_122433 (1)

Βρισκόμαστε στο 1985. Το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη γίνεται ταινία. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν δίνει άδεια να πραγματοποιηθούν τα γυρίσματα στην Ηπειρο, και η ταινία γυρίζεται στην Ισπανία.

Αλλά και η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους είναι επεισοδιακή.

Είδα την ταινία στους Αμπελοκήπους. Εξω από τον κινηματογράφο μαζεμένοι οι ρεμπεσκέδες του ΚΚΕ , μας προπηλάκιζαν, έκλειναν τον κλοιό γύρω μας, πετούσαν αντικείμενα. Μερικούς μήνες μετά, θα ενταχθώ στην Νεολαία ΕΠΕΝ.

Η Αριστερή τρομοκρατία των αδίστακτων αήθων κομμουνιστών συνεχίζεται, τότε και τώρα το ίδιο απάνθρωπη, το ίδιο εγκληματική.

Λια 1948- Αμπελόκηποι 1985 – Αθήνα 2018

Οσοι ξεχνούν, είναι καταδικασμένοι να ξαναζήσουν την τραγική ιστορία.

Δεν ξεχνούμε. Αλλωστε, μόνον ο Θεός μπορεί να τους συγχωρέσει τα εγκλήματά τους.

ΕΔ

27 Αυγούστου: Του Αγίου Φανουρίου

Άγιος-Φανούριος

Χαμογελαστός, σεμνά, σχεδόν συνεσταλμένα, κοιτάζει από την εικόνα του, ο Άγιος Φανούριος.

Φύλακας εν εγρηγόρσει, προσέχει κάθε χαμένο πραγματάκι που έβαλα σε λάθος σημείο, πάνω στην βιασύνη ή στον φόρτο της σκέψης.

Έχειμια αθώα έκφραση ο Άγιος αυτός, θαρρείς συνένοχος στις αφηρημάδες της καθημερινότητας, «πού ακούμπησα, να πάρει η ευχή, την δαχτυλήθρα;», «πού πήγε το ευλογημένο καπάκι;», και με μια συγκατάβαση αδελφική «τι μου δίνεις να σ’ το βρω;»-«βρες το μου, και θα σου φτιάξω μια πιτούλα!». Και,τσουπ, εμφανίζει εκεί όπου άπαντες έχουμε αποτύχει να θυμηθούμε πού το αφήσαμε,το κλειδί, τα γυαλιά, το μισοραμμένο ρούχο.

Ο Άγιος Φανούριος είναι ο Άγιος για τα δύσκολα, αυτός που με προσγειώνει στην μακάρια υλικότητα της ζωής. Οπως εκείνος δεν μου χαλάει χατίρι, έτσι δεν του χαλώ την χάρη κι εγώ. Και, ω του θαύματος! Σαν δέσω την ποδιά μου, και καταπιαστώ με το κρησάρισμα και το αλεύρι που πέφτει στην πήλινη γαβάθα σαν το χιόνι, με το κονιάκ να ανταμώνει μεθυστικά τον χυμό του πορτοκαλιού και τα κανελλογαρύφαλλα, και μετά τον αρχικό δισταγμό –εκείνη την μικρή κρίσιμη στιγμή που κρέμεται από μια κλωστή το ναι ή το όχι- όταν βουτήξω τα χέρια μου στον χυλό της μελλοντικής φανουρόπιτας, ο κόσμοςέρχεται στα ίσια του. Ριστάρτ. Έσφαλα, πλήρωσα τα δέοντα, σε ευχαριστώ, πάμε να κάνουμε νέα αρχή παρακάτω.

Από τα πολύ πολύ παλιά χρόνια, αρέσει στους ανθρώπους να καλοπιάνουν τους θεούς τους. Μπορεί να μένουν σε σπηλιές ή σε μαρμαροπελεκημένα παλάτια, όμως ανάμεσα στα σπασμένα πιατάκια και τις ζωγραφισμένες στάμνες, γύρω από μικρές άγιες τράπεζες, καίνε σπόρια, φρούτα και καρπούς κι αφήνουν πιτούλες τυλιγμένες στο μέλι, για να γλυκαθούν οι θεοί και να τους φανερώσουν ανθρώπους, πράγματα, ελπίδες και πραγματικότητες μελλούμενες. Έτσι ο κόσμος ο ορατός, ο ενσαρκωμένος, μοιράζεται με τον κόσμο τον αόρατο, τις χαρές της ζωής. Κι ο κόσμος ο αόρατος, που στερείται τις αισθήσεις των θνητών, στέλνει στους ανθρώπους μια πνοή από το σύμπαν της αθανασίας, εκεί όπου δεν υπάρχει λύπη, αλλά δεν υπάρχει και γέλιο, μια συμβουλή πολύτιμη, μια ενόραση που δεν την πιάνει το μάτι του ανθρώπου, μια απάντηση, κι ας είναι η ερώτηση «πού είναι το αγαπημένο κουκλάκι του παιδιού που έχει πλαντάξει στο κλάμα και δεν μπορώ να το βρω; Σώσε άγιέ μου, θα σκάσω!».

Η μειλίχια έκφραση του Αγίου, γλυκαίνει την ανθρώπινη ψυχή. Είναι κι η ευχή που συνοδεύει το μοίρασμα της πίτας «Θεός σχωρέσ’ την μανούλα του Αγίου Φανουρίου!», που δημιουργεί μια επιπλέον συμπάθεια για αυτόν τον αγιο που ήταν στρατιωτικός, μα όχι ιππέας σαν το δίδυμο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, Γεώργιο και Δημήτριο, αλλά πεζικάριος, και κρατά ένα κερί, αντί για σπαθί και δόρυ, σαν να μάχεται αυτός με την φλόγα του νου του.

Εκεί λοιπόν που το καλοκαίρι πάει να φύγει, στις 27 Αυγούστου, έχει βάλει η εκκλησία τον νεαρό Άγιο, να βρίσκει με το κεράκι του τα απολεσθέντα και τα ευχούμενα.

Είναι μαγευτική και συνάμα συγκλονιστική  αυτή η οικειότητα που έχουμε οι Έλληνες με τους θεούς μας. ΈναςΆγιος ή μια Αγία για κάθε επάγγελμα, άλλος για τους ράφτες, άλλος για τους πυροσβέστες. Και μην πει κανείς πως είναι τάχα πράγματα παλιά και ξεπερασμένα, δικαιολογίες για τους χοντρόπετσους και τους οκνηρούς. Σε μια εκκλησία των Αθηνών είδα τον Απόστολο Παύλο, ως προστάτη των επαγγελματιών Δημοσίων Σχέσεων. Ευλογημένος λαός, άμα θέλουμε, με τα πόδια να χτυπούν ρυθμικά την γη, και τα μάτια σηκωμένα στον ουρανό.

Η Φανουρόπιτα

Την ετοιμασία της Φανουρόπιτας ξεκινούμε από την παραμονή της εορτής. Για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε  9 υλικά (αν δεν φτάνουν , κάνουν και 7, κι αν θέλουμε το παραπάνω μπορούμε 12-αθάνατη ελληνική ευελιξία και εφευρετικότητα!)

* 4 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ή μαλακό, με προσθήκη 1 κ.γ. σόδα και μπέικινγκ πάουντερ)

* 1 κ. γλυκού  κανέλογαρύφαλλα κοπανισμένα

* 1 φλιτζάνι του τσαγιού καλόλάδι

* 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

1 φλυτζάνι του ελληνικού καφέ κονιάκ (ή άλλο ποτό της αρεσκείαςμας)

* 12 κ. σούπας χυμό πορτοκαλιού

* ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού (βιολογικό, όχι κερωμένο)

* 1 φλιτζάνι σταφίδες (ξανθές, μελαχρινές ή κι απ’ τις δυο)

* 1/2 φλιτζάνι καρυδόψιχα χοντροκοπανισμένη

* ζάχαρη άχνη

Ανακατεύουμε το αλεύρι με την κανέλα. Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε το λάδι, την ζάχαρη, τον χυμό πορτοκαλιού  και το ξύσμα λεμονιού, και τα αναμειγνύουμε μέχρι να δέσουν. Προσθέτουμε το αλεύρι, τις σταφίδες και τα καρύδια, και τα ανακατεύουμε καλά ώσπου να γίνει ένα μείγμα παχύρρευστο, ούτε σφιχτό, ούτε υδαρές. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Αλείφουμε με λάδι ένα ταψί Νο 32 και το πασπαλίζουμε ελαφρά με αλεύρι, για να ξεκολλάει η πίτα όταν έρθει η ώρα να την βγάλουμε. Ρίχνουμε το μείγμα. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο επί 45′ (ή ανάλογα με τις επιδόσεις του φούρνου όπως ξέρουμε). Το βγάζουμε, κι όταν κρυώσει καλά, αφαιρούμε την πίτα από το ταψί, είτε ανοίγοντας την σούστα, είτε αναποδογυρίζοντας ελαφρά. Κοσκινίζουμε από πάνω ζάχαρη άχνη. Την πηγαίνουμε το πρωί της γιορτής του Αγίου στην εκκλησία να την διαβάσει ο ιερέας. Την κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια και την μοιράζουμε στον ιερέα, και στους πιστούς. Παίρνουμε ευλογία και για το σπίτι μας. Χρόνια Πολλά!

Ε.Δ.

Εγκλημα στο Μάτι : Ψέματα, ψέματα, ψέματα!

Χωρίς τίτλο.png

Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης ότι «τώρα δεν είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες» για την καταστροφική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική, ένα σκοπό έχουν: να συγκαλύψουν τους ενόχους. Τους ενόχους που έχουν εξαφανιστεί ελπίζοντας ή μάλλον γνωρίζοντας ότι η σιωπή είναι χρυσός, και τα άθλια καμώματά τους θα ξεχαστούν. Εμείς, θα φροντίζουμε να μην ξεχαστούν, και να αποδοθεί δικαιοσύνη στους αδικοχαμένους που βασάνισαν φριχτά, και στις οικογένειές τους.

Παλιό το κόλπο τους. Παλιό, όσο και οι πυρκαγιές που ξεπήδησαν από την Μεταπολίτευση και δώθε, και λιανίζουν το φυσικό περιβάλλον, την εθνική οικονομία, εσχάτως και τις ζωές τις ίδιες των Ελλήνων, με τις φλόγες να διασχίζουν τέσσερεις λωρίδες κυκλοφορίας στην λεωφόρο Μαραθώνος, όπως στις αρχές της Μεταπολίτευσης οι κουκουνάρες διέσχιζαν τον Πατραϊκό κόλπο.

Ψέματα, ψέματα, ψέματα!

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν διαχρονικά ευθύνες για την εγκατάλειψη του ελληνικού λαού σε φωτιές και πλημμύρες. Έχει ευθύνες για την μη-οργάνωση, για την αποσάθρωση, για την ολιγωρία στον εξοπλισμό και στην ανανέωση των μέσων που διαθέτει το Πυροσβεστικό Σώμα προκειμένου να πράξει το χρέος του, με αυταπάρνηση αλλά με στοιχειώδη ασφάλεια των περιφρονητικά αποκαλουμένων «ενστόλων».

ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Σία, δεν θέλουν να απαντήσουν στους πληγέντες και στους συγγενείς των θυμάτων, αλλά τα ερωτήματα είναι αμείλικτά, και οι ευθύνεςπρέπειεπιτέλους να αποδοθούν σε όσους από ανικανότητα ή αμέλεια είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή και την τραγική απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Η εκατόμβη των θυμάτων στο Μάτι, ας αλλάξει επιτέλους όχι κάτι, αλλά πολλά.

Εάν πράγματι θέλουμε να μην υπάρξει επανάληψη της τραγωδίας, τα ακόλουθα θεμελιώδη ερωτήματαπρέπει, μεταξύ πολλών άλλων, να απαντηθούν.

1) Πού είναι και τι κάνει το κράτος για να προστατέψει όπως έχεικαθήκον τους πολίτες του;

«Ακραία» καιρικά φαινόμενα θα υπάρχουν πάντοτε. Επειδή όμως δεν ζούμε στα σπήλαια αλλά έχουμε πλέον τα μέσα να προστατέψουμεεαυτούς , θα πρέπει το κράτος, δηλαδή η πολιτική ηγεσία, δηλαδή οι Πρωθυπουργός-υπουργός ΠροΠο και Περιφερειάρχης, να μας πουν: Υπάρχουν σχέδια πολιτικής προστασίαςγια πυρκαγιές, πλημμύρες, και όλα όσα συμβαίνουν κάθε χρόνο, και οπωσδήποτε δεν είναι απρόβλεπτα σαν την βροχή από ακρίδες του Φαραώ, αλλά καταστάσεις τις οποίες σε μικρότερη ή μεγαλύτερη κλίμακα η Ελλάδα τις έχει ξαναζήσει, αλλά ως φαίνεται η ηγεσία της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει;

2) Πότε θα τελειώνουμε με το παραμύθι των «αυθαιρέτων»; Ας είμαστε ειλικρινείς, όλη η Ελλάδα όπως και ολόκληρος ο πλανήτης κάποτε χτίστηκαν αυθαίρετα. Την Ακρόπολη την βρήκαμε, δεν την χωροθετήσαμε φέτος, αλλά χτίσαμε την ζωή μας γύρω της. Τα αυθαίρετα υπάρχουν και είναι πλέον αδύνατον, ιδιαίτερα με την οικονομική κρίση και τα μνημόνια που έφεραν οι πολιτικοί της Μεταπολίτευσης, να μετακινηθούν. Επομένως κάποτε η Πολιτεία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, και με την επιβολή των σχετικών τελών στους Δήμους, να προσφέρει θεμελιώδεις και ασφαλείς ευκολίες στους πολίτες: δρόμους, ασφάλεια, καθαριότητα. Δεν μπορεί ένα κτίσμα να είναι νόμιμο για να πληρώνει ΕΝΦΙΑ αλλά παράνομο για να έχει αποχέτευση για τα όμβρια ύδατα και τακτική αποψίλωση κατά τους θερινούς μήνες.

3) Ας είμαστε πραγματιστές. Η Μάνδρα, όπου έχασαν αδίκως την ζωή τους δεκάδες Έλληνες και σπίτια και επιχειρήσεις καταστράφηκαν, δεν πρόκειται να μετακινηθεί. Είναι όμως χτισμένη κοντά σε μεγάλο οδικό άξονα για τον οποίο έχουν (;) γίνει οι αναγκαίες προβλέψεις για περιπτώσεις έντονων  βροχοπτώσεων. Αλλά και στην περίπτωση της πυρκαγιάς, το Μάτι, ο Άγιος Ανδρέας και η Ραφήνα, πάνω σε μεγάλο οδικό άξονα βρίσκονται. Πού είναι η πρόβλεψη των κατασκευαστών, των Δήμων, της Περιφέρειας για τους δρόμους και την ασφαλή διέλευση των πολιτών σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης;

4) Πού είναι η στοιχειώδης μέριμνα, να βγουν τα περιπολικά και οι μηχανές της Αστυνομίας να οδηγήσουν σε ασφαλή σημεία τους κινδυνεύοντες; Γιατί δεν χτύπησαν ούτε οι καμπάνες των εκκλησιών, όπως γινόταν τον παλιό καιρό στα χωριά; Προοδεύσαμε τόσο λόγω ΣΥΡΙΖαίων αθέων που θεωρήθηκε μπανάλ να χτυπήσουν οι καμπάνες;

5) Είχαν σχέδιο οι Δήμοι, η Πολιτική Προστασία και η Περιφέρεια για το πού θα οδηγηθούν οι πολίτες σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης; Υπήρχε σχέδιο διαφυγής, και αν όχι ποιοι ευθύνονται; Έχουν όνομα και πρέπει αν υποστούν τις συνέπειες.

6) Τι δίδαξε το κράτος η πυρκαγιά στην Ηλεία, το 2007; Τίποτε; Κανένας σχεδιασμός ώστε να αποκλειστεί ο εγκλωβισμός ανθρώπων σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, στον ευρύτερο αστικό ιστό της πρωτεύουσας; Κανένα κόκκινο κουδούνι για την εκκένωση και την ασφαλή περαίωση των πολιτών σε ασφαλή σημεία; Σε περίπτωση πολέμου, υπάρχει άραγε πρόβλεψη;

7) Όπως έχουμε αναδείξει σε άρθρα και συνεντεύξεις που έχουμε δημοσιεύσει στην ΕΜΠΡΟΣ, η κομματοκρατία και η συνακόλουθη αναξιοκρατία, μαζί με τα μνημόνια, έχουν μειώσει δραματικά την επιχειρησιακή ετοιμότητα του Πυροσβεστικού Σώματος. Οι Πυροσβέστες (οι… «ταβλαδόροι» που τους αναζητούν όλοι όταν τους χρειάζονται, όπως και τους «μπάτσους») κάνουν την δουλειά τους με πατέντες στον πεπαλαιωμένο εξοπλισμό τους, από φιλότιμο και μόνο, ενώ το δημόσιο χρήμα σπαταλιέται ανερυθρίαστα σε αμφιβόλου ποιότητος θεάματα, για να είμαστε επιεικείς και κόσμιοι. Ποιος ευθύνεται, των κομματικών συνδικαλιστών συμπεριλαμβανομένων;

8) Υπάρχει πρόβλεψη στην δημόσια εκπαίδευση, αυτή  που μεριμνά για την διευμφυλική και πολυπολιτισμική παιδεία των Ελληνόπουλων, για μαθήματα αυτοπροστασίας και αλληλοβοήθειας σε περιπτώσεις σεισμών, πλημμυρών και πυρκαγιών, ώστε να μην χάνονται τα σπάνια πλέον αγγελούδια μας στα καλά του καθουμένου, βυθίζοντας την χώρα και τις οικογένειές τους στην θλίψη και στον ανείπωτο πόνο; Οργανώνονται από τους Δήμους ασκήσεις προετοιμασίες του πληθυσμού για σεισμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες, και πολεμική σύρραξη;

9) Γιατί καταργήθηκε η Αγροφυλακή η οποία θα μπορούσε επιτυχώς να προλαμβάνει την εμφάνιση και την εξάπλωση πυρκαγιών;

10) Μια μέρα πριν την τραγωδία, στις 22 Ιουλίου, εκδόθηκε ανακοίνωση για πολύ υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς (Επίπεδο 4). Πόσο σοβαρά λήφθηκε υπ’ όψιν από τους υπευθύνους; Και γιατί δεν ανέβηκε σε Επίπεδο 5 ώστε ο κρατικός μηχανισμός να τεθεί σε υψηλότερο συναγερμό και με ταχύτερα αντανακλαστικά;  Αντίθετα,  ο Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ στις 19 Ιουλίου, στην οποία διαβεβαίωνε ότι υπάρχει σχέδιο και ότι ο μηχανισμός δασοπυρόσβεσης είναι σε πλήρη ετοιμότητα!

11) Με δεδομένη την αφασία του Πρωθυπουργού-τουρίστα την οποίαν έχουμε διαπιστώσει πολλάκις, και την διαπιστώσαμε και τώρα με τις ερωτήσεις περί… αεροπλάνων την νύχτα και πιθανότητας… βροχής, την ανικανότητα του Τόσκα, την ανυπαρξία της Δούρου και τα ψεύδη του Ψινάκη, πιστεύει κανείς ότι κάποιος στην κυβέρνηση ή στην δημόσια διοίκηση, έχει  συναίσθηση της καταστάσεως και αίσθημα ευθύνης;

12) Μήπως τελικά η κυβέρνηση και η Περιφέρεια σήκωσαν τα χέρια και το μόνο που ενδιαφέρει είναι να αποτινάξουν το βάρος από επάνω τους, παρουσιάζοντας την κατάσταση ως ανεξέλεγκτη (γιατί κανείς τους δεν μερίμνησε να την προλάβει και να την ελέγξει!)

Οι εκατοντάδες νεκροί, τραυματίες, εκτοπισμένοι πυρόπληκτοι, και ολόκληρος ο Ελληνικός λαός έχουν δικαίωμα να μάθουν. Και θα απαιτήσουν να μάθουν.

ΕΔ

(Φ. 262)

Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Χωρίς τίτλο.png

Oταν στις 24 Ιουλίου 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατέβαινε από το αεροπλάνο που του διέθεσε η προεδρεία της Γαλλικής Δημοκρατίας,  στην Αθήνα , προερχόμενος εκ Παρισίων, λίγοι μπορούσαν να προβλέψουν την έκταση των συμφορών που  επεφύλασσε για την Ελλάδα.

Η ανατροπή του προέδρου της Δημοκρατίας  συνταγματάρχη Παπαδόπουλου (1/6-25/11-1973) έφερε στην Αθήνα την κυβέρνηση του προέδρου της Δημοκρατίας στρατηγού Γκιζίκη (25/11/1973-17/12/1974) που όρκισε πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, πάνω από το πληγωμένο σώμα της Κύπρου, μετά την τουρκική εισβολή, τέσσερεις μέρες πριν, στις 20 Ιουλίου 1974.

Βάζοντας κάτω την αλληλοδιαδοχή των γεγονότων, γίνεται εμφανές στον καθένα, ότι δημιουργήθηκε μια εθνική τραγωδία, πραγματοποιήθηκε ένας εθνικός ακρωτηριασμός, η Κύπρος θυσιάστηκε, για να έρθει ο Καραμανλής και να εγκαθιδρυθεί το καθεστώς της Μεταπολιτεύσεως στην Ελλάδα.

Δείγμα του τι επρόκειτο να ακολουθήσει, είναι η δεύτερη τουρκική εισβολή, ο «Αττίλας ΙΙ», στις 14 Αυγούστου 1974, επί Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας Καραμανλή. Ενώ με τον «Αττίλα Ι», η Τουρκία κατέλαβε χάρις στην σθεναρή αντίσταση των Ελλήνων στρατιωτικών Ελλάδος και Κύπρου μόλις το 7% της μεγαλονήσου, με τον «Αττίλα ΙΙ» παγίωσε και εξακολουθεί να κατέχει το 36,2% του νησιού. Αυτό είναι έργο Καραμανλή.

Τι έφεραν τα πρώτα χρόνια της Μεταπολιτεύσεως με την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας;

-Την τουρκική κατοχή της Κύπρου

-Την υποβάθμιση της Ελληνικής Γλώσσας και την διάλυση της Παιδείας, με τις μεταρρυθμίσεις του Γεωργίου Ράλλη.

-Την νομιμοποίηση των αμβλώσεων, δηλαδή της ειδεχθούς παιδοκτονίας από την ίδια την μητέρα, χάρις στην υπουργό της Νέας Δημοκρατίας, Βιργινία Τσουδερού.

– Την νομιμοποίηση και αγιοποίηση του ΚΚΕ, αυτού που αιματοκύλισε την Ελλάδα, και ηττήθηκε δια των όπλων χάρις στις θυσίες χιλιάδων Ελλήνων, και με θύματα αθώους πατριώτες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Η δεύτερη περίοδος της Μεταπολιτεύσεως, με την άνοδο στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στις 18/10/1981, κατέφερε καίρια πλήγματα στον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος.

Η περίοδος της ΠΑΣΟΚικής διακυβέρνησης είναι συνώνυμη της λαμογιάς, της κουτοπονηριάς, του «ει νεκροί ουκ εγείρονται, φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν». Η ασυδοσία, η υπερπαραγωγή πολιτισμικών υποπροϊόντων, η κατάλυση των παραδοσιακών ρόλων της οικογένειας, είναι μερικά μόνον από τα επιτεύγματα της Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας του ΠΑΣΟΚ.

Την τρίτη περίοδο Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας, έπεσαν οι μάσκες των πολιτικών αντιπαραθέσεων, όταν το 1989, η «Δεξιά» Νέα Δημοκρατία συγκυβέρνησε με το ΚΚΕ, αποκαλύπτοντας τον ύπουλο και καταστροφικό της ρόλο για την Ελλάδα, την πολιτική και την κοινωνία.

Χωρίς τίτλο.png

Η ολική επαναφορά του ΠΑΣΟΚ με την κυβέρνηση Σημίτη κατέφερε νέα καίρια χτυπήματα στην χώρα, και μια νέα εθνική τραγωδία.

-Επέβαλε την αλλαγή νομίσματος και την χρήση του ευρώ, χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, όπως συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και όπως θα έπρεπε να συμβεί για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Το ευρώ, με τον τρόπο που εισήχθη, και με τα παραποιημένα στοιχεία τα οποία δόθηκαν στους Ευρωπαίους προκειμένου να γίνει η Ελλάδα δεκτή στους «εκλεκτούς» του ευρώ, κατέστρεψε τις ελληνικές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, έβαλε το χέρι στο πορτοφόλι των Ελλήνων και έκτοτε δεν το έχει βγάλει.

-Επέφερε την εθνική τραγωδία των Ιμίων, τον θάνατο τριών Ελλήνων αξιωματικών, και επέβαλε τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.

Η διακυβέρνηση Κώστα Καραμανλή (2004-2009) αύξησε το χρέος της χώρας, μια αύξηση στην οποία μεγάλο ρόλο έπαιξε και το φαγοπότι των Olympic Games. Επί των ημερών του, τον Δεκέμβριο του 2008, σημειώθηκαν τα έκτροπα που οδήγησαν στην καταστροφή του εμπορικού κέντρου των Αθηνών, με αφορμή την δολοφονία Γρηγορόπουλου, νομιμοποιήθηκε και κατέστη «θεσμός» η προστατευμένη βία των «γνωστών-αγνώστων» καλόπαιδων του Συστήματος.

Η Μεταπολιτευτική Δημοκρατία δικαιώθηκε με την διακυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. Αυτού που προσκάλεσε στην Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, βάζοντας την χώρα στον ζυγό των τοκογλύφων από όπου δέκα χρόνια αργότερα δεν έχει βγει, ούτε πρόκειται να βγει υπό τις τρέχουσες πολιτικές συνθήκες μέχρι το 2060.

Η δεύτερη μνημονιακή κυβέρνηση, αυτή του τραπεζίτη Παπαδήμου με την συμμετοχή του ακροδεξιού ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, επισφράγισε το ξεπούλημα της χώρας στους δανειστές των κομμάτων της Μεταπολίτευσης, με τις ευλογίες της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας ο αρχηγός Αντώνης Σαμαράς της παρέσχε ψήφο εμπιστοσύνης.

Η διακυβέρνηση Σαμαρά (2012-2015), χαρακτηρίστηκε από

-την δουλική της προσήλωση στα κελεύσματα των Σιωνιστών

-την χολυγουντιανής σκηνοθεσίας δίωξη των πολιτικών της αντιπάλων Εθνικιστών, τις παράνομες και αντισυνταγματικές φυλακίσεις του Αρχηγού και βουλευτών της Χρυσής Αυγής, την ανεξιχνίαστη ως σήμερα δολοφονία δύο νέων Χρυσαυγιτών την 1-11-2013 στο Νέο Ηράκλειο Αττικής.

-Τα σκάνδαλα SIEMENS και NOVARTIS τα οποία ακόμη δεν έχουν διαλευκανθεί και δεν έχουν επιστραφεί τα χρήματα που στοίχησαν στον ελληνικό λαό.

Η τρέχουσα διακυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, έχει ήδη σημαδέψει την χώρα με

-την επιβολή νέου μνημονίου και «μεσοπρόθεσμων» μέτρων σκληρής και αντιλαϊκής λιτότητας.

-Κατάλυση της θέλησης του λαού με την περιφρόνηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015.

-Παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

-Πολιτική υποτέλειας και οσφυοκαμψίας.

-Ενώ ετοιμάζει μια πρωτοφανή λαίλαπα από παραχωρήσεις στους τούρκους και τους αλβανούς, στην Θράκη και στην Ήπειρο.

Χωρίς τίτλο.png

Ούτε μία από τις κυβερνήσεις της Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας δεν μπορεί, δεν θέλει και δεν  δικαιούται να πει ότι παρήγαγε εθνικό έργο. Η Μεταπολιτευτική Δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε πάνω στην προδοσία της Κύπρου, τελειώνει πάνω στην προδοσία της Μακεδονίας. ΩΣ ΕΔΩ!

 

Ε.Δ.

(Φ. 260)

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΛΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

bonfire 1914

 

«Μιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλεπαν

κι αυτοί γελούσαν.

Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό

πάνω νερά∙

να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο

στα τυφλά πεισματάρης

και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

σαν το πολύροζο λιόδεντρο –

άφησε κι ας γελούν.

Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος

στη σημερινή πνιγερή μοναξιά

στ’ αφανισμένο τούτο παρόν –

άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής

υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας».

Γιώργος Σεφέρης

«Θερινό Ηλιοστάσι- Θ΄»

Μικρό παιδί περνούσα τα καλοκαίρια σε ένα νησί γειτονικό στην Αθήνα. Η ημερήσια διάταξη περιελάμβανε πρωινή πεζοπορία, νερό πηγής, μάθημα επιτόπιο των χορταριών και των δέντρων, και αμέτρητες ώρες κολύμπι. Δυο ήταν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών: Τα τζιτζίκια και οι αχινοί.

Μέχρι που ένα καλοκαίρι κατέλαβε ετσιθελικά, απρόοπτα, την κυρίαρχη θέση του στις παιδικές μου αναμνήσεις. Οι φωτιές του Αγιαννιού ξεδιπλώθηκαν σε όλη την παραλία, από πάνω ως κάτω. Κορίτσια κι αγόρια χαχάνιζαν ομάδες-ομάδες, μεσημεριανές κουβέντες, μισάνοιχτα παράθυρα, ψίθυροι και κοκκινισμένα μάγουλα. Κι εκεί, όπως σε όλες τις ιστορίες που αξίζει να διαβάσεις, έκανε την εμφάνισή του ο «κακός μαύρος λύκος». Δεν είναι σίγουρο ότι ήταν πραγματικά κακός. Ήταν όμως βέβαιος για το δίκαιο της εξουσίας του και το κράδαινε με την ίδια απελπισμένη βεβαιότητα που κράδαινε και την μαγκούρα του.

Θυμωμένος, βλοσυρός, πικαρισμένος έκλεινε με θόρυβο παραθυρόφυλλα, επικαλούνταν τον Θεό που χολωνόταν, λέει, με τα αγόρια που δρασκέλιζαν τις φλόγες και τα κορίτσια που έλυναν τα μαλλιά τους κι έριχναν από ένα τσιμπιδάκι στο πλαστικό κανάτι. Γεμισμένο αμίλητο νερό απ’ την πηγή, θα μαρτυρούσε το ξημέρωμα το όνομα εκείνου που θα συντρόφευε αυτό που ονειρεύονταν πως θάναι η ζωή τους. Καταριόταν ο γέρος κι ορκιζόταν πως ποτέ πια δεν θα γινόμασταν μάρτυρες του κλήδονα, πως ήταν εκείνη, σίγουρα, η τελευταία φορά, κι ύστερα θάπεφτε η συντέλεια. Προσώρας σκεφτόμουν πώς θάταν που θάπεφτε η κατάρα πάνω τους, πάνω εκείνων των κοριτσιών και αγοριών που πίστευαν και έκαναν ίδιο κι απαράλαχτο το έθιμο όπως οι μαννάδες κι οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους, μια κι εγώ δεν πιανόμουν λόγω ηλικίας στους έφηβους που συμμετείχαν στην απαγορευμένη μυσταγωγία. Κι αναρωτιόμουν πώς δεν έπεσε ο χαλασμός πάνω στους παππούδες και προσπαππούδες τους που για γενιές χόρευαν και τραγουδούσαν με την ίδια βεβαιότητα το ίδιο εκείνο τραγούδι.

Λίγα χρόνια αργότερα, ξεχασμένη όπως συνήθιζα σε ένα βιβλίο, στο χάζεμα των βράχων και του ήλιου που χάνονταν και ξαναγεννιόταν στον ορίζοντα, δεν πήγα στον κλύδωνα. Μα πήγε η καλή μου φίλη, η Άννα, που μοιραζόμασταν άγουρες, καλοκαιρινές έννοιες και κοροϊδέματα. Και το επόμενο καλοκαίρι, έτσι, αναπάντεχα, λίγο μετά του Αγιαννιού, μ’ έπιασε απ’ το χέρι, και πάνω σε ένα ασπρισμένο αυλόγυρο, δίπλα από τενεκέδες με βασιλικά, μου εκμυστηρεύτηκε ένα μεσημέρι, πως είχε βρει το ταίρι της.

Απειλές, ξόρκια και κατάρες, έγιναν καπνός εκεί στην ασπρισμένη αυλή. Γιατί η ζωή, έχει τον τρόπο της να κλείνει το στόμα σε όσους αμφισβητούν την δύναμή της. Άγρια κι αδιαπραγμάτευτη ξεπετάγεται όπου φανεί υποψία ελπίδας, κι εκεί, σε μια χούφτα χώμα, γραπώνεται, και μεγαλώνει σαν αυθάδικο λουλούδι γιατί αυτή είναι η δύναμή της: να περιφρονεί τις αντιξοότητες, και τους προφήτες, και τα αναθέματα. Και να υπάρχει, χωρίς κανείς να το ζητήσει. Αρκεί να ανοίξει τη χούφτα, να βάλει χάμω το χώμα του, να πιστεύει, και να περιμένει.

Μέρες οικονομικού Αρμαγεδώνος που είναι, αλλά και μέρες καλοκαιριού, ήρθε στο νου μου αυτή η ιστορία.

Τρίβολοι με κουδούνια και λύκοι με δέρατα αρνιών, απειλώντας και βρίζοντας, περιφρονώντας και χλευάζοντας την Πατρίδα και τον Λαό μας, έχουν αμοληθεί και λένε, λένε… Πρόμαχοι τάχα του λαού, του αρνούνται δικαίωμα και ικανότητα να αποφασίζει. Μάγοι και τσαρλατάνοι φοβερίζουν με τις φλόγες της κολάσεως. Δεν ξεσυνερίζομαι εκείνους που φοβούνται. Έμαθαν να κρύβουν ζηλόφθονα στην τσέπη το τάλαντο που τους δόθηκε, και να πορεύονται στα τυφλά και τρομαγμένα σε κάθε θρόισμα, σε κάθε ίσκιο. Δεν τους κατηγορώ που ενώνουν τις φωνές τους με των δημίων. Τα κεφάλια τους, σκυμμένα πάνω στον ποτισμένο στο αίμα, πάγκο του χασάπη, περιμένουν αδιαμαρτύρητα τον δίκαιο χαμό τους.

Διάβαζα το σχόλιο ενός που έλεγε πως προτιμούσε να του κάνουνε κουμάντο οι Εβραίοι και οι Μασόνοι, παρά οι κομμουνιστές που θα μας πάρουν λέει το βιός και θα εγκαθιδρύσουν την κομμουνιστική δικτατορία. Και αγνοούσε ο πολυδιαβασμένος με το ύφος και τον τουπέ αποκριάτικου Δρυίδη, πως καπιταλισμός και κομμουνισμός πάνε χέρι-χέρι, όψεις του ίδιου νομίσματος. Ξεχνούσε ή απέκρυπτε πως οι εκλεκτοί του κόψαν συντάξεις και μισθούς, πήραν σπίτια κι έκλεισαν επιχειρήσεις. Οι εκλεκτοί του έβαλαν στην φυλακή τους Εθνικιστές, κι εκείνοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί, αν όχι οι εντολοδότες της δολοφονίας του Γιώργου και του Μάνου, με εκτελεστικά όργανα το αριστερό παρακράτος.

Το πολιτικό θέατρο του κοινοβουλευτισμού είναι αρκετά παλιό και επαρκώς σχεδιασμένο ώστε να δίνει στο λαό την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας. Λίγο ενδιαφέρει ο ξεπεσμός του. Μα χαίρομαι που η ελληνική φωτιά γλύφει τις αυλές των Φασουλήδων στις Βρυξέλλες και τα γυάλινα κάστρα των χρηματιστών της Νέας Υόρκης, κι εύχομαι να τους δούμε να πέφτουν έντρομοι από τα ψηλά άλογα πούχουν καβαλικέψει και τσαλαπατούν ανθρώπους κι έθνη.

Αν κάτι κατάφεραν οι Ελληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής στα τρία χρόνια της κοινοβουλευτικής τους παρουσίας είναι πως έκαναν χιλιάδες ανθρώπους να πετάξουν το πουκάμισο του φόβου, να βρουν και να πιστέψουν στην πιο βαθιά και αδιάψευστη ουσία τους: την αλήθεια της ράτσας τους. Αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, είναι να εξακολουθήσουμε να βαδίζουμε με τις Ιδέες μας θαλερές και τις Ψυχές μας ακέραιες.

Οι άνθρωποι φεύγουν κι έρχονται στην ζωή. Μα τη δύναμή της ποιος μπορεί να την αμφισβητήσει; Ατάραχη στον δρόμο της καλεί να την ακολουθήσεις. Αντέχεις;

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο Φ. 935 της εφημερίδος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ)

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος για την συμφωνία στο Σκοπιανό: Κανείς δεν δικαιούται να παραχωρήσει το όνομα της Μακεδονίας!ΒΙΝΤΕΟ

ngm-sticky2_(1)__article

Ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος προέβη στην ακόλουθη δήλωση ύστερα από το διάγγελμα του πρωθυπουργού για την συμφωνία στο Σκοπιανό:

“Το όνομα της Μακεδονίας δεν είναι ένα απλό όνομα, είναι η Ψυχή του Έθνους μας, είναι η Ιστορία μας.

Δεν έχει κανένα δικαίωμα ο Αλέξης Τσίπρας και η εθνομηδενιστική του κυβέρνηση να το παραχωρήσει στους σκοπιανούς, όπως και να παραχωρήσει το δικαίωμα «μακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας.

Σλάβος και Μακεδόνας δεν γίνεται! Οι Μακεδόνες είναι υπερήφανοι Έλληνες και ΜΟΝΟ!

Η Χρυσή Αυγή καταγγέλλει την οποιαδήποτε συμφωνία σχεδιάζει η κυβέρνηση και καλεί τον Ελληνικό Λαό σε εγρήγορση”.

Ψινάκης: Από την πρεσβεία του Ισραήλ στην αγκαλιά των ΜΑΤ

unnamed-23

Ολο χαρά και εγκαρδιότητα παραβρέθηκε (ως δήμαρχος Μαραθώνα, ή μήπως ως κάτι άλλο;) ο Ηλίας Ψηνάκης στην δεξίωση για τα 70 χρόνια της ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Μετά το απαραίτητο για κάθε εναγκαλιζόμενο την κεντρική εξουσία προσκύνημα, ο δήμαρχος Μαραθώνα επέλεξε μια αναλόγου εφέ τακτική.

Ο κ. Ψηνάκης κυκλοφορεί  “σιδερόφραχτος”, ενώ οι πολίτες του Δήμου του οποίου δημαρχεύει, διαβιούν απροστάτευτοι, μετά και το κλείσιμο του Αστυνομικού Τμήματος. Αυτό όμως διόλου ενόχλησε τον κ. Ψηνάκη. Μάλιστα,  η εικόνα στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν πρωτοφανής. Εκτός από τους μόνιμους δύο Αστυνομικούς της Ελληνικής Αστυνομίας που τον συνοδεύουν (από ποιους κινδυνεύει άραγε, ο δήμαρχος Μαραθώνα;), σύμφωνα με πληροφορίες προσλαμβάνει εκτάκτως στις συνεδριάσεις και δύο επιπλέον σωματοφύλακες!

psinakis

Αυτό όμως που προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση ήταν η παρουσία διμοιρίας των ΜΑΤ με πλήρη εξάρτηση έξω από την αίθουσα συνεδριάσεων του Δ.Σ.! Προστασία οι φίλοι του Ισραήλ!

Η αγανάκτηση των κατοίκων έχει ξεχειλίσει για την υπόθεση του ΧΥΤΑ Γραμματικού, όμως, όπως φάνηκε στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, ο κ. Ψηνάκης κινείται σε ευθεία γραμμή με την Περιφερειάρχη Ρένα Δούρου.

Προφανώς ο κ. Ψηνάκης έχει πάρει τις αποφάσεις για το πολιτικό του μέλλον, το οποίο δεν περιλαμβάνει τον Δήμο Μαραθώνα και τους δημότες του, τους οποίους  έχει γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων του, εξ ου και οι εναγκαλισμοί με την πρέσβειρα του Ισραήλ.  Οι δημοτικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2019 είναι κοντά και οι βουλευτικές και ευρωεκλογές κοντύτερα…

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Κατάθεση στεφάνου προς τιμήν των τελευταίων υπερασπιστών της Κωνσταντινούπολης: Τρίτη 29 Μαΐου, Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου, 18:45

29maiou__article

Την Τρίτη 29 Μαΐου στις 18:45, ανήμερα της μαύρης επετείου της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος θα καταθέσει στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη προς τιμήν του τελευταίου Βυζαντινού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και των τελευταίων υπερασπιστών της Βασιλεύουσας.

29 Μαΐου, Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη, 18:45

Εύγε στον Ελληνα υπολοχαγό

«Εμείς δεν είμαστε εδώ για να φοβόμαστε, κύριε πρόεδρε! Είμαστε εδώ για να μας φοβούνται!»

 

Επίσκεψη στα ελληνοτουρκικά σύνορα πραγματοποίησε χθες το απόγευμα ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.

Ο Κώστας Καραμανλής πήγε μαζί με στρατιωτικούς της 16ης Μεραρχίας Πεζικού στο Πύθιο Διδυμοτείχου όπου ενημερώθηκε  για τις μεταναστευτικές ροές που έχουν αυξηθεί κατακόρυφα στον Έβρο. Στη συνέχεια επισκέφθηκε το Φυλάκιο ΓΕΦΥΡΑ.

0KK3

Κατά την ξενάγηση ο πρώην Πρωθυπουργός έλαβε μια εξαιρετική απάντηση, η οποία είναι βέβαιον ότι θα ξένιζε κάθε πολιτικό του συρμού, από τον υπολοχαγό που τον ξενάγησε στο Φυλάκιο και στην γέφυρα του Πυθίου.

Στην ερώτηση «Πώς είναι το ηθικό των ανδρών της Μονάδος  εδώ στα Σύνορα του Έβρου;», ο νεαρός Αξιωματικός του απάντησε με φυσικότητα

«Εμείς δεν είμαστε εδώ για να φοβόμαστε, κύριε πρόεδρε! Είμαστε εδώ για να μας φοβούνται!»

Ο Καραμανλής  κοκάλωσε, αγκάλιασε τον νεαρό άνδρα και τον ευχαρίστησε για την φιλοξενία αλλά και την αποφασιστικότητά του.

Αυτή είναι η απάντηση σε όσους αναρωτιούνται γιατί νέοι άνθρωποι παίζουν την ζωή του κορώνα-γράμματα στον ουρανό, στην γη και στην θάλασσα, για να μπορούμε οι υπόλοιποι να κοιμόμαστε ήσυχοι στα σπίτια μας.  ΕΥΓΕ!

ΕΔ