ΕΓΕΡΘΗΤΙ¨Εμείς η πραγματική Λαϊκή και Εθνική Δεξιά είμαστε το μέλλον της Ελλάδος

ΕΓΕΡΘΗΤΙ 303

Αγωνιστές δεκαετιών και νέοι άνθρωποι έρχονται καθημερινά στο πλευρό μας. Και πρέπει να έρθουν για να στηρίξουν πρώτα από όλα τον εαυτό τους, σε αυτόν τον συνεχή αλλά ωραίο αγώνα, για να γίνουμε αυτό που είμαστε: Έλληνες. Και λέω πρώτα, γιατί αυτό κανείς μας δεν μπορεί να το κάνει μόνος του. Όπως ο Οδυσσέας, χρειάζεται συντρόφους σε αυτό το ταξίδι. Δεύτερον, για να στηρίξει τους δικούς του ανθρώπους απέναντι στον ορυμαγδό των όσων ήρθαν, έρχονται και ετοιμάζονται για το Έθνος μας. Και τρίτον, για να στηρίξουν την μεγάλη Οικογένεια, το Έθνος μας, και να χτίσουμε μαζί το Αύριο της Πατρίδας μας, πάνω σε γερές βάσεις.

Οι εποχές είναι τέτοιες που πρέπει να ακουμπήσουμε στα λόγια, για να τα κάνουμεπράξη.

Ήρθε η ώρα των εξετάσεων για όλους τους Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα.

Συνήθως στις προεκλογικές εκδηλώσεις οι υποψήφιοι τάζουν κάτι, υπόσχονται, για να ζητήσουν πάνω στις υποσχέσεις αυτές τις οποίες σπανίως έως ποτέ τηρούν, την ψήφο σας.

Εμείς οι Εθνικιστές, στελέχη και φίλοι, υποψήφιοι και ψηφοφόροι, σε όλες τις πόλεις, τα χωριά και τις περιφέρειες της χώρας, για την Αυτοδιοίκηση και την Ευρωβουλή, έχουμε έναν σκοπό: να ξανακερδίσουμε την Ελλάδα μας.

Πριν από ένα χρόνο, περίπου, τον Ιούλιο του 2018, ζήσαμε όλοι οι Έλληνες αλλά ιδιαίτερα όσοι ζούμε στην Ανατολική Αττική, την δολοφονία 100 και πλέον Συνελλήνων μας, των κόπων τους και του φυσικού περιβάλλοντος, από μιαν εξουσία, Τοπική και Κεντρική ανεύθυνη, ανίκανη, ανάλγητη.

Πριν από το Μάτι και τον Νέο Βουτζά είχαν καεί ο Κάλαμος, το Καπανδρίτι και βέβαια η Ηλεία. Κάθε χρόνο, ένα κομμάτι της Ελλάδας παραδίδεται στις φλόγες. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και ιδιαιτέρως η Περιφέρεια που είναι ένα μικρό κράτος μέσα στο κράτος, πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε ποτέ ξανά να μην ζήσει ο τόπος μας τέτοιες τραγικές, τέτοιες απάνθρωπες στιγμές.

Για εμάς τους Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου, η προστασία των Ελλήνων, της ζωής και της περιουσίας τους, είναι πρώτη προτεραιότητα σε όλα τα επίπεδα.

Εμείς οι Εθνικιστές είμαστε οι αληθινοί οικολόγοι. Είμαστε εμείς οι οποίοι αγαπάμε το σπίτι μας, την Ελλάδα, σε κάθε υλική της αποτύπωση.

Εμείς θέλουμε οι Έλληνες να ζουν και να δραστηριοποιούνται με ασφάλεια. Αυτή είναι η προϋπόθεση για να μπορέσουν να δημιουργήσουν, ιδιαίτερα μέσα σε αντίξοες οικονομικές συνθήκες όπως αυτές που διανύουμε.

Εμείς, που δεν προερχόμαστε από κομματικούς σωλήνες, ξέρουμε την άμεση συνάφεια εργασίας και αποτελέσματος. Κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, όλοι μας και ιδιαίτερα εμείς οι γυναίκες, μητέρες, αδελφές, κόρες, σύζυγοι, παράγουμε έργο, βρίσκουμε χρόνο εκεί που δεν υπάρχει, και προσπαθούμε να τον διαχειριζόμαστε σωστά, ώστε να προλαβαίνουμε όλα όσα πρέπει και κάποια από αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε χρόνο, παράγουμε έργο για την οικογένεια, την εργασία, την πατρίδα μας.

Αυτό πρέπει να κάνουμε και στους δήμους, στις Περιφέρειες, στην Ευρωβουλή. Αυτό πρέπει να κάνουμε για την Ελλάδα!

Ζούμε σε μια χώρα ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και εξαιρετικού άυλου και υλικού πλούτου.

Για τον τόπο αυτό θέλουμε να εργαστούμε ώστε να προσφέρουμε στους συμπολίτες μας αυτό που λέμε «ποιότητα ζωής».

Θέλουμε τα παιδιά μας να κυκλοφορούν άφοβα στον δρόμο, και να γυρίζουν με ασφάλεια στο σπίτι.

Θέλουμε να αναβαθμιστούν οι γειτονιές μας.

Θέλουμε να εξασφαλίσουμε για τις πόλεις μας την ίδια φροντίδα με αυτήν που δίνουμε στους κήπους και τις αυλές των σπιτιών μας.

Θέλω να προσφέρουμε στα παιδιά μας ωραίες αναμνήσεις, με βάση τις οποίες θα θελήσουν και αυτά να διασφαλίσουν ό,τι καλύτερο για τον τόπο τους.

Αυτό που δεν θέλουμε είναι τούτος εδώ ο παράδεισος να γίνει σκουπιδότοπος.

Εμείς, θέλουμε ανάπτυξη και όχι καταστροφή.

Εμείς ενδιαφερόμαστε πρώτα για τα συμφέροντα των Ελλήνων.

Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, ήπιου και υψηλού επιπέδου τουρισμού, γεωργικής παραγωγής, εκπαιδεύσεως και πολιτισμού.

Ειδικά για την γεωργική παραγωγή μας, θα πρέπει να κρατήσουμε την γη και το νερό μας καθαρά. Έχουμε κάθε δυνατότητα να παράγουμε υψηλής ποιότητας γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, για την εσωτερική αγορά και για εξαγωγές, με σεβασμό στην Φύση και τις αρχές της αειφόρου αναπτύξεως.

Τα κονδύλια της Ε.Ε. τα οποία έχουμε πολλαπλά πληρωμένα θα μπορούσαν και μπορούν να γίνουν έργα αντί να τα φάνε οι επιτήδειοι ή να τα ζητά η Ε.Ε. να τα επιστρέψουμε γιατί δεν απορροφήθηκαν ορθά.

Εμείς και έργο είμαστε αποφασισμένοι να παράξουμε, και τα χρήματα του Ελληνικού λαού να σεβαστούμε, γιατί τα δικά μας χέρια μας είναι καθαρά!

Η αυτονομία και η αυτάρκεια που θέλουμε για την Πατρίδα μας, ξεκινά από το τώρα, από το εδώ, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, περνά από το κέντρο λήψεως αποφάσεων των Βρυξελλών, και αύριο θα την επιδιώξουμε στις βουλευτικές εκλογές, αν και όταν γίνουν. Ας ξεκινήσουμε από εμάς. Ας ξεκινήσουμε από αυτά που γνωρίζουμε και μπορούμε, από την αυλή του σπιτιού μας. Από τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Πολλά μπορούμε να καταφέρουμε, πολλά μπορούν να γίνουν, όταν υπάρχει θέληση και οργάνωση.

Η κάλπικη Δεξιά της ΝΔ είναι ταυτισμένη με την άλωση της Πατρίδας και του Πατριωτισμού, με τους λιγδιάρηδες και με τις πρακτικές εκμετάλλευσης. Η Αριστερά εξ ιδεολογίας σκοτώνει χωρίς ίχνος τύψεων.

Από την Αριστερά, τον τρόπο σκέψεως και τις πρακτικές της, δεν έχουμε τίποτε καλό να περιμένουμε.

Εμείς η πραγματική Λαϊκή και Εθνική Δεξιά είμαστε το μέλλον της Ελλάδος.

Ήρθε η ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια. Να βοηθήσουμε όλοι, με όλες μας τις δυνάμεις, και αυτήν, την τελευταία εβδομάδα πριν τις σημαντικές αυτές εκλογές, τις τελευταίες πριν την δραματική αλλοίωση του εκλογικού σώματος που έχει δρομολογηθεί και ήδη πραγματοποιείται, να βάλουμε τα δυνατά μας, για να μπορούμε αύριο να πούμε με ενάργεια ότι πράξαμε το καλύτερο δυνατόν για την Πατρίδα μας.

Ως Ελληνίδα και Εθνικίστρια, καλώ όλους σας, αναγνώστριες και αναγνώστες, να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας! Να στείλουμε στις Βρυξέλλες τους καλύτερους. Να εκλέξουμε τους καλύτερους και περισσότερους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και στις εθνικές εκλογές, να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω!

Γιατί θέλουμε! Γιατί μπορούμε! Γιατί μας αξίζει!

Τιμήστε τους υποψηφίους με την Χρυσή Αυγή και την Ελληνική Αυγή με την ψήφο σας, και όλοι εμείς που εμπλεκόμαστε στο εκλογικό δρώμενο από κάθε προμαχώνα του Εθνικισμού, σας υποσχόμαστε να τιμήσουμε κάθε μία και κάθε έναν από εσάς!

(Δημοσιεύθηκε στο φ.303 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Ζαν Μαρί Λε Πεν-Η τελευταία ομιλία στο Ευρωκοινοβούλιο: “Βουλευτές που παραμένετε τυφλοί, κωφοί και μουγκοί, οι απόγονοί σας θα σας καταριούνται!”.

jean-marie-le-pen-strasbourg-16-avril-2019

Τον ακολούθησα πολιτικά από το 1988, όταν, στα 18 μου, αποφάσισα να γραφτώ στον Κύκλο των Φίλων του.

Λίγο καιρό πριν, συμμετείχα στην υποδοχή του και τον συνόδευσα στο ιστορικό ταξίδι του στην Αθήνα.

DIMOPOULOU-LEPEN

Τριάντα χρόνια μετά, μου έκανε την τιμή να με δεχθεί στο σπίτι του στα περίχωρα του Παρισιού. Στην πολύωρη συζήτησή μας, μου μίλησε για τους κινδύνους της λαθρομετανάστευσης αλλά και για την αγάπη του για την Ελλάδα, τα ταξίδια του, τον Αλφειό και τον Παρθενώνα.

Εκείνη η αποκλειστική συνέντευξη έκανε σάλο στα Γαλλικά ΜΜΕ. Ο Λεπέν συνομιλεί με την Χρυσή Αυγή. “Εμπρός! Θα νικήσουμε!” μου είπε κρατώντας το χέρι μου, και με αυτόν τον τίτλο κυκλοφόρησε πρωτοσέλιδα το φύλλο 108 της εφημερίδος μας στις 15 Ιουλίου 2015.

EMPROS-108

Κανείς από όσους και όσες σήμερα μεσουρανούν στο πολιτικό στερέωμα της Εθνικής Δεξιάς στην Ευρώπη, από τον πολιτικό διάδοχό του, Ματέο Σαλβίνι, ως την αμφιλεγόμενη θυγατέρα του, Μαρίν και την χαρισματική εγγονή του, Μαριόν Μαρεσάλ, δεν θα ήταν εδώ, χωρίς τον Ζαν Μαρί Λε Πεν να έχει ανοίξει τον δρόμο, με την πληθωρική, εύστροφη, πολυμήχανη παρουσία, τα τακτικά λάθη και τους θριάμβους του.  Οταν το 1984 ξεπέρασε το ψυχολογικό όριο του 10% , το Front National βγήκε από την σκιά και πέρασε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής, όπου παραμένει ανελλιπώς ως σήμερα.

Την Δευτέρα, 16 Απριλίου 2019, “Το Μενίρ”, όπως τον αποκαλούν με αγάπη οι Γάλλοι οπαδοί αλλά και αντίπαλοί του, έδωσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο, την τελευταία ομιλία του. Οι Ευρωβουλευτές του κόμματος που ίδρυσε τo 1972, όρθιοι τον καταχειροκρότησαν. Κι εκείνος δε απογοήτευσε ούτε στα 90 του, ούτε κάτω απ΄το βάρος νέας διώξεως για.. οπλοκατοχή, και την “ποινή” των 320.000 ευρώ από το Κοινοβούλιο.

O εθνικιστής ηγέτης κατηγόρησε τους συναδέλφους του Ευρωβουλευτές ότι είναι “κωφοί και μουγκοί” μπροστά στην “μεταναστευτική εισβολή” και καταδίκασε τον θεσμό του Κοινοβουλίου ως  “άσκοπο”.

Είναι “άχρηστο”  το Στρασβούργο, είπε, και το συνέκρινε με έναν «ανεμόμυλο» στον οποίον οι ευρωβουλευτές φέρνουν “μόνο σακιά με άμμο αντί για σάκους σιταριού, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ».

Ο Ζαν Μαρί Λε Πεν προειδοποίησε για μια ακόμη φορά για το ” γιγαντιαίο μεταναστευτικό φαινόμενο” λόγω της αύξησης του πληθυσμού που “απειλεί να συντρίψει την βορινή ήπειρο της οποίας η Ευρώπη είναι μέρος, και η οποία βρίσκεται σε δημογραφικό έλλειμμα”.

Στην συνέντευξη Τύπου την οποίαν παρεχώρησε πριν από την παρέμβασή του, είπε ότι είδε στην φωτιά της Νοτρ Νταμ που ξέσπασε την ίδια μέρα, “ένα σημάδι των απειλών που βαραίνουν την Γαλλία”, και χαιρέτησε τον εμβληματικό ναό ως “ένα προγονικό τόπο λατρείας, ο οποίος συμμετέχει πολύ άμεσα στην ταυτότητα της Γαλλίας “.

“Το Εθνος είναι το νομικό, ηθικό και πολιτικό πλαίσιο όλων των χωρών του κόσμου” , είπε,  “το πιο φυσικό, το πιο αποτελεσματικό που μπορούμε  να υπερασπιστούμε”. Το εθνικό συναίσθημα είναι “η αγάπη του χώματός σου, της Ιστορίας σου, η αγάπη της Πατρίδας σου. Είναι αυτή που ξεπερνά και επιμηκύνει τα πεπρωμένα των ανθρώπων ως μονάδων, και είναι ο φύλακας του μέλλοντος των γενεών”.

Εκλεισε την αναφορά του στην λαθρομεταναστευτική εισβολή και την ομιλία του, προειδοποιώντας “Βουλευτές που παραμένετε τυφλοί, κωφοί και μουγκοί, οι απόγονοί σας θα σας καταριούνται!”.

Μια προσωπικότητα που θα εξακολουθήσει να μάχεται για την Ευρώπη και τις Ιδέες του, μια προσωπικότητα που η Ευρώπη θα θυμάται, και θα εύχεται να είχε ακούσει νωρίτερα.

 

 

 

 

 

 

Πώς τα κόμματα προσπαθούν να προσελκύσουν γυναίκες ψηφοφόρους, και τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς γυναικών πολιτικών που εκπροσωπεί την ακροδεξιά

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΛΕΠΕΝ
Σε ομιλία της επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού στη Γαλλία, Μαρίν Λεπέν GETTY EDITORIAL

Στη Γερμανία π.χ. στις εκλογές του 2017 το 17% των γυναικών στην Ανατολική και 8% στη Δυτική Γερμανία ψήφισαν το AfD, ενώ στη Γαλλία στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2017 την Λε Πεν ψήφισαν το 54,9% των γυναικών. Στην Πολωνία στις εθνικές εκλογές του 2015 το κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης έλαβε περισσότερες ψήφους από τις γυναίκες (39,7%) παρά από τους άνδρες (38,5%). Από την άλλη μεριά στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν έχει την ίδια προσέλκυση γυναικών ψηφοφόρων με τα ποσοστά των ανδρών να είναι σχεδόν πάντα διπλάσια.

Στις ευρωεκλογές του 2014 το 5,7% των γυναικών ψήφισε Χρυσή Αυγή και το 12,5% των ανδρών, ενώ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν 4,2% γυναίκες και 8,3% άνδρες. Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση του τέλους του 2018 ενώ το 11% ανδρών δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν τη Χρυσή Αυγή μόλις το 3,1% δήλωσαν ότι θα την ψηφίσουν.

Διαβάστε ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο εδώ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Εθνική δράση για την Εθνική Άνοιξη

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-289

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πρώτοι ακτιβιστές του κινήματος της Οικολογίας, στο ξεκίνημα του προηγούμενου αιώνα, δεν ήσαν «παιδιά των λουλουδιών»,  αλλά πολεοδόμοι, οι οποίοι σκέφθηκαν πως ο τρόπος με τον οποίον εξαπλώνονταν οι μεταβιομηχανικές πόλεις θα επηρέαζε το παγκόσμιο συλλογικό πρότυπο. Εξέφρασαν τις αντιλήψεις τους με την φράση «Σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά». Το σύνθημα εξαπλώθηκε σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής, και υλοποιήθηκε με επιτυχία για την εδραίωση της Αριστερής σκέψεως στις κοινωνίες.

Τώρα είναι η ώρα να το εφαρμόσουμε εμείς οι Εθνικιστές.

Εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την Παγκοσμιοποίηση, όπως χρειάζεται να κάνουμε, ώστε να επιβιώσουν τα Έθνη μας, και εν συνεχεία να πάρουν και πάλι την κλίμακα της ανόδου και της δημιουργίας, θα πρέπει να ακολουθήσουμε αυτήν την πρακτική, δίνοντας έναν παγκόσμιο αγώνα, δρώντας τοπικά.

Ο Αγώνας μας είναι παγκόσμιος, γιατί η Άνοιξη των Εθνών βρίσκεται εν εξελίξει. Η διεθνής συγκυρία είναι ευνοϊκή για ένα κύμμα εθνικών αναστάσεων απέναντι στο βαρύ χέρι της ισοπέδωσης και της τυραννίας που στηρίζεται και στηρίζει την Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Ακόμα και στο κέντρο της Παγκοσμιοποίησης, στις ΗΠΑ, μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να μην είναι αυτό που φαντάζονταν κάποιοι υπερφίαλοι επαναστάτες του πληκτρολογίου, αλλά όσοι τον ψήφισαν και τον στηρίζουν είναι τα αμερικανικά λευκά αιμοσφαίρια τα οποία θέλουν να ανακόψουν τον καρκίνο που κατασπαράζει το σώμα του νεαρού έθνους τους.

Τα Κίτρινα Γιλέκα στην Γαλλία δεν είναι ίσως αυτά που θα γκρεμίσουν την τεκτονική δημοκρατία της Γαλλικής Επαναστάσεως, και τις διαλυτικές συνέπειές της για την γαλλική αλλά και για όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες της ηπείρου μας.

Αυτό που προσφέρουν είναι ότι εκθέτουν το Σύστημα, αποκαλύπτοντας το πραγματικό του πρόσωπο. Με την μαχητικότητά τους δείχνουν σε όλο τον κόσμο ότι  πίσω από την ρητορική της ελευθερίας και της δημοκρατίας κρύβεται ένα στυγνό σύστημα αφαίμαξης του πλούτου που δημιουργούν τα Έθνη,  ο οποίος καταλήγει στα θησαυροφυλάκια των παγκοσμίων ελίτ.

Δακρυγόνα, ασπίδες, γκλομπς, αστυνομικούς χωρίς πρόσωπο, αυτά άρχισαν να βλέπουν και οι Έλληνες όταν τόλμησαν να διαδηλώσουν κατά του ξεπουλήματος της Ελλάδος από την κυβέρνησή τους.

Η ανάσχεση της διαδικασίας επιβολής της ΝΤΠ δεν θα είναι βεβαίως περίπατος στο πάρκο. Θα είναι μακρά και οδυνηρή. Οι Εθνικιστές και όσοι ενεργά αντιτιθέμεθα στην επέλαση του οδοστρωτήρα της ΝΤΠ δεχόμαστε τα πρώτα χτυπήματά της. Πολιτικές διώξεις, αποκλεισμοί, φυλακίσεις, δολοφονίες. Όμως, δια μέσου αυτών των επιθέσεων βλέπουν οι σημερινοί πατριώτες και αυριανοί εθνικιστές, ποιος είναι ο εχθρός. Βλέπουν ότι δεν κινδυνεύουν από τον Εθνικισμό αλλά από την κάλπικη «Δημοκρατία» των μπολσεβίκων του ΣΥΡΙΖΑ και των Μπιλντερμπεργκάδων της ΝΔ.

Δουλειά μας στην παρούσα συγκυρία είναι επομένως να δείξουμε ποιοι είναι οι δήμιοι των εθνών.  Επιπλέον, αυτό που πρέπει και μπορούμε να δώσουμε στους αγωνιστές είναι η συλλογική δύναμη, η ισχύς της ομάδος, έναν δίαυλο υποστήριξης που θα τους επιτρέψει να κατανικήσουν την βαριά σκιά της Δικτατορίας του Φόβου.

Δεν είναι διόλου τυχαίο το ότι, καθώς οι μάσκες πέφτουν, το να είναι κάποιος «Λαϊκιστής» όπως ο Σαλβίνι στην Ιταλία, χρησιμοποιείται ως ύβρις από τους υποτιθέμενους προμάχους του λαού, Αριστερούς, οι οποίοι χρειάζονται διμοιρίες των ΜΑΤ για να κυκλοφορήσουν στις πόλεις τους. Μην ξεχνούμε ότι οι Αριστερές «δημοκρατίες» επιβλήθηκαν παγκοσμίως με την κατάπνιξη των λαών και την εγκαθίδρυση δικτατοριών εν ονόματι του λαού. Όπως όμως συνέβη με την ΕΣΣΔ και τις λοιπές «δημοκρατίες» των Μπολσεβίκων, έτσι και τώρα, οι λαοί επιχειρούν την ανατροπή του, ετούτη την φορά,  δίδυμου διεθνιστικού δυνάστη Καπιταλιστών-Μπολσεβίκων.

Κάποιοι μεμψιμοιρούν λέγοντας ότι οι λαοί, και ο ελληνικός, αργούν να αφυπνησθούν. Αλλά ας αναλογισθούμε πως και η επιβολή της ΝΤΠ δεν έγινε εν μια νυκτί αλλά σταδιακά, με μέθοδο και αδρά μέσα. Πώς λοιπόν η ανατροπή της θα γίνει εφικτή όχι ως μια σπασμωδική αυτοκτονική διαμαρτυρία, αλλά ως μια επιτυχής διαδικασία ανορθώσεως των Εθνών;

Σε κάτι θα αποτυγχάνουμε, σε άλλα θα νικούμε. Μα κι όταν αποτυγχάνουμε θα σηκωνόμαστε και θα προχωρούμε παρακάτω, μέχρι την νίκη, και στο σύνολό του το εθνικιστικό κίνημα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες του, Θεία προνοία, κερδίζει έδαφος. Όχι ίσως επειδή το αξίζει, χάρις σε κάποιο μεγαλοφυές σχέδιο, αλλά όταν και επειδή, από την ηγεσία ως τον νεότερο αγωνιστή, αρνείται να καταθέσει τα όπλα, αρνείται να δεχθεί ότι ο κόσμος μας όπως τον γνωρίσαμε, θα τελειώσει μέσα από τα δικά μας χέρια.

Ο Αγώνας μας, ο Αγώνας για την Αλήθεια, την Ελευθερία και την Ανθρωπότητα όπως την δημιούργησαν ο Θεός και η Φύση, είναι ο πιο ευγενής και δίκαιος αγώνας που μπορεί άνθρωπος να δώσει.

Αν όμως θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί, δεν επιτρέπεται ο εσωτερικός μας κόσμος να οργανώνεται με τον τρόπο των καθεστωτικών. Δεν μπορεί να κρεμόμαστε από την γνώμη των συμβιβασμένων και των αδιάφορων, ακόμα και αν είναι μέλη του αμέσου περιβάλλοντός μας.

Για αυτό εμείς πρέπει να ετοιμάσουμε έναν κόσμο ανεξάρτητο, καινούριο, ουσιαστικά πρωτόγονο και καθαρό, στον οποίον θα είμαστε κύριοι του εαυτού μας κι αφεντικά στο σπίτι μας. Ο ίδιος ο Χριστός έδειξε τον δρόμο της ελευθερίας του ανθρώπου με το «άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς» (Ματθ. 8:22).

Αυτός είναι ο δρόμος της αναστάσεως. Και, ποιος ξέρει, όσοι κάποτε πίστεψαν πως γεννηθήκαμε σε «λάθος εποχή», πιστέψουν τότε πως γεννηθήκαμε ακριβώς την στιγμή που χρειαζόταν η παρουσία, η προσωπικότητα και ο αγώνας ενός εκάστου εξ ημών, με τους σωστούς ανθρώπους, αυτούς που έφυγαν και μας έφεραν με καλό ή άσχημο τρόπο ως εδώ, κι αυτούς που θα έρθουν και θα συνεχίσουν τον Αγώνα μαζί μας.

Το έργο μας δεν διαφέρει από το έργο του γεωργού. Οργώνουμε, σπέρνουμε, ποτίζουμε, ξεχορταριάζουμε και, αν οι συνθήκες είναι καλές, θα δρέψουμε την καλή σοδειά.

Έως τότε απέναντι στην ηδονιστική μπουρζουαζία, γράφουμε την Ιστορία των ελεύθερων Ελλήνων. Η Ελλάδα θα ζήσει. Η Ελλάδα είναι ζωντανή. Ζήτω η Ελλάδα!

(Δημοσιεύθηκε στο φ.289 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

Μαδρίτη 2018: Παρόντες για την ελευθερία της Ευρώπης

 

Άρθρο στην εφημερίδα “Εμπρός”

Για όγδοη χρονιά πραγματοποιήθηκε στην Μαδρίτη πορεία στην μνήμη των Ευρωπαίων Εθνικιστών που έπεσαν για την ελευθερία της Ευρώπης.Από τον γάλλο ποιητή Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, τους Ιταλούς αγωνιστές που δολοφονήθηκαν από Αριστερούς εγκληματίες την δεκαετία του 1970, μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας φοιτητής Μίκης Μάντακας, ως τους δικούς μας Γιώργο Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη οι οποίοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ την 1η Νοεμβρίου 2013, μετά από τον ορυμαγδό μίσους από πολιτικούς και δημοσιογράφους εναντίον του νόμιμα εκλεγμένου κόμματος το οποίο υποστήριζαν και των οπαδών του, χωρίς το κράτος να έχει βρει τους δολοφόνους τους πέντε χρόνια μετά, οι αγωνιστές της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Ευρώπης των Εθνών βρίσκονται στην μνήμη όλων μας, για να μας θυμίζουν τις στυγερές μεθόδους των οποίων μετέρχονται αυτοί που θέλουν να διαλύσουν τα έθνη και τους λαούς, και να καταστρέψουν τον πολιτισμό μας, μετατρέποντας την δημιουργία του Θεού σε μια άμορφη γκρίζα μάζα δούλων τους.

Αφορμή για την πορεία που πραγματοποιούν οι Ισπανοί Εθνικιστές είναι η δολοφονία του  Εθνικού Γραμματέα του Μετώπου Νεολαίας, Χουάν Ιγνάθιο Γκονζάλες Ραμίρες, από πιστολέρο του Συστήματος πριν από 38 χρόνια, στις 12 Δεκεμβρίου 1980. Η πορεία ξεκίνησε από την εκκλησία των Σαν Μανουέλ και Σαν Μπενίτο, πέρασε από κεντρικούς δρόμους της Ισπανικής πρωτεύουσας και έφθασε στην οδό Claudio Coello.

Στο σημείο της δολοφονίας του, ομίλησαν αντιπροσωπείες Γάλλων και  Ιταλών Εθνικιστών, καθώς και Ισπανοί Εθνικιστές. Εκ μέρους του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή,  χαιρετισμό απηύθυνε η διευθύντρια της Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, Ειρήνη Δημοπούλου. Μεταξύ άλλων, είπε:

«Ο Χουάν Ιγνάθιο, ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ, ο Γιώργος κι ο Μάνος, δεν έδωσαν την ζωή τους, δεν έδωσαν τίποτε, ούτε και εμείς θα δώσουμε τίποτε. Αυτοί που μισούν ότι αγαπάμε, την Πίστη μας, την γη μας, την Ευρωπαϊκή μας οικογένεια, τους σκότωσαν γιατί δεν μπορούσαν να αντέξουν την Αλήθεια. Πήραν τις ζωές τους γιατί δεν μπορούσαν να τους κάνουν να σωπάσουν. Δεν θα μας κάνουν να σωπάσουμε, ούτε χθες, ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ως το τέλος του κόσμου. Συγκεντρωθήκαμε στην Μαδρίτη, όπως στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου, για να πούμε στους Ευρωπαίους ήρωες ότι τους ακούμε. Ακούμε τις ψυχές να πετούν πάνω από εμάς. Αδέλφια μας, σας ακούμε! Ακούμε τα ποιήματα, τα τραγούδια και τα βήματά σας. Όπως εμείς σας ακούμε, ακούστε μας κι εσείς, και με το πνεύμα σας, ελεύθεροι καθώς είστε από τους περιορισμούς της θνητότητας, συνδράμετε ώστε να δυναμώσουν οι ψυχές και να γίνουμε σοφότεροι. Όπως πορευθήκαμε για εσάς, πορευθείτε μαζί μας. Για τον Θεό και την Πατρίδα.  Κρατείστε ψηλά τις δάδες σας και ρίξτε το φως τους στον δρόμο μας, καθώς οδηγούμε τους λαούς μας σε μια νέα φωτεινή αυγή της ελευθερίας. Για την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ευρώπη. Ζήτω η αιωνία Ελλάς! Ζήτω η Ισπανία! Ζήτω η Ευρώπη των Εθνών!».

Την επομένη πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στην Κοιλάδα των Πεσόντων, όπου μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο, η κυβέρνηση των νικητών Εθνικιστών του Φρανθίσκο Φράνκο, ανήγειρε μνημειώδες συγκρότημα μοναστηριού, εκκλησίας και μνημείου στο οποίο ενταφιάστηκαν τόσο οι Κομμουνιστές όσο και οι Εθνικιστές νεκροί του Ισπανικού Εμφυλίου, ως σύμβολο εθνικής ενότητας των Ισπανών. Εκεί έχουν ενταφιαστεί ο δολοφονημένος εθνικιστής ηγέτης, διανοούμενος και πολιτικός, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα και ο ίδιος ο Φράνκο.

Σαν να μην έφθανε η περιπέτεια της παρ’ ολίγον αποκοπής της Καταλονίας, η τωρινή -μη εκλεγμένη- ισπανική κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να σπείρει ξανά μίσος και διχασμό στην Ισπανική κοινωνία, επιχειρώντας με φωτογραφικό νόμο να ξεθάψει τον Φράνκο και εν συνεχεία τους Εθνικιστές. Οψόμεθα εις Φιλίππους…

 

πηγή

Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Δημογραφικό ώρα μηδέν: Οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας

Τις προτάσεις της Χρυσής Αυγής για το Εθνικό Δημογραφικό πρόβλημα παρουσίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός της και μέλος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, Χρήστος Παππάς, μιλώντας εχθές στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Η αρμόδια επιτροπή που ξεκίνησε τις συνεδριάσεις της την 1 Ιουνίου, ολοκλήρωσε χθες την διαδικασία με την κατάθεση των εκθέσεων.

Ακολουθεί η έκθεση της Χρυσής Αυγής:

H Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βόμβα, η οποία ήταν βραδυφλεγής, και εμείς εγκαίρως προειδοποιούσαμε για αυτό, αλλά τα χρόνια των Μνημονίων έγινε φονική για το Έθνος, Πρόκειται για την δραματική μείωση των γεννήσεων, από τις Ελληνικές οικογένειες. Οι λόγοι είναι κυρίως, αλλά όχι μόνο, οικονομικοί.

Μέσω των λεγομένων «οικογενειακών σχεδιασμών» φθάσαμε στο θλιβερό αποτέλεσμα της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης των εκτρώσεων. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των εκτρώσεων ετησίως, ισοδυναμεί ουσιαστικά με την «εξαφάνιση» μιας πόλης. Ο αριθμός τους, αναλόγως των στοιχείων και των μετρήσεων, κυμαίνεται μεταξύ 150.000 και 350.000 εκτρώσεων ετησίως.

Το πρόβλημα  δεν είναι σημερινό. Είναι πολλών ετών η αδιαφορία που δείχνει η πολιτεία για το μέλλον του Ελληνικού Έθνους. Μια αδιαφορία που ταιριάζει απόλυτα με τις επιταγές της Παγκοσμιοποίησης και του εποικισμού της Ευρωπαϊκής  ηπείρου ο οποίος λαμβάνει χώραν στις μέρες μας.

Σήμερα, στο πλαίσιο της Διακομματικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου για το Δημογραφικό, θα αναπτύξουμε τις απόψεις του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Στις εργασίες της παρούσας Επιτροπής ακούσαμε πολλές απόψεις και εισηγήσεις από καλεσμένους που έχουν εμπλακεί στο πρόβλημα. Ακούσαμε τον κ.Θεοτοκάτο, Πρόεδρο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος ο οποίος μας περιέγραψε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολύτεκνοι Έλληνες. Επίσης του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.Παύλου  και την εμπειρία που μας μεταφέρθηκε σχετικά με το έργο της Εκκλησίας στο ζήτημα, και την στήριξη που παρέχει και μέσω πιλοτικών προγραμμάτων βοήθειας νέων γονέων, που εκπόνησε. Τέλος, τα μέλη της Επιτροπής ενημέρωσαν η κυρία Αλεξάνδρα Τραγάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας, του Τμήματος Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, ο κ. Στέφανος Χανδακάς, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Ενδοσκοπικός Χειρουργός και Ιδρυτής και Πρόεδρος της Μ.Κ.Ο. HOPEgenesis, ο κ. Αναστάσιος Λαυρέντζος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας και η κυρία Χάρις Συμεωνίδου, τέως Διευθύντρια Ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και Επισκέπτρια Καθηγήτρια στη Σορβόννη.

Ανάλυση και προτάσεις:

Οι εισηγήσεις αυτές καταδεικνύουν ότι εκτός του οικονομικού, μεγάλη σημασία έχει η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δομές υγείας, η απουσία ιατρικής, ψυχολογικής και προνοιακής υποστήριξης των νέων γονέων και η παντελής απαξίωση, των εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων περιοχών. Όλα αυτά οδηγούν  τους Έλληνες να μην παίρνουν την απόφαση για τεκνοποίηση.

Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την σταδιακή γήρανση του πληθυσμού (Εικόνα 1) και όταν ξεπεραστεί ένα συγκεκριμένο όριο, οδηγούμαστε στην σταδιακή εξαφάνιση του Έθνους. Η μείωση των ενεργών ατόμων, επιβαρύνει την οικονομική ανάπτυξη, η οποία με την σειρά της συμβάλλει στην επιδείνωση όλων των επιμέρους προβλημάτων, σε βασικούς τομείς για το κράτος όπως είναι η ανάπτυξη της οικονομίας, η ασφάλεια του κράτους, η κρατική πρόνοια, ο πολιτισμός.

Για να συνεχιστεί η ύπαρξη ενός γένους, σε κάθε γενιά χρειάζεται τουλάχιστον 2.1 δείκτης γεννητικότητας (total fertility rate) δηλαδή παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα, στην διάρκεια της ζωής της. Σήμερα, η ελληνική οικογένεια γεννά με ρυθμό 1-1.3 (Εικόνα 2), αριθμός τόσο χαμηλός, που εγγυάται την προοδευτική εξαφάνιση των Ελλήνων.

Ακολουθώντας αυτό τον ρυθμό, το 2100 οι απόγονοί μας θα είναι μόλις 2,3 εκατομμύρια.

Άμεσες τραγικές συνέπειες:

• Άμεσο πρόβλημα προστασίας της εδαφικής ακεραιότητος, αφού όχι μόνο δεν θα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες για να στρατευθούν αλλά και ο γενικότερος πληθυσμός θα είναι γερασμένος.

• Άμεσο πρόβλημα κρατικών εσόδων, αφού δεν θα υπάρχει ικανή οικονομική δραστηριότητα με ευθύ αποτέλεσμα  στις κρατικές παροχές και γενικότερα στην αντιμετώπιση των αναγκών, που θα είναι αυξημένες  λόγω της πληθυσμιακής γήρανσης.

• Τελικό αποτέλεσμα η σίγουρη εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους.

Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι με βάση έρευνες που έχουν γίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (Greek Fertility Surveys: 1983,1997,1999) οι Ελληνίδες μπορεί να μην γεννούν, αλλά θα ήθελαν να γεννήσουν! Κάτι που δεν καταγράφεται για π.χ. τις Γερμανίδες. Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες έρευνες, οι Ελληνίδες θα ήθελαν να μπορούν κα κάνουν και τρία και τέσσερα παιδιά.

Οι λόγοι που σταματούν την τεκνοποίηση είναι κυρίως κοινωνικές συνθήκες σχετιζόμενες με την ελλειμματική κρατική μέριμνα, το κόστος γεννήσεων, την δυσκολία ανατροφής και φυσικά και την γενικότερη οικονομική κατάσταση.

Τι μας λέει αυτό το συμπέρασμα σε απλά ελληνικά; Ότι δεν απαιτείται να επέμβουμε στην ψυχοσύνθεση του πληθυσμού ώστε να πυροδοτήσουμε μια φιλοσοφία γεννήσεων, αλλά στις κοινωνικές – κρατικές συνθήκες, οι οποίες είτε δολίως είτε ατυχώς, λειτουργούν ως στραγγαλιστής του ίδιου μας του Έθνους.

Οι ενέργειες που απαιτούνται, πρέπει να σχεδιασθούν σε τοπικό επίπεδο, από φορείς και υπηρεσίες του Ελληνικού Κράτους,  και με γνώμονα την προστασία και την ανάπτυξη του Ελληνικού Έθνους. Για μια ακόμη φορά δεν πρέπει να αφεθούμε στην «μέριμνα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως» οι πολιτικές της οποίας, είναι προφανώς σχεδιασμένες για να επιδεινώσουν παρά λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος αλλά και των υπολοίπων Κρατών Μελών.

Η Χρυσή Αυγή θεωρεί ως καθήκοντα του κράτους:

  • την υπεράσπιση της ζωής (από την σύλληψη μέχρι τον θάνατο),
  • την προστασία της οικογένειας ως θεμελιώδους μονάδας της κοινωνίας, και
  • την υποστήριξη για την αύξηση του πληθυσμού του ελληνικού λαού. 

Η μείωση του ποσοστού των γεννήσεων συμβάλλει σημαντικά στην οικονομική κρίση και στην γήρανση του πληθυσμού. Το κράτος λοιπόν οφείλει να επικεντρωθεί γρήγορα και ενεργά στην επίτευξη του διπλασιασμού του ρυθμού αύξησης του πληθυσμού, τουλάχιστον έως Τ. F.R. 3, 5%.

Τα φορολογικά μέτρα που χτυπούν την οικογένεια, και αποτελούν απτή απόδειξη του εθνομηδενισμού του πολιτικού συστήματος, πρέπει να ακυρωθούν.

Η Χρυσή Αυγή προς τον σκοπό της δημογραφικής ανακάμψεως προτείνει:

  • Κατάργηση του νόμου 821 της 15/9/1978, ο οποίος νομιμοποίησε τις αμβλώσεις, και θεσμοθέτηση βαρέων κυρώσεων για όσους τις διενεργούν.
  • Διενέργεια εκστρατείας πληροφόρησης σχετικά με τις σοβαρές βλάβες που δύνανται  να προκαλέσουν στην σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών οι πρακτικές άμβλωσης. Η άμβλωση είναι φόνος. Οι σύζυγοι γίνονται παιδοκτόνοι αντί να είναι γονείς διότι υπηρετούν την φθορά και τον θάνατο αντί να δίνουν ζωή.
  • Εφαρμογή προγράμματος ψυχολογικής και υλικής βοήθειας για την γυναίκα που δεν προτίθεται να ολοκληρώσει την εγκυμοσύνη, προγράμματος προσανατολισμένου στην γέννηση του παιδιού και, αν χρειαστεί, στην εποπτευόμενη υιοθεσία του από άλλη ελληνική οικογένεια.
  • Απαγόρευση των πρακτικών που δεν σέβονται την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, όπως τα πειράματα επί ανθρώπων και  η συγκομιδή ανθρωπίνων οργάνων με «παλλόμενη καρδιά».
  • Εφάπαξ απόδοση χρηματικής βοήθειας σε κάθε νέο Έλληνα που γεννιέται. Η Χρυσή Αυγή το 2013 συνέταξε Σχέδιο Νόμου για μείωση κατά 80% της κρατικής επιχορήγησης προς τα κόμματα και πρότεινε τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από την ενέργεια αυτή να μοιραστούν στα νέα ελληνόπουλα. Μόνο για το 2013 το κράτος θα εξοικονομούσε 50 εκατομμύρια ευρώ.
  • Οικονομική ενίσχυση των μητέρων που επιλέγουν να μην εργάζονται, ώστε να φροντίσουν οι ίδιες τα παιδιά τους, και αύξηση της επιδότησης για κάθε νεογέννητο.
  • Προτεραιότητα στις πολυμελείς οικογένειες για την αγορά ή ενοικίαση σπιτιού.
  • Προώθηση του προτύπου  της φυσικής οικογένειας. Ενθάρρυνση της εκπαίδευσης για τον σεβασμό και την προστασία της ζωής.
  • Νομοθετική μεταρρύθμιση για την εξασφάλιση της μέγιστης ταχύτητας έγκρισης των διαδικασιών υιοθεσίας από ελληνικές οικογένειες για ελληνόπουλα.
  • Κοινή επιμέλεια των παιδιών σε περιπτώσεις διαζυγίου για την διατήρηση της ισόρροπης ψυχικής ανάπτυξης των τέκνων.
  • Εφαρμογή προγράμματος ενσωμάτωσης των ηλικιωμένων ατόμων σε δράσεις εθελοντισμού. Οι ηλικιωμένοι καθίστανται ιδιαίτερα χρήσιμοι για το υπό ανασυγκρότηση Έθνος, με την έμπειρη κοινωνική δύναμική τους.
  • Τα ωφελήματα των πολυτέκνων ξεκινούν από το 3ο παιδί και θα αυξάνονται για κάθε επιπλέον παιδί.

Το πρόβλημα εισροής μεταναστευτικών ροών:

Στο σημείο αυτό  πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οποιαδήποτε παραπλανητική πρόταση αντιμετώπισης του δημογραφικού ζητήματος με αποδοχή εισροής στον ελληνικό κρατικό χώρο αλλόφυλων πληθυσμών, δεν μπορεί παρά να είναι εκτός από αντεθνική και βλακώδης. Μια τέτοια πολιτική, που σημειωτέον προωθείται μανιωδώς από τα Διευθυντήρια της Ε.Ε. και γίνεται αποδεκτή από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, είναι επιφανειακή, λανθασμένη, προκλητικά δυσλειτουργική και τελικά ύποπτη.

Κατ΄ αρχάς είναι παραπλανητική και Εθνικά απαράδεκτη, καθότι το δημογραφικό πρόβλημα αφορά την διάσωση, διαιώνιση, ανάπτυξη και ευημερία του Ελληνικού Έθνους ειδικώς, και όχι του Κράτους γενικώς. Δεν ψάχνουμε τρόπους να αυξήσουμε τα κρατικά έσοδα, αλλά τους Έλληνες.

Η συμπίεση του δημογραφικού προβλήματος προστασίας των Ελληνικών πληθυσμών, σε χρηματικό ζήτημα κρατικών εσόδων, είναι τουλάχιστον παραπλανητική και ύποπτη ως προς τις προθέσεις. Η συνέχεια του Ελληνικού Πολιτισμού ως φωτοδότη της υδρογείου είναι το ζήτημα, κι όχι η εύρεση χρηματοδοτών για διάφορες οικονομικές δραστηριότητες.

Μια τέτοια αντιμετώπιση είναι  επιφανειακή, και προκλητικά δυσλειτουργική.

Αρκεί να την αναλύσουμε ως υπόθεση εργασίας, για να εμφανιστούν τα δομικά της προβλήματα:

  • Ο χαμηλός αριθμός γεννήσεων, μειώνει τον ρυθμό αναπλήρωσης των ενεργών ατόμων του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την μείωση του όγκου των εργαζομένων (Εικόνα 3).

Αυτό όμως μόνο υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει στην μείωση του παραγόμενου πλούτου.

Για παράδειγμα, αν εξετάσουμε την περίπτωση της Ιαπωνίας η οποία επί 20 και πλέον έτη βρίσκεται σε δημογραφική γήρανση (Εικόνα 4), θα διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο δεν βρίσκεται σε μείωση του Α.Ε.Π. αλλά βρίσκεται και σε ελαφρά άνοδο (Εικόνα 5). Κατατάσσεται δε διεθνώς στις μεγαλύτερες οικονομίες, μετά τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Κίνα. Και αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που έχει από τις αυστηρότερες νομοθεσίες για την απαγόρευση της μεταναστεύσεως.

Σε αντίθεση λοιπόν, με ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν οι υποστηρικτές του Διεθνισμού και της Παγκοσμιοποίησης, μια χώρα  μπορεί να φθίνει δημογραφικά αλλά ταυτόχρονα, να αναπτύσσεται οικονομικά. Άλλα τέτοια παραδείγματα είναι η Ρωσική Ομοσπονδία  η οποία στηρίζεται κυρίως στις εξαγωγές πρώτων υλών αλλά και η Πολωνία και η Τσεχία οι οποίες στηρίζονται κυρίως στις εξωτερικές επενδύσεις και το υψηλής κατάρτισης εργατικό δυναμικό τους.

Είναι σαφές πως μια σύγχρονη οικονομία, για την διατήρηση ικανοποιητικών ρυθμών ανάπτυξης, χρειάζεται και επαρκή εργατική δύναμη. Η ποσότητα και η ποιότητα όμως αυτής της εργατικής δύναμης, σχετίζονται άμεσα με την μορφή της εκάστοτε οικονομίας και στην περίπτωση των περισσοτέρων μελών της Ε.Ε. είναι κυρίως τύπου παροχής υπηρεσιών και υψηλής τεχνολογίας.

Δηλαδή το εργατικό δυναμικό που απαιτείται για την ενίσχυση τέτοιων Οικονομιών είναι επιστήμονες και τεχνίτες και γενικότερα εξειδικευμένο προσωπικό και όχι ανειδίκευτοι και ουσιαστικά αμόρφωτοι Αφρικανοί και Ασιάτες, οι οποίοι είτε επιβιώνουν χάριν προνοιακών παροχών κι επιδομάτων, είτε υποαπασχολούνται με κρατικές, βασικά, επιδοτήσεις. Εξ ου και η επιτυχής ένταξη των νέων Ελλήνων (υψηλά κατηρτισμένων μεταναστών) στην Ε.Ε.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε την αποκάλυψη που έκανε στους Financial Times, το 2017 η Γερμανίδα υπουργός Aydan Oroguz (μετανάστρια τρίτης γενιάς και η ίδια) αρμόδια για θέματα Μετανάστευσης και Ενσωμάτωσης Προσφύγων. Η Γερμανίδα Υπουργός είπε ότι:

  • τα ¾ των νεοεισαχθέντων μεταναστών στην χώρα δεν πρόκειται να βρουν εργασία για τα επόμενα 5-10 έτη
  • μόλις το 17% αυτών, έχει κάποιου είδους απασχόληση
  • η Γερμανία δέχεται μετανάστες με ανθρωπιστικά και όχι οικονομικά κίνητρα

Παραδέχθηκε λοιπόν ανοιχτά, ότι τουλάχιστον για μια οικονομική γενιά, τίποτε δεν θα συνεισφέρουν στην Γερμανική οικονομία. Αντίθετα θα την απομυζούν για την συντήρηση, εγκατάσταση, περίθαλψη και την γενικότερη «ενσωμάτωσή» τους. Μόνο για το 2016 το κόστος αυτό για την Γερμανία ήταν πάνω από 20 δισεκ. €.

Όχι μόνο λοιπόν η εισροή «μεταναστών» δεν βοηθά την Οικονομία αλλά αντιθέτως την επιβραδύνει. Το επιχείρημα ότι μέσω των μεταναστευτικών ροών θα λυθεί το δημογραφικό και συνεπαγωγικά το οικονομικό πρόβλημα, δεν είναι τελικά παρά μια προσπάθεια, να δικαιολογηθεί η επί της ουσίας αντεργατική και αντεθνική πολιτική, υποδοχής εκατομμυρίων ξένων εργατών (Εικόνα 6).

Όλα τα παραπάνω δυσοίωνα για την ισχυρή Γερμανική Οικονομία, μετατρέπονται σε καταστροφικά, όταν εφαρμοσθούν στην προβληματική και ελλειμματική Ελληνική Οικονομία. Δεν πρέπει λοιπόν να παραπλανώμεθα και να δεχόμαστε έωλα επιχειρήματα, και ύποπτες μεθοδεύσεις.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα το δημογραφικό ζήτημα, δημιουργεί και ένα ιδιαίτερα σοβαρό κενό ασφαλείας, με την έλλειψη στρατεύσιμου δυναμικού και την ερήμωση των απομακρυσμένων και ακριτικών περιοχών. Πρόβλημα που προφανώς δεν γίνεται να αντιμετωπισθεί με πληθυσμούς ξένους, συντριπτικά ομόθρησκους με τους εξ ανατολών κακοπροαίρετους γείτονές μας, τούρκους.

Ποιο παράδειγμα χώρας υπάρχει, που η εισροή αλλόφυλων και αλλόθρησκων πληθυσμών οδήγησε στην ευημερία και στην κοινωνική ειρήνη; Δυστυχώς για τους εμπνευστές αυτής της ιδέας, κανένα. Και τα οικονομικά αλλά και τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από όσες χώρες εφήρμοσαν στο παρελθόν τέτοιες πρακτικές είναι τεράστια και δυσανάλογα αρνητικά, σε σχέση με τις όποιες ωφέλειες.

Απέναντι λοιπόν σε όλα αυτά τα απογοητευτικά και δυσοίωνα νούμερα που καταδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα για το Ελληνικό Έθνος στις επόμενες δεκαετίες, υπάρχει η αισιόδοξη διαπίστωση ότι αυτό που απαιτείται για την ανατροπή της καταστάσεως είναι ορθή κρατική μέριμνα. Άμεσα και χωρίς να χαθεί άλλος χρόνος.

Αυτό που απαιτείται είναι μια Εθνική Κυβέρνηση που θα ξαναβάλει στο κέντρο του κράτους τον Έλληνα και ως στόχο την καταξίωση της Ελλάδος στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής και της Μεσογείου.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ:

ΕΙΚΟΝΑ 1

ΕΙΚΟΝΑ 2

ΕΙΚΟΝΑ 3

ΕΙΚΟΝΑ 4

ΕΙΚΟΝΑ 5

Εθνικιστής ή πατριώτης (Α΄ μέρος)

Έχουμε αναφερθεί συχνά σε αυτό το θέμα, αλλά οι πολιτικές συνθήκες των ημερών στην Πατρίδα μας, κάνουν απαραίτητη μιαν ακόμη αναφορά σε αυτό το «δίλλημα» Εθνικιστής ή Πατριώτης. Είναι ένα θέμα πάντα επίκαιρο, διότι υπάρχει συνεχής προσπάθεια δυσφήμησης του Εθνικισμού.

Όλα ξεκινούν από την αφελήναι αφελή, διάθεση των Εθνικιστών να παίρνουν ως δεδομένο, πως επειδή εμείς είμαστε ειλικρινείς, το ίδιο ισχύει και για τους εχθρούς μας. Επειδή λοιπόν εμείς είμαστε φιλοπάτριδες, αυτόματα θεωρούμε ότι το ίδιο θα είναι και κάθε ένας που δηλώνει Πατριώτης.

Στην λέξη πατριωτισμός προσπαθούν κάποιοι να αποδώσουν το προφίλ της καλής συμπεριφοράς ενός πολίτη απέναντι στις αστικές υποχρεώσεις του στο κράτος, στο οποίο ζει, στρεβλώνοντας όμως έτσι, την έννοια του όρου. Ως λέξη είναι σχετικά νέα στην Ελληνική γλώσσα και αποτελεί αντιδάνειο της Ελληνογενούς γαλλικής λέξεως patriotisme, η μεταφορά της οποίας έγινε το 1790 και ως εκ τούτου κάλλιστα μπορεί να την συσχετίσει κάποιος με την Γαλλική Επανάσταση, η οποία δημιούργησε το λαϊκό κράτος, το άθεο κράτος ή εάν θέλετε, όπως διαφορετικά το αποκαλούν, το κοσμικό κράτος.

Βεβαίως και η λέξη εθνικισμός αποτελεί και αυτή σχετικά νέα λέξη εις την Ελληνική γλώσσα, αλλά από την ομηρική ακόμη εποχή, στην Ιλιάδα στην Ραψωδία Λ-724, ο Όμηρος χρησιμοποιεί την έκφραση “έθνεα πεζών”, αναφερόμενος σε ανθρώπους με κοινή καταγωγή, γλώσσα και συνήθειες, όπως μαρτυρεί. Για να προχωρήσουμε όμως στην ανάλυση, πρέπει να τοποθετήσουμε στην σημερινή πολιτική πραγματικότητα τις έννοιες, εθνικισμό και πατριωτισμό.

Ο Εθνικισμός, δεν είναι απλά πολιτική τοποθέτηση, δεν είναι απλά μια πολιτική παράταξη, δεν είναι απλά, μια πολιτική ιδεολογία. Θα αποδείξουμε παρακάτω, ότι ο Εθνικισμός είναι μια κοσμοθεώρηση, ένας τρόπος ζωής τόσο ολοκληρωμένος, όπως μια τέλεια σφαίρα. Ο Εθνικισμός με την έννοια πολιτικής πρακτικής, δεν είναι παρά μια πτυχή αυτής της κοσμοθεωρίας. Η πρακτική έκφανση της ιδεολογίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, αφού δηλαδή ο πολιτικός εθνικισμός αποτελεί έναν από τους  βραχίονες, μιας βαθυστόχαστης και ιστορικά μετουσιωμένης κοσμοθεωρίας, με την έννοια αυτή, ο εθνικισμός είναι και η πληρέστερη πολιτική ιδεολογία, σε σχέση με κάθε άλλη.

Για να ψηλαφίσουμε λοιπόν τον πολιτικό χάρτη των ημερών μας, αφού σε αυτόν καλούμαστε να ενεργήσουμε, πρέπει να ξεκινήσουμε από παλαιότερα.

Ας δούμε λοιπόν, τι ήταν ο «ψυχρός πόλεμος»; Και αναφέρομαι σε αυτόν, διότι από τον Ψυχρό πόλεμο έχει σχηματιστεί η πολιτική εικόνα των ημερών μας.

Οι περισσότεροι θα πουν χωρίς να είναι λάθος, πως ήταν ο διαχωρισμός των χωρών στις σφαίρες επιρροής, του σοσιαλισμού (κομμουνισμού) και του καπιταλισμού. Άλλοι θα πουν, πάλι χωρίς να είναι λάθος, πως όταν οι κομμουνιστικές χώρες γιγαντώθηκαν σε στρατιωτική ισχύ και δημιούργησαν μια ισχυρή συμμαχία, ενώθηκαν απέναντί τους οι χώρες της ελευθερίας και της δημοκρατίας.Κι άλλες ερμηνείες μπορούν να δοθούν, πάλι χωρίς να είναι απαραίτητα λάθος.

Όμως, όταν κάτι δεν είναι λάθος, δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και αλήθεια.

Έτσι βέβαια, και η αλήθεια για τον Ψυχρό Πόλεμο, δεν είναι τελικά τίποτε από τα παραπάνω. Στον Β’ ΠΠ νίκησαν οι δυνάμεις των συμμάχων. Και ποιοι ήταν αυτοί οι σύμμαχοι; Μα οι εχθροί του Ψυχρού Πολέμου!  Στην διάρκεια του Β’ ΠΠ ενώθηκαν κομμουνιστές και καπιταλιστές εναντίον του κοινού εχθρού, του εθνικισμού. Ενώθηκαν πράγματι όμως; Ήσαν άραγε ποτέ χωρισμένοι για να ενωθούν;

Εμείς οι Εθνικιστές λέμε όχι. Ήταν, είναι και θα είναι, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και το νόμισμα αυτό το έχουν σχεδιάσει, κόψει, και χρησιμοποιούν σαν εργαλείο, οι όντως δαιμόνιοι Σιωνιστές.

Ο σοσιαλιστικός διεθνισμός είναι η αριστερή όψη του νομίσματος, του οποίου δεξιά όψη είναι ο φιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός. Για τον πρώτο, είναι ο εργάτης που δεν έχει πατρίδα, για τον δεύτερο, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Και για τους δύο οι θεμελιακές αξίες είναι οικονομικές και για τους δύο η απαλλοτρίωση της πατρίδας προέχει.

Γι’ αυτό αποτελούν από τον Μεσοπόλεμο συγκοινωνούντα δοχεία και η μετάπτωση του ενός στον άλλο είναι ζήτημα της εκάστοτε ιστορικής συγκυρίας.Η απλή αυτή παρατήρηση εξηγεί και την ευκολία με την οποία οι παντός είδους αριστεροί διεθνιστές μεταλλάχθηκαν «εν μιά νυκτί» σε κοσμοπολίτες, ένθερμους ζηλωτές της παγκοσμιοποίησης, την οποία και αντιλαμβάνονται ως την αναπότρεπτη αλήθεια των ημερών μας.

Φραγμός στην κόκκινη ή στην ροζ αριστερά και στην γκρίζα δεξιά του πολυπολιτισμικού τοπίου στέκεται ο Εθνικισμός, που αποκαθιστά την Πατρίδα στο επίκεντρο των ιστορικών και πολιτιστικών αξιών.

Ο εργάτης και το κεφάλαιο, πριν από όλα ανήκουν στο Έθνος τους και στη γη τους, δηλαδή στην Πατρίδα τους. Μέσω του Έθνους αποκτούν πολιτιστική ταυτότητα, μέσω της Πατρίδας αποκτούν ιστορικό πρόσωπο. Το ΑΙΜΑ του Έθνους που κυλάει στο κορμί της Λαϊκής Κοινότητας και η ΓΗ της Πατρίδας θεμελιώνουν στέρεα το οικοδόμημα της Εθνικιστικής Λαϊκής Πολιτείας.

Μετά τον παγκόσμιο πόλεμο λοιπόν, η ίδρυση ενός Ψυχρού Μετώπου, η υλοποίηση ενός Ψυχρού Πολέμου, ήταν και η ασφαλέστερη μέθοδος, να συνεχιστεί το κυνήγι του Εθνικισμού.

Έτσι,

  • με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο οι δυτικοί
  • και με πρόσχημα την καπιταλιστική διαφθορά οι ανατολικοί,

συνέχισαν να λειτουργούν αυταρχικά, αντιδημοκρατικά και παραπλανητικά, βυθίζοντας τις χώρες τους σε ένα πολιτικό, κοινωνικό και τελικά ανθρωπιστικό αδιέξοδο.

Σημείο σύνδεσης των δυο καθεστώτων, το χρήμα. Υπηρέτες και οι δύο του διεθνούς σιωνιστικού κεφαλαίου, ο καθένας με τον τρόπο του. Είναι χαρακτηριστικό καυστικό και εύστοχο ένα λαϊκό ανέκδοτο, που κυκλοφορούσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία, μετά την ένωση της, με την Δυτική Γερμανία:

Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, καταλάβαμε, ότι όλα αυτά που μας έλεγαν οι κομισάριοι για το σοσιαλισμό ήταν ψέματα αλλά και όλα εκείνα που μας έλεγαν για τον καπιταλισμό ήταν αλήθεια…

Είναι πλέον κοινός τόπος,

  • ότι οι κομμουνιστικές κοινωνίες δημιούργησαν σκλαβωμένους ανθρώπους,
  • οι καπιταλιστικές κοινωνίες δημιούργησαν καταπιεσμένους και δέσμιους ανθρώπους
  • και κάθε ενδιάμεση κατάσταση δημιούργησε κοινωνικά αδιέξοδα που οδηγούσαν σχεδόν μαζικά τους ανθρώπους στην κατάθλιψη και τις αυτοκτονίες.

Άρα λοιπόν που βρισκόμαστε; Δεν υπάρχει λύση; Ο πολιτισμός άγγιξε τα όριά του; Μετά από χιλιάδες χρόνια καλλιέργειας ο άνθρωπος χτύπησε με δύναμη πάνω σε ένα τοίχο; Η περιπέτεια του ανθρώπου μέσα από την ιστορία φτάνει σε ένα αδιέξοδο;

Θα ζούμε πλέον για να καταναλώνουμε και τελικά θα πεθαίνουμε; Θα οριοθετείται η ύπαρξή μας από το διαθέσιμο εισόδημά μας και την αγοραστική μας δύναμη;

Βεβαίως, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι όλα μια παραίσθηση, δημιουργημένη από το Μεγάλο Παράσιτο της Ανθρωπότητας. Την Παγκόσμια Οικονομική Δύναμη των Διεθνών Επικυριάρχων. Χτισμένη με ευφυΐα και μαεστρία, είναι αλήθεια, αλλά παραίσθηση.

Αυτή η παραίσθηση θέλει να κρύψει από τον κόσμο ότι και οι δύο ή τρεις πολιτικές λύσεις που προτείνονται από το σύστημα είναι μόνο σε ωφέλεια του Σιωνισμού. Δεν τους νοιάζει ποια θα επιλεχθεί, αρκεί να είναι μία από αυτές.

Είναι μια κλασική τεχνική των πωλήσεων, αυτή. Να προσφέρεις τρεις επιλογές στον πελάτη, τέτοιες όμως που όποια και να διαλέξει εσύ να κερδίζεις. Δημιουργείς έτσι την ψευδαίσθηση της επιλογής ενώ κατευθύνεις τον πελάτη προς δικό σου κέρδος.

Έτσι και εδώ. «Δημοκρατία» θα αγοράσετε. Είτε Λαϊκή (κομμουνιστική) είτε Δυτική (πλουτοκρατική – καπιταλιστική) είτε του τρίτου δρόμου (σοσιαλιστική). Σε κάθε περίπτωση παραμένετε μέσα στο μαντρί του Σιωνισμού.

Αυτό είναι το πλαίσιο, μέσα στο οποίο υπάρχει ο πολιτικός πολιτισμός του 20ου και 21ου αιώνα. Ναι, με κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες αλλά αυτό είναι το βασικό πλαίσιο. Πάνω σε αυτή την πολιτική σκακιέρα, πρέπει να τοποθετήσουμε και τον Εθνικισμό. Που λοιπόν τοποθετείται στην σκακιέρα το πιόνι του Εθνικισμού;

Πουθενά! Ο Εθνικισμός δεν είναι μια εναλλακτική πρόταση.

Ο Εθνικισμός δεν είναι ίσης δυναμικής, δεν έχει ίδιους στόχους, δεν έχει φυσικά ίδιες ρίζες με τα υπόλοιπα. Ο Εθνικισμός ρίχνει μια δυνατή γροθιά στο τραπέζι και ανατρέπει όλη την σκακιέρα. Έχει μήπως, καμία σημασία αν χτυπά με την αριστερή ή την δεξιά γροθιά; Καμία, γιατί ο Εθνικισμός δεν μπορεί να περιορίσει την ιδεολογική του ευρύτητα με όρους αστικής ή μικροαστικής ή μπολσεβίκικης πρακτικής.

Ο Εθνικισμός είναι υπεράνω όλων αυτών των πολιτικών συστημάτων, απεχθάνεται την κομματικοποίηση της ζωής και ενεργεί μόνο κι αποκλειστικά προς όφελος του Έθνους.

Τιμά και σέβεται την παράδοση, γιατί είναι το σύνολο των πτυχών του ωραίου και του αγαθού που παρουσιάστηκαν κι αποκαλύφθηκαν στην ιστορική διαδρομή. Διαφυλάττει τις παραδόσεις και επειδή είναι εμπειριοκράτης. Εξετάζει αναλύει τις εμπειρίες και δεν εθελοτυφλεί, αλλά αποδέχεται ότι λειτουργεί και απορρίπτει ότι αποτυγχάνει. Παράλληλα στηριγμένος στην παράδοση αναζητά  την νέα δημιουργία, την συνέχεια, την αδιάκοπη εξέλιξη. Γι’ αυτό ο Εθνικισμός δεν μπορεί ποτέ να είναι ριζοσπαστικός.

Δεν μπορεί ποτέ να είναι ριζοσπαστικός επειδή είναι ξεκάθαρα επαναστατικός. Καθότι «επανάσταση» σημαίνει ξαναστήνω κάτι στα πόδια του. Προφανώς αυτό το κάτι που γκρέμισαν οι φαύλοι και οι ανίκανοι.

Ο Εθνικισμός είναι λοιπόν η μόνη απόλυτη και πραγματική επανάσταση. Οι δεξιές και αριστερές λύσεις που δήθεν πολεμούν η μια την άλλη, είναι απλά θέατρο δύο συνεταίρων που διαιωνίζουν την κυριαρχία των διεθνιστικών και κοσμοπολίτικων αντεθνικών και αντιλαϊκών δυνάμεων.

Και όπως είπαμε, ο Εθνικισμός είναι υπεράνω αυτών πολιτικών συστημάτων. Και όχι μόνο είναι υπεράνω, αλλά σε κάθε έκφανσή του, σε κάθε ανάσα του, τους ξεσκεπάζει. Αποδεικνύει έμπρακτα, ότι όλα αυτές οι πολιτικές, αδιαφορούν για την ευημερία του ανθρώπου, ή μάλλον όχι, δεν αδιαφορούν.

Λειτουργούν επίτηδες αντίθετα προς την ευημερία των λαών. Χρησιμοποιούν τον άνθρωπο ως καύσιμο για τον πλουτισμό

  • των ολιγαρχιών του διεθνούς κεφαλαίου,
  • των κομματικών στελεχών
  • και για την παραμονή στην εξουσία με κάθε κόστος.

Στοχεύουν σε αμόρφωτους, δυστυχείς, διεφθαρμένους μαζανθρώπους, των οποίων η αμάθεια και τα πάθη τους καθιστούν ευκολοδιαχείριστους και των οποίων χειραγωγούν την ελπίδα για καλύτερη ζωή και απομυζούν την δημιουργική ικμάδα, μέχρι θανάτου.

Για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους ο Εθνικισμός είναι εχθρός του Συστήματος. Ο μόνος εχθρός. Γι αυτό και δαιμονοποιείται, γι αυτό και διώκεται, γι αυτό και τυλίγεται με ψέματα και ανακρίβειες.

Ως Εθνικιστές Επαναστάτες, είμαστε αμείλικτοι πολέμιοι κάθε αστικής ερμηνείας του πατριωτισμού και οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε σθεναρά στην όποια διαστρεβλωμένη οπτική του. Ο δικός μας Πατριωτισμός είναι πάνω απ’ όλα Στάση Ζωής και Αίσθημα Ευθύνης, είναι Μαχητικός και Αντικαθεστωτικός.

Είναι εθνοφυλετικά συνειδητοποιημένος Πατριωτισμός, δηλαδή είναι αναπόσπαστα δεμένος με την φυλετική αντίληψη της ανθρωπότητας, είναι δηλαδή, Εθνικισμός.

Βλέπετε, στο κέντρο του πυρήνα της κοσμοθεωρίας μας, είναι η προστασία της Φυλής (Αίμα) και η προσωπική προσφορά και φροντίδα, στην κοινότητα και στις Ιδέες (Τιμή).

Για αυτό λοιπόν και: Αίμα – Τιμή – Χρυσή Αυγή

Πηγαίνοντας λίγο πιο πέρα, πρέπει να δούμε και τι διδάσκει για τον Εθνικισμό το καθεστώς. Προσπαθώντας να επιβάλλει την δική του αλήθεια, καθοδηγεί την πληροφορία και διαχύει το προπαγανδιστικό του δηλητήριο, προσπαθώντας να αποκολλήσει τις έννοιες Πατριωτισμού και Εθνικισμού, κρατώντας μόνο τον αστικό πατριωτισμό.

Έτσι, διαβάζουμε στο λεξικό του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:

• πατριώτης: αυτός που έχει κοινό τόπο καταγωγής (χώρα, περιοχή, πόλη, χωριό) με κπ.• συμπατριώτης, συμπολίτης, συγχωριανός.

• εθνικιστής: αυτός που είναι τόσο απόλυτα αφοσιωμένος στα δικά του εθνικά ιδεώδη και αγωνίζεται με τόσο πάθος και φανατισμό για την επικράτησή τους, ώστε να εκδηλώνει μια συμπεριφορά περιφρόνησης και εχθρότητας προς άλλα έθνη• (πρβ. σοβινιστής, υπερπατριώτης, βίαιες εκδηλώσεις φανατικών εθνικιστών σε βάρος της μειονότητας).

Είναι όμως ψέμα ότι ο Εθνικισμός είναι εχθρός της δημοκρατίας. Απλά είναι παραπλανητική η λέξη δημοκρατία. Τι είναι στην αλήθεια και τι είναι για εκείνους. Για εμάς αντί για την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αξία έχει η κοινωνική αξιοκρατία.

Αναρωτιόμαστε ποια είναι η θέση, η ταυτότητα του Εθνικιστή στο θέμα; Διαβάζω λοιπόν από την Διακήρυξη των θέσεων του Κινήματός μας όπως είναι σε αυτήν την κεντρική ιστοσελίδα:

«Τα ψευδεπίγραφα των δεξιών και αριστερών πολιτικών αποτελούν κατευθυνόμενη πλάνη, γιατί δημοκρατία σημαίνει κράτος του δήμου δηλαδή του Λαού που αποτελείται από ανθρώπους κοινής καταγωγής (ορισμός του Πολίτη στην Κλασσική Αθήνα).

Και το Λαϊκό κράτος του Εθνικισμού είναι η μόνη άμεση δημοκρατία. Η Πολιτεία όπου ο Λαός είναι η μόνη πραγματικότητα που δεν χρειάζεται εξουσία αλλά ηγεσία. Ο Λαός είναι ο πραγματικός άρχοντας, ηγεμονεύει τον εαυτό του μέσα απ’ τον Ηγέτη του.

Γι’ αυτό το Λαϊκό κράτος μπορεί να πραγματώνει την μοναδική δυνατή ισότητα, (που απορρέει από την Σκέψη και δεν είναι Φυσική), την ισότητα ευκαιριών».

Επίσης, είναι ψέμα ότι ο Εθνικισμός μισεί τα άλλα Έθνη και είναι εχθρός της Ειρήνης. Κάτι τέτοιο αποδίδεται στον Εθνικισμό αλλά δεν είναι οι Εθνικιστές αλλά οι δημοκράτες, είναι η «απόλυτη δημοκρατία» των ημερών μας, οι Η.Π.Α που στα 237 χρόνια κρατικής τους ύπαρξης βρίσκονται ασταμάτητα σε πόλεμο, έχοντας κάνει περισσότερους από 180 πολέμους και υποδαυλίσει περισσότερους από 250.

ΠΗΓΗ

Γιάννης Σχοινάς (1951-2016) «…στις δικές μας πηγές, στα δικά μας ευαγγέλια»

gs.jpg

«Ο Γιάννης Σχοινάς με την ευγένεια, την υπομονή και τις βαθιές του γνώσεις είναι πνευματικός πατέρας», είχα πει σε μια συζήτηση-συνέντευξη με τον φίλο Λευτέρη Πανούση πριν ένα χρόνο και κάτι. Και είναι. Από τους λίγους ανθρώπους που η προσωπικότητά τους με επηρέασε στα χρόνια των νεανικών ιδεολογικών αναζητήσεων, κι αργότερα, στην χάραξη μιας ρεαλιστικής πολιτικής αντιλήψεως. Ανθρωπος και εθνικιστής «παλαιάς κοπής», με «πάτημα» ιδεολογικό και πολιτικό, και σταθερότητα, χωρίς φιοριτούρες και παληκαρισμούς, παληκάρι αληθινό, διέσχισε την ζωή ως τέλος, αληθινός στην ψυχή του.

Αγαπητέ μου Γιάννη, πετάς λεύτερος, ευχαριστημένος, όπως μου έλεγες, που είδες τον αγώνα «των παλιών», να λαμπαδιάζει μέσα από τους αγώνες της Χρυσής Αυγής, εκεί όπου μεγάλος καθώς ήσουν εντάχθηκες με όλη σου την δύναμη, μικρότερος όλων, μαζί με το γέννημά σου.

Ας είμαστε ευτυχείς όσοι σε γνωρίσαμε, κι εσύ να χαίρεσαι και να στέργεις τους αγώνες μας.

Η συναγωνίστριά σου

Το καλοκαίρι του 2015 ζήτησα από τον Γιάννη Σχοινά να γράψει ένα κείμενο για την ΕΜΠΡΟΣ, έχοντας υπ’ όψιν τις αντικειμενικές δυσκολίες, αλλά γνωρίζοντας και τις ακατάβλητες ψυχικές και πνευματικές του δυνάμεις.

Μου το έστειλε στις 9-7-2015.

Απ’ το 2010 ήμουν της απόψεως να δηλώσουμε χρεωκοπία. Δυστυχώς φώναζα σε ώτα μη ακουόντων. Ερχομαι στο σήμερα: Ζούμε σε ένα κράτος, το οποίο είναι ανίκανο να υπηρετήση το Έθνος των Ελλήνων. Αντιθέτως οι πολιτικές του ηγεσίες κάνουν ό,τι μπορούν για να το βλάψουν.

Δεν θα περιγράψω με δικά μου λόγια την τωρινή κατάσταση του Ελληνικού Έθνους. Θα παραθέσω, όμως, τα αποσπάσματα δύο διαννοουμένων διεθνούς κύρους:

  1. «ΝΑ ΛΥΠΑΣΘΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Φίλοι μου και συνοδοιπόροι μου…

να λυπάσθε το έθνος που φορά ένα ρούχο, που δεν το έχει υφάνει,

που τρώει ψωμί που δεν το έχει θερίσει

και πίνει κρασί που δεν έχει τρέξει από το πατητήρι του.

Να λυπάσθε το έθνος, που ονομάζει τον βίαιο άνθρωπο ήρωα

και βλέπει τον λαμπροφορεμένο κατακτητή γενναιόδωρο.

Να λυπάσθε το έθνος που δεν υψώνει την φωνή του

παρά μόνο σαν βρίσκεται σε κηδεία,

δεν περηφανεύεται παρά μονάχα σαν βρίσκεται μέσα στ’αρχαία μνημεία του

και δεν ξεσηκώνεται παρά μονάχα,

όταν ο λαιμός του βρίσκεται ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Να λυπάσθε το έθνος, που ο κυβερνήτης του είναι αλεπού,

ο φιλόσοφός του ταχυδακτυλουργός,

και η τέχνη, τέχνη μπαλώματος και μιμικής.

Να λυπάσθε το έθνος που υποδέχεται τον καινούργιο του κυβερνήτη με σαλπίσματα

και τον αποχαιρετά με γιουχαΐσματα,

για να καλωσορίσει κάποιον άλλο με σαλπίσματα.

Να λυπάσθε το έθνος, που οι σοφοί του είναι βουβοί από τα χρόνια

και που οι δυνατοί του άνδρες είναι ακόμα στην κούνια»…

Το ποίημα αυτό εγράφη από τον γνωστό Λιβανέζο ποιητή Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) και υπάρχει στο έργο του «Ο κήπος του Προφήτη» (μετάφραση Ευαγγέλου Γράψα, εκδ. Μπουκουμάνη, 1974, σελ. 138).

  1. «Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία … Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».

Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης).

Εμείς, όμως, ως Ελληνες εθνικιστές, ας ανατρέξουμε στις δικές μας πηγές, στα δικά μας ευαγγέλια και ας ενστερνισθούμε τα σοφώτατα λόγια του διαχρονικού Ίωνος Δραγούμη, από το βιβλίο «Ο  ελληνισμός μου και οι Ελληνες»:

«Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώση το έθνος του. Ο καθένας γεννήθηκε σωτήρας του έθνους του, λίγοι όμως ξέρουν πως γεννήθηκαν τέτοιοι, δηλαδή πως αυτοί θα το σώσουν, αν θέλουν. Πρέπει να φαντάζωμαι πως από μένα μόνον εξαρτάται η σωτηρία του έθνους, και, αν δεν ήμουν εγώ δε θα ήταν κανένας άλλος που να το σώση — ή να μην κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζωμαι μόνον πως εγώ έχω το μεγάλο χρέος της σωτηρίας».

και ας αρχίσουμε να προγραμματιζόμαστε, αν θέλουμε ν’ αφήσουμε κάποια σχετική παρακαταθήκη στους «δυνατούς του άνδρες, που είναι ακόμα στην κούνια».

Γένοιτο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΧΟΙΝΑΣ

 

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΧΟΙΝΑΣ γεννήθηκε το 1951 στα Φίχτια Αργολίδος πλησίον των Μυκηνών. Περάτωσε την Εγκύκλιο και Μέση εκπαίδευση στον Ασπρόπυργο και σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών, από όπου δεν πήρε το πτυχίο του, διωχθείς για την εθνικιστική του ιδεολογία, από το καθεστώς της μεταπολιτεύσεως του 1974.

Αγωνίστηκε επί 45 έτη στις τάξεις του εθνικιστικού κινήματος. Στην 21η Απριλίου μέχρι το 1973. Στην 4η Αυγούστου μέχρι το 1975. Στο Κίνημα, στην ΕΝΕΠ και στο ΕΝΕΚ ως μέλος της ηγεσίας τους. Υπήρξε εκδότης των εθνικιστικών εντύπων «Νέα Θέσις», «Συναγερμός», «Ελληνισμός» και «Μαχόμενος Ελληνισμός». Διευθυντής και ιδιοκτήτης του εθνικιστικού εκδοτικού οίκου «Νέα Θέσις», δέχθηκε συνολικώς 23 εμπρηστικές και δυναμικές επιθέσεις από τους «γνωστούς αγνώστους».

Οργάνωσε δύο συνέδρια στο Άργος με την ιδιότητα του προέδρου της Επιτροπής Αναδείξεως Αρχαιοτήτων με θέματα «Άργος και Ηρακλής» (2012) και «Άργος και Μέγας Αλέξανδρος» (2013).

Από τις αρχές του 2012 υποστήριζε ανοικτά το εθνικιστικό κίνημα του «Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή» και ήταν υποψήφιος στον συνδυασμό του Ηλία Κασιδιάρη για την Αθήνα.

(EΜΠΡΟΣ, Φ. 169)

Εορτασμοί της 4ης Αυγούστου (1937)

40d4242d1d61ce171a4fae8cd30d5c3c--portal-nelly
Ανδρες με παραδοσιακή ενδυμασία από την Αράχωβα
58e0d485f55a8ecb29b9d4c832870380
Γυναίκες και άνδρες με παραδοσιακές ενδυμασίες από τα Μέγαρα

354c935918092a1c5394968a7bb72969c764f2748aa68653f23d0e10f70a1d6acf59a46c1f9377203d56f072ab3e3c3a

e84a53c49c74d481710d7f282972070c
Γυναίκες με παραδοσιακές ενδυμασίες της Φλώρινας
24418fefa408a7bf48e01242e14a1c5a
Γυναίκες με παραδοσιακές ενδυμασίες της Κέρκυρας

d131066c1aad3ccc1e05e1371a9ccc54

Εορτασμοί της 4ης Αυγούστου στο Παναθηναϊκό στάδιο, 1937.

Φωτογραφίες Ελλη Σεραϊδάρη- Nelly’s

Ίων Δραγούμης – Ασυμβίβαστος και βαθύτατα Εθνικιστής

Ίων Δραγούμης - Ασυμβίβαστος και βαθύτατα Εθνικιστής

Κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο για τον πατέρα του Ελληνικού Εθνικισμού, Ίωνα Δραγούμη, απόρροια βαθύτατης, ομολογουμένως έρευνας του Ιωάννη Μάζη, διδάκτορα Ρωσικής και Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Σε συνέντευξή του στην LiFo, ο καθηγητής Μάζης δήλωσε ότι «ένας λόγος που ενδιαφέρθηκα για το άτομό του» ήταν το γεγονός ότι «στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής βρίσκεις διθυράμβους για τον Δραγούμη». Το γεγονός ότι η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής αποτέλεσε το έναυσμα για την έρευνα του καθηγητή μας υποχρεώνει, τρόπον τινά, να εγκύψουμε στο βιβλίο του, κυρίως για να… καταλάβουμε την αναφορά του περί «παρερμηνείας» του Δραγούμη και την άτσαλη κατηγορία του ότι το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών προσπαθεί «άγαρμπα» να τον οικειοποιηθεί.

Από πού αντλείται αυτή η πεποίθηση του καθηγητή ότι «παρερμηνεύουμε τον Ίωνα Δραγούμη» και πως αυτή συνδέεται με τα αντίστοιχα γραφόμενα του απογόνου του αδερφού του Ίωνα Δραγούμη, Φιλίππου, ο οποίος σε ένα σχετικό, περί του Ίδα, κείμενο μεμφόταν τη Νέα Δημοκρατία που δεν μας «αντικρούει αποκαλώντας μας επικίνδυνους για τη σταθερότητα της περιοχής και την ειρήνη» αναφερόμενος στην πάγια θέση μας για την ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου; Προκαταβολικά, λέμε ότι αμφότερες αυτές οι πεποιθήσεις είναι ενδεδυμένες από την πολιτική σκοπιμότητα που συνοψίζεται στην πρόβλεψη του καθηγητή Μάζη ότι οι «μελετητές θα συνεχίσουν να αγνοούν τις εκλεκτικές συγγένειες μεταξύ της σκέψης του Δραγούμη και της φασιστικής ιδεολογίας, από φόβο μήπως η όποια σχετική επισήμανση λειτουργήσει σε κάποιον βαθμό νομιμοποιητικά για το απεχθές πολιτικό μόρφωμα».

Ένας Χρυσαυγίτης της εποχής του

Μελετώντας το πόνημα του καθηγητή Μάζη αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Ίων Δραγούμης θα μπορούσε κάλλιστα να «υιοθετηθεί» (ο όρος του και θα τον χρησιμοποιήσουμε παρότι είναι τελείως αδόκιμος) από την Χρυσή Αυγή ακόμα και στην περίπτωση που ίσχυαν ακόμα και οι πιο φρικώδεις κατηγορίες, τις οποίες έχει εκτοξεύσει εναντίον μας το σύγχρονο πολιτικό κατεστημένο. Σε αυτό το συμπέρασμα φτάνει κανείς όταν διαβάζει τα γραφόμενα περί της συμμετοχής του Ίωνα Δραγούμη στον Μακεδονικό Αγώνα, όταν, όπως σημειώνει ο καθηγητής Μάζης, οργάνωνε συνωμοτικές (έως και τρομοκρατικές θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε σήμερα, λέει ο καθηγητής) ομάδες στην Μακεδονία μας, όπως η «Μακεδονική Άμυνα», και δεν δίσταζε να σχεδιάζει την δολοφονία αντιπάλων του. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται στο πόνημα του Μάζη, ο Ίων Δραγούμης «είχε σαφώς σχέση με την απόφαση της Μακεδονικής Άμυνας να θέσει ως στόχο της την εξόντωση κάποιων επικίνδυνων αντιπάλων της», ενώ υπογραμμίζεται επίσης ότι στα «Τετράδια του Ίλιντεν» ο Δραγούμης γράφει για έναν επικεφαλής βουλγαρικού στρατιωτικού σώματος, ονόματι Τσακαλάροφ, ότι «θα ξοδέψω χρήματα για την δολοφονία του· το ίδιο πρέπει να γίνει και για άλλους». Η ίδια μεθοδολογία δράσεως χρησιμοποιήθηκε από τον Ίωνα όταν μεταφέρθηκε από την ελληνική κυβέρνηση στο Προξενείο της Κωνσταντινουπόλεως.

Φεύγοντας, όμως, από το πεδίο της δράσεως και περνώντας στο πεδίο των Ιδεών, Δραγούμη που έκανε φανερό τον θαυμασμό του για προσωπικότητες που σήμερα θα θεωρούνταν «φασίστες» ή «αντισημίτες» ή έστω «ρατσιστές», όπως ο Γκομπινώ ή ο Μωρίς Μπαρές, λίγο το γεγονός ότι έγκριτοι μελετητές θεωρούν την σκέψη του «την μόνη ολοκληρωμένη θεωρητική και πρακτική πολιτική πρόταση στην κατεύθυνση του φασισμού έως την δεκαετία του 30», ο Ίωνας Δραγούμης και πάλι αναδεικνύεται ως μία μορφή που οι σύγχρονοι πολιτικάντηδες θα έριχναν στο πυρ το εξώτερο. Ένας Χρυσαυγίτης της εποχής του.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ίων Δραγούμης ήταν φλογερός θιασώτης της Μεγάλης Ιδέας και φανατικός Εθνικιστής. Το πλαίσιο των Ιδεών του περιγράφεται πανέμορφα από τον ίδιο στο Ημερολόγιό του:

«Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.»

Η ημερομηνία της καταχώρησης αυτής στο Ημερολόγιό του, στις 18 Μαρτίου του 1919, έναν μόλις χρόνο πριν από τον θάνατό του, απαντά και σε κάποιους μελετητές που κάνουν λόγο για «ιδεολογική στροφή» του Ίωνα Δραγούμη, επειδή μαζί με βιβλία του Νίτσε, του Μπαρές και του Γκομπινώ στην βιβλιοθήκη του βρέθηκαν επίσης έργα του Κροπότκιν και του Μπακούνιν. Η «ιδεολογική στροφή» αυτή βρίσκεται μονάχα στην άγνοια των μελετητών περί του «Τι εστί Εθνικισμός», αλλά και στο τι συνιστούσαν κάποτε τα αντίπαλα ρεύματα σκέψεως πριν συγχωνευτούν σε έναν άκριτο αντεθνισμό της Νέας Τάξης Πραγμάτων, γιατί άστοχο είναι να συγχέουμε τον επαναστάτη Μπακούνιν, που άφησε την αριστοκρατική καταγωγή και τις προοπτικές για να καταλήξει σε φυλακές και εξορίες, είτε με τα τσογλάνια των Εξαρχείων ή με τους εκατομμυριούχους υπουργούς «επαναστάτες».

Μάλιστα, όπως έχει αναδειχθεί σε άρθρο της ιστοσελίδος της «Χρυσής Αυγής»στον Ίωνα Δραγούμη, επ’ ευκαιρίας του έργου του «Όσοι Ζωντανοί», «ομολόγησε» την «ανθρώπινή του πίστη» ως «τετρακάθαρα Εθνικιστής» ο μεγάλος Άγγελος Σικελιανός. Αυτό, βεβαίως, δεν θα πρέπει να προκαλεί καμμία έκπληξη, αφού όπως παραδέχεται ακόμα και ο Μάζης οι περισσότεροι εκ των διανοούμενων εκείνης της εποχής διακατέχονταν από Εθνικιστικές Ιδέες. Αυτό σε πλήρη αντιδιαστολή με το μόνιμο «επιχείρημα» των φιλελεύθερων και των μαρξιστών ότι οι Εθνικιστές είναι «αμόρφωτοι» κι «αγράμματοι». Η πραγματικότητα είναι ότι η Εθνικιστική Ιδεολογία έχει τόσο απροσμέτρητο βάθος και τόσες «απάτητες» κορυφογραμμές που καθιστούν κατανοήσιμη την αδυναμία των υλιστών, μαρξιστών και φιλελεύθερων, να την κατανοήσουν πραγματικά. Πέρα, όμως, από το βάθος και τις κορυφογραμμές είναι και η μελωδία, το μεταφυσικό κάλεσμα του Έθνους που δεν μπορούν να ακούσουν, με αποτέλεσμα να μας μισούν για αυτήν τους την μειονεξία. “Και εκείνους που τους είδαν να χορεύουν, τους πέρασαν για τρελούς, εκείνοι που δεν μπορούσαν να ακούσουν τη μουσική”, όπως έγραφε ο μεγάλος φιλόσοφος, Φρειδερίκος Νίτσε.

Ανατολική Ομοσπονδία και «ελληνοτουρκική φιλία»

Ένα σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι οι απόψεις του Δραγούμη περί της λεγόμενης «ελληνοτουρκικής ομοσπονδίας». Ο λόγος που αξίζει ξεχωριστής αναφοράς η εν λόγω ιδέα είναι ελέω της χρήσης της, τόσο από τον Μάζη, όσο και από διάφορα γκρουπούσκουλα του λεγόμενου «χώρου», προκειμένου να επιτευχθεί η αποσύνδεση του Ίωνος Δραγούμη από τους Εθνικιστές. Ο μεν Μάζης έχει ως σκοπιμότητα τον εξωραϊσμό του Δραγούμη ή μάλλον την «κάθαρσή» από την επαφή με τους Εθνικιστές, που βρίσκονται εκτός συστήματος. Οι δε του «χώρου» απλώς και μόνο επειδή είναι φαιδροί και κομπλεξικοί.

Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η ιδέα του Δραγούμη δεν συνιστά σε καμία περίπτωση «στροφή» από την Μεγάλη Ιδέα, παρά μόνο σκέψεις περί της τακτικής της επιτεύξεώς της. Η ιδέα αυτή αναπτύχθηκε την εποχή ο Δραγούμης οργάνωνε τους Έλληνες στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία μας και ως σύνοψή του μπορούμε να παραθέσουμε το εξής: «Αντί το ελληνικό κράτος να επεκτείνεται συνεχώς αποσπώντας υπό οθωμανική κυριαρχία εδάφη, όπως προέβλεπε η Μεγάλη Ιδέα στην αρχική της σύλληψη, θα μπορούσε, σε πρώτο στάδιο, να δημιουργηθούν ημιανεξάρτητα κράτη με κατά βάση ελληνικούς πληθυσμούς, τα οποία, εν ευθέτω χρόνω, όταν θα είχαν ωριμάσει οι συνθήκες, να ενωθούν». Μάλιστα, κάτι τέτοιο ξεκαθάριζε ο Ίωνας και σε μια επιστολή του προς τον Χαρίση Βαμβακά στις 26 Ιουλίου 1913, όπου πρότεινε να γίνει η Θράκη ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα την Ανδριανούπολη. Έτσι θα μπορούσε να αποτραπούν και ενδεχόμενες μελλοντικές βουλγαρικές βλέψεις στην περιοχή.

Αυτό που πολλοί βλέπουν ως παραδοξότητα, λοιπόν, στις ιδέες του Δραγούμη, είναι απλώς τακτικοί υπολογισμοί και ασκήσεις επί χάρτου με βάση τον ίδιο στρατηγικό στόχο: την επίτευξη της Μεγάλης Ιδέας.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει πέρα από τα σάλια και τα μελάνια των «σοφών» ο ίδιος στο «Όσοι Ζωντανοί» για το ζήτημα: «Το ιδανικό του φίλου του Αλέξη, που με απεριόριστη περιφρόνηση έβλεπε την αρνητική πολιτική των μικροπολιτικών του μικρού κράτους και δεν επρόσμενε καλό από την Αθήνα, ήταν η ανατολική αυτοκρατορία με όλα τα έθνη μέσα της και τη διοίκηση στα χέρια των Ελλήνων» . Όμως ο «Αλέξης», ο Ήρωας του «Όσοι Ζωντανοί», «έβλεπε κάτι τι μπερδεμένο και αόριστο στις οπτασίες του συντρόφου του, μα δεν του ερχόταν πάντα να τις συζήτηση, γιατί η προφητική διάθεση του φίλου του ήταν μαγικά όμορφη» . Εν τέλει η συγκεκριμένη εξιστόρηση καταλήγει ως εξής: «Ως πότε θα μας λέτε· μην κουνιέστε, μην ετοιμάζεστε, δεν έχομε στρατό, μη γεννάτε ζητήματα; Φοβάστε τον πόλεμο; Αλλά μακάρι να γινόταν. Αν το έθνος οργανωμένο σ’ έναν πόλεμο βοηθήση το κράτος, και θα το κάμωμε να βοηθήση, θα επιβάλωμε το πρόγραμμά μας εδώ στην Τουρκία σύντομα και σίγουρα».

Η δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη

Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα
(Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη)
Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα
Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίη,
Βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίη!

Ως γνωστόν, στις 31 Ιουλίου του 1920 στο κέντρο των Αθηνών ένα παρακρατικό απόσπασμα βενιζελικών δολοφόνησε τον Ίωνα Δραγούμη στο κέντρο των Αθηνών.

Ο Δραγούμης, παρά τις εκκλήσεις των δικών του ανθρώπων, είχε κατέβει στο κέντρο, προκειμένου να συγγράψει και να δημοσιεύσει ένα άρθρο καταδίκης για την απόπειρα κατά του Βενιζέλου. Συνελήφθη, όμως, κακοποιήθηκε και οδηγήθηκε στο στρατηγείο των βενιζελιών, εμπρός στον αρχηγό τους, Γύπαρη.

Ένα απόσπασμα ξεκίνησε, προκειμένου να τον συνοδεύσει στον στρατιωτικό διοικητή της πρωτεύουσας. Όπως αναφέρει ο Μάζης στο βιβλίο του, στηριζόμενος σε πηγές και μαρτυρίες της εποχής, ένας λοχίας έτρεξε από το στρατηγείο να προλάβει το απόσπασμα και όταν τους πρόλαβε τον έστησαν ενώπιόν τους και τον εκτέλεσαν.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του Βενιζέλου, ουδείς καταδικάστηκε για το συγκεκριμένο έγκλημα που έγινε ενώπιον μαρτύρων στο κέντρο των Αθηνών. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, «ήταν σαν να πέθανε από έμφραγμα». Αναψηλαφώντας εκ των υστέρων την υπόθεση, ο Μάζης αφήνει την υπόνοια ότι ο μόνος που είχε το κίνητρο, την ισχύ, αλλά και παρουσία εκείνη την ώρα στο στρατηγείο του Γύπαρη, ήταν ο επιφανής βενιζελικός Εμμανουήλ Μπενάκης.

Το κίνητρο του Μπενάκη ήταν η ερωτική σχέση που είχε συνάψει ο Δραγούμης με την κόρη του Πηνελόπη Δέλτα, η οποία είχε επιδράσει εξαιρετικά αρνητικά στον γάμο της. Την ισχύ του την αντλούσε από την τεράστια περιουσία του, το γεγονός ότι ήταν σημαίνων πολιτικό πρόσωπο και ένας εκ των βασικών χρηματοδοτών του Βενιζέλου, ενώ η παρουσία του στο στρατηγείο συνοδεύτηκε από τηλεφωνικές κλήσεις που έκανε πριν από την εσπευσμένη αποστολή του λοχία να προλάβει το απόσπασμα, ώστε να εκτελεστεί ο Δραγούμης.

Την ηθική αυτουργία από τον Μπενάκη στην δολοφονία Δραγούμη είχε υποστηρίξει το 1935 ενώπιον Στρατοδικείου ο Γύπαρης, όμως ο Μπενάκης είχε αποβιώσει από το 1929, οπότε δεν μπορούσε να διωχθεί. Άλλωστε είχε αθωωθεί από την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας, αφού τις κρίσιμες ώρες της δίκης για την δολοφονίας Δραγούμη ουδείς ήταν διατεθειμένος να μιλήσει.

Και εδώ αξίζει να κάνουμε έναν παραλληλισμό. Ο παρανοϊκός διώκτης των Εθνικιστών, Αντώνης Σαμαράς, είναι γιος της Λένας Ζάννα-Σαμαρά, εγγονής του Στέφανου και της Πηνελόπης Δέλτα από την κόρη τους, τη Βιργινία (η οποία παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Ζάννα, μετέπειτα υπουργό επί Βενιζέλου). Κοινώς, ο Σαμαράς είναι δισέγγονο του Εμμανουήλ Μπενάκη, ο οποίος φέρεται να έδωσε την εντολή για την δολοφονία του πατρός του Ελληνικού Εθνικισμού, Ίωνος Δραγούμη. Αυτό, προκειμένου να καταδείξουμε μία περίεργη σύμπτωση της Ιστορίας, που μπορεί να αναχθεί μέχρι και σε… παραφυσικό επίπεδο.

Αξίζει, απερχόμενοι από την οικογένεια Μπενάκη και επανερχόμενοι στον Ίωνα Δραγούμη να κλείσουμε αυτή την αναφορά με τα λόγια του Α. Χριστοδουλάκη, στρατιώτη που συμμετείχε στην εκτέλεση του Ι. Δραγούμη, σχετικά με τις τελευταίες του στιγμές, όπου αναδεικνύεται το μεγαλείο του ανδρός:

«Άλλοι μας βάλανε… Δεν είπε λέξη (ο Δραγούμης). Στη θέση του σπασμένου μονόκλ έβαλε ένα άλλο. Μας κοίταγε στα μάτια και περίμενε. Πυροβολήσαμε, όταν ο λοχίας μας απείλησε ότι θα μας τουφεκίσει…»

Προφανώς, ο Ίωνας ως γνήσιος Υπεράνθρωπος, κατά τη θεωρία του λατρεμένου του Νίτσε, στις τελευταίες του στιγμές ήθελε να βλέπει καλύτερα τα ανθρωπάκια, που νόμιζαν ότι τον απειλούσαν. Έτσι αντικατέστησε το σπασμένο μονόκλ ώστε να δείχνει κομψός ακόμα και την ύστατη ώρα, αψηφώντας ακόμα και τον Θάνατο.

Αριστόδημος Νικολούδης

Από το 15ο τεύχος του περιοδικού Μαίανδρος που κυκλοφορεί

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/iwn-dragoumhs-asumbibastos-kai-bathutata-ethnikisths#ixzz4oP4An0h8