Ο κόλπος, η λογική και η δύναμη του εφικτού

“Θεέ μου, χάρισέ μου την ηρεμία να δεχθώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, το θάρρος να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ, και την σοφία να γνωρίζω την διαφορά”.

Ενα συνέδριο-μαϊμού

Η καυτή διαμάχη για το συνέδριο που θα έδινε τάχα απαντήσεις στα ζητήματα της γονιμότητας και της υπογεννητικότητας έγινε αφορμή να καταδειχθεί για ακόμα μια φορά η επιφανειακή προσέγγιση-κοινώς πασάλειμμα- της πατριωτικής μεριάς. Κανένα συνέδριο δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις στο δημογραφικό ζήτημα το οποίο, μαθήτρια ούσα το έβαζαν οι καθηγητές ως θέμα εκθέσεως στο Γυμνάσιο. Από τότε έχουν περάσει τρεις δεκαετίες, κι αυτό και μόνο δείχνει την υποκρισία των πολιτικών ανδρών και γυναικών Δεξιάς κι Αριστεράς και την προφανή πρόθεσή τους να επιτείνουν το πρόβλημα ως τον σημερινό μαζικό εποικισμό τον οποίο μάλιστα προβάλλουν ως λύση.

Εν προκειμένω, οι μεν κυβερνητικοί επιχείρησαν να ψαρέψουν στα θολά νερά του παραζαλισμένου “πατριωτικού χώρου” και της πλαδαρής “εθνικόφρονος βάσεως”, οι δε ανθέλληνες όλων των παρατάξεων βρήκαν την ευκαιρία να φιμώσουν κι αυτή την άσφαιρη πρωτοβουλία. Γιατί αυτά λένε οι σχολές όπου έχουν θητεύσει οι “προοδευτικοί” Αριστεράς και Δεξιάς, είτε βρίσκονται στον Περισσό είτε στο Τζορτζτάουν: Δεν αφήνουμε καμία κουβέντα να πέσει κάτω, καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, ακόμα κι αν (ή μήπως ιδίως αν) έχει να κάνει με τον κόλπο των γυναικών.

Οι “πατριώτες” που τάχα λυσσομανούν για το δημογραφικό και αντιμάχονται την “Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών”, θα περίμενε κανείς αναλόγως ηλικίας να έχουν σπείρει από ένα-δυο παιδιά τουλάχιστον ο καθένας, αν δεν είναι πολύτεκνοι. Είτε ως φυλετιστής Ελληνας είτε ως Μπουόν Κριστιάνο, αυτό λέει το καθήκον σου. Όχι, όμως. Γιατί, ποια είναι αυτή που πάει να γκαστρωθεί (μοναχή της, υποθέτουμε) και να σε τυλίξει εσένα το αχτύπητο κελεπούρι; Και γιατί να φορτωθεί το παραφουσκωμένο σιλικόνες εργαλείο βιοπορισμού σου καμιά δεκαριά κιλά σε κάθε εγκυμοσύνη; Οπως είπε η συχωρεμένη Μαρία Λεζίνσκα, η ζωή της γυναίκας είναι “πάντα να πλαγιάζει, πάντα να χοντραίνει και πάντα να γεννά”. Η Λεζίνσκα, κόρη του βασιλιά της Πολωνίας και βασίλισσα της Γαλλίας γέννησε 10 παιδιά. Ποια ήταν μπροστά στην Τάνια από το Αιγάλεω και τον Ακη από την Καλλιθέα που περιμένουν πώς και τι να ανοίξουν οι πλατφόρμες για να ξελιγωθούν στα κοκτέλια στην Μύκονο ή έστω στα Σεπόλια; Αλλα λες, και άλλα κάνεις.

Η ανάγκη για λογική σκέψη

Οπως λέει η προσευχή των ΑΑ την οποίαν παραθέσαμε στην αρχή, αν είναι να αλλάξουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, χρειάζεται να έχουμε επίγνωση του τι αλλάζει και τι όχι. Αρέσει-δεν αρέσει, εγκρίνουμε-δεν εγκρίνουμε τις πολιτικές των διεθνών διευθυντηρίων και των πολιτικών μαριονετών τους, η Ελλάδα χάνεται, η Ευρώπη χάνεται, κι οι “πατριώτες” βγάζουν περιπαθείς Φιλιππικούς για την αναγκαιότητα της σωτηρίας του Εθνους -αν μπουν στην Βουλή, φυσικά, γιατί πιο πριν κωλύονται-, και το τι χρώμα ψαθάκι φορούσε ο τάδε ή ο δείνα διανοητής που δεν θα κάθονταν ούτε σαν σκόνη στο μποτάκι του στους αθηναϊκούς χωματόδρομους του 19ου αιώνα.

Δεν υπάρχει λοιπον λύση στην εποχή της αντιστροφής των πάντων, εδώ όπου διαστροφή δεν είναι να σκοτώνεις όσα παιδιά ξεφεύγουν από τα 42 διαφορετικά “μέτρα προστασίας” που έχεις πάρει, αλλά το πλέον φυσιολογικό: να ερωτεύεσαι και να γεννάς; Φυσικά και υπάρχει και μπορεί να την δώσει μόνο ο Παντοδύναμος με όχημα κάποιους ανθρώπους Του. Οι μεγάλοι σταυροί και τα κεριά, οι ξαφνικές ευσέβειες, οι κουβέντες πεταμένες σαν φλούδια από πασατέμπο, και οι αρμουμπολογίες των εφήμερων ανθρώπων εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθηκαν λειψές.

Η δύναμη του εφικτού

Συχνά το χιμαιρικό έγινε πρόσχημα για να αποφύγει ο οκνηρός “πατριώτης” να καταπιαστεί με τα πρακτικά και να δώσει λύσεις εκεί όπου θα μπορούσε. Δείχνοντας με το δάχτυλο το μέλλον, στέρησε από το Έθνος το Παρόν. Κατηγορώντας για συμβιβασμό όσους κυνήγησαν το εφικτό, σπουδές, εργασία, οικογένεια, απέφυγαν να κοπιάσουν για το παράδειγμα που χρειάζεται ένας λαός για να ακολουθήσει την ηγεσία του. Και τώρα, τι; Στις εσχατιές του Φυσικού κόσμου απέναντι στον κόσμο των ψευδαισθήσεων, είναι ανάγκη να στραφούμε στο απαραίτητο δίπολο: Πίστη στην Φυσική Τάξη Πραγμάτων και στην θεϊκή προέλευση της Ζωής, και λογική που θα ξεχωρίζει τι μπορεί να αλλάξει και τι όχι. Η ισορροπία ανάμεσα στην αποδοχή των πραγμάτων και στην επιθυμία για αλλαγή είναι, εξ άλλου, καθοριστική για την ψυχική και πνευματική μας υγεία. Αλλά όχι μόνο για αυτό. Η αντίληψη και η αποδοχή της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση κάθε προσπάθειας για βελτίωση.

Στον σημερινό παγκόσμιο ιστό των εντολοδόχων κυβερνητών, δεν μπορεί να αδειάσει ούτε η ΄Ελλάδα ούτε η Ευρωπη απο τους επήλυδες ειδικά τους δεύτερης και τρίτης γενιάς. Μπορεί όμως να αποκατασταθεί η αγάπη του τόπου και η συμπόνοια του Ελληνα για τον Ελληνα, που πλήγησαν συστηματικά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και την με κάθε αφορμή καλλιεργούμενη διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων.

Η ενεργητική αγάπη της Πατρίδας

Στους πρώτους εννέα στίχους της Οδύσσειας χαράζεται με δυο λέξεις, η απερίγραπτη, η βαθιά αγάπη των Ελλήνων για την γη τους. Καμιά άλλη γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει την αγάπη του Ελληνα για το σπίτι του, την πατρίδα του, το βιος του. Το “νόστιμον ήμαρ” στο α9 της Οδύσειας μας θυμίζει πως το σπίτι του, δεν είναι για τον Ελληνα ένας προορισμός με λήζινγκ. Είναι “το πατρικό” του. Είναι ο φυσικός και μαζί πνευματικός χώρος όπου ζουν οι αναμνήσεις του, φυλάγονται οι ιστορίες των γονιών του, ξανανθίζουν οι μυρωδιές των γιασεμιών, κι αναπαράγονται οι γεύσεις από την χύτρα της μάνας πάνω στην φωτιά.

Αν λοιπόν θέλουμε να αλλάξουμε την Πατρίδα, πρέπει χώρια από το μίσος για ό,τι μας μισεί, να δείξουμε αγάπη για ό,τι πραγματικά, δηλαδή με πράξεις, αγαπάμε. “Ούτοι έφυν συνέχθειν, αλλά συμφιλείν”. Δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ, διδάσκει η εμβληματικότερη επαναστατική παραδοσιοκρατική φωνή της αρχαιότητας, η Αντιγόνη. Νωρίτερα, ο Έρως, κατά τον Παρμενίδη, είναι ο πρώτος θεός, και κατά τον Ησίοδο αυτός που συνέχει τον κόσμο. Απέναντι σε ό,τι επειχειρεί να διαλύσει αυτά που αγαπάμε, μπορούμε να σταθούμε μονάχα με την συνοχή.

Βέβαια, η αγάπη της γης και των ανθρώπων θέλει αμφισβήτηση όσων ο σύγχρονος κόσμος προωθεί προκειμένου να φθάσει ο κάθε σκώληκας στην κορυφή “έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά του”. Το ψέμμα και η απάτη αποτελούν ανέκαθεν εργαλεία των αρχιτεκτόνων που κατά καιρούς επεχείρησαν τις Μεγάλες Επανεκκινήσεις της ανθρωπότητας, στην Γαλλική, στην Βιομηχανική και στην Μπολσεβίκικη Επανάσταση, στον Μάη του ’68 και στην πτώση του τείχους του Βερολίνου. Κι αν θελήσουμε να μιλήσουμε για την θρησκεία, η εξαπάτηση έβγαλε τον άνθρωπο από τον Παράδεισο, σταύρωσε τον Γιο του Θεού και επέφερε την καταστροφή της γενιάς του Λυκάωνα. Γιατί λοιπόν να μας κάνει εντύπωση το τωρινό ψεύδος κι η απάτη που έλαχε στην γενιά μας;

Οπως επιτυχώς περιγράφει το σκίτσο που συνοδεύει τούτο το κείμενο, η μπουγάδα που στεγνώνει στον αέρα και στον ήλιο είναι αποτέλεσμα της τελευταίας τεχνολογίας, συνδυασμού ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Ψεύδη δήθεν αθώα και αβλαβή, οφθαλμοφανής εξαπάτηση των αφελών που αγοράζουν προοδευτισμό. Εμείς οι Έλληνες, ό,τι χρειαζόμαστε το έχουμε, όσο έχουμε δικά μας το αίμα και το χώμα μας.

Εμπρός στους ισχυρούς του κόσμου που σαν καπνός θα χαθούν μπροστά στο υπέρτερο θέλημα του Δημιουργού, ας ξαναθυμηθούμε την Σοφόκλειο στιχομυθία Κρέοντα-Αντιγόνης:

KΡΕΩΝ: Εσύ μόνη από όλους εδώ

τους Θηβαίους το βλέπεις αυτό;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Το βλέπουν και αυτοί.

Μπροστά σου όμως

κλείνουν το στόμα τους.

ΚΡΕΩΝ: Εσύ δεν ντρέπεσαι

να σκέφτεσαι

διαφορετικά από αυτούς εδώ;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Δεν είναι ντροπή

να σέβεσαι τους αδερφούς σου.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Δημογραφικό μέρος Β’: Η Δύση

Είναι ζήτημα ζωής: Ένα μεγάλο ΟΧΙ στη χημική βιομηχανία

Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που μειώνονται δραματικά, με την αυθυποβολή του μεγαλείου (στην Αγγλία είναι γνωστή η φράση «too posh to push» για τις καθωσπρέπει Αγγλίδες, αλλά και οι ξένοιαστοι καβαλάρηδες δεν πάνε πίσω) και την αποφυγή γεννήσεων, δηλαδή την απόλυτη ύβρη, την άρνηση συνέχισης της ζωής, το σπάσιμο της δημιουργικής αλυσίδας. Δεν είναι όμως υπεύθυνη μόνο η οικονομική κρίση όπως στην περίπτωση της Ελλάδας και ο επιβεβλημένος τρόπος ζωής.

Ένας πολύ ορατός εχθρός έχει παρεισφρήσει,, ένας εχθρός που διαλαλεί την ευκολία και την ευελιξία της καθημερινότητας, το “τρώω χωρίς να λερώσω τα χέρια μου, χωρίς καν να προσπαθήσω”. Το πλαστικό είναι μια μεταπολεμική μάστιγα η οποία συνοψίζει περίφημα το σκεπτικό της μετά το 1945 εποχής. Με ιστορία ενός και πλέον αιώνα, το πλαστικό προωθήθηκε ως πρωτοποριακή λύση για μια πιο οικονομική ζωή αφού πλέον ένα χάλκινο σκεύος μπορούσε να αντικατασταθεί από δύο πλαστικά.

Προϊόν των χημικών βιομηχανιών της Αγγλίας, όπου πρωτοεμφανίστηκε ως ρεγιόν (συνθετικό «μετάξι»-οι ευφημισμοί είναι αγαπημένα παιχνίδια των διαστρεβλωτών της Φύσης), με δεύτερο τον βακελίτη του Βελγίου, ακολουθήθηκε ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από  το σελοφάν, το σελοτέιπ, το νάιλον, το πλεξιγκλάς και το τεφλόν. Μετά τον Πόλεμο, άλλαξαν την ζωή μας τα νάυλον καλσόν, τα τάπερ, το βινύλιο, οι πλαστικές τσάντες και εσχάτως τα πλαστικά μπουκάλια. Αν το παρατηρήσετε, τα περισσότερα έχουν ένα κοινό: είναι «σαν». Σαν ύφασμα, σαν χαρτί, σαν γυαλί. Δηλαδή, απάτες. Και όπως με όλες τις απάτες, κάποτε έρχεται η ώρα του ταμείου, στην περίπτωση αυτή, με το πιο ακριβό τίμημα, την ίδια την ζωή.

Γιατί, όπως δήλωσε στον βρετανικό Γκάρντιαν (28-3-2021) η Shanna Swan, καθηγήτρια περιβαλλοντικής ιατρικής και δημόσιας υγείας στην Ιατρική Σχολή του Mount Sinai στην Νέα Υόρκη, μέχρι το 2045, δηλαδή σε μόλις 24 χρόνια από σήμερα, τα περισσότερα ζευγάρια στην Δύση είναι πιθανόν να καταφεύγουν αποκλειστικά σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή για να τεκνοποιήσουν.  

Και αυτό γιατί όπως διαπίστωσε ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στους άνδρες της Δύσης έχει υποδιπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια. «Εάν ακολουθήσετε την καμπύλη της μετα-ανάλυσης του 2017 σχετικά με την πτώση του σπέρματος, προβλέπεται ότι έως το 2045 θα έχουμε μέσο αριθμό σπερματοζωαρίων μηδέν», δήλωσε. «Οι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι έχουμε κρίση στην αναπαραγωγική υγεία, αλλά λένε ότι οφείλεται στην καθυστερημένη τεκνοποίηση, στην επιλογή ή στον τρόπο ζωής, ότι δεν μπορεί να είναι χημική. Θέλω οι άνθρωποι να αναγνωρίσουν ότι αυτό είναι δυνατό», λέει η καθηγήτρια Swan. «Δεν λέω ότι δεν εμπλέκονται άλλοι παράγοντες. Αλλά λέω ότι οι χημικές ουσίες παίζουν σημαντικό αιτιώδη ρόλο. Είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη «αιτία», αλλά είναι ένα σύνολο αποδεικτικών στοιχείων. Έχουμε μηχανισμούς, μελέτες σε ζώα και πολλαπλές μελέτες σε ανθρώπους », προσθέτει. «Για να ελαχιστοποιήσετε την έκθεσή σας σε αυτές τις χημικές ουσίες, υπάρχουν μερικά απλά βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε. Οι άνθρωποι σε αναπαραγωγική ηλικία, ειδικά εκείνοι που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη ή είναι έγκυες, πρέπει να γνωρίζουν ότι οτιδήποτε φέρνουν στο σπίτι τους μπορεί να περιέχει αυτές τις χημικές ουσίες”, προειδοποιεί, και συμβουλεύει: «Όποτε είναι δυνατόν, τρώτε μη επεξεργασμένα τρόφιμα – ένα μάτσο καρότα, πατάτες που μαγειρεύετε μόνοι σας – καθώς αυτό θα μειώσει την έκθεση στο πλαστικό. Επίσης, κατά το μαγείρεμα, μην χρησιμοποιείτε Teflon ή οτιδήποτε καλύπτεται με πλαστικό και μην τοποθετείτε πλαστικό στο φούρνο μικροκυμάτων. “

Θέλεις παιδιά; Όχι στα πλαστικά!

Oι φθαλικοί εστέρες οι οποίοι χρησιμοποιούνται για να γίνεται εύκαμπτο το πλαστικό το οποίο χρησιμοποιείται στις συσκευασίες, χαμηλώνουν την τεστοστερόνη στους άνδρες και μειώνουν την λίμπιντο στις γυναίκες, ενώ προκαλούν και τις ολοένα συχνότερες αποβολές και πρόωρες γεννήσεις.

Η διφαινόλη Α (BPA) η οποία χρησιμοποιείται για να σκληραίνει το πλαστικό και χρησιμοποιείται και στα δοχεία της κονσέρβας,  μιμείται τα οιστρογόνα προκαλώντας προβλήματα στην γονιμότητα των γυναικών, μειώνει το σπέρμα των ανδρών και την λίμπιντό τους και προκαλεί προβλήματα στην στύση.

Εντομοκτόνα και επιβραδυντικά φλόγας ευθύνονται επίσης.

Και το πιο τραγικό;

Η ζημιά γίνεται όταν είναι κανείς ακόμη έμβρυο στην μήτρα! Ακολουθεί η επιβάρυνση στην παιδική και εφηβική ηλικία.  Και όλα τα άλλα λειτουργούν αθροιστικά. Ένα θηλυκό έμβρυο που δημιουργείται στην μήτρα αναπτύσσει ωάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει τα δικά του παιδιά. Εάν μεταφέρει την λαθεμένη πληροφορία, τότε το πρόβλημα γίνεται πραγματική, όχι εικονική πανδημία.

Για την καθηγήτρια, αυτή η μείωση της ποιότητας του σπέρματος δεν είναι αναπόφευκτη. “Νομίζω ότι μπορούμε να αλλάξουμε το παλιρροϊκό κύμα. Έχουμε την εφευρετικότητα και τους πόρους για να το κάνουμε. Αλλά χρειαζόμαστε αναγνώριση του προβλήματος και προθυμία να αλλάξουμε “

Και μια ελληνική πρωτοπορία

Πριν από μερικές δεκαετίες ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, ιδρυτής Του Ορθόδοξου Τύπου κατηγορούσε τα χημικά και δη το φθόριο στις οδοντόκρεμες, ως υπεύθυνο για την εκθήλυνση των ανδρών. Τότε αντιμετωπίστηκε ως ένας γραφικός οπισθοδρομικός παπάς.

Τώρα βέβαια που κάποιοι είδαν το φως το αληθινό και ανακάλυψαν το bio μεγάλες εταιρείες που παράγουν οδοντόκρεμες χωρίς φθόριο αλλά με  φυτικά προϊόντα γνωστά για την ευεργετική δράση τους όπως η μαστίχα και ο δυόσμος, και τις προωθούν με αυτό το χαρακτηριστικό, η αποφυγή φθορίου είναι και πάλι «τραβηγμένη» αλλά αποδεκτή ως οικολογική.

Τα πράγματα μοιάζουν δύσκολα γιατί είναι τόσο θεμελιωδώς απλά. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι πήραμε λάθος δρόμο. Και να αλλάξουμε ζωή.

EIΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Δημογραφικό μέρος Α’: Ελλάδα

H είδηση για την μείωση του ελληνικού πληθυσμού δεν εκπλήσσει τόσο, όσο το μέγεθος των αριθμών που την συνοδεύουν. Μια ολόκληρη πόλη 46.000 κατοίκων σβήστηκε από τον χάρτη το 2020. Χωρίς να μετράμε τις δολοφονίες απροστάτευτων βρεφών από τις μητέρες τους, με συνένοχους τους πατέρες και τους γιατρούς.

Μια ολόκληρη γενιά πέρασε από την εποχή που ήμουν μαθήτρια και οι καθηγητές μας μιλούσαν για το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο οι περισσότεροι αδυνατούσαμε να κατανοήσουμε. Τότε ακόμη πολλοί από εμάς θεωρούσαμε φυσιολογικό και λογικό επόμενο, ότι μετά από τις σπουδές μας θα δημιουργούσαμε οικογένεια. Αλλά αυτό ήταν «αστικός τρόπος σκέψης» που έπρεπε να καταργηθεί.

Σήμερα λοιπόν (για την ακρίβεια Καθημερινή, 27-3-2021) διαβάζουμε πως «ο πληθυσμός της Ελλάδας συρρικνώθηκε το 2020 με τη μεγαλύτερη ταχύτητα που έχει καταγράψει η Ελληνική Στατιστική Αρχή από το 1932 (…) Η αμέσως χειρότερη επίδοση ήταν αυτή του 2019, έτος κατά το οποίο οι γεννήσεις υπολείπονταν των θανάτων κατά 40.000 άτομα (…) Οι περίπου 132.000 θάνατοι του 2020 συνιστούν τη χειρότερη επίδοση που έχει καταγραφεί ποτέ στα ληξιαρχεία της ελληνικής επικράτειας».

Μα τι γίνεται; Δεν βελτιώνεται συνεχώς το βιοτικό επίπεδο, όπως ισχυρίζονται πως με εργώδεις προσπάθειες επιτυγχάνουν οι φιλελέ πολιτικοί; Αυτό δεν είναι το κριτήριο της κοινωνικής προόδου και της επιτυχίας της κοινωνίας; Τι έχουν τα έρμα και -κυριολεκτικά-ψοφάνε;  

Ο πιο ευτυχισμένος λαός της Ευρώπης

Θυμάστε εκείνα τα δημοσιεύματα προ δεκαετίας που έλεγαν πως οι Έλληνες είναι ο πιο ευτυχισμένος λαός; Δημοσιεύματα τα οποία λοιδορούσαν οι φιλελέ γιατί ήσαν ενδεικτικά του «τεμπέλη» Έλληνα, του καλοπερασάκια που δεν δουλεύει σαν Γερμανός ή Γιαπωνέζος; Εκείνους τους «ποτέ δε θα γίνουμε Ευρώπη!» που τους έτρεχαν τα σάλια όταν γύριζαν από ταξίδια στους οργανωτικούς Γερμανούς και στους απελευθερωμένους Σουηδούς; Αυτούς που έψεγαν τους Έλληνες γιατί θέλουν να έχουν δικό τους σπίτι και δεν κοιτάζουν που οι Άγγλοι τη βγάζουν με λήζιγκ, σα δεν ντρέπονται οι κακομαθημένοι!

Είναι οι ίδιοι που σήμερα λυγίζουν τα Σκάιπ και τα Ζουμ, ξαπλωμένοι στους διαδικτυακούς καναπέδες των ψυχιάτρων και καταπίνουν τα ψυχοφάρμακα σαν καραμέλες για να παλέψουν ενάντια στο αδιέξοδό τους: Άλλο αυτό που είναι, και με το οποίο πορεύτηκε ο Ελληνισμός, και άλλο οι ανεμόμυλοι του λιμοκοντόρικου εξευρωπαϊσμού.  

Δυο «χαζοί» πρωθυπουργοί

Κανείς πρέπει να προσέχει τι εύχεται, λοιπόν. Αν τόσο επιθυμείς να γίνεις Ευρωπαίος, έρχεται η Ευρώπη σε σένα, με όλους τους Χανς και τους Φριτς της να σου κουνάνε το δάχτυλο. Ο Γιώργος Παπανδρέου (αυτός ο δήθεν χαζούλης με το παπάκι) επέβαλλε το ΔΝΤ και τα μνημόνια, όπως ο «Κούλης ο (δήθεν) Χαζούλης» επιβάλει τους εγκλεισμούς, την οικονομική καταστροφή, τις ψυχικές νόσους, και, όπως πλέον φαίνεται και από τις στατιστικές, και την φυσική εξόντωση των Ελλήνων (προσεχώς και τα εμβόλια).

Μνημόνια = Θάνατος

Όπως επισημαίνει η ΕΛΣΤΑΤ «το 2020 συμπληρώθηκαν 10 διαδοχικά έτη με το ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων να είναι αρνητικό. Έναν χρόνο μετά την υπογραφή του 1ου μνημονίου οι θάνατοι έγιναν για πρώτη φορά περισσότεροι από τις γεννήσεις κατά 4.671 άτομα και έκτοτε το φαινόμενο λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις (…).  Σε αυτή τη 10ετία, οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά περίπου 273.000 άτομα όσος είναι δηλαδή ο πληθυσμός δύο πολύ μεγάλων ελληνικών πόλεων».

Και το 2021;

«Το 2021 είναι πιθανή η περαιτέρω επιδείνωση. Ήδη, τα στοιχεία του ληξιαρχείου δείχνουν ότι στις πρώτες εβδομάδες της χρονιάς, έχουν ήδη καταγραφεί 22.000 θάνατοι έναντι μόλις 13.600 γεννήσεων». Και αυτές οι γεννήσεις, δεν είναι όλες γεννήσεις Ελλήνων…

Ο νέος Νεοέλληνας

Επιτέλους, οι Έλληνες γίνονται Ευρωπαίοι! Μουρτζούφληδες, κακορίζικοι, αγέλαστοι ή κυνικοί, κλεισμένοι στα σπίτια και στους εαυτούς τους. Πάνε και τα μπουζούκια και οι ψαροταβέρνες και τα κυριακάτικα τραπέζια στο σπίτι, και τα σπίτια στο χωριό, και ό,τι εν τέλει κάνει τον Έλληνα αυτό που είναι. Πλέον, θα κυκλοφορούν κι οι Έλληνες σαν ζόμπι που βγαίνουν από την ομίχλη για δυο εβδομάδες διακοπές σε ολ ινκλούσιβ ή Ερ Μπι εν Μπι, για μεθύσι μέχρι λιώματος στον Κάβο και ό,τι έκτροπο ανθεί στην Εσπερία, στο Φαληράκι.

Κι αυτό είναι μόνο η αρχή της κατηφοριάς. Οι Έλληνες, επιτέλους, εξοντώνονται. Κάτω τα αγάλματά τους, να μη θυμίζουν την Ελληνική Υπεροχή. Να τσιμεντωθεί και η Ακρόπολη των Αθηνών, να μην χαλούν τα ποδάρια των τουριστών με τα πέδιλα και τις άσπρες κάλτσες και τα ευγενή πέλματα των υψιφώνων από ριάλιτυ ταλέντων. Να αναβοσβήνουν και υπερήφανα φωτάκια, ροζ και πράσινα και μωβ στον Παρθενώνα.  Ο αγώνας των Ευρωλάγνων τώρα δικαιώνεται. Και μαζί θριαμβολογούν οι νεοδεξιοί της “ποιότητος” έναντι της “ποσότητος” που τους έχει φάει η χαρά του πληκτρολογίου. Ολα οδηγούν στο τέλος των Ελλήνων, λοιπόν.

Εκτός αν οι ανυπάκουοι, οι απείθαρχοι Έλληνες, που βγάζουν γλώσσα, σηκώσουν πάλι το δάχτυλο στους ψευτοσοφούς που τους το κουνούν.

EIΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Δημογραφικό: Νέες λύσεις από την Ουγγαρία

Νικολά Πουσέν ( 1594-1665) Η σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη. Τιμάται στις 29 Δεκεμβρίου.

Ως θύματα δεκτά, ως νεόδρεπτα ρόδα

και θεία απαρχή, και νεόθυτοι άρνες,

Χριστώ τω ώσπερ νήπιον, γεννηθέντι

προσήχθητε, αγνά Νήπια,

την του Ηρώδου κακίαν, στηλιτεύοντα

και δυσωπούντα απαύστως,

υπέρ των ψυχών ημών.

Δεν υπάρχει τίποτε δύσκολο, περιπεπλεγμένο, ακόμη δε περισσότεορ αδύνατο στην λύση του δημογραφικού προβλήματος το οποίο ταλανίζει την Ευρώπη.

Αυτό που υπάρχει σε πρώτο επίπεδο είναι η απουσία πολιτικής βούλησης για την στήριξη της Ελληνικής και της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Ακόμη περισσότερο υπάρχει στοχευμένη και ενεργή δραστηριοποίηση προς την καταστροφή της.

Σε δεύτερο επίπεδο υπάρχει μια αθέλητη, και σε τρίτο, μια ηθελημένη δράση για την δημιουργία ενός πρωτοφανούς στην ανθρώπινη Ιστορία, άγους. Η σφαγή των 14000 νηπίων από τον Ηρώδη είναι μικρή εμπρός στις στρατιές των εκατομμυρίων παιδιών τα οποία θανατώνονται στην Ευρώπη κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας, το 2015 μόνο στην Γαλλία έγιναν 203.463 αμβλώσεις και στο Ηνωμένο Βασίλειο 197.922, ενώ στην Ελλάδα οι αμβλώσεις υπολογίζονται σε 190.000 -350.000 ετησίως.

Είναι παράδοξο, μα όχι ανεξήγητο, να ακούμε τα ίδια άτομα τα οποία υπερασπίζονται το “δικαίωμα στην έκτρωση”, δηλαδή στην εξόντωση αθώων παιδιών, να κόπτονται ως δήθεν φλάνθρωποι για την σωτηρία του κόσμου από τον κορωναϊό, ή να εξανίστανται κατά της οπλοφορίας η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνιστούσε αποτροπή εγκλημάτων κατά περιουσίας και ζωής.

Πώς να μην πληγεί η ανθρωπότητα από πρωτοφανείς ασθένειες και ταλαιπωρίες, πώς να μην ηχήσουν οι κραυγές της Ραχήλ, όταν αθώες ψυχές δολοφονούνται καθημερινά από τις έχουσες υποστεί πλύση εγκεφάλου μητέρες τους, χωρίς να συντρέχουν ιατρικοί λόγοι, αλλά επειδή αυτό επιτάσσει η προβαλλόμενη ως μόνη αποδεκτή και επαινετέα κοινωνική συμπεριφορά;

Και δεν είναι μόνο η έκτρωση ένα τεράστιο άγος των σύγχρονων κοινωνιών. Επίσης αντιφυσική και ανήθικη είναι η άρνηση του ανθρώπου να συμμετάσχει στο σχέδιο της Φύσης. Οι μαζικές στειρώσεις ζώων “συνοδείας” ώστε να μην ενοχλούνται τα εγωκεντρικά αφεντικά τους, είναι η ευθεία απεικόνιση της εγωιστικής ανθρώπινης αποφυγής της τεκνογονίας η οποία αντίκειται στην πρόνοια της Φύσης, και επεκτείνεται αυθαίρετα και στο ζωικό βασίλειο.

Οσοι ενοχλούνται από την τραγική πρόσφατη σφαγή των βιζόν στην Δανία και βρίσκουν “ανθρώπινα” τα δάκρυα της πρωθυπουργού Μέττε Φρέντρικσεν για το γεγονός, δεν βρίσκουν απάνθρωπο το να αναπαράγονται ζώα με αποκλειστικό σκοπό την σφαγή τους προκειμένου να καλωπισθούν παρακμιακοί εστέτ;

Οταν η Δυτική κοινωνία αναγκάζει την μητέρα να ζητήσει να σκοτώσουν το παιδί της, ή να το πετάξει στα σκουπίδια επειδή φοβάται την κοινωνική κατακραυγή ή δεν έχει τα αναγκαία για να το μεγαλώσει, ενώ ενισχύεται η εκθετική αύξηση ανθρώπων σε κοινωνίες που δεν δεικνύουν αναστολές ως προς την αναπαραγωγή τους, τότε δεν πρόκειται για τυχαιότητα αλλά για οργανωμένο έγκλημα.

Η έλλειψη επαρκούς πληθυσμού ο οποίος θα αντικαθιστά αυτούς που φεύγουν από αυτόν τον κόσμο, έχει και σοβαρές οικονομικές παρενέργειες. Συχνά ακούμε και διαβάζουμε ότι είναι απαραίτητη η εισαγωγή εργατικών χεριών γιατί κινδυνεύουν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι συντάξεις από την έλλειψη ασφαλιστικών εισφορών. Αναρωτιέται κανείς, σε μια πλήρως αποβιομηχανοποιημένη χώρα όπως η Ελλάδα, πού είναι απαραίτητοι οι εργάτες οι οποίοι θα χρηματοδοτήσουν με τις κρατήσεις τους τα ασφαλιστικά ταμεία. Μια ματιά στις γειτονιές της Ελλάδος και της Ευρώπης δείχνει ότι οι “εισαγώμενοι” άνθρωποι περιφέρονται ασκόπως και διαβιούν κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο έχουν μάθει να λειτουργούν στις χώρες προελεύεσεώς τους. Επιπλέον, εισπράττουν επιδόματα αντί να συνεισφέρουν στον κρατικό προϋπολογισμό.

Η οφθαλμοφανής απάτη δεν γίνεται αντιληπτή κάτω από την κακοφωνία των Μέσων Μαζικής Παραπληροφόρησης και, αν γίνεται, συναντά την συνειδητή άρνηση των ανθρώπων να σταθούν αντιμέτωποι με τις ευθύνες και τις ενοχές τους.

Είναι ενθαρρυντικό ότι σε αυτούς τους ταραγμένους και σκοτεινούς καιρούς, υπάρχουν χώρες οι οποίες βρίσκουν τρόπους να αντισταθμίσουν τις μειωτικές επιρροές, να ενθαρρύνουν και να στηρίξουν τις οικογένειες του τόπου τους στο να αποκτήσουν παιδιά. Η κυβέρνηση Ορμπαν στην Ουγγαρία έχει λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή.

Σε μια νέα προσπάθεια για περεταίρω ενθάρρυνση της δημιουργίας ουγγρικών οικογενειών, το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας έλαβε την 1η Δεκεβρίου τρεις σημαντικές αποφάσεις:

  1. Κατά τους πρώτους 6 μήνες της μητρότητας, το εισόδημα των μητέρων θα είναι υψηλότερο από ό, τι πριν να αποκτήσουν παιδί, καθώς το επίδομα βρεφικής φροντίδας αυξάνεται από 70% σε 100%.
  2. Για την ανέγερση νεόδμητης κατοικίας καταβάλλεται ένας και μόνο φόρος ΦΠΑ 5% αντί του προηγούμενου ΦΠΑ 27%
  3. Από την 1η Ιανουαρίου 2021, οι οικογένειες απαλλάσσονται από την καταβολή του φόρου μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας, εάν αγοράσουν το σπίτι τους με την «Επιχορήγηση εκκίνησης οικογενειακής κατοικίας».
H απόφαση ήταν ομόφωνη

Τέτοια μέτρα κοστίζουν ελάχιστο μέρος από τα χρήματα τα οποία αφειδώς δαπανώνται για την χρηματοδότηση της μετανάστευσης. Εάν τα κονδύλια αυτά χρησιμοποιούνταν για πολιτικές υπέρ της ευρωπαϊκής οικογένειας δεν θα χρειαζόμασταν την εισαγωγή ανθρώπων, δηλαδή το σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, για να διατηρήσουμε το εργατικό δυναμικό και τα ασφαλιστικά ταμεία όπως διατείνεται η κυρίαρχη κρατική και παρακρατική/ΜΚΟ προπαγάνδα.

Η συνεργασία με τον Θεό και την Φύση είναι προσωπική επιλογή συνείδησης και υπευθυνότητας. Η στήριξη των επιλογών κεντρικά από τις εθνικές κυβερνήσεις είναι αποκλειστικά απόρροια της πολιτικής βούλησης. Εάν δεν σας αρέσουν οι αποφάσεις, αλλάξτε αυτούς που τις παίρνουν.