2020: Το διαφορετικό Πάσχα των Ελλήνων

93991537_10158277149329583_2914063313799217152_n
Φωτογραφία των Σπετσών, του διεθνούς φήμης φωτογράφου Neil Campion.
Παίρνει σιγά-σιγά την θέση του στις αναμνήσεις μας και το Πάσχα του 2020.
Συμπέρασμα πρώτο, οι Έλληνες βρήκαν τον δρόμο να γυρίσουν προς τις παραδόσεις μας, και μάλιστα τις ακολούθησαν με ενθουσιασμό.
Συμπέρασμα δεύτερο, τα έθιμα της πατρίδας, μας ενώνουν.
Ακόμα και κάποιοι που συνήθως διαμαρτύρονταν, ήθελαν να ακούσουν τις καμπάνες, παρακολούθησαν τις Ακολουθίες και την λειτουργία της Αναστάσεως, βγήκαν στα μπαλκόνια με κεριά, κι ας μην είχαν πάρει το Αγιο Φως, κάποιοι έκαναν τα αδύνατα-δυνατά, σαν τους πρώτους Χριστιανούς για να το εξασφαλίσουν, και η Ελλάδα ολόκληρη σείστηκε και φωτίστηκε από τα πυροτεχνήματα !
Συμπέρασμα τρίτο, ο λαός μας μπορεί καλύτερα χωρίς ινστρούχτορες, χωρίς επιβολές, χωρίς υποκρισίες επαγγελματιών “θεοσεβούμενων”,  και τους πολιτικάντηδες που ψάχνουν να καρπωθούν πολιτικά οφέλη από την πανδημία, στο περιθώριο.
Είναι αλήθεια ότι είμαστε “έθνος ανάδελφο” και ιδιόρρυθμο. Ε και; Οταν πρέπει, το χρέος μας το κάνουμε και με το παραπάνω.
Ξέρω ότι από αύριο μεθαύριο, (στους μονίμως χολωμένους με την Ανάσταση/την ζωή/τα ρούχα τους γυρίζουμε την πλάτη), θα αρχίσουν οι έριδες και η διχόνοια, γιατί πάντα κάποιοι θα είναι έτοιμοι να κατηγορήσουν κάποιους άλλους -για το “like” ρε γμτ-, και θα πετούν την σκούφια τους για να κατηγορήσουν όσους νομίζουν ότι απειλούν όσα θεωρούν κεκτημένα τους… μέχρι τον επόμενο Covid, τον επόμενο “εχθρό”, το επόμενο επουσιώδες διχαστικό χαράκωμα.
Και του χρόνου με Υγεία, και με διαβασμένα κι εμπεδωμένα τα μαθήματα της Σαρακοστής του 2020.
Πάνω από όλα, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα Πάσχα αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα

ΠΑΣΧΑ DETOL

Τρεις είναι οι γιορτές που έτσι κι’ έρχονται, όλοι οι Έλληνες πραγματικά τις ευχαριστιούνται. Το Πάσχα, της Παναγίας και τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα μας τα έχουν μαγαρίσει οι Φράγκοι. Τα Ελληνικά Χριστούγεννα, τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη, ήταν ξύπνημα τα χαράματα, εκκλησία, μετά κάποια ζεστή σούπα και το μεσημέρι όλη η οικογένεια στο σπίτι για το πατροπαράδοτο χοιρινό με σέλινο και το Χριστόψωμο, που έκοβε ο παππούς. Τότε ακόμη οι παππούδες ήταν σπίτι και όχι σε Rest Palace. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Στην εκκλησία δεν μπορούμε να πάμε, διότι την ώρα που γυρίζουμε σπίτι από το ρεβεγιόν κοντεύει να τελειώσει η λειτουργία. Χοιρινό δεν μαγειρεύουμε πιa, διότι η γαλοπούλα το έχει νικήσει κατά κράτος, και τα χοιρινά δεν λυπούνται καθόλου γι’ αυτό. Είναι κι’ εκείνος ο χοντρός ο Αϊ Βασίλης, που δεν έρχεται από την Καισαρεία, αλλά κάπου από την Ατλάντα των ΗΠΑ, που φτάνει μισή ώρα μετά την κοιλιά του και κάνει «Χο, χο, χο» και γελάμε όλοι ευχαριστημένοι.

Οι άλλες δυο γιορτές όμως, το Πάσχα και της Παναγιάς το «Πάσχα του καλοκαιριού», κρατάνε ατόφιες το Ελληνικό χρώμα. Σχεδόν κάθε χωριουδάκι και κάθε Ελληνικό νησί έχει και μιά Παναγιά. Έγραψε ο Νίκος Γκάτσος και μελοποίησε ο Χατζηδάκις:

Μια Παναγιά, μιαν αγάπη μου έχω κλείσει

σ’ ερημοκλήσι αλαργινό.

Κάθε βραδιά της καρδιάς την πόρτα ανοίγω

κοιτάζω λίγο και προσκυνώ.

Γιατί η Παναγιά, είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του Ελληνικού Λαού και ό, τι λένε οι κουφιοκεφαλάκηδες, είναι περί του πονηρού.

Εδώ ρε κοτζάμ Στάλιν και μόλις πλάκωσαν τα σαΐνια του Χίτλερ, θυμήθηκε την Παναγιά και τον Χριστό και είπε στους μουζίκους: «Μάγκες ό,τι είπαμε είπαμε. Τώρα πλακώστε τις προσευχές στην Παναγία και τον Χριστό, διότι βλέπω τα παλικαράκια να μας το κάνουν καλοκαιρινό το κατάστημα». «Κι’ άμα τους νικήσουμε πολυχρονεμένε μας;», ρώτησε ο Ιβάν. «Τότε το ξανακάνουμε όπιο του λαού», απάντησε ο μουστάκιας.

Το Πάσχα πάλι είναι καθαρά Ελληνική γιορτή. Έχει συνδεθεί και με το 1821. Ξέρετε τότε που ο Κολοκοτρώνης δεν κυνηγούσε τους Τούρκους, αλλά φρόντιζε να αξιοποιηθούν τα Δερβενάκια, στα οποία είχε κάτι παλιοκτήματα. Αργότερα βέβαια και εντελώς τυχαία, πέρασε από κει ο δρόμος Μυκήνες – Άργος και ο αγώνας τότε δικαιώθηκε…

Έχετε βρεθεί στο εξωτερικό Πάσχα; Είναι κάτι σαν τσαγγαροδευτέρα. Άχρωμη, άοσμη και άγευστη.

Εκεί, στο μακρινό 1968, προβλήθηκε στους κινηματόγραφους η Ελληνική ταινία «Ένα κορίτσι αλλιώτικο απ’ τα’ άλλα» και έπεσε το σχετικό δάκρυ, εφόσον και ήταν  για ευαίσθητες ψυχές. Μερικοί είπαν ότι έκλαψαν, διότι τότε στην Ελλάδα ήταν οι Συνταγματάρχες, αλλά κανένας δεν τους πίστεψε.

Όλα αυτά σκεφτόταν ο Μάκης ο Μέγκουλας, ο επιλεγόμενος και «Σουγιάς», καθ’ όσον δούλευε το εργαλείο, το σουγιά ντε, καλύτερα απ’ ότι  ο Μενουχίν το βιολί. Και όταν σκέφτεται φίλε μου ο Μάκης,  να δεις που κάτι κακό θα γίνει. Όμως όχι. Τώρα ο Μάκης σκέφτεται περί καλό. Τι καλό δηλαδή, που η ταινία εκείνη ήρθε και ταίριαξε με το σήμερα το κορονοϊοτσακισμένο.

Σκέφτεται ο Μάκης ο Μέγκουλας: Τότε «Ένα κορίτσια αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα» τώρα «Ένα Πάσχα αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα». Τόπε κι’ ο Χαρδαλιάς, πούναι καλό παιδί, είναι και ΑΕΚτζής.

Και κατά πρώτον ο Μάκης φωνάζει το στεφάνι του

  • Άκου να δεις Φροσί, φέτος δεν έχει Πάσχα στο χωριό.
  • Γιατί;
  • Γιατί είν’ η μύτη σου τουρσί. Τι γιατί μωρή, δεν έχεις πάρει χαμπάρι τι γίνεται;
  • Και πού έχει Πάσχα Μάκη μου; Ρε, μπας κι’ έκανες καμιά κουτσουκέλα και σε ψάχνουν οι Ιντερπόλες και θα κάνουμε Πάσχα, εσύ στον Κορυδαλλό κι’ εγώ απ’ όξω να τηράω μέσα;
  • Φροσί είσαι αμόρφωτη. Δεν ακούς μωρή τον Τσιόδρα και τον Χαρδαλιά;
  • Τι είναι αυτοί Μάκη μου, παίζουνε σε τούρκικο;
  • Τώρα θα σούλεγα τίποτα, αλλά φοβάμαι που θα πλακώσουν όλοι οι δικαιωματάκηδες και θα με βγάλουν ρατσιστή, άστοργο και άσπλαχνο. Τι κάναμε κάθε Πάσχα μέχρι τώρα ρε σπλάχνο;
  • Τι κάναμε Μάκη μου;
  • Παίρναμε τηλέφωνο στο χωριό, μετά τους Β΄ Χαιρετισμούς, τον μπατζανάκη μου τον Αναστάση, τον άντρα της αδερφής σου ρε, της Δημητρούλας: «Αναστάση, λέμε να έρθουμε κοντά σας το Πάσχα να γιορτάσουμε όλο μαζί. Τι λες κι΄ εσύ;»
  • Πως πως χαρά μας, έλεγε απόξω του ο Αναστάσης κι’ από μέσα του: «Πάλι ρε θα σας φάω στην μάπα; Και τρώτε σαν ελέφαντες, πάνω στην ανάπτυξη». Και ξαναλέει απόξω του: «Χαρές που θα κάνει η Δημητρούλα».

Μπα. Η Δημητρούλα δεν έκανε χαρές. Αλλά το Μάκη το Σουγιά και την Φρόσω, ποσώς τους ενδιέφερε τι θα κάνει ο Αναστάσης και η Δημητρούλα. Καβαλάγανε το ΙΧ, παίρνανε κι’ ένα κουτί σοκολατάκια και κάτι κόκκινα αυγά και φτάνανε στο χωριό. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε ή μάλλον τα φαντάζεσθε. Άνθρωποι παγαίνανε, βουβάλια έφευγαν, από το πολύ φαΐ.

Πώς το λέει όμως;  «Επελθών γαρ ο θάνατος πάντα ταύτα εξηφάνισε».

Τώρα το πράγμα άλλαξε λίγο: «Επελθών γαρ ο Χαρδαλιάς πάντα… κ.λπ.».

Τώρα μήτε τηλέφωνο, μήτε Αναστάσης, μήτε Δημητρούλα, ησυχάσανε οι άνθρωποι, μήτε σοκολατάκια, μήτε βουβάλια. Ή μάλλον τα βουβάλια παραμένουν. Γιατί μπορεί να λείψει το αγριομπούκι του χωριού, όμως τώρα και λόγω κορονοϊού, έχουν αναστενάξει τα ψυγεία.

  • Κατάλαβες τώρα ρε γιατί δεν έχει Πάσχα στο χωριό;
  • Ε καλά τώρα. Και ποιος θα μας εμποδίσει;
  • Απαγορεύεται ρε. Θάχουν στήσει μπλόκα σε όλες τις Εθνικές και τους παράδρομους, όπως όταν ετοιμάζονται να εμποδίσουν τους οπαδούς του ΠΑΟΚ να κατεβούν στην Αθήνα.
  • Ε καλά. Εμείς θα πούμε ότι είμαστε Ολυμπιακοί…

Μπαμ ηκούσθη στον αέρα και σάμπως έμοιαζε με σφαλιάρα.

Χαρούμενη Ανάσταση Έλληνες, καλό Πάσχα και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά.

Υ.Γ.: Ραντεβού ξανά την Δευτέρα του Θωμά, γιατί λέω να κάτσω λίγο παραπάνω στο χωριό…

Χρήστος Μπολώσης

Πώς προσευχόμαστε;

90523416_1826842714116801_4151507717502009344_n

 

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Σε αυτή την περίσταση, που παραχώρησε ο Θεός για τις αμαρτίες μας, να έχουμε κατά νούν ότι οι θάνατοι, οι θλίψεις, ο πόνος, δεν είναι τιμωρίες αλλά ευκαιρίες μετανοίας. Εάν δεν αρπάξουμε και αυτή την ευκαιρία, να την αξιοποιήσουμε πνευματικά, αυτοτιμωρούμαστε με φόβο, πανικό, ανασφάλεια. Και όπως λέγανε οι πρωτινοί με πολλή σοφία, «ο φόβος φέρνει κόλασιν (=τιμωρία)». Και τον φόβο προκαλούμε οι ίδιοι, όχι ο Θεός της Αγάπης και της Δικαιοσύνης.

Πλην των ανωτέρω, για να αποκτήσουμε τη δωρεά της τελείας αγάπης, η οποία «έξω βάλλει τον φόβον», κατά τον Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο, συνιστούμε πατρικά, κατά το διάστημα αυτό, που θα είστε περιορισμένοι κατ᾽ οίκον, να είστε και προσευχόμενοι.

Βοηθεί πολύ να ανοίγουμε σε δύσκολες ώρες τις συχνότητες του ουρανού. Σας συνιστούμε λοιπόν να διαβάζετε καθημερινά το Ψαλτήριον (Ψαλμούς του Δαβίδ), να διαβάζετε Βίους Αγίων, μάλιστα των συγχρόνων Αγίων του 20ου αιώνα, που η ζωή τους είναι πιο κοντά στη ζωή μας.

Τους Βίους των αγίων Παισίου, Πορφυρίου, Ιακώβου, Ανθίμου του εν Χίω, Νικηφόρου του Λεπρού, Ευμενίου, Γεωργίου του Καρσλίδη, Γερμανού του Σταυροβουνιώτη κ. α. Επίσης βοηθεί πολύ να διαβάζετε η να ακούετε από το διαδίκτυο τους Χαιρετισμούς η τις Παρακλήσεις της Παναγίας μας και του Τιμίου Σταυρού.

Επειδή οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν μάθει τα σύντομα και τα χωρίς πολύ κόπο, συνιστούμε ακόμη από τη μικρή μας πείρα και τις εξής σύντομες προσευχές:

«Μέγα το όνομα της Αγίας Τριάδος. Υπεραγία Θεοτόκε σκέπε ημάς.»

«Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς.»

«Σταυρέ του Χριστού πανάγιε σώσον ημάς τη δυνάμει σου.»

«Μεγάλε Αρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ σκεπάσον ημάς.»

«Μεγάλε Αρχάγγελε Κυρίου Γαβριήλ φώτισον ημάς.»

« Άγιε του Θεού Νικηφόρε πρέσβευε υπέρ ημών.»

Στη θέση του Αγίου Νικηφόρου μπορεί να επικαλείστε όποιο άγιο επιθυμείτε. Επίσης να προσευχόμαστε και για τους άλλους συνανθρώπους μας όλου του κόσμου. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τους δούλους σου, και λέμε τα μικρά τους ονόματα και συνεχίζουμε με το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τους δούλους σου.

Επίσης λέμε, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον κόσμον σου άπαντα. Και τέλος για τους κεκοιμημένους να ευχόμαστε στον Νικητή του θανάτου Κύριε Ιησού Χριστέ ανάπαυσον τους δούλους σου, λέμε τα μικρά ονόματα των κεκοιμημένων μας στην αρχή και επαναλαμβάνουμε την ευχή υπέρ αναπαύσεώς τους.

Αγαπητοί μου, η δοκιμασία αυτή είναι μεγάλη ευκαιρία για όλους μας. Να ανοίξει η καρδιά μας και η ψυχή μας σε μετάνοια και προσευχή. Και ο Τριαδικός Θεός μας με τον τρόπο αυτό θα μας καθαρίσει από πνευματικά και σωματικά μικρόβια. Και κάτι χαριτωμένο τελειώνοντας. Όπως μου είπε ένας άνθρωπος του Θεού, καλό είναι για ψυχική ανάταση και παρηγοριά αυτού του ακούσιου εγκλεισμού, που αρκετούς ίσως οδηγήσει σε θλίψη η κατάθλιψη, καλόν είναι λέω, μαζί με τις προσευχές που προαναφέραμε, να ακούτε και κανένα παραδοσιακό ή ακόμα και λαϊκό ελληνικό τραγούδι. Είναι κι αυτό ένα ψυχοφάρμακο της ελληνικής ταυτότητάς μας.

Και μην ξεχνάτε την ευχή που αναφέραμε και άλλοτε: «Χριστέ μου δος μου την υπομονή και την πίστη των Αγίων». Έτσι, κάθε οικογένεια μπορεί να αναδείξει το σπίτι της σε μία «κατ᾽ οίκον εκκλησία», καθότι καμμιά δυσχέρεια δεν μπορεί και δεν πρέπει να μας χωρίσει από τον Χριστό, με τη χάρη και δύναμή Του.

Εν κατακλείδι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι επί του παρόντος η μετάδοση της ασθένειας αλλά ο φόβος, ο πανικός και η ανώφελη τηλεθέαση. Ο φόβος και η τηλεμανία δεν φεύγουν με προεδρικά διατάγματα ούτε με αρχιερατικές εγκυκλίους.

Αυτά αρχικά μειώνονται και ύστερα φεύγουν όταν αρχίσουμε να μετανοούμε για τα προσωπικά μας πάθη και λάθη και να ζητούμε από το Πνεύμα το Άγιο με πόνο καρδιάς: ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΟ, ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΘΑΡΙΣΟΝ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΠΑΣΗΣ ΚΗΛΙΔΟΣ.

Μετά πολλών ευχών και της εν Χριστώ αγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ

 

Κείμενο Βήμα Ορθοδοξίας 

Εικόνα Η Παναγία Φανερωμένη Λευκάδος 

Οδοιπορικό στην Δυτική Μακεδονία

«Ώστε λοιπόν υπάρχει Μακεδονία, αφού πήγε ο Παύλος Μελάς και σκοτώθηκε γι’ αυτήν! Ώστε βρίσκονται ακόμη, μετά το 1897, αξιωματικοί στον Στρατό και ζωή στο Έθνος; Λοιπόν ζήτω το Έθνος! Να ξέρετε πως αν σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει απ την βρώμα που κυλιόμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη. Θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο. Θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε»

(Ίων Δραγούμης: Μαρτύρων και Ηρώων αίμα).

222_8

Αυτά τα λόγια στριφογύριζαν στον μυαλό μου από την στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Άραγε για πόσο καιρό ακόμα θα ονομάζεται «Μακεδονία»;…
Βρέθηκα στα άγια χώματα της Δυτικής Μακεδονίας, για κάποια υποχρέωση και τις 5 μέρες που έμεινα (ξανα)γύρισα όλα εκείνα τα μνημεία που θυμίζουν τους αγώνες που έκαναν άξια τέκνα της πατρίδας, για να μπορούν σήμερα οι εθνομηδενιστές να τα λοιδορούν ανενόχλητοι.
Λίγο έξω από την Αιανή Κοζάνης, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, στο οποίο εκτίθενται πολλά ευρήματα, που ήλθαν στο φως από ανασκαφές στην περιοχή. Εντυπωσιάζουν τα μυκηναϊκά αγγεία, τα οποία συνδέουν την Μακεδονία μας με την Νότιο Ελλάδα. Οι συλλογές του Μουσείου, περιλαμβάνουν ευρήματα ιδιαίτερης σημασίας, που συμπληρώνουν την εικόνα της ιστορίας του ελληνισμού της Άνω Μακεδονίας, όπως αυτά της Ύστερης Εποχής το Χαλκού (15ος – 12ος αι. π. Χ.) και της αρχαϊκής – κλασικής περιόδου (6ος – 5ος αι. π. Χ.), στα οποία αποτυπώνονται η κατάσταση των δωρικών – μακεδονικών φύλων και η παρουσία Μυκηναίων στην περιοχή, καθώς και η οικιστική ανάπτυξη, αλλά και πολιτική οργάνωση που υπήρχε στην Αιανή από τον 6ο αι. π. Χ.
Μόλις 4 χιλιόμετρα από το χωριό Χρώμιο και 37 από την Κοζάνη, βρίσκεται το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα. Η θέση του δεν επιλέχτηκε τυχαία. Στην περιοχή αυτή και στο σημείο που βρισκόταν το χωριό Μπούρινος το 1878, έγινε η Επανάσταση της Επαρχίας Ελιμείας, για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και την ένωση με την Ελλάδα. Όταν φτάνεις εκεί, αντηχούν στ΄ αυτιά σου οι φωνές των Μακεδονομάχων που «τρέχανε για λευτεριά», που λέει και ο ποιητής. Άγια χώματα. Δοξασμένα. Ο χώρος γύρω από το κυρίως Μουσείο, είναι γεμάτος με προτομές Μακεδονομάχων, ενώ δεσπόζει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, που ήταν εντελώς ερειπωμένο αλλά έχει αναπαλαιωθεί με φροντίδες εθελοντών αρχιτεκτόνων και εργατών. Στον τοίχο, δεξιά της κυρίας εισόδου του, αναγράφεται: «Σε τούτον τον Ναόν, την Άγια τούτη Λαύρα της Μακεδονίας, στα 1878, Φεβρουαρίου 18 λειτουργήθηκε η Λευτεριά. Το κερί σου ας είναι αγιοκέρι μνήμης».
Και θέλετε και το ευτράπελο; Διότι Ελλάδα χωρίς ευτράπελα δεν γίνεται. Εδώ και καιρό το επίσημο κράτος έχει αρνηθεί κάθε βοήθεια στο μουσείο, διότι οι ασχολούμενοι, το ξαναλέω, εθελοντικά, έλαβαν μέρος στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία… Φτύστε τους!
Γύρω στα 30 χιλιόμετρα Βορείως της Καστοριάς και στους δυτικούς πρόποδες στου όρους Βέρνο (Βίτσι), βρίσκεται το χωριό Μελάς. Εδώ ζωντανεύει όλος ο Μακεδονικός Αγώνας. Γιατί εδώ βρίσκεται το σπίτι, που σκοτώθηκε ο πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα. Ο Παύλος Μελάς. Το σπίτι, που ανήκε στην οικογένεια του κ. Γεωργίου Τσάκαλου και η οποία το συντηρεί εδώ και 40 χρόνια, έχει παραχωρηθεί στον Δήμο Καστοριάς. Ο νέος Δήμαρχος Καστοριάς κ. Κορεντσίδης έχει υποσχεθεί ότι θα βοηθήσει για την πλήρη αξιοποίηση του μνημείου, πράγμα που μέχρι τώρα, γίνεται αποκλειστικώς απο την οικογένεια Τσάκαλου.
Κινούμενος από Καστοριά προς Φλώρινα και μετά το μνημείο των πεσόντων Καταδρομέων κατά τον Συμμοριτοπόλεμο, βρίσκεσαι το χωριό «Κώττας». Είναι το χωριό του Μακεδονομάχου, που παλιά ονομαζόταν Ρούλια και τώρα πήρε τ’ όνομά του. Μοιραίως τα βήματά σου σε οδηγούν στο σπίτι του ήρωα, όπου σε υποδέχεται η 73χρονη κ. Αλίκη, η οποία μας ενημερώνει ότι το σπίτι δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Προφανώς δεν γνώριζε ότι ο ηρωικός Δήμαρχος Πρεσπών κ. Παναγιώτης Πασχαλίδης, έχει ήδη ξεκινήσει μελέτη για την συντήρηση του μνημείου. Ο Δήμος Πρεσπών, σε έκταση 500 χλμ2 έχει 1.560 κατοίκους (3 κάτοικοι/χλμ2). Να γιατί είναι ήρωας. Μπράβο Δήμαρχε. Να ζητήσουμε από την κ. Μενδώνη να διαθέσει κάποιο ποσόν, από τα χιλιάδες ευρώ που δαπανώνται κάθε καλοκαίρι για φαιδρά και ανώφελα φεστιβάλ, για την συντήρηση του σπιτιού του ήρωα; Η 73χρονη κ. Αλίκη αγωνίζεται, να κρατήσει ζωντανή την ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα, υποδεχόμενη τους επισκέπτες στο σπίτι του ήρωα Καπετάν Κώττα. Έχει κάνει χιλιάδες ξεναγήσεις και κάθε φορά που αναφέρει το όνομα του «Παππού μας Κώττα» βουρκώνει και κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό. Όπως μας είπε μετά από αυτήν, δεν υπάρχει κάποιος να συνεχίσει το έργο της. Κυρία Μενδώνη επί τέλους! Καλά τα «πολιτιστικά δρώμενα», αλλά πιό καλή η ιστορία μας. Μειώστε λίγο την σχεδόν ανώφελη «κουλτούρα», που κατακλύζει την Ελληνική ύπαιθρο κάθε καλοκαίρι, και φροντίστε να βρείτε κάποιον από την περιοχή, όπου με κάποια αποζημίωση, αρκετά έφαγε ο Μπρεχτ, να συνεχίσει το έργο της κ. Αλίκης. Επί τέλους και ο Καπετάν Κώττας, κάτι πρόσφερε σ’ αυτήν την δόλια της Πατρίδα!
Στην εβδομάδα που έμεινα στην Δυτική Μακεδονία, μου δόθηκε η ευκαιρία να ακούσω για πρώτη φορά, από την Στρατιωτική Μουσική της 9ης Μ/Π Ταξιαρχίας, ένα συγκλονιστικό τραγούδι αφιερωμένο στον Παύλο Μελά. Έχει τίτλο «Σαν τέτοια ώρα στο βουνό». Οι στίχοι του μεγαλειώδεις:
Σαν τέτοια ώρα στο βουνό, ο Παύλος πληγωμένος,
μες τα νερά του αυλακιού, ήτανε ξαπλωμένος.
Δεν κλαίω τη λαβωματιά, δεν κλαίω και το βόλι,
κλαίω γιατί αφήνω γειά στη συντροφιά μου όλη
Για σύρε, Δήμο μου πιστέ, στην ποθητή πηγή μου
και φέρε μου κρύο νερό, να πλύνω την πληγή μου.
Σταλαγματιά το αίμα μου για σε, Πατρίδα, δίνω,
για σε, Μακεδονία μας, να λάμπεις σαν τον ήλιο.
Οι στίχοι και η μουσική είναι του μεγάλου Ιωάννη Σακελλαρίδη, από το έργο του «Τυρταίος». Ήταν η εποχή (περί το 1910) που οι μεγάλοι μουσουργοί και ποιητές έγραφαν για την Ελλάδα. Είναι ένα τραγούδι που αρχίζει ζωηρά και χαρούμενα, υποδεχόμενο τον Παύλο Μελά στην Μακεδονία, για να συνεχίσει θλιβερό, αλλά άκρως μελωδικό, όταν γίνεται γνωστή η θυσία του ήρωα. Αναζητείστε το στο διαδίκτυο, στην διεύθυνση:

Μπαίνοντας στην Καστοριά συναντάς και το Στρατιωτικό Νεκροταφείο, στο οποίο αναπαύονται οι ήρωες του Συμμοριτοπολέμου. Και σ΄ αυτό βλέπεις τον αέρα της… δημοκρατίας, που έχει βρωμίσει την πατρίδα μας από την μεταπολίτευση κι΄ εδώθε, αφού είναι έκδηλη η εικόνα της εγκαταλείψεως.
Δυστυχώς οι εντυπώσεις και η Εθνική ανάταση που αισθάνεται κάποιος περπατώντας τα άγια χώματα της Μακεδονίας μας δεν μπορούν να χωρέσουν στα στενά όρια ενός σημειώματος. Μόνο αν το περπατήσεις ο ίδιος μπορεί να το αισθανθείς. Όμως τότε πρέπει να έχεις συνεχής στο μυαλό σου τα λόγια του πραγματικού Εθνάρχη. Του μακαριστού Χριστόδουλου ο οποίος έλεγε: «Όταν επισκέπτεσθε την Μακεδονία, να προσέχετε πού πατάτε, γιατί μπορεί να πατήσετε άγια χώματα και οστά ηρώων»…

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Δημοκρατία)

Ευρώπη: Άμυνα και Ασφάλεια , χθες-σήμερα-αύριο

Security Europe

 

Ημερίδα με θέμα ¨Ευρώπη: Άμυνα και Ασφάλεια, Χθες-Σήμερα-Αύριο” πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Την ημερίδα φιλοξένησε ο Ευρωβουλευτής των Μη Εγγεγραμμένων Αθανάσιος Κωνσταντίνου και παρευρέθησαν οι δημοσιογράφοι Ελένη Μίγκου, Δημοσθένης Τσαπαλιάρης και Σωτήρης Καμπόλης. 

Συμμετείχαν ως ομιλητές οι:

Ειρήνη Δημοπούλου «Ευρωπαϊκή Άμυνα (1950-2019): από το σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα στην δημιουργία της Γενικής Διευθύνσεως Αμύνης και Διαστήματος».

-Χρήστος Μπολώσης «Παράτυπη Μετανάστευση – Άμεση απειλή για την Ευρώπη».

Hervé Van Laethem «Είναι δυνατή η στρατιωτική ανεξαρτησία της Ευρώπης;».

-Χαράλαμπος Δημόπουλος «Περί του οράματος της Ευρωπαϊκής Αμύνης- Προβληματισμοί και προτάσεις».

-Γεώργιος Λιναρδής «Ο Εχθρός της Ευρώπης»

-Αθανάσιος Κωνσταντίνου «Ευρωπαϊκή Άμυνα και Ασφάλεια – Ανθολόγηση Επισκοπικών Συμπερασμάτων».

This slideshow requires JavaScript.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε το βιβλίο ¨ΝΑΤΟ: Αμυντικός ή Ιμπεριαλιστικός Οργανισμός¨ του Γιώργου Λιναρδή με εκτενή πρόλογο του κ. Αθ. Κωνσταντίνου. Το βιβλίο είναι έκδοση της Ε.Ε. και διατίθεται δωρεάν.

 

Ο βασιλιάς της Ιορδανίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

JORDAN-POLITICS
Ο Ιορδανός μονάρχης Αμπντάλα Β’ και η κόρη του Σάλμα, 19 ετών, ενώ λαμβάνει από τον βασιλιά πατέρα της την “πουλάδα”  της ιπταμένης της Πολεμικής Αεροπορίας, στις 8 Iανουαρίου 2020. Η πριγκίπισσα Σάλμα, απόφοιτος της Βρετανικής Βασιλικής  Στρατιωτικής Ακαδημίας Σάντχερστ όπως ο πατέρας και ο παππούς της, είναι η πρώτη γυναίκα πιλότος της Π.Α. της χώρας της.

 

Bismillah ar-Rahman ar-Rahim. «Εν ονόματι του Αλλάχ, του Μεγαλόψυχου, του Φιλεύσπλαχνου». Κάθε σημαντική εργασία ξεκινά για τους πιστούς Μουσουλμάνους  με την ευλογία του Θεού, αλλιως είναι μιαρή και άχρηστη. Δεν υπάρχει πόνος, λένε, που να μην απαλύνει ο Θεός άμα τη επικλήσει τουμ τρεις φορές, με την φράση αυτή.

Με αυτήν την παραδοσιακή φράση, την Μπισμαλάχ, τον στίχο με τον οποίο ξεκινά κάθε σούρα (κεφάλαιο) του Κορανίου (πλην της 9ης) , ξεκίνησε ο βασιλιάς Αμπντάλα Β’ της Ιορδανίας την ομιλία του ενώπιον των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε αυτήν την έκτη επίσκεψή του σε περισσότερο από 15 χρόνια.

Η ομιλία του τα είχε όλα. Αναφορές στην ειρήνη, και ευθείες αιχμές εναντίον ενός κράτους που την περιφρονεί. Αναφορές στον πατέρα του, τον αείμνηστο βασιλιά Χουσεΐν, στους νέους, στις γυναίκες, και βεβαίως στην Συρία, στην Λιβύη και στο μέλλον της περιοχής.

Αποφασιστικός αλλά χωρίς έπαρση, με βήμα σταθερό εισήλθε στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, λίγο μετά το μεσημέρι της 15ης Ιανουαρίου 2020.

Η αμηχανία ήταν έκδηλη ανάμεσα στους παρευρισκόμενους Ευρωβουλευτές (αρκετοί απουσίαζαν). Στα διπλανά μου καθίσματα Βρετανοί βοηθοί Ευρωβουλευτών σχολίαζαν τον αντισημιτισμό του Ιορδανού μονάρχη με μια δόση τρόμου. Δεν συμβαίνει συχνά να έχουν το θάρρος της γνώμης τους όσοι ανεβαίνουν σε αυτό το βήμα, ούτε όσοι προεδρεύουν να τους ακούν.

Η τριήμερη  επίσκεψη του Ιορδανού βασιλιά στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στο Παρίσι είναι βεβαίως σχετική με τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή. «Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή γίνονται αισθητές σε όλο τον κόσμο», όπως είπε, μιλώντας για την σημασία της διαφύλαξης της σταθερότητας, και τις δυνητικές ολέθριες συνέπειες των συγκρούσεων στην περιοχή.

Ο Αμπντάλα μπιν Χουσεΐν, αναφέρθηκε στην ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη, στις πρόσφατες εντάσεις μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ, στην συριακή κρίση, στην κατάσταση που επικρατεί στην Λιβύη, αλλά και στην σημασία της παροχής ευκαιριών και ελπίδας στους νέους.

Εκδηλο το αίσθημα ευθύνης του μονάρχη απέναντι στην αποστολή του. Ο βασιλιάς Αμπντάλα Β’  είναι 43ης γενεάς  απόγονος του προφήτη Μωάμεθ, και κληρονόμος της δυναστείας των Χασεμιτών που όρθωσαν το κεφάλι των Αράβων απέναντι στην κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στις αρχές του περασμένου αιώνα.

«Βλέπω εκατοντάδας ανθρώπους σε αυτή την αίθουσα», είπε, «αλλά στην πραγματικότητα, είναι εδώ μαζί μας σήμερα, εκατομμύρια. Έχουμε δυο πράγματα κοινά:  Πρώτoν την ευθύνη μας απέναντι σε αυτά τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μας εμπιστεύθηκαν τις ελπίδες και τους φόβους τους. Και δεύτερον είμαστε όλοι πολύ τυχεροί , γιατί μια ζωή αφιερωμένη στην υπηρεσία των άλλων είναι μια ζωή που την έχει κανείς ζήσει πλήρως, αλλά μόνον εάν ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των εκατομμυρίων που βρίσκονται μαζί μας σε αυτή την αίθουσα σήμερα. Εάν αποτύχουμε, οι πιο ευάλωτοι, οι νέοι και οι γυναίκες, θα πληρώσουν το υψηλότερο τίμημα, ».

«Το χαρακτηριστικό της περασμένης δεκαετίας» συνέχισε, «ήταν οι άνθρωποι να βρουν την φωνή τους. Εκατομμύρια βγήκαν στους δρόμους σε όλο τον κόσμο, έχουν εκφράσει το πού θέλουν να πάνε αλλά περιμένουν από εμάς να τους οδηγήσουμε».

Παλαιστινιακό και Ισραήλ

Ο Ιορδανός μονάρχης χαρακτήρισε αδιανόητη την επιβολή της  λύσης του ενός  κράτους (του Ισραήλ) στην περιοχή «ένα κράτος με διαρθρωτικές ανισότητες, με τους Παλαιστινίους να αποτελούν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ένα κράτος που γυρίζει την πλάτη στην γειτονιά του, διαιωνίζοντας τις διαιρέσεις μεταξύ των λαών και των θρησκειών σε όλο τον κόσμο. Πριν από πέντε χρόνια, στάθηκα σε αυτή την αίθουσα και  μίλησα  για τους κινδύνους της αποτυχίας να προχωρήσουμε με ειρήνη, και σήμερα, πρέπει να πω ειλικρινά ότι οι κίνδυνοι έχουν αυξηθεί: η βία συνεχίζεται, η οικοδόμηση των οικισμών συνεχίζεται (σ.σ. εννοεί των οικισμών ισραηλινών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη), η  παραβίαση του διεθνούς δικαίου συνεχίζεται. Το έχω πει αμέτρητες φορές και με αμέτρητους τρόπους, αλλά θα το πω ξανά και ξανά: ένας πιο ειρηνικός κόσμος δεν θα υπάρξει χωρίς  μια σταθερή Μέση Ανατολή. Και μια σταθερή Μέση Ανατολή δεν είναι δυνατή χωρίς ειρήνη μεταξύ των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών. Τι θα γίνει αν η Ιερουσαλήμ, μια πόλη που είναι στην καρδιά μου προσωπικά και με μεγάλη ιστορική σημασία  για την οικογένειά μου, παραμείνει φιλονικούμενη; Μπορούμε να έχουμε την πολυτέλεια να κλέψουν από τους  Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους την πνευματικότητα, την ειρήνη και την συνύπαρξη που συμβολίζει αυτή η πόλη και να επιτρέψουν να καταλήξει σε πολιτική σύγκρουση;», αναρωτήθηκε.

«Δεν θα εγκαταλείψω τους αδελφούς μας!»

Αναφερόμενος  στην  πρόσφατη  κρίση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, προειδοποίησε ότι την επόμενη φορά μπορεί να οδηγηθούμε στο χάος. Αναφέρθηκε επίσης στο Ιράκ, λέγοντας ότι φιλοξενεί το 12% των γνωστών αποθεμάτων πετρελαίου παγκοσμίως, αλλά κυρίως πάνω από 40 εκατομμύρια ανθρώπους, που έχουν υποφέρει κατά την διάρκεια τεσσάρων δεκαετιών πολέμου, κυρώσεων και του τρόμου του ISIS. «Σήμερα το μέλλον τους στηρίζεται σε μια εύθραυστη ειρήνη. Εγώ πάντως δεν θα εγκαταλείψω τους αδελφούς και τις αδερφές μας εκεί», τόνισε ο μονάρχης.  Την ανησυχία του εξέφρασε ακόμη για την κατάσταση στην Συρία και στην Λιβύη, αλλά και για την ανεργία  στα Αραβικά κράτη, προειδοποιώντας για αύξηση των εξτρεμιστικών ομάδων εάν δεν δημιουργηθούν 60 εκατομμύρια θέσεις εργασίας για νέους στον Αραβικό κόσμο, μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Η υπομονή και η συντροφικότητα

Στο Κοράνι αναφέρθηκε και στον επίλογο της ομιλίας του ο Ιορδανός βασιλιάς, υπογραμμίζοντας την αξία της υπομονής.

«Η υπομονή είναι δύσκολη σε έναν κόσμο που μοιάζει να μην σταματά ποτέ, όπου οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις σε ένα δευτερόλεπτο, και αναμένουν στιγμιαία αποτελέσματα. Η ηγεσία, ωστόσο, απαιτεί το ακριβώς αντίθετο: τον προβληματισμό, την σοφία και την προοπτική. Όλοι έχουμε την ευθύνη να προστατεύουμε τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα και την ευημερία των πολιτών μας, να απαντούμε στα γεγονότα που εκτυλίσσονται με μετρημένες και όχι αντανακλαστικές αντιδράσεις. Η πολιτική δεν είναι ένα παιχνίδι όπου ο ταχύτερος κερδίζει. Μερικές φορές, όσο γρηγορότερα πηγαίνουμε, τόσο πιο μακριά καταλήγουμε από την γραμμή του τερματισμού. Ο πατέρας μου, ο αείμνηστος βασιλιάς Χουσεΐν, με δίδαξε ότι η ειρήνευση είναι πάντα το δυσκολότερο αλλά υψηλότερο μονοπάτι. Και ένας δύσκολος δρόμος περπατιέται καλύτερα με τους φίλους μας».

Είναι φανερό ότι η παρέμβαση του βασιλιά της Ιορδανίας, μιας από τις ελάχιστες χώρες της Μέσης Ανατολής η οποία, παρότι επλήγη κατά καιρούς από τον πόλεμο, (αρκεί να πούμε ότι η κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη του Ιορδάνη αποτελούσε το μισό καλλιεργήσιμο έδαφος της χώρας ως το 1967), κατάφερε τις τελευταίες δεκαετίες να  επιτύχει και να διατηρήσει μίαν ειρηνική διαβίωση. Μπορεί λοιπόν να παίξει τον ρόλο του διαμεσολαβητή ή εν πάση περιπτώσει του νηφάλιου συνομιλητή, ελλείψει στρατιωτικής ισχύος αντίστοιχης των γειτονικών χωρών, και να πρεσβεύσει με αξιοπρέπεια τα συμφέροντα των άλλων Αραβικών κρατών από τα οποία ας μην ξεχνάμε εξαρτάται και η οικονομία και ο πληθυσμός της Ιορδανίας.

Πάντως δύσκολα μπορούμε να σκεφθούμε ηγέτη Ευρωπαϊκής ή ευρύτερα Χριστιανικής χώρας ο οποίος θα ξεκινούσε την ομιλία του με το “εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”. Και από αυτήν την άποψη και για την παρρησία του, η ομιλία του βασιλιά Αμπντάλα είναι αξιομνημόνευτη.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Δημοσκόπηση: Μόνο Χρυσή Αυγή θέλουν οι Έλληνες πατριώτες

Οι μετρήσεις δείχνουν μεν μεγάλο ενδιαφέρον για τα εθνικά θέματα, και αγωνία για τον εξ Ανατολών κίνδυνο, όμως, αυτό το συναίσθημα δεν το καρπώνεται ο Πάνος Καμμένος που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.

Μάλιστα, όπως λένε οι ερευνητές, αυτοί που τσιμπάνε είναι οι «γνήσιοι» υπερπατριώτες, δηλαδή οι Χρυσαυγίτες που κερδίσουν 1 με 2 ποσοστιαίες μονάδες.

Απάντηση στο non paper του Μαξίμου περί “πολιτικής δίκης” της Χρυσής Αυγής

amna_nonpapermaximouΜετά την επίσκεψη Βούτση η σημερινή παρουσία της συντρόφου του πρωθυπουργού, Περιστέρας Μπαζιάνα στην δίκη της Χρυσής Αυγής αποτελεί ακόμα μία προσπάθεια ωμής κυβερνητικής παρέμβασης στην Δικαιοσύνη.

Απόδειξη αυτής της κυβερνητικής παρέμβασης αποτελεί και το non paper που εξέδωσε σήμερα το πρωί το Μαξίμου, το οποίο αναπαρήγαγε το σύνολο του Τύπου, στο οποίο σημειώνεται χαρακτηριστικά: “Στο ακροατήριο μιας από τις πιο σημαντικές πολιτικές δίκες στη χώρα μας, μετά τη μεταπολίτευση, της Χρυσής Αυγής, επέλεξε να παρευρεθεί η σύζυγος του πρωθυπουργού, Μπέτυ Μπαζιάνα”.

Αλήθεια, στις δημοκρατίες υπάρχουν “πολιτικές δίκες”; Τότε για ποια ποινική δίωξη μιλάμε περί δήθεν εγκληματικής οργάνωσης;

Η φράση που χρησιμοποίησε το Μαξίμου “πιο σημαντικές πολιτικές δίκες στη χώρα μας, μετά τη μεταπολίτευση, της Χρυσής Αυγής” αποδεικνύει ότι η δίωξη της Χρυσής Αυγής είναι ξεκάθαρα πολιτική!

Γεγονός το οποίο αποδεικνύεται και από την σημερινή θρασύτατη ανακοίνωση της ΝΔ για την Δίκη της Χρυσής Αυγής, αλλά και τις πάμπολλες κυνικές ομολογίες στελεχών της Νέας Δημοκρατίαςακόμα και του ίδιου της του προέδρου, ότι “αυτοί ήταν που έβαλαν στην φυλακή την Χρυσή Αυγή”.

Η Δικαιοσύνη οφείλει να σταθεί στο ύψος των σοβαρών περιστάσεων και να μην καταστεί έρμαιο των ωμών πολιτικών παρεμβάσεων.

πηγή

Διαβάστε στο φ.297 της Εθνικής ΕφημερίδοςΕΜΠΡΟΣ

empros-297__article

Διαβάστε στην εφημερίδα “Εμπρός” που κυκλοφορεί αύριο:

  • Τελικά, ποια είναι τα Τάγματα Εφόδου;
  • Ν.Γ. Μιχαλολιάκος: Η δύναμη της Ιδέας σε έναν κόσμο ερειπίων
  • Ελληνική Αυγή: Σαρώνει στις γειτονιές της Αθήνας
  • ΙΣΤΟΡΙΑ: Η Έξοδος του Μεσολογγίου
  • ΑΝΑΛΥΣΗ: Η μεγάλη εικόνα των εκλογών στην Τουρκία
  • ΥΓΕΙΑ: Τα 11 καίρια ζητήματα των γιατρών που απαιτούν λύσεις
  • Το ΚΚΕ στην υπηρεσία του Κεφαλαίου

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ- Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 6 Απριλίου 2019 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Διαβάστε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.294 που κυκλοφορεί

EMPROS-294Διαβάστε στο φύλλο 294 της Εθνικής Εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί:

  • Θα ψηφίσεις ΝΔ;…Αναγνωρίζεις «Βόρεια Μακεδονία»
  • Ν.Γ. Μιχαλολιάκος: Ρεβανσισμός χωρίς όρια από τον ΣΥΡΙΖΑ
  • Βουλή: Συνάντηση Βούτση – Ντιμιτρόφ! Μόνο η Χρυσή Αυγή διαμαρτυρήθηκε – Εν κρυπτώ η συνάντηση
  • Μόνο ένα Κόμμα αντιστέκεται και λέει ότι δεν θα αναγνωρίσει ποτέ «Βόρεια Μακεδονία»: Η Χρυσή Αυγή των Ελλήνων
  • Ευρωεκλογές: Σε συνεχή άνοδο τα Εθνικιστικά κόμματα
  • Τελικά πόσο «Έλληνας» ήταν ο Αντετοκούμπο;
  • Ο εργασιακός μεσαίωνας και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια
  • Δημήτριος Βεζανής: Ένας Εθνικιστής δάσκαλος
  • Η προβοκάτσια… της προβοκάτσιας
  • Νεοταξίτικη προπαγάνδα στα σχολικά βιβλία

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Μαρτίου και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

-Λόγω της αργίας της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου, το επόμενο φύλλο της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ θα κυκλοφορήσει εκτάκτως την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019