MATI – Ποτέ ξανά. Ντροπή! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση

empros-263

 

Τον Ιούλιο του 2018, ένα κομμάτι παραδείσου της Αττικής γης, παραδόθηκε στις φλόγες. Οι κάτοικοι στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά, όχι μόνο  έμειναν αβοήθητοι, αλλά έχουν εκφραστεί επίσημα κατηγορίες πως οδηγήθηκαν δεκάδες άνθρωποι, στον φρικιαστικό θάνατό τους παγιδευμένοι στα σπίτια, στις αυλές, στα αυτοκίνητά τους και στην φλεγόμενη θάλασσα, καμένοι ακόμα και στο νερό. Πριν από αυτούς οι κάτοικοι της Μάνδρας πνίγηκαν στην στεριά. Και στην Μάνδρα και στο Μάτι, το πολιτικό κατεστημένο έκλεισε τα μάτια, κι έκανε πως δεν βλέπει τα παιδιά, τους νέους, τους ηλικιωμένους που χάθηκαν. Κι όμως, στο Μάτι ήξερε για δεκάδες νεκρούς ενώ ο Πρωθυπουργός έπαιζε θέατρο με τους παρατρεχάμενούς του.  Η πραγματικότητα ήταν άλλη. Όσοι την ζήσαμε, το γνωρίζουμε. Η εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΙ την περασμένη Πέμπτη, το επιβεβαίωσε.  «Καλούσα το Κέντρο, δεν έπαιρνα απαντήσεις!» «Δεν υπάρχει τίποτα. Είμαστε ξεβράκωτοι». «Επικοινωνία αδύνατη» Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο:  «Προσπαθούμε να μιλήσουμε με τον δήμαρχο [Μαραθώνα] αλλά δεν μας το σηκώνει». “Γίνεται της π… Υπουργός, Γενικός, Στρατηγός και δύο Στρατηγοί.” Υπεύθυνοι που αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως ενοχλητικούς παρίες:  «Καιγόμαστε και κάτι μαλ…». «Δεν είναι ταξί [το όχημα της Πυροσβεστικής]» Αλλά κάποιοι είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους  «Παίρνουν από ψηλά γι’ αυτόν».  «Αυτός με τα κανάλια τα έχει καλά». Τέλος, «Ω Θεέ μου και Χριστέ μου!».   Δέκα μήνες μετά, με τις περιουσίες τους αποκαΐδια, με τις άδειες για την αποκατάστασή τους να εκκρεμούν, με εγκάθετους σε συλλόγους να κρατούν πίσω τους πολίτες από το να διεκδικήσουν αυτά που το κράτος τους οφείλει από την εγκληματική αμέλεια συγκεκριμένων ατόμων, οι κάτοικοι του Ματιού με αξιοπρέπεια μαζεύουν τα συντρίμμια τους και προχωρούν στην ζωή τους. Το πολιτικό σύστημα όμως των τυχάρπαστων Δούρου, Ψινάκη και Σία, επιχειρεί τους 102 δολοφονημένους στο Μάτι να τους παρακάμψει, να κάνει πως δεν υπάρχουν, και να τους σβήσει από την μνήμη, ώστε να παρελάσουν ανενόχλητοι οι αετονύχηδες του Real Estate.  Η εγκατάλειψη πλήρης. Ακόμη και τα κλαδιά και τα κουκουνάρια που κλείνουν τους δρόμους γύρω από την Παναγίτσα, η άθλια δημοτική αρχή δεν ήταν σε θέση να τα μαζέψει, και επιστρατεύτηκαν οι νέοι και οι νέες της περιοχής, οι οποίοι προς τιμήν τους έσπευσαν να βοηθήσουν ώστε να γίνει φέτος εφικτή η περιφορά του Επιταφίου.  Μην νομίζουν όμως ότι μπορούν να κοροϊδεύουν εσαεί τον λαό! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση. Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής, όλης της Αττικής και όλης της Ελλάδας, ζητούν έργα που το κράτος τους οφείλει. Εργα που κανείς από όσους πέρασαν δεν έκανε, με αποτέλεσμα την παρακμή, την εγκατάλειψη και την καταστροφή του τόπου.  Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής που έχει κατ’ επανάληψη πληγεί από πυρκαϊές ως την τραγική κατάληξη του Ιουλίου του 2018, έφθασε η ώρα να πούμε «Ως εδώ!». Ας αγωνιστούμε για να μην ζήσει ο τόπος μας ξανά παρόμοιες τραγωδίες. Για μια Ανατολική Αττική ασφαλή και ελληνική. Για την πρόοδο, την Ιστορία, το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό. Το αξίζουμε! Το μπορούμε! ΕΙΡΗΝΗ Γ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ Υπ. Περιφερειακή Σύμβουλος  Ανατολικής Αττικής  με την Ελληνική Αυγή για την Αττική

6η ΜΑΪΟΥ 2012 : ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

 

ekloges-2012-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να ακουστούν για πρώτη φορά οι θέσεις της Χρυσής Αυγής στην Βουλή. Έτσι και έγινε. Όμως αυτή δεν είναι αιτία για ελαφρείς πανηγυρισμούς, αλλά για περισυλλογή και αγώνα. Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία Πρωτομαγιά που γιορτάζεται με 1,5 εκ. Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, η τελευταία Πρωτομαγιά που μιλάμε για Έλληνες εργάτες χωρίς εργοστάσια και ελληνική παραγωγή, η τελευταία Πρωτομαγιά με τις επιχειρήσεις και τα καταστήματα των Ελλήνων να κλείνουν.

Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία χρονιά που οι δήμιοι του λαού μας κάθονται στον σβέρκο μας, και σφίγγουν την θηλειά γύρω από τον λαιμό του Λαού μας.

Τολμούν να μιλούν για την Εργατική Πρωτομαγιά αυτοί που υπέγραψαν και υπογράφουν μνημόνια. Τολμούν να μας δίνουν μαθήματα δημοκρατίας αυτοί που έκαναν το υπερήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού, το καλοκαίρι του 2015, «Ναι σε όλα». Τολμούν να μιλούν για αγώνες των εργατών, αυτοί που σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες νέων στην ανεργία και στην ξενιτειά, αυτοί που κόβουν τις συντάξεις όσων εργάστηκαν και νόμιμα, σύμφωνα με τους νόμους που εκείνοι ψήφισαν στην Βουλή, βγήκαν στην σύνταξη.

Εμείς θέλουμε Εθνική Παραγωγή, με Έλληνες Εργάτες σε ελληνικές βιοτεχνίες και εργοστάσια. Θέλουμε Έλληνες Αγρότες στα χωράφια. Θέλουμε την Ελλάδα Εθνικά Ανεξάρτητη και Κοινωνικά Δίκαιη, μια Ελλάδα ελεύθερη από ανθέλληνες και απατεώνες, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες.

Το ξέρουμε ότι τους ενοχλούμε. Θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, ακόμη πιο συντονισμένα, ακόμη πιο αποτελεσματικά, μέχρι την τελική νίκη του Ελληνικού Λαού, την Ανάσταση του Ελληνικού έθνους.

Όπως όμως λέει ο Καζαντζάκης “Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος.”Για να νικήσουμε, πρέπει να είμαστε Κίνημα, δηλαδή να κινούμαστε. Να προχωρούμε, να εργαζόμαστε για τον σκοπό μας.

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, τον Μάιο του 2012, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να περάσουμε το εκλογικό όριο. Μπήκαμε πράγματι στην Βουλή. Δυο χρόνια αργότερα, με τον Αρχηγό και βουλευτές μας αιχμαλώτους του καθεστώτος, μπήκαμε και στην Ευρωβουλή, και σε κάποιους Δήμους και Περιφέρειες. Αλλά δεν αρκεί! Η παρουσία μας πρέπει να γίνει εντονότερη στις τοπικές κοινωνίες, με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια, με αγωνιστικότητα. Για να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω, πρέπει να πάρουμε τα ηνία της στα χέρια μας.

Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας! Για να έχουν νόημα οι φυλακίσεις του Αρχηγού, των διωκόμενων βουλευτών μας, των διωκομένων στελεχών μας, οι αγώνες όλων μας, και, κυρίως, το αίμα των δύο συναγωνιστών μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, που είναι ακόμη νωπό, και στο Νέο Ηράκλειο και στις ψυχές μας, και ζητάει δικαίωση!

Για όλα αυτά, για όλους αυτούς, και για εμάς τους ίδιους, πρέπει να νικήσουμε, θέλουμε να νικήσουμε, και θα νικήσουμε!

Οι εθνικιστές είμαστε οι μόνοι που ενώνουμε τους Έλληνες ανεξάρτητα από οικονομική κατάσταση και κοινωνική προέλευση, γιατί πιστεύουμε σε μια κοινωνία Αρίστων στην οποίαν οι Άριστοι του Έθνους έχουν το θάρρος να χτίζουν το Αύριο της Πατρίδας.

Όπως σε ένα σώμα είναι χρήσιμα όλα του τα όργανα, έτσι και στην Πατρίδα, και στην Θρησκεία, και στην Οικογένεια υπάρχει ένα κεφάλι και μία καρδιά. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στο Έθνος όταν συνεργαζόμαστε και βαδίζουμε πλάι-πλάι.

Κόμμα μας είναι ο Λαός «εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς», όπως είπε ο «φασίστας» που πολέμησε τους Φασίστες εισβολείς της Πατρίδας του, αυτός που καθιέρωσε το 8ωρο ημερησίως, και το 48ωρο εβδομαδιαίως, τα κατώτατα όρια μισθών, την καταβολή των υπερωριών, τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, την υποχρεωτική αργία της Κυριακής, και την άδεια μετ’ αποδοχών, όλα όσα οι σημερινοί δήθεν δημοκράτες, φιλελεύθεροι και μαρξιστές, διαλύουν.

Μερικά χρόνια αργότερα, κι ενώ η Αριστερά  είχε φέρει για άλλη μια φορά την Ελλάδα στο χείλος του Εμφυλίου, ένας άλλος «ακραίος» και οι συμπολεμιστές του, έφεραν το ηλεκτρικό ρεύμα σε κάθε χωριό και το νερό μέσα σε κάθε σπίτι, χάρισαν τα χρέη των αγροτών, θεμελίωσαν με το περίφημο μυστρί στο χέρι, σχολεία και πανεπιστήμια, ανέπτυξαν τον τουρισμό, έδωσαν στον λαό μας δουλειές, διάθεση και χαρά για δημιουργία και ζωή.

Και οι δυο κυβερνήτες νόμιζαν πως ο λαός θα θυμάται την προσφορά και τις ευεργεσίες τους. Ο λαός όμως ξεχνάει γρήγορα. Γι’ αυτό εμείς πρέπει να είμαστε ταχύτεροι, σοφότεροι και αποτελεσματικότεροι. Ταχύτεροι με τις συγκυρίες. Σοφότεροι από τα σφάλματα του παρελθόντος. Και αποτελεσματικότεροι στο να επικοινωνήσουμε τις θέσεις και το πρόγραμμά μας στον ελληνικό Λαό.

Ας μην γελιόμαστε. Αυτός ο δρόμος δεν είναι περίπατος. Η αντίδραση του Συστήματος είναι ήδη, και θα γίνει ακόμη περισσότερο βίαιη. Η καταστολή κάθε αντίδρασης είναι πρώτος στόχος στην ατζέντα των οπαδών της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.Το είδαμε στην στήριξη του Πρωθυπουργού στον αμετροεπή Πολάκη. Το είδαμε στην Γαλλία του πλουτοκράτη τραπεζίτη Μακρόν. Δεκατρείς χιλιάδες «Κίτρινα Γιλέκα» έχουν συλληφθεί ως τώρα, χώρια οι τραυματίες, ακρωτηριασμένοι και νεκροί. Το είδαμε στην Βενεζουέλα του μπολσεβίκου Μαδούρο όπου τα τανκς ισοπεδώνουν πολίτες. Αφού οι δεσμοί είναι τέτοιοι που εμπιστεύεται «χρυσά» αεροπλάνα στον Αλέξη Τσίπρα και την συνοδεία του,  είναι αναμενόμενο να του δίνει και οδηγίες για το πώς θα καταστείλει τις λαϊκές αντιδράσεις όταν σημάνει η ώρα της Ελλάδος.

Η σιωπηλή πλειοψηφία αδιαφορεί για την γεωπολιτική, για τις επιθέσεις των ισλαμιστών, και την επανάσταση που τους κουράζει και τους φοβίζει, πριν ακόμη συμβεί.

Η σιωπηλή πλειοψηφία θέλει να έχει την ησυχία της.

Ευτυχώς, την Ιστορία δεν την γράφουν οι πολλοί. Την γράφουν «οι διαλεχτοί της άρνησης κι οι ακριβογιοί της Πίστης». Οι χτίστες του κόσμου του Αύριο,  οι γκρεμιστές αυτού του άθλιου, σαπισμένου κόσμου που καταδυναστεύει τον λαό και στραγγαλίζει το Έθνος.

Να θυμόμαστε όμως και πως την Ιστορία την γράφουν οι νικητές.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.301 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

ΕΓΕΡΘΗΤΙ Επανάσταση για την ανάσταση του Έθνους

ΕΓΕΡΘΗΤΙ 25-4-19

Άρθρο της διευθύντριας της “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου στην στήλη “Εγέρθητι”

Η Μεγάλη Εβδομάδα, η εβδομάδα των Παθών του Θεού και Ανθρώπου, παρομοιάζεται συχνά με τον δρόμο της Ελλάδος. Μια μακρά εβδομάδα κατά την οποίαν η Ελλάδα περνά το πάθος της κρίσεως,της φτώχειας και του εξευτελισμού, μα περιμένει και ελπίζει στην Ανάσταση.

Ο ευχάριστος αυτός συμβολισμός ας μην μας ξεγελά. Ας μην αποσπά την προσοχή μας από τα συστατικά στοιχεία του Θείου Πάθους και τον ρόλο τους στην εξέλιξη του Θείου δράματος: το νόημα της θυσίας, τον ρόλο της προδοσίας, και τον σκοπό της Αναστάσεως.

Ο πολιτικός κόσμος της χώρας μετά την Μεταπολίτευση, ουδέν περί θυσίας γνωρίζει. Μαθημένος να παίρνει και όχι να δίνει, δυσκολεύεται να αντιληφθεί πώς μια χούφτα Ελλήνων μπορούν με την πίστη τους στις αστείρευτες δυνάμεις της αιωνίου Ελλάδος να αφυπνίσουν εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων και αυτοί να μεταφέρουν το μήνυμα της ελευθερίας σε ολοένα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Και για τι; Επειδή πιστεύουμε ότι αυτό είναι το καθήκον του κάθε ενός από εμάς απέναντι στην Πατρίδα μας. Και για κάτι ακόμη, το οποίο συχνά παραγκωνίζεται.

Η ολοκλήρωση του Ενός έρχεται μέσα και μαζί με την ολοκλήρωση του Συνόλου. Κανείς υγιής άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος όταν οι γύρω του δυστυχούν. Αντιθέτως, όταν το Σύνολο κινείται στον δρόμο της Δημιουργίας, της Προόδου και της Αναπτύξεως, όταν η Αισθητική, η Παιδεία, η Κοινωνική συνοχή και η συλλογική υπερηφάνεια για τα έργα της ειρήνης, είναι κοινό κτήμα, τότε και ο Ένας, εντασσόμενος στο Σύνολο, φέρει εις πέρας τον Ατομικό του ρόλο και σκοπό.

Για μας τους Εθνικιστές είναι καθήκον και χαρά μαζί να είμαστε χρήσιμοι στην Πατρίδα και στον Λαό μας. Εμείς κάνουμε το βήμα προς τα εμπρός, βγαίνοντας από την παθητική μάζα, την ώρα της μέγιστης ταπείνωσης του Λαού και της χώρας. Γι’ αυτούς οι οποίοι καθήκον και υποχρέωση αναγνωρίζουν μόνον τα όσα οφείλουν στους ξένους και ντόπιους χορηγούς τους, η πίστη στα πεπρωμένα της Φυλής και το καθήκον απέναντι στο Γένος, είναι terrain incognita.

Την Μεγάλη Εβδομάδα, Δεξιοί και Αριστεροί, Αριστεροί αμφότεροι στην Σκέψη, σταυρωτές του Θείου και του Ανθρώπινου, αρνησίθρησκοι και απάνθρωποι, καμώνονται τους θρησκεύοντες και στήνονται δίπλα σε αρχιερείς λογχίζοντας την πλευρά του Λαού και του Χριστού του. Θεοκτόνοι και εθνοκτόνοι.

Φαρισαίοι και Πέτροι

Από το δράμα της Ελλάδος, όπως και από το Θείο Δράμα, δεν λείπουν ούτε οι Φαρισαίοι ούτε οι Πέτροι. Δεν λείπουν αυτοί που επαίρονται φιλάρεσκα για την αρετή, την επαναστατικότητα και την ελληνοπρέπειά τους, κρύβοντας ως τάφοι κεκονιαμένοι τις συναλλαγές και τις χαμερπείς ιδιοσυγκρασίες τους, μήτε αυτοί που λιποψύχησαν, που ρουφιάνεψαν, που πρόδωσαν. Αν ο Πέτρος έγινε ο λίθος επί του οποίου ο Εκλεκτός έχτισε την Εκκλησία Του, το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για όσους αρνήθηκαν την ταυτότητά τους. Οι Πέτροι είναι αυτοί που ξεφλουδίζουν τα στρώματα της υπάρξεώς μας ως ατόμων και ως κινήματος, και μας δείχνουν τι δεν είμαστε και τι δεν πρέπει να είμαστε. Οι αντίπαλοί μας είναι αυτοί που γυαλίζουν το μέταλλό μας. Οι αρνητές μας, είναι οι ευεργέτες μας, αυτοί οι οποίοι στερεοποιούν την ταυτότητά μας. Όπως ο Ιούδας και οι Φαρισαίοι, έχουν την δική τους πολιτική ατζέντα. Το κακό που κάνουν, επιτείνει και αυξάνει την σημασία του Αγαθού.

Προς τι το Πάθος, αν όχι για την Ανάσταση; 

Οι Χρυσαυγίτες γράφουν Ιστορία. Πέρα από κάθε πολιτικάντικη λογική, πέρα από τις ελπίδες και τους φόβους, πέρα από τον πόλεμο και την λάσπη, ανοίγουν τον δρόμο για να περάσει φωτεινή η Ελλάδα, η Ελλάδα που γνωρίσαμε και νοσταλγούμε, η κατά Φύσιν Ελλάδα, η Ελλάδα που είμαστε εμείς, κάτω από τα ξόμπλια της Ανατολής και της Δύσης, η Ελληνοελλάδα του Μακρυγιάννη,  του Κόντογλου, του Γιαννόπουλου, του Πικιώνη, της Χατζημιχάλη, του Ελύτη.

Την ώρα που ξένη και ντόπια τρόικα λεηλατούν ό,τι ελληνικό. Την ώρα που ντόπια και ξένα κέντρα επιτίθενται στην μοναδική βάσιμη και συγκροτημένη ελπίδα του Έθνους για έξοδο από τα αδιέξοδα, στα οποία σύμπας ο μεταπολιτευτικός κόσμος, η πολιτική, πνευματική, εκκλησιαστική και στρατιωτική ηγεσία με τις προδοσίες, τις ολιγωρίες, και την αδιαφορία τους έφεραν την Πατρίδα.Την ώρα που πολλοί επιχαίρουν για την καταστροφή της Ελλάδος, προωθώντας την λαθρομεταναστευτική εισβολή, τους Ιούς και τα μικρόβια της κοινωνικής διάλυσης και της παράλυσης των πολιτών. Την ώρα που κάποιοι  περιμένουν τον από μηχανής θεό να τους σώσει, και κάποιοι βαφτίζουν την δειλία και τον συμβιβασμό τους σύνεση.

Αυτή την ώρα εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές που συμπαρατασσόμεθα στην μοναδική εναλλακτική απέναντι στο κόμμα των πολιτικών κομμάτων που ευθύνεται για την σάπια Δημοκρατία των αποκλεισμών, της φίμωσης των πολιτικών αντιπάλων, των διώξεων και των φυλακίσεων, είμαστε Παρούσες και Παρόντες. Ενάντιοι στους καιρούς της δουλείας και της υποταγής, σηκώνουμε ψηλά τις σημαίες μας, πιστοί στο παράδειγμα εκείνων που αυτοβούλως παρατάχθηκαν στις Θερμοπύλες κάνοντας πέρα τους «σώφρονες» και τους Εφιάλτες.

Όχι όμως μόνον εκεί. Γιατί το Πάθος δεν έχει νόημα παρά ως ο δρόμος που οδηγεί στην Ανάσταση. Γιατί την Ελλάδα δεν την ανάστησαν οι σαπιοδάσκαλοι, οι σαπιορήτορες και οι ξενόδουλοι ραγιάδες. Την ανάστησαν οι ποιητές και οι ελεύθεροι των ορέων, οι τσοπάνηδες και οι αρματωλοί, αυτοί οι οποίοι πίστεψαν ότι «Διπλό, τριπλό θα πάρουμε αυτό που μας επάρθη».

Αυτοί που πολέμησαν για την γυναίκα και το βασιλόπουλο του Μακρυγιάννη. Αυτοί που πίστεψαν στην Ανάσταση, γι’ αυτό και μάτωσαν στον Σταυρό, ακόμα κι όταν νόμισαν πως ο Θεός, τους εγκατέλειψε. Ακόμα κι όταν ήπιαν ξύδι. Ακόμα κι όταν έβαλαν στον κλήρο τα ρούχα τους. Ακόμη και τότε ο νους τους δεν άφησαν να πέσει στα σκοτάδια του τάφου, αλλά υποσχέθηκαν στον εαυτό τους να σηκωθούν και να σηκώσουν και όσους πιστέψουν, στο Φως.

Ο Άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.
Επικράνθη και γάρ ενεπαίχθη.
Επικράνθη και γάρ καθηρέθη.
Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.
Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.
Έλαβενόπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.
Πού σου, θάνατε, το κέντρον;
Πού σου, Άδη, το νίκος;
Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.
Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.
Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.
Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται.

Ο αγώνας μας έχει νόημα όταν κατατείνει στην Ανάσταση. Ας πορευθούμε και πάλι με τα μάτια πέρα από τον τάφο. Ας πορευθούμε προς το ΦωςΚαλή Ανάσταση σε ένα έκαστο και στην Ελλάδα.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.300 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Ο Πόλεμος που έρχεται,  και η ΕΕ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-298

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Φρανς Τίμερμανς δεν μας είναι άγνωστος. Ο Πρώτος Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπος για την Βελτίωση της νομοθεσίας, τις διοργανικές σχέσεις, το κράτος δικαίου και τον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, έχει εκφραστεί για την ανάγκη να τερματιστεί το αυστηρό πρόγραμμα στο οποίο υπόκειται η Ελλάδα. Πρόσφατα παρενέβη και στο ζήτημα των εκλογών στην Τουρκία, ζητώντας από τον Ερντογάν να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών. «Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί με μεγάλη ταχύτητα τα τελευταία χρόνια από τις ευρωπαϊκές αξίες. Οι εκλογές όμως δείχνουν ότι υπάρχει και μια άλλη Τουρκία από αυτήν του Προέδρου Έρντογάν. Κέρδισαν εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν την προσέγγιση των ευρωπαϊκών αξιών», δήλωσε.

Οι αρμοδιότητές του είναι επομένως αρκετά διευρυμένες, πέραν το χαρτοφυλακίου του. Επιπλέον, ο κ. Τίμερμανς ήταν προσφάτως προσκεκλημένος ως ομιλητής στο συνέδριο του ΚινΑλ. Ο κ. Τίμερμανς, θα είναι ο υποψήφιος του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για την προεδρεία της Επιτροπής στις εκλογές του 2019. Κατά συνέπειαν, οι αρμοδιότητές του είναι σημαντικές επί του παρόντος και εν δυνάμει, έτι περαιτέρω. Ο Ολλανδός γραφειοκράτης της Ε.Ε. έκανε γνωστές μερικές ενδιαφέρουσες σκέψεις του στην εφημερίδα «Die Welt», τις οποίες, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις πέραν του Ατλαντικού, μπορούμε και θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε .

Αν και ο ελληνικός Τύπος επικέντρωσε το ενδιαφέρον του στα λεγόμενά του για  «την καθιέρωση ευρωπαϊκού κατώτατου μισθού, ο οποίος πρέπει, κατά τους Σοσιαλδημοκράτες να ανέρχεται στο 60% των μέσου μισθού», το σημαντικότερο που είπε ο Τίμερμανς είναι η πρόβλεψή του πως «Υπάρχει ο κίνδυνος να στραφούν οι Ευρωπαίοι ο ένας κατά του άλλου».

Μετά από δεκαετίες ειρήνης, την πλέον μακροχρόνια περίοδο νηνεμίας που γνώρισε η ήπειρός μας, ιδιαίτερα μετά από τους δυο εξαιρετικά αιματηρούς και αδελφοκτόνους ευρωπαϊκούς πολέμους του 20ού αιώνα, η συζήτηση περί ενός νέου πολέμου, μοιάζει πέραν της φαντασίας.

O συλλογισμός του Τίμερμανς έχει ως εξής: «Εάν οι ανησυχίες και οι φόβοι των ανθρώπων μεταβληθούν σε μίσος, υπάρχει ο κίνδυνος, εμείς οι Ευρωπαίοι, να στραφούμε ο ένας κατά του άλλου. Δεν λέω ότι αυτό θα μας οδηγήσει αναγκαστικά σε πόλεμο, αλλά αυτό θα οδηγούσε σε μια έμμεση αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής κοινωνίας».

Πώς όμως θα προκληθούν οι εντάσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, και θα στραφούν ο ένας κατά του άλλου; Η κινητικότητα για την Παιδεία και την Εργασία, δεν είναι αρκετή για να κάνει τους Ευρωπαίους να αισθανθούν ότι αποτελούν μιαν ενότητα με κοινούς σκοπούς;

 «Ο καθένας διαισθάνεται ότι εμείς οι Ευρωπαίοι βρισκόμαστε πάνω στο ίδιο πλοίο και εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλον. Οι απαισιόδοξοι φοβούνται και οι εθνικιστές υποδαυλίζουν αυτούς τους φόβους επιπλέον. Θέλουν να εγείρουν ξανά εθνικά σύνορα για αυτοπροστασία. ΟΙ αισιόδοξοι χαίρονται για την αλληλεξάρτηση και λένε : ας ασχοληθούμε από κοινού με τα θέματα του μέλλοντος. Αυτή είναι η θέση των Σοσιαλδημοκρατών».

Παρά τις αιτιάσεις του Τίμερμανς, την ένωση των Ευρωπαϊκών λαών επιθυμούν πρωτίστως  οι Εθνικιστές, και μάλιστα, περισσότερο όλων οι Εθνικιστές. Τα εθνικά σύνορα δεν εγείρονται επειδή οι εθνικιστές της Ιταλίας δεν θέλουν να συνδιαλέγονται με τους εθνικιστές της Γαλλίας. Είδαμε προσφάτως την Γαλλίδα ηγέτιδα Μαρίν Λεπέν να φωτογραφίζεται με τον Ματέο Σαλβίνι, παρότι οι δύο χώρες ήρθαν αντιμέτωπες για τον πραγματικό λόγο των προβλημάτων μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από την διαχείριση της εισροής των λαθρομεταναστών στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Βεβαίως η διαχείριση των εισβολέων, έχει να κάνει και με τα κονδύλια τα οποία διατίθενται για τον σκοπό αυτό, και τα οποία είναι ουρανομήκη. Η ουσία όμως του προβλήματος είναι οι πολιτικές της Παγκοσμιοποίησης και των υπαλλήλων της.

Η κοινωνία που κατασκευάζουν τα κέντρα της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών και του εμπορίου ανθρώπων, είναι καταφανώς  άδικη για τους γηγενείς, για την πλειοψηφία η οποία αν και αποτελεί την βάση της δημοκρατίας, πρέπει, εσχάτως, να υποτάσσεται στις απαιτήσεις των μειοψηφιών οι οποίες εισβάλλουν παράνομα στις χώρες μας.

Σε αυτήν την πρόκληση οι Εθνικιστές έχουν καθήκον να θέσουν τον ιδεαλισμό που τους διακρίνει στην υπηρεσία των λαών τους και να μετατρέψουν την θεωρίες σε πολιτική πράξη.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.298 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Λήθη και Μνήμη Από την θεωρία, στην πράξη

ΕΓΕΡΘΗΤΙ 269

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι όσοι ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ έχουν παρασυρθεί από την ρητορική δεινότητα του Αλέξη Τσίπρα, ακόμα και όταν μιμείται ευθέως τον χαρισματικό Ανδρέα Παπανδρέου; Πολλοί, αν πιστέψουμε την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Η παραδοχή αυτή καθιστά τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ανίκανους ως ψηφοφόρους. Εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν λειψοί.

Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αλλάξει όσα επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανομένης της Προδοσίας της Μακεδονίας; Πολλοί, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις που φέρνουν την ΝΔ πρώτη στην πρόθεση ψήφου των πολιτών. Και αυτό καθιστά τους ψηφοφόρους της ΝΔ ανίκανους, αφού τόσον τα στελέχη όσο και ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΝΔ καθιστά σε κάθε ευκαιρία σαφές ότι πρόκειται να ακολουθήσει κατά βήμα τις συμφωνίες και τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι συνεπαγόμενο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέναντι στην οικονομική και κοινωνική κρίση, θα ακολουθήσει τις ίδιες αυταρχικές , ολοκληρωτικές τακτικές του σημερινού ενοίκου του Μαξίμου, απέναντι στους Έλληνες, και μάλιστα ισχυροποιημένες και ακρότερες, αφού θα έχει απέναντί του τους μπαμπούλες της αριστερής τρομοκρατίας, όπως ο Κώστας Καραμανλής πριν από αυτόν. Εάν ο Τσίπρας κατεβάζει αστυνομικούς και ΜΑΤατζήδες με ασπίδες και φουλ φέις , αύρες και δακρυγόνα εναντίον γυναικόπαιδων που διαμαρτύρονται με ελληνικές σημαίες, ο Μητσοτάκης δεν θα διστάσει να κατεβάσει τον στρατό για να διατηρήσει την εξουσία του που θα σείεται από την ακροαριστερή βία την οποίαν δεν θα μπορεί να ελέγξει λόγω της λαϊκής οργής ενάντια στην επάρατο Δεξιά, ο «μετριοπαθής» Τσίπρας. Είναι φανερό ότι το στρατήγημα της Αριστεράς είναι και πάλι να οδηγήσει την Ελλάδα και τους Έλληνες σε εμφύλια σύρραξη. Κάποτε με Βούλγαρους κομιτατζήδες, τώρα με εισαγόμενους «ευπαθείς» τζιχαντιστές.

Η θρησκεία της Μνήμης απέναντι στην κουλτούρα της Λήθης

Μόνο που ο Ελληνικός λαός έχει εθιστεί στην κουλτούρα της Λήθης, και η Αριστερά το γνωρίζει πολύ καλά. Αυτή επεδίωξε, καλλιέργησε και έκανε αποδεκτή στην Ελληνική κοινωνία, την κουλτούρα της Λήθης. Κι αυτό αποτελεί την μέγιστη ύβρη για έναν λαό που λάτρεψε πάνω από όλα την Μνήμη. Την Μνήμη του Χρυσού Γένους. Την Μνήμη του Παραδείσου. Την Μνήμη του Αύριο στο οποίο όλες οι πράξεις και οι δραστηριότητές του, επιστημονικές, καλλιτεχνικές, πολεμικές, κατατείνουν.

Ο Ελληνικός Πολιτισμός είναι το μέγιστο ταξίδι προς το Ύψιστο Χθες, στην αέναη επιστροφή στο Άσπιλο Φως.

Η Μνήμη είναι η πανάρχαια θρησκεία μας. Τι άλλο είναι οι Ήρωες των πόλεών μας, από τους Προγόνους που η Κοινωνία αποφάσισε να τιμήσει για την ξεχωριστή τους προσφορά, τα κατορθώματα και τις θυσίες τους για το καλό του Συνόλου; Τι άλλο είναι και οι Άγιοι του Χριστιανισμού, παρά λαϊκά αναδεδειγμένοι πρόμαχοι της Κοινότητας, οι οποίοι για την φιλανθρωπία τους, την σοφία τους, την αντίσταση και την θυσία τους στέκονται παραδείγματα για όσους τους γνώρισαν και για όσους κρατούν αναμμένο το καντήλι της μνήμης τους.

Αυτήν την αξιωματική ιδιομορφία της Ελληνικής Ψυχής, ο  Αριστερός τρόπος σκέψης πολέμησε συστηματικά από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν. Έτσι φθάσαμε στις σημερινές εγκληματικές υπογραφές των Πρεσπών. Υπάρχει συνευθύνη με την Αριστερά, και είναι λαϊκή και Δεξιά.

Μια δεκαετία μετά την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας», στα μέσα της δεκαετίας του ’80, οι Δεξιοί ήσαν ακόμη παραζαλισμένοι από την νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981. Μια νίκη που οι Νεοδημοκράτες την φοβούνταν και την εύχονταν ταυτοχρόνως. Με την πίτα ακέραιη και τον σκύλο χορτάτο, την οικονομία τακτοποιημένη από τα χρόνια της Επταετίας, και το πολίτευμα να έχει επανέλθει στα γνωστά του, ήσαν περίεργοι να δοκιμάσουν την νέα μόδα του Αμερικανικού Σοσιαλισμού που έφερνε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Εκείνο τον καιρό, και μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι Έλληνες ήσαν ο πιο ευτυχισμένος λαού της υφηλίου, με ουραγούς τους συννεφιασμένους Σκανδιναβούς και τους μαύρους Γερμανούς, οι οποίοι χάρις στην «κρίση» των Νοτίων,  είναι πλέον οι πιο ευτυχισμένοι.

Όπως συμβαίνει με όλες τις ναρκωτικές ουσίες, το ΠΑΣΟΚ και ο Σοσιαλιστικός Καπιταλισμός του, αποδείχθηκαν εθιστικοί. Το πρότυπο «γαργάλησε», όπως θα έλεγε μερικές δεκαετίες αργότερα,  ο Αλέξης Τσίπρας, κατασκευασμένος και αυτός όπως και ο Ανδρέας στην Αμερικανική τεχνική υπηρεσία ηγεσιών, τα κατώτερα ένστικτα των ψηφοφόρων.

Το ΠΑΣΟΚ, μεταφορά του κόμματος των Δημοκρατικών στα καθ’ ημάς, διέβρωσε με παραδειγματικό τρόπο την ελληνική κοινωνία. Τότε, όπως και τώρα, οι Δεξιοί με πρωτοπόρο την Νεολαία, διετράνωναν με ένα σύνθημα το κλειδί της ιστορικής συνέχειας του Έθνους μας, την ουσιαστική αντίσταση στις μαγκανίες των διαβρωτών του Λαού μας. «Όχι στην λήθη, είναι παραμύθι». Παρά την κάπως ταλαντευόμενη νοηματικά ομοιοκαταληξία, η ουσία ήταν αυτή:  Κάθε φορά που ο άνθρωπος ή ο λαός ξεχνά ποιος είναι, από πού έρχεται, και τι έχει περάσει, πατάει σε κινούμενη άμμο η οποία αργά ή γρήγορα θα τον καταπιεί.

Οι Αριστεροαμερικάνοι Δημοκρατικοί του ΠΑΣΟΚ επέβαλλαν μια όμορφα αμπαλαρισμένη με Παλαιστινιακή μαντίλα, κόκκινα γαρύφαλλα και σηκωμένες γροθιές, λήθη από τα εγκλήματά τους. Επέτυχαν να ξεχαστεί ο Συμμοριτοπόλεμος, τα κονσερβοκούτια που ξέσκιζαν λαιμούς, κοιλιές και στήθη και οι ομαδικές δολοφονίες παιδιών και γυναικών. Οι εκδηλώσεις μνήμης, με την παρουσία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, στον Γράμμο και στο Βίτσι, απαγορεύτηκαν από την ίδια την Δεξιά. Η Τιμή σε αυτούς που έδωσαν την ζωή τους στην αποφασιστική Μάχη των Αθηνών, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, για να μην ισοπεδωθεί ο Παρθενώνας από τους κομμουνιστές εκδοροσφαγείς  που έφθασαν σήμερα να παρουσιάζονται ως θεματοφύλακες του πολιτισμού, έμεινε στα χέρια μερικών απομειούμενων πεισματάρηδων ηλικιωμένων, και μερικών θυμωμένων από τον παραλογισμό, αποφασισμένων νέων.

Στην θέση της Ιστορίας, οι Αμερικανοσοσιαλιστές σήκωσαν αγάλματα στον Βελουχιώτη, τίμησαν κάθε δολοφόνο του λαού του δικτάτορα, ως και τον δυνάστη του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου, Εμβέρη Χότζα.

Και η Δεξιά;  Τι επέτυχε η Δεξιά με το τότε σύνθημα των νέων της; Τίποτε, ή περίπου τίποτε. Οι ηγεσίες της αλλήθωρης ΝΔ  έστελναν  δήθεν διαφωνούντες με τις ηγεσίες, «βασιλόφρονες» και «χουντικούς», σε τραπεζώματα ακροδεξιών όπου έφερναν γυροβολιές με το «βάστα τα κλειδιά» και το «ένας αητός καθότανε» και μάντρωναν τους Δεξιούς. Τους έστελναν και στο Βίτσι για να εισπράξουν χειροκρότημα και ψήφους.  Καλά έκαναν οι Νεοδημοκράτες. Αυτό πρέπει  να κάνουν τα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία, να είναι πολυσυλλεκτικά στις παρυφές τους, να μην αποκλείουν , αλλά να ακολουθούν πίσω από την «στάχτη στα μάτια» το δικό τους πρόγραμμα. Οι Δεξιοί, όμως;

Η θεωρία του ωραίου και ορθού « Όχι στην λήθη», δεν βρήκε αντίκρυσμα στην πράξη, όπου πράξη είναι η εξουσία. Ο Λαός αφέθηκε να κατρακυλά στην ολοένα μαζικότερη και αριστερότερη Σοσιαλδημοκρατία.

Θεωρίες Χάους

Εάν στον Συμμοριτοπόλεμο χρειάστηκε ένας Παπάγος και χιλιάδες Αξιωματικοί και οπλίτες για να καταστείλουν την κομμουνιστική εξέγερση που ήθελε να κάνει την χώρα  μας, Αλβανία, ποιος μπορεί να σταματήσει σήμερα την συμμορία της Αριστεράς; Η απάντηση υπάρχει, και μπορεί να ενεργοποιηθεί πριν φθάσουμε στο αιματοκύλισμα που ήδη έχει ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις διαδηλώσεις για την Μακεδονία. Λέγεται «εκλογές» και λέγεται «Εθνικισμός».

Αν σήμερα οι τζιχαντιστές μπαίνουν στην χωρά και παίρνουν χαρτιά ευπαθούς όπως συνέβη με τον «πρόσφυγα» Τζιχαντιστή που συνελήφθη στην Ουγγαρία, τι θα συμβεί αύριο με μια αδύναμη «Δεξιά» στην κυβέρνηση, και μια πανίσχυρη και ελεύθερη από κυβερνητικές δεσμεύσεις Αριστερά, που θα έχει καθήσει στο πίσω κάθισμα της εξουσίας και θα παίζει ανενόχλητη το παιχνίδι της, απειλώντας την Δεξιά με την άκρη της κάνης;

Το μόνιμο αφήγημα της Αριστεράς και της ψευτοδεξιάς ΝΔ  είναι ότι εάν οι Εθνικιστές πάρουν την εξουσία, εδώ ή σε όποια χώρα της Ευρώπης, θα μας οδηγήσουν στο χάος. Όμως βλέπουμε από ποια μεριά προέρχεται και από πού δημιουργείται το χάος. Το χάος που φέρνει η Αριστερά με την συνενοχή της «Δεξιάς».

Για να βάλουμε την Πατρίδα μας στην θέση που της αξίζει, έχουμε μία και μόνη επιλογή. Στις κάλπες των εκλογών όποτε και αν γίνουν, να στηρίξουμε μαζικά την μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να βάλει φρένο στην ανομία, στην μπαχαλοποίηση και στον αφελληνισμό. Η ώρα των ελλήνων Εθνικιστών πλησιάζει. Από την θεωρία της μη λήθης, ας επιλέξουμε την Μνήμη.  Είναι το Δημοκρατικό μας καθήκον. Καθώς έγραψε ο Θουκυδίδης “Το εναντιούμενον τω δυναστεύοντι δήμος ωνόμασται” (Θουκυδίδης, Ιστορίαι -6.88.7)

(Δημοσιεύθηκε στο φ. 296 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Μπολσεβίκοι και Δημοκρατία, δεν γίνεται!

ΑΡΘΡΟ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

 

Με επανειλημμένα άρθρα και πρωτοσέλιδά μας, έχουμε προειδοποιήσει για το σχέδιο πολιτικής εκτροπής το οποίον απεργάζονται οι δυνάμεις εντός και πέριξ του ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεικτικά: «Κόκκινη Χούντα» (φ.293) , «Ανατροπή του Πολιτεύματος» (φ.275) και «Βρώμικες εκλογές» (φ.274).

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ ξεδιπλώνεται μέρα με την ημέρα, και γίνονται ορατά τα μέσα με τα οποία ήδη μαγειρεύει τα αποτελέσματα – μπόμπα των εκλογών.

Ο Αλέξης Τσίπρας -και οι συν αυτώ- επιθυμεί να παρατείνει επί όσο το δυνατόν μακρύτερον την παραμονή του στην εξουσία, με όποιο τρόπο. Ο συρφετός που τον ακολουθεί δεν έχει ξαναδεί ούτε πρόκειται να ξαναδεί τέτοιες δόξες, πολυτέλειες και τεμενάδες, υπουργιλίκια, χαρτζιλίκια και λοιπά προνόμια, άρα δεν έχει κανέναν λόγο να επιζητεί εκλογές.

Η προσαρμογή η οποία μοιραία θα έρθει, και στα νέα κόλπα του ΣΥΡΙΖΑ και των μπολσεβίκων του, όπως ήρθε από το 2010 και μετά, είναι σαφώς υπέρ του κυβερνώντος κόμματος. Επιπλέον, η απουσία έγκυρης αντιπολιτεύσεως, η φαιδρή φιγούρα του Κυριάκου Μητσοτάκη, και ο συνωστισμός ισχυρών κομματικών «Δελφίνων» (Δένδιας, Βορίδης-Γεωργιάδης), ευνοεί τον Αλέξη Τσίπρα.

Την ΝΔ κρατά ενωμένη μόνον η προοπτική της εξουσίας. Όσο αυτή η εξουσία απομακρύνεται (η δήλωση Άδωνη περί διαφοράς 3,5 % όσο και αν μετασκευάστηκε, αποκαλύπτει τις πραγματικές σκέψεις και στοχεύσεις της μείζονος αντιπολιτεύσεως), όπως απομακρύνεται στα τέσσερα χρόνια κατά τα οποία διαρκώς ζητά εκλογές ο πρόεδρός της, τόσο η συνοχή θα χαλαρώνει. Και αυτό ευνοεί τον Αλέξη Τσίπρα.

Άραγε έχει ήδη παραδοθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, παρότι ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει αναφερθεί στο θέμα, στα όρια της πολιτικής ορθότητος, αλλά και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει παραδεχθεί ότι στον ΣΥΡΙΖΑ «θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν στην εξουσία»;

Είναι εμφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στήνει κομματικό στρατό με «ελληνοποιήσεις» τριτοκοσμικών  επήλυδων, και με προσλήψεις «δικών τους παιδιών» τόσο στο Δημόσιο όσο και σε ΜΚΟ. Το δέλεαρ της «τακτοποίησης» που συμπίπτει με έναν «καλό σκοπό» είναι σημαντικό για τους νέους που δεν έχουν προοπτική να κυνηγήσουν το μέλλον τους στο εξωτερικό.

Είναι επίσης εμφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι αποφασισμένος να τα αλλάξει όλα προκειμένου να εξυπηρετηθούν αυτοί που τον εξυπηρετούν. Ο ίδιος μπορεί να υπήρξε «πατροκτόνος» του Αλέκου Αλαβάνου, όμως ξέρει να αγοράζει συμμάχους και να απαλύνει δυσαρέσκειες. Εξ ου και η Τροποποίηση της τελευταίας στιγμής ώστε να μπορούν οι βουλευτές να είναι υποψήφιοι στις Ευρωεκλογές, χωρίς να χρειάζεται να παραιτηθούν από την βουλευτική τους έδρα. Αυτό του εξασφαλίζει εκτός από την τακτοποίηση των φίλων  και των φιλενάδων του, και την σταθερότητα της κυβερνητικής  πλειοψηφίας στην βουλή. Ο Καμμένος μπορεί να φωνάζει όσο θέλει, αλλά είναι καμμένο χαρτί. Ο λαός ακολουθεί τον ισχυρό.

Εξ ου και τα λοιπά νομοθετήματα με τα οποία ποινικές πράξεις αποποινικοποιούνται, ώστε να αποσοβηθεί και η όποια πιθανότητα καταδίκης των εμπλεκομένων σε πράξεις κολάσιμες (Μάνδρα,  Μάτι, Μακεδονία),  ακόμα και αν η σουπέ ΝΔ  του Κυριάκου έλθει στην εξουσία. Πολύ δε περισσότερον εάν στην κεφαλή της βρίσκεται πλέον ο καταχειροκροτούμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Δένδιας.

Οι υπερασπιστές της Ελευθερίας της Έκφρασης κάθονται προσοχή εμπρός στην κυνική ομολογία της κυρίας Γεροβασίλη ότι ως «Μεγάλη Αδελφή» παρακολουθεί την κινητικότητα των συμμετεχόντων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Όσοι εκ των Εθνικιστών αλλά και πατριώτες Έλληνες διαθέτουν λογαριασμό στα ΜΚΔ διαπιστώνουν καθημερινά ότι μια ελληνική σημαία μπορεί να κλείσει τον λογαριασμό σου για ένα μήνα σε γνωστή πλατφόρμα. Έτερο Μέσο έχει γεμίσει ΣΥΡΙΖΟΤΡΟΛ που τραμπουκίζουν μετά βδελυγμίας όποιον εκφράζει αντίθετη άποψη, και γεμίζουν με «σκουπίδια» την ροή των ειδήσεων.

Όλοι παρακολουθούνται και όλοι λογοκρίνονται.  Όπως επί του αγαπημένου των ΣΥΡΙΖομπολσεβίκων, Εμβέρη Χότζα, σε λίγο θα απαγορεύονται οι συναθροίσεις και, όχι μόνο τα τηλέφωνα και οι ιστοσελίδες, αλλά και οι τοίχοι και οι απλωμένες μπουγάδες θα έχουν αυτιά για να καταδίδουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλο ως διαφωνούντα.

Η βία και η νοθεία προετοιμάζονται από την έξαρση της χρυσής νεολαίας των Εξαρχείων αλλά και με την έτερη  Τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών με την οποία δίνεται η δυνατότητα διορισμού υπαλλήλων σε θέσεις δικαστικών λόγω ανεπάρκειας δικηγόρων, συμβολαιογράφων και δικαστών, «αξιοποιώντας» τους δημοσίους υπαλλήλους-«παιδιά»  του ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως υπήρχε ήδη η επιλογή των ΔΥ, αλλά τώρα η επιλογή της χρήσεώς τους γίνεται ξεκάθαρη κυβερνητική προτεραιότητα. Ο Νόμος και η Τάξη είναι άλλωστε ο φερετζές όλων των αυταρχικών καθεστώτων.

Επιπλέον ο κατακερματισμός των Εκλογικών Τμημάτων, με το πρόσχημα των πολλαπλών εκλογών του Μαΐου, διευκολύνει το κυβερνών κόμμα που έχει τους πόρους να στελεχώσει όλα τα εκλογικά Τμήματα, και ζορίζει τα μικρά κόμματα, ώστε να διευκολυνθεί η τακτική του «ψηφίζουν και τα δέντρα». Επ’ αυτού τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους πολιτικούς προγόνους της ΝΔ.

Οι πρόσφατες και τακτικές συνομιλίες Τσίπρα με την τουρκική και την σκοπιανή ηγεσία, δείχνουν την ειλημμένη απόφαση για δημιουργία άξονα ο οποίος θα ενεργοποιηθεί κατά βούληση και την κατάλληλη στιγμή ώστε οι φίλοι να βοηθήσουν τον φίλο.

Επιπλέον η εξώθηση της λαϊκής αντίδρασης ώστε να γίνουν αντιληπτά τα άκρα και οι αντοχές της, και να φανούν «τα στάχυα που περισσεύουν» και να «κουρευτούν» εγκαίρως, είναι μια ακόμη τακτική των τυράννων. Τότε, κάποιοι χρήσιμοι ηλίθιοι μαζί με κάποιο «φυτευτό» στοιχείο, μπορούν να κάνουν το «κίνημα» ώστε να επιβληθεί και με τον Νόμο η Κόκκινη Χούντα. Ο Νόμος είναι η προβιά των δυναστών.

Αυτά και άλλα ακόμα θα δούμε ως τις εκλογές, όταν και εάν γίνουν.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.295 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

1453 – 1821 Αδιαλείπτως Επανιστάναι  

  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821

 

Επί τέσσερις αιώνες πικρής σκλαβιάς ο Ελληνισμός δεν έπαψε ούτε χρονιά, ούτε μέρα, να αγωνίζεται για να αποτινάξει τον Οθωμανικό ζυγό.

Μετά το Βυζάντιο

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια μετά την Άλωση, ο Ελληνισμός, είτε αυτόνομα και τοπικά, είτε γενικευμένα, συνεργαζόμενος και συνεπικουρούμενος από ξένες δυνάμεις, όποτε τα δικά τους γεωστρατηγικά σχέδια συνέπιπταν με την προοπτική της δημιουργίας ελληνικής κρατικής οντότητας, επεχείρησε να αποτινάξει την Οθωμανική κυριαρχία.

Οι ξένοι είχαν βεβαίως τις δικές τους βλέψεις στην ίδια περιοχή. Σκοπός τους δεν ήταν η ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, την οποίαν πολέμησαν όσο ήταν βασιλεύουσα.

Το Βυζάντιο όμως αποτελούσε ένα ενοχλητικό μεν, απαραίτητο δε ανάχωμα. Με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, η Δύση βρέθηκε προ του κινδύνου μιας ανεξέλεγκτης βαρβαρικής επεκτάσεως. Γι’ αυτό και αμέσως μετά την Άλωση, οι εκκλησιαστικές έριδες που επί αιώνες είχαν ταλαιπωρήσει τον εκχριστιανισμένο Ευρωπαϊκό κόσμο, φάνηκε να παραμερίζονται.

Επί πάπα Πίου Β΄ επιχειρείται η οργάνωση σταυροφορίας προς ανακατάληψιν των «χριστιανικών γαιών». Η επιχείρηση που σχεδίαζε ο πάπας θα είχε βέβαια χαρακτήρα σταυροφοριακό. Τότε, όπως και τώρα, οι Δυτικοί έβλεπαν με ενδιαφέρον την προοπτική της οικονομικής διείσδυσης στην Ανατολή, η οποία περνούσε τότε όπως και τώρα μέσα από τα πολυπόθητα εδάφη του ελληνικού ζωτικού χώρου.

Χαρακτηριστικό του κλίματος της εποχής, είναι το ύφος της επιστολής που απευθύνει στον δόγη της Ενετικής Δημοκρατίας, Χριστόφορο Μαύρο, ο Πάπας Πίος Β΄, στις 8 Νοεμβρίου 1463.

«Άμα φανής», του γράφει, «επί του Βουκενταύρου, ενδεδυμένος την πολύτιμον στολήν, ου μόνον η Ελλάς, αλλά και η Ασία θα λάβωσι τα όπλα. Μεγάλη τη Δημοκρατία τιμή και όφελος τη Χριστιανοσύνη θέλουσι προσγίνει άμα υμείς ενωθείτε μεθ΄ ημών, αφού μάλιστα πρόκειται περί πολέμου υπέρ της θρησκείας του Σωτήρος».

Και στον δούκα της Βουργουνδίας: «Όλος ο χριστιανικός κόσμος ήκουσε την υπόσχεσίν σας, συνεπεία της οποίας οι Ενετοί ανεθάρρησαν, οι Ούγγροι ελπίζουσι να εκδικηθώσι τους σκληρούς των εχθρούς, όλη η Ελλάς και η Σλαβωνία σκέπτονται περί ελευθερίας…».

Ας προσέξει ο αναγνώστης μια σημαντική λεπτομέρεια: και στις δυο επιστολές γίνεται λόγος όχι για την Κωνσταντινούπολη και το Βυζάντιο, αλλά για την Ελλάδα. Αυτό εις απάντησιν όσων υποστηρίζουν ότι ο ελληνισμός χάθηκε και ως έννοια ακόμη στα χρόνια του Βυζαντίου, και ανεκαλύφθη και επεβλήθη με τον Διαφωτισμό.

Όσον αφορά εις τας σχέσεις Ελλήνων και Δυτικών, πρέπει να επισημάνουμε δυο γεγονότα που είναι χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι στους στόλους των μεγάλων ναυτικών κρατών, και ιδιαιτέρως της ιταλικής χερσονήσου, υπηρετούσαν ως μισθοφόροι και αξιωματικοί, πλήθος Ελλήνων. Το δεύτερο, πως ανάμεσα στους Δυτικούς που εξεστράτευσαν στην Ελλάδα κατά την διάρκεια του πρώτου Βενετοτουρκικού πολέμου (1463 – 1479 ) και αρχιστράτηγος στην Πελοπόννησο, ήταν και ο Σιγισμούνδος Μαλατέστα, πνευματικό τέκνο του «τελευταίου Έλληνος φιλοσόφου» Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού. Ο Σιγισμούνδος ήταν μάλιστα αυτός που παρέλαβε και μετέφερε στην Ιταλία τα οστά του πνευματικού του καθοδηγητή, για να τα αποθέσει αργότερα, το 1466, στο μνημείο το οποίο ανήγειρε γι’ αυτό τον σκοπό στο Ρίμινι.

Τέσσερεις αιώνες αγώνων

Αλλά και οι Έλληνες στα υπόδουλα ελληνικά εδάφη, ποτέ δεν απεδέχθησαν την κατάκτηση, ούτε καν ως πολιτειακή κατάστασή τους, παρά τα όσα εξ ορισμού ήσαν υποχρεωμένοι να υπομένουν. Συνεπείς στο φυλετικό ορμέμφυτο, δεν θα απολέσουν ποτέ την έμπρακτη επιθυμία τους για εθνική ανεξαρτησία.

  • Η Μάνη επαναστατεί το 1481 υπό τον θρυλικό Κροκόνδειλο Κλαδά. Την ίδια χρονιά επαναστατεί και η Χειμάρρα.
  • Μεταξύ 1492 και 1496 επαναστατούν η Ήπειρος και η Θεσσαλία.
  • Το 1585 επαναστατούν η Ακαρνανία και η Ήπειρος, υπό τους Γρίβα, Δράκο και Μαλάμο.
  • Από το 1603 ως το 1624 όλος ο Ελληνισμός, από την Κύπρο ως την Μάνη και την Ήπειρο, εξεγείρεται.
  • Το 1616 ο Επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ηγείται της δραματικής εξεγέρσεως που οδήγησε και στον μαρτυρικό του θάνατο.
  • Στο διάστημα 1645 – 1685 επαναστατούν η Κρήτη, η Πελοπόννησος, η Ακαρνανία, η Στερεά.
  • Τον 18ο αιώνα, με ηυξημένο το ενδιαφέρον της Ρωσίας, προς την οποία είχαν πλέον στρέψει οι Έλληνες τις ελπίδες τους, μετά την ειρήνευση μεταξύ Ενετών και Σουλτάνου το 1573, πραγματοποιείται πλήθος τοπικών εξεγέρσεων και σε μεγάλη κλίμακα, με κορυφαία τα Ορλωφικά.

Η απελευθέρωση των υπόδουλων στους Οθωμανούς Ελλήνων, έλαβε διαστάσεις πανευρωπαϊκού ζητήματος. Η ελευθερία των Ελλήνων αντιμετωπίζεται ως πράξη εμβληματική, εις την οποίαν προσβλέπει κάθε πολιτισμένος Άνθρωπος. Αυτό εξηγεί και το ότι η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική ανεξαρτησία είναι η μακρινή Αϊτή. Το Ελληνικό ζήτημα, είναι ζήτημα πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο.

Χαρακτηριστικό των συνεννοήσεων που λαμβάνουν χώραν λίγα χρόνια πριν την Εθνεγερσία, είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή της Αικατερίνας Β΄ της Ρωσίας προς τον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ της Αυστρίας:

«Πέποιθα, ως εκ της απεριορίστου προς Υμάς εμπιστοσύνης ότι, εάν αι επιτυχίαι ημών εν τω τουρκικώ πολέμω επιτρέψωσιν ημίν ν’ απαλάξωμεν την Ευρώπην εκ του εχθρού του χριστιανικού ονόματος και να εκδιώξομεν αυτόν εκ της Κωνσταντινουπόλεως, η Υ.Μ. δεν θα αρνηθή την συνδρομήν Αυτής, προς ανίδρυσιν της αρχαίας γραικικής μοναρχίας επί των ερειπίων της βαρβάρου οθωμανικής κυβερνήσεως.

Αλλά και ο Μέγας Ναπολέων έγραφε προς το Διευθυντήριο, στα 1797 : «Εν Αλβανία και Ελλάδι ενθυμούνται ακόμη την Σπάρτην και τας Αθήνας. Διατηρώ αλληλογραφίαν μετά των επισημοτέρων του τόπου αρχηγών, και η Ελλάς ίσως αναγεννηθή εκ της τέφρας της».

Ο 19ος αιώνας είναι πλήρης επαναστάσεων. Οι αρματολοί του Ολύμπου, ο Νικοτσάρας, ο παπα-Ευθύμης Βλαχάβας, οι Κολοκοτρωναίοι, γράφουν λαμπρές σελίδες δόξας και θυσίας, που θα ανοίξουν το δρόμο για τον μεγάλο ξεσηκωμό.

Όλες αυτές οι ενέργειες που περιγράψαμε συνοπτικά, δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί, εάν οι ΄Ελληνες δεν φρόντιζαν, στο πέρασμα των μακρών αιώνων της σκλαβιάς, να είναι ετοιμοπόλεμοι ψυχικά, πνευματικά και υλικά. Με την εμπειρία που είχαν αποκτήσει από τις αλλεπάλληλες επαναστάσεις και εξεγέρσεις αιώνων, εξεγέρσεις «αντικειμενικά» χωρίς ελπίδα για επιβολή εμπρός στις υπέρτερες δυνάμεις των Οθωμανών, μπόρεσαν, στο κατάλληλο κύμα των συγκυριών, να δράσουν συντονισμένα και αποτελεσματικά, και με μια μεγαλειώδη υπερπροσπάθεια, να αποτινάξουν τα δεσμά της σκλαβιάς.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.295 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)