Πολιτικάντηδες- Μια φορά προσκυνημένοι, πάντα προσκυνημένοι

 

arkas-3

Από την γένεση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, οι Μεγάλες Δυνάμεις επεδίωξαν να μείνει η Ελλάδα μικρή και φτωχή, ανάχωμα σε μια αναζωπύρωση των εξ Ανατολών αυτοκρατορικών φιλοδοξιών, ώστε να μην μπορέσει ποτέ να ξεφύγει από τον έλεγχό τους και για να την χρησιμοποιούν κατά το δοκούν στην προώθηση των συμφερόντων τους. Πρόθυμους συνεργάτες βρήκαν στην επιδίωξή τους αυτή Έλληνες πολιτικούς οι οποίοι υπέγραψαν σειρά δανείων ώστε να κρατούν τους μέχρι πρότινος αγωνιστές σε καταστολή και να διαμοιράζουν τα προνόμια της εξουσίας.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για τους πολιτικάντηδες της εποχής του στους διαχρονικά επίκαιρους «Χαλασοχώρηδες»:

Ήτο βέβαιος ότι εκλεγόμενος βουλευτής, θα ωφελείτο είκοσι πέντε ή τριάντα χιλιάδας το ολιγώτερον. Α! ήτο πολύ «κουλοπετσωμένος». Εν πρώτοις, όταν επρόκειτο να διορίσει υπάλληλον, θα του έλεγε «μ’ δίνεις τα μισά;», πριν αποφασίσει να δώσει μπιλιέτο. Νέτα σκέτα, «σίγουρες δουλειές». Και αν κανείς κακομοίρης ετύγχανε να του χρεωστεί από παλαιόν καιρόν τίποτε ψωροδραχμές, θα τον διώριζεν, εξαναγκάζων αυτόν να υπογράψει εκ προκαταβολής πολλών μηνών αποδείξεις διά τους μισθούς του, με χρονολογίας ημερών μήπω ανατειλασών μέχρις υπερεξοφλήσεως.

Αλλ’ αυτά ήσαν δευτερεύοντα και ανάξια λόγου. Ό,τι απετέλει την δύναμιν του Αλικιάδου ήτο ο πόθος, υφ’ ου εφλέγετο, να φανεί χρήσιμος εις την εκτέλεσιν δημοσίων έργων της επαρχίας. Εν πρώτοις, υπήρχεν η εθνική οδός, η προκηρυσσομένη εκάστοτε ως μέλλουσα να κατασκευασθεί παρά την πρωτεύουσαν της επαρχίας πόλιν. Εκείθεν, αν εξελέγετο βουλευτής, θα είχε την μερίδα του λέοντος. Από τώρα είχεν αρχίσει να συνεταιρίζεται κρυφά με τους εργολάβους. Κατά την πρώτην βουλευτείαν του ολόκληρον δάσος το είχε κάμει ιδικόν του, δικαιώματι κατακτήσεως. Με τον έφορον, τον οποίον είχε φέρει εις την επαρχίαν του, είχε προεξηγηθεί σαφέστατα:«θα σε διορίσω, αλλά φόρον δεν θα βεβαιώσεις από την ξύλευσιν του δάσους.

Έπειτα ήτο ο λιμήν, ο λιμήν της βορειοανατολικής πόλεως. Α! αυτός ο λιμήν είχεν όλους τους μυθολογικούς χαρακτήρας, ούς ηδύνατό τις να επιθυμήσει διά μεγάλην επιχείρησιν. Ωμοίαζε με το παλάτι των Σαράντα Δράκων ή με το Κάστρο της Ωριάς. Εις κάθε νέας εκλογάς επροκηρύσσετο η εργολαβία· εις κάθε διάλειμμα μεταξύ δύο εκλογών η εργολαβία εγκατελείπετο. Ερρίπτοντο ακριβώς τόσαι πέτραι προς μόλωσιν της θαλάσσης κατά τας παραμονάς εκάστης εκλογής, όσαι, αν υπελογίζετο ότι θα είχομεν βουλευτικάς εκλογάς κατά παν έτος, θα ήρκουν όπως, μετά τρεις αιώνας, μετά πέντε αιώνας το πολύ, συντελεσθεί το έργον. Αλλά την φοράν ταύτην ο Αλικιάδης είχεν απόφασιν «αμέτ Μουαμέτ», να βάλει τη δουλειά εμπρός. Α! δεν τον εγελούσαν αυτόν με το σήμερα και με το αύριο οι εργολάβοι. Ήθελεν εκ παντός τρόπου να φανεί χρήσιμος εις την επαρχίαν του”.

Με αυτούς πορεύθηκε κοντά 200 χρόνια το ελλαδικό κράτος, με τους πολιτικάντηδες να τρώνε τις σάρκες του, εκμαυλίζοντας τους πολίτες, και , βεβαίως συνάπτοντας δάνεια. Οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

Από το 1879 έως το 1893 η Ελλάδα συνήψε 9 δάνεια από το εξωτερικό κυρίως από τους Ρόθτσιλντ αλλά και από την National Βank Fur Deutschland.

Η Ελλάδα παραχωρούσε κατά καιρούς στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο  τα μονοπώλια άλατος, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, σιγαρόχαρτου, και Ναξίας σμύριδος, καθώς και τους δασμούς των τελωνείων Λαυρίου, Πατρών, Βόλου και Κέρκυρας.

Στους ξένους «θεσμούς» της εποχής παραδόθηκε επίσης και η εποπτεία των δημοσίων υπηρεσιών που ήταν αρμόδιες για την είσπραξη των εκχωρηθέντων εσόδων! Έτσι οι προσλήψεις, οι απολύσεις, οι μεταθέσεις και οι προαγωγές των υπαλλήλων αυτών των υπηρεσιών εξαρτώντο από την έγκριση του ΔΟΕ.

Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος κράτησε ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γραφείο του στην Αθήνα έκλεισε μόλις το 1978, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, επανήλθε δριμύτερος στην Μπανανία της ανατολικής Μεσογείου.

Τα λεγόμενα «δάνεια της ανεξαρτησίας», όπως ονομάστηκαν αυτά που πήρε τότε η επαναστατημένη Ελλάδα από την Αγγλία, το ένα ονομαστικής αξίας 800.000 λιρών, και το άλλο, ονομαστικής αξίας 2.000.000 λιρών, στάθηκαν η απαρχή της οικονομικής υποτέλειας της Ελλάδας στους ξένους. Συνήφθησαν  με όρους τοκογλυφικούς, και σπαταλήθηκαν σχεδόν ολόκληρα όχι στον αγώνα ενάντια στον Τούρκο δυνάστη, αλλά στον εμφύλιο πόλεμο.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Ανδρεάδης  στην «Ιστορία των Εθνικών Δανείων υπό Ανδρ. Μιχ. Ανδρεάδου, Υφηγητού της Πολιτικής Οικονομίας και Δημοσιολογίας εν τω Εθν. Πανεπιστημίω, Διδάκτορος του Δικαίου. Διδάκτορος των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, Lauréat της εν Παρισίοις Νομικής Σχολής, Τυπογραφείον Εστίας, 1904».

«Η κερδοσκοπική περίοδος, ήτις ήρξατο αναπτυσσομένη μεσούντος του 1823 (…) ιδιάζον χαρακτηριστικόν έχει την ακράτητον ροπήν προς δάνεια ξένων κρατών, και δη κρατών μη επισήμως ανεγνωρισμένων, οία ήσαν λ.χ. τότε η Βραζιλία, η Χιλή, η Κολομβία κτλ. Δάνειον λοιπόν συναπτόμενον υπό λαού, ου τα κατορθώματα ελάμπρυνε και απαράμιλλος προπατορική αίγλη, δεν ήτο δυνατόν η να στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας (…). Ως εγγύησις εδίδοντο διά μεν την πληρωμήν των τόκων πάντα τα δημόσια έσοδα, διά δε την πληρωμήν του κεφαλαίου πάντα τα εθνικά κτήματα. )…) Την απαισίαν ταύτην χρήσιν των Αγγλικών χρημάτων μαρτυρούσι πάντες σχεδόν οι ιστορικοί (37), περιγράφει δε μετά πλείστων λεπτομερειών και προφανούς χαιρεκακίας ο Finlay, όστις κατηγορεί τα μέλη του εκτελεστικού ως εξοδεύσαντα τα χρήματα μετ’ ατιμίας και αφροσύνης, τους κυριοτέρους οπλαρχηγούς ως δωροδοκουμένους όπως επιτεθώσι κατά των συμπατριωτών αυτών, και τα μέλη του νομοθετικού ως καταναλώσαντα ουχί μικρά ποσά εν συντροφία πολυαρίθμων πολιτικών οπαδών, πομπωδώς ονομαζομένων δημοσίων υπαλλήλων».

Αυτή η πικρή ιστορία του νεώτερου ελλαδικού κράτους θα επαναλαμβάνεται όσο θα διοικείται από πολιτικάντηδες που πλιατσικολογούν, και πίνουν το αίμα των Ελλήνων, με την συνενοχή βεβαίως της μεγάλης πλειοψηφίας που παραμένουν προσκυνημένοι και ραγιάδες.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Σφυρί και Φωτιά

Σφυρί και Φωτιά

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Είμαστ ’ εμείς οι αθάνατοι απολίτιστοι.
κ’ οι Πολιτείες λημέρια των ακάθαρτων,
κ’ οι Πολιτείες ταμπούρια των κιοτήδων.
δουλεύτε τον ξανά τον κόσμο στη φωτιά,
και τα καλά του ξανανθίστε και τα κρίματα,
χτυπώντας τον, με το σφυρί και με τ’ αμμόνι.

(Κωστής Παλαμάς)

Πριν λίγες μέρες, σε μιαν γειτονιά της Δυτικής Αθήνας, τέσσερεις Έλληνες δέχθηκαν άνανδρη επίθεση μέσα στα γραφεία του πολιτικού κόμματος που υποστηρίζουν. Οι πολλαπλάσιοι εισβολείς, ντυμένοι με στολές της Ελληνικής Αστυνομίας, τους έσπασαν χέρια και κεφάλια με σφυριά. Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που κυβερνιέται από το χρήμα που θησαυρίζεται ή σπαταλιέται, άχρωμο, άοσμο και θορυβώδες, σε έναν κόσμο που τρέχει αφιονισμένος στον χαμό του, εκείνοι αποφάσισαν να είναι, γιατί τολμούν να θέλουν να είναι Έλληνες.

Λίγο πιο δυτικά, μερικές εκατοντάδες Εθνικιστών διαδήλωσαν ενάντια στον νόμο που δίνει ιταλική ιθαγένεια στους εισβολείς της πατρίδας τους. Η ιταλική Αστυνομία έριξε νερό και δακρυγόνα για να τους διαλύσει, επιτέθηκε με κλομπ και τους άνοιξε τα κεφάλια. Μια δράκα ανθρώπων, μέσα σε μια πόλη εκατομμυρίων, αρνούμενοι να υποκύψουν στον δρομολογημένο αφανισμό τους. Λένε κάποιοι κιοτήδες, υπερασπιστές της λογικής της ήττας, πως οι Εθνικιστές πρέπει να μαλακώσουν. Θα μαλακώσουν άραγε, χτυπώντας τους με σφυριά; Λένε πως πρέπει να ρίξουν νερό στο κρασί τους. Στο κρασί της αγάπης για την Πατρίδα, να αφήσουν να αναμειχθεί το μίσος των Καπιταλιστών και των Μαρξιστών για τον Έλληνα.

Με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια οι Χρυσαυγίτες του Ασπροπύργου δεν έκαναν ούτε βήμα πίσω μπροστά στους τρομοκράτες δολοφόνους που δεν καταλαβαίνουν πως οι φυλακίσεις, οι δολοφονικές επιθέσεις, οι ρουφιάνοι και οι προδότες, δεν λυγίζουν τους αγωνιστές της Χρυσής Αυγής. Αδύνατο να καταλάβουν πώς είναι να περιφρονείς την άρρωστη ηθικολογία μιας κάλπικης αγάπης για τον άνθρωπο, που αποκαλεί ανθρωπισμό το δουλεμπόριο, και στο όνομα του αντιρατσισμού προστατεύει τους εμπόρους ναρκωτικών που σκοτώνουν τα Ελληνόπουλα.

Παράλογη και άδικη ήταν και η δολοφονία του 11χρονου Μάριου στο Μενίδι, μερικές μέρες πριν. Δικαιολογημένοι οι φόβοι και οι αντιδράσεις Ελλήνων από άλλες περιοχές της χώρας οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με παρόμοιες καταστάσεις, έστω και αν δεν είναι τόσο ακραία δραματικές. Αν δούμε την πραγματικότητα όπως είναι, όμως, αν διαλέξουμε ποιες μάχες θα δώσουμε, και πώς, γιατί το είπαμε, ζούμε χρόνια πολέμου, σε μια χάλκινη κατά Ησίοδο εποχή, θα ανακαλύψουμε πως περπατάμε με γοργό βήμα σε εποχές ωμής βαρβαρότητας. Εποχές ζωής και θανάτου. Επιβίωσης ή εξαφάνισης.

Είναι άραγε αργά για να ανακαλύψεις ότι στην ταράτσα του σχολείου του παιδιού σου βρίσκονται κάπου χίλιες σφαίρες, τις οποίες δεν άκουσες ποτέ να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι σου; Είναι αργά να ανακαλύψεις ότι εγκληματούν οι μετανάστες που χρησιμοποιείς στα κτήματά σου για να πεισμώσεις τον Έλληνα υπάλληλο, για το γινάτι; Αν δεν μεταμελήθηκαν από τα βασανιστήρια οι αγωνιστές του Ασπροπύργου, είναι γιατί κανείς δεν τους πλήρωσε για να είναι Έλληνες και να ομολογούν την αγάπη της Πατρίδας. Έκαναν λάθος εκείνοι που επιτέθηκαν οπλισμένοι μίσος, οι πληρωμένοι δολοφόνοι, οι διακινητές των μεταναστών, οι δουλέμποροι, οι έμποροι των ναρκωτικών, με βαποράκια τους και θύματά τους, τους μετανάστες, τους Ρομά, τους Μπαλαμούς, όσους πρόθυμα αφήνονται στην εξαφάνισή τους μέσα στον σιδερένιο χυλό της Νέας Τάξης.

Αξίζει λοιπόν να αντιστέκεσαι; Είναι μήπως αργά όταν αφήνεις να ανθούν οι Εφιάλτες, ανοίγεις Κερκόπορτες, αντικαθιστάς την αγάπη της Πατρίδας με το μίσος ενάντια στον Έλληνα; Το δέντρο του Γένους μας θα βγάλει πάλι Λεωνίδες και Παλαιολόγους. Αυτό το ξέρουν οι εχθροί του. Πρέπει όμως κι εμείς να μάθουμε από αυτούς που αντανακλαστικά κατηγορούμε, αυτό που ενστικτωδώς αισθανόμαστε ότι μας απειλεί, όμως εμείς δεν είμαστε αρκετά δυνατοί για να του επιβληθούμε. Οι Σκοτεινοί της Ιστορίας φταίνε για πολλά. Φταίμε κι εμείς όταν δεν τολμούμε να δεχθούμε ποιος είναι ο δρόμος, δύσκολος δρόμος, μέσα από τα δικά μας σκοτάδια, προς το Φως.

Απορρίψαμε, αλλά δεν μάθαμε από αυτούς που είναι αληθινά ρατσιστές, που δεν αφομοιώνονται, και προστατεύουν με κάθε μέσο τις ράτσες τους. Αυτούς που φτιάχνουν μέσα στις αχανείς πολιτείες, δική τους κοινοτική οργάνωση, κιμπούτς, καταυλισμούς, δομές αλληλοβοήθειας, χαράσσοντας πορεία με μπούσουλα την απόφασή τους να διασφαλίσουν την ταυτότητά τους μέσα στον χρόνο. Κάνουν καλά και δεν αφομοιώνονται, οι Σκοτεινοί της Ιστορίας. Κάνουν καλά αυτοί που φτιάχνουν νησίδες για τις φάρες τους μέσα στον σκοτεινό ωκεανό της κόλασης που απειλεί να καταπιεί την Φύση. Γιατί «ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου ανάμεσα σε σκουριασμένα σίδερα και κόκκαλα ταύρων και αλόγων, ανάμεσα σε πανάρχαιους τρίποδες όπου καίγεται ακόμα λίγη δάφνη κι ο καπνός ανεβαίνει ξεφτώντας στο λιόγερμα σα χρυσόμαλλο δέρας».

Ίσως γιατί η φωτιά της αγάπης μας, είναι αυτή που θα λιώσει τα σφυριά του μίσους τους. Ίσως αυτός ο κόσμος δεν είναι χάλκινος για το τίποτα, μα για να μάθουμε, να σκάψουμε πάνω σε αυτόν την νέα Χρυσή Εποχή μας.

ΠΗΓΗ

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, φ.204

wp-1490991511062.png

 

Eνάντια και παρά την συνωμοσία της σιωπής, τα τερατώδη ψεύδη, και τις παράλογες και παράνομες απαγορεύσεις με τις οποίες τα Ελληνικά ΜΜΕ επιχειρούν να φιμώσουν την φωνή της Χρυσής Αυγής, το κίνημα των Ελλήνων εθνικιστών αποτελεί υπόδειγμα που εμπνέει τους αγωνιστές εθνικιστές και πατριώτες σε όλη την Ευρώπη.

Σε συνέχεια της τιμητικής συμμετοχής της Χρυσής Αυγής στους εορτασμούς για την εθνική εορτή των Γάλλων πατριωτών, τον Μάιο, ήρθε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα για να συναντήσει τον Νικόλαο Γ. Μιχαλολιάκο, Γάλλος δημοσιογράφος, προκειμένου να γνωρίσει τις πραγματικές θέσεις του κόμματος, και τον ίδιο τον Αρχηγό του, και να σπάσει το παραπέτασμα της προπαγάνδας, η οποία φροντίζουν να διαδίδεται βεβαίως και έξω από τα σύνορα της χώρας.

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής του παρεχώρησε εκτενή συνέντευξη η οποία δημοσιεύθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες ιστοσελίδες ειδήσεων της Γαλλίας, με περί τα 3εκ. μοναδικούς επισκέπτες. Ήδη πάνω από 250 000 έχουν διαβάσει την συνέντευξή του και τα σχόλια είναι πολύ θετικά.

Μέρος του ρεπορτάζ και της συνεντεύξεως, δημοσιεύουμε σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ.12-13).

Όπως εκμυστηρεύτηκε ο δημοσιογράφος, ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου είναι ο πιο σημαντικός πολιτικός ηγέτης της Ευρώπης, ένας φιλόσοφος και ταυτόχρονα πραγματιστής πολιτικός με όραμα και σχέδιο.

Θα συμφωνήσουμε, με την παρατήρηση ότι είναι ένας ηγέτης ο οποίος έχει αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στο Έθνος. Αντίθετα, οι πολιτικάντηδες του Συστήματος, διαγκωνίζονται οι μεν των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να ψηφίσουν, οι δε της ΝΔ και των λοιπών ελευθερίων δυνάμεων, για να εφαρμόσουν ακόμη πιο πλέρια και βαθύτερα τα μνημόνια.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η ΕΜΠΡΟΣ (σελ. 3-4) τα «προαπαιτούμενα» και όλα τα μνημόνια και τα «μεσοπρόθεσμα» ή όπως αλλιώς λέγονται τα νομοθετήματα τα οποία έρχονται στην Ελληνική βουλή και ψηφίζονται από Έλληνες βουλευτές, βεβαιωμένα δεν εξυπηρετούν τον Ελληνικό λαό. Αντιθέτως, έχουν σχεδιαστεί και εφαρμόζονται για να σωθεί η παγκόσμια οικονομική τάξη.

Είναι η ίδια παγκόσμια τάξη η οποία παγιδεύει τους ευρωπαϊκούς λαούς με τις κρίσεις τις οποίες κατασκευάζει. Ξεκίνησε την δεκαετία του ’80 με τον λιμό στην Αφρική και τα Live Aid. Συνεχίστηκε με την «υπερθέρμανση του πλανήτη» που απεδείχθη απάτη, η οποία έδωσε την θέση της στην ευρύτερη «κλιματική αλλαγή» η οποία επίσης απεδείχθη απατηλό κατασκεύασμα προς όφελος των ΜΚΟ και των διεθνών οργανισμών με τον πακτωλό των κονδυλίων. Αυτήν απεκάλυψε πρόσφατα ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ανακοινώνοντας την αποχώρηση της χώρας του από την σχετική Συμφωνία. Ένα ενδιαφέρον άρθρο για το θέμα, θα διαβάσετε στην σελ. 8. Το νέο εφεύρημα για την παραγωγή και διάχυση χρήματος στους εξυπηρετητές της ΝΤΠ, είναι το ζήτημα των μεταναστών και προσφύγων. Κάποιοι παίρνουν χρήματα από τις τσέπες αυτών που παράγουν τον πλούτο, και τα προωθούν στις Μπίζνες Καλά Οργανωμένες, τους υπαλλήλους τους, και βεβαίως τους ιδίους.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε το άλλο μεγάλο «παιχνίδι» το οποίο εκτυλίσσεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο, το «φαινόμενο» της «ισλαμικής τρομοκρατίας». Πρόκειται για μια ακόμη απάτη, ένα επιφαινόμενο του μεγάλου πολέμου ο οποίος έρχεται. Ήδη, η κρίση της Συρίας επεκτείνεται προς το Ιράν, σε μια επιχείρηση η οποία σκοπό έχει να προκαλέσει γενικευμένη σύρραξη, εμπλέκοντας και την Ρωσία. Σχετική ανάλυση θα διαβάσετε στην σελίδα 11.

Quem Iuppiter vult perdere, dementat prius.  «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».  Η Άτη θα δώσει την απάντηση σε όσους προκαλούν την ανωμαλία, τον θάνατο και την καταστροφή. Από τα συντρίμμια της καταστροφής, θα αναγεννηθεί ο νέος κόσμος, το νέο ελληνικό Αύριο.

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Όταν λέμε πόλεμος, εννοούμε πόλεμος

Όταν λέμε πόλεμος, εννοούμε πόλεμος

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Γιατί οι Έλληνες βουλευτές του κοινοβουλίου, πλην αυτών της Χρυσής Αυγής, ψηφίζουν ή δεσμεύονται να εφαρμόσουν αντιλαϊκούς και εθνοκτόνους νόμους; Γιατί άπαντες, πλην Χρυσής Αυγής, συμφωνούν ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος, και αλλάζουν μόνο το περιτύλιγμα των συμφωνιών; Είναι εν τέλει το «ελληνικό χρέος» βιώσιμο; Έχουν αντίκρυσμα οι ανθρωποθυσίες, οι μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, οι χιλιάδες άνεργοι, οι άστεγοι, οι απελπισμένοι, οι νεκροί από την οικονομική καταστροφή; Η απάντηση είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ!

Τα κόμματα που ψηφίζουν και εφαρμόζουν αυτούς τους νόμους, το γνωρίζουν. Γνωρίζουν και ψηφίζουν, γιατί αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα και οι εθνοκτόνοι νόμοι, είναι το εισιτήριό τους για την εξουσία, τις βουλευτικές και υπουργικές καρέκλες, και τα προνόμια με τα οποία περιβάλλει το Σύστημα τους πιστούς του. Γνωρίζουν και διαγκωνίζονται για το ποιος θα είναι ο πιο πιστός υπηρέτης των εντολέων τους. Όμως, γνωρίζουν και οι δανειστές τους, οι δανειστές των δικών τους κομμάτων και χρηματοδότες της δικής τους εξουσίας. Έχουν πλήρη γνώση του αδιεξόδου στο οποίο έχει οδηγηθεί η ελληνική οικονομία. Και το γνωρίζουν γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κομισιόν, αυτοί που μοιράζουν κυριολεκτικά σκαμπίλια στους σιχαμερούς, δουλικούς υπουργούς και πρωθυπουργούς της Ελλάδας, αυτοί είναι που σχεδίασαν «το πρόγραμμα», αυτοί το «πούλησαν» στους Έλληνες συνεργάτες τους, και αυτοί εκβιάζουν για την εφαρμογή ολοένα επαχθέστερων νόμων.

Και οι συνεργάτες τους στην Αθήνα ψηφίζουν και επιβάλλουν, για να κρατηθούν στην εξουσία ή να ανεβούν στην εξουσία. Γνωρίζουν ότι «το πρόγραμμα» δεν θα σώσει την ελληνική οικονομία, γιατί οι ίδιοι έσκαψαν τον λάκκο μέσα στον οποίο έχει πέσει η χώρα μας. Ας μην αμφιβάλλει κανείς. Ξένοι τοκογλύφοι και εγχώριοι συνοδοιπόροι, έχουν κηρύξει τον πόλεμο στον Ελληνικό λαό. Και όταν λέμε πόλεμο, εννοούμε πόλεμο. Ξένοι και Έλληνες, μεθοδικά και συντονισμένα προωθούν την εξόντωση του Ελληνικού Έθνους.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί σύμμαχοι είναι σε πλήρη γνώση της πραγματικής καταστάσεως. Και όπως εξ αρχής διακηρύσσουν οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, το παιχνίδι είναι στημένο, η τράπουλα σημαδεμένη και ο μόνος δρόμος είναι η συντεταγμένη αποχώρηση από το καζίνο της Νέας Τάξης που θέλει την Ελλάδα, κάποιοι λένε, πειραματόζωό της. Η Ελλάδα δεν είναι το πειραματόζωο των ξένων, αν και ο χαρακτηρισμός θα άρμοζε στους συμπατριώτες μας που διασχίζουν την ζωή σαν κομπάρσοι σε ταινία καταστροφής.

Η Ελλάδα είναι το παγκόσμιο Αλκατράζ. Εδώ βρίσκεται κλεισμένο το τοξικό παγκόσμιο χρέος το οποίο προέκυψε από την αμερικανική κρίση του 2008. Εδώ βρίσκονται οι στρατιές των κολασμένων, των προσφύγων και των εισβολέων τους οποίους ξεβράζει η πολιτική ΗΠΑ, Αγγλίας και ΕΕ, και των σκιωδών μεγάλων αφεντικών. «Εάν επιθυμείς την ειρήνη, παρασκεύαζε πόλεμο», έλεγαν οι Λατίνοι. Εάν βρίσκεσαι σε πόλεμο, πολέμησε. Οι Έλληνες-κατοικίδια περιορίζονται σε κοκορομαχίες και αφήνουν τις αλεπούδες να επιδράμουν κατά βούληση. Οι Έλληνες Εθνικιστές γνωρίζουν τον εχθρό.

Όσοι υπόσχονται στον λαό σωτηρία με τις γνωστές εύκολες λύσεις, έναν κατήφορο περιορισμένης καλοζωίας και υπαλληλικής εγκατάλειψης, τον οδηγούν βαθύτερα στην άβυσσο. Αντί ο λαός μας να αναλίσκεται σε σκιαμαχίες, ενώ οι δήμιοί του οι οποίοι είναι ταυτοχρόνως και οι επίσημοι σύμμαχοί του, ακονίζουν τα μαχαίρια τους, είναι καιρός να αντιληφθεί πως η μόνη οδός σωτηρίας είναι αυτή που οδηγεί έξω από τον λάκκο, αυτή που υποστηρίζουν οι Εθνικιστές. Οι εχθροί μπορούν να καταστρέψουν το κράτος.

Όχι όμως και την Ελλάδα, όσο υπάρχουν Έλληνες αποφασισμένοι να πάρουν τον δρόμο του Ηρακλέους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/otan-leme-polemos-ennooume-polemos#ixzz4jlY0XGnc

Προς νέο Εθνικιστή-Σκέψεις για μια Ελληνική παιδεία.

 

ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ ΚΟΛΩΝΑ

Μία περίοδος ενδοσχολικών εξετάσεων και εξετάσεων για την εισαγωγή στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας για κάποιους πέρασε και για κάποιους  βρίσκεται σε εξέλιξη. Περίοδος ιδιαιτέρως ακατάλληλη για μελέτη,  για όσους μπορούν ακόμη και ακούν τους ήχους της Φύσης να τους καλούν από τα ανοιχτά παράθυρα στην αληθινή Ζωή, την ώρα που καθηγητές και γονείς επιμένουν πως «πρέπει να αποστηθίσεις για να «πετύχεις».

Η επιτυχία είναι άπιαστο εγχείρημα αν αναλογιστεί κανείς ότι οι περισσότεροι των ενηλίκων διασχίζουν την ζωή μηρυκάζοντας «αδικίες» του παρελθόντος, νοσταλγώντας ζωές που δεν έζησαν, υποκρινόμενοι την ευτυχία.

Το πρόβλημα στην πραγματικότητα, δεν είναι ότι απέτυχαν, αλλά ότι δεν τόλμησαν. Κάθε ένας έχει βεβαίως τα δικά του κριτήρια ζωής, αλλά μπορώ με πεποίθηση να πω ως μητέρα και ως εθνικίστρια, πως εμείς που υπήρξαμε ηλικιακά και παραμένουμε ψυχικά και πνευματικά νέοι, αυτό θέλουμε να κάνετε εσείς, οι νέοι και οι νέες Εθνικιστές: θέλουμε να τολμήσετε.

Η Εκπαίδευση στην υπηρεσία του Συστήματος

Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι δομημένο με σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς της ελληνικής σκέψεως και των συμφερόντων μας ως Ελλήνων. Όταν ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως ένα καθεστώς δεν μπορεί να διατηρηθεί στην εξουσία παρά μόνον εκπαιδεύοντας τους πολίτες κατ’ εικόνα του, είχε απολύτως δίκαιο, και οι τωρινοί επικυρίαρχοι έχουν μελετήσει προσεκτικά τους Έλληνες φιλοσόφους. Οι κυβερνήσεις της Ελλάδος, με μερικές εξαιρέσεις, δεν θέλησαν να δημιουργήσουν Έλληνες στην σκέψη και στο ήθος, αλλά ενεργούμενα των δικών τους πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών σχεδιασμών, με σκοπό την εκμετάλλευση της εξουσίας. Καταργώντας την σχολική ποδιά, την διδασκαλία της «δύσκολης» και «άχρηστης» αρχαίας Ελληνικής, στρέφοντας τους μαθητές σε ξένα σχολεία και διεθνή baccalaureate, τι άλλο κάνουν από το να συλλέγουν ψηφοφόρους, να εθίζουν γονείς και μαθητές στην λογική της ήσσονος προσπάθειας, να επιβραβεύουν την μετριότητα έναντι της αριστείας, να προάγουν την ξενοδουλεία;

Όσες κυβερνήσεις προσπάθησαν να δημιουργήσουν εθνική Παιδεία, απέτυχαν γιατί έμειναν προσκολλημένες στους τύπους, στην επιφάνεια, στην εξωτερική αναπαραγωγή των φαινομένων, και ολιγώρησαν στην καλλιέργεια της ουσίας. Αλλά όσο κι αν καλλωπίσεις ένα φυτό που σέπεται από την ρίζα, η φθορά θα το καταβάλλει, εν τέλει.

Το εκπαιδευτικό σύστημα με το οποίο εκπαιδεύεστε, και εκπαιδεύονται όλοι οι Έλληνες σταδιακά, από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν, έχει ως σκοπό του να δημιουργήσει πειθήνια όργανα του Συστήματος και όχι ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαν εάν σκέπτονταν λογικά και με ανεπτυγμένη ψυχολογική και συναισθηματική νοημοσύνη, να το αμφισβητήσουν και να το ανατρέψουν.

Οι τρεις “τάξεις” των μαθητών

Θα έχετε παρατηρήσει πως στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας φθάνουν άτομα προερχόμενα από συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς οργανισμούς, αμερικανικούς, γερμανικούς ή βρετανικούς, που είτε είναι απροσπέλαστοι εάν δεν ανήκει κανείς στον στενό πυρήνα της εξουσίας ή δεν προορίζεται να εκπαιδευτεί για αυτόν, είτε αποτελούν το Ιερό Δισκοπότηρο του αριβισμού.

Έτσι, στην πρώτη κατηγορία ανήκουν αυτοί που προορίζονται να κληρονομήσουν χρήμα και εξουσία. Οι περισσότεροι Έλληνες Πρωθυπουργοί και πολλοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες είναι απόφοιτοι αμερικανικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται στην πατρίδα μας όπως το Deree και το Anatolia. Απόφοιτοι του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθηνών είναι δύο γνωστοί πολέμιοι των Ελλήνων εθνικιστών, οι «δεξιοί» Σαμαράς και Βορίδης.

Αυτοί που διαχειρίζονται την Οικονομία της χώρας αλλά και αυτοί που προπαγανδίζουν την πολιτική τους, έχουν φοιτήσει είτε σε αμερικανικά πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ και το Μπέρκλεϊ όπως ο υπουργός Οικονομικών του Σαμαρά Γκίκας Χαρδούβελης, είτε στον ναό της λατρείας των Χρηματιστηρίων, στο London School of Economics : O Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, -ο οποίος διόλου τυχαίως πριν γίνει καπιταλιστής υπήρξε μέλος της ΕΚΟΝ-Ρήγας Φεραίος του ΚΚΕ-εσ-, και η Σία Κοσσιώνη του Σκάι είναι από αυτούς.

Αυτοί αποτελούν την ελίτ των «μάνατζερ», των διαχειριστών της εξουσίας.

Την δεύτερη κατηγορία αποτελεί η μεσαία τάξη των διεκπεραιωτών, αυτοί για τους οποίους εφευρέθηκε ο όρος της «δια βίου μάθησης». Είναι τα εργαλεία των φιλελευθέρων (ένας ευφημικός όρος για τους στραγγαλιστές των ελευθεριών), και βιτρίνες των κομμάτων και των συνδικαλιστών που υπόσχονται μια καλύτερη ζωή εάν ενταχθείς στο Σύστημα.

Την τρίτη κατηγορία αποτελούν οι πλατιές λαϊκές μάζες, οι οποίες δεν έχουν κανένα οικονομικό ενδιαφέρον, γι΄ αυτό και πρόθυμα το Σύστημα τους συμπιέζει και τους εξαθλιώνει, αποτελούν όμως τους τροφοδέκτες της λαϊκής κουλτούρας που διαχέεται από τις τηλεοράσεις, τα πρωινάδικα και τα μεσημεριανάδικα, είναι πάντοτε πεινασμένες για «το παραπάνω» και είναι πρόθυμες να το μιμηθούν, πάση θυσία, αυτό όμως έχει εξαρχής κατακυρωθεί στις δυο προηγούμενες ομάδες εκπαιδευομένων.

Η δικτατορία των Μαθηματικών

Και οι τρεις τάξεις των εκπαιδευομένων έχουν μια κοινή κλωστή που τους ενώνει. Η παιδεία που δέχονται, η οποία είναι και ο τρόπος σκέψης και αντίληψης της ζωής με τον οποίον ζυμώνονται, είναι αποκλειστικά μαθηματική. Όλο το εκπαιδευτικό σύστημα στρέφεται γύρω από τα λεγόμενα «θετικά» μαθήματα που είναι «χρήσιμα» και είναι «οι επιστήμες του μέλλοντος».

Αυτά όμως ούτε καλλιεργούν ήθος και αξίες, ούτε ενθαρρύνουν την κριτική σκέψη, αλλά αντίθετα, εθίζουν στην εφαρμογή θεωρημάτων που μπορεί να είναι σε πρώτη ανάγνωση μαθηματικά, αλλά μπορεί να είναι και κοινωνικά. Οι «θετικές επιστήμες», οι Υπολογιστές, η Οικονομία, είναι μια παγκόσμια γλώσσα με δικούς της κανόνες. Σε ένα  ανώτερο επίπεδο, τα Μαθηματικά ερμηνεύουν τον κόσμο που μας περιβάλλει. Πόσοι όμως από τα εκατομμύρια των αποφοίτων των σχολείων μας έχουν φθάσει σε αυτήν την κλίμακα της γνώσεως, και πόσες χαμένες ώρες δεν πέρασαν προσπαθώντας να μάθουν κάτι εν πολλοίς άχρηστο, αφού οι περισσότεροι δεν είναι ικανοί να λύσουν ένα απλό πρόβλημα πρακτικής αριθμητικής που κάποτε αποτελούσε κύριο μάθημα και επέτρεπε να ασκείται το μυαλό των μαθητών;

Τα Μαθηματικά και οι συναφείς «νέες» επιστήμες των Οικονομικών και των Υπολογιστών, προάγουν την ομοιόμορφη σκέψη, την τελεολογική ευθύγραμμη πορεία, τον πνευματικό μονόδρομο. Γι’ αυτό και αποτελούν το κατ’ εξοχήν όχημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, και το εργαλείο παρασκευής του πνευματικού χυλού των απάτριδων δούλων.

Εκπαίδευση και Εθνικισμός

Στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα ο μαθητής επιτρέπεται να βαριέται, να παπαγαλίζει, να διαγκωνίζεται, να κυνηγάει την «επιτυχία». Αποθαρρύνεται όμως από το να καλλιεργεί το πνεύμα και την ψυχή του, να σκέπτεται, να ονειροπολεί, να φαντάζεται, να κρίνει.

Για εμάς τους Εθνικιστές, το Σχολείο αποτελεί κυρίαρχο πομπό Πολιτισμού, του Ελληνικού πολιτισμού, από την προϊστορική αρχαιότητα και την δόξα των Κλασικών χρόνων, μέσω της Μεσαιωνικής Αυτοκρατορίας μας, και έως τον Λαϊκό μας Πολιτισμό που παραμένει ακόμη ζωντανός μέχρι τις μέρες μας, μέσα από τα έθιμα του Λαού μας, και τα ζωντανά χωριά μας.

Είναι για αυτό απαραίτητο να γίνετε, όσο πιο πολλοί μπορείτε και θέλετε, δάσκαλοι και καθηγητές. Να διδάξετε στα σχολεία μας Ελλάδα, να μάθετε τα Ελληνόπουλα να σκέφτονται ελληνικά κι όχι νεοεποχήτικα, ηρωικά και όχι αδύναμα. Γίνετε δάσκαλοι εκεί που η οικογένεια αδυνατεί, παραπαίοντας ανάμεσα στο χαμένο ιδεατό και το αβέβαιο του Μέλλοντος.

Γίνετε σκυταλοδρόμοι της Φλόγας του Έθνους μας. Τολμήστε να δώσετε, και τότε πραγματικά θα είστε και θα αισθάνεστε επιτυχημένοι. Τύχη αγαθή.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: ΔΥΝΑΤΟΙ-ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ

Δυνατοί - Εθνικιστές - Έλληνες

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Εδώ και καιρό, η «Δεξιά» προετοιμάζει ένα (ακόμη) «ακροδεξιό», «πατριωτικό», και όπως αλλιώς μπορεί να το ονομάσει, ανάχωμα, με σκοπό να σταματήσει τους Έλληνες από το να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω. Αυτή η «Δεξιά» που μετρά κουκιά για μετεκλογική εξαφάνιση των Πατριωτών, δεν διαφέρει σε τίποτε από την Αριστερά η οποία στήνει τα παρακλάδια της σαν αυτό της ΠΟΣΠΕΡΤ, προκειμένου να εμποδίσει τον Λόγο και τις Ιδέες των Ελλήνων Εθνικιστών από το να φθάσουν στους ακροατές και τους τηλεθεατές της δημόσιας ραδιοφωνίας και τηλεοράσεως.

Και στην αίθουσα του δικαστηρίου, αλλά και στην κοινωνία, οι Έλληνες Εθνικιστές οφείλουν να απαιτήσουν τον σεβασμό του δικαιώματος της τρίτης πολιτικής δυνάμεως της χώρας, και μέσω αυτής όλων των Ελλήνων που την στηρίζουν, στην ελευθερία της Σκέψεως και του Λόγου. Κανένας «εργατοπατέρας» δεν μπορεί να αφεθεί να πιστεύει πως «δικαιούται» να καταστρατηγεί αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματά μας, ιδιαιτέρως μέσω διαύλων που αποτελούν ιδιοκτησία όλων μας, και όχι βεβαίως των αυτόκλητων «δημοκρατών» που φιμώνουν αντιδημοκρατικά τους πολιτικούς και ιδεολογικούς αντιπάλους τους.

Εάν αυτό συμβεί, εάν η αυθαιρεσία και η εμπάθεια αφεθούν από την Δικαιοσύνη να υποκαταστήσουν τα θεμελιώδη θέσφατα, τότε όποιος διαθέτει πρόσβαση σε ένα μοχλό εξουσίας, θα μπορεί να επεμβαίνει στην εύρυθμη λειτουργία της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής συνελλήνων με τους οποίους δεν συμφωνεί. Και επειδή όπως λέει ο σοφός λαός «έχει ο καιρός γυρίσματα», κανείς δεν θέλει να ισχύσει το «όταν ακούς τον γείτονά σου, περίμενε και τα δικά σου».

Σε ό,τι αφορά τους Εθνικιστές, οι σημερινοί πρωτοπόροι της ανάστασης του Έθνους, και αυριανοί ηγέτες του, δεν έχουν δικαίωμα στους φόβους τους. Από την θέση ισχύος που έχουν κερδίσει στην καρδιά και τον νου των Ελλήνων, έχουν καθήκον να εργαστούν για ένα κίνημα που θα διέπεται και θα αγκαλιάζει όσους ενστερνίζονται τις θεμελιώδεις Αρχές που ενώνουν το Έθνος μας.
Το δίλημμα των καιρών μας, το έχουμε ξαναγράψει, δεν είναι «Αριστερά ή Δεξιά». Βεβαίως, η πατριδοκάπηλη Νέα Δημοκρατία γνωρίζει τις πολιτικές συμπεριφορές των πελατών της και αναλόγως ψαρεύει στον πατριωτικό χώρο είτε μέσω πολιτευτών είτε μέσω παραποτάμων οι οποίοι κατά καιρούς κατασκευάζονται και χρηματοδοτούνται, για να απορροφηθούν μετά την εκμετάλλευσή τους.

Το προς αποφυγήν παράδειγμα της «Εθνικής Παράταξης» του Στ. Στεφανόπουλου είναι πάντοτε επίκαιρο. Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η ηγεσία της «Δεξιάς», από τον «Εθνάρχη» που ανέδειξε το «κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας» κατά Γεώργιο Παπανδρέου σε κοινοβουλευτικό εταίρο, ως τον προσφάτως εκλιπόντα πρωθυπουργό, στον οποίον οφείλουμε να πιστώσουμε την εξάλειψη κάθε ψευδαίσθησης πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην «Δεξιά» και την «Αριστερά», ήδη από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ του 1989, μέχρι και τον σημερινό μνημονιακό συνεργάτη του ΣΥΡΙΖΑ, ανέκαθεν υπεκλήθη στην ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς, έρμαιο των μετεμφυλιοπολεμικών συμπλεγμάτων της, και αυτουργός της προδοσίας όσων έδωσαν την ζωή τους για να παραμείνει η Ελλάδα έξω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και την εξαθλίωση της Σοβιετίας.

Σε αυτήν την «Δεξιά» και τα κατά καιρούς αναχώματα που στήνει, δεν μπορεί ο λαός να έχει καμία εμπιστοσύνη. Υπάρχουν όμως και αυτοί για τους οποίους οι υποκριτικές συμπεριφορές όσων επί δεκαετίες διήρεσαν τον λαό μας, την ίδια ώρα που συνέτρωγαν και νέμονταν την εξουσία, δεν έχουν καμία πραγματική ισχύ. Σήμερα που ο κατά φύσιν τρόπος ζωής μέσα σε έναν κόσμο που παραδέρνει άσκοπα, αποτελεί πράξη επαναστατική, σκοπός μας πρέπει να είναι η σύμπηξη μιας βάσης αυθεντικής συνεννόησης, στηριγμένης στις αρχές του εθνικού ριζοσπαστισμού, μια αναγκαιότητα που θα προκύψει μέσα από το χάος της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας.

Αυτόν τον νέο κόσμο τον κουβαλούν ήδη μέσα τους πολλοί άνθρωποι που δεν ανήκουν στον παρηκμασμένο, εφησυχασμένο όχλο των προς σφαγήν προβάτων. Σε αυτούς, η εσωτερική αντιπαράθεση με τον καθωσπρεπισμό και τον συμβιβασμό, θα καθοδηγήσει τις πράξεις τους. Τις πράξεις εκείνων των γενναίων που σε κάθε εποχή διαλέγουν να «ανεβούν στην ράχη του τίγρη» κατά Έβολα, και για να αποφύγουν τη θανατερή του ανάσα, μα και, αν πετύχουν να κρατηθούν γερά επάνω του, να τον καθοδηγήσουν προς τον δικό τους προορισμό.

Για να το επιτύχει βεβαίως αυτό, θα πρέπει ο αναβάτης να έχει την αναγκαία διαίσθηση, την επιμονή και την αποφασιστικότητα, αλλά και μια σχετική απόσταση από την διαδικασία της σήψεως. Γι’ αυτό και υπακούει όχι σε νόμους που αλλάζουν, και νομοθέτες που διαφθείρονται και διαφθείρουν, αλλά σε κώδικες εναρμονισμένους με την Δύναμη της Ζωής. Πρέπει να έχει την ενεργητικότητα που θα του επιτρέψει να σκοπεύσει μακριά, μέσα στις εχθρικές γραμμές, και όχι να χτυπά άσκοπα γύρω του «αγανακτισμένος», επειδή δεν έχει την δύναμη να χτυπήσει τους εχθρούς του.

Όποιος αποδέχεται τις αρχές μιας εξουσίας με σκοπό την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, -και δημοκρατικότερη από αυτήν των Εθνικιστών δεν υπήρξε και δεν υπάρχει-, ανήκει στις γραμμές των Εθνικιστών αγωνιστών. Και για να τελειώνουμε με τους επιθετικούς προσδιορισμούς που επιβάλλουν οι αντίπαλοι και συχνά υιοθετούν και οι Εθνικιστές, και πολλοί «χλιαροί» Έλληνες: Τις Ιδέες, τους σκοπούς και την δημοκρατικότητά μας, δεν θα την κρίνουν οι πολιτικοί αντίπαλοί μας, οι ορκισμένοι εμπαθείς, αδιάντροποι και ανήθικοι εχθροί μας που εύχονται, προπαγανδίζουν και απεργάζονται την πολιτική αλλά και την φυσική μας εξόντωση.

Αν οι Έλληνες θέλουν να ζήσουν, πρέπει να σταματήσουν να ομφαλοσκοπούν παίζοντας το παιχνίδι του κόμματος των πολιτικών κομμάτων, που μολύνει με τις λεπρώδεις σάρκες του τον εθνικό βίο. Και αντί να χτυπά εκεί που οι αντιπατριώτες και ανθέλληνες του υποδεικνύουν από τα ΜΜΕ, ας δει τι μπορεί να κάνει –αν μπορεί να κάνει…- για να σωθεί η Πατρίδα, με ή χωρίς από μηχανής θεό.

Οι Εθνικιστές είναι εδώ και είναι η μοναδική ελπίδα Ελευθερίας του Ελληνικού Εθνους.

 

Η φωνή της αλήθειας #203

wp-1490991511062.png

Λίγες μόνο μέρες κράτησαν τα ΜΜΕ τα φώτα της δημοσιότητας πάνω στο τραγικό γεγονός του Μάντσεστερ. Τα δεκάδες θύματα του δολοφόνου, νεκροί και τραυματίες, γρήγορα ξεχάστηκαν από ένα ακροατήριο που κανιβαλίζει τον γείτονά του σε τηλεοπτικά σώου, και θρέφεται από τον πόνο του «επώνυμου» σε κηδείες-υπερθεάματα.

Βεβαίως, η αντιμετώπιση θα ήταν διαφορετική εάν τα θύμα- τα δεν ήσαν Λευκοί και Ευρωπαίοι, αλλά μέλη μιας άλλης Φυλής, εξίσου άδικα δολοφονημένα.

Εκείνο που μένει, είναι το άλλοθι της θρησκευτικής ταυτότητας του δράστη, μια ψυχοπνευματική «αναπηρία» που παραμένει και διαιωνίζεται αυξομειούμενη, από την Ιερουσαλήμ έως την Κόρδοβα, και από την Πόλη των ονείρων του Έθνους μας έως το διόλου μακρινό Μάντσεστερ, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες.

Προσφάτως οι Ελληνικές Αρχές προειδοποίησαν εμμέσως αλλά αρκετά ευκρινώς για την εκκόλαψη τζιχαντιστών στα “hot spots”. Έχουν αναφερθεί, επί παραδείγματι, περιπτώσεις προσφύγων που τραγουδούν ύμνους του Ισλαμικού Χαλιφάτου και τάσσονται υπέρ της δράσης του.

Όπως ανέφεραν πηγές της ΕΛ.ΑΣ.: «Μέχρι σήμερα, στόχος του Ισλαμικού Κράτους έχουν υπάρξει εδάφη μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Από την Ελλάδα έχουν περάσει αποδεδειγμένα μέλη του ISIS, αλλά μόνο για να μεταβούν σε άλλες χώρες ή να προμηθευτούν διαβατήρια και έγγραφα. Ο κίνδυνος που διατρέχει η χώρα είναι η εμφάνιση ατόμου που θα δράσει αυτόνομα, όπως έχουμε δει να συμβαίνει στην Ευρώπη».

Αναμφίβολα η ΕΛ.ΑΣ. θα είναι σε γνώση των φημών που κυκλοφορούν εντόνως στα δημοσιογραφικά γραφεία, για την ύπαρξη (και ανακάλυψη) κυκλώματος στην προστατευμένη από «ομερτά» Αριστεράς και Κράτους αυτόνομη περιοχή του κέντρου των Αθηνών, ομάδος αλλοδαπών που κατασκεύαζε βόμβες που περιείχαν (ή περιέχουν) μεταλλικά στοιχεία…

Το ρεπορτάζ του «Έθνους» αποδίδει τα φαινόμενα αυτά στην «απόγνωση» από την απόρριψη των αιτημάτων ασύλου, αφήνοντας να εννοηθεί πως το πρόβλημα θα λυθεί εάν γίνουν όλοι (κατ΄ όνομα) Έλληνες! Αποσιωπά βεβαίως ότι οι θύτες των τρομοκρατικών επιθέσεων είναι αποδεδειγμένα άτομα που θα έπρεπε, αν ίσχυε το παραμύθι των εξουσιαστών, να ήσαν «ενσωματωμένα» στην κοινωνία υποδοχής τους. Οι εγχώριοι και διεθνείς προπαγανδιστές σκοπίμως το αγνοούν ή το αποκρύπτουν στις αναλύσεις τους, ισχυριζόμενοι πως τάχα αποτελούν μεμονωμένα φαινόμενα. Φευ, αποτελούν γεγονότα ενορχηστρωμένα και επαναλαμβανόμενα. ..

Το ενδιαφέρον είναι ότι το ρεπορτάζ του καθεστωτικού και πρωτοστατούντος στο αντιεθνικιστικό μένος, «Έθνους», έρχεται να σιγοντάρει η εξίσου έμπλεη αντεθνικιστικού μίσους «Εφημερίδα των Συντακτών». Με τίτλο «Επιδεινώνεται τραγικά η ψυχική υγεία των προσφύγων», το έντυπο που προτιμούν για τις δημόσιες σχέσεις τους οι τρομοκράτες, επιχειρεί να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για την «παθολογική» κατάσταση στην οποίαν περιέρχονται επί ελληνικού εδάφους οι εισβολείς και τα όσα αυτή μπορεί να επιφέρει.

Μάλιστα το άρθρο ισχυρίζεται ότι αυτό συμβαίνει εξ αιτίας των Ελλήνων και των συνθηκών ζωής που τους παρέχουν, ωσάν να έχει η Ελλάδα των εκατομμυρίων ανέργων, αστέγων και φυτοζωούντων κάτω από το όριο της φτώχειας, υποχρέωση να στεγάσουν και να θρέψουν κάθε καρυδιάς καρύδι. Ψέγουν τους Έλληνες που έχουν την μωρία να τους ανοίγουν τα σύνορά τους και τα σπίτια τους, για την «πλέον όλο και πιο ανυπόφορη καθημερινότητά τους», η οποία υποθέτουμε είναι χειρότερη από αυτήν των πατρίδων τους στις οποίες όμως δεν δείχνουν την πρόθεση να επαναπατριστούν, και η οποία «ήταν επόμενο να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία όλο και περισσότερων»!

Επιπτώσεις οι οποίες, «όσο περνάει ο καιρός, γίνονται όλο και πιο πυκνές και σοβαρές και, όλο και πιο συχνά, απαιτούν ψυχιατρική νοσηλεία, ενίοτε ακούσια».

Ανάμεσα στις αιτίες οι οποίες παρατίθενται είναι και η… «ανεργία και η έλλειψη του όποιου εισοδήματος», και «η απώλεια της πάλαι ποτέ κοινωνικής τους θέσης», προβλήματα τα οποία δεν απασχολούν τους προοδευτικάριους προπαγανδιστές των μνημονίων που δολοφονούν τον Ελληνικό Λαό, όταν αφορούν τους Έλληνες στο Γένος.

Στο άρθρο γίνεται ιδιαίτερη μνεία στις αυτοκτονίες των «προσφύγων». Θυμίζουμε ότι οι δολοφόνοι στις επιθέσεις εναντίον Ευρωπαίων είναι όλοι αποφασισμένοι να πεθάνουν μαζί με τα θύματά τους. «Μπορεί εύκολα να δει κάποιος πώς οι συν- θήκες στις οποίες έχουν βρεθεί οι πρόσφυγες οδηγούν, πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι συνήθως, στο να επιλέξει/υποκύψει κάποιος/α στην «ανάγκη διαφυγής» μέσω της αυτοκτονίας».

Ιδού και η ψυχιατρικά και επιστημονικοφανώς «απαλλαγή» του επίδοξου θύτη από την όποια ευθύνη, η οποία προφανώς θα βαρύνει το αφελές θύμα.

Με δυο λόγια, το κυρίαρχο μηντιακό και ιδεολογικό πλέγμα της Αριστεράς έχει αναλάβει να προετοιμάσει τον Ελληνικό λαό για την ύπαρξη «ψυχικώς ασθενών» οι οποίοι ενδέχεται (…) να προβούν σε πράξεις «αυτοκτονικές».

Πέραν αυτών των σοβαρών, τα οποία «ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτο», βραβείο φαιδρότητος ανήκει σε μια βρετανή βουλευτή η οποία πρότεινε την ποινή του θανάτου για τους δολοφόνους-καμικάζι. Αμαρτίαν ουκ έχομεν…

Ειρήνη Δημοπούλου

Εμπρός, φ.203