Για ένα πατριωτικό άλμα

23984601__article

 

Ανάμεσα στις εσχατολογικές προφητείες, την αναμονή ενός νέου πολέμου του Κόλπου που έχει ήδη αρχίσει, τους αγώνες αλληλοεξόντωσης με σκοπό την ενοποίηση των αγορών του πλανήτη μας, εμπρός στον κίνδυνο της εξάλειψης του κόσμου μας όπως τον γνωρίσαμε, γίνεται αναγκαία και επείγουσα η ανάδυση των δυνάμεων της Ιστορίας, του Πολιτισμού και της Ταυτότητας.

Ο κόσμος που δημιουργείται θα είναι μονοπολικός ή πολυπολικός; Και ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας σε αυτόν; Θα είναι ένα απολίθωμα που θα κινδυνεύει διαρκώς να σπάσει σε χίλια κομμάτια, ή μια ζωντανή πραγματικότητα, η συνείδηση ενός κόσμου που απειλείται, αποδυναμώνεται και επιμένει κόντρα σε όλους και όλα, να υπάρχει;

Παρά την συντονισμένη προσπάθεια αποσυντονισμού, πότε με την πείνα των παιδιών της Αφρικής, πότε με την κλιματική αλλαγή, δράματα για τα οποία φορτώνονται με ενοχές οι Ευρωπαίοι, ένας νέος αέρας φύσηξε στην ευρωπαϊκή ήπειρο τα τελευταία χρόνια.

Από την εκτίναξη της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα ως τις ακτιβιστικές οργανώσεις Κάζα Πάουντ στην Ιταλία και Μπαστιόν Σοσιάλ στην Γαλλία, και την μαζική κινητοποίηση των Κίτρινων Γιλέκων, περνώντας από την Ρώμη, το Παρίσι και την Βουδαπέστη, οι Ευρωπαίοι ανακαλύπτουν τον εθνικό ριζοσπαστισμό. Έναν ριζοσπαστισμό που τους οδηγεί στο να αποκόψουν τις ρίζες του δηλητηριώδους παράσιτου που τους πνίγει με το θανατερό σφιχταγκάλιασμά του, και να αναζητήσουν τις ρίζες της υπάρξεώς τους στον παραδοσιακό Χριστιανισμό, στις προχριστιανικές παραδόσεις, στις συνήθειες και στον τρόπο ζωής των άμεσων προγόνων τους. Ζητούν να ανακτήσουν όσα επεδίωξε βίαια να ανατρέψει η Νέα Τάξη Πραγμάτων και οι οπαδοί της, εγκαθιδρύοντας τερατουργήματα όπως οι δολοφονίες εμβρύων στις μήτρες των μητέρων τους, ο «γάμος» και η τεκνοθεσία των ομοφυλοφίλων, η μείξη των φυλών σε ένα γκρίζο χυλό χωρίς ταυτότητα.

Οι πρόσφατες Ευρωεκλογές ανέδειξαν αυτή την δυναμική, με την διεύρυνση και την ισχυροποίηση των Εθνικιστικών, Πατριωτικών και Ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων στο Ευρωκοινοβούλιο.

Βέβαια, πολλά μένουν ακόμη να γίνουν, απέναντι στις επιβολές των ξένων και τις εσωτερικές αναθεωρήσεις. Είναι όμως εξίσου βέβαιο ότι οι λαοί της Ευρώπης αποκτούν συνείδηση του τι τους συνέβη και του τι συμβαίνει, και ζητούν να αποσπασθούν από την δικτατορία των πολιτικοοικονομικών συμφερόντων.

Η ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ

Για όσους εύκολα αποθαρρύνονται και αφήνονται στον πεσιμισμό, να επισημάνουμε πως η Εθνικιστική άνοιξη που γνωρίζει η Ευρώπη δεν ήρθε ξαφνικά και αναπάντεχα. Η Λεπέν, ο Σαλβίνι, ο Ορμπαν, μπορεί να μην καταγράφονται ως «καθαροί» Εθνικιστές, κατάφεραν όμως να είναι αποτελεσματικοί στα μέτρα των λαών και των χωρών τους. Είναι ηγέτες οι οποίοι συσπείρωσαν τους λαούς τους γύρω από μια εθνική ατζέντα, κι αυτό είχαμε να το δούμε από την εποχή του Μεσοπολέμου. Η ανάδειξη αυτών των πολιτικών ρευμάτων και αυτών των ηγετών, αποτελεί το αποτέλεσμα της επιμονής εκατομμυρίων αγωνιστών οι οποίοι στα χρόνια της πέτρας και του ατσαλιού διατήρησαν ζωντανή την Πίστη, την Μνήμη, την Παράδοση, την Ιδέα. Οι σπόροι που έσπειραν εκείνοι, κάποτε θα βλαστούσαν, και κατά καιρούς το έκαναν. Να είναι τώρα η ώρα να καρποφορήσουν; Στο χέρι μας είναι!

Όλες οι δυνάμεις που είναι μαχητικές, ενεργητικά πατριωτικές, και αντικομφορμιστικές έναντι του Συστήματος, μπορούν να συνεργαστούν, χωρίς την προηγούμενη «ένωση» των Εθνικιστών η οποία φέρνει μαζί της ένα άχρηστο βάρος «χαμένων και κερδισμένων», «ηγετών και υπηκόων», αλλά με στόχο έναν και προορισμό κοινό: την νίκη απέναντι στον οδοστρωτήρα της ΝΤΠ, και την αναγέννηση μιας Ελλάδας Ελληνικής σε μια Ευρώπη Ευρωπαϊκή.

Η δουλειά που έκαναν και κάνουν δεκάδες οργανώσεις από την Μεταπολίτευση και μετά πρέπει να αναγνωρισθεί. Κάθε ένας φέρνει μαζί του μιαν όψη αυτού που αποκαλείται διεθνώς Ευρώπη –άρα και Ελλάδα- της Ταυτότητας. Κάθε ένας αξίζει την τιμή που και ο ίδιος αποδίδει στους άλλους αγωνιστές.

Για όσους καλοθελητές επιμένουν στον μηδενισμό, να πούμε πως δεν πρόκειται βεβαίως να καταθέσουμε τα όπλα, όχι τώρα που σε όλη την Ευρώπη τα πράγματα κινούνται προς την κατεύθυνση στην οποίαν έλπισαν και για την οποίαν εργάστηκαν εκατομμύρια συναγωνιστές και συναγωνίστριες.

Μια Δεξιά Εθνική, Κοινωνική και Λαϊκή, μια Δεξιά της Ταυτότητας και της Παράδοσης πρέπει να είναι ο δικός μας στόχος και η πρόκληση του δικού μας Αύριο.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ. 1148 της εφημερίδος Χρυσή Αυγή και στην συνέχεια εδώ )

«Νιέτ» στους υποχρεωτικούς  εμβολιασμούς από την  Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία

GOX

Στοπ στην άρση της γονικής ευθύνης και στην αντικατάστασής της από ένα υπερκράτος που θα έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου, διαχείρισης των πολιτών του και εμποτισμού τους με άγνωστης σύστασης και επίδρασης ουσίες επιχειρεί να βάλει η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός, κοντά στον λαό της Ρωσίας και τα ζωτικά προβλήματά του.

Ορισμένοι νομοθέτες στην Ρωσία πρότειναν νέους νόμους που θα έκαναν υποχρεωτικά τα εμβόλια, καθιστώντας δύσκολο για τους διαφωνούντες γονείς να αποχωρήσουν από το πρόγραμμα εμβολιασμού των παιδιών τους. Απαντώντας σε αυτήν την επιχείρηση επιβολής, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δημοσίευσε μια δήλωση, υποστηρίζοντας δημοσίως ότι είναι αντίθετη στην προτεινόμενη νομοθεσία και ενθάρρυνε τους Ρώσους νομοθέτες να μην την εφαρμόσουν.

Η δήλωση γράφτηκε από την Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, ένα επίσημο συμβουλευτικό συμβούλιο που αναφέρεται στον Πατριάρχη Κύριλλο, τον επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τα μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής περιλαμβάνουν δυο εξέχουσες προσωπικότητες του Ρωσικού κλήρου,  τους Ντμίτρι Σμιρνόφ και Μαξίμ Ομπούκοφ οι οποίοι μίλησαν πρόσφατα στο Παγκόσμιο Συνέδριο Οικογενειών στη Βερόνα της Ιταλίας.

Στην επίσημη ανακοίνωση αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής:

Σχετικά με τα δικαιώματα των γονέων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης των παιδιών και της ανοσοπροφύλαξης:

Δήλωση της Πατριαρχικής Επιτροπής για την Οικογένεια και προστασία της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας:

Η Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, την Μητρότητα και την Παιδική ηλικία έλαβε εκκλήσεις για να σχολιάσει την δημόσια συζήτηση για τα μέτρα που προτείνονται από μεμονωμένους νομοθέτες, εκπροσώπους κυβερνητικών υπηρεσιών και ειδικούς, προκειμένου να αυξηθεί η κάλυψη του πληθυσμού -ιδίως των παιδιών- με προληπτικά εμβόλια.

Προτάθηκαν τα ακόλουθα μέτρα για δημόσια συζήτηση, και συγκεκριμένα:

-περιορισμός του δικαιώματος των γονέων να ενημερώνονται οικειοθελώς για τον προφυλακτικό εμβολιασμό των παιδιών ή την άρνησή τους, περιορίζοντας τα δικαιώματα των μη εμβολιασμένων παιδιών να παρακολουθήσουν μαθήματα σε εκπαιδευτικούς οργανισμούς, επιβάλλοντας την εισαγωγή των διαβατηρίων υποχρεωτικού εμβολιασμού για παιδιά (συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρονικών) και τον καθορισμό των λόγων άρνησης αυτών ή άλλων εμβολιασμών, και περιορίζοντας την διάδοση των πληροφοριών σχετικά με τα εμβόλια.

Η Πατριαρχική Επιτροπή θεωρεί απαραίτητο να δηλώσει τα εξής:

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει διαχρονικά σεβασμό για τις ιατρικές δραστηριότητες, με στόχο την πρόληψη και την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου».  Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της πρόληψης, κατέστη δυνατή η πρόληψη και η θεραπεία πολλών ασθενειών, καθώς και η σοβαρή ανακούφιση από την ταλαιπωρία στους ανθρώπους.

Η Εκκλησία δεν αξιολογεί την αποτελεσματικότητα και τον κίνδυνο παρενεργειών συγκεκριμένων ιατρικών παρεμβάσεων και φαρμάκων. Μια τέτοια εκτίμηση αποτελεί το αντικείμενο έρευνας που βασίζεται σε επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία και την ελεύθερη ακαδημαϊκή συζήτηση μεταξύ ειδικών. Ταυτόχρονα, «η Εκκλησία προειδοποιεί κατά των προσπαθειών απολυτοποιήσεως των ιατρικών θεωριών»,  υπενθυμίζοντας ότι οι επιστημονικές απόψεις αναπτύσσονται και είναι πάντοτε ανοιχτές σε έγκυρη κριτική, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διόρθωση και, ενίοτε, σε αναθεώρηση οικείων ιδεών.

Ταυτόχρονα, η Εκκλησία δεν μπορεί να παρεκκλίνει από την αξιολόγηση των ηθικών πτυχών αυτής της σφαίρας της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ειδικότερα, η θέση της βασίζεται στην ακόλουθη αρχή: «Η σχέση ιατρού-ασθενούς πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό της ακεραιότητας, της ελεύθερης επιλογής και της αξιοπρέπειας του ατόμου. Ο χειρισμός του ανθρώπου είναι απαράδεκτος ακόμη και για λόγους κάλλιστων σκοπών».

Πρώτα απ’ όλα, το ενδιαφέρον για την ευημερία των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της υγείας τους, ανατίθεται από τον Θεό στους γονείς τους. Το κράτος και η κοινωνία θα πρέπει να σέβονται την προτεραιότητα των δικαιωμάτων και των ευθυνών των γονέων, με βάση το τεκμήριο της καλής πίστης τους. Οι γονείς πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την ανατροφή των παιδιών, την εκπαίδευσή τους και την υγειονομική τους περίθαλψη. Η εξαίρεση από αυτήν την αρχή μπορεί να είναι μόνο για σκόπιμα κακόβουλες ή εγκληματικές ενέργειες γονέων.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η αναγνώριση στα νομικά συστήματα διαφόρων χωρών της ανάγκης για ενημερωμένη οικειοθελή συγκατάθεση στην ιατρική παρέμβαση και το δικαίωμα άρνησης αυτής, ήταν συνέπεια της καταδίκης των ναζιστικών εγκλημάτων στην δίκη της Νυρεμβέργης, συμπεριλαμβανομένων υποχρεωτικών ιατρικών χειρισμών και πειραμάτων που πραγματοποίησαν τους ανθρώπους. Έκτοτε, ο σεβασμός αυτών των δεοντολογικών και νομικών αρχών έχει γίνει γνωστό χαρακτηριστικό της κάθε κανονικής κοινωνίας.

Αυτές οι αρχές αναγνωρίζονται από την ρωσική νομοθεσία. Ορισμένοι ομοσπονδιακοί νόμοι διακηρύσσουν το δικαίωμα των γονέων να δώσουν οικειοθελή συγκατάθεση για ιατρική παρέμβαση σε σχέση με τα παιδιά τους, συμπεριλαμβανομένων προληπτικών εμβολιασμών, ή να τους αρνηθούν .

Είναι γνωστό ότι, μαζί με τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων, υπάρχει επίσης ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών – ακόμη και του θανάτου – ως αποτέλεσμα του προληπτικού εμβολιασμού. Σε μια τέτοια κατάσταση, ο ίδιος ο ασθενής πρέπει να κάνει την επιλογή. Στην περίπτωση ενός παιδιού, οι γονείς πρέπει να κάνουν την επιλογή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις συμβουλές και τις συστάσεις των ειδικών, καθώς και άλλες πληροφορίες. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κάνει αυτή την επιλογή,έστω και αν καθοδηγούνται από την κατανόηση των δικαιωμάτωντου παιδιού.

Η Πατριαρχική Επιτροπή θεωρεί ότι:

Οι γονείς θα πρέπει να διατηρούν το δικαίωμα να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την υγεία των παιδιών τους, συμπεριλαμβανομένων των προληπτικών εμβολιασμών, χωρίς να υπόκεινται σε καμία πίεση. Η δίωξη των γονέων για την χρήση αυτού του δικαιώματος είναι απαράδεκτη.

Οι γονείς δεν πρέπει να υποχρεώνονται με κανένα τρόπο να δηλώσουν τους λόγους στους οποίους στηρίζονται οι επιλογές τους. Το γεγονός της ιατρικής παρέμβασης ή της άρνησής της πρέπει να παραμείνει ιατρικό μυστικό που προστατεύεται από τον νόμο.

Το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση, δεν θα πρέπει να περιορίζεται επειδή οι γονείς τους αρνούνταν να προβαίνουν σε προληπτικούς εμβολιασμούς, εκτός από περιπτώσεις που υπάρχουν μαζικές μολυσματικές ασθένειες ή άμεση απειλή επιδημιών .

Οι γονείς πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις. Ο περιορισμός της διανομής κρίσιμων πληροφοριών, δεν θα οδηγήσει σε αυξημένη εμπιστοσύνη των γονέων στους επαγγελματίες και στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Η εμπιστοσύνη αυτή θα διευκολυνθεί μόνο με την ειλικρινή και ανοικτή παροχή στους γονείς, πλήρων, επαληθευμένων και αξιόπιστων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με τον εμβολιασμό.

Από αυτή την άποψη, η Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, την Προστασία της Μητρότητας και την Παιδική ηλικία δεν μπορεί να υποστηρίξει τα μέτρα».

E.Δ.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.311 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Μάτι 23 Ιουλίου 2018:  Μια επίκαιρη ιστορία πολιτικής μόρας

MATI 4

 

Το φαινόμενο της μόρας είναι γνωστό στις λαϊκές παραδόσεις μας, και αποδεκτό στην Ιατρική. Ο άνθρωπος ξυπνάει ξαφνικά, και δεν μπορεί ούτε να κουνηθεί ούτε να αναπνεύσει. Θέλει να φωνάξει και φωνή δεν βγαίνει.  Μπορεί να αισθανθεί ότι υπάρχει κάποιος άλλος στο δωμάτιο, η γριά Μόρα, ένα μωρό ή ένα αερικό. Μπορεί και να το βλέπει ή να το ακούει, αλλά είναι ανίκανος να κινηθεί.

Μόρα έχει καταλάβει πολλούς, πάρα πολλούς Έλληνες, όχι στον ύπνο, αλλά στον ξύπνιο. Καλοσκεφτείτε το, αν και δεν νομίζω πως θα χρειαστεί να το σκεφτείτε πολύ.

Κάθε ένας και κάθε μια ξέρει περιπτώσεις που ένιωθε πως έπρεπε να κάνει κάτι, μα προτιμούσε να μείνει σιωπηλός από βαρεμάρα, υστεροβουλία, υποκρισία, συμφέρον. Γιατί θα το έκανε κάποιος άλλος γι’ αυτόν. Κάποιος άλλος θα έπαιρνε την ευθύνη. Κι έμενε έτσι, σιωπηλός και μορός.

Από τον Προμηθέα και την Αντιγόνη του Σοφοκλέους («το κακόν δοκείν ποτ᾽ εσθλόν τωδ᾽ έμμεν’ ότω φρένας θεός άγει προς άταν») ως τους σύγχρονους Εθνικιστές συγγραφείς, περνώντας από το Λάτιο, και τις μωρές παρθένες του Ευαγγελίου, η ρήση που είναι κοινώς γνωστή ως «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» περιγράφει επακριβώς το πνεύμα λαγνείας της Συντέλειας το οποίο κυριαρχεί γύρω μας. Η πλήρης παραίτηση από κάθε ενσυνείδητη θετική ενέργεια και πράξη, η οποία αντιμετωπίζεται ως «γραφικότητα» από τους υστερόβουλους δειλούς ωχαδελφιστές, αφήνει ανοιχτό τον δρόμο στις σκοτεινές δυνάμεις της καταστροφής. Ακούω να λένε πως «ένας σεισμός 9 ρίχτερ να γίνει, να ισοπεδωθούν όλα» και αναρωτιέμαι εάν οι μισάνθρωποι που εκφέρουν αυτές τις ηλιθιότητες, έχουν συναίσθηση των όσων εκστομίζουν και του τρομακτικού μεγαλείου της ΄Ατης. Είναι οι ίδιοι αμετροεπείς ξερόλες οι οποίοι επιδεικνύουν το αντριλίκι τους, πριν βάλουν γοερά τα κλάματα όταν πέσει στο κεφάλι τους αυτό που οι ίδιοι εύχονταν, με ψευδονιτσεϊκό στόμφο. Είναι οι τύποι οι «σκληροί» με τις στολές ένα νούμερο μικρότερες, και τα γυαλιά αεροπόρου που παριστάνουν τους άτεγκτους αν τους ρωτήσεις την ώρα αλλά την ώρα της κρίσης πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα και τρέχουν να κρυφτούν πίσω από το «δεν ήταν δική μου δουλειά».

Μια τέτοια ιστορία είναι αυτή που συνέβη πριν από ένα χρόνο.

 

«Να καούν να βάλουν μυαλό τα όρνια»

 

Ήταν τέτοιες μέρες,  23 Ιουλίου του 2018, όταν μια ολόκληρη πόλη, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Αθήνα παραδόθηκε στις φλόγες. Δεν είναι τρόπος του λέγειν. Η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες. Αφέθηκε να καεί. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την καταστροφή των κόπων εκατοντάδων Ελλήνων. Καμία δημόσια κηδεία δεν έγινε και κανείς πολιτικός δεν έσταξε ένα δάκρυ πάνω από τα καμμένα κορμιά που προέκυψαν από «την στραβή στην βάρδια τους». Οι φήμες οργίασαν. Από ιστορίες για τούρκους πράκτορες που κρύβονταν εκεί και προσπάθησαν να τους μετακινήσουν, καίγοντας τα ίχνη τους, μέχρι υποψίες για συναλλαγές real estate που πριμοδοτούσε ο τότε Δήμαρχος Μαραθώνος Ηλίας Ψινάκης.

Η πιο πιστευτή πάντως και κυρίως χειροπιαστή εξήγηση είναι πως πρόκειται για μια ακόμη ιστορία ανευθυνότητας και ωχαδελφισμού, από αυτές που τείνουν να γίνουν μαζική καταστροφική απειλή τον λαό μας.

«Σώπα καημένε, εγώ θα σώσω τον κόσμο;». «Κι αν το πω, τι θα γίνει;». «Και γιατί να εκτεθώ και να χαλάσω τις σχέσεις μου;». «Άσε φίλε, είναι εντολή από πάνω!». Οι διάλογοι μεταξύ των εμπλεκομένων είναι ή θα μπορούσαν να είναι αυτοί, που σε όλους μας κάτι θυμίζουν. Είναι όμως και χειρότεροι.  «Να καούν, να βάλουν μυαλό τα όρνια!». Υπάρχει πράγματι άνθρωπος που ξεστόμισε την φράση αυτή για άλλους ανθρώπους. Και παραμένει ελεύθερος, να μεριμνά τάχα για το καλώς έχει. Ίσως να είναι κι άλλοι που είπαν το ίδιο. Αυθάδεις. Θρασείς. Αμετροεπείς. Μικροί, πολύ μικροί. Γεμάτοι έπαρση από την γελοία θεσούλα τους, κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους που τους ξεχωρίζει τάχα από τους υπόλοιπους ανθρώπους, από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Μια ιστορία πολιτικής μόρας είναι η τραγωδία στο Μάτι που κόστισε την ζωή 102 Ελλήνων. Για ένα μεγάλο διάστημα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ είχαμε πρωτοσέλιδα μια ταινία που έγραφε «ΜΑΤΙ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018-ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ».

Δεν ξέρω πού ήταν καθένας και καθεμιά από εσάς εκείνη την ημέρα που ο Δάντης μετέφερε το Ινφέρνο του στην Ανατολική Αττική, αλλά ξέρω πως εμείς, όσοι από εσάς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχουμε συναίσθηση της Φύσεως, και δεν παριστάνουμε ως καρικατούρες τους Νιτσεϊκούς υπερανθρώπους, δεν θα ξεχάσουμε πως δεκάδες συνάνθρωποί μας κάηκαν στο Μάτι και πνίγηκαν στην Μάνδρα γιατί κάποιοι είπαν «άστο, θα περάσει από την βάρδια μου». Ας μην κλαίνε πάνω από το χυμένο γάλα όσοι σιωπούν. Η σιωπή είναι συνενοχή, και την Ατην φυγείν αδύνατον.

 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Αλέξη, τα έκανες όλα λάθος

alexis-tsipras

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Καλοκαίρι του 2015, είμαι στην Γαλλία για να πάρω συνέντευξη από μια ξεχωριστή προσωπικότητα, έναν πολιτικό διεθνούς βεληνεκούς, σε μια κρίσιμη στιγμή για το Ελληνικό εθνικιστικό κίνημα και για την Πατρίδα μας. Μια συνέντευξη που συζητήθηκε από τα Γαλλικά ΜΜΕ για τις προοπτικές που άνοιγε στις διεθνείς σχέσεις της Χρυσής Αυγής. Μετά από υπόμονη και επίμονη προσπάθεια, και με την συνδρομή φίλων και συναγωνιστών δεκαετιών, θα πάρω συνέντευξη από τον ιδρυτή και ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, Ζαν Μαρί Λεπέν, στο σπίτι του στο Παρίσι. Έχω υπολογίσει τις μέρες ώστε να είμαι εγκαίρως στην Αθήνα, και την Κυριακή 5 Ιουλίου να ψηφίσω στο δημοψήφισμα που έχει προκηρύξει ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Η Χρυσή Αυγή έχει επιλέξει να συνταχθεί με το ΟΧΙ. Η ηγεσία της, πριν από λίγους μόλις μήνες, τον Μάρτιο του 2015, έχει εξέλθει των φυλακών Κορυδαλλού, μετά από προφυλάκιση 18 μηνών. Θα είναι αυτός ο τρόπος να αποτινάξει ο ελληνικός λαός τον ζυγό των μνημονίων;

Οι ερωτήσεις μου για τον Ζαν Μαρί Λεπέν, είναι έτοιμες. Με ενδιαφέρει όμως περισσότερο το «πριν» και το «μετά». Ο ίδιος ο Λεπέν, όπως και ο τότε Αρχηγός της Νεολαίας του θυμάται την νεαρή που έκανε χρέη διερμηνέως κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα κάπου τρεις δεκαετίες πριν. Έχουμε πολλά να πούμε.

Ο Λεπέν μας εκπλήσσει όλους με τον Φιλελληνισμό του και την αμέριστη στήριξή του στον Νικόλαο Μιχαλολιάκο και στην Χρυσή Αυγή.

Θαρρώ πως τέτοιο κίνημα συμπαραστάσεως και φιλελληνισμού έχουμε να δούμε από την Εθνεγερσία. Από την Ιταλία και το Βέλγιο ως την Ουγγαρία και την Αργεντινή, οι άνθρωποι του Ελληνικού Λόγου, οι λογικοί άνθρωποι, κρατούν την αναπνοή τους. Οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από την κατάσταση στην Ελλάδα και το φλέγον δημοψήφισμα. Ούτε το Μουντιάλ να λάμβανε χώρα στην Ελλάδα, και να είχα το αποκλειστικό ρεπορτάζ, δεν θα έδειχναν οι ξένοι φίλοι και συναγωνιστές, τόσο ενδιαφέρον. Τα μηνύματα συμπαράστασης είναι παραπάνω από συγκινητικά τόσο για την Πατρίδα μου, όσο και για τον Αρχηγό και το Κίνημα το οποίο γνώρισαν μέσα από τις διώξεις τις οποίες υπέστη. Από το 2014 και σε συνέχεια των προφυλακίσεων του Αρχηγού και των συναγωνιστών βουλευτών και οπαδών του Κινήματος, έχω μιλήσει σε πρόσωπα και ομάδες, σε βουλευτές, Ευρωβουλευτές και δικηγόρους, σε συνέδρια και συνάξεις για τα όσα γίνονται στην Ελλάδα, προκειμένου να διεθνοποιήσουμε το άγος των πολιτικών διώξεων. Διαπιστώνω ότι είναι διάχυτη η πίστη ότι η Ευρώπη θα αναγεννηθεί υπό την αιγίδα της Παλλάδος, στην προαιώνια γη της, την Ελλάδα των Θερμοπυλών. Θα ξεκινήσει από την Αθήνα η ανατροπή αυτού του ανθρωποφάγου τέρατος που ανατρέφεται στις Βρυξέλλες και το οποίο απειλεί να εξαφανίσει τους Ευρωπαϊκούς λαούς στο όνομα του ευρώ, με τις ευλογίες της Μέρκελ και του Σόιμπλε;

Θα προέλθει η νέα αρχή που όλοι οι εθνικιστές περιμένουν και αγωνίζονται για αυτήν, από την Χρυσή Αυγή, πρωτοπόρα στα αγωνιστικά ευρωπαϊκά κινήματα των ημερών; Και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου θα δώσει την μέγιστη δυνατή συσπείρωση όλων των αντιμνημονιακών που θα βάλουν στην άκρη τις ιδεολογικές διαφορές τους εν ονόματι του Ελληνικού Λαού;

Στην σελίδα 3 του φ.103 της εφημερίδος μας, δημοσιεύω μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό στην οποία μεταξύ άλλων, γράφω:

«Εσείς με τα δικά σας τραγούδια, κι εμείς τα δικά μας, εσείς από την μια πλευρά κι εμείς από την άλλη, αρκεί να βγάλουμε το άρμα της Ελλάδας από την λάσπη. Όταν έρθει το χτίσιμο της νέας Ελλάδας, θα ξαναθυμηθούμε, αν θέλετε, ότι είμαστε ιδεολογικοί αντίπαλοι. Δεν συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους να έχουν συνείδηση ότι μπορούν να επιλέξουν. Εσείς, μπορείτε. Και μπορείτε να επιλέξετε και για όλους εμάς (…)

Προτού, λοιπόν, σας ισοπεδώσουν τα τανκς του συμβιβασμού (κι έχει λογιών-λογιών το Σύστημα) θέλω να ακούσετε μια συμβουλή.

Όταν ο πατέρας των παιδιών μου και βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ήταν κρατούμενος στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, είχα καθήκον να βρω έναν λόγο που να στηρίζει στο μυαλό του το «γιατί» αντιμετώπιζε όσα πρωτοφανή συνέβαιναν, και όσα επρόκειτο να αντιμετωπίσει. Του είπα λοιπόν πως, όλη η μέχρι τότε ζωή του, από το περιβάλλον, τα διαβάσματα και τις εμπειρίες του, ήταν μια σπουδή. Και είχε έρθει η ώρα των εξετάσεων. Το ίδιο λέω σήμερα και σε σας.

Τώρα, είναι η δική σας ώρα των εξετάσεων, κύριε Πρωθυπουργέ. Αν αυτά που πιστεύετε έχουν κάποια αξία, αν οι διαβασμένοι συνεργάτες σας έχουν κάποιαν αξία, αν η εκλογή σας έχει κάποια αξία. Τώρα είναι η ώρα να γράψετε τις δικές σας εξετάσεις στην Ιστορία. Κι ο ελληνικός λαός θα σας βοηθήσει να τις περάσετε.

Δεν σας ζητώ να συμμεριστείτε τις πολιτικές μου απόψεις. Σας ζητώ, και απαιτώ από εσάς, να αγωνιστείτε, να πείσετε, να κατακτήσετε.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δύσκολα θα ζήσουμε έτσι κι αλλιώς. Ας ζήσουμε ελεύθεροι».

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι θριαμβευτικό. Ο Ελληνικός λαός αν και είχε υποστεί μια τρομακτική προπαγάνδα φόβου για τον … ουρανό που δήθεν θα έπεφτε στο κεφάλι του εάν έλεγε ΟΧΙ στην δικτατορία των τοκογλύφων, έστειλε στον Αλέξη Τσίπρα ένα ξεκάθαρο μήνυμα: διάλεξε να ζήσει ελεύθερα , να σηκώσει το όποιο βάρος, αλλά να δώσει το «πράσινο φως» για την επανεκκίνηση η οποία αντιλαμβανόταν ότι είναι αναγκαία για να μην πηγαίνουν στον πίθο των Δαναΐδων οι κόποι μας, να μην πηγαίνουν στον βρόντο οι θυσίες μας, αλλά να αναταχθεί η ελληνική οικονομία και να αποκτήσει προοπτική ο τόπος.

Το 61,31% , πάνω από 3,5 εκατομμύρια Ελλήνων, είπε ΟΧΙ. Και μετά. Μετά το Σύστημα έκανε αυτό που ξέρει να κάνει. Η Ευρώπη των τραπεζιτών έφερε τον Αλέξη στα μέτρα της.

Σήμερα λοιπόν, μια μέρα πριν τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, σου λέω, Αλέξη, ότι τα έκανες όλα λάθος. Είναι κρίμα, και είναι όλο δικό σου. Μετρήθηκες και ζυγίστηκες με την Ιστορία, και βρέθηκες να γέρνεις στους Εφιάλτες της.

Σε μερικές ώρες θα ξημερώσει μια νέα μέρα για όλους μας. Θέλουμε δεν θέλουμε, θα γράψουμε ένα νέο κεφάλαιο. Σε αυτό το κεφάλαιο κάθε μια και κάθε ένας κάνει τους λογαριασμούς του με τον εαυτό του και με όσα πίστεψε. Αύριο θα είναι μια νέα μέρα. Εσύ, Αλέξη, στάθηκες σκάρτος στον εαυτό σου. Εμείς ας κοιτάξουμε να ζυγιστούμε από την σωστή πλευρά της Ιστορίας.

(Δημοσιεύτηκε στο φ. 310 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Ο πόλεμος της Οικονομίας: Κίνα, ΗΠΑ και Ευρώπη στο μέτωπο

China USA

 

Η διαμάχη ΗΠΑ-Γερμανίας για την κυριαρχία στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, μπορεί να μην έχει ακόμη κριθεί, μια άλλη μάχη μαίνεται όμως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Και ίσως να είναι ακόμη μεγαλύτερης σημασίας.

Το μπρα ντε φερ ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και το Πεκίνο είχε τα πρώτα του θύματα. Η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας επενέβη για να σώσει τις αγορές μετά την πτώση της Τράπεζας Μπάοξιάνγκ ρίχνοντας στο παιχνίδι 36 δισεκατομμύρια δολάρια για να προλάβει τον πανικό.

Λίγες μέρες αργότερα μια σημαντικότερη τράπεζα αρνήθηκε να επιτρέψει την πρόσβαση σε στοιχεία μεταβίβασης δεδομένων σε λογαριασμούς που αφορούν θυγατρική της Ερνστ και Γιανγκ, γεγονός ενδεικτικό της πίεσης που ασκεί η Ουάσιγκτον στο Πεκίνο. Η τράπεζα Ξιντζού διαχειρίζεται περί τα 105 δισ. δολάρια. Εάν πέσει, θα παρασύρει και άλλες. Ο αντίκτυπος συζητάται, αφού το ισοζύγιο πληρωμών της Κίνας είναι θετικό εδώ και δεκαετίες.

Τα σημεία οικονομικής έντασης στην Κίνα, είναι βέβαιον ότι θα επηρεάσουν το τραπεζικό σύστημα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Ήδη οι Σοσιετέ Αγκρικόλ και Σοσιετέ Ζενεράλ παρουσιάζουν ανησυχητικά σημάδια , με την Σοσιετέ Ζενεράλ να έχει ξεπουλήσει κυριολεκτικά τα ασημικά της, ενώ η μετοχή της Κρεντί Αγκρικόλ σημειώνει συνεχή πτώση.

Η μετοχή της Κ.Α. κόστιζε 34 ευρώ τον Οκτώβριο του 2006, και σήμερα μόλις 10 ευρώ.

Η μετοχή της Σ.Ζ. από 147 ευρώ τον Απρίλιο του 2007 σήμερα στοιχίζει μόλις 22 ευρώ.

Ιταλία: Πίσω στην λιρέτα!

Τι Μπερλουσκόνι, τι Σαλβίνι. Το αίτημα για διπλό νόμισμα παραμένει το ίδιο. Ακολουθώντας στα βήματα του Καβαλιέρε, ο Ματέο Σαλβίνι προωθεί το Σχέδιο Β’ για την ιταλική Οικονομία.

Το 2017 ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι είχε προτείνει την θέσπιση παράλληλου νομίσματος για την Ιταλία.

Σε άρθρο του στην συντηρητική εφημερίδα Λίμπερο, o επικεφαλής της Φόρτσα Ιτάλια έγραφε:

«Όλες οι πιο σημαντικές χώρες, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσική Ομοσπονδία και την Ιαπωνία καταπολέμησαν την κρίση κόβοντας νόμισμα. Θα έπρεπε να το κάνουμε και εμείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην φάση αυτή, ο πληθωρισμός είναι σχεδόν ανύπαρκτος».

Και πρόσθετε ότι «η πρόταση δυο νομισμάτων (ενός εθνικού για τις εσωτερικές συναλλαγές και ενός άλλου, κοινού, για τις διεθνείς συναλλαγές) αναφέρεται σε μια πραγματικότητα ουσιαστικά παρόμοια με εκείνη που υπήρχε στην δεκαετία του 1980 και του 1990, με την Λιρέτα και το Eκιού, για μερική επανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας του κράτους».

Όπως σημείωνε, «κατά την δεκαετία του ογδόντα και του ενενήντα, η υποτίμηση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, εντός κάποιων ορίων, ως ανταγωνιστικό όπλο» και πρότεινε «την εσωτερική χρήση του δεύτερου νομίσματος ώστε να δοθεί νέα ώθηση στην ζήτηση και στην κατανάλωση, οι οποίες είναι και οι βασικοί μοχλοί για μια βιώσιμη και διαρκή ανάπτυξη της χώρας».

Δυο χρόνια μετά, ο Ματέο Σαλβίνι και ο συνέταιρός του στην κυβέρνηση Λουίτζι Ντι Μάιο, σκέφτονται σοβαρά την δημιουργία παράλληλου νομίσματος με την έκδοση βραχυπρόθεσμων κρατικών ομολόγων, προκειμένου να πληρωθούν επιχειρήσεις, στις οποίες χρωστάει το δημόσιο.

Το μέτρο θεωρείται ότι είναι προπομπός της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα.

Συγκεκριμένα, η ιταλική βουλή ενέκρινε την εισαγωγή των “mini-Βots”, ενός εργαλείου χρέους που θα στηρίζεται σε μελλοντικά φορολογικά έσοδα, θα αυξάνει βραχυπρόθεσμα την ρευστότητα του ιταλικού κράτους και θα είναι αποδεκτό ως μέσο πληρωμής.

Ο Σαλβίνι θα πρέπει ούτως ή άλλως να ανασυνταχθεί απέναντι στις Βρυξέλλες, είτε κάνοντας δραστικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες είτε να πληρώσεις παραπάνω δισεκατομμύρια, με την μορφή ποινής ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, επειδή ξεπέρασε το περίφημο 3% που είναι το όριο του χρέους.

Βέβαια οι Βρυξέλλες έδωσαν την άδεια στο Παρίσι να ξεπεράσει το όριο, αλλά ο Μακρόν είναι τραπεζίτης και ο Σαλβίνι όχι μόνο δεν είναι, αλλά απεχθάνεται τους τεχνοκράτες του ευρωπαϊκού υπερκράτους. Η Ιταλία έχει σήμερα χρέος που φθάνει το 132% και μια κρίση στο άμεσο μέλλον με συνέπειες όμοιες με αυτές της Ελλάδος θα μπορούσε να χτυπήσει την πόρτα του ανά πάσα στιγμή, εφόσον την ενορχηστρώσουν οι Αγορές, παρά το ότι η Ιταλία διαθέτει ισχυρή γεωργία, τουρισμό και βιομηχανική παραγωγή.

Για αυτό και ο Σαλβίνι ρίχνει στο τραπέζι τα “mini-Bots” ώστε  να χρησιμοποιηθούν ως μέσο πίεσης κατά της Κομισιόν στην κόντρα με την Ρώμη για την διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Η απειλή και μόνον ενός παράλληλου νομίσματος σε μια χώρα που έχει χρέος πάνω από 2,3 τρισ ευρώ θα μπορούσε να προκαλέσει μια αποσταθεροποίηση της ευρωζώνης καθώς η ιταλική οικονομία αποτελεί το 11% της οικονομίας της ΕΕ.

Αν διαδοθούν τα “mini-Bots” του Σαλβίνι στην ιταλική οικονομία και αρχίσουν να τα χρησιμοποιούν οι  εταιρείες και οι πολίτες στις μεταξύ τους συναλλαγές,  το ιταλικό κράτος θα μπορεί να δημιουργήσει το δικό του νόμισμα.

Βέβαια οι Ιταλοί δεν δείχνουν διατεθειμένοι για Italexit, αλλά εάν τα πράγματα φθάσουν ως εκεί, ο Σαλβίνι θέλει να είναι προετοιμασμένος.

Να σημειωθεί ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2018 η Λέγκα του Σαλβίνι  έλαβε 17,4%, ποσοστό που κατάφερε να διπλασιάσει στις πρόσφατες ευρωεκλογές πιάνοντας το 34,3%.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.306 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Οι ροζ γόβες της αλαζονείας

pink jelly

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Χρόνος έχει μια καταλυτική δύναμη πάνω στους ανθρώπους, πάνω στα πάντα. Πανδαμάτωρ των πάντων, ο Χρόνος επιτρέπει να κοιτάξουμε πίσω μας, πριν ξανακοιτάξουμε εμπρός. Μας επιτρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, διδάσκοντάς μας ξανά και ξανά το ίδιο μάθημα μέχρι να το κάνουμε κτήμα μας.

Κάποιοι το πετυχαίνουν, κάποιοι αρνούνται πεισματικά, δογματικά, να δεχθούν ότι έκαναν λάθος, επιμένοντας στην εθελοτυφλία τους.

«Συνηθίζω να κάνω έντονη αυτοκριτική αλλά δεν μπορώ να εντοπίσω λάθη από την παράταξή μας. Οι υπόλοιπες παρατάξεις πράγματι έκαναν λάθη. Αν είναι λάθος ότι κάποια στιγμή έβαλα ροζ γόβες…».  Αυτή ήταν η αυτοκριτική που επεφύλασσε για τον εαυτό της η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ για την δημαρχία Θεσσαλονίκης, Κατερίνα Νοτοπούλου, η οποία ήρθε τελικά τέταρτη.

Δεν είναι η μόνη. Πολλοί δεν βλέπουν τα λάθη τους, αλλά επικεντρώνουν την προσοχή τους στις ροζ γόβες τους. Κάποτε όμως και τις γόβες τις βαριέσαι γιατί σε κουράζουν, και η χρυσόσκονη φεύγει. Και τότε, καλό είναι να μένει κάτι ουσιαστικό και δυνατότερο από τις πόρνες της εξουσίας. Να μένει η ουσία της σχέσης με τον λαό και με τους συνοδοιπόρους σου, με ελάχιστο κοινό παρονομαστή την ειλικρίνεια και την αλληλοεκτίμηση. Όταν και αυτά χαθούν, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

Όλοι αναμετριόμαστε με τις αντιξοότητες και με τους εαυτούς μας. Όλοι έχουμε ένα μερίδιο στην νίκη και στην ήττα. Όποιος επιζητά μοναχά λιβανωτούς είναι καταδικασμένος να μυρίσει, όταν κάποτε κοπάσει ο κουρνιαχτός, την μπόχα των σαπισμένων πτωμάτων που έκρυβε ως τα τώρα. Ο λιβανωτός που φλομώνει τον δήθεν τιμώμενο, είναι ο φερετζές της σκοπιμότητας των κολάκων που απομακρύνουν κάθε υγιή οργανισμό που θα μπορούσε να διορθώσει έγκαιρα την πορεία του καραβανιού στην έρημο της διαδρομής του.

Τώρα, ένα μήνα πριν από τις εκλογές (εάν, θα επαναλάβω για πολλοστή φορά από πέρυσι τέτοιον καιρό, γίνουν) κανείς δεν πρέπει να κοιτάξει το πρόσωπο της Μέδουσας. Τώρα, είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να κοιτάξουμε εμπρός, προς το Αύριο. Γιατί εμείς δεν εγκαταλείπουμε τον παραστάτη την ώρα της μάχης. Για κάποιους τώρα και μετά τις εκλογές θα ειπωθεί το «Εμετρήθης, εζυγίσθης, ευρέθης λειψός».

«Μη έλεγχε κακούς, ίνα μη μισήσωσί σε• έλεγχε σοφόν, και αγαπήσει σε. Δίδου σοφώ αφορμήν, και σοφώτερος έσται• γνώριζε δικαίω, και προσθήσει του δέχεσθαι». Με την κριτική ο σοφός γίνεται σοφότερος, και εκτιμά αυτόν που ασκεί τον έλεγχο. Μόνον οι φαύλοι απαντούν στην κριτική με μίσος και εκδίκηση, γιατί έχουν την φωλιά τους λερωμένη, και επιχειρούν να κρύψουν την σαπίλα τους.

Μακριά από μας η αλαζονεία!

Γνωρίζουμε ότι τακτική των φαύλων είναι να επιτίθενται στους ανθρώπους που επιδεικνύουν ικανότητα και εργατικότητα, να επιχειρούν να τους μειώσουν για να πάρει μπόι η ανθυπομετριότητά τους. Είναι αυτοί που σου ζητούν να κάψεις τα πτυχία σου, να εργάζεσαι λιγότερο για να μην φαίνεται πως οι ίδιοι αναλίσκονται σε μηχανορραφίες αντί να εργάζονται προς το κοινό συμφέρον, να συχνάζεις στο σουβλατζίδικο περισσότερο, να ξημεροβραδιάζεσαι κουτσομπολεύοντας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ρουφιανεύοντας και καταστρέφοντας όσα οι εργατικοί χτίζουν. Αυτή είναι η κομμουνιστική αντίληψη της ζωής. Ισοπέδωση. Οι Άριστοι κάτω, επάνω οι Κόλακες. «Ο δε ούτω ανελθών βλαξ θα προωθήση ο ίδιος πρόσωπα μόνον κατώτερα εαυτού». Πάει περίπατο από το παράθυρο, δηλαδή, και η αξιοκρατία και η αριστεία, προ της «βλακικής αγέλης», προ του πλέγματος καχυποψίας με το οποίο παγιδεύουν το θύμα τους και πονηρίας με το οποίο επιχειρούν την εξουδετέρωση των ευφυών», σημείωνα έναν περίπου χρόνο πριν, στο φύλλο 255 της ΕΜΠΡΟΣ (ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Βλακεία και ήττα ή εργασία και νίκη;).

Και λίγο νωρίτερα, τον Φεβρουάριο του 2018 σημείωνα πως εν τέλει «Νικητής θα βγει η Δεξιά, η αληθινή Δεξιά σκέψη, η οποία απορρίπτει τόσον τους αρνητές όσο και τους υποκριτές που εκμεταλλεύονται την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Εμπρός, για μια πραγματική, Ελληνική Δεξιά!».

Αυτό ας γίνει το σύνθημά μας αυτή την ώρα της εκλογικής αναστάτωσης. Ας καταρρίψουμε την Αριστερή σκέψη. Ας αγκαλιάσουμε τους ανθρώπους της προσφοράς, της Αριστείας, της θετικής αντιλήψεως της Ζωής.

Αγαπητές αναγνώστριες και αναγνώστες,

Τις επιλογές της ηγεσίας του Εθνικιστικού κινήματος ούτε τις συζητώ, ούτε ζητώ να αρέσουν. Κανείς δεν ερωτά εάν μας αρέσει κάθε απόφαση, σε αυτό το καθεστώς της μη άμεσης Δημοκρατίας,

Σας ζητώ τούτη την ώρα κάτι που ζητώ από τον εαυτό μου.

Ο αείμνηστος παππούς μου, ένας δαιμόνιος ιερέας, αγρότης και λόγιος, μου έλεγε ότι για να είναι κανείς ισορροπημένος άνθρωπος πρέπει να σκέφτεται τον θάνατο επτά φορές την ημέρα.

Συχνά σκέφτομαι κατά την προτροπή του. Σκέφτομαι, όταν θα έρθει εκείνη η ώρα τι θα περάσει από το μυαλό μου καθώς θα αφήνω πίσω αυτούς που αγάπησα πιο πολύ, και πάνω από όλα, αυτό που αγάπησα πιο πολύ από την πιο τρυφερή μου ηλικία: την γη της Ελλάδας.

Σκέφτομαι πως αν έχω εκείνη την ώρα την διαύγεια, όπως συμβαίνει με τους ανθρώπους που αγγίζουν την κουρτίνα της άλλης πλευράς, θέλω να κοιτάξω πίσω μου την ζωή μου, και να πω ότι έκανα όσα μπορούσα να κάνω για αυτούς που αγάπησα και με αγάπησαν, και για αυτό που αγάπησα πιο πολύ από όλα. Ιδανικά, ίσως και να έχω κάνει κάτι παραπάνω από αυτό που νόμιζα ότι μπορούσα.

Αν έχω μια φιλοδοξία σε αυτήν την ζωή, είναι κάθε ένας και κάθε μία από όσες και όσους διαβάζετε αυτές τις γραμμές να μπορείτε να πείτε το ίδιο.

Άφησα για το τέλος μιαν έκκληση στην λογική.

Έχω γράψει κατ’ επανάληψη, ιδιαίτερα τα τελευταία δύο χρόνια, ότι στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα, προκειμένου να παραμείνει Λαϊκό και Εθνικιστικό, κανείς δεν περισσεύει. Αυτή είναι η θέση του Αρχηγού του κόμματος στην ανακοίνωσή του με την οποία σημειώνει πως

«Τα ψηφοδέλτιά μας θα είναι ανοικτά για κάθε Έλληνα Πατριώτη και Εθνικιστή, με μόνη προϋπόθεση την εντιμότητα και την ειλικρινή διάθεση για εθνικούς αγώνες».

Όλοι ενωμένοι στην μεγάλη εκλογική μάχη που έρχεται! Όπως έλεγε και ο στρατηγός Πάτον, «Το θέμα δεν είναι να πεθάνεις εσύ για την πατρίδα σου, αλλά να κάνεις τον μπάσταρδο που βρίσκεται απέναντί σου να πεθάνει αυτός για τη δική του»!

Το μήνυμα των υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής, που την στήριξαν στα άγρια και στα δύσκολα, ας ακουστεί καθαρά, και με νηφαλιότητα ας το επεξεργαστούν όποιοι δει, αμέσως μετά τις εκλογές.

Ετούτη την ώρα, ας επικεντρωθούμε στον Αγώνα. Κανείς δεν περισσεύει. Κανείς δεν δικαιούται να προγκά κανέναν, εάν όλοι δίνουν το καλύτερο που μπορούν.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.305 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

26 ΜΑΪΟΥ 2019: Ψηφίζω για την Αθήνα, την Αττική, την Ελλάδα, την Ευρώπη

60553179_136578650854010_8433230292138852352_n

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 26 Μαΐου 2019 ψηφίζω για την Αθήνα, την Αττική, την Ελλάδα, την Ευρώπη.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ για την ΑΘΗΝΑ γιατί θέλω η πόλη στην οποία ζω να είναι καθαρή από κάθε είδους σκουπίδια.

Θέλω μια πόλη στην οποία οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ θα κυκλοφορούν μέρα και νύχτα χωρίς φόβο, όπου τα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ θα παίζουν στις ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ μας με ασφάλεια, και οι ΑΝΔΡΕΣ μας θα μπορούν να μετακινούνται στις δουλειές τους χωρίς να φοβούνται ότι θα τους σκοτώσουν για μια κάμερα, την ώρα που θα πηγαίνουν στο νοσοκομείο την γυναίκα τους να γεννήσει.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ για την ΑΤΤΙΚΗ γιατί θέλω να ζω σε μια Περιφέρεια στην οποία ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ είναι αντάξια της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ γιατί είναι η δύναμη που και θέλει και μπορεί να βάλει σε τάξη την Αθήνα και την Αττική, να οργανώσει αποτελεσματικά την καθημερινότητα των πολιτών, να ξαναδώσει στους ταλαιπωρημένους Αθηναίους και όλους τους Έλληνες που τους κατακλέβουν, τους ληστεύουν, τους σκοτώνουν, τους τρομοκρατούν μέσα στα ίδια τους τα σπίτια, στην ίδια τους την πατρίδα, την δυνατότητα να ζήσουν με ασφάλεια και με αξιοπρέπεια.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ γιατί σε κάθε Δήμο, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να ζουν, να εργάζονται, να διασκεδάζουν, να κυκλοφορούν, χωρίς φόβο.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ γιατί θέλω οι φόροι μου να πιάνουν τόπο. Γιατί θέλω Παιδικούς Σταθμούς, Ιατρεία, κοινωνικά ιατρεία, πρόνοια και περίθαλψη στον τόπο μου. Γιατί κανένας Έλληνας, καμία Ελληνίδα, δεν πρέπει να μένει απροστάτευτος και αβοήθητος εμπρός στις εξοντωτικές πολιτικές τις οποίες εφαρμόζει η κεντρική κυβέρνηση με την καθοδήγηση των ξένων επιβητόρων της Πατρίδας μας.

Ψηφίζω ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ για την Ευρωβουλή, γιατί εκεί, στα κέντρα λήψεως αποφάσεων πρέπει να στείλουμε ανθρώπους με γνώση, ικανότητα, και διάθεση για δουλειά. Γιατί στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο γίνονται οι συνομιλίες εκείνες με τις οποίες θα σχηματιστούν οι συμμαχίες οι οποίες θα αποφασίσουν το Αύριο της Ευρώπης, των Εθνών μας και της Ελλάδος.

Ψηφίζω ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ γιατί οι Έλληνες Εθνικιστές πρέπει να είναι ενεργητικά παρόντες στις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο, την διάσπαρτη με έργα της Ελληνικής και Χριστιανικής Ιστορίας και του πολιτισμού μας. Για την Ευρώπη του Χθες, και για την Ευρώπη του Αύριο, που θα αγαπά και θα φροντίζει τα παιδιά της, την ταυτότητα και τον πολιτισμό της.

Ψηφίζω ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ γιατί ξέρω ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν με τρομοκράτες, δολοφόνους, κλέφτες και μιζαδόρους. Εγώ όμως, και όσοι εκτιμώ και αγαπώ, θέλω να είμαστε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ γιατί θέλω τα παιδιά μου και τα παιδιά των παιδιών μου να ξέρουν ότι δεν γονάτισα, δεν δείλιασα, τα υπερασπίστηκα, υπερασπίστηκα το σπίτι τους και την ύπαρξή τους με όλες μου τις δυνάμεις.

Ψηφίζω ΗΛΙΑ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ και ΗΛΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟ, και λέω σε όσους μπορώ να κάνουν το ίδιο, γιατί πιστεύω ότι μπορούν να κάνουν την διαφορά στις πόλεις μας και στις ζωές μας.

Ψηφίζω ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ γιατί ήρθε η ώρα εμείς οι ήσυχοι άνθρωποι, οι νοικοκυραίοι, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες , οι άνεργοι, οι νοικοκυρές, οι μητέρες, οι πατέρες, οι νέοι και οι γέροντες να σταματήσουμε να επαιτούμε τον σεβασμό των κυβερνήσεων, αλλά να απαιτήσουμε να πάρουμε στα χέρια μας το Αύριο, και να πάμε την Πατρίδα και το Έθνος μας ΕΜΠΡΟΣ.

Σε αυτόν τον αγώνα, σε αυτήν την μάχη, στην Αθήνα, στην Περιφέρεια, στην Ευρώπη, ας είμαστε ενωμένοι κάτω από την σημαία του Έθνους και τα λάβαρα της Χρυσής Αυγής. Κανένα Αύριο δεν θα είναι ίδιο με το σήμερα. Αρκεί να το αποφασίσουμε και να αγωνιστούμε μαζί για την νίκη.

Εμπρός, πάντα Εμπρός!

(Δημοσιεύθηκε στο φ.304 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

ΕΓΕΡΘΗΤΙ¨Εμείς η πραγματική Λαϊκή και Εθνική Δεξιά είμαστε το μέλλον της Ελλάδος

ΕΓΕΡΘΗΤΙ 303

Αγωνιστές δεκαετιών και νέοι άνθρωποι έρχονται καθημερινά στο πλευρό μας. Και πρέπει να έρθουν για να στηρίξουν πρώτα από όλα τον εαυτό τους, σε αυτόν τον συνεχή αλλά ωραίο αγώνα, για να γίνουμε αυτό που είμαστε: Έλληνες. Και λέω πρώτα, γιατί αυτό κανείς μας δεν μπορεί να το κάνει μόνος του. Όπως ο Οδυσσέας, χρειάζεται συντρόφους σε αυτό το ταξίδι. Δεύτερον, για να στηρίξει τους δικούς του ανθρώπους απέναντι στον ορυμαγδό των όσων ήρθαν, έρχονται και ετοιμάζονται για το Έθνος μας. Και τρίτον, για να στηρίξουν την μεγάλη Οικογένεια, το Έθνος μας, και να χτίσουμε μαζί το Αύριο της Πατρίδας μας, πάνω σε γερές βάσεις.

Οι εποχές είναι τέτοιες που πρέπει να ακουμπήσουμε στα λόγια, για να τα κάνουμεπράξη.

Ήρθε η ώρα των εξετάσεων για όλους τους Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα.

Συνήθως στις προεκλογικές εκδηλώσεις οι υποψήφιοι τάζουν κάτι, υπόσχονται, για να ζητήσουν πάνω στις υποσχέσεις αυτές τις οποίες σπανίως έως ποτέ τηρούν, την ψήφο σας.

Εμείς οι Εθνικιστές, στελέχη και φίλοι, υποψήφιοι και ψηφοφόροι, σε όλες τις πόλεις, τα χωριά και τις περιφέρειες της χώρας, για την Αυτοδιοίκηση και την Ευρωβουλή, έχουμε έναν σκοπό: να ξανακερδίσουμε την Ελλάδα μας.

Πριν από ένα χρόνο, περίπου, τον Ιούλιο του 2018, ζήσαμε όλοι οι Έλληνες αλλά ιδιαίτερα όσοι ζούμε στην Ανατολική Αττική, την δολοφονία 100 και πλέον Συνελλήνων μας, των κόπων τους και του φυσικού περιβάλλοντος, από μιαν εξουσία, Τοπική και Κεντρική ανεύθυνη, ανίκανη, ανάλγητη.

Πριν από το Μάτι και τον Νέο Βουτζά είχαν καεί ο Κάλαμος, το Καπανδρίτι και βέβαια η Ηλεία. Κάθε χρόνο, ένα κομμάτι της Ελλάδας παραδίδεται στις φλόγες. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και ιδιαιτέρως η Περιφέρεια που είναι ένα μικρό κράτος μέσα στο κράτος, πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε ποτέ ξανά να μην ζήσει ο τόπος μας τέτοιες τραγικές, τέτοιες απάνθρωπες στιγμές.

Για εμάς τους Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου, η προστασία των Ελλήνων, της ζωής και της περιουσίας τους, είναι πρώτη προτεραιότητα σε όλα τα επίπεδα.

Εμείς οι Εθνικιστές είμαστε οι αληθινοί οικολόγοι. Είμαστε εμείς οι οποίοι αγαπάμε το σπίτι μας, την Ελλάδα, σε κάθε υλική της αποτύπωση.

Εμείς θέλουμε οι Έλληνες να ζουν και να δραστηριοποιούνται με ασφάλεια. Αυτή είναι η προϋπόθεση για να μπορέσουν να δημιουργήσουν, ιδιαίτερα μέσα σε αντίξοες οικονομικές συνθήκες όπως αυτές που διανύουμε.

Εμείς, που δεν προερχόμαστε από κομματικούς σωλήνες, ξέρουμε την άμεση συνάφεια εργασίας και αποτελέσματος. Κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, όλοι μας και ιδιαίτερα εμείς οι γυναίκες, μητέρες, αδελφές, κόρες, σύζυγοι, παράγουμε έργο, βρίσκουμε χρόνο εκεί που δεν υπάρχει, και προσπαθούμε να τον διαχειριζόμαστε σωστά, ώστε να προλαβαίνουμε όλα όσα πρέπει και κάποια από αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε χρόνο, παράγουμε έργο για την οικογένεια, την εργασία, την πατρίδα μας.

Αυτό πρέπει να κάνουμε και στους δήμους, στις Περιφέρειες, στην Ευρωβουλή. Αυτό πρέπει να κάνουμε για την Ελλάδα!

Ζούμε σε μια χώρα ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και εξαιρετικού άυλου και υλικού πλούτου.

Για τον τόπο αυτό θέλουμε να εργαστούμε ώστε να προσφέρουμε στους συμπολίτες μας αυτό που λέμε «ποιότητα ζωής».

Θέλουμε τα παιδιά μας να κυκλοφορούν άφοβα στον δρόμο, και να γυρίζουν με ασφάλεια στο σπίτι.

Θέλουμε να αναβαθμιστούν οι γειτονιές μας.

Θέλουμε να εξασφαλίσουμε για τις πόλεις μας την ίδια φροντίδα με αυτήν που δίνουμε στους κήπους και τις αυλές των σπιτιών μας.

Θέλω να προσφέρουμε στα παιδιά μας ωραίες αναμνήσεις, με βάση τις οποίες θα θελήσουν και αυτά να διασφαλίσουν ό,τι καλύτερο για τον τόπο τους.

Αυτό που δεν θέλουμε είναι τούτος εδώ ο παράδεισος να γίνει σκουπιδότοπος.

Εμείς, θέλουμε ανάπτυξη και όχι καταστροφή.

Εμείς ενδιαφερόμαστε πρώτα για τα συμφέροντα των Ελλήνων.

Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, ήπιου και υψηλού επιπέδου τουρισμού, γεωργικής παραγωγής, εκπαιδεύσεως και πολιτισμού.

Ειδικά για την γεωργική παραγωγή μας, θα πρέπει να κρατήσουμε την γη και το νερό μας καθαρά. Έχουμε κάθε δυνατότητα να παράγουμε υψηλής ποιότητας γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, για την εσωτερική αγορά και για εξαγωγές, με σεβασμό στην Φύση και τις αρχές της αειφόρου αναπτύξεως.

Τα κονδύλια της Ε.Ε. τα οποία έχουμε πολλαπλά πληρωμένα θα μπορούσαν και μπορούν να γίνουν έργα αντί να τα φάνε οι επιτήδειοι ή να τα ζητά η Ε.Ε. να τα επιστρέψουμε γιατί δεν απορροφήθηκαν ορθά.

Εμείς και έργο είμαστε αποφασισμένοι να παράξουμε, και τα χρήματα του Ελληνικού λαού να σεβαστούμε, γιατί τα δικά μας χέρια μας είναι καθαρά!

Η αυτονομία και η αυτάρκεια που θέλουμε για την Πατρίδα μας, ξεκινά από το τώρα, από το εδώ, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, περνά από το κέντρο λήψεως αποφάσεων των Βρυξελλών, και αύριο θα την επιδιώξουμε στις βουλευτικές εκλογές, αν και όταν γίνουν. Ας ξεκινήσουμε από εμάς. Ας ξεκινήσουμε από αυτά που γνωρίζουμε και μπορούμε, από την αυλή του σπιτιού μας. Από τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Πολλά μπορούμε να καταφέρουμε, πολλά μπορούν να γίνουν, όταν υπάρχει θέληση και οργάνωση.

Η κάλπικη Δεξιά της ΝΔ είναι ταυτισμένη με την άλωση της Πατρίδας και του Πατριωτισμού, με τους λιγδιάρηδες και με τις πρακτικές εκμετάλλευσης. Η Αριστερά εξ ιδεολογίας σκοτώνει χωρίς ίχνος τύψεων.

Από την Αριστερά, τον τρόπο σκέψεως και τις πρακτικές της, δεν έχουμε τίποτε καλό να περιμένουμε.

Εμείς η πραγματική Λαϊκή και Εθνική Δεξιά είμαστε το μέλλον της Ελλάδος.

Ήρθε η ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια. Να βοηθήσουμε όλοι, με όλες μας τις δυνάμεις, και αυτήν, την τελευταία εβδομάδα πριν τις σημαντικές αυτές εκλογές, τις τελευταίες πριν την δραματική αλλοίωση του εκλογικού σώματος που έχει δρομολογηθεί και ήδη πραγματοποιείται, να βάλουμε τα δυνατά μας, για να μπορούμε αύριο να πούμε με ενάργεια ότι πράξαμε το καλύτερο δυνατόν για την Πατρίδα μας.

Ως Ελληνίδα και Εθνικίστρια, καλώ όλους σας, αναγνώστριες και αναγνώστες, να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας! Να στείλουμε στις Βρυξέλλες τους καλύτερους. Να εκλέξουμε τους καλύτερους και περισσότερους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και στις εθνικές εκλογές, να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω!

Γιατί θέλουμε! Γιατί μπορούμε! Γιατί μας αξίζει!

Τιμήστε τους υποψηφίους με την Χρυσή Αυγή και την Ελληνική Αυγή με την ψήφο σας, και όλοι εμείς που εμπλεκόμαστε στο εκλογικό δρώμενο από κάθε προμαχώνα του Εθνικισμού, σας υποσχόμαστε να τιμήσουμε κάθε μία και κάθε έναν από εσάς!

(Δημοσιεύθηκε στο φ.303 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

MATI – Ποτέ ξανά. Ντροπή! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση

empros-263

 

Τον Ιούλιο του 2018, ένα κομμάτι παραδείσου της Αττικής γης, παραδόθηκε στις φλόγες. Οι κάτοικοι στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά, όχι μόνο  έμειναν αβοήθητοι, αλλά έχουν εκφραστεί επίσημα κατηγορίες πως οδηγήθηκαν δεκάδες άνθρωποι, στον φρικιαστικό θάνατό τους παγιδευμένοι στα σπίτια, στις αυλές, στα αυτοκίνητά τους και στην φλεγόμενη θάλασσα, καμένοι ακόμα και στο νερό. Πριν από αυτούς οι κάτοικοι της Μάνδρας πνίγηκαν στην στεριά. Και στην Μάνδρα και στο Μάτι, το πολιτικό κατεστημένο έκλεισε τα μάτια, κι έκανε πως δεν βλέπει τα παιδιά, τους νέους, τους ηλικιωμένους που χάθηκαν. Κι όμως, στο Μάτι ήξερε για δεκάδες νεκρούς ενώ ο Πρωθυπουργός έπαιζε θέατρο με τους παρατρεχάμενούς του.  Η πραγματικότητα ήταν άλλη. Όσοι την ζήσαμε, το γνωρίζουμε. Η εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΙ την περασμένη Πέμπτη, το επιβεβαίωσε.  «Καλούσα το Κέντρο, δεν έπαιρνα απαντήσεις!» «Δεν υπάρχει τίποτα. Είμαστε ξεβράκωτοι». «Επικοινωνία αδύνατη» Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο:  «Προσπαθούμε να μιλήσουμε με τον δήμαρχο [Μαραθώνα] αλλά δεν μας το σηκώνει». “Γίνεται της π… Υπουργός, Γενικός, Στρατηγός και δύο Στρατηγοί.” Υπεύθυνοι που αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως ενοχλητικούς παρίες:  «Καιγόμαστε και κάτι μαλ…». «Δεν είναι ταξί [το όχημα της Πυροσβεστικής]» Αλλά κάποιοι είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους  «Παίρνουν από ψηλά γι’ αυτόν».  «Αυτός με τα κανάλια τα έχει καλά». Τέλος, «Ω Θεέ μου και Χριστέ μου!».   Δέκα μήνες μετά, με τις περιουσίες τους αποκαΐδια, με τις άδειες για την αποκατάστασή τους να εκκρεμούν, με εγκάθετους σε συλλόγους να κρατούν πίσω τους πολίτες από το να διεκδικήσουν αυτά που το κράτος τους οφείλει από την εγκληματική αμέλεια συγκεκριμένων ατόμων, οι κάτοικοι του Ματιού με αξιοπρέπεια μαζεύουν τα συντρίμμια τους και προχωρούν στην ζωή τους. Το πολιτικό σύστημα όμως των τυχάρπαστων Δούρου, Ψινάκη και Σία, επιχειρεί τους 102 δολοφονημένους στο Μάτι να τους παρακάμψει, να κάνει πως δεν υπάρχουν, και να τους σβήσει από την μνήμη, ώστε να παρελάσουν ανενόχλητοι οι αετονύχηδες του Real Estate.  Η εγκατάλειψη πλήρης. Ακόμη και τα κλαδιά και τα κουκουνάρια που κλείνουν τους δρόμους γύρω από την Παναγίτσα, η άθλια δημοτική αρχή δεν ήταν σε θέση να τα μαζέψει, και επιστρατεύτηκαν οι νέοι και οι νέες της περιοχής, οι οποίοι προς τιμήν τους έσπευσαν να βοηθήσουν ώστε να γίνει φέτος εφικτή η περιφορά του Επιταφίου.  Μην νομίζουν όμως ότι μπορούν να κοροϊδεύουν εσαεί τον λαό! 102 νεκροί ζητούν δικαίωση. Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής, όλης της Αττικής και όλης της Ελλάδας, ζητούν έργα που το κράτος τους οφείλει. Εργα που κανείς από όσους πέρασαν δεν έκανε, με αποτέλεσμα την παρακμή, την εγκατάλειψη και την καταστροφή του τόπου.  Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής που έχει κατ’ επανάληψη πληγεί από πυρκαϊές ως την τραγική κατάληξη του Ιουλίου του 2018, έφθασε η ώρα να πούμε «Ως εδώ!». Ας αγωνιστούμε για να μην ζήσει ο τόπος μας ξανά παρόμοιες τραγωδίες. Για μια Ανατολική Αττική ασφαλή και ελληνική. Για την πρόοδο, την Ιστορία, το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό. Το αξίζουμε! Το μπορούμε! ΕΙΡΗΝΗ Γ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ Υπ. Περιφερειακή Σύμβουλος  Ανατολικής Αττικής  με την Ελληνική Αυγή για την Αττική

6η ΜΑΪΟΥ 2012 : ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

 

ekloges-2012-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να ακουστούν για πρώτη φορά οι θέσεις της Χρυσής Αυγής στην Βουλή. Έτσι και έγινε. Όμως αυτή δεν είναι αιτία για ελαφρείς πανηγυρισμούς, αλλά για περισυλλογή και αγώνα. Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία Πρωτομαγιά που γιορτάζεται με 1,5 εκ. Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας, η τελευταία Πρωτομαγιά που μιλάμε για Έλληνες εργάτες χωρίς εργοστάσια και ελληνική παραγωγή, η τελευταία Πρωτομαγιά με τις επιχειρήσεις και τα καταστήματα των Ελλήνων να κλείνουν.

Αυτή θέλουμε να είναι η τελευταία χρονιά που οι δήμιοι του λαού μας κάθονται στον σβέρκο μας, και σφίγγουν την θηλειά γύρω από τον λαιμό του Λαού μας.

Τολμούν να μιλούν για την Εργατική Πρωτομαγιά αυτοί που υπέγραψαν και υπογράφουν μνημόνια. Τολμούν να μας δίνουν μαθήματα δημοκρατίας αυτοί που έκαναν το υπερήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού, το καλοκαίρι του 2015, «Ναι σε όλα». Τολμούν να μιλούν για αγώνες των εργατών, αυτοί που σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες νέων στην ανεργία και στην ξενιτειά, αυτοί που κόβουν τις συντάξεις όσων εργάστηκαν και νόμιμα, σύμφωνα με τους νόμους που εκείνοι ψήφισαν στην Βουλή, βγήκαν στην σύνταξη.

Εμείς θέλουμε Εθνική Παραγωγή, με Έλληνες Εργάτες σε ελληνικές βιοτεχνίες και εργοστάσια. Θέλουμε Έλληνες Αγρότες στα χωράφια. Θέλουμε την Ελλάδα Εθνικά Ανεξάρτητη και Κοινωνικά Δίκαιη, μια Ελλάδα ελεύθερη από ανθέλληνες και απατεώνες, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες.

Το ξέρουμε ότι τους ενοχλούμε. Θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, ακόμη πιο συντονισμένα, ακόμη πιο αποτελεσματικά, μέχρι την τελική νίκη του Ελληνικού Λαού, την Ανάσταση του Ελληνικού έθνους.

Όπως όμως λέει ο Καζαντζάκης “Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος.”Για να νικήσουμε, πρέπει να είμαστε Κίνημα, δηλαδή να κινούμαστε. Να προχωρούμε, να εργαζόμαστε για τον σκοπό μας.

Πριν από 7 χρόνια τέτοιες μέρες, τον Μάιο του 2012, η σκέψη μας και η προσπάθειά μας ήταν στην προοπτική να περάσουμε το εκλογικό όριο. Μπήκαμε πράγματι στην Βουλή. Δυο χρόνια αργότερα, με τον Αρχηγό και βουλευτές μας αιχμαλώτους του καθεστώτος, μπήκαμε και στην Ευρωβουλή, και σε κάποιους Δήμους και Περιφέρειες. Αλλά δεν αρκεί! Η παρουσία μας πρέπει να γίνει εντονότερη στις τοπικές κοινωνίες, με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια, με αγωνιστικότητα. Για να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω, πρέπει να πάρουμε τα ηνία της στα χέρια μας.

Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας! Για να έχουν νόημα οι φυλακίσεις του Αρχηγού, των διωκόμενων βουλευτών μας, των διωκομένων στελεχών μας, οι αγώνες όλων μας, και, κυρίως, το αίμα των δύο συναγωνιστών μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, που είναι ακόμη νωπό, και στο Νέο Ηράκλειο και στις ψυχές μας, και ζητάει δικαίωση!

Για όλα αυτά, για όλους αυτούς, και για εμάς τους ίδιους, πρέπει να νικήσουμε, θέλουμε να νικήσουμε, και θα νικήσουμε!

Οι εθνικιστές είμαστε οι μόνοι που ενώνουμε τους Έλληνες ανεξάρτητα από οικονομική κατάσταση και κοινωνική προέλευση, γιατί πιστεύουμε σε μια κοινωνία Αρίστων στην οποίαν οι Άριστοι του Έθνους έχουν το θάρρος να χτίζουν το Αύριο της Πατρίδας.

Όπως σε ένα σώμα είναι χρήσιμα όλα του τα όργανα, έτσι και στην Πατρίδα, και στην Θρησκεία, και στην Οικογένεια υπάρχει ένα κεφάλι και μία καρδιά. Όλοι είμαστε χρήσιμοι στο Έθνος όταν συνεργαζόμαστε και βαδίζουμε πλάι-πλάι.

Κόμμα μας είναι ο Λαός «εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς», όπως είπε ο «φασίστας» που πολέμησε τους Φασίστες εισβολείς της Πατρίδας του, αυτός που καθιέρωσε το 8ωρο ημερησίως, και το 48ωρο εβδομαδιαίως, τα κατώτατα όρια μισθών, την καταβολή των υπερωριών, τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, την υποχρεωτική αργία της Κυριακής, και την άδεια μετ’ αποδοχών, όλα όσα οι σημερινοί δήθεν δημοκράτες, φιλελεύθεροι και μαρξιστές, διαλύουν.

Μερικά χρόνια αργότερα, κι ενώ η Αριστερά  είχε φέρει για άλλη μια φορά την Ελλάδα στο χείλος του Εμφυλίου, ένας άλλος «ακραίος» και οι συμπολεμιστές του, έφεραν το ηλεκτρικό ρεύμα σε κάθε χωριό και το νερό μέσα σε κάθε σπίτι, χάρισαν τα χρέη των αγροτών, θεμελίωσαν με το περίφημο μυστρί στο χέρι, σχολεία και πανεπιστήμια, ανέπτυξαν τον τουρισμό, έδωσαν στον λαό μας δουλειές, διάθεση και χαρά για δημιουργία και ζωή.

Και οι δυο κυβερνήτες νόμιζαν πως ο λαός θα θυμάται την προσφορά και τις ευεργεσίες τους. Ο λαός όμως ξεχνάει γρήγορα. Γι’ αυτό εμείς πρέπει να είμαστε ταχύτεροι, σοφότεροι και αποτελεσματικότεροι. Ταχύτεροι με τις συγκυρίες. Σοφότεροι από τα σφάλματα του παρελθόντος. Και αποτελεσματικότεροι στο να επικοινωνήσουμε τις θέσεις και το πρόγραμμά μας στον ελληνικό Λαό.

Ας μην γελιόμαστε. Αυτός ο δρόμος δεν είναι περίπατος. Η αντίδραση του Συστήματος είναι ήδη, και θα γίνει ακόμη περισσότερο βίαιη. Η καταστολή κάθε αντίδρασης είναι πρώτος στόχος στην ατζέντα των οπαδών της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.Το είδαμε στην στήριξη του Πρωθυπουργού στον αμετροεπή Πολάκη. Το είδαμε στην Γαλλία του πλουτοκράτη τραπεζίτη Μακρόν. Δεκατρείς χιλιάδες «Κίτρινα Γιλέκα» έχουν συλληφθεί ως τώρα, χώρια οι τραυματίες, ακρωτηριασμένοι και νεκροί. Το είδαμε στην Βενεζουέλα του μπολσεβίκου Μαδούρο όπου τα τανκς ισοπεδώνουν πολίτες. Αφού οι δεσμοί είναι τέτοιοι που εμπιστεύεται «χρυσά» αεροπλάνα στον Αλέξη Τσίπρα και την συνοδεία του,  είναι αναμενόμενο να του δίνει και οδηγίες για το πώς θα καταστείλει τις λαϊκές αντιδράσεις όταν σημάνει η ώρα της Ελλάδος.

Η σιωπηλή πλειοψηφία αδιαφορεί για την γεωπολιτική, για τις επιθέσεις των ισλαμιστών, και την επανάσταση που τους κουράζει και τους φοβίζει, πριν ακόμη συμβεί.

Η σιωπηλή πλειοψηφία θέλει να έχει την ησυχία της.

Ευτυχώς, την Ιστορία δεν την γράφουν οι πολλοί. Την γράφουν «οι διαλεχτοί της άρνησης κι οι ακριβογιοί της Πίστης». Οι χτίστες του κόσμου του Αύριο,  οι γκρεμιστές αυτού του άθλιου, σαπισμένου κόσμου που καταδυναστεύει τον λαό και στραγγαλίζει το Έθνος.

Να θυμόμαστε όμως και πως την Ιστορία την γράφουν οι νικητές.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.301 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)