Γαλλικές εκλογές 2022: H μέρα που έπεσε (και σηκώθηκε) το Παρίσι

Ένα εικοσιτετράωρο πριν από τον πρώτο γύρο των γαλλικών εκλογών, και εν μέσω πολεμικών ανακοινωθέντων, οι ειδικοί των δημοσκοπήσεων νιώθουν για πρώτη φορά την ανάσα της Μαρίν Λεπέν στον λαιμό του απερχόμενου Προέδρου, Εμμανουέλ Μακρόν. Θα γίνει το αδιανόητο; Για πρώτη φορά, η απάντηση είναι, πως ναι, μπορεί.

“Δεν βλέπω κανέναν στα ΜΚΔ να γράφει ότι θα ψηφίσει Λεπέν”, σημείωνε γνωστός μου, νυν υποστηρικτής του Ερίκ Ζεμούρ. Και συνέχιζε: “Ποιος θα ψηφίσει αυτήν την Αριστερή; ” αναφερόμενος στην Μαρίν Λεπέν. Οι Ζεμουρικοί έχουν μεγάλο ενθουσιασμό και πάθος, και παρουσιάζουν δημοσκοπήσεις οι οποίες φέρνουν τον εκλεκτό τους στον δεύτερο γύρο.

Ομοίως οι Λεπενικοί σχολιάζουν τους αποχωρήσαντες, μεταξύ των οποίων τους δύο βορειοαφρικανικής καταγωγής πρώην Λεπενικούς, Μεσσιά και Ζεμούρ.

Αυτή είναι η πλευρά Ζεμούρ. Καλοί Γάλλοι, θυμωμένοι “πρώην” του Γαλλικού Εθνικού Μετώπου, παλαίμαχοι ακτιβιστές και αξιόλογοι θεωρητικοί, οι οποίοι ανησυχούν για την καθαρότητα του πολιτικού λόγου, 30ρηδες και 40ρηδες οι οποίοι απομακρύνθηκαν γιατί είχαν άλλα σχέδια, βασισμένα σε διηγήσεις και διαβάσματα, καθ’ ον χρόνον η Μαρίν Λεπέν επιχειρούσε την πολιτική μανούβρα η οποία θα οδηγούσε στην μετάβαση από το Εθνικό Μέτωπο του σαρωτικά χαρισματικού πατέρα της, προς τον δικό της Εθνικό Συναγερμό. Αυτοί οι μαχητικοί άνθρωποι δυσκολέυτηκαν να καταλάβουν ότι τα όνειρά τους δεν θα τα υπαγόρευαν και δεν θα τα υλοποιούσαν δια της Μαρίν Λεπέν, η οποία δεν είχε την πρόθεση να αναλωθεί σε ένα αιωνίως ακτιβιστικό γκρουπ. Η ίδια είχε εικόνα των συνεπειών που άλλοι δεν είχαν, όταν το πατρικό της σπίτι ανατινάχθηκε και εκείνη επέζησε από θαύμα, με το εφηβικό της κρεβάτι να αιωρείται στα χαλάσματα.  Δεν θα ξαναγύριζε σε εκείνη την πολύ τραυματική εμπειρία, ούτε θα έστελνε άλλους ανθρώπους εκεί. Έπρεπε να υπάρξουν σταδιακές αλλαγές, συχνά με επίπονο προσωπικό κόστος, αλλά αυτό δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτό μέσα στον κουρνιαχτό ο οποίος συνήθως επικρατεί μεταξύ κομματικών στελεχών ενός κόμματος με εκλογική προοπτική.

Για αυτούς τους λόγους, στον πρώτο γύρο των εκλογών, οι αντιπαραθέσεις των πρώην συνεργατών και συμμαχητών είναι τόσο σκληρές και πικρόχολες, καθώς οι δυσαρεστημένοι με την «Λεπέν Α.Ε.» είναι ταγμένοι σε έναν «υπεράνω όλων η κατάργηση της Λεπέν» αγώνα. Τόσο που, όταν στην παραπάνω παρατήρηση του Γάλλου πρώην Μετωπίτη, μια επίσης γνωστή μου σχολιάζει «Μην μας προσβάλλεις», της απαντά “Άσε τις γυναικείες υστερίες”, με την γνωστή μισογυνική απορριπτική υστερία που πετάει την μπάλα στην εξέδρα, επιχειρώντας να αναγκάσει την αποδέκτρια να αντιπαρατεθεί στο τερέν επιλογής του bully. Τα νεύρα όσων συντάχθηκαν με τον Λεβαντινομαγκρεμπίνο δημοσιογράφο είναι τεντωμένα, ιδιαίτερα μετά το διαφαινόμενο ξεφούσκωμα του Ζεμουρικού σουφλέ που, από το 15%, το οποίο έδωσε σε κάποιους μάχιμους και φιλόδοξους την αίσθηση ότι πρέπει να ράβουν κουστούμια για το Γραφείο Τύπου της Γαλλικής Προεδρίας, βρίσκεται τώρα γύρω στο 8%. Ευτυχώς που οι εκλογές έρχονται αυτή την Κυριακή, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να στηθεί σκηνικό WWE προκειμένου να αντιπαρατεθούν τα δυο εμφύλια στρατόπεδα και να λύσουν τις χρονίζουσες διαφορές τους.

Όσο και αν τα ΜΜΕ εμφανίζουν την κα Λεπέν ως «ακροδεξιά πολιτικό», εάν κανείς εξοικειωθεί με το πρόγραμμά της και το καταλάβει, θα δει ότι είναι ένας συνδυασμός κοινωνικής οικονομίας και εθνικού συντηρητισμού. Ο όρος «ακροδεξιός» χρησιμοποιείται από τα παγκοσμιοποιητικά ΜΜΕ για να ακυρώσουν τους αντιπάλους τους στο δημόσιο αφήγημα. Για αυτούς και ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν και ο Κινέζος Σι  θα είναι πάντα «επικίνδυνοι ακροδεξιοί», αφού δεν δικαιούνται να υπάρχουν εάν δεν συμμορφώνονται με το σχέδιο των  «λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων». Η λέξη “ολοκληρωτισμός” η οποία είναι πιο ταιριαστή, θα άνοιγε περιθώρια ερμηνείας για κάποιες ενέργειες, παλιές, τρέχουσες και μελλοντικές, των κυβερνήσεων του Ελεύθερου Κόσμου, και αυτό δεν είναι επιθυμητό.

H Μαρίν Λεπέν πιστεύει στην εθνική κυριαρχία, στο να έχουν περισσότερο έλεγχο της ζωής τους οι άνθρωποι, αντί να είναι έρμαια του κράτους. Οι τεχνοκράτες πιστεύουν το αντίθετο, και η απόδειξη είναι οι συνεχώς επεκτεινόμενοι υπερεθνικοί οργανισμοί-χοάνες οι οποίοι αγνοούν την εθνική κυριαρχία, επομένως δεν εκτιμούν και δεν σέβονται την διαφορετικότητα.

Οι δημοσκοπήσεις

Πριν από ένα μήνα ο απερχόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας προηγείτο κατά 18 ολόκληρες μονάδες της Μαρίν Λεπέν. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν κάνει την πολιτική δημοσιογραφία να ανατριχιάζει σαν γάτα σε ηλεκτροπληξία. Μόνο που το εκλογικό ρεύμα δεν ξέρουμε πραγματικά μέχρι πού μπορεί να φθάσει. Θα αρκέσει για να κλείσει την ψαλίδα της διαφοράς του ενός πόντου, όπως έδειξε η τελευταία δημοσκόπηση της Φιγκαρό,  και να συσπειρώσει γύρω από την Γαλλίδα πολιτικό τις Αντιμακρονικές δυνάμεις στον δεύτερο;

To τελευταίο δελτίο του Politico φέρνει την Μαρίν Λεπέν να προηγείται με 50,5% έναντι 49,5% του αντιπάλου της. Αν είναι έτσι, και όχι μια ακόμη επιχείρηση εκφοβισμού των ψηφοφόρων ή καθησυχασμού ώστε να μην πάνε στις κάλπες, και αν η κα Λεπέν συνεχίσει το sans-faute που έχει ως τώρα, φαίνεται πως σε τούτη την συγκυρία, οι αέρηδες που αγαπάνε την Γαλλία της Ευρώπης και της Ελευθερίας, θα φυσήξουν ούριοι στα πανιά της Γαλλικής πατριωτικής ναυαρχίδας για να βγάλουν την χώρα από τον διχασμό και να κλείσουν τις πληγές τις οποίες έχει σκάψει βαθιά η κυρίαρχη πολιτική τάξη, ήδη από την εποχή των Κίτρινων Γιλέκων.

Ενας σημαντικός αλλά κρυφός παράγων-έκπληξη ο οποίος μπορεί να αποδειχθεί κλειδί για την κα Λεπέν, είναι η δημοφιλία της μεταξύ εκείνων των Μουσουλμάνων οι οποίοι, όντες κοινωνικά συντηρητικοί, απεχθάνονται τις ελευθεριακές πολιτικές του Μακρόν και της συντροφιάς του.

Η νέα Μαρίν Λεπέν

Η κα Λεπέν έχει όλες τις δυνατότητες να χτυπήσει την υποψηφιότητα Μακρόν.

Πρώτον, λόγω της εξαιρετικής εκστρατείας που έχει κάνει. Ξεκίνησε απλά και βατά, με το γνωστό της ύφος, ένα μείγμα γνώσης, ταπεινότητας και χαμόγελου, ένα προσωπικό στυλ επικοινωνίας το οποίο έχει αναπτύξει με το κοινό της, για να γίνει τις τελευταίες εβδομάδες και ειδικά μετά από την μνημειώδη εξομολόγησή της εκτός βήματος, μια πραγματική ροκ σταρ, με τον κόσμο να τρέχει δίπλα της για μια φωτογραφία, κι εκείνη να αγκαλιάζει νοικοκυρές και αγρότες, την «βαθιά Γαλλία», για να κάνουμε το κοινωνικό ανάλογο με το κοινό του Ντόναλντ Τραμπ. Η κα Λεπέν είναι επιτέλους μια πολιτικός η οποία έχει βρει τον βηματισμό και την αυτοπεποίθησή της μέσα από τις δοκιμασίες, τα λάθη και τις προόδους που επέτυχε.

Εκεί όμως που η Μαρίν Λεπέν κυριολεκτικά σαρώνει, είναι στην νεολαία. Εκεί μιλάμε για γκελ κανονικότατο που της δίνει 56% στις ηλικίες 18-24 και 53% στις 25-34 και 35-44. Τι γίνεται εκεί, και ούτε ο Μακρόν ούτε οι ακροδεξιοί 30ρηδες πείθουν; Πώς κερδίζει πόντους η “ντροπαλή Λεπέν” η οποία διαβάζει ακόμα τις ομιλίες της από το χαρτί;

Ο δρόμος της Μαρίν Λεπέν προς την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, δεν ήταν στρωμένος με λουλούδια. Όσο βρισκόταν υπό την κηδεμονία του πατέρα της, οι εθνικοπατριώτες την ανέχονταν ως βιτρίνα, ένα γυναικείο πρόσωπο το οποίο μαλακώνει την αυστηρότητα του πατριάρχη της Γαλλικής και της Ευρωπαϊκής Άκρας Δεξιάς. “Αυτή μιλάει, αλλά είμαστε ήσυχοι γιατί της τα υπαγορεύει ο πατέρας της”, ήταν το πεδίο συναινέσεως. Βέβαια ο πατέρας της, από φύση και χαρακτήρα δεν θα μπορούσε να μείνει σιωπηλός, ακόμη και όταν απεσύρθη από την ηγεσία του Εθνικού Μετώπου. Στο κάτω-κάτω, το κέρδισε το δικαίωμα να λέει άφοβα την γνώμη του. Κάποτε όμως ήρθε και η ώρα της Μαρίν Λεπέν να διαμορφώσει τον δικό της πολιτικό λόγο. Στο κάτω-κάτω το κέρδισε το δικαίωμα, μπαίνοντας μπροστά και δεχόμενη βουνά από επιθέσεις. Οι σκληροπυρηνικοί τραβούσαν τα μαλλιά τους και έκοβαν τα χέρια τους γιατί δεν ψήφισαν τον Μπρούνο Μεγκρέ στις περίφημες εκλογές της διαδοχής.

Η Μαρίν Λεπέν τα άλλαξε όλα. Αφού εγκαταστάθηκε στην προεδρία του κόμματος, άλλαξε το όνομα, διέγραψε τον φασαριόζο πατέρα, επέλεξε συμβούλους τους οποίους δεν δίστασε να διαγράψει όταν επιχείρησαν να την καπελώσουν. Διότι στο μελίσσι, μία είναι η βασίλισσα.  

Η Λεπέν άλλωστε το είπε, πριν από λίγο καιρό, με ένα δάκρυ να γεμίζει τα μάτια της “Όποιος θέλει να φύγει, να φύγει τώρα”. Σαφής.

Η Μαρίν Λεπέν παραπάτησε πολλές φορές, όμως βρήκε επιτέλους τον πολιτικό της εαυτό. Έβγαλε τα στενά πουκάμισα που της φορούσαν οι άλλοι, περνώντας από κρησάρα την κάθε της κίνηση, ειδικά όταν επιδιδόταν στο αγαπημένο της clubbing, κατακρίνοντας την προσωπική της ζωή, διαγκωνιζόμενοι για μια θέση πλάι της -ή απέναντί της. Χρειάστηκε χρόνο και σιδηρά πυγμή, και δυσαρέστησε πολλούς έντιμους και αξιόλογους ανθρώπους, πολλούς από αυτούς πολύ πιο κατηρτισμένους ιδεολογικά και πολιτικά από αυτήν. Αυτό που πρέπει να της αναγνωρίσουμε είναι η συνέπεια την οποίαν επέδειξε στο να το κάνει “her way”. Στα δέκα μόλις χρόνια της πορείας της στο τιμόνι του κόμματος, η κα Λεπέν απέκτησε αυτό το αποτελεσματικό μείγμα μιας δυναμικής και κάπως «μονοκόμματης», αλλά όχι «ξινής» γυναίκας, η οποία όταν το θελήσει μπορεί να γίνει φιλική έως και να ενδιαφερθεί πραγματικά.

Σήμερα, χτυπάει πλάτες, παίρνει αγκαλιές, κρατάει χέρια, βγάζει selfies, «χαϊδεύει» το κοινό της όπως χαϊδεύει τις αγαπημένες της γάτες. «Σιγά μην βγάλουμε την Πρόεδρο των γατιών», έγραψε ο ικανός ιδεολογικοπολιτικά αλλά πικρός επικοινωνιακά γνωστός μου.

«Ζητάμε από τις εξουσίες να μας προστατεύσουν, όπως ζητάμε από μια μαμά να μας κανακέψει», λέει σε πρόσφατη συνέντευξή του το τρομερό παιδί της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας, και διεισδυτικός παρατηρητής της ανθρώπινης ψυχής, Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέ.

Η Μαρίν Λεπέν έγινε αυτό που οι ψηφοφόροι της χρειάζονται: Μια Μητέρα του Έθνους η οποία ξέρει τι να κάνει για να γίνουν όλα καλά, όπως πρέπει να είναι. Τα μπλε κοστούμια της, τα ναυτικά της πανωφόρια -υπενθύμιση της οικογενειακής καταγωγής από ένα ψαροχώρι της Βρετάνης-, και τα μέχρι τον αστράγαλο μποτάκια της, πρέπει να τα φοράει με κλειστά μάτια. Είναι η στολή της, που της δίνει τον χώρο να αφοσιωθεί στο έργο της, αφήνοντας να φανεί η προσωπικότητά της.

Θα γίνει η Mαριόν Aν Περίν, για συντομία Mαρίν, η πρώτη γυναίκα στο ύπατο αξίωμα της Γαλλίας, η Ζαν ντ’ Αρκ των πατριωτών οι οποίοι καρτερούν την ανάσταση την τελευταία πεντηκονταετία; Η ίδια δηλώνει ώριμη και έτοιμη, και υπάρχουν και άλλοι που πιστεύουν ότι μπορεί.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίον η κα Λεπέν μπορεί να νικήσει, είναι ο κύριος αντίπαλός της.

Ο Εμμανουέλ Μακρόν είναι Μακρονοκεντρικός. Ένας επίδοξος Βασιλιάς Ήλιος με ένα σύνδρομο ανωτερότητος το οποίο του έχει προσδώσει το παρανόμι «Ζουπιτέρ» (ο Δίας) .

Ο Μακρόν επέλεξε (ή επελέγη γι’ αυτόν) ως κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής του εκστρατείας ένα λογοπαίγνιο με το όνομά του, μεταφέροντας στην Γαλλική το όνομά του. Εμμανουήλ στην Εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «Ο Θεός μεθ’ ημών». Οπερ εγένετο «Ο Εμμανουέλ Μακρόν μαζί σας». Ο “σωτήρας” από κάθε νόσο και κάθε πολεμική επιβουλή.

Με τις αποκαλύψεις των σκανδάλων να διαδέχονται η μία την άλλη, από την ανακαίνιση των διαμερισμάτων του στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ύψους 1 εκατομμυρίου ευρώ και, κυρίως με τις εταιρείες συμβούλων τις οποίες είχε προσλάβει η Γαλλική Προεδρία, ωσάν οι υψηλών προδιαγραφών απόφοιτοι της ΕΝΑ να μην έφθαναν, ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει ακολουθήσει μια μάλλον αμυντική τακτική, παρουσιάζοντας ένα προσεγμένο προφίλ πολεμικού ηγέτη, ενίοτε αξύριστου, σε πόζα Κέννεντυ, με χακί κοντομάνικο τισέρτ. Έργο και αυτό των συμβούλων του.  Ίσως μάλιστα οι ίδιοι σύμβουλοι να έχουν βάλει το χεράκι τους στο προφίλ και άλλων ηγετών οι οποίοι εμφανίστηκαν ή εμφανίζονται αξύριστοι και με χακί κοντομάνικο. Ο βομβαρδισμός της κοινής γνώμης, σε αυτήν την φάση της παγκόσμιας αποσταθεροποίησης, πρέπει να είναι συγχρονισμένος και, διεθνείς εταιρείες όπως η McKinsey και η Cap Gemini,  έχουν την εμπειρία η οποία εκτείνεται από την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία και την εξ ουρανών καταμέτρηση στις …πισίνες των πολιτών.

Ο απερχόμενος Πρόεδρος  αρνήθηκε να πάει σε προεκλογικά debate, περιφρονώντας την διαδικασία και τους συνυποψηφίους του, γεγονός το οποίο ενοχλεί αλλά δεν εκπλήσσει. Μνημείο της Sine Nobilitas Μακρονίας θα μείνει το «Θα σπάσω τα νεύρα των ανεμβολίαστων” που ξεστόμισε σε ένα από τα πολλά διαγγέλματά του, τον Ιανουάριο του 2022. Τελικά, τους τα έσπασε, και όχι μόνο των ανεμβολίαστων. Πόσων ακριβώς, και πόσο, θα φανεί τις δυο επόμενες Κυριακές.

Η πιο πρόσφατη καταστροφική στιγμή αυτής της προεκλογικής εκστρατείας για τον Μακρόν, μπορεί να αποδειχθεί μια παρατήρηση που έκανε κατά την διάρκεια μιας μικρής περιοδείας του στην δυτική Γαλλία, όταν ρωτήθηκε τι πιστεύει για έναν ντόπιο αγρότη ο οποίος είχε πυροβολήσει και σκοτώσει έναν από μια συμμορία τεσσάρων διαρρηκτών οι οποίοι είχαν εισβάλει στην ιδιοκτησία του. Ο αγρότης διώκεται για ανθρωποκτονία αν και ισχυρίστηκε ότι ήταν αυτοάμυνα, και ότι προστάτευε την τρίχρονη κόρη του. Ο Μακρόν τάχθηκε αναφανδόν στο πλευρό του νεκρού, δηλώνοντας ότι είναι “ενάντια στην αυτοάμυνα”, και προσθέτοντας: “Είμαστε ένα συνταγματικό κράτος. Υπάρχουν κανόνες, αλλιώς θα γίνουμε Άγρια Δύση”.

Ήταν μια λογική απάντηση από τον Μακρόν, και καταστροφική συνάμα, αφού αποκάλυψε πόσο αποκομμένος είναι από τον μέσο ψηφοφόρο. Για τους «καθημερινούς» Γάλλους, η Γαλλία είναι ήδη η Άγρια Δύση. Το βίαιο έγκλημα είναι μόνιμο πρόβλημα και οι άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση από την κάθε λογής βία και ανομία γύρω τους.

Όλα αυτά έκαναν τον μυστικοσύμβουλο των Γάλλων Προέδρων, Ζακ Ατταλί, να συγγράψει ένα πονηρά απλοϊκό άρθρο στο οποίο επιχειρεί πατερναλιστικά να “δώσει γραμμή” στους ψηφοφόρους, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:

«Αποφύγετε να παρασυρθείτε από μια συναισθηματική αντίδραση».

«Μην αφήσετε τον εαυτό σας να επηρεαστεί από την φυσική τάση του καθενός μας να μισεί όλους εκείνους που ασκούν οποιαδήποτε εξουσία και τους οποίους μας αρέσει, στην ουσία, να κατηγορούμε για αλαζονεία».

«Η εξάσκηση στα αγγλικά έχει γίνει επίσης απολύτως απαραίτητη, έστω και μόνο για την ανάγνωση πολύ σημαντικών εγγράφων, χωρίς να εξαρτάται από μετάφραση».

«Θέλετε σύμμαχο του Κρεμλίνου ή όχι; Νοσταλγό ενός Τραμπ ή όχι;»

και

«Από την πλευρά μου, πιστεύω ότι τίποτα δεν θα ήταν χειρότερο από αυτό που θα άνοιγε τον δρόμο για την εκλογή της Μαρίν Λεπέν. Θα είναι μια καταστροφή όχι μόνο για εμάς, αλλά και για την Ευρώπη, της οποίας η νέα δύναμη θα σταματήσει την πρόοδο, για τον κόσμο, του οποίου η κλιματική δράση θα επιβραδυνθεί περαιτέρω. Και επίσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την Αφρική και για τόσες άλλες διαστάσεις».

Προς τι το έλλογο παραλήρημα Ατταλί;

Επειδή το  “Οτιδήποτε εκτός από Μακρόν” ( #ToutSaufMacron) δημιουργεί ρεύμα στα ΜΚΔ, κυριαρχώντας  μεταξύ των πάσης φύσεως αντιφρονούντων.

Πόσο κινδυνεύει η Λεπέν;

Δυο είναι οι υπονομευτές ενός Λεπενικού θριάμβου.

Ο ένας είναι η αποχή. Γι’ αυτό και το άλλο σύνθημα το οποίο διακινείται μεταξύ των αντιπάλων της «Μακρονίας» είναι το «Ψηφίστε!» (#votez).

Το κοινό και εν δυνάμει ψηφοφόροι της κυρίας Λεπέν είναι αυτοί ακριβώς οι οποίοι συνήθως απέχουν, επειδή πιστεύουν ότι τίποτε δεν θα αλλάξει προς το καλύτερο γι’ αυτούς. Είναι οι μικρομεσαίοι αυτόχθονες οι οποίοι έχουν δει τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται και τις γειτονιές τους να υποβαθμίζονται, είναι οι καταθλιπτικοί κάτοικοι των ενδοπόλεων οι οποίοι δεν έχουν πού να πάνε, είναι οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, οι νοικοκυραίοι της επαρχίας, οι ξεχασμένοι και περιφρονημένοι από τις ελίτ. Είναι οι ίδιοι ψηφοφόροι οι οποίοι κινητοποιήθηκαν και έδωσαν την νίκη στον Ντόναλντ Τραμπ.

Ο άλλος είναι η ακροδεξιά.

Ο εμφύλιος ενδοπαραταξιακός πόλεμος είναι αδυσώπητος και όχι μόνο στην Γαλλία, αλλά εκεί μπορεί να κρίνει το αποτέλεσμα σε μιαν κομβική ιστορική στιγμή, και να σηκώσει στα πόδια της ή να καταβαραθρώσει την Γαλλία και μαζί της την Ευρώπη. Εάν κινδυνεύει η Λεπέν από κάποιους, είναι από τους δικαίως ή αδίκως, δεν έχει σημασία τώρα, πεισμωμένους επί προσωπικού, χολωμένους ακροδεξιούς οι οποίοι θα προτιμούσαν να δουν τον Μακρόν στην εξουσία γιατί «όσο χειρότερα πηγαίνουν τα πράγματα, τόσο καλύτερα για μας». Είδαμε πού οδήγησε αυτό το τσιτάτο τους Έλληνες ομοϊδεάτες τους. Ως πού θα φθάσουν; Θα ψηφίσουν άραγε Μακρόν στον δεύτερο γύρο ή θα απόσχουν; Θα εξακολουθήσουν να κοιτούν το δέντρο χάνοντας το δάσος ή θα επικρατήσει η λογική και θα στρωθούν σε σοβαρή δουλειά την επόμενη πενταετία, καθώς μια Προεδρία Λεπέν θα άνοιγε τον δρόμο σε στελέχη να ριζωθούν στις τοπικές κοινωνίες χωρίς να κινδυνεύουν από τις μονομερείς καθεστωτικές απαγορεύσεις;

Θεωρίες συνωμοσίας

Γνωρίζοντας τους κανόνες του παιχνιδιού της φαμίλιας Λεπέν, την οποίαν αποκαλούν το «Ντάλας» της Γαλλίας (από την παλιά αμερικανική σειρά), κάποιοι τολμούν να σκεφτούν πως η κίνηση Ζεμούρ, ενός δημόσιου απολογητή του Εθνικού Συναγερμού, και η αιφνίδια συμμετοχή του στις εκλογές, ήταν στην πραγματικότητα μια εθνικής κλίμακας δημοσκόπηση.

Επέτρεψε να εκδηλωθεί ανοιχτά η αντιμαρινική δυναμική, ζύγισε πρόσωπα και προσωπικότητες, και την μέτρησε σε μια επίσημη πανεθνική δημοσκόπηση. Και το μήνυμα είναι, “είστε το 8%, μπορείτε να εκλέξετε εκπροσώπους στις βουλευτικές εκλογές, αλλά τις αποφάσεις τις παίρνει η Προεδρία, και Πρόεδρο δεν μπορείτε από μόνοι σας και με αυτά τα συνθήματα να εκλέξετε”.

Επιπλέον, η κίνηση Ζεμούρ συσπείρωσε τους διασπασμένους και δυσαρεστημένους εναντίον της Μαρίν Λεπέν. Έριξε γέφυρα για να επανέλθει στην πολιτική η πολύ έγκυος Μαριόν Μαρεσάλ, επανέφερε μια ακροδεξιά και ακραία ρητορική στα αυτιά της κοινής γνώμης, χωρίς να την χρεώνει στην κα Λεπέν, και, την κρίσιμη ώρα θα στηρίξει, εφόσον την πρώτη Κυριακή επιτευχθεί ένα κοντινό αποτέλεσμα, την υποψηφιότητα της Ματριάρχου την οποία ζητά, χρειάζεται και μπορεί να κάνουν δεκτή η εποχή και οι πολίτες

Αν πράγματι έχουν έτσι τα πράγματα, τότε είναι πιθανόν οι περισσότερες ψήφοι του Ζεμούρ να κατευθυνθούν προς την κα Λεπέν. Αυτό θα σημαίνει ότι τα βαρίδια καλώς έφυγαν, πολώνοντας εσωτερικά τον χώρο ο οποίος σε διαφορετική περίπτωση θα διαμελιζόταν μεταξύ των διαφόρων μικρών κομμάτων χωρίς ελπίδα κυβερνησιμότητος, και θα άφηνε ανεξέλεγκτη την ψήφο, η οποία πλέον μπορεί να κατευθυνθεί en block στην κα Λεπέν.

Με την ματιά στον Β Γύρο

Οι ψηφοφόροι του εμπειρότατου Ζαν Λυκ Μελανσόν ο οποίος έκανε επίσης μια πολύ καλή εκστρατεία και πλασάρεται τρίτος, θα είναι αυτοί οι οποίοι θα βαρύνουν την ζυγαριά στον δεύτερο γύρο. Θα απόσχουν; Θα ψηφίσουν αντισυστημικά και με την ιδεολογία, όπως υποτίθεται ότι κάνουν οι Αριστεροί; Είναι ο Μακρόν των τραπεζιτών και της επιτηδευμένης μπουρζουαζίας ο πλησιέστερος σε αυτήν; Θα επικρατήσει το αντεθνικό σύνδρομο της Αριστεράς; Η ταύτιση Λεπέν-Πούτιν η οποία θα είναι πιθανότατα η στρατηγική Μακρόν στο μεσοδιάστημα (μαζί με την αυτοπροβολή του ως πολεμικού ηγέτη) θα λειτουργήσει μήπως υπέρ της Μαρίν Λεπέν;  Και πώς θα το χειριστούν η ίδια και το επιτελείο της;

Το πολιτικό παιχνίδι είναι βρώμικο. Έχει τακτική, συναλλαγές, υποχωρήσεις, στρατηγική. Όποιος αναζητά “το ωραίο, το μεγάλο και το αληθινό”, το αναζητά σε λάθος πεδίο.

Η Μαρίν Λεπέν κάνει μια εξαιρετική εκστρατεία. Βεβαίως δεν είναι μια εκστρατεία για αυτούς που αναζητούν κάτι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους, με ρητορική περί ευρωπαϊκής ταυτότητας, και υποσχέσεις εξόδου της Γαλλίας από την ΕΕ. Εάν κοιτάξουμε με ρεαλισμό σε ποια πλαίσια μπορεί να κινηθεί κανείς στο καθεστώς όπως αυτό έχει εξελιχθεί, με την σταδιακή εξαφάνιση της ελευθερίας του λόγου, από την απαξιωτική συνθηματολογία κατά της διαφορετικής άποψης, μέχρι την καθιέρωση εγκλημάτων σκέψης, αντιλαμβάνεται (ίσως…) κανείς ότι η Μαρίν Λεπέν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει και το κάνει καλά. Επιπλέον, χτυπάει πλάτες, χαϊδεύει γιαγιάδες και παιδάκια, οπωσδήποτε βρίσκεται με άνεση στο στοιχείο της γατομαμάς του Γαλλικού λαού. Ο ρόλος της πάει γάντι και, για να είμαστε δίκαιοι, έχει παλέψει πολύ για αυτόν.

Είναι διαβασμένη, ξέρει τα προβλήματα, ξέρει να απαντήσει, ξέρει να πάρει την συζήτηση από το πεδίο των τραπεζιτών πολεμάρχων και να το πάει στην αγοραστική δύναμη και το καταβαραθρούμενο επίπεδο ζωής, το καμάρι και την περηφάνεια των Γάλλων, που τους τα έχουν στερήσει. Ξέρει ακόμη από πολιτική και “οργώνει” την Γαλλία επί χρόνια ώστε να γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει και απασχολεί τους Γάλλους.

Η Γαλλία είναι η χώρα η οποία οδηγεί τις πολιτικές εξελίξεις. Είναι η Γαλλική Επανάσταση η οποία επηρέασε την σκέψη και το συναίσθημα των διανοουμένων του 19ου αιώνα, και το κύμμα συμπάθειας υπέρ των εθνικών επαναστάσεων, της Ελληνικής συμπεριλαμβανομένης, σε έναν κόσμο ο οποίος χωριζόταν τότε ακόμα σε αυτοκρατορίες. Είναι ο Φρανσουά Μιτεράν ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι και ο Μακρόν ο οποίος έσπρωξε στην εξουσία τους Κουλιστές. Η δύσκολη αλλά για πρώτη φορά πιθανή εκλογή της Μαρίν Λεπέν ως Προέδρου της Γαλλίας, σε μια χώρα πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα δημιουργήσει μια νέα δυναμική για το πολιτικό παιχνίδι, νέες ευρωπαϊκές και διεθνείς ισορροπίες και ισχυρή προοπτική για την αναγέννηση της Ευρωπαϊκής ηπείρου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star