Αρχαίοι, νέοι κι αυριανοί νεκροί

Ο πλανήτης γιορτάζει το Χαλοουίν όπως οι Κινέζοι πήραν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Οι Σκρουτζ της κοινωνίας θα διαμαρτύρονται για τον καταναλωτισμό, μπουκώνοντας κρυφά από τις γυναίκες και τους φίλους τους την εγωιστική κοιλιά τους. Η μιζέρια είναι μοναχική, αλλά πάντα ζητά συντροφιά για να ξαπλωθεί, σαν την φθίση.

Είναι αυτή η γιορτή, ανάμεσα στο Καλοκαίρι και σοτν Χειμώνα, μια αφορμή για διασκέδαση και μοίρασμα. Ειδικά σε καιρούς άφιλους και ξένους, είναι φυσικό οι άνθρωποι να ζητούν πανδοχείο να ξαποστάσουν και γιορτή για να γιορτάσουν. Οι θρησκείες, συστήματα κοινωνικοπολιτικά και διοικητικά για την τιθάσευση των πληθυσμών, συγκλίνουν σε μια απευκταία τελευταία λύση που ξεπερνά τις νομικίστικες ρήτρες, τις περιχαρακώσεις και τους διαχωρισμούς: τον Χριστιανισμό, την μοναδική υπερφυλετική θρησκεία.

Μπορεί οι πρώτοι πιστοί να ήσαν εκδικητικοί και βίαιοι, πρόθυμοι να ισοπεδώσουν το παλιό για να μπήξουν το καινούριο σαν τον σταυρό του Ιησού, ένα ακόμη σύμβολο της φαλλικής υπεροχής πάνω στην γη, η Γη όμως ήξερε, όπως πάντα, το μέλλον, και το υπέμεινε υπομονετικά. Χρειάστηκαν μερικές εκατοντάδες χρόνια, σπόροι ρυζιού στην βαθιά της αγκαλιά, για να ξαναφυτρώσουν από τα σπλάχνα της οι πρόγονοι και να διδάξουν πως ο κόσμος δεν κόβεται με το μαχαίρι, πως δεν υπάρχει πριν και μετά, κι όλοι οι τεχνητοί διαχωρισμοί που επιβάλλουν τα πεπερασμένα μυαλουδάκια των ανθρώπων δεν είναι παρά φαντάσματα.

Φαντάσματα.

Στην 1η Νοεμβρίου συνωστίζονται όλοι οι Αγιοι στους οποίους εναπόθεσε τις ελπίδες του το ανθρώπινο είδος:

Γιατροί που δεν χρηματίζονται, οι Αγιοι Ανάργυροι, δωρεάν έλαβαν και δωρεάν δίνουν, άγιοι της εποχής μας που όλα κι όλοι υποτάσσονται στο χρυσίο.

Γιορτάζεται ακόμη ο Αγιος Δαυίδ της Εύβοιας, που το μοναστήρι του σώθηκε θαυματουργικά το καλοκαίρι επειδή οι πιστοί το ζήτησαν, κάνοντας αρχέγονες σπείρες γύρω του για να κρατήσουν μακριά του την φωτιά.

Φωτιά.

Η μνήμη των Αγίων Πάντων, η All Saints ή Toussaint, πρωτοεμφανίστηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να τιμηθούν οι σαδιστικά θανατωμένοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά που δεν συμφωνούσαν με το μπάλαλο θρησκευτικό αφήγημα της θεοποίησης των αυτοκρατόρων στα χρόνια της Ρωμαϊκής παραφοράς. Επί πάπα Γρηγορίου Γ’ τον 8ο αιώνα, όσα οστά βρέθηκαν συγκεντρώθηκαν στην βασιλική του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη, κι ορίστηκε να τιμούνται την 1η Νοεμβρίου.

Στην μνήμη αυτών των παλιών, προστίθενται οι παλιότεροι. Δεν υπάρχει λόγος να γίνονται σήμερα ανθρωποθυσίες από κακότεχνους μιμητές του μακρινού παρελθόντος. Εδώ και μερικές εκατοντάδες χρόνια τα θεία περιφρόνησαν τους κάποτε ομοτράπεζους θνητούς και δεν απαιτούν για να εξευμενιστούν στια αψάδες τους, παρά αμνούς, ψωμί και κρασί. Γύρω κι απάνω από φωτιές, οι Κέλτες που κάποτε απλώθηκαν πάνω στην ευρωπαϊκή ήπειρο με την παιδιάστικη αισιοδοξία τους, απότοκη της βαθιάς νοσταλγικής μελαγχολίας που φέρνει η γνώση, γιορτάζουν την νύχτα της 31ης Οκτωβρίου προς την 1η Νοεμβρίου τους νεκρούς τους και επικοινωνούν με τα πνεύματά τους.

Καπιταλισμός

Οταν οι Ιρλανδοί μετοίκησαν μαζικά στην άλλη ακτή του Ατλαντικού, πήραν μαζί τους τα έθιμά τους και τους προγόνους τους να πρασινίσουν την έρημο με το τριφύλλι της ζωής. Οι Κελτο-Ιρλανδικές παραδόσεις συναντήθηκαν με τον καπιταλισμό και την ανάγκη ομογενοποίησης της πολυφυλετικής νέας χώρας, και γέννησαντην Χάλοουίν.

Βλέπετε, σε όλες τις θρησκείες και σε όλες τις φυλές, πάντα θα υπάρχουν πνεύματα και νεκροί, άγιοι συλλογικοί και προσωπικοί, δαίμονες για να ξορκιστούν και χαρακτήρες ελάχιστα κρυμένοι κάτω από τα βλοσυρά βλέμματα σπουδαίων ανδρών, για να βγουν από την ντουλάπα και να ελευθερωθούν στα σκοτάδια την νύχτα της γιορτής.

Χριστιανοί, Παγκάνοι, Καπιταλιστές, ιδού η εορτή σας. Αφετε τους νεκροὺς θάψαι τους εαυτών νεκρούς. Διδάξτε πώς να σας τιμούν και να ξεκουράζουν το ανεμοδαρμένο, κατακαμμένο πνεύμα σας, πριν γίνετε κι εσείς πνεύμα που περιμένει να χαρεί, να τρομάξει και να μπουκωθεί ζαχαρωτά στην τελευταία πυρά του Φθινοπώρου, πριν πέσει απάνω σας το σάββανο του Χειμώνα.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ