Δημογραφικό μέρος Β’: Η Δύση

Είναι ζήτημα ζωής: Ένα μεγάλο ΟΧΙ στη χημική βιομηχανία

Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που μειώνονται δραματικά, με την αυθυποβολή του μεγαλείου (στην Αγγλία είναι γνωστή η φράση «too posh to push» για τις καθωσπρέπει Αγγλίδες, αλλά και οι ξένοιαστοι καβαλάρηδες δεν πάνε πίσω) και την αποφυγή γεννήσεων, δηλαδή την απόλυτη ύβρη, την άρνηση συνέχισης της ζωής, το σπάσιμο της δημιουργικής αλυσίδας. Δεν είναι όμως υπεύθυνη μόνο η οικονομική κρίση όπως στην περίπτωση της Ελλάδας και ο επιβεβλημένος τρόπος ζωής.

Ένας πολύ ορατός εχθρός έχει παρεισφρήσει,, ένας εχθρός που διαλαλεί την ευκολία και την ευελιξία της καθημερινότητας, το “τρώω χωρίς να λερώσω τα χέρια μου, χωρίς καν να προσπαθήσω”. Το πλαστικό είναι μια μεταπολεμική μάστιγα η οποία συνοψίζει περίφημα το σκεπτικό της μετά το 1945 εποχής. Με ιστορία ενός και πλέον αιώνα, το πλαστικό προωθήθηκε ως πρωτοποριακή λύση για μια πιο οικονομική ζωή αφού πλέον ένα χάλκινο σκεύος μπορούσε να αντικατασταθεί από δύο πλαστικά.

Προϊόν των χημικών βιομηχανιών της Αγγλίας, όπου πρωτοεμφανίστηκε ως ρεγιόν (συνθετικό «μετάξι»-οι ευφημισμοί είναι αγαπημένα παιχνίδια των διαστρεβλωτών της Φύσης), με δεύτερο τον βακελίτη του Βελγίου, ακολουθήθηκε ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από  το σελοφάν, το σελοτέιπ, το νάιλον, το πλεξιγκλάς και το τεφλόν. Μετά τον Πόλεμο, άλλαξαν την ζωή μας τα νάυλον καλσόν, τα τάπερ, το βινύλιο, οι πλαστικές τσάντες και εσχάτως τα πλαστικά μπουκάλια. Αν το παρατηρήσετε, τα περισσότερα έχουν ένα κοινό: είναι «σαν». Σαν ύφασμα, σαν χαρτί, σαν γυαλί. Δηλαδή, απάτες. Και όπως με όλες τις απάτες, κάποτε έρχεται η ώρα του ταμείου, στην περίπτωση αυτή, με το πιο ακριβό τίμημα, την ίδια την ζωή.

Γιατί, όπως δήλωσε στον βρετανικό Γκάρντιαν (28-3-2021) η Shanna Swan, καθηγήτρια περιβαλλοντικής ιατρικής και δημόσιας υγείας στην Ιατρική Σχολή του Mount Sinai στην Νέα Υόρκη, μέχρι το 2045, δηλαδή σε μόλις 24 χρόνια από σήμερα, τα περισσότερα ζευγάρια στην Δύση είναι πιθανόν να καταφεύγουν αποκλειστικά σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή για να τεκνοποιήσουν.  

Και αυτό γιατί όπως διαπίστωσε ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στους άνδρες της Δύσης έχει υποδιπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια. «Εάν ακολουθήσετε την καμπύλη της μετα-ανάλυσης του 2017 σχετικά με την πτώση του σπέρματος, προβλέπεται ότι έως το 2045 θα έχουμε μέσο αριθμό σπερματοζωαρίων μηδέν», δήλωσε. «Οι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι έχουμε κρίση στην αναπαραγωγική υγεία, αλλά λένε ότι οφείλεται στην καθυστερημένη τεκνοποίηση, στην επιλογή ή στον τρόπο ζωής, ότι δεν μπορεί να είναι χημική. Θέλω οι άνθρωποι να αναγνωρίσουν ότι αυτό είναι δυνατό», λέει η καθηγήτρια Swan. «Δεν λέω ότι δεν εμπλέκονται άλλοι παράγοντες. Αλλά λέω ότι οι χημικές ουσίες παίζουν σημαντικό αιτιώδη ρόλο. Είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη «αιτία», αλλά είναι ένα σύνολο αποδεικτικών στοιχείων. Έχουμε μηχανισμούς, μελέτες σε ζώα και πολλαπλές μελέτες σε ανθρώπους », προσθέτει. «Για να ελαχιστοποιήσετε την έκθεσή σας σε αυτές τις χημικές ουσίες, υπάρχουν μερικά απλά βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε. Οι άνθρωποι σε αναπαραγωγική ηλικία, ειδικά εκείνοι που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη ή είναι έγκυες, πρέπει να γνωρίζουν ότι οτιδήποτε φέρνουν στο σπίτι τους μπορεί να περιέχει αυτές τις χημικές ουσίες”, προειδοποιεί, και συμβουλεύει: «Όποτε είναι δυνατόν, τρώτε μη επεξεργασμένα τρόφιμα – ένα μάτσο καρότα, πατάτες που μαγειρεύετε μόνοι σας – καθώς αυτό θα μειώσει την έκθεση στο πλαστικό. Επίσης, κατά το μαγείρεμα, μην χρησιμοποιείτε Teflon ή οτιδήποτε καλύπτεται με πλαστικό και μην τοποθετείτε πλαστικό στο φούρνο μικροκυμάτων. “

Θέλεις παιδιά; Όχι στα πλαστικά!

Oι φθαλικοί εστέρες οι οποίοι χρησιμοποιούνται για να γίνεται εύκαμπτο το πλαστικό το οποίο χρησιμοποιείται στις συσκευασίες, χαμηλώνουν την τεστοστερόνη στους άνδρες και μειώνουν την λίμπιντο στις γυναίκες, ενώ προκαλούν και τις ολοένα συχνότερες αποβολές και πρόωρες γεννήσεις.

Η διφαινόλη Α (BPA) η οποία χρησιμοποιείται για να σκληραίνει το πλαστικό και χρησιμοποιείται και στα δοχεία της κονσέρβας,  μιμείται τα οιστρογόνα προκαλώντας προβλήματα στην γονιμότητα των γυναικών, μειώνει το σπέρμα των ανδρών και την λίμπιντό τους και προκαλεί προβλήματα στην στύση.

Εντομοκτόνα και επιβραδυντικά φλόγας ευθύνονται επίσης.

Και το πιο τραγικό;

Η ζημιά γίνεται όταν είναι κανείς ακόμη έμβρυο στην μήτρα! Ακολουθεί η επιβάρυνση στην παιδική και εφηβική ηλικία.  Και όλα τα άλλα λειτουργούν αθροιστικά. Ένα θηλυκό έμβρυο που δημιουργείται στην μήτρα αναπτύσσει ωάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει τα δικά του παιδιά. Εάν μεταφέρει την λαθεμένη πληροφορία, τότε το πρόβλημα γίνεται πραγματική, όχι εικονική πανδημία.

Για την καθηγήτρια, αυτή η μείωση της ποιότητας του σπέρματος δεν είναι αναπόφευκτη. “Νομίζω ότι μπορούμε να αλλάξουμε το παλιρροϊκό κύμα. Έχουμε την εφευρετικότητα και τους πόρους για να το κάνουμε. Αλλά χρειαζόμαστε αναγνώριση του προβλήματος και προθυμία να αλλάξουμε “

Και μια ελληνική πρωτοπορία

Πριν από μερικές δεκαετίες ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, ιδρυτής Του Ορθόδοξου Τύπου κατηγορούσε τα χημικά και δη το φθόριο στις οδοντόκρεμες, ως υπεύθυνο για την εκθήλυνση των ανδρών. Τότε αντιμετωπίστηκε ως ένας γραφικός οπισθοδρομικός παπάς.

Τώρα βέβαια που κάποιοι είδαν το φως το αληθινό και ανακάλυψαν το bio μεγάλες εταιρείες που παράγουν οδοντόκρεμες χωρίς φθόριο αλλά με  φυτικά προϊόντα γνωστά για την ευεργετική δράση τους όπως η μαστίχα και ο δυόσμος, και τις προωθούν με αυτό το χαρακτηριστικό, η αποφυγή φθορίου είναι και πάλι «τραβηγμένη» αλλά αποδεκτή ως οικολογική.

Τα πράγματα μοιάζουν δύσκολα γιατί είναι τόσο θεμελιωδώς απλά. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι πήραμε λάθος δρόμο. Και να αλλάξουμε ζωή.

EIΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ