Pax Grecana #10

Στην 10η εκπομπή της Pax Grecana θα σκεφτούμε μαζί τι είναι οι επαναστάσεις, τι πέτυχαν, ποιοι είναι αυτοί που ζητούν από τον λαό να επαναστατήσει, και γιατί.

Ζαν Ρασπάιγ (1925-2020)-Ο «προφήτης» έφυγε. Η προφητεία μένει.

Ο Ρασπάιγ τον Οκτώβριο του 2005. (Photo credit: Stéphane de Sakutin / AFP)

Διάβασα την τελευταία μεγάλη συνέντευξή του τον περασμένο Σεπτέμβριο. Είχε τίτλο «Είμαι ένα παιδί». Μα πράγματι αυτός ο εξερευνητής, δημοσιογράφος, συγγραφέας και ποιητής (“μου φαίνεται πιο φυσικό να είσαι ποιητής από το να μην είσαι”), είναι ένα παιδί που πέταξε προς τον Δημιουργό του μερικές μέρες πριν τα ενενηκοστά πέμπτα γενέθλιά του, με τα χέρια ανοιχτά στον κόσμο, με το βαθύ μπλε βλέμμα του να καθρεφτίζει τον εύστροφο νου του ταξιδευτή που διηγήθηκε μέσα στα δεκάδες βιβλία του ιστορίες στις οποίες μόνο ένας Ιούλιος Βερν θα μπορούσε να τον συναγωνιστεί-μόνο που οι δικές του ήσαν ουτοπικές αλήθειες…

Ανάμεσά τους το εμβληματικό «Στρατόπεδο των Αγίων» (1973), το οποίο καθ’ ομολογίαν τους επηρέασε την πολιτική σκέψη του Ρόναλντ Ρέιγκαν και του Στηβ Μπάνον, το βιβλίο που προφήτεψε την βύθιση του Λευκού κόσμου από ορδές μεταναστών, και την οποία τοποθετούσε στο 2050.  Σε αυτό διηγείται την οδύσσεια εκατομμυρίων Ινδών μεταναστών, που ξεκίνησαν με έναν αυτοσχέδιο στόλο ο οποίος τους μετέφερε στις ακτές της Προβηγκίας. Οι «εισβολείς», που περιγράφονται ως μια βρώμικη και θανατηφόρα μάζα, κατέκλυσαν, στο μυθιστόρημα, το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης μέσα σε λίγους μήνες, επιβάλλοντας έναν -αντίστροφο- ταπεινωτικό αποικισμό στους Ευρωπαίους.

“Ο Ρασπάιγ” , γράφει στον επικήδειο η αριστερή Λιμπερασιόν, “δεν κρύβει από τον αναγνώστη κανένα από τα εξευτελιστικά βασανιστήρια που προκαλούνται στους λευκούς. Είναι αλήθεια ότι τους καθιστά αρχιτέκτονες του δικού τους τέλους, περιγράφοντας τις διαδοχικές προδοσίες των ηθικών, πνευματικών, πολιτικών και στρατιωτικών ελίτ. Οι τελευταίοι, κλείνουν τα μάτια στο όνομα ενός ανόητου ανθρωπισμού, απέναντι σε αυτό που αποδεικνύεται μια αυθεντική εισβολή. «Θα πεθάνουμε αργά, ροκανισμένοι από τα μέσα, από εκατομμύρια μικρόβια που εισέρχονται στο σώμα μας», καταλήγει ο αφηγητής του μυθιστορήματος”.

Να είχε δίκιο ο Ρασπάιγ; Να είναι το μόνο “λάθος” της “προφητείας” τα τριάντα χρόνια που ήρθαν πιο γρήγορα “τα μικρόβια”;

Η απήχηση του έργου του και μαζί η αξιοπρέπεια και η δύναμη της πεποίθησής του ήταν τέτοιες που η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε για το σύνολο του έργου του (2003), και προτάθηκε για μια θέση στο κονκλάβιο των Γάλλων “Αθανάτων” το 2000. Συγκέντρωσε την πλειοψηφία, αλλά όχι την απόλυτη, παρά εννέα ψήφους.

Ο Ζαν Ρασπάιγ έλεγε πως γεννήθηκε στα 23 του, όταν άρχισε να ταξιδεύει. Ταξίδεψε επί είκοσι και πλέον χρόνια σε αναζήτηση πληθυσμών που απειλούνταν με εξαφάνιση από τον μοντερνισμό. Λίμνη Τιτικάκα, Μακάο, Αντίλες, Γη του Πυρός. Επικεφαλής εξερευνητικών εκστρατειών στην Αλάσκα (1950-1952) και στην γη των Ινκας (1954) αναζητώντας τους ημίθεους Ουρου , γνώρισε τους “λευκούς” Αϊνού στην Ιαπωνία. Ανακηρύχθηκε Πρόξενος στο Βασίλειο της Αραουκανίας και Παταγονίας, ένα εφήμερο (αν και ως σήμερα φιλονικούμενο) βασίλειο του 19ου αιώνα, μεταξύ Χιλής και Αργεντινής, με σκοπό να υπερασπιστεί την επιβίωση των ιθαγενών Μαπούτσι. Οταν, το 1981, το “Εγώ ο Αντουάν ντε Τουρέν, βασιλιάς της Παταγονίας” τιμάται με το λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, χιλιάδες αναγνώστες του γράφουν και του ζητούν να τους εντάξει στο βασίλειό του. “Ο πρόξενος της Παταγονίας είναι νεκρός, ζήτω ο πρόξενος!”, κλείνει διθυραμβικά τον επικήδειο η συντηρητική Φιγκαρό.

Ο παραδοσιακός Καθολικισμός του Ρασπάιγ (φορούσε γραβάτες με τον Κρίνο, σύμβολο των Γάλλων βασιλέων) απετέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλά από τα “ουτοπικά” του έργα, στα οποία οι ιδεολογίες του κομμουνισμού και του φιλελευθερισμού αποτυγχάνουν, και αποκαθίσταται η Καθολική μοναρχία. Στο μυθιστόρημά του “Σάιρ” (1990), ένας νέος Γάλλος βασιλιάς, ο Φιλίπ Φαραμόν ντε Μπουρμπόν, απευθείας απόγονος των Βουρβόνων, στέφεται στην Ρεμς (παραδοσιακή εστία των βασιλέων της Γαλλίας), τον Φεβρουάριο του 1999.

Να είχε δίκιο ο Ρασπάιγ; Να είναι το μόνο “λάθος” της προφητείας το έτος της στέψης;

Υπερήφανος, πεισματάρης, οικολόγος, πιστός Καθολικός και υποστηρικτής της Μοναρχίας, δήλωνε στην συνέντευξη του περασμένου Σεπτεμβρίου πως “Παραμένω πεπεισμένος από τότε που ήμουν παιδί ότι υπάρχει μια σημαντική ιερότητα μέσα στο ανθρώπινο είδος, κάτι θεϊκό, μια σπίθα ιερή».

Την περασμένη Παρασκευή ζήτησε και έλαβε την τελευταία Θεία Κοινωνία στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Πώς θα μπορούσα να κλείσω καλύτερα αυτή την αναφορά στον ταξιδευτή, από μια δική του φράση που με άφησε κάποτε αποσβολωμένη, κι ακόμη την τριγυρίζω σαν βότσαλο στο χέρι κι όλο την λιαίνω.

Είναι από το πρώτο βιβλίο του Ρασπάιγ που διάβασα, το «Hurrah Zara!» (1998). Μου πήρε ένα ολόκληρο καλοκαίρι. Στην αρχή το βρήκα άβολο, όχι μόνο γιατί ήταν ογκώδες αλλά και γιατί ο Ρασπάιγ έχει χτίσει ένα ολόκληρο σύμπαν οικογενειών και ονομάτων, τα οποία έπρεπε κανείς να θυμάται για να παρακολουθήσει την δράση. Οι διηγήσεις του είναι σαν την άγνωστη θάλασσα. Στην αρχή το σκέφτεσαι να βουτήξεις, μα αν μπεις δεν σου κάνει καρδιά να βγεις. Γράφει :

 “Το οικόσημο της οικογένειάς μας αποτελείται από μια δέσμη χρυσών λογχών που συνοδεύεται από το ρητό ” Είμαι πρώτα τα δικά μου βήματα”.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Pax Grecana #9

POST UTUBE

Να είμαστε προτάσεις και όχι απλά διαμαρτυρία. Μπορούμε;

Εγώ λέω πως μπορούμε. Και δεν το λέω μόνο εγώ. Ο Ιαπωνικός κώδικας των σαμουράι Bushido, λέει πως «Η μόνη λύση για κακούς και βίαιους ανθρώπους είναι οι καλοί άνθρωποι που είναι πιο ικανοί στη βία».

Με τα μάτια στον στόχο: O Ιλον Μασκ και οι νέοι γενναίοι

 

SPACE X 2020
Credit: John Raoux / Associated Press / NYT

Κοιτάξτε τους καλά. Είναι δυο γενναίοι άνδρες.  Σε μια εποχή χλιαρής ουδετερότητας και ακραίας βίας, ο Ντάγκλας Χούρλι, 53 ετών, αριστερά, και ο Ρόμπερτ Μπέχενκεν, 49 ετών, αστροναύτες της NASA, χαιρετούν καθώς φθάνουν έτοιμοι για την εκτόξευση στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα το Σάββατο, 30 Μαίου 2020.

Δεν ετοιμάζονται να επιβιβαστούν σε ένα από τα διαστημόπλοια της NASA, άλλωστε τα φτερά των Αμερικανών είχαν κατεβεί από το 2003 με την τραγωδία του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια, αλλά σε μια ιδιωτικής κατσκευής άκατο, την Crew Dragon, η πτήση της οποίας είχε αποτύχει οικτρά (χωρίς προσωπικό) δυο φορές, η τελευταία στις 19 Ιανουαρίου του 2020.

EY-0of9XkAIrui1
Ο Xούρλυ, η γυναίκα του, Κάρεν Νάιμπεργκ, βετεράνος αστροναύτης η ίδια, και ο γιος τους, πριν την εκτόξευση του spaceX Crew Dragon.

EZboeZ6XkAIghfs
“Μπράβο , μπαμπά!”

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος που ένας ιδιωτικός πύραυλος θα μεταφέρει αστρονάυτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό που βρίσκεται χονδρικά, μεταξύ Βόρειας Κίνας και Μογγολίας. Στον ΔΔΣ συμμετέχουν οι ΗΠΑ (NASA),  Ρωσσία (Roscosmos), Ιαπωνία (JAXA), Ευρώπη (ESA) και Καναδάς  (CSA).

Η πρώτη ιδιωτική διαστημική διαδρομή είναι και η πρώτη επανδρωμένη πτήση για το διάστημα από τις ΗΠΑ εδώ και εννέα χρόνια.

space x- 2020
Photo credit: NASA

Την ίδια πάνω κάτω εποχή, που το φιλόδοξο αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα έχανε την γη κάτω από τα πόδια του, ένας “τρελός επιστήμονας” , μηχανικός, εφευρέτης και επιχειρηματίας από την Νότιο Αφρική, ο Ίλον Μασκ, αποφάσιζε πως θέλει να ασχοληθεί ενεργά με την εξερεύνηση του διαστήματος και δη του πλανήτη Αρη. Το όνειρο υλοποιήθηκε βήμα-βήμα, ξεκινώντας από το μακρυνό 2001, περνώντας στην κατασκευή μη επανδρωμένων πυραύλων που μετέφεραν τεχνολογικό υλικό, μέχρι την πτήση που ξεκίνησε πριν λίγες μέρες.

Δεν ήταν εύκολο. Ομως ο Μασκ επέμεινε. Πήγε στην Ρωσία, επιχείρησε να αγοράσει τεχνολογία, εν τέλει αποφάσισε να προχωρήσει μόνος του, η επιμονή του έφερε κοντά του και τους Ρώσους και την NASA, γιατί έτσι συμβαίνει με τους ηγέτες, ενώνουν τα πλέον αντιφατικά όταν εμπνέει εμπιστοσύνη η ηγεσία τους.

musk space x
Ο Ιλον Μασκ πανηγυρίζει την επιτυχή εκτόξευση-μια νίκη για την οποία αψήφισε πολλά εμπόδια και κοροϊδίες τον ΜΜΕ

Trump=Space x
Παρών ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Photo credit: Alex Brandon / AP / Shutterstock

Ο πύραυλος Falcon 9 μεταφέρει εκτός των άλλων και την σειρά έργων τέχνης με τίτλο “Ανθρώπινο Είδος” του Τριστάν Ιτον. Ο Ιτον είναι ένας “καλλιτέχνης του δρόμου” από το Λος Αντζελες.

Eaton Human Kind Space X
Το έργο του Ιτον, Ανθρώπινο είδος Photo credit: Space X

«Ως καλλιτέχνης προσπαθώ να έχω μια μεγαλύτερη θέαση του κόσμου: Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη θέαση του κόσμου μας από ό,τι οι γενναίοι αστροναύτες μας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό», ανέφερε ο αμερικανός καλλιτέχνης στον λογαριασμό του στο Instagram.

Κάθε πλάκα του έργου του, έχει δύο όψεις. Θέλει με αυτό να «αντιπροσωπεύσει την διττότητα του Ανθρωπίνου Είδους, το παρελθόν μας και το μέλλον μας».

Κάθε πλάκα φέρει μια ποικιλία συμβόλων: ένα απλωμένο χέρι, έναν θηλυκό χιμπατζή με το παιδί της, την πυρηνική σχάση,  λουλούδια, ένα σύμβολο της ειρήνης και τα αστέρια και τις λωρίδες της Αστερόεσσας.

Making the Space our home, again!