Γιάννης Τσεκλένης (1937-2020)

 

Μια από τις πρώτες συνεντεύξεις που πήρα για την εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ. Τέσσερεις τηλεφωνικές συνομιλίες που δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ. Η ιστορία της Ελληνικής Βιομηχανίας και το πώς διαλύθηκε από τις Μεταπολιτευτικές παλινωδίες, τις ιδεοληψίες και την ανευθυνότητα των εθνοπατέρων Καραμανλή, Μητσοτάκη και Παπανδρέου και των παρατρεχάμενών τους.

Πρωτύτερα, στάθηκε ο καλός νονός της εφηβικής μου ηλικίας, χωρίς άμαξα αλλά με μια μπλε ποδιά με γιακά Μάο, θήκες για στυλό και ζώνη μιλιταίρ, που σε μεταμόρφωνε σε φασιονίστα της εποχής. Όταν όλες οι ποδιές έμοιαζαν με ρόμπες (πριν ακόμη εφευρεθεί ο όρος φόρεμα-πουκάμισο , ονομαζόταν γαλλιστί σεμιζιέ) η ποδιά μου (είχα και από αυτή που κούμπωνε εμπρός και είχε πικεδένιο λευκό γιακά με δαντέλλα) έμοιαζε το άκρον άωτον της κομψότητος. Η κατάργηση της ποδιάς από το ΠΑΣΟΚ το 1982, στο όνομα της ελευθερίας, σήμανε το τέλος του δημοκρατικού, αξιοκρατικού σχολείου, όπου καθείς κρινόταν για την καθαριότητα, την αυτοπειθαρχία, την συνέπεια και την συγκρότηση, και όχι από τα λεφτά του μπαμπά.

Σήμανε ακόμη οικονομική καταστροφή για έναν ολόκληρο κόσμο που ζούσε από την σχολική ποδιά, και βρέθηκε από την μια στιγμή στην άλλη με τόπια εκατομμυρίων μέτρων υφάσματος μπλε και μπλε γαλάζιου, που δεν θα χρησιμοποιούσε ποτέ. Ψιλά γράμματα για τους μαθητευόμενους στο κεφάλι του κασιδιάρη λαού.

Με την σύντροφο, έμπνευση και μοντέλο του, Έφη Μελά

Ο Γιάννης Τσεκλένης, για αυτόν μιλάμε , το έχετε καταλάβει, ξαναδημιούργησε τον εαυτό του, μετά από την ασθένεια που στοίχισε το ένα του χέρι, και τις επιχειρήσεις του, ρούχων, αξεσουάρ, ειδών σπιτιού, και διακόσμησης,  πολλές φορές. Ήταν ταλαντούχος, πρωτοπόρος, δημιουργικός, με μια υπέροχη χαρά της ζωής και μαζί αυστηρότητα και σοβαρότητα. Οι δημιουργίες του ενέπνευσαν από την αείμνηστη  Σοφία Κοκοσαλάκη ως την Μαίρη Κατράντζου, φορέθηκαν και αγαπήθηκαν σε όλη την υφήλιο την εποχή που η πληροφορία δεν έτρεχε με το ίντερνετ και οι μόδες δημιουργούνταν για να κάνουν τον κόσμο ομορφότερο, όχι ομοιόμορφο.

Η Ελλάδα, από την αρχαιότητα ως το Βυζάντιο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Τσεκλένη. Μετά τα ρούχα και τα αξεσουάρ, θα φτιάξει σπίτια, θα τα διακοσμήσει, θα τους προσδώσει την δική του χαρακτηριστική αντίληψη του διεθνούς ελληνικού στυλ.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης του εμπιστεύθηκε τις στολές της Ολυμπιακής του, μετά τον διάσιμο, ελληνικής καταγωγής Ζαν Ντεσσέ, την Κοκό Σανέλ και τον Πιερ Καρντέν.

Κοινή λογική και άνεση, μια Ελλάδα εξωστρεφής και διεθνής, μια Ελλάδα που μπορεί, αυτή είναι η Ελλάδα του Γιάννη Τσεκλένη. Στο καλό.

Ε.Δ.

 

Δεξιότερο το Ευρωκοινοβούλιο μετά το Brexit

Στις 12 το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου το Ηνωμένο Βασίλειο εξέρχεται επισήμως της Eυρωπαϊκής Ενώσεως. Τι θα συμβεί με τον συσχετισμό  των δυνάμεων στο μοναδικό συλλογικό δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο των Ευρωπαίων πολιτών;

Αύξηση της δυνάμεως του Λαϊκού Κόμματος και της Ομάδος Ταυτότητα και Δημοκρατία θα καταγραφεί με την νέα σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου

 

Μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου, 73 κενές έδρες αναμένουν ευρωβουλευτή. Από τις έδρες αυτές, 46 θα παραμείνουν  κενές γα προσεχή διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και 27 χηρεύουσες έδρες θα κατανεμηθούν ως εξής:

Γαλλία και Ισπανία θα λάβουν από 5 έδρες

Ιταλία και Ολλανδία από 3 έδρες

Ιρλανδία 2 έδρες

Και από 1 έδρα οι : Σουηδία, Αυστρία, Δανία, Φινλανδία, Σλοβακία, Κροατία, Πολωνία και Ροπυμανία

Η κατανομή των εδρών αποτελεί απόφαση του Συμβουλίου, τον Ιούνιο του 2018 επί της πληθυσμιακής  βάσεως , ότι δηλαδή η σύνθεση του Κοινοβουλίου, πρέπει να αντικατοπτρίζει κατά το δυνατόν τα πληθυσμιακά μεγέθη των κρατών-μελών. Δεν θα χρειαστούν νέες εκλογές, διότι οι οι βουλευτές που θα εισέλθουν από τα δέκα προαναφερθένατ κράτη-μέλη έχουν ήδη ψηφισθεί.

Το ενδιαφέρον είναι ότι με το νέο status quo, η Αριστερή πτέρυγα και το Κέντρο χάνουν δυνάμεις ενώ κερδισμένοι είναι το Λαϊκό Κόμμα και η ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία, δηλαδή η Κεντροδεξιά και οι δεξιότερα αυτής.

Ε.Δ.