Ισπανία: ΄Ενας πρίγκιπας για τον “Χενεραλίσιμο”

Franco2

Στις 24 Οκτωβρίου 2019 ένα φέρετρο σκεπασμένο με την παλαιά σημαία της Ισπανίας, στηριγμένο στους ώμους οκτώ ανδρών, εξέρχεται του μεγαλειώδους μαυσωλείου του Αγίου Σταυρού στην Κοιλάδα των Πεσόντων, πενήντα χιλιόμετρα ΒΔ της Μαδρίτης. Στο μνημείο που έκτισε ο δικτάτορας Φράνκο για να συμφιλιώσει τους Ισπανούς, βρίσκονται ενταφιασμένοι 27.000 εθνικιστές μαχητές και 10.000 ¨δημοκρατικοί¨, καθώς και ο ηγέτης της εθνικιστικής “Φάλαγγας”, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα. Μέχρι πρότινος και ο ίδιος ο Φράνκο.

20181216_111929

Στην πρώτη σειρά βρίσκεται ένας άνδρας 44 ετών, με τα χρώματα της Ισπανίας στο πέτο. Θα μπορούσε να είναι σήμερα βασιλιάς της Ισπανίας, στην θέση του εξαδέλφου του, Φελίπε 6ου, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, Χουάν Κάρλος, εκλεκτό του Φράνκο, και είναι γιος της πριγκίπισσας Σοφίας της Ελλάδος και της Δανίας.

Είναι όμως, κυρίως, ένας από τους τρεις επίδοξους διαδόχους του θρόνου της Γαλλίας, αυτός από τον κλάδο των Βουρβόνων, απόγονος του βασιλιά Λουδοβίκου 14ου αλλά και του οίκου των Καπετιδών από τον οποίο προήλθαν οι βασιλείς της Γαλλίας μεταξύ 987-1328, μετά τους Μεροβίγγιους και τους Καρολίδες.

20181216_104643

Η σωρός την οποίαν μεταφέρει ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι βασιλιάς, είναι του νικητή του Ισπανικού εμφυλίου, που εκδικητικά ξεθάφτηκε από τους επιγόνους των Κομμουνιστών τους οποίους πολέμησε και νίκησε. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την μεταφορά της σωρού του, οι μετά θάνατον εχθροί του, είχαν την έμπνευση να κυμματίσει στο μνημείο η εμφυλιοπολεμική σημαία των “Δημοκρατικών”.

20181216_102227

Ο αμφιλεγόμενος στρατιωτικός ηγέτης των Ισπανών Εθνικιστών, Φρανθίσκο Φράνκο, ένας Συντηρητικός αξιωματικός του Πεζικού, γεννημένος το 1892, κυβέρνησε την Ισπανία από το 1939 έως το 1975. Ο άνδρας που τον κρατά στους ώμους του είναι δισέγγονός του, ο Λουίς Αλφόνς ντε Μπουρμπόν, Γάλλος από πατέρα, αλλά και εγγονό του βασιλιά Αλφόνσο 13ου, και Ισπανός από μητέρα, εγγονή του “Χενεραλίσιμο”, μεγαλωμένος από την μοναχοκόρη του δικτάτορα και γιαγιά του.

20181216_102801

Μετά από δικαστική διαμάχη της οικογένειας Φράνκο, με την σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ο οποίος έθεσε ως προτεραιότητα της κυβερνήσεώς του να ξεθάψει τον Φράνκο από το μνημείο της συμφιλιώσεως, η σωρός του ηγέτη που χώρισε τον δρόμο του από τους συμμάχους του Ιταλούς και Γερμανούς και κράτησε την εξουσία στην Ισπανία επί τέσσερις δεκαετίες, μεταφέρθηκε με στρατιωτικό ελικόπτερο “Σούπερ Πούμα” στο κοιμητήριο της Μαδρίτης, Mινγκορούμπιο, όπου έχει ενταφιασθεί η σύζυγός του η οποία απεβίωσε το 2018. Στο ίδιο κοιμητήριο βρίσκεται ενταφιασμένος ο Ραφαέλ Λεωνίδας Τρουχίγιο, στρατιωτικός, πολιτικός και δικτάτορας της Δομινικανής Δημοκρατίας ως την δολοφονία του το 1961.

Στο κοιμητήριο τον Φράνκο περίμεναν εκατοντάδες νοσταλγοί της διακυβερνήσεώς του με πανό και συνθήματα όπως “ο Φράνκο ζει” και “Φράνκο, ευχαριστούμε”, αλλά και ένας παρ’ολίγον δικτάτορας, ο ηγέτης του κινήματος της 23/2/1981, ο 87χρονος σήμερα, Αντόνιο Τεχέρο, ο οποίος εξέτισε 15 χρόνια φυλακίσεως για το αποτυχημένο πραξικόπημα.

20181215_165529

Ο Λουίς Αλφόνσο των Βουρβόνων, νυμφευμένος και πατέρας τριών παιδιών,  ζει στην ισπανική πρωτεύουσα, αλλά έχει έρθει σε αντιπαράθεση με το παλάτι. Εκτός από την παλιά διαμάχη για την διαδοχή στην οποία ο ίδιος δεν συμμετείχε βεβαίως, και την εκκωφαντική σιωπή του Ισπανού βασιλιά και εξαδέλφου του για την υπόθεση της εκταφής,  έχει ταχθεί εναντίον του γάμου των ομοφυλοφίλων, στήριξε την διαμαρτυρία των “Κίτρινων Γιλέκων” στην Γαλλία,  και υποστηρίζει ένθερμα το ευρωσκεπτικιστικό, πατριωτικό κόμμα Vox το οποίο έχει τρεις έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μία στην Ισπανική Γερουσία και 24 στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων.

20181215_165510
“Για μια καλύτερη Ισπανία και μια πιο δίκαιη Ευρώπη”.

“Η σημερινή ισπανική κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να διαγράψει την κληρονομιά της Ισπανίας. Τα αγάλματα γκρεμίζονται, οι δρόμοι μετονομάζονται, και αυτό είναι ατυχές. Ο Φράνκο δημιούργησε την μεσαία τάξη στην Ισπανία, δημιούργησε δάση, λίμνες και δρόμους, εμπόδισε την χώρα να εισέλθει στον πόλεμο και να εγκατασταθεί ο κομμουνισμός. Προφανώς υπήρξε ο εμφύλιος πόλεμος, αλλά δεν το θέλησε. Δεν πρέπει να σβήσουμε την Ιστορία. Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν μας αρέσει η μοναρχία, πρέπει να την ξεχάσουμε”, δήλωσε. “Μια κυβέρνηση επιτίθεται σε νεκρό άτομο.  Ο σεβασμός για τους νεκρούς είναι ανέκαθεν ο βασιλιάς όλων των πολιτισμών, και θα θέλαμε για πολύ καιρό ακόμα… [Ο Φράνκο] ήταν ένας μεγάλος στρατιώτης και ένας μεγάλος πολιτικός, κινούμενος πάνω απ ‘όλα με την βαθιά χριστιανική του πίστη και την αγάπη του για την Ισπανία. Δημιούργησε την ειρηνική Ισπανία, ευημερούσα και αναγνωρισμένη ανάμεσα στις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις. Η υπεράσπιση της μνήμης του είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιδέας μου για την τιμή και την πίστη“.

Τα 22 στενά μέλη της οικογένειας που επετράπη να παρίστανται στην τελετή, ενωμένα πίσω από τον νεαρό πρίγκιπα, έδωσαν την απάντηση, καθώς η σωρός μεταφερόταν από την Κοιλάδα των Πεσόντων:  “Ζήτω η Ισπανία”. Κάπου 500.000 είναι τα εγγεγραμμένα μέλη του ιδρύματος που δημιούργησε προς τιμή του Φράνκο η κόρη του. Μια υπολογίσιμη εκλογική δύναμη…

ΕΔ

 

 

 

 

 

 

 

Ευρωβουλή: Τα 2 “ΟΧΙ” που έσωσαν (για σήμερα) το παιχνίδι

 

SaRM
Με 290 ψήφους κατά και 288 υπέρ, οι Ευρωβουλευτές πάτησαν (προσωρινά) φρένο στην επιχείρηση εποικισμού της Ευρώπης, για μόλις 2 -σημαντικότατες- ψήφους.

 

Στην Ολομέλεια του  Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τέθηκε σήμερα σε ψήφιση η συνέχιση και η ενίσχυση (ή μη) των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στην Μεσόγειο.

Στην πρόταση περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων η υποχρέωση των κρατών-μελών να διενεργούν προληπτικές έρευνες με επαρκή και αποκλειστικά χρησιμοποιούμενα μέσα και εξοπλισμό στην Μεσόγειο, προκειμένου να διασφαλισθεί η ασφάλεια των μεταναστών,  (“in order to safeguard the safety of migrants”) γίνεται δηλαδή ξεκάθαρη αναφορά σε “μετανάστες” και όχι πρόσφυγες όπως έως τώρα θέλουν οι προπαγανδιστές να πιστεύουμε.

Η πρόταση δεν πέρασε, όπως φαίνεται από το γράφημα που εξασφαλίσαμε, για 2 ψήφους, οι οποίες προέρχονταν από τα “5 Αστέρια”, πρώην συμμάχους του Σαλβίνι στην κυβέρνηση.

Μετά το πέρας της κρίσιμης ψηφοφορίας οι νικητές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και συνεχάρησαν αλλήλους σε κλίμα μάλλον ανακούφισης.

Η σημερινή εξέλιξη καθιστά σαφές ότι η επιβίωση των εθνών μας και του πολιτισμού μας επιβάλλει ευρείες συνεργασίες συγκεκριμένου σκοπού οι οποίες μπορούν να κάνουν αποτελεσματικότερες τις δράσεις για την προστασία της εθνικής μας υπόστασης.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Deus Vult! Η φθινοπωρινή σύναξη της Γαλλικής Εθνικής Ταυτότητας

SYN

Σε κλίμα συνεργασίας και συναδέλφωσης, δεκάδες οργανώσεις, σύλλογοι και προσωπικότητες με πατριωτική και εθνικιστική δραστηριότητα συναντήθηκαν το Σάββατο 12 και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στα περίχωρα του Παρισιού. Για 13η χρονιά η συνάντηση του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» (τα χρώματα της Γαλλικής σημαίας), φέρνει κοντά όσους Γάλλους και λοιπούς Ευρωπαίους φίλους της εθνικής ιδέας επιθυμούν να συνεργαστούν ενώνοντας τις δράσεις τους για τον κοινό μας σκοπό: Την διατήρηση της εθνικής ταυτότητας των λαών μας.

Προσκεκλημένοι ομιλητές της φετινής διοργανώσεως ήσαν ο Ευρωβουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Αθανάσιος Κωνσταντίνου και η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου.

Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό τριάντα ομιλητές, σημαντικοί συγγραφείς, διανοούμενοι και προσωπικότητες από την Γαλλία και την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων ο Βέλγος Φιλίπ Ντεβίντερ μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, και ο πατριάρχης του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτικού Εθνικισμού Ζαν Μαρί Λεπέν.

Στην ομιλία του ο Γάλλος ηγέτης επεσήμανε : «Πρέπει να ισχυριστούμε ως αξίωμα ότι έχουμε το δικαίωμα και το καθήκον να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας κατά πρώτο και κύριο λόγο…. Βρισκόμαστε σε δημογραφικό πόλεμο!» Και συνέχισε:  «Δεν είναι πολύ αργά! Ωστόσο, θα χρειαστεί θάρρος και φαντασία για να καταστείλει κανείς εκείνους τους ανθρώπους που δεν είναι συμβατοί με την αντίληψή μας για τον κόσμο. Δεν πρέπει να πιστεύουμε, όπως πολλοί άνθρωποι σκέφτονται, ότι αρκεί να είμαστε ευγενικοί ώστε να δεχθούν να μοιραστούν την εξουσία … Σε μια τέτοια σύγκρουση υπάρχει ένας κατακτημένος και ένας νικητής και, γενικά, η μοίρα των κατακτηθέντων δεν είναι αξιοζήλευτη…»,.

Στην ομιλία του ο Ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου ομιλώντας στην γαλλική, τιμώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τους οικοδεσπότες, είπε:

«Αγαπητοί εξ αίματος αδελφοί, μαχητές στον ιερό αγώνα για την πίστη, πιστοί σύμμαχοι στην ευρωπαϊκή ελευθερία, σας χαιρετώ εξ ονόματος των Ελλήνων συντρόφων μου, εξ ονόματος των νεκρών ηρώων μας Μάνου και Γιώργου, οι οποίοι δολοφονήθηκαν.

Είμαι ευτυχής που βρίσκομαι εδώ μαζί σας, σε αυτήν την εορταστική ημέρα της ένδοξης σημαίας σας. Ελπίζω και εύχομαι οι νέοι μας να απολαύσουν μιαν ελεύθερη και ισχυρή Ευρώπη, την Ευρώπη των πατρίδων, των λαών και των σημαιών.

Ως μαθητής πρώτης τάξεως στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή, διάβασα για πρώτη φορά τον γαλλικό όρο «élan» (ορμή). Από εκείνη τη στιγμή, έχω δει επανειλημμένως την σημασία της ως κρίσιμου παράγοντος στις συγκρούσεις. Σήμερα χρειαζόμαστε ορμή σε όλους τους τομείς του αγώνα μας : πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και, επίσης, πνευματικό.

Κυρίες και κύριοι,

Τιμή μας είναι η πίστη μας στην ιδέα του έθνους!

Υπερηφάνειά μας είναι η πίστη μας στην ιδέα της πατρίδας!

Όραμά μας είναι η σωτηρία των διαχρονικών αξιών!

Τρεις γενιές μετά τον δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο, η Γαλλία, ισχυρή και αποφασισμένη, μπορεί να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση σώζοντας τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Deus Vult! »

Λαμβάνοντας εν συνεχεία τον λόγο η συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι : «Πολλοί μιλούν για την ένωση της Δεξιάς. Μου δίνουν την εικόνα ότι περιμένουν ένα Woodstock της Δεξιάς, από όπου θα φύγουμε μαζί χέρι-χέρι προς το ηλιοβασίλεμα. Ημέρες σαν την σημερινή είναι το καλύτερο που μπορούμε να επιτύχουμε. Ενωμένοι δεν σημαίνει πανομοιότυποι. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, γιατί ίσως αύριο δεν θα υπάρχουμε πλέον σε αυτή τη γη. Η αλήθεια θα μας κάνει ελεύθερους. Οι λαοί μας ζητούν συνέπεια και σταθερότητα για να μας ακολουθήσουν. Ας δώσουμε όραμα και ελπίδα στους ανθρώπους μας. Δεν είμαστε μόνοι, δεν είναι μόνοι !».

Το τολμηρό στοίχημα της αναγέννησης των περίφημων ημερών του «Μπλε-Λευκού-Κόκκινου» οι οποίες απετέλεσαν την μαζική λαϊκή δύναμη του Εθνικού Μετώπου με την ηγεσία του Ζαν Μαρί Λεπέν, τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ομολογουμένως πέτυχε, χάρις στην συμβολή συλλόγων, οργανώσεων και προσωπικοτήτων.

Περίπου 4.000 άτομα, πέρασαν από εκεί το διήμερο, τασσόμενοι με ενθουσιασμό υπέρ μιας νέας σελίδας του εθνικιστικού κινήματος και των κινημάτων της ταυτότητος, με την ελπίδα ότι θα δώσουμε νέα ώθηση στους αγώνες των ανθρώπων της ηπείρου μας για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δημιουργία.

DIMOPOULOU-BLEUBLANCROUGE2019

Και η Πολωνία επιμένει (πολύ) Δεξιά

oso

Μπορεί ο Σαλβίνι στην Ιταλία να εγκατέλειψε την εξουσία, ποντάροντας σε μια επιστροφή από καλύτερη θέση στο μέλλον, οι Πολωνοί όμως είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν την εξουσία και τα κεκτημένα τους, και η (πολύ) Δεξιά, δεν τους απογοήτευσε. Παρόλα αυτά, αφού το δεξιό πείραμα πέτυχε, αποφάσισαν καλού-κακού να πάνε ακόμα πιο δεξιά, βάζοντας επιπλέον στην βουλή μια συμμαχία η οποία δημιουργήθηκε ενόψει των Ευρωεκλογών και διατηρήθηκε, ισχυρή και νικηφόρα, και στις εθνικές εκλογές.

Με σημαία του την “Ταυτότητα” και την “Ασφάλεια” το κυβερνών κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης σημείωσε νίκη με πάνω από το 43% των ψήφων, σύμφωνα με τα μέχρι αυτή την ώρα αποτελέσματα, και με ρεκόρ συμμετοχής που έφθασε το 61%.

Μπορεί η νέα πλειοψηφία να μην είναι “καθαρή” Εθνικιστική, αλλά στις ζωές των ανθρώπων αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Μηδέν τζαμιά κι ελάχιστοι προσφυγο-μετανάστες, από την μια, στήριξη στις Πολωνικές οικογένειες, επιχείρηση αποτροπής της πληθυσμιακής αντικατάστασης για την οποίαν μιλούν ανοιχτά, ονοματίζοντας τον Σόρος ως χρηματοδότη της, και νόμοι οι οποίοι θωρακίζουν την κοινωνία, από την άλλη.

Σημειώνουμε χαρακτηριστικά ότι τον περασμένο Ιανουάριο ψηφίστηκε στην Κεντροευρωπαϊκή χώρα η “σύνταξη της μητέρας” για τις γυναίκες που μεγάλωσαν τέσσερα ή παραπάνω παιδιά, και οι οποίες αξίζουν “ευγνωμοσύνη και σεβασμό” για την συμβολή τους στην κοινωνία. Ενα χρόνο πριν είχαν καταψηφίσει το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, προκειμένου να προστατευθεί η οικογενειακή ζωή.

Τα προαναφερθέντα δείχνουν ότι, όπου υπάρχει θέληση και ηγεσία, υπάρχει και τρόπος να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία στην οποίαν έχουν βάλει την Ευρώπη οι άφρονες και οι αργυρώνητοι.

“Δεν θέλουμε η Πολωνία να είναι απλά ένα κομμάτι γης. Δεν θέλουμε καμία άλλη χώρα να είναι μόνο ένα κομμάτι γης, κι ένα σημάδι στον χάρτη. Η Πολωνία είναι πολύ παραπάνω από την γη της. Η Πολωνία είμαστε εμείς. Είμαστε η Πολωνία, και πρέπει να την αγαπάμε, και να αγωνιζόμαστε για αυτήν, πρέπει να την νοιαζόμαστε, πρέπει να σκεφτόμαστε το μέλλον της”. Αυτές είναι οι θέσεις του μη-εθνικιστικού δεξιού κόμματος που άγγιξε το 62% στην Νοτιοανατολική Πολωνία.

Ας ελπίσουμε ότι η παρουσία των νέων “ακροδεξιών” θα λειτουργήσει συμπληρωματικά στην εθνική προσπάθεια, και δεν θα ενεργήσουν ανταγωνιστικά και μικροκομματικά, προκαλώντας υποχώρηση της κυβέρνησης από τις πολιτικές της, έπειτα και από την είσοδο στην βουλή για πρώτη φορά από το 2015 ενός κεντροαριστερού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος που κατάφερε να συσπειρώσει φιλελεύθερους και αριστερόστροφους αντιφρονούντες.

“Καλούμε στο μεγάλο ξύπνημα των εθνών, στην αναγέννηση του πνεύματός τους, της υπερηφάνειας τους, των ανθρώπων και του πατριωτισμού τους”, είχε πει ο Τραμπ κατά την επίσκεψή του στην χώρα, στα τέλη Σεπτεμβρίου. Να σημειωθεί ότι τα δέκα εκατομμύρια Πολωνών που ζουν στις ΗΠΑ στήριξαν μαζικά τον Ντόναλντ Τραμπ στην εκλογή του. Και αυτός υποσχέθηκε την κατάργηση της βίζα μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Πολωνίας.

Από την πλευρά τους οι νεοεισελθόντες της “Κονφεντεράτσια” κομμάτων , οργανώσεων και προσωπικοτήτων του ακτιβιστικού, ευρωσκεπτικιστικού κινήματος και του κινήματος κατά των εμβολιασμών, κατηγορούν την κυβέρνηση για εξάρτηση από τις ΗΠΑ περισσότερο από ό,τι η προηγούμενη εξαρτάτο από το Βερολίνο. Το κίνημα είναι ισχυρό στα Πανεπιστήμια και μεταξύ των νέων, ενσωματώνοντας ομάδες που οργανώνουν το περίφημο εορτασμό της Πολωνικής ανεξαρτησίας και τις οργανώσεις Ζωή και Οικογένεια και Ενωση Χριστιανικών Οικογενειών. Ο συνασπισμός δεν κατάφερε να περάσει το 5% και να εκπροσωπηθεί στην Ευρωβουλή, λίγους μήνες μετά όμως κατάφερε να μπει για πρώτη φορά στο εθνικό κοινοβούλιο.

Οι θέσεις του περιλαμβάνουν την απαγόρευση χορήγησης αποζημιώσεων στους Εβραίους για το “ολοκαύτωμα” που τους συνέβη σε πολωνικά υπό γερμανική κατοχή στρατόπεδα, είναι κατά των ομοφυλοφίλων και υπέρ της μοναρχίας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

 

 

 

 

Η Μαριόν Μαρεσάλ περιγράφει το Αύριο της Δεξιάς στην Ευρώπη

ΜΑΡΙΟΝ ΜΑΡΕΣΑΛ

Τις κατευθυντήριες γραμμές για την συνένωση των δυνάμεων της Δεξιάς εμπρός στον εκπρόσωπο του Συστήματος, Μακρόν, προ των δημοτικών εκλογών του 2020, και των Προεδρικών του 2022, κατέθεσε η Μαριόν Μαρεσάλ σε συνέδριο στο Παρίσι.

“Ας δράσουμε πέρα από τα μικροσυμφέροντα της σέχτας μας, ας δράσουμε ο καθένας όπου βρισκόμαστε σύμφωνα με τα ταλέντα και τα πάθη μας και αύριο είμαι πεπεισμένη ότι θα είμαστε στην εξουσία». Με αυτά τα λόγια έκλεισε η εγγονή του Γάλλου εθνικιστή ηγέτη Ζαν Μαρί Λεπέν, το συνέδριο για την Δεξιά στην οργάνωση του οποίου πρωτοστάτησε και το οποίο έλαβε χώρα το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2019.

“Με λίγη μεθοδικότητα, θάρρος και πατριωτισμό, μπορούμε να ξαναβρούμε την φιλοδοξία για εξουσία. Αρκεί να έχουμε την δύναμη να κυβερνήσουμε και να εστιάζουμε τις προσπάθειές μας σε αυτό που εγγυάται την ανεξαρτησία και την επιρροή μας”, είπε νωρίτερα. “Για να επιτευχθεί αυτό, είναι επείγον να έρθουμε σε ρήξη με την Δεξιά των λογιστών, αυτό το πεδίο ιδεολογικής καταστροφής που έχει ως εμμονή το να εμφανίζεται «σύγχρονη», συνέχισε.

Πώς θα γίνει αυτό; ” Μέσα από ιδέες, αφοσίωση, δίκτυα, τοπικούς εκλεγμένους αξιωματούχους, οικονομική, πολιτιστική, πνευματική υποστήριξη, επιχειρηματική εμπιστοσύνη. ”

Στην συνέχεια η Μαριόν Μαρεσάλ κατέθεσε τους πέντε τομείς πάνω στους οποίους θα εστιάσει η εκστρατεία της ενωμένης, όπως ελπίζει, Δεξιάς.

“Υπάρχουν πέντε μεγάλες προκλήσεις πάνω στις οποίες  θα παιχτεί ο ρόλος της Γαλλίας στον 21ο αιώνα: η μεγάλη αντικατάσταση, η μεγάλη υποβάθμιση, η μεγάλη οικολογική εξάντληση, η μεγάλη ανθρωπολογική στροφή και η μεγάλη σύγκρουση των δυνάμεων”.

Ως τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο, έθεσε το πρόβλημα της εισροής μεταναστών. “Η πρώτη μεγάλη πρόκληση, η πιο ζωτική, είναι η Μεγάλη Αντικατάσταση. Πρέπει να αντιτάξουμε σθεναρά το δικαίωμά μας στην ιστορική συνέχεια, το δικαίωμά μας στην υπεροχή του γαλλικού πολιτισμού έναντι των εισαγόμενων πολιτισμών”, τόνισε.

Η 29 ετών πρώην βουλευτής, αναφέρθηκε και σε ζητήματα της επικαιρότητας. Είπε

  • Για την οικολογία : ” Η οικολογία είναι ένας συντηρητισμός: η διατήρηση των τοπίων, της επαρχίας, του τρόπου διατροφής, είναι προστασία της ταυτότητάς μας. “
  • Για την μητρότητα: Αναφερόμενη στην πρόσφατη (27 Σεπτεμβρίου) υπερψήφιση της τεχνητής αναπαραγωγής εμβρύων για ομοφυλόφιλα ζευγάρια και εξ επιλογής μονογονεϊκές οικογένειες, είπε πως “Σε αυτόν τον ναό της κατανάλωσης, οι επιθυμίες γίνονται δικαιώματα, όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται από την μήτρα ως το παιδί”.

“Ας μην περιμένουμε τον Μεσσία. Ο άνθρωπος και η γυναίκα της Θείας Προνοίας, είναι ο κάθε ένας και η κάθε μία από εσάς, εκεί όπου βρίσκεστε, για να ενεργείτε προς την κατεύθυνση των πεποιθήσεών σας και των συμφερόντων της χώρας. ”

Καλή τοποθέτηση, Μαριόν. Μακάρι η Γαλλία να δείξει και πάλι τον δρόμο της Αλλαγής, όπως το έκανε το 1981 με τον Φρανσουά Μιτεράν , αυτή την φορά με μια στροφή προς την πραγματική Δεξιά. Αν βεβαίως το επιτρέψουν οι καθήμενοι στην πρώτη σειρά, προσκλεκλημένοι, αυτοί που πολλές φορές υποσχέθηκαν “δαχτυλίδι” σε Δεξιούς στα πρόθυρα της εξουσίας, χωρίς ποτέ να το δώσουν, έχοντας προηγουμένως προσθέσει στους προσκυνητές τους ένα ακόμη φωτογραφικό ενσταντανέ ευτελισμένου Ευρωπαίου…

 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ