Οι πατέρες, τα ορφανά, και η προοπτική της νίκης

EG311

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

«Inquissima haec bellorum condicio est: prospera omnes sibi indicant,

aduersa uni imputantur»

(Tacitus, Agricola 27:1, περίτο 98 μ.Χ.)

Την ρήση αυτή του Τάκιτου για τον πόλεμο, που σε ελεύθερη μετάφραση θα αποδίδαμε ως «Αυτό είναι το άδικο με τον πόλεμο, την νίκη την διεκδικούν όλοι, την αποτυχία κανείς», επανέλαβαν και παρέφρασαν ο κόμης Τσιάνο, και εν συνεχεία ο Τσώρτσιλ, ως την γνωστή φράση «Η νίκη έχει πολλούς πατέρες. Η ήττα είναι ορφανή». Η πρόσφατη εξέλιξη στην πορεία του Λαϊκού Συνδέσμου, κάνει την φράση επίκαιρα εύστοχη.

Την τραγική νύχτα των Ιμίων, μόνο οι Χρυσαυγίτες διαμαρτυρήθηκαν στο Κοινοβούλιο. Δεν ήμουν η ίδια εκεί, γιατί είχα πριν λίγο φέρει στον κόσμο ένα παιδί μου, ήταν όμως ο πατέρας του, μαζί με μια χούφτα συναγωνιστών που ξεσηκώθηκαν από τα σπίτια τους, όχι γιατί περίμεναν κάποιο «μπράβο», αλλά γιατί αυτό τους είπε η ψυχή τους. Σύντομα έγιναν μερικές εκατοντάδες στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη, και μετά από χρόνια, δεκάδες χιλιάδες στην Τιμή των Ιμίων το 2013. Η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, βλέπετε.

Ακόμα περισσότερο από την νίκη, πολλοί επιζητούν το φούσκωμα, το κοκόρεμα, την επίδειξη. Επιζητούν το αποτέλεσμα, αλλά λίγοι είναι οι πρόθυμοι να κάνουν την δουλειά που χρειάζεται για να το επιτύχουν, κι ελαχιστότεροι να διανύσουν τον δρόμο που χρειάζεται για να φθάσουν στην επίζηλη κατάσταση, βάζοντας γερές βάσεις για να θεμελιώσουν και να δώσουν διάρκεια σε αυτό που ονειρεύτηκαν.

Η εμπειρία δείχνει πως μόνο όσοι πιστεύουν στην διαδρομή προς το επιθυμητό, φθάνουν στην κατάκτησή του. Μόνο όσοι βλέπουν τις αποτυχίες που όλοι οι άνθρωποι κάποτε συναντούν στην ζωή, ως σταθμό προς την επίτευξη του στόχου, φθάνουν στον στόχο.

Το σημαντικό είναι ένα. Η ματιά μας να είναι προσηλωμένη στον στόχο. Αν ο στόχος είναι συμφωνημένος και κοινός, τότε θα επιτύχουμε. Εάν καθείς τραβά κουπί προς αντίθετη κατεύθυνση, προφανώς ο στόχος θα μακραίνει και η βάρκα θα κινδυνεύσει να την καταπιούν τα κύματα, μαζί και το πλήρωμα.

Κάποιοι που από την νεανική μας ηλικία πιστέψαμε και ενταχθήκαμε στο πολιτικό ρεύμα του Εθνικισμού, ξέρουμε πού πηγαίνουμε. Όσοι ανέβηκαν την ενάτη ώρα, μπορούν βεβαίως να ταξιδέψουν μαζί μας. Ακόμη κι όσοι την δωδεκάτη αποφάσισαν να έλθουν, είναι δεκτοί μετ’ επαίνων. Κάθε μία και κάθε ένας έχει την ελευθερία να ανεβεί ή να κατεβεί. Κάθε ένας έχει την ευθύνη της διαδρομής, πρωτίστως απέναντι στον εαυτό του, και εν συνεχεία απέναντι στους ανθρώπους που εθελούσια επιφορτίστηκε να μεταφέρει στο ταξίδι αυτό.

Προορισμός είναι η Ελλάδα, ολόκληρη, Αρχαία, Βυζαντινή, Βαλκανική, Ευρωπαϊκή, Αυριανή. Σκοπός είναι να ζήσει αυτός ο σπόρος, να βλαστήσει και να δώσει καρπούς όμορφους αυτό το Έθνος. Με κάθε τρόπο ας αγωνιστούμε για αυτόν τον σκοπό.

Τους μήνες που πέρασαν, το Εθνικιστικό κίνημα έδωσε πολλαπλές εκλογικές μάχες. Μάχες τις οποίες κανείς άλλος πλην των γυναικών και των ανδρών της Χρυσής Αυγής δεν θα είχε καταφέρει να δώσει υπό τις αντίξοες οικονομικές και επικοινωνιακές συνθήκες που επεκράτησαν. Και όμως κανείς δεν θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιό μας, πέρα από τον κακό εαυτό μας.

Γιατί οι προσδοκίες δεν μπορεί παρά να είναι ανάλογες των ικανοτήτων ενός εκάστου. Ας μετρήσει ο καθένας αν χρησιμοποίησε παραγωγικά και προς όφελος του σκοπού μας, τα μέσα που είχε στην διάθεσή του.

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Ιουλίου ήσαν ένα πισωγύρισμα για το Ελληνικό εθνικιστικό κίνημα.

Τα αίτια πρέπει να αναζητηθούν έντιμα, χωρίς φόβο. Ο καθένας θα εξεμέσει αυτό που πραγματικά είναι.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι». Η χρήση της εξουσίας που κάθε ένας έχει, είτε ως άτομο είτε ως κάτοχος κάποιου υπαρκτού ή υποθετικού αξιώματος, αποδεικνύει το ποιον ενός εκάστου.

Τώρα ήρθε η ώρα να τιμήσει ο καθείς τους αγώνες όχι του τάδε ή του δείνα, αλλά τους αγώνες που οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες και οι Χρυσαυγίτισσες έδωσαν, αν έδωσαν, και κυρίως εάν τίμησαν τους νεκρούς και τους φυλακισμένους. Εάν επιλέγουν να πιστεύουν τα ίδια τους τα μάτια (και τι κάνουν για αυτό) ή έντυπα και ιστοσελίδες αντιφα και αγοραίων πεμπτοφαλαγγιτών.

Όσοι σε διατεταγμένη υπηρεσία ενήργησαν για τον «επαναπατρισμό» των ψηφοφόρων στην ΝΔ, σήμερα επαίρονται και περιφέρουν τον σάκο των τριάντα αργυρίων. Κάπου θα βρουν μια συκιά. Αφθονούν άλλωστε στην σημερινή κοινωνία.

Οι υπόλοιποι ας μην διστάσουμε να γδύσουμε την αλήθεια ως το κόκαλο στις προβλεπόμενες εσωκομματικές διαδικασίες κι όχι εκεί όπου η κάθε λέξη γίνεται βόλι στα χέρια του εχθρού. Όποιος σιωπά, το λέει του σκύλου του, ή πετά μαχαίρια πισώπλατα, είναι συνένοχος του Εφιάλτη των Θερμοπυλών.

Πώς θα εξελιχθεί το Αύριο, δεν ξέρω. Ξέρω όμως πως δεν θα σταματήσω να είμαι αυτό που πάντοτε ήμουν, αυτό για το οποίο είμαι υπερήφανη. Ελληνίδα, που ασκώ την ενεργητική κατάφαση του πατριωτισμού μου. Φυσικά αμφισβητώ τους κυρίαρχους πολιτικούς μύθους. Φυσικά πιστεύω στο Αίμα που κυλά στις φλέβες μου, και στην γη μου, όπως μου δώθηκαν από τον Θεό.

Και φυσικά, θα κρίνω τον εαυτό μου αυστηρά για τα όσα παραπάνω και καλύτερα θα μπορούσα να είχα κάνει.

Και φυσικά, Αύριο θα τα κάνω καλύτερα, ώστε αυτοί που λυσσομανούν, φτιάχνοντας περσόνες είτε «φιλοεθνικιστή» χαλίφη, είτε αντι-εθνικιστή ψαρά ή βακίλου, ρουφώντας από το αίμα των Εθνικιστών, να μην έχουν λόγο υπάρξεως.

Μια σκυταλοδρομία είναι ο αγώνας μας. Κάποιοι εγκαταλείπουν. Και κάποιοι επιστρατεύοντας ψυχικές δυνάμεις καταφέρνουν να δρέψουν τον κότινο. Ας σηκώσουμε το βλέμμα στο τι μπορεί να γίνει ώστε η φλόγα στο καντήλι του Έθνους να παραμείνει αναμμένη

Ιδιαίτερη μνεία θέλω να κάνω σε αυτούς που τους τελευταίους μήνες βρεθήκαμε μαζί. Τους άξιους συναγωνιστές τους οποίους από εδώ δημοσίως ευχαριστώ για την προθυμία και την ικανότητά τους, στους μήνες που γύρισα περιοχές της Δυτικής Αθήνας και της Ανατολικής Αττικής, όπου μερικές χιλιάδες συμπατριωτών μας με τίμησαν με την επιλογή τους. Σας ευχαριστώ θερμά. Όπως κατ’ επανάληψιν είπα, θα είμαστε μαζί πριν αλλά και μετά τις εκλογές.

Στους συνεργάτες και τις συνεργάτιδες της ΕΜΠΡΟΣ που αφιλοκερδώς τίμησαν την εμπιστοσύνη του Αρχηγού στο εγχείρημα αυτό μιας πλατύτερης “μετωπικής” ενημέρωσης, την δική μου, και των αναγνωστών μας οι οποίοι μας τιμούν με τον χρόνο και την προσφορά τους, ένα μεγάλο, ειλικρινές, Εύγε!

Ως ακροτελεύτια φράση αυτής της σελίδας, θέλω να χρησιμοποιήσω κάτι που έγραψε ένας συναγωνιστής των εφηβικών μου χρόνων, χάρις στον οποίον πέρασα από την θεωρία της πολιτικής σκέψεως, στην πολιτική πράξη.

«Χαίρονται γιατί εμείς μείναμε εκτός βουλής. Γελοίοι… Εμείς τα λάθη μας θα τα διορθώσουμε. Εσείς Ραγιάδες, την συνείδησή σας και το μέλλον σας δεν θα τα φτιάξετε ποτέ».

Μαζί μέχρι την νίκη, και πέρα από αυτήν!

(Δημοσιεύθηκε στο φ. 311 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.