«Νιέτ» στους υποχρεωτικούς  εμβολιασμούς από την  Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία

GOX

Στοπ στην άρση της γονικής ευθύνης και στην αντικατάστασής της από ένα υπερκράτος που θα έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου, διαχείρισης των πολιτών του και εμποτισμού τους με άγνωστης σύστασης και επίδρασης ουσίες επιχειρεί να βάλει η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός, κοντά στον λαό της Ρωσίας και τα ζωτικά προβλήματά του.

Ορισμένοι νομοθέτες στην Ρωσία πρότειναν νέους νόμους που θα έκαναν υποχρεωτικά τα εμβόλια, καθιστώντας δύσκολο για τους διαφωνούντες γονείς να αποχωρήσουν από το πρόγραμμα εμβολιασμού των παιδιών τους. Απαντώντας σε αυτήν την επιχείρηση επιβολής, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δημοσίευσε μια δήλωση, υποστηρίζοντας δημοσίως ότι είναι αντίθετη στην προτεινόμενη νομοθεσία και ενθάρρυνε τους Ρώσους νομοθέτες να μην την εφαρμόσουν.

Η δήλωση γράφτηκε από την Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, ένα επίσημο συμβουλευτικό συμβούλιο που αναφέρεται στον Πατριάρχη Κύριλλο, τον επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τα μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής περιλαμβάνουν δυο εξέχουσες προσωπικότητες του Ρωσικού κλήρου,  τους Ντμίτρι Σμιρνόφ και Μαξίμ Ομπούκοφ οι οποίοι μίλησαν πρόσφατα στο Παγκόσμιο Συνέδριο Οικογενειών στη Βερόνα της Ιταλίας.

Στην επίσημη ανακοίνωση αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής:

Σχετικά με τα δικαιώματα των γονέων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης των παιδιών και της ανοσοπροφύλαξης:

Δήλωση της Πατριαρχικής Επιτροπής για την Οικογένεια και προστασία της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας:

Η Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, την Μητρότητα και την Παιδική ηλικία έλαβε εκκλήσεις για να σχολιάσει την δημόσια συζήτηση για τα μέτρα που προτείνονται από μεμονωμένους νομοθέτες, εκπροσώπους κυβερνητικών υπηρεσιών και ειδικούς, προκειμένου να αυξηθεί η κάλυψη του πληθυσμού -ιδίως των παιδιών- με προληπτικά εμβόλια.

Προτάθηκαν τα ακόλουθα μέτρα για δημόσια συζήτηση, και συγκεκριμένα:

-περιορισμός του δικαιώματος των γονέων να ενημερώνονται οικειοθελώς για τον προφυλακτικό εμβολιασμό των παιδιών ή την άρνησή τους, περιορίζοντας τα δικαιώματα των μη εμβολιασμένων παιδιών να παρακολουθήσουν μαθήματα σε εκπαιδευτικούς οργανισμούς, επιβάλλοντας την εισαγωγή των διαβατηρίων υποχρεωτικού εμβολιασμού για παιδιά (συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρονικών) και τον καθορισμό των λόγων άρνησης αυτών ή άλλων εμβολιασμών, και περιορίζοντας την διάδοση των πληροφοριών σχετικά με τα εμβόλια.

Η Πατριαρχική Επιτροπή θεωρεί απαραίτητο να δηλώσει τα εξής:

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει διαχρονικά σεβασμό για τις ιατρικές δραστηριότητες, με στόχο την πρόληψη και την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου».  Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της πρόληψης, κατέστη δυνατή η πρόληψη και η θεραπεία πολλών ασθενειών, καθώς και η σοβαρή ανακούφιση από την ταλαιπωρία στους ανθρώπους.

Η Εκκλησία δεν αξιολογεί την αποτελεσματικότητα και τον κίνδυνο παρενεργειών συγκεκριμένων ιατρικών παρεμβάσεων και φαρμάκων. Μια τέτοια εκτίμηση αποτελεί το αντικείμενο έρευνας που βασίζεται σε επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία και την ελεύθερη ακαδημαϊκή συζήτηση μεταξύ ειδικών. Ταυτόχρονα, «η Εκκλησία προειδοποιεί κατά των προσπαθειών απολυτοποιήσεως των ιατρικών θεωριών»,  υπενθυμίζοντας ότι οι επιστημονικές απόψεις αναπτύσσονται και είναι πάντοτε ανοιχτές σε έγκυρη κριτική, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διόρθωση και, ενίοτε, σε αναθεώρηση οικείων ιδεών.

Ταυτόχρονα, η Εκκλησία δεν μπορεί να παρεκκλίνει από την αξιολόγηση των ηθικών πτυχών αυτής της σφαίρας της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ειδικότερα, η θέση της βασίζεται στην ακόλουθη αρχή: «Η σχέση ιατρού-ασθενούς πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό της ακεραιότητας, της ελεύθερης επιλογής και της αξιοπρέπειας του ατόμου. Ο χειρισμός του ανθρώπου είναι απαράδεκτος ακόμη και για λόγους κάλλιστων σκοπών».

Πρώτα απ’ όλα, το ενδιαφέρον για την ευημερία των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της υγείας τους, ανατίθεται από τον Θεό στους γονείς τους. Το κράτος και η κοινωνία θα πρέπει να σέβονται την προτεραιότητα των δικαιωμάτων και των ευθυνών των γονέων, με βάση το τεκμήριο της καλής πίστης τους. Οι γονείς πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την ανατροφή των παιδιών, την εκπαίδευσή τους και την υγειονομική τους περίθαλψη. Η εξαίρεση από αυτήν την αρχή μπορεί να είναι μόνο για σκόπιμα κακόβουλες ή εγκληματικές ενέργειες γονέων.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η αναγνώριση στα νομικά συστήματα διαφόρων χωρών της ανάγκης για ενημερωμένη οικειοθελή συγκατάθεση στην ιατρική παρέμβαση και το δικαίωμα άρνησης αυτής, ήταν συνέπεια της καταδίκης των ναζιστικών εγκλημάτων στην δίκη της Νυρεμβέργης, συμπεριλαμβανομένων υποχρεωτικών ιατρικών χειρισμών και πειραμάτων που πραγματοποίησαν τους ανθρώπους. Έκτοτε, ο σεβασμός αυτών των δεοντολογικών και νομικών αρχών έχει γίνει γνωστό χαρακτηριστικό της κάθε κανονικής κοινωνίας.

Αυτές οι αρχές αναγνωρίζονται από την ρωσική νομοθεσία. Ορισμένοι ομοσπονδιακοί νόμοι διακηρύσσουν το δικαίωμα των γονέων να δώσουν οικειοθελή συγκατάθεση για ιατρική παρέμβαση σε σχέση με τα παιδιά τους, συμπεριλαμβανομένων προληπτικών εμβολιασμών, ή να τους αρνηθούν .

Είναι γνωστό ότι, μαζί με τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων, υπάρχει επίσης ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών – ακόμη και του θανάτου – ως αποτέλεσμα του προληπτικού εμβολιασμού. Σε μια τέτοια κατάσταση, ο ίδιος ο ασθενής πρέπει να κάνει την επιλογή. Στην περίπτωση ενός παιδιού, οι γονείς πρέπει να κάνουν την επιλογή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις συμβουλές και τις συστάσεις των ειδικών, καθώς και άλλες πληροφορίες. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κάνει αυτή την επιλογή,έστω και αν καθοδηγούνται από την κατανόηση των δικαιωμάτωντου παιδιού.

Η Πατριαρχική Επιτροπή θεωρεί ότι:

Οι γονείς θα πρέπει να διατηρούν το δικαίωμα να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την υγεία των παιδιών τους, συμπεριλαμβανομένων των προληπτικών εμβολιασμών, χωρίς να υπόκεινται σε καμία πίεση. Η δίωξη των γονέων για την χρήση αυτού του δικαιώματος είναι απαράδεκτη.

Οι γονείς δεν πρέπει να υποχρεώνονται με κανένα τρόπο να δηλώσουν τους λόγους στους οποίους στηρίζονται οι επιλογές τους. Το γεγονός της ιατρικής παρέμβασης ή της άρνησής της πρέπει να παραμείνει ιατρικό μυστικό που προστατεύεται από τον νόμο.

Το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση, δεν θα πρέπει να περιορίζεται επειδή οι γονείς τους αρνούνταν να προβαίνουν σε προληπτικούς εμβολιασμούς, εκτός από περιπτώσεις που υπάρχουν μαζικές μολυσματικές ασθένειες ή άμεση απειλή επιδημιών .

Οι γονείς πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις. Ο περιορισμός της διανομής κρίσιμων πληροφοριών, δεν θα οδηγήσει σε αυξημένη εμπιστοσύνη των γονέων στους επαγγελματίες και στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Η εμπιστοσύνη αυτή θα διευκολυνθεί μόνο με την ειλικρινή και ανοικτή παροχή στους γονείς, πλήρων, επαληθευμένων και αξιόπιστων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με τον εμβολιασμό.

Από αυτή την άποψη, η Πατριαρχική Επιτροπή για την Οικογένεια, την Προστασία της Μητρότητας και την Παιδική ηλικία δεν μπορεί να υποστηρίξει τα μέτρα».

E.Δ.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.311 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Μάτι 23 Ιουλίου 2018:  Μια επίκαιρη ιστορία πολιτικής μόρας

MATI 4

 

Το φαινόμενο της μόρας είναι γνωστό στις λαϊκές παραδόσεις μας, και αποδεκτό στην Ιατρική. Ο άνθρωπος ξυπνάει ξαφνικά, και δεν μπορεί ούτε να κουνηθεί ούτε να αναπνεύσει. Θέλει να φωνάξει και φωνή δεν βγαίνει.  Μπορεί να αισθανθεί ότι υπάρχει κάποιος άλλος στο δωμάτιο, η γριά Μόρα, ένα μωρό ή ένα αερικό. Μπορεί και να το βλέπει ή να το ακούει, αλλά είναι ανίκανος να κινηθεί.

Μόρα έχει καταλάβει πολλούς, πάρα πολλούς Έλληνες, όχι στον ύπνο, αλλά στον ξύπνιο. Καλοσκεφτείτε το, αν και δεν νομίζω πως θα χρειαστεί να το σκεφτείτε πολύ.

Κάθε ένας και κάθε μια ξέρει περιπτώσεις που ένιωθε πως έπρεπε να κάνει κάτι, μα προτιμούσε να μείνει σιωπηλός από βαρεμάρα, υστεροβουλία, υποκρισία, συμφέρον. Γιατί θα το έκανε κάποιος άλλος γι’ αυτόν. Κάποιος άλλος θα έπαιρνε την ευθύνη. Κι έμενε έτσι, σιωπηλός και μορός.

Από τον Προμηθέα και την Αντιγόνη του Σοφοκλέους («το κακόν δοκείν ποτ᾽ εσθλόν τωδ᾽ έμμεν’ ότω φρένας θεός άγει προς άταν») ως τους σύγχρονους Εθνικιστές συγγραφείς, περνώντας από το Λάτιο, και τις μωρές παρθένες του Ευαγγελίου, η ρήση που είναι κοινώς γνωστή ως «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» περιγράφει επακριβώς το πνεύμα λαγνείας της Συντέλειας το οποίο κυριαρχεί γύρω μας. Η πλήρης παραίτηση από κάθε ενσυνείδητη θετική ενέργεια και πράξη, η οποία αντιμετωπίζεται ως «γραφικότητα» από τους υστερόβουλους δειλούς ωχαδελφιστές, αφήνει ανοιχτό τον δρόμο στις σκοτεινές δυνάμεις της καταστροφής. Ακούω να λένε πως «ένας σεισμός 9 ρίχτερ να γίνει, να ισοπεδωθούν όλα» και αναρωτιέμαι εάν οι μισάνθρωποι που εκφέρουν αυτές τις ηλιθιότητες, έχουν συναίσθηση των όσων εκστομίζουν και του τρομακτικού μεγαλείου της ΄Ατης. Είναι οι ίδιοι αμετροεπείς ξερόλες οι οποίοι επιδεικνύουν το αντριλίκι τους, πριν βάλουν γοερά τα κλάματα όταν πέσει στο κεφάλι τους αυτό που οι ίδιοι εύχονταν, με ψευδονιτσεϊκό στόμφο. Είναι οι τύποι οι «σκληροί» με τις στολές ένα νούμερο μικρότερες, και τα γυαλιά αεροπόρου που παριστάνουν τους άτεγκτους αν τους ρωτήσεις την ώρα αλλά την ώρα της κρίσης πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα και τρέχουν να κρυφτούν πίσω από το «δεν ήταν δική μου δουλειά».

Μια τέτοια ιστορία είναι αυτή που συνέβη πριν από ένα χρόνο.

 

«Να καούν να βάλουν μυαλό τα όρνια»

 

Ήταν τέτοιες μέρες,  23 Ιουλίου του 2018, όταν μια ολόκληρη πόλη, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Αθήνα παραδόθηκε στις φλόγες. Δεν είναι τρόπος του λέγειν. Η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες. Αφέθηκε να καεί. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την καταστροφή των κόπων εκατοντάδων Ελλήνων. Καμία δημόσια κηδεία δεν έγινε και κανείς πολιτικός δεν έσταξε ένα δάκρυ πάνω από τα καμμένα κορμιά που προέκυψαν από «την στραβή στην βάρδια τους». Οι φήμες οργίασαν. Από ιστορίες για τούρκους πράκτορες που κρύβονταν εκεί και προσπάθησαν να τους μετακινήσουν, καίγοντας τα ίχνη τους, μέχρι υποψίες για συναλλαγές real estate που πριμοδοτούσε ο τότε Δήμαρχος Μαραθώνος Ηλίας Ψινάκης.

Η πιο πιστευτή πάντως και κυρίως χειροπιαστή εξήγηση είναι πως πρόκειται για μια ακόμη ιστορία ανευθυνότητας και ωχαδελφισμού, από αυτές που τείνουν να γίνουν μαζική καταστροφική απειλή τον λαό μας.

«Σώπα καημένε, εγώ θα σώσω τον κόσμο;». «Κι αν το πω, τι θα γίνει;». «Και γιατί να εκτεθώ και να χαλάσω τις σχέσεις μου;». «Άσε φίλε, είναι εντολή από πάνω!». Οι διάλογοι μεταξύ των εμπλεκομένων είναι ή θα μπορούσαν να είναι αυτοί, που σε όλους μας κάτι θυμίζουν. Είναι όμως και χειρότεροι.  «Να καούν, να βάλουν μυαλό τα όρνια!». Υπάρχει πράγματι άνθρωπος που ξεστόμισε την φράση αυτή για άλλους ανθρώπους. Και παραμένει ελεύθερος, να μεριμνά τάχα για το καλώς έχει. Ίσως να είναι κι άλλοι που είπαν το ίδιο. Αυθάδεις. Θρασείς. Αμετροεπείς. Μικροί, πολύ μικροί. Γεμάτοι έπαρση από την γελοία θεσούλα τους, κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους που τους ξεχωρίζει τάχα από τους υπόλοιπους ανθρώπους, από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Μια ιστορία πολιτικής μόρας είναι η τραγωδία στο Μάτι που κόστισε την ζωή 102 Ελλήνων. Για ένα μεγάλο διάστημα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ είχαμε πρωτοσέλιδα μια ταινία που έγραφε «ΜΑΤΙ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018-ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ».

Δεν ξέρω πού ήταν καθένας και καθεμιά από εσάς εκείνη την ημέρα που ο Δάντης μετέφερε το Ινφέρνο του στην Ανατολική Αττική, αλλά ξέρω πως εμείς, όσοι από εσάς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχουμε συναίσθηση της Φύσεως, και δεν παριστάνουμε ως καρικατούρες τους Νιτσεϊκούς υπερανθρώπους, δεν θα ξεχάσουμε πως δεκάδες συνάνθρωποί μας κάηκαν στο Μάτι και πνίγηκαν στην Μάνδρα γιατί κάποιοι είπαν «άστο, θα περάσει από την βάρδια μου». Ας μην κλαίνε πάνω από το χυμένο γάλα όσοι σιωπούν. Η σιωπή είναι συνενοχή, και την Ατην φυγείν αδύνατον.

 

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Αλέξη, τα έκανες όλα λάθος

alexis-tsipras

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Καλοκαίρι του 2015, είμαι στην Γαλλία για να πάρω συνέντευξη από μια ξεχωριστή προσωπικότητα, έναν πολιτικό διεθνούς βεληνεκούς, σε μια κρίσιμη στιγμή για το Ελληνικό εθνικιστικό κίνημα και για την Πατρίδα μας. Μια συνέντευξη που συζητήθηκε από τα Γαλλικά ΜΜΕ για τις προοπτικές που άνοιγε στις διεθνείς σχέσεις της Χρυσής Αυγής. Μετά από υπόμονη και επίμονη προσπάθεια, και με την συνδρομή φίλων και συναγωνιστών δεκαετιών, θα πάρω συνέντευξη από τον ιδρυτή και ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, Ζαν Μαρί Λεπέν, στο σπίτι του στο Παρίσι. Έχω υπολογίσει τις μέρες ώστε να είμαι εγκαίρως στην Αθήνα, και την Κυριακή 5 Ιουλίου να ψηφίσω στο δημοψήφισμα που έχει προκηρύξει ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Η Χρυσή Αυγή έχει επιλέξει να συνταχθεί με το ΟΧΙ. Η ηγεσία της, πριν από λίγους μόλις μήνες, τον Μάρτιο του 2015, έχει εξέλθει των φυλακών Κορυδαλλού, μετά από προφυλάκιση 18 μηνών. Θα είναι αυτός ο τρόπος να αποτινάξει ο ελληνικός λαός τον ζυγό των μνημονίων;

Οι ερωτήσεις μου για τον Ζαν Μαρί Λεπέν, είναι έτοιμες. Με ενδιαφέρει όμως περισσότερο το «πριν» και το «μετά». Ο ίδιος ο Λεπέν, όπως και ο τότε Αρχηγός της Νεολαίας του θυμάται την νεαρή που έκανε χρέη διερμηνέως κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα κάπου τρεις δεκαετίες πριν. Έχουμε πολλά να πούμε.

Ο Λεπέν μας εκπλήσσει όλους με τον Φιλελληνισμό του και την αμέριστη στήριξή του στον Νικόλαο Μιχαλολιάκο και στην Χρυσή Αυγή.

Θαρρώ πως τέτοιο κίνημα συμπαραστάσεως και φιλελληνισμού έχουμε να δούμε από την Εθνεγερσία. Από την Ιταλία και το Βέλγιο ως την Ουγγαρία και την Αργεντινή, οι άνθρωποι του Ελληνικού Λόγου, οι λογικοί άνθρωποι, κρατούν την αναπνοή τους. Οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από την κατάσταση στην Ελλάδα και το φλέγον δημοψήφισμα. Ούτε το Μουντιάλ να λάμβανε χώρα στην Ελλάδα, και να είχα το αποκλειστικό ρεπορτάζ, δεν θα έδειχναν οι ξένοι φίλοι και συναγωνιστές, τόσο ενδιαφέρον. Τα μηνύματα συμπαράστασης είναι παραπάνω από συγκινητικά τόσο για την Πατρίδα μου, όσο και για τον Αρχηγό και το Κίνημα το οποίο γνώρισαν μέσα από τις διώξεις τις οποίες υπέστη. Από το 2014 και σε συνέχεια των προφυλακίσεων του Αρχηγού και των συναγωνιστών βουλευτών και οπαδών του Κινήματος, έχω μιλήσει σε πρόσωπα και ομάδες, σε βουλευτές, Ευρωβουλευτές και δικηγόρους, σε συνέδρια και συνάξεις για τα όσα γίνονται στην Ελλάδα, προκειμένου να διεθνοποιήσουμε το άγος των πολιτικών διώξεων. Διαπιστώνω ότι είναι διάχυτη η πίστη ότι η Ευρώπη θα αναγεννηθεί υπό την αιγίδα της Παλλάδος, στην προαιώνια γη της, την Ελλάδα των Θερμοπυλών. Θα ξεκινήσει από την Αθήνα η ανατροπή αυτού του ανθρωποφάγου τέρατος που ανατρέφεται στις Βρυξέλλες και το οποίο απειλεί να εξαφανίσει τους Ευρωπαϊκούς λαούς στο όνομα του ευρώ, με τις ευλογίες της Μέρκελ και του Σόιμπλε;

Θα προέλθει η νέα αρχή που όλοι οι εθνικιστές περιμένουν και αγωνίζονται για αυτήν, από την Χρυσή Αυγή, πρωτοπόρα στα αγωνιστικά ευρωπαϊκά κινήματα των ημερών; Και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου θα δώσει την μέγιστη δυνατή συσπείρωση όλων των αντιμνημονιακών που θα βάλουν στην άκρη τις ιδεολογικές διαφορές τους εν ονόματι του Ελληνικού Λαού;

Στην σελίδα 3 του φ.103 της εφημερίδος μας, δημοσιεύω μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό στην οποία μεταξύ άλλων, γράφω:

«Εσείς με τα δικά σας τραγούδια, κι εμείς τα δικά μας, εσείς από την μια πλευρά κι εμείς από την άλλη, αρκεί να βγάλουμε το άρμα της Ελλάδας από την λάσπη. Όταν έρθει το χτίσιμο της νέας Ελλάδας, θα ξαναθυμηθούμε, αν θέλετε, ότι είμαστε ιδεολογικοί αντίπαλοι. Δεν συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους να έχουν συνείδηση ότι μπορούν να επιλέξουν. Εσείς, μπορείτε. Και μπορείτε να επιλέξετε και για όλους εμάς (…)

Προτού, λοιπόν, σας ισοπεδώσουν τα τανκς του συμβιβασμού (κι έχει λογιών-λογιών το Σύστημα) θέλω να ακούσετε μια συμβουλή.

Όταν ο πατέρας των παιδιών μου και βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ήταν κρατούμενος στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, είχα καθήκον να βρω έναν λόγο που να στηρίζει στο μυαλό του το «γιατί» αντιμετώπιζε όσα πρωτοφανή συνέβαιναν, και όσα επρόκειτο να αντιμετωπίσει. Του είπα λοιπόν πως, όλη η μέχρι τότε ζωή του, από το περιβάλλον, τα διαβάσματα και τις εμπειρίες του, ήταν μια σπουδή. Και είχε έρθει η ώρα των εξετάσεων. Το ίδιο λέω σήμερα και σε σας.

Τώρα, είναι η δική σας ώρα των εξετάσεων, κύριε Πρωθυπουργέ. Αν αυτά που πιστεύετε έχουν κάποια αξία, αν οι διαβασμένοι συνεργάτες σας έχουν κάποιαν αξία, αν η εκλογή σας έχει κάποια αξία. Τώρα είναι η ώρα να γράψετε τις δικές σας εξετάσεις στην Ιστορία. Κι ο ελληνικός λαός θα σας βοηθήσει να τις περάσετε.

Δεν σας ζητώ να συμμεριστείτε τις πολιτικές μου απόψεις. Σας ζητώ, και απαιτώ από εσάς, να αγωνιστείτε, να πείσετε, να κατακτήσετε.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δύσκολα θα ζήσουμε έτσι κι αλλιώς. Ας ζήσουμε ελεύθεροι».

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι θριαμβευτικό. Ο Ελληνικός λαός αν και είχε υποστεί μια τρομακτική προπαγάνδα φόβου για τον … ουρανό που δήθεν θα έπεφτε στο κεφάλι του εάν έλεγε ΟΧΙ στην δικτατορία των τοκογλύφων, έστειλε στον Αλέξη Τσίπρα ένα ξεκάθαρο μήνυμα: διάλεξε να ζήσει ελεύθερα , να σηκώσει το όποιο βάρος, αλλά να δώσει το «πράσινο φως» για την επανεκκίνηση η οποία αντιλαμβανόταν ότι είναι αναγκαία για να μην πηγαίνουν στον πίθο των Δαναΐδων οι κόποι μας, να μην πηγαίνουν στον βρόντο οι θυσίες μας, αλλά να αναταχθεί η ελληνική οικονομία και να αποκτήσει προοπτική ο τόπος.

Το 61,31% , πάνω από 3,5 εκατομμύρια Ελλήνων, είπε ΟΧΙ. Και μετά. Μετά το Σύστημα έκανε αυτό που ξέρει να κάνει. Η Ευρώπη των τραπεζιτών έφερε τον Αλέξη στα μέτρα της.

Σήμερα λοιπόν, μια μέρα πριν τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, σου λέω, Αλέξη, ότι τα έκανες όλα λάθος. Είναι κρίμα, και είναι όλο δικό σου. Μετρήθηκες και ζυγίστηκες με την Ιστορία, και βρέθηκες να γέρνεις στους Εφιάλτες της.

Σε μερικές ώρες θα ξημερώσει μια νέα μέρα για όλους μας. Θέλουμε δεν θέλουμε, θα γράψουμε ένα νέο κεφάλαιο. Σε αυτό το κεφάλαιο κάθε μια και κάθε ένας κάνει τους λογαριασμούς του με τον εαυτό του και με όσα πίστεψε. Αύριο θα είναι μια νέα μέρα. Εσύ, Αλέξη, στάθηκες σκάρτος στον εαυτό σου. Εμείς ας κοιτάξουμε να ζυγιστούμε από την σωστή πλευρά της Ιστορίας.

(Δημοσιεύτηκε στο φ. 310 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)