Εφημερίδα Δημοκρατία-Κώστας Δούκας: «Πρώτος ο Ομηρος μίλησε για τον τριαδικό Θεό»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΛΙΑΚΟΣ

Μιλάμε την ίδια γλώσσα με την ομηρική εποχή;
Μιλάμε την ίδια, τη γράφουμε με τον ίδιο τρόπο και την εκφέρουμε με τον ίδιο τρόπο. Είδα δηλαδή ότι είχα παραπληροφορηθεί. Τρεις λέξεις μόνο δεν μπορούσαν να αλλάξουν οι μεταφραστές. Δεν βρήκαν αντίστοιχες.

Τρεις λέξεις; Ποιες είναι αυτές;
Ο ιδρώς (ιδρώτας), η σανίς και η φάλαγξ. Δεν βρήκαν αντίστοιχες λέξεις. Κατά τα άλλα έπρεπε να πούμε τη θύελλα «ανεμορούφουλα», κατά τον Καζαντζάκη… Την Ηρα λευκώλενον που είχε λευκάς ωλένας, τη λευκοχέρα δηλαδή, να την πούμε «κρουσταλοβραχιονάτη». Τον πολύαρνι, αυτόν που έχει πολλά αρνιά, να τον πούμε «βαριοκοπαδιάρη». Να σου λέει «κασσίτερος» ο Ομηρος κι εσύ να λες… καλάι, κατά το τουρκικότερο! Να σου λέει «δόμος» ο Ομηρος, που είναι διεθνής λέξη, κι εσύ να λες κατά τα τουρκικά «οντάς»! Καζαντζάκης και Κακριδής. Αυτοί κάνανε το μεγάλο κακό.

Είναι νεκρή γλώσσα τα αρχαία ελληνικά, όπως ισχυρίζεται η Μαρία Ρεπούση;
«Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι νεκρή γλώσσα». Ε, και οι έξι λέξεις είναι αρχαίες. Αυτή είναι η απάντηση στη Ρεπούση. Τι άλλο να πω;

Τι μπορεί να αποκομίσει ένας σύγχρονος άνθρωπος διαβάζοντας Ομηρο;
Πρώτα πρώτα θα μάθει ότι υπήρχε μια άριστα οικοδομημένη γλώσσα, επιστημονική, εύηχη, που μπορεί να διατυπώσει οποιοδήποτε νόημα σε οποιαδήποτε εποχή και τώρα και στο μέλλον. Αν ανοίξετε π.χ. ένα φάρμακό σας και διαβάσετε τα έκδοχα του φαρμάκου, θα δείτε ότι όλες οι λέξεις είναι ομηρικές. Αν λέει colloidal, π.χ. κολλώδης, είναι λέξη ομηρική. Οπως chloro είναι χλωρός. Αν βλέπετε stearate είναι στέαρ του στέατος, πηγμένο λίπος. Αυτές οι λέξεις είναι ελληνικές.
Εχει διεισδύσει παντού η γλώσσα του Ομήρου. Εχει μπει σε όλον τον κόσμο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απαλλαγεί από τη γλώσσα αυτή, βρίσκεται αυτούσια ή μεταλλαγμένη μέσα σε όλες τις ευρωπαϊκές διαλέκτους. Αν, ας πούμε, σας τύχει -ο μη γένοιτο- και βρεθείτε στο εξωτερικό και πάθετε κάτι με την καρδιά σας, διακομιστείτε στο νοσοκομείο, οι ξένοι, αν ψάξουν, μπορεί να αποφανθούν ότι έχετε πρόβλημα στην «τριγλώχινα βαλβίδα». Ετσι θα το πούνε. «Τριγλώχιν» σημαίνει «τρεις γλωχίνες», αιχμές. Είναι το βέλος που έμπαινε μέσα αλλά δεν έβγαινε.
Το «κολλώ» είναι λέξη ομηρική. Του Αίαντος το ακόντιο είναι κολλητό, και οι θύρες είναι κολλητές για να είναι και πιο γερές. Λοιπόν η κόλλα πώς λέγεται αγγλικά; Glue. Και κολάζ λένε οι ξένοι. Και το παίρνουν και οι πυρηνικοί φυσικοί. Στη διάσπαση του ατόμου προϊόντα της σχάσεως τα οποία δεν έχουνε μάζα, αλλά πάνε και προσκολλώνται σε κάτι άλλα. Και λέγονται γκλουόνια.

(Διαβάστε ολόκληρη την ενδιαφέρουσα συνέντευξη στον Παναγιώτη Λιάκο,  ΕΔΩ)

Το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε (κυριολεκτικά)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ

 

Το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε, και δεν είναι σχήμα λόγου. Τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων του «Συνταγματικού Τόξου» τα οποία έλαβαν ως πανωπροίκι από τις συστημικές τράπεζες, πέραν των κρατικών χορηγήσεων, μπορεί να είναι γνωστά αλλά κανένας Έλληνας που σκέπτεται δεν πρέπει να τα ξεχνά. Αυτό ακριβώς επιδιώκει το πολιτικό σύστημα. Να θεωρούμε δεδομένο ότι κάποιοι αετονύχηδες, επειδή μπορούν και πατάνε πάνω στην ανάγκη των πολιτών για εξασφάλιση της ζωής τους, έχουν το δικαίωμα να χρεώνουν χωρίς να ξεχρεώνουν την ίδια ώρα που απαιτούν από τους πολίτες να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους υπό την απειλή φυλακίσεων, κατασχέσεων και λοιπών εργαλείων, και επιπλέουν τους επιβάλλουν , πάλι επειδή μπορούν, να ξεχρεώνουν τα θαλασσοδάνεια με τις ανακεφαλαιοποιήσεις των δανειοδοτικών ιδρυμάτων.

Η υπόθεση με το δάνειο Πολάκη άνοιξε στόματα για επώνυμες καταγγελίες επωνύμων και τα ιλιγγιώδη ποσά που χρωστούν.

Και, προσέξτε, δεν μιλάμε για επιχειρηματίες που πήραν κάποιο ρίσκο και τους πήρε αποκάτω η κρίση την οποίαν κατασκεύασαν οι πολιτικοί που σήμερα τους κουνούν το δάχτυλο, αλλά για άτομα με πολυετή θητεία σε θέσεις κρατικής εξουσίας.

Η στοχοποίηση  του Παύλου Πολάκη από δήθεν αντισυστημικούς δημοσιογράφους, θαμώνες καθ’ ομολογίαν τους πρεσβειών, οι οποίοι αγιογραφούσαν προεκλογικά τον Αλέξη Τσίπρα, και μέχρι τέλους στήριξαν τον «αφελή χονδρό» Καμμένο, επειδή πήρε δάνειο, βάζοντας υποθήκη το σπίτι του, ή επειδή χρησιμοποίησε την ντοπιολαλιά του, είναι φυσικά υποκριτική και εκ του πονηρού. Είναι οι ίδιοι που ετοιμάζουν την επόμενη μέρα στην ΝΔ, μετά την παραγκώνιση του Κυριάκου τον οποίον ήδη θεωρούν καμένο χαρτί. Άλλο τόσο ύποπτη είναι η επιχείρηση «αδειάσματος» του σύντροφου Πολάκη από τους συντρόφους του, από τις εκδοτικές ναυαρχίδες της Αριστεράς.

Προσώρας, η όλο νόημα ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, υπόσχεται συνέχεια στην πολιτική αρένα: «Αν έπαιρνε μίζες ή, αντί να βάλει υποθήκη την οικία του, κάποιος επιχειρηματίας του χάριζε το σπίτι στο οποίο διαμένει, η κ. Σπυράκη, η οποία στο τελευταίο πόθεν έσχες έχει δηλώσει υπόλοιπο δανείων 713.000 ευρώ, ίσως να μην είχε πρόβλημα. Ο κ. Πολάκης, ούτε μίζες πήρε, ούτε καμία offshore έδωσε 800.000 ευρώ στην εταιρία της συζύγου του, όπως στην περίπτωση του κ. Μητσοτάκη, ούτε πήρε θαλασσοδάνειο για τον Κήρυκα Χανίων και έκανε σκανδαλώδη ρύθμιση, αφού για 11 χρόνια δεν είχε αποπληρώσει ούτε ένα ευρώ, όπως έκανε ο Πρόεδρος της ΝΔ».

Και σαν να μην έφθανε η κατά μέτωπο αντεπίθεση του κομματικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ (να είναι ο Καρανίκας, να είναι ο Μανόλο, ή κάποιο άλλο πουλέν της άκρως παραγωγικής παρέας; ) η Τράπεζα της Ελλάδος  (δηλαδή ο κύριος Στουρνάρας τον οποίον εν γνώσει του ηχογράφησε λέει ο κ. Πολάκης) αποφάνθηκε ότι το δάνειο  στον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας δόθηκε σύννομα  από την Attica Bank και με βάση τραπεζικά κριτήρια.

Υπενθυμίζουμε στον αναγνώστη ότι σύμφωνα με «διαρροές» και συνακόλουθα δημοσιεύματα εντός της εβδομάδος, ο κ. Πολάκης αφού ενημέρωσε τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Στουρνάρα ότι η συνομιλία τους… ηχογραφείται, του ζήτησε να ελέγξει το δάνειό του, αλλά και άλλα δάνεια όπως αυτά στον «Κήρυκα Χανίων» του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα δάνεια προς την Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ,  πολιτικούς (Μαρία Σπυράκη, Άδωνη Γεωργιάδη) και την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».

Εμείς παρακολουθούμε βεβαίως τα κατορθώματα του Συνταγματικού Τόξου, ενός χρεωκοπημένου συστήματος αποτυχημένων και ανίκανων να χωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρα αλλά πολύ ικανών στο να χρεοκοπούν την χώρα και τους εαυτούς τους, παρά τον πακτωλό των χρημάτων που λαμβάνουν ελεύθερα. Θα κλείσουμε τούτη την αναφορά με μια φράση του Μακαριστού Μητροπολίτη Γλυφάδας Παύλου, ο οποίος μετέστη και ετάφη την εβδομάδα αυτή. Είχε πει ο εθνικόφρων Μητροπολίτης λίγο μετά τις προφυλακίσεις του 2013 “Υπάρχουν πολιτικοί παλιοί που χρωστάνε λεφτά στο κράτος. Και μερικοί την έχουν γλιτώσει. Ο λαός ξέρει πόσοι πολιτικοί έπρεπε να είναι φυλακή, κι αντί αυτού βάζουν μέσα τα θύματα”. Εσεται ήμαρ.

Ε.Δ.

(Δημοσιεύθηκε στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.291)

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: «Χρυσή Αυγή, η μοναδική ελπίδα για ελευθερία, αποκατάσταση της εθνικής τιμής και της αξιοπρέπειας»


a-052_wl__articleΆρθρο του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής, Νικόλαου Μιχαλολιάκου, στην εθνική εφημερίδα “Εμπρός”

“Απορώ για το θράσος σας να μιλάτε για το Σύνταγμα. Παριστάνετε τους σοσιαλδημοκράτες, αλλά πίσω από το λακάρισμα αυτής της σοσιαλδημοκρατίας -την οποία μπολιάσατε με μπόλικα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και πολλές δηλώσεις καλής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ- πίσω από αυτή τη λάκα της σοσιαλδημοκρατίας παραμένει ο μπολσεβίκος που δεν πιστεύει σε καμμία ελευθερία και σε καμμία Δημοκρατία.

Προ ημερών είχατε οργιστεί γιατί κάποιοι πολίτες όχι μόνο στη Μακεδονία, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα αντιδρούσαν για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και τους καταγγείλατε λίγο πολύ ως τρομοκράτες.

Και όμως, τρομοκρατική επίθεση έγινε κατά των γραφείων της Χρυσής Αυγής τα ξημερώματα της Δευτέρας 11 Φεβρουαρίου από τους γνωστούς αγνώστους του «κόκκινου» παρακράτους που δεν συλλαμβάνετε ποτέ. Καήκαν πολιτικά γραφεία. Και συμπτωματικά αυτή η επίθεση έγινε την ίδια στιγμή που ένα ολόκληρο σύστημα δηλώνει έντρομο από την άνοδο της Χρυσής Αυγής.

Στο ίδιο γραφείο είχε γίνει επίθεση τον Ιούνιο του 2017. Είχαμε επιστήσει την προσοχή στις αρμόδιες Αρχές, αλλά δεν έδωσαν καμμία σημασία.

Έχουμε όμως εδώ μία διαμάχη. Από τη μια, η Νέα Δημοκρατία απευθύνεται στον ΣΥΡΙΖΑ και λέει ότι συνεργάζεται με την Χρυσή Αυγή και είναι χορηγός της Χρυσής Αυγής. Από τον ΣΥΡΙΖΑ πάλι εκτοξεύονται βέλη προς τη Νέα Δημοκρατία ότι ενισχύει τη Χρυσή Αυγή. Μην τσακώνεστε. Δεν την ενισχύει ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ελληνικός λαός την ενισχύει.

Εχουμε στοιχεία ποιοτικά στις πολιτικές έρευνες, που θα έπρεπε να σας προβληματίσουν, όπως το γεγονός ότι δεύτερο κόμμα στους νέους στις ηλικίες από δεκαεπτά έως τριάντα τεσσάρων ετών είναι η Χρυσή Αυγή, όπως και ότι πρώτο κόμμα στους αγρότες, με ποσοστό μεγαλύτερο του 20%, είναι η Χρυσή Αυγή. Αυτό δεν το έκανε ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το έκαναν οι αγωνιστές της Χρυσής Αυγής και ένας ολόκληρος λαός που βλέπει κάτω από τα λάβαρά μας τη μοναδική ελπίδα για ελευθερία, για αποκατάσταση της εθνικής τιμής και της αξιοπρέπειας.

Σε όλους εσάς απαντά ο στρατηγός Μακρυγιάννης, που τον καπηλεύτηκε κατά κόρον η Αριστερά, ο οποίος εκείνα τα δύσκολα χρόνια της βαυαροκρατίας είχε γράψει τα εξής: «Και βγήκαν τώρα κάποιοι δικοί μας κυβερνήτες Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Aγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα ορθόδοξο». Αυτά έλεγε ο στρατηγός Μακρυγιάννης, τον οποίον καπηλεύεσθε, και θα πρέπει να αναλογιστείτε ότι αυτά που κάνετε είναι πύργος στην άμμο.

Δεν θα ψηφίσουμε την αναθεώρησή σας και ελπίζουμε κάποτε να έχουμε την πλειοψηφία, να ψηφιστεί εδώ ένα Σύνταγμα στο οποίο θα καταργηθεί η εναλλακτική θητεία, θα καταργηθεί το άρθρο 28 για εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Πιστεύουμε σε μια Ελλάδα ελεύθερη και όχι σε ένα προτεκτοράτο. Και προτεκτοράτο είναι ένα κράτος που με νόμο μπορεί να εκχωρεί την εθνική του κυριαρχία.

(Από την ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά την συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος)

 

Διαβάστε στο φ.291 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

EMPROS-291Διαβάστε στο φύλλο 291 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ που κυκλοφορεί:

  • Πολιτικά κόμματα και πολιτικοί, ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΤΕ!
  • Ν.Γ. Μιχαλολιάκος: Ο Τσίπρας, ο Καβάφης και οι προδότες
  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ζήτημα εθνικής Ασφαλείας η διάτρητη Εθνική Άμυνα της Χώρας
  • Αίτημα Χρυσής Αυγής για αποστολή αντιπροσωπείας της Βουλής στην Βόρειο Ήπειρο
  • Τσακαλώτος: «Συναίνεση με ΝΔ για να μην έρθει η Χρυσή Αυγή»!
  • Οικονομία: Εκτός ελέγχου χρέος και ανεργία
  • Πολιτισμός: ΙΛΙΟΝ – Δίπλα στην Αθήνα, μια σημαντική πόλη
  • Παιδεία: Η Β. Ήπειρος εξαφανίστηκε από τα ελληνικά σχολικά βιβλία

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2019 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Περί ελευθερίας (Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων)

Περί ελευθερίας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Επί μια δεκαπενταετία έμεινα στα Γιάννενα. Έμαθα να ζω με τα βουνά και αγάπησα τα τοπία της Ηπείρου. Σύντροφοι και συνομιλητές στα καλά και τα άσχημα, σκεπασμένα πότε με παχιές καθησυχαστικές ομίχλες και σπανιότερα, με τα πιο φανταχτερά χρώματα που επιφυλάσσει η Φύση στα μάτια του ανθρώπου. Με διαπέρασε η υγρασία και η μουσική της, τόσο διαφορετική από την ιδιοσυγκρασία μου. Εκεί εκπαιδεύτηκα σε πολλά αναγκαία της ενήλικης ζωής, εκεί πήγαν σχολείο τα τρία μου παιδιά. Η Επέτειος της Απελευθερώσεως της πόλεως, στις 21 Φεβρουαρίου 1913, είναι συνδεδεμένη στην μνήμη μου με σχολικές γιορτές, οι οποίες, προς αμηχανία, κάποτε και δυσαρέσκεια κάποιων παρισταμένων, έκαναν να φουρτουνιάζει στα μάτια μου, ο καημός της σημερινής υποτέλειας.

Στον νου μου έρχονταν οι εικόνες των νεαρών ανδρών και γυναικών, στρατιωτών και νοσοκόμων που άφησαν τα σπίτια και τις οικογένειές τους, για την μακρινή γη του Εθνικού Οράματος. Μια δεκαετία αργότερα, ο δικός μου προπαππούς θα έφευγε για την Μικρά Ασία, απ’ όπου θα γύριζε μόνο για να πεθάνει στον πατρογονικό του Μωριά κι αργότερα ο παππούς μου, εικοσάχρονος έφιππος, για την σκλάβα γη της Βορείου Ηπείρου, την οποία αναπολούσε ως τα βαθιά του γηρατειά. Έβλεπα τα παιδιά, τα δικά μου και τα άλλα ελληνόπουλα, σαν αγγέλους με λευκά πουκάμισα και καστανόξανθα μαλλιά, να τραγουδούν την δόξα και τον πόνο τους. «Δεν με φοβίζουν μάνα μου οι σφαίρες, τα κανόνια. Μον’ με φοβίζει η παγωνιά, του Μπιζανιού τα χιόνια».

Αργότερα, τα καμάρωνα στις παρελάσεις, ντυμένα με τις εθνικές ενδυμασίες του τόπου του πατέρα τους, ντυμένα όπως θα’πρπε να ντύνονται όλοι οι Έλληνες, τουλάχιστον μια μέρα κάθε χρόνο, για να νιώθουν ποιοι είναι, από πού έρχονται και πού είναι ο προορισμός τους. Πολλοί προσπάθησαν να καταργήσουν τις παρελάσεις, πότε στο όνομα της ειρήνης, πότε για λόγους δήθεν οικονομίας.

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, λίγες μέρες πριν την Επέτειο της Απελευθερώσεως ενός τόπου που όλοι θεωρούμε αναπόσπαστο τμήμα της Πατρίδας μας, ευγνωμονώ όσους καθιέρωσαν αυτές τις γιορτές. Κουραστικές, γραφικές, κενές νοήματος, όταν όλα όσα θύμιζαν θεωρούνταν δεδομένα, κατάφεραν να καλλιεργήσουν πάνω από όλα, -φρόνημα, καλαισθησία, τέχνη-, το έθος της τιμής στους Ήρωες του Έθνους μας. Στις φωτογραφίες της εποχής, έφιπποι Έλληνες μπαίνουν στην πόλη από τον δρόμο του σπιτιού μου, πριν ανοίξουν οι μεγάλες εθνικές οδοί και λεωφόροι, όταν οι δρόμοι ήσαν χωμάτινοι και οι άρρωστοι πήγαιναν να θεραπευτούν στα μοναστήρια. Όταν οι άνθρωποι δεν είχαν ανάγκη να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη του κόσμου για να βρουν τον εαυτό τους, ή για να γνωρίσουν τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος όλος βρισκόταν κλεισμένος στον κάθε κόκκο χώματος της γης τους.

Πριν λίγες μέρες, δυο εθνικιστές βουλευτές, οι κ.κ. Κασιδιάρης και Παππάς, ξεσήκωσαν σάλο όταν τόλμησαν σε μια επιτροπή της εκκλησιάς των πολιτικών κομμάτων να απευθυνθούν στην ηγεσία της χώρας και του στρατεύματος και να τους αποκαλέσουν τους μεν «προδότες», τους δε υπηρέτες των εισβολέων της Πατρίδας μας. Μπορεί ο καθωσπρεπισμός και η υποκρισία των δειλών και των συμβιβασμένων να διαφωνούν με τον τρόπο ή την ένταση. Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτοί που ως προτεραιότητα έχουν το συμφέρον του κατακτητή της χώρας μας, αυτοί που έχουν συστηματικά και από πρόθεση νεκρώσει κάθε υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα και τώρα δίνουν την χαριστική βολή στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας, τους πατεράδες και τις μανάδες του λαού μας, αυτοί που στέλνουν στον θάνατο και στην συνέχεια περιφρονούν τους νεκρούς Ήρωές μας και δίνουν το Αιγαίο στους Τούρκους, τους Γερμανούς, το ΝΑΤΟ, ναι, είναι προδότες.

Στερήσεις και θυσίες, αγώνες, μάχες και θάνατοι ακόμα, έχουν νόημα και φέρνουν καρπό όταν η φλόγα της καρδιάς κινεί την μηχανή του μυαλού. Όταν όσα κάνεις γίνονται για την χώρα σου και όχι για τους ξένους. Στις πολύνεκρες μάχες στο άπαρτο οχυρό του Μπιζανίου πολέμησαν Έλληνες από ολόκληρη την Ελλάδα χωρίς να ζητήσουν καμιά διαβεβαίωση για το αποτέλεσμα, εκτός από την εμπιστοσύνη στους ηγέτες τους και την πεποίθηση που είχαν σπείρει και αναθρέψει στις καρδιές τους οι γονείς τους, πως όλα έχουν νόημα και αξία όταν τα κυβερνά η ανιδιοτελής αγάπη της Πατρίδας:

«Ένα πουλάκι ν’ έβγαινε πομέσ’ απ’ το Μπιζάνι,
είχε θολά τα μάτια του και μαύρα τα φτερά του,
κι η Ρούμελη το ρώτησε κι η Ρούμελη του λέγει:
-Για πες μας, πες μας βρε πουλί, κανά καλό χαμπέρι.
-Τι να σου πω, βρε Ρούμελη, τι να σου μολογήσω;
Τα ευζωνάκια πολεμούν στο ξακουστό Μπιζάνι.

Κι επειδή το Μπιζάνι ήταν άπαρτο, ένας έξοχος παράτολμος αξιωματικός ονόματι Βελησσαρίου, το εκτίμησε όπως έπρεπε, και αντί να επιμείνει παθητικά, το παρέκαμψε, μαζί με τους φουστανελάδες του, για να φθάσει στον σκοπό, στην απελευθέρωση που την πήγε στο πιάτο στον Διάδοχο Κωνσταντίνο στο χάνι του Εμίν Αγά. Κι εκεί, μπροστά στον βασιλιά-στρατηλάτη, έγειρε ο Τούρκος το σπαθί του και του παρέδωσε την πόλη. Ναι, θέλω κι εγώ να δω τον Τούρκο να σκύβει εμπρός στον Έλληνα και να του παραδίνει το σπαθί του. Θέλω να δω την Πατρίδα μου δυνατή και τον λαό μου όρθιο. Και είμαι σίγουρη πως αυτό θέλουν και οι περισσότεροι συμπατριώτες μας, ακόμα κι αν δεν ξέρουν ή δεν μπορούν ή το πιο πιθανό φοβούνται να το παραδεχθούν.

Κλείνοντας την επετειακή αναφορά, θα χρησιμοποιήσω ως γέφυρα με το παρόν ένα ποίημα του Γεωργίου Χατζή -«Πελλερέν», γιατί εκφράζει με τρόπο ιδανικό την απάντηση στην σημερινή αδήριτη ανάγκη για λύση και λύτρωση της Πατρίδας και του Λαού μας. Μέσα από τις υγρές πέτρινες φυλακές του Κάστρου, όπου εκρατείτο καταδικασμένος σε θάνατο για την εθνική του δράση, ακούγοντας το κανονίδι από την τελευταία επίθεση του ελληνικού στρατού στο Μπιζάνι, ο εκδότης της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΟΣ, γράφει στις 20/2/1913, παραμονή της απελευθέρωσης, ετούτο το ποίημα.

Τέτοιο γλυκό τραγούδημα από καμμιά φλογέρα
ποτές έτσι δεν γλύκανε ανθρώπων την καρδιά,
όπως απόψε η τρομερή, που σχίζει τον αέρα
ολόγυρα στα Γιάννενα η αγριοκανονιά!

Ποτές κανένα φέξιμο γλυκό μεσ’ στο σκοτάδι
Της φυλακής δεν έριξε στο σκλάβο έτσι λαό
Όπως ετούτη η τρομερή φωτιά, που απόψε βράδυ
φλογεί όλα τα Γιάννενα με φώτο φοβερό!

Γλυκό κανόνι να ’ξερες πόσο γλυκειά η λαλιά σου!
-Κάψε! Μια σύγκαρδη φωνή όλη η πόλη υψώνει.
-Κι αν είν’ αντάμα κι ουρανός και χώμα να σμιχτούν!
Τζαμί μαζί κι η εκκλησιά ας γκρεμιστούν κανόνι,
Τα Γιάννενά μας ’λεύθερα μονάχα απόψε ας βγούν!”

 

Δημοσιεύθηκε στο φ.137 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

Πώς τα κόμματα προσπαθούν να προσελκύσουν γυναίκες ψηφοφόρους, και τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς γυναικών πολιτικών που εκπροσωπεί την ακροδεξιά

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΛΕΠΕΝ
Σε ομιλία της επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού στη Γαλλία, Μαρίν Λεπέν GETTY EDITORIAL

Στη Γερμανία π.χ. στις εκλογές του 2017 το 17% των γυναικών στην Ανατολική και 8% στη Δυτική Γερμανία ψήφισαν το AfD, ενώ στη Γαλλία στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2017 την Λε Πεν ψήφισαν το 54,9% των γυναικών. Στην Πολωνία στις εθνικές εκλογές του 2015 το κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης έλαβε περισσότερες ψήφους από τις γυναίκες (39,7%) παρά από τους άνδρες (38,5%). Από την άλλη μεριά στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν έχει την ίδια προσέλκυση γυναικών ψηφοφόρων με τα ποσοστά των ανδρών να είναι σχεδόν πάντα διπλάσια.

Στις ευρωεκλογές του 2014 το 5,7% των γυναικών ψήφισε Χρυσή Αυγή και το 12,5% των ανδρών, ενώ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν 4,2% γυναίκες και 8,3% άνδρες. Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση του τέλους του 2018 ενώ το 11% ανδρών δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν τη Χρυσή Αυγή μόλις το 3,1% δήλωσαν ότι θα την ψηφίσουν.

Διαβάστε ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο εδώ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Περί Συντάγματος και Νόμων

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-290-ΝΟΜΟΙ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

«…Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει

νάσαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.

Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο

πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι

πολίτης εις των ιδεών την πόλι.

Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι

και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.

Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας

που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».

-Κ. Καβάφης, το Πρώτο Σκαλί (1899)

Στην Αντιγόνη του Σοφοκλέους (την δίδαξε το 442 π.Χ., καταγαγών την πρώτη του νίκη) παρακολουθούμε με τον πλέον ανάγλυφο και αμφίπλευρα ολοκληρωμένο τρόπο την σύγκρουση του «κατά συνείδησιν δικαίου», του φυσικού δικαίου, όπως εκφράζεται από την Αντιγόνη, με το θετό δίκαιο, αυτό του βασιλέως, θείου (αδελφού της μητέρας της) και μέλλοντος πενθερού της, Κρέοντος.

«Ου γαρ τι μοι Ζευς ην οκηρύξας τάδε,

ουδ’ ηξύνοικος των κάτω θεών Δίκη.

ου τούσδ’ εν ανθρώποισιν ώρισαν νόμους.

ουδέ σθένειν τοσούτον ωόμην τα σα

κηρύγμαθ’ ώστ’ άγραπτα κασφαλή θεών

νόμιμα δύνασθαι θνητόν όνθ’ υπερδραμείν.

Ου γάρ τι νυν γε καχθές, αλλ’ αεί ποτε

ζη ταύτα, κουδείς οίδεν εξ ότου ’φάνη».

(Αντ. 450-7)

Όταν ήμουν μαθήτρια του Λυκείου, η τραγωδία αυτή του Σοφοκλέους εδιδάσκετο μετ’ επιτάσεως από μεν τους αριστερόστροφους καθηγητές ως αντιδεξιό, αντιχουντικό, «αντιφασιστικό» μανιφέστο (δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν από τον Μουσολίνι και τον Φασισμό, και κάτι παραπάνω από την Επταετία των Συνταγματαρχών), από δε τους δεξιόστροφους (βρισκόμαστε χρονικά στην δεύτερη τετραετία διακυβερνήσεως από το ΠΑΣΟΚ) ως κρυπτοσυνθηματικό μήνυμα για αντίσταση στον «Ολοκληρωτισμό από όπου κι αν προέρχεται». Η φοβική Νεοδημοκρατική ψευδοδεξιά δεν τολμούσε να μιλήσει για Μαρξισμό, Μπολσεβίκους, Σταλινικούς και λοιπά εγκληματικά στοιχεία, άλλωστε το Τείχος του Αίσχους στεκόταν ορθωμένο ακόμη στην Ευρώπη, και αισθανόταν ακόμη ασφαλής στα όσα θεωρούσε κεκτημένα της.

Τούτες τις μέρες συζητήθηκε στην βουλή η αναθεώρηση του Συντάγματος -ο πρώτος γύρος, γιατί η συζήτηση θα ολοκληρωθεί στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο.

Κι εδώ τίθεται και πάλι το ζήτημα της ισχύος του Νόμου. Πώς και πότε υπακούμε στους Νόμους; Όταν φωτογραφικοί νόμοι θεσπίζονται για να καταστρατηγηθούν τα νόμιμα δικαιώματα μισού εκατομμυρίου Ελλήνων, οι οποίοι εκδηλώνουν την στήριξή τους σε ένα νόμιμα εκλεγμένο, νόμιμο πολιτικό κόμμα, οι νόμοι είναι «νόμιμοι»;

Όταν νομοθετεί η πολιτική εξουσία, και υποκαθιστά και την δικαστική, καθ’ ομολογίαν της, υπερβαίνοντας τις δικαιοδοσίες της και καταβαραθρώνοντας τα δικαιώματα του λαού, οι νόμοι της είναι «νόμιμοι»;

Και ποιος νομοθετεί; Αν αύριο νομοθετεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων (ήδη οι διεθνείς οργανισμοί αποτελούν προάγγελό της) οφείλουμε να υπακούσουμε στους νόμους της;

Ο αποκλεισμός της ηγεσίας ενός νομίμως εκλεγμένου νομίμου πολιτικού κόμματος από την κρατική τηλεόραση και την επικοινωνία με την κοινή γνώμη, η επιλεκτική διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης, οι κρυφές διαβουλεύσεις με μερίδα πολιτικών, είναι ίδια ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος ή ενδείξεις πραξικοπηματικής συμπεριφοράς;

Η άρνηση της ανώτατης πολιτειακής ηγεσίας να συνομιλήσει με την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, νομιμοποιεί την εξουσία της ή καθιστά την εξουσία της και το καθεστώς που υπηρετεί αντιδημοκρατικά;

Στην Αντιγόνη, οι «κατά Φύσιν» νόμοι, οι νόμοι οι οποίοι θεσπίστηκαν από τον Δία και την Δίκη και άρα είναι θείοι νόμοι, εν τέλει υπερισχύουν ηθικά. Η νίκη όμως δεν έρχεται ούτε από την νομοταγή Ισμήνη, ούτε από τον αυτόχειρα Αίγισθο, αλλά από την ηρωική, θρασύτατη, θρησκευόμενη Αντιγόνη η οποία αν και θυγατέρα, γνήσια απόγονος του Οιδίποδα, δεν της επιτρέπεται να πάρει την εξουσία λόγω του φύλου της- επειδή είναι γυναίκα-, όμως η συμπεριφορά της είναι σαφώς ηγεμονικότερη και ηθικότερη αυτής του Κρέοντος.

Τα διλήμματα και τα αδιέξοδα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι τόσον ο Κρέων όσο και η Αντιγόνη, σηματοδοτούν την μετάβαση του πολίτη από την άγνοια στην γνώση, όταν έρχεται αντιμέτωπος με την υπέρβαση της εξουσίας. Όπως σημειώνει ο Καβάφης «Στην αγορά της πόλεως των ιδεών, βρίσκεις Νομοθέτας που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης».

(Δημοσιεύθηκε στο φ.290 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)