N.Γ.ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Νεολαία: Αντίσταση ενάντια στον εθνομηδενισμό με Σημαία την Γαλανόλευκη

unnamedΜέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα με την Ελλάδα κυριολεκτικά ανοχύρωτη πόλη υπάρχουν κάποιοι που αντιστέκονται.

Είναι τα Ελληνόπουλα που πλημμυρίζουν τις πλατείες και τους δρόμους στις πόλεις της Ελλάδος, από την Θράκη και την Μακεδονία μέχρι κάθε άκρη της Ελληνικής Πατρίδας, κρατώντας Γαλανόλευκες και προκαλώντας την οργή και το μίσος της κόκκινης χούντας που εξουσιάζει την δημόσια ζωή.

Με φρίκη διαπιστώνουν οι ινστρούχτορες της παρακμής, οι κόκκινοι δάσκαλοι και καθηγητάδες της γενιάς του Πολυτεχνείου και του εθνομηδενισμού, ότι η προπαγάνδα τους τόσων πολλών χρόνων πήγε στα χαμένα, ότι το διεθνιστικό δηλητήριο δεν μόλυνε τις ψυχές των νέων Ελλήνων που επιμένουν και αντιστέκονται γεμάτοι φλόγα και πάθος για τα εθνικά ιδανικά!

Σε μια Ελλάδα, η οποία ευρίσκεται σε έσχατη παρακμή και κυριαρχείται από τα ορφανά του Μαρξ και από κάποιους λιμπεραλιστές το ίδιο επικίνδυνα εθνομηδενιστές ξαφνικά γεννήθηκε μια ελπίδα και η ελπίδα αυτή είναι η Ελληνική Νεολαία που βγήκε στους δρόμους.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Ένας οδοστρωτήρας μίσους περνά πάνω από την Αθήνα

123

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Σάββατο βράδυ, 17 Νοεμβρίου 2018, παρακολουθώ στην τηλεόραση τις ομάδες των παρακρατικών να καίνε την Αθήνα. Οι ρεπόρτερς μεταδίδουν τα τεκταινόμενα σαν να πρόκειται για αγώνα ποδοσφαίρου. «Τώρα βγαίνει η ομάδα», «πετυχαίνει την υδροφόρα», «αντεπίθεση οι Αστυνομικοί».

Εκεί έφθασε την Πατρίδα μας ο μεταπολιτευτικός συρφετός. Να είναι το κέντρο της πόλης αποκλεισμένο, οι κάτοικοι να οχυρώνονται στα σπίτια τους, το Πολυτεχνείο να καταστρέφεται για ακόμα μια φορά.

Εδώ και 40 χρόνια ο Ελληνικός λαός εκπαιδεύεται στην αναρχία με μεθόδους παθητικής και ενεργητικής βίας. Οι κυβερνήσεις, ιδιαιτέρως αυτές της Αριστεράς, καθοδηγημένες από τα αμερικανικά πρότυπα επικοινωνίας, με κορυφαία την χειριστική στο έπακρον κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, καταστέλλει το φρόνημα της πλειοψηφίας. Όσοι αντιδρούν, το κάνουν απελπισμένα, σπασμωδικά, βίαια, χωρίς πυξίδα και σχέδιο.

Ζούμε σε έναν παραλογισμό. Γιατί να θέλει κανείς στα λογικά του να βανδαλίσει ένα αρχιτεκτόνημα όπως το Πολυτεχνείο που όμοιό του δεν ξαναγίνεται; Για τον ίδιο λόγο που θέλει να καταστρέψει την Ελλάδα και  τον πολιτισμό ολόκληρο. Για τον ίδιο λόγο που γκρεμίζει το Πολυτεχνείο και σηκώνει τσαντίρια στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου. Γιατί μισεί, και δεν αγαπά την Πατρίδα του. «Αγάπα και κάνε ό,τι θες», σύμφωνα με την ρήση του Ιερού Αυγουστίνου («Μια για πάντα, σας δίνεται ένας συνοπτικός κανόνας: Αγαπάτε και κάντε ό,τι θέλετε. εάν σιωπάτε, να σιωπάτε από αγάπη. εάν φωνάζετε, φωνάξτε από αγάπη. εάν ελέγχετε, να ελέγξετε από αγάπη. εάν δείχνετε έλεος, να δείχνετε έλεος από αγάπη. ας είναι η αγάπη, η εσωτερική ρίζα, γιατί από αυτήν την ρίζα τίποτα άλλο δεν μπορεί να βλαστήσει, παρά μόνο το καλό», In Epistolam Joannisad Parthos, 7,8. PL 35,2033 στο «Θεραπεία της Ψυχής» Αλεξίου ιερομονάχου, εκδ. Αρμός).

Ε, λοιπόν, αυτοί που καταστρέφουν, αυτοί που καίνε, αυτοί ειδικά που καίνε ελληνικές σημαίες, δεν αγαπούν την Ελλάδα, δεν αγαπούν τον συνάνθρωπο, δεν αγαπούν ούτε τον εαυτό τους, γιατί αν τον αγαπούσαν δεν θα τον εξευτέλιζαν.

Γύρω από το Πολυτεχνείο, η επανάσταση των μυστικών υπηρεσιών απέναντι σε ένα καθεστώς που αγάπησε τον λαό, του πήγε φως και νερό στα χωριά, αυτά που ερήμωσε η εσωτερική μετανάστευση του Καραμανλή, και όσων έφαγαν τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ, μετατρέποντας τους νοικοκυραίους σε θυρωρούς, εξακολουθεί να σκορπίζει, κοντά μισόν αιώνα μετά, τον τρόμο.

Όχι μόνο κάθε χρόνο, αλλά κάθε εβδομάδα, γειτονιές με ωραιότατα νεοκλασικά κτίρια, παραδίδονται στην καταστροφή. Έτσι στα μουγκά απαξιώθηκαν η Πατησίων, η Μάρνη, η Πειραιώς.

Ένας οδοστρωτήρας μίσους περνά πάνω από την πόλη. Μίσος που προέρχεται από το σύμπλεγμα κατωτερότητας των ακαμάτηδων απογόνων, απέναντι στους εργατικούς προγόνους. Το μίσος των τζιτζικιών για τα μυρμήγκια, και των σκωλήκων για τους αετούς.

Η μεταπολιτευτική γενιά είναι αρκούντως τεμπέλα και εγωίστρια για να κατασκευάσει οτιδήποτε ωραίο, πέρα από τα γυάλινα κτίρια της «λεωφόρου Βωβού», καθρέφτη του αρχοντοχωριατισμού της ΠΑΣΟΚαρίας. Για αυτό και καταστρέφει ό,τι δεν μπορεί όχι να δημιουργήσει αλλά ούτε καν να διατηρήσει, ενώ καμώνεται  την ευρωπαία, που θαυμάζει τα κτίρια στο Παρίσι και στην Βιέννη, αλλά «πού η Ελλαδίτσα,  τέτοιον πολιτισμό…». Τα παιδιά αυτής της νεοπλουτίστικης ελίτ είναι που καίνε την Αθήνα, πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα την απαξίωση, την αμορφωσιά, το μίσος των γονιών τους.

Ο Πολιτισμός είναι Πολιτική, όπως η Πολιτική είναι Πόλεμος με άλλα μέσα. Αγαπώ τον Πολιτισμό της πατρίδας μου, γιατί είμαι καρπός της, από την αρχαία της πηγή ως τον λαϊκό πολιτισμό μας, και την αναγέννηση της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας που κάποιοι, λίγοι, -γυναίκες, κυρίως-, τολμούν. Θαυμάζω και σκέφτομαι καθαρά, ανακαινισμένα και σε χρήση τα υπέροχα κτίρια της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας μας. Επιδιώκω οι συμπατριώτες μου να εργάζονται σε εργασίες που θα αναδεικνύουν την δημιουργικότητα, το σθένος και την φαντασία τους. Εκτιμώ τις αξίες της κοσμιότητας και της αξιοπρέπειας. Οραματίζομαι το κράτος μας ισχυρό και τους πολίτες μας εύπορους και ευτυχείς. Αυτός δεν είναι ο λόγος που ασχολείται κανείς με τα κοινά, η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο; Αυτό μοι δοκεί,  κι αν για αυτό κάποιοι θα με στολίσουν με τα γνωστά επίθετα της πολιτικής και ιδεολογικής ακρότητας, ας είναι.

Την ίδια ώρα που οι «πολεμικοί» ανταποκριτές αναμετέδιδαν τα κατορθώματα των φυντανιών της Μεταπολίτευσης, σε ένα τηλεοπτικό σταθμό παιζόταν μια ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, από αυτές που δεν περνούν συχνά από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Ανάμεσα στην ιστορία του σεναρίου, από όπου παρήλασαν ξιπασμένοι, νεόπλουτοι και ξεπεσμένοι παρακμίες του τότε, ένας λαϊκός κρεατέμπορος με φέρελπι υιό φοιτητή ιατρικής, και ένας στρατιωτικός καθ’ όλα ντόμπρος και έντιμος, (διόλου τυχαία οι δυο αυτοί, Λαός και Στρατός, στο τέλος της ταινίας συγγενεύουν…), παρεμβάλλονταν σκηνές από επίκαιρα των Αθηνών της εποχής, η πομπή της βασιλικής άμαξας και των ιππέων, η παρέλαση των αρμάτων, ο λαός που δεν φοβόταν να συναθροιστεί και να ζητωκραυγάσει αυτούς που τον έκαναν να αισθάνεται κύριος στον τόπο του.

Οι παλαιότεροι αναγνώστες θα θυμούνται ένα άρθρο με τίτλο «Η Αθήνα μου» που έγραψα τα Χριστούγεννα του 2011. Αυτή η Αθήνα, αυτή η πόλη, και οι άλλες πόλεις και τα χωριά μας, η Πατρίδα της εργασίας, της ευταξίας, της λογικής, της αξιοπρέπειας, του μέτρου, αλλά και της χαράς, της ζεστασιάς και της ασφάλειας, είναι η Ελλάδα που θέλουμε να φέρουμε ξανά στην ζωή μας και στις ζωές των παιδιών μας. Είναι η Ελλάδα που οι Έλληνες είχαμε, αλλά αφήσαμε να μας γλιστρήσει από τα χεριά από εφησυχασμό και οκνηρία ή βουλιμία και αφροσύνη. Η δική μας Αθήνα, δεν είναι η Αθήνα των μπαχαλάκηδων, των υποκριτών της Αριστεράς που την μια συνωστίζονται για να χαριεντιστούν στην αμερικανική πρεσβεία και την άλλη παίζουν τους προστάτες των προλετάριων εναντίον των «Φονιάδων των λαών Αμερικάνων», ούτε των υποκρινόμενων τους πατριώτες φοβικών, χτικιοδεξιών της ΝΔ και των δορυφόρων της. Είναι η Ελλάδα των Ελλήνων που εργάζονται και δημιουργούν χωράφια γόνιμα, οικογένειες, τεχνολογία και πολιτισμό, επιχειρήσεις και αυτοκρατορίες, και όλοι μαζί σχηματίζουμε την μεγάλη οικογένεια του Έθνους. Για αυτήν την Πατρίδα εργαζόμαστε. Αυτήν την Πατρίδα θέλουμε. Αυτήν την Ελλάδα θα δημιουργήσουμε.

(Δημοσιεύθηκε στο φ. 278 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Εθνικιστής ή πατριώτης (Α΄ μέρος)

Έχουμε αναφερθεί συχνά σε αυτό το θέμα, αλλά οι πολιτικές συνθήκες των ημερών στην Πατρίδα μας, κάνουν απαραίτητη μιαν ακόμη αναφορά σε αυτό το «δίλλημα» Εθνικιστής ή Πατριώτης. Είναι ένα θέμα πάντα επίκαιρο, διότι υπάρχει συνεχής προσπάθεια δυσφήμησης του Εθνικισμού.

Όλα ξεκινούν από την αφελήναι αφελή, διάθεση των Εθνικιστών να παίρνουν ως δεδομένο, πως επειδή εμείς είμαστε ειλικρινείς, το ίδιο ισχύει και για τους εχθρούς μας. Επειδή λοιπόν εμείς είμαστε φιλοπάτριδες, αυτόματα θεωρούμε ότι το ίδιο θα είναι και κάθε ένας που δηλώνει Πατριώτης.

Στην λέξη πατριωτισμός προσπαθούν κάποιοι να αποδώσουν το προφίλ της καλής συμπεριφοράς ενός πολίτη απέναντι στις αστικές υποχρεώσεις του στο κράτος, στο οποίο ζει, στρεβλώνοντας όμως έτσι, την έννοια του όρου. Ως λέξη είναι σχετικά νέα στην Ελληνική γλώσσα και αποτελεί αντιδάνειο της Ελληνογενούς γαλλικής λέξεως patriotisme, η μεταφορά της οποίας έγινε το 1790 και ως εκ τούτου κάλλιστα μπορεί να την συσχετίσει κάποιος με την Γαλλική Επανάσταση, η οποία δημιούργησε το λαϊκό κράτος, το άθεο κράτος ή εάν θέλετε, όπως διαφορετικά το αποκαλούν, το κοσμικό κράτος.

Βεβαίως και η λέξη εθνικισμός αποτελεί και αυτή σχετικά νέα λέξη εις την Ελληνική γλώσσα, αλλά από την ομηρική ακόμη εποχή, στην Ιλιάδα στην Ραψωδία Λ-724, ο Όμηρος χρησιμοποιεί την έκφραση “έθνεα πεζών”, αναφερόμενος σε ανθρώπους με κοινή καταγωγή, γλώσσα και συνήθειες, όπως μαρτυρεί. Για να προχωρήσουμε όμως στην ανάλυση, πρέπει να τοποθετήσουμε στην σημερινή πολιτική πραγματικότητα τις έννοιες, εθνικισμό και πατριωτισμό.

Ο Εθνικισμός, δεν είναι απλά πολιτική τοποθέτηση, δεν είναι απλά μια πολιτική παράταξη, δεν είναι απλά, μια πολιτική ιδεολογία. Θα αποδείξουμε παρακάτω, ότι ο Εθνικισμός είναι μια κοσμοθεώρηση, ένας τρόπος ζωής τόσο ολοκληρωμένος, όπως μια τέλεια σφαίρα. Ο Εθνικισμός με την έννοια πολιτικής πρακτικής, δεν είναι παρά μια πτυχή αυτής της κοσμοθεωρίας. Η πρακτική έκφανση της ιδεολογίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, αφού δηλαδή ο πολιτικός εθνικισμός αποτελεί έναν από τους  βραχίονες, μιας βαθυστόχαστης και ιστορικά μετουσιωμένης κοσμοθεωρίας, με την έννοια αυτή, ο εθνικισμός είναι και η πληρέστερη πολιτική ιδεολογία, σε σχέση με κάθε άλλη.

Για να ψηλαφίσουμε λοιπόν τον πολιτικό χάρτη των ημερών μας, αφού σε αυτόν καλούμαστε να ενεργήσουμε, πρέπει να ξεκινήσουμε από παλαιότερα.

Ας δούμε λοιπόν, τι ήταν ο «ψυχρός πόλεμος»; Και αναφέρομαι σε αυτόν, διότι από τον Ψυχρό πόλεμο έχει σχηματιστεί η πολιτική εικόνα των ημερών μας.

Οι περισσότεροι θα πουν χωρίς να είναι λάθος, πως ήταν ο διαχωρισμός των χωρών στις σφαίρες επιρροής, του σοσιαλισμού (κομμουνισμού) και του καπιταλισμού. Άλλοι θα πουν, πάλι χωρίς να είναι λάθος, πως όταν οι κομμουνιστικές χώρες γιγαντώθηκαν σε στρατιωτική ισχύ και δημιούργησαν μια ισχυρή συμμαχία, ενώθηκαν απέναντί τους οι χώρες της ελευθερίας και της δημοκρατίας.Κι άλλες ερμηνείες μπορούν να δοθούν, πάλι χωρίς να είναι απαραίτητα λάθος.

Όμως, όταν κάτι δεν είναι λάθος, δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και αλήθεια.

Έτσι βέβαια, και η αλήθεια για τον Ψυχρό Πόλεμο, δεν είναι τελικά τίποτε από τα παραπάνω. Στον Β’ ΠΠ νίκησαν οι δυνάμεις των συμμάχων. Και ποιοι ήταν αυτοί οι σύμμαχοι; Μα οι εχθροί του Ψυχρού Πολέμου!  Στην διάρκεια του Β’ ΠΠ ενώθηκαν κομμουνιστές και καπιταλιστές εναντίον του κοινού εχθρού, του εθνικισμού. Ενώθηκαν πράγματι όμως; Ήσαν άραγε ποτέ χωρισμένοι για να ενωθούν;

Εμείς οι Εθνικιστές λέμε όχι. Ήταν, είναι και θα είναι, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και το νόμισμα αυτό το έχουν σχεδιάσει, κόψει, και χρησιμοποιούν σαν εργαλείο, οι όντως δαιμόνιοι Σιωνιστές.

Ο σοσιαλιστικός διεθνισμός είναι η αριστερή όψη του νομίσματος, του οποίου δεξιά όψη είναι ο φιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός. Για τον πρώτο, είναι ο εργάτης που δεν έχει πατρίδα, για τον δεύτερο, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Και για τους δύο οι θεμελιακές αξίες είναι οικονομικές και για τους δύο η απαλλοτρίωση της πατρίδας προέχει.

Γι’ αυτό αποτελούν από τον Μεσοπόλεμο συγκοινωνούντα δοχεία και η μετάπτωση του ενός στον άλλο είναι ζήτημα της εκάστοτε ιστορικής συγκυρίας.Η απλή αυτή παρατήρηση εξηγεί και την ευκολία με την οποία οι παντός είδους αριστεροί διεθνιστές μεταλλάχθηκαν «εν μιά νυκτί» σε κοσμοπολίτες, ένθερμους ζηλωτές της παγκοσμιοποίησης, την οποία και αντιλαμβάνονται ως την αναπότρεπτη αλήθεια των ημερών μας.

Φραγμός στην κόκκινη ή στην ροζ αριστερά και στην γκρίζα δεξιά του πολυπολιτισμικού τοπίου στέκεται ο Εθνικισμός, που αποκαθιστά την Πατρίδα στο επίκεντρο των ιστορικών και πολιτιστικών αξιών.

Ο εργάτης και το κεφάλαιο, πριν από όλα ανήκουν στο Έθνος τους και στη γη τους, δηλαδή στην Πατρίδα τους. Μέσω του Έθνους αποκτούν πολιτιστική ταυτότητα, μέσω της Πατρίδας αποκτούν ιστορικό πρόσωπο. Το ΑΙΜΑ του Έθνους που κυλάει στο κορμί της Λαϊκής Κοινότητας και η ΓΗ της Πατρίδας θεμελιώνουν στέρεα το οικοδόμημα της Εθνικιστικής Λαϊκής Πολιτείας.

Μετά τον παγκόσμιο πόλεμο λοιπόν, η ίδρυση ενός Ψυχρού Μετώπου, η υλοποίηση ενός Ψυχρού Πολέμου, ήταν και η ασφαλέστερη μέθοδος, να συνεχιστεί το κυνήγι του Εθνικισμού.

Έτσι,

  • με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο οι δυτικοί
  • και με πρόσχημα την καπιταλιστική διαφθορά οι ανατολικοί,

συνέχισαν να λειτουργούν αυταρχικά, αντιδημοκρατικά και παραπλανητικά, βυθίζοντας τις χώρες τους σε ένα πολιτικό, κοινωνικό και τελικά ανθρωπιστικό αδιέξοδο.

Σημείο σύνδεσης των δυο καθεστώτων, το χρήμα. Υπηρέτες και οι δύο του διεθνούς σιωνιστικού κεφαλαίου, ο καθένας με τον τρόπο του. Είναι χαρακτηριστικό καυστικό και εύστοχο ένα λαϊκό ανέκδοτο, που κυκλοφορούσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία, μετά την ένωση της, με την Δυτική Γερμανία:

Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, καταλάβαμε, ότι όλα αυτά που μας έλεγαν οι κομισάριοι για το σοσιαλισμό ήταν ψέματα αλλά και όλα εκείνα που μας έλεγαν για τον καπιταλισμό ήταν αλήθεια…

Είναι πλέον κοινός τόπος,

  • ότι οι κομμουνιστικές κοινωνίες δημιούργησαν σκλαβωμένους ανθρώπους,
  • οι καπιταλιστικές κοινωνίες δημιούργησαν καταπιεσμένους και δέσμιους ανθρώπους
  • και κάθε ενδιάμεση κατάσταση δημιούργησε κοινωνικά αδιέξοδα που οδηγούσαν σχεδόν μαζικά τους ανθρώπους στην κατάθλιψη και τις αυτοκτονίες.

Άρα λοιπόν που βρισκόμαστε; Δεν υπάρχει λύση; Ο πολιτισμός άγγιξε τα όριά του; Μετά από χιλιάδες χρόνια καλλιέργειας ο άνθρωπος χτύπησε με δύναμη πάνω σε ένα τοίχο; Η περιπέτεια του ανθρώπου μέσα από την ιστορία φτάνει σε ένα αδιέξοδο;

Θα ζούμε πλέον για να καταναλώνουμε και τελικά θα πεθαίνουμε; Θα οριοθετείται η ύπαρξή μας από το διαθέσιμο εισόδημά μας και την αγοραστική μας δύναμη;

Βεβαίως, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι όλα μια παραίσθηση, δημιουργημένη από το Μεγάλο Παράσιτο της Ανθρωπότητας. Την Παγκόσμια Οικονομική Δύναμη των Διεθνών Επικυριάρχων. Χτισμένη με ευφυΐα και μαεστρία, είναι αλήθεια, αλλά παραίσθηση.

Αυτή η παραίσθηση θέλει να κρύψει από τον κόσμο ότι και οι δύο ή τρεις πολιτικές λύσεις που προτείνονται από το σύστημα είναι μόνο σε ωφέλεια του Σιωνισμού. Δεν τους νοιάζει ποια θα επιλεχθεί, αρκεί να είναι μία από αυτές.

Είναι μια κλασική τεχνική των πωλήσεων, αυτή. Να προσφέρεις τρεις επιλογές στον πελάτη, τέτοιες όμως που όποια και να διαλέξει εσύ να κερδίζεις. Δημιουργείς έτσι την ψευδαίσθηση της επιλογής ενώ κατευθύνεις τον πελάτη προς δικό σου κέρδος.

Έτσι και εδώ. «Δημοκρατία» θα αγοράσετε. Είτε Λαϊκή (κομμουνιστική) είτε Δυτική (πλουτοκρατική – καπιταλιστική) είτε του τρίτου δρόμου (σοσιαλιστική). Σε κάθε περίπτωση παραμένετε μέσα στο μαντρί του Σιωνισμού.

Αυτό είναι το πλαίσιο, μέσα στο οποίο υπάρχει ο πολιτικός πολιτισμός του 20ου και 21ου αιώνα. Ναι, με κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες αλλά αυτό είναι το βασικό πλαίσιο. Πάνω σε αυτή την πολιτική σκακιέρα, πρέπει να τοποθετήσουμε και τον Εθνικισμό. Που λοιπόν τοποθετείται στην σκακιέρα το πιόνι του Εθνικισμού;

Πουθενά! Ο Εθνικισμός δεν είναι μια εναλλακτική πρόταση.

Ο Εθνικισμός δεν είναι ίσης δυναμικής, δεν έχει ίδιους στόχους, δεν έχει φυσικά ίδιες ρίζες με τα υπόλοιπα. Ο Εθνικισμός ρίχνει μια δυνατή γροθιά στο τραπέζι και ανατρέπει όλη την σκακιέρα. Έχει μήπως, καμία σημασία αν χτυπά με την αριστερή ή την δεξιά γροθιά; Καμία, γιατί ο Εθνικισμός δεν μπορεί να περιορίσει την ιδεολογική του ευρύτητα με όρους αστικής ή μικροαστικής ή μπολσεβίκικης πρακτικής.

Ο Εθνικισμός είναι υπεράνω όλων αυτών των πολιτικών συστημάτων, απεχθάνεται την κομματικοποίηση της ζωής και ενεργεί μόνο κι αποκλειστικά προς όφελος του Έθνους.

Τιμά και σέβεται την παράδοση, γιατί είναι το σύνολο των πτυχών του ωραίου και του αγαθού που παρουσιάστηκαν κι αποκαλύφθηκαν στην ιστορική διαδρομή. Διαφυλάττει τις παραδόσεις και επειδή είναι εμπειριοκράτης. Εξετάζει αναλύει τις εμπειρίες και δεν εθελοτυφλεί, αλλά αποδέχεται ότι λειτουργεί και απορρίπτει ότι αποτυγχάνει. Παράλληλα στηριγμένος στην παράδοση αναζητά  την νέα δημιουργία, την συνέχεια, την αδιάκοπη εξέλιξη. Γι’ αυτό ο Εθνικισμός δεν μπορεί ποτέ να είναι ριζοσπαστικός.

Δεν μπορεί ποτέ να είναι ριζοσπαστικός επειδή είναι ξεκάθαρα επαναστατικός. Καθότι «επανάσταση» σημαίνει ξαναστήνω κάτι στα πόδια του. Προφανώς αυτό το κάτι που γκρέμισαν οι φαύλοι και οι ανίκανοι.

Ο Εθνικισμός είναι λοιπόν η μόνη απόλυτη και πραγματική επανάσταση. Οι δεξιές και αριστερές λύσεις που δήθεν πολεμούν η μια την άλλη, είναι απλά θέατρο δύο συνεταίρων που διαιωνίζουν την κυριαρχία των διεθνιστικών και κοσμοπολίτικων αντεθνικών και αντιλαϊκών δυνάμεων.

Και όπως είπαμε, ο Εθνικισμός είναι υπεράνω αυτών πολιτικών συστημάτων. Και όχι μόνο είναι υπεράνω, αλλά σε κάθε έκφανσή του, σε κάθε ανάσα του, τους ξεσκεπάζει. Αποδεικνύει έμπρακτα, ότι όλα αυτές οι πολιτικές, αδιαφορούν για την ευημερία του ανθρώπου, ή μάλλον όχι, δεν αδιαφορούν.

Λειτουργούν επίτηδες αντίθετα προς την ευημερία των λαών. Χρησιμοποιούν τον άνθρωπο ως καύσιμο για τον πλουτισμό

  • των ολιγαρχιών του διεθνούς κεφαλαίου,
  • των κομματικών στελεχών
  • και για την παραμονή στην εξουσία με κάθε κόστος.

Στοχεύουν σε αμόρφωτους, δυστυχείς, διεφθαρμένους μαζανθρώπους, των οποίων η αμάθεια και τα πάθη τους καθιστούν ευκολοδιαχείριστους και των οποίων χειραγωγούν την ελπίδα για καλύτερη ζωή και απομυζούν την δημιουργική ικμάδα, μέχρι θανάτου.

Για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους ο Εθνικισμός είναι εχθρός του Συστήματος. Ο μόνος εχθρός. Γι αυτό και δαιμονοποιείται, γι αυτό και διώκεται, γι αυτό και τυλίγεται με ψέματα και ανακρίβειες.

Ως Εθνικιστές Επαναστάτες, είμαστε αμείλικτοι πολέμιοι κάθε αστικής ερμηνείας του πατριωτισμού και οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε σθεναρά στην όποια διαστρεβλωμένη οπτική του. Ο δικός μας Πατριωτισμός είναι πάνω απ’ όλα Στάση Ζωής και Αίσθημα Ευθύνης, είναι Μαχητικός και Αντικαθεστωτικός.

Είναι εθνοφυλετικά συνειδητοποιημένος Πατριωτισμός, δηλαδή είναι αναπόσπαστα δεμένος με την φυλετική αντίληψη της ανθρωπότητας, είναι δηλαδή, Εθνικισμός.

Βλέπετε, στο κέντρο του πυρήνα της κοσμοθεωρίας μας, είναι η προστασία της Φυλής (Αίμα) και η προσωπική προσφορά και φροντίδα, στην κοινότητα και στις Ιδέες (Τιμή).

Για αυτό λοιπόν και: Αίμα – Τιμή – Χρυσή Αυγή

Πηγαίνοντας λίγο πιο πέρα, πρέπει να δούμε και τι διδάσκει για τον Εθνικισμό το καθεστώς. Προσπαθώντας να επιβάλλει την δική του αλήθεια, καθοδηγεί την πληροφορία και διαχύει το προπαγανδιστικό του δηλητήριο, προσπαθώντας να αποκολλήσει τις έννοιες Πατριωτισμού και Εθνικισμού, κρατώντας μόνο τον αστικό πατριωτισμό.

Έτσι, διαβάζουμε στο λεξικό του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:

• πατριώτης: αυτός που έχει κοινό τόπο καταγωγής (χώρα, περιοχή, πόλη, χωριό) με κπ.• συμπατριώτης, συμπολίτης, συγχωριανός.

• εθνικιστής: αυτός που είναι τόσο απόλυτα αφοσιωμένος στα δικά του εθνικά ιδεώδη και αγωνίζεται με τόσο πάθος και φανατισμό για την επικράτησή τους, ώστε να εκδηλώνει μια συμπεριφορά περιφρόνησης και εχθρότητας προς άλλα έθνη• (πρβ. σοβινιστής, υπερπατριώτης, βίαιες εκδηλώσεις φανατικών εθνικιστών σε βάρος της μειονότητας).

Είναι όμως ψέμα ότι ο Εθνικισμός είναι εχθρός της δημοκρατίας. Απλά είναι παραπλανητική η λέξη δημοκρατία. Τι είναι στην αλήθεια και τι είναι για εκείνους. Για εμάς αντί για την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αξία έχει η κοινωνική αξιοκρατία.

Αναρωτιόμαστε ποια είναι η θέση, η ταυτότητα του Εθνικιστή στο θέμα; Διαβάζω λοιπόν από την Διακήρυξη των θέσεων του Κινήματός μας όπως είναι σε αυτήν την κεντρική ιστοσελίδα:

«Τα ψευδεπίγραφα των δεξιών και αριστερών πολιτικών αποτελούν κατευθυνόμενη πλάνη, γιατί δημοκρατία σημαίνει κράτος του δήμου δηλαδή του Λαού που αποτελείται από ανθρώπους κοινής καταγωγής (ορισμός του Πολίτη στην Κλασσική Αθήνα).

Και το Λαϊκό κράτος του Εθνικισμού είναι η μόνη άμεση δημοκρατία. Η Πολιτεία όπου ο Λαός είναι η μόνη πραγματικότητα που δεν χρειάζεται εξουσία αλλά ηγεσία. Ο Λαός είναι ο πραγματικός άρχοντας, ηγεμονεύει τον εαυτό του μέσα απ’ τον Ηγέτη του.

Γι’ αυτό το Λαϊκό κράτος μπορεί να πραγματώνει την μοναδική δυνατή ισότητα, (που απορρέει από την Σκέψη και δεν είναι Φυσική), την ισότητα ευκαιριών».

Επίσης, είναι ψέμα ότι ο Εθνικισμός μισεί τα άλλα Έθνη και είναι εχθρός της Ειρήνης. Κάτι τέτοιο αποδίδεται στον Εθνικισμό αλλά δεν είναι οι Εθνικιστές αλλά οι δημοκράτες, είναι η «απόλυτη δημοκρατία» των ημερών μας, οι Η.Π.Α που στα 237 χρόνια κρατικής τους ύπαρξης βρίσκονται ασταμάτητα σε πόλεμο, έχοντας κάνει περισσότερους από 180 πολέμους και υποδαυλίσει περισσότερους από 250.

ΠΗΓΗ

Ελλάδα – Ορθοδοξία – Εθνικισμός

ΝΓΜ

 

Από την εκλογή της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Λαϊκού Συνδέσμου ήταν και παραμένει σταθερά στα Ιερά της Φυλής όπως τα διδαχθήκαμε από τους πατέρες μας, αυτούς που με τους αγώνες και τις θυσίες τους ελευθέρωσαν το υπόδουλο Γένος. Είναι η Κοινοβουλευτική Ομάδα η οποία σύσσωμη ορκίζεται με θρησκευτικό όρκο, και με όλες της τις δυνάμεις στηρίζει τις Αξίες του Έθνους μας και προασπίζεται τα ήθη και έθιμα του Λαού μας, χωρίς να φοβάται ή να διστάζει να συγκρουστεί με το πολιτικό Σύστημα το οποίο συστηματικά και μελετημένα αφελληνίζει και αποχριστιανίζει την Ελλάδα.

Όμως, ενώ ο Ελληνικός λαός συσπειρώνεται και αντιστέκεται στις άθλιες μεθοδεύσεις της κυβερνήσεως Τσίπρα- Καμμένου για την αφαίρεση της θρησκευτικής ταυτότητας του Ελληνισμού και την άλωση της Εκκλησίας, μια μερίδα Μέσων, έντυπων και ηλεκτρονικών, έχουν αναλάβει εργολαβικά εκστρατεία παραπληροφόρησης των Ορθοδόξων συνελλήνων μας ανακινώντας σκιάχτρα του παρελθόντος, κάνοντας επιλεκτικά τα στραβά μάτια, εν τέλει καταπίνοντας τον κώνωπα και διυλίζοντας την κάμηλο.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν και ερωτούμε τους «ανησυχούντας» για τις προθέσεις και τα πιστεύω των Ελλήνων Εθνικιστών του Λαϊκού Συνδέσμου, κληρικούς και λαϊκούς, αλλά και την επίσημη Εκκλησία. Πριν αλέκτωρ φωνήσει…

Μήπως θα έπρεπε να νουθετήσει τον Πρωθυπουργό της χώρας, αυτόν που λαμβάνει αποφάσεις και επιβάλλει την πολιτική του εκφυλισμού και του αποχριστιανισμού της Ελληνικής κοινωνίας, να νυμφευθεί την Πρώτη Κυρία, και να βαπτίσει τα τέκνα του;

Πώς αντέχει η συνείδηση των Ιεραρχών να μένουν αβάπτιστα και να οδηγηθούν στην Κόλαση τα αβάπτιστα τέκνα του Πρωθυπουργού τον οποίον εναγκαλίζονται; Την ίδια βαρύτητα έχουν άραγε, Δογματικά,τα δύο αβάπτιστα παιδιά του πρωθυπουργικού ζεύγους,  με τον πρόλογο σε ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν από δεκαετίες, και στο οποίο  κανείς δεν θα έδινε δεύτερη ματιά  εάν δεν το είχαν προβάλει οι πολιτικοί αντίπαλοι του συγγράψαντος τον πρόλογο;

Μήπως περαιτέρω θα έπρεπε να συμβουλεύσει τα στελέχη της αντιπολιτεύσεως της Νέας Δημοκρατίας να απομακρυνθούν από τις Στοές στις οποίες ανήκουν ψυχή τε και σώματι;

Μήπως πρέπει να κάνει αυτοκριτική για την στήριξη που έδωσε στην ΝΔ η οποία κορόιδεψε την Εκκλησία στο ζήτημα των ταυτοτήτων; Μήπως θυμάται την στάση του Κώστα Καραμανλή ο οποίος εξελέγη με τις ψήφους των Ορθοδόξων Χριστιανών, αφού υπέγραψε την Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2000, στην Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, το έντυπο της Εκκλησίας για την διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, για να οπισθοχωρήσει άρδην και να την πάρει πίσω όταν έγινε Πρωθυπουργός, ανοίγοντας την Κερκόπορτα στους ανθέλληνες και αρνησιπάτριδες της σημερινής κυβερνήσεως;

Μήπως η Εκκλησία της Ελλάδος, μιας Ελλάδος σε κρίση οικονομική, κοινωνική και ηθική, θα έπρεπε να αντιμάχεται όσους προβάλουν, προωθούν και επιβάλλουν τον Οικουμενισμό και τον θρησκευτικό συγκρητισμό, που πλήττουν την Ορθόδοξη Εκκλησία, και όχι τους Εθνικιστές που αντιστέκονται στην άλωση της Πατρίδος μας και την απάλειψη της εθνικής μας συνειδήσεως και ιδιοσυστασίας;

Είναι αλήθεια ότι όλοι κρινόμαστε, και όλοι θα κριθούμε την Ημέρα της Κρίσεως.  Όπως όμως λέει ο λαός μας, «τα στερνά κρίνουν τα πρώτα». Μέγιστοι Άγιοι της Χριστιανοσύνης διετέλεσαν διώκτες του Χριστιανισμού. Η θρησκεία μας, η Ελληνική Ορθοδοξία, δεν κλείνει την πόρτα σε κανέναν, γιατί ο Χριστός δεν κλείνει την πόρτα σε κανέναν.

Μήπως οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος θα έπρεπε να αγκαλιάζουν ως ο πατέρας του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, αντί να κλείνουν την πόρτα σε αυτούς που καταθέτουν την έμπρακτη μαρτυρία της πίστεώς τους σήμερα, αντί να ανασκαλεύουν και να ανασύρουν το τι ορισμένοι είπαν ή έγραψαν προ ετών;

Μήπως η Εκκλησία πρέπει να μάθει και αντιστοίχως να εκθέσει στους πιστούς, το πού βρίσκονταν και το τι πρέσβευαν πριν από 30 χρόνια πολιτικοί ηγέτες όλου του πολιτικού φάσματος,  από την ΝΔ ως το ΚΚΕ, και βεβαίως τι πολλοί εξ αυτών πρεσβεύουν σήμερα;

Μήπως πρέπει να κάνει την αυτοκριτική της για την στήριξη που παρέσχε στον κύριο Καμμένο, ο οποίος συνηγορεί και συνυπογράφει όλες τις αντεθνικές, αντιχριστιανικές και παρά φύσιν αποφάσεις και νομοθετήματα της κυβέρνησης στην οποίαν συμμετέχει και την οποίαν στηρίζει;

Μήπως θα ήταν σκόπιμο να αναρωτηθεί για το ποιον του κυρίου Μητσοτάκη τον οποίον εναγκαλίζεται, ο οποίος ψήφισε το Σύμφωνο Συμβίωσης και όλους τους αντεθνικούς, αντιχριστιανικούς και ανήθικους νόμους, μάλιστα και σε ονομαστική ψηφοφορία, και να επισημάνει στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι ένα τέτοιο άτομο είναι επικίνδυνο για τα Εθνικά και τα Εκκλησιαστικά πράγματα να εκλεγεί πρωθυπουργός;

Μήπως εν τέλει στην σπουδή τους να μην κατηγορηθούν από το σάπιο και αμαρτωλό πολιτικό καθεστώς, ως υπέρμαχοι της Ελλάδος και για αυτό «οπισθοδρομικοί» -γιατί της Ελλάδος υπέρμαχος είναι ο Λαϊκός Σύνδεσμος- αμαρτάνουν οι ίδιοι οι εμποδίζοντες τους Έλληνες να σώσουν τα Ιερά τους, την Πίστη και την Πατρίδα τους;

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι ο Πρωθυπουργός εμπαίζει τον Αρχιεπίσκοπο, ακριβώς όπως είχε κοροϊδέψει την Εκκλησία ο Κώστας Καραμανλής. Μόνο που ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει μεταμεληθεί ούτε για τις άθεες και ανθελληνικές επιλογές του στην προσωπική του ζωή ούτε για τα όσα αισχρά προώθησε και προωθεί στην ελληνική κοινωνία.

Όσοι εκ των Μητροπολιτών δεν γνωρίζουν τα στελέχη του κόμματος της Χρυσής Αυγής προσωπικά, θα πρέπει να τα γνωρίσουν προτού προσχωρήσουν στην προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση των πολιτικών της αντιπάλων. Πού πήγε άραγε εκείνο το «ελάτε όπως είστε» του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, αναρωτιόμαστε;

Η Χρυσή Αυγή είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μέσα στο Κοινοβούλιο και παρά τις διώξεις στήριξε πάντοτε την Εκκλησία, σθεναρά και ανυπόκριτα, χωρίς υπερβολές και υποκρισίες, αλλά με καθαρή συνείδηση και με εθνικό φρόνημα.

Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές υπερασπιζόμαστε ενεργητικά την Πίστη μας όπως την έχουμε διδαχθεί και παραλάβει από τους γονείς μας, αγνή, λαϊκή, αμόλευτη Ορθοδοξία των ιερέων μας, που ήσαν αγρότες με ροζιασμένα χέρια,  οικογενειάρχες πολύτεκνοι, παρηγοριά και στήριγμα στους Χριστιανούς.

Αν μη τι άλλο, ας προσευχηθούν οι Σεβαστοί Ιεράρχες και για εμάς τους Εθνικιστές, και για τους ίδιους. Ευχόμαστε ο Θεός να δώσει φώτιση σε αυτούς και αλλήλους ώστε μαζί, ομονοούντες να αγωνιστούμε για την Πίστη και την Πατρίδα μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.278 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Διαβάστε στο φ.278 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

EMPROS-01

 

Διαβάστε στο φύλλο 278 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

 

  • ΕΛΛΑΔΑ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ Αδιάσπαστη ενότητα για το Έθνος και την Πατρίδα

 

  • Σχολεία: Οι μαθητές δείχνουν τον δρόμο

 

  • ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ

Νεκροί και ζωντανοί απαιτούν απαντήσεις

«Αθώοι» οι υπεύθυνοι;

 

  • ΘΡΑΚΗ

Πρόκληση Τσαβούσογλου-«Τούρκοι» στην Δ.Θράκη. Εμπλέκει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

 

  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Είμαστε κράτος Ελεύθερο ή προτεκτοράτο;

 

  • Μαθητικός ξεσηκωμός για την Μακεδονία-Όταν μιλά το Αίμα, τελειώνει το ψέμα

 

  • Οι προκρούστειοι δρόμοι του Κοσμοπολιτισμού

 

  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Νέα Ελληνική πόλη ανακαλύφθηκε στα Δαρδανέλλια

 

  • ΕΚΘΕΣΗ ΚΟΜΙΣΙΟΝ

Όνειρο απατηλό η ανάπτυξη

 

  • ΥΓΕΙΑ

Βαριά «ασθενείς» οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας

 

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2014 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Κυκλοφορεί σήμερα η Εθνική εφημερίδα “Εμπρός” (φ.277)

EMPROS-277Διαβάστε στο φύλλο 277 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ  που κυκλοφορεί:

  • Η μεγάλη κεφάλα, οι άδειες κεφαλές και το παραμύθι δίχως όρια
  • Ν.Γ. Μιχαλολιάκος: Όχι στον διαχωρισμό του κράτους από την Πίστη μας
  • Μάνδρα – Μάτι: Ο λαός υποφέρει – Τι θα κάνετε γι’ αυτό;
  • Η Β. Ήπειρος και η λίστα του Τσίπρα
  • Καταγγελία Ν. Γ. Μιχαλολιάκου στην Βουλή:«Τηρεί ο Πρωθυπουργός το Σύνταγμα; Όχι!»
  • Όλη η αλήθεια για την εκκλησιαστική περιουσία
  • Πέντε λόγοι για να επαναστατήσεις ενάντια στον σύγχρονο κόσμο
  • ΕΝΦΙΑ: 104 δισ. οι ληξιπρόθεσμες οφειλές!
  • ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΜΚΟ: «Οι Έλληνες είναι εντελώς ηλίθιοι!»

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Δεξιά, το μακρύ χέρι της Αριστεράς.

mitsotakis2018-11-15_213911

Για όσους εξεγείρονται που πήρε η τον θυμίζω ότι και η της αστέρας ήταν επί Γιαννάκου ΥπΠΘ. Η μόνη απάντηση στους εθνομηδενιστές: