ΕΓΕΡΘΗΤΙ : ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

2018-08-17_191435

Άρθρο της ΕΙΡΗΝΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ»

«Μόνο η Χρυσή Αυγή κι εγώ διαμαρτυρόμαστε. Οι υπόλοιποι εξαγοράστηκαν, αρχής γενομένης από τον αρχιδοσίλογο Τσίπρα του οποίου το όνομα ελπίζω πως μια μέρα θα ταυτιστεί με αυτό του Εφιάλτη, του προδότη των 300 Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες. (…) Παρατηρώντας την πολιτική μάστιγα εν μέσω της φυσικής καλλονής που είναι η Ελλάδα, είναι σαν να βλέπω μια όμορφη γυναίκα με χαλασμένα δόντια. Είναι ώρα για αλλαγή».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Τάκης Θεοδωρακόπουλος, ο διαπρεπής δημοσιογράφος και «διεθνής» Έλληνας, με την διεισδυτική ματιά στην πολιτική και την κοινωνία, την κατάσταση στην Πατρίδα μας μετά την τραγωδία στο Μάτι.
Η ώρα των αποφάσεων έρχεται. Νίκη των Εθνικιστών-Καλλιέργεια της προοπτικής της Ελλάδος μέσα σε μια δυνατή Ευρώπη των Εθνών-Πρόοδος και ευημερία του Ελληνικού Λαού.
Αυτά θέλουμε, και αυτά χρειάζεται να επιτύχουμε για μια πληρέστερη ζωή, υλικά, πνευματικά, ψυχικά και νοητικά, όπως αξίζει σε Έλληνες, με ελευθερία και ασφάλεια, χαρά και δημιουργικότητα. Για να γίνει αυτό, οι ανεκδιήγητοι σκερβελέδες των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρέπει να φύγουν. Και για να φύγουν, πρέπει να υπερψηφιστεί η Χρυσή Αυγή σε όλα τα επίπεδα.
Οι μέρες μετά την πυρκαγιά στο Μάτι δίδαξαν όσους ακόμη αμφέβαλαν -πλην βεβαίως των αρτηριοσκληρωτικών Αριστερών και των κολλημένων στα αντιεθνικιστικά τσιτάτα Δεξιών με Αριστερή σκέψη-, ότι με άτομα του τρόπου σκέψεως και πράξεως των Τσίπρα-Καμμένου, η χώρα θα τρέχει ολοταχώς στον γκρεμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε στην επιφάνεια το κατακάθι των πιο απίθανων γραφικών τύπων, και επιτάχυνε με γεωμετρική πρόοδο τον ευτελισμό της πολιτικής ζωής. Η επιχείρηση κατάπνιξης της λογικής, η καταστρατήγηση στοιχειωδών κανόνων αξιοπρέπειας, η περιφρόνηση και η υποκρισία, δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα που θέλουμε.
Η «δήθεν Αριστερή κυβέρνηση» όπως αρέσει σε κάμποσους Δεξιούς να βαυκαλίζονται, σαν να υπάρχει στην Ιστορία «καλή» κυβέρνηση Σταλινικών, είναι διπλά  επικίνδυνη για την Ελλάδα, γιατί είναι Καπιταλιστική στις επιλογές της εξωτερικής πολιτικής και Κομμουνιστική στην εσωτερική πολιτική, συνδυασμός καταστροφικός.
Αυτό που επιτείνει την αγριότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι πως πρόκειται για μια κυβέρνηση ετερόκλητων μονάδων που συγκλίνουν επί τη βάσει της εξουσίας και μόνον. Μιας εξουσίας την οποίαν, για να είμαστε ακριβείς, τους προσέφεραν ψηφοφόροι με μόνο κριτήριο το συμφέρον της τσέπης τους, που αποδείχθηκε βεβαίως ένα μεγάλο ψεύδος.
Καμία σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν ελάφρυνε τον λαό και δεν του έδωσε κίνητρα δημιουργίας. Η οικονομική φούσκα του ΠΑΣΟΚ, βασίστηκε στα κονδύλια της «κακής» ΕΟΚ. Από τότε τα δείγματα ήσαν σαφή. Η αμετροέπεια του Ανδρέα με το ζιβάγκο, οι ζεϊμπεκιές του Τσοχατζόπουλου, η τσάμπα μαγκιά του φεύγω-μένω στην ΕΟΚ, έπρεπε να υποψιάσουν τον λαό ότι το κακέκτυπο θα έφερνε χειρότερα αποτελέσματα από ό,τι το πρωτότυπο.
Φευ, οι αφελείς νόμισαν ότι η πολιτική της «μαγκιάς» αφορά μόνο τους άλλους και δεν τους αγγίζει γιατί είναι προστατευμένοι λόγω πολιτικών δεσμών ή οικονομικού «λίπους». Πλανήθηκαν. Το πολωτικό «ή εμείς ή αυτοί» του Τσίπρα το 2012, έπρεπε να τους υποψιάσει.
Άτομα που ανερυθρίαστα παρεμβαίνουν στην Δικαιοσύνη, όπως έκανε  Νεοδημοκράτης υπουργός στον τόπο τραυματισμού ενός ράπερ τον Σεπτέμβριο του ’13 για να κρύψει τα πραγματικά γεγονότα από τις κάμερες και ΣΥΡΙΖαίος υπουργός σε νοσοκομείο για να καλύψει τον αριθμό των θυμάτων της κυβερνητικής εγκληματικής αμέλειας, είναι πανέτοιμα να παρέμβουν και στην δική σου ζωή. Για αυτό, αλαλιασμένε ψηφοφόρε, πριν δώσεις εξουσία σε κάποιο σούργελο, σκέψου το διπλά.
Η επικοινωνιακή αναδίπλωση που επιχειρείται, με τις παραιτήσεις παραγόντων, μέρες μετά, δεν μπορεί να κρύψει την αναλγησία τους. Εάν είχαν φιλότιμο ο Τσίπρας, ο Τόσκας, ο Ψινάκης και η Δούρου, θα είχαν παραιτηθεί το ίδιο βράδυ της πυρκαγιάς, διαπιστώνοντας επιτόπου, όχι από τηλεοράσεως, το κακό που έκαναν με την ανικανότητα και την ανυπαρξία τους.
Αλλά, άτομα που είναι απολογητές του εκφυλισμού της κοινωνίας και μάρτυρες υπεράσπισης των στυγνών δολοφόνων της 17Ν, θα ένιωθαν τύψεις για μερικούς αναλώσιμους και αντικαταστάσιμους από «μελαχρινά αγόρια» ψηφοφόρους;
Η αντιμετώπιση των θρασύτατων «παραγόντων» με λογικές καθωσπρεπισμού και ήσσονος προσπαθείας, είναι ανεπαρκής και αδιέξοδη. Η ΝΔ περιμένει το ώριμο φρούτο να πέσει όταν το υποδείξουν οι Αγορές, όταν κλείσει το Σκοπιανό και το Αλβανικό, και θα μπορεί ο Κούλης να πλύνει τα χέρια του ως άλλος Πιλάτος.
Η πλήρης απουσία συντονισμού -κοινώς «μπάχαλο»-, την 23η Ιουλίου, είχε τραγικές συνέπειες για τους Έλληνες που χάθηκαν και για όσους έμειναν πίσω, αλλά και για μια περιοχή δίπλα στην Αθήνα, που θα βιώσει τις συνέπειες στην υγεία των κατοίκων της και στο φυσικό περιβάλλον στα χρόνια που έρχονται. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Δημάρχου Πεντέλης κ. Στεργίου, πως «η κατεύθυνση της φωτιάς έδειχνε από την αρχή αυτό που έγινε στο Μάτι». Όπως όμως διαπιστώθηκε, «δεν υπάρχει συντονισμός και επικοινωνία των εμπλεκόμενων φορέων στο πεδίο των επιχειρήσεων».

Αρκεί και μόνον αυτό για να υποψιαστούμε το τι θα συμβεί εάν η Ελλάδα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ευρύτερης κλίμακας κρίση. Τότε οι τύχες των Ελλήνων και της Πατρίδος θα αφεθούν στην αντίληψη, στον πατριωτισμό  και στην πρωτοβουλία του καθενός…Σύντομα όπως όλα δείχνουν, και δημοσιεύσαμε στο περασμένο φύλλο της ΕΜΠΡΟΣ, η Θράκη θα βρεθεί απέναντι στην ώρα της κρίσεως. Το ίδιο και η Βόρειος Ήπειρος. Το μουσουλμανικό τόξο απλώνεται, και η κυβέρνηση της Ελλάδος στηρίζει την εξουσία της σε τρεις μουσουλμάνους (και κατά δική τους ομολογία τούρκους) βουλευτές.
Είναι γνωστό πως το θηρίο γίνεται πιο επικίνδυνο όταν είναι πληγωμένο. Ο Τσίπρας δεν σκοπεύει να αφήσει την εξουσία μέχρι το τέλος της τετραετίας (που μπορεί να κλείνει τον Ιανουάριο του 2019 για τον εμμονικό φετιχιστή και τους ομοίους του περιβάλλοντός του).
Εάν η τέχνη της πολιτικής έγκειται και στο να περιγράψεις με μελανά χρώματα τον αντίπαλο, η κυβέρνηση περιγράφει μόνη της την πρόθεσή της να επιβιώσει πατώντας κυριολεκτικά επί πτωμάτων. Κλυδωνίστηκε από την λαϊκή έγερση για την Μακεδονία; Η πυρκαγιά με την εκατόμβη στο Μάτι τον εξυπηρέτησε. Θα χρειαστεί αντιπερισπασμό για την Οικονομία, πριν ή μετά την ΔΕΘ; Η έξοδος δύο ειδεχθών δολοφόνων από τον Κορυδαλλό πολύ εξυπηρετεί τους Συνασπισμένους Αριστερούς απολογητές τους.
Ο Τσίπρας και η παρέα του θέλουν να κάνουν τον Ελληνικό λαό να σέρνεται , όπως έκαναν οι πολιτικοί του πρόγονοι, βάζοντας τον κόσμο να στέκεται σε ουρές για μια φρατζόλα ψωμί, και να στριμώχνεται σε διαμερίσματα –κλουβιά, την ώρα που η μπολσεβίκικη νομενκλατούρα γλεντούσε εις υγείαν των κορόιδων προλετάριων.
Εμείς οι Εθνικιστές  δεν πιστεύουμε στις πολιτικές υποδούλωσης στο Κράτος. Πιστεύουμε σε μια οικονομία Δημιουργίας και συνεργατισμού, σε ένα κράτος –έθνος. Αυτό θέλουμε και αυτό θα επιτύχουμε με την συνέργεια των Ελλήνων που συλλογιούνται ελεύθερα.

Ένας Αύγουστος πριν 40 ολόκληρα χρόνια – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

2018-08-17_191014

Άρθρο του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής, Νικόλαου Μιχαλολιάκου, στην εθνική εφημερίδα “Εμπρός”

Στο παρελθόν είχα γράψει στην εφημερίδα “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ” ένα άρθρο με τίτλο “Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ”, άρθρο το οποίο ανεφέρετο στην Ιστορία του Έθνους μας στον 20ο αιώνα και στις δύο μεγάλες εθνικές καταστροφές, εκείνην του 1922 και εκείνην του 1974, με τον Αττίλα 2 και την προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων στην Ελληνική μεγαλόνησο Κύπρο, που ακόμη παραμένει κατά μεγάλο μέρος υπόδουλη στον Αττίλα.

Με αφορμή το δημοσίευμα σε Κυριακάτικη εφημερίδα ενός πληρωμένου κονδυλοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ και φανατικού μπολσεβίκου, το οποίο αναφερότανε στον Ιούλιο του 1978 θυμήθηκα εκείνες τις ημέρες. Όλοι μας έχουμε μία Ιστορία, ο καθένας την δική του. Των περισσοτέρων είναι σελίδες λευκές, αλλά κάποιων σίγουρα περιέχουν πολλά…

24 Ιουλίου του 1978, τέταρτη επέτειος της μεταπολιτεύσεως και εκρήξεις συγκλονίζουν την Αθήνα. Στις 28 Ιουλίου συλλαμβάνομαι στην Μυτιλήνη, όπου υπηρετούσα ως Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός στο 22ο Σύνταγμα Πεζικού. Συλλαμβάνομαι και μεταφέρομαι με συνοδεία Αξιωματικών αεροπορικώς στην Αθήνα, όπου με αναμένει μία “vip” υποδοχή στο Ελληνικό και με παραλαμβάνει αυτοκίνητο με ένοπλη συνοδεία από τον αεροδιάδρομο. Από εκεί παράνομα και αντισυνταγματικά με εντολή του “εθνάρχη” Καραμανλή και του τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης Ευαγγέλου Αβέρωφ, μεταφέρομαι για ανάκριση στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, η οποία ευρίσκετο τότε σε ένα παμπάλαιο κτίριο στην οδό Μεσογείων.

Σαν Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού ήταν ξεκάθαρο ότι απαγορευόταν να ανακριθώ από την Αστυνομία, αφού ανήκα στην δικαιοδοσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Μαζί μου είχα μία μικρή αποσκευή με ελάχιστα προσωπικά είδη, ξυριστικά για να ξυρίζομαι κάθε μέρα σαν Αξιωματικός και να μη βλέπουν καμία κούραση στο πρόσωπό μου οι ανακριτές του αντεθνικού καθεστώτος. Και ένα βιβλίο με ποίηση (την ποιητική ανθολογία, εκδόσεις Πάπυρος σε μέγεθος Βίπερ), γιατί η ποίηση είναι η μεγαλύτερη δύναμη κάθε Ιδεολογίας, γιατί οι στίχοι γκρεμίζουν τείχη, γιατί η Ιδεολογία μας δεν είναι τίποτε άλλο από αυτήν την ίδια την ποίηση του 20ου αιώνα.

Με κατηγορούν άδικα για τις βόμβες της 24ης Ιουλίου του 1978 παρ’ όλο το γεγονός ότι αποδεδειγμένα την 24η Ιουλίου εγώ ευρισκόμουν στην πόλη της Μυτιλήνης, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα! Κατηγορούν γι’ αυτή την υπόθεση δώδεκα άτομα. Με βούλευμα απαλλάσσονται τους επόμενους μήνες τα οκτώ. Τελικώς, δικαζόμαστε τέσσερις και καταδικαζόμαστε δύο και ο μόνος που πηγαίνει φυλακή είμαι εγώ με μία ποινή ακριβώς για να πάω φυλακή και συγκεκριμένα 13 μήνες… Τότε το ανώτατο όριο εξαγοράσιμης φυλακής ήταν δώδεκα μήνες και όχι τα πέντε χρόνια που είναι σήμερα.

Ο Αύγουστος με βρήκε στις Στρατιωτικές φυλακές Αυλώνος, όπου έλαβα και την διαταγή καθαιρέσεως από Αξιωματικός για καθαρά πολιτικούς λόγους με εντολή του κράτους της Νέας Δημοκρατίας. Ελάχιστους μήνες μετά με μεταφέρουν στο κάτεργο της Αίγινας, σε φυλακές που σήμερα έχουν καταργηθεί. Στην συνέχεια στον Κορυδαλλό, από όπου και αποφυλακίστηκα το 1979.

Αύγουστος του 1978 υπόδικος. Αύγουστος του 2018 και πάλι υπόδικος! Σαράντα χρόνια μια στιγμή, αλλά η Σημαία παραμένει ίδια, η Πίστη πάντα δυνατή. Σαράντα χρόνια μια στιγμή, μια στιγμή γεμάτη υπέροχους αγωνιστές, αλλά και πολλούς λιποτάκτες, πολλούς προδότες και μια Πατρίδα ακόμη σκλαβωμένη, να περιμένει την στιγμή να ηχήσουν οι σάλπιγγες και το Έθνος να ξαναβρεί και πάλι την χαμένη του Αξιοπρέπεια.