Εγκλημα στο Μάτι : Ψέματα, ψέματα, ψέματα!

Χωρίς τίτλο.png

Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης ότι «τώρα δεν είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες» για την καταστροφική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική, ένα σκοπό έχουν: να συγκαλύψουν τους ενόχους. Τους ενόχους που έχουν εξαφανιστεί ελπίζοντας ή μάλλον γνωρίζοντας ότι η σιωπή είναι χρυσός, και τα άθλια καμώματά τους θα ξεχαστούν. Εμείς, θα φροντίζουμε να μην ξεχαστούν, και να αποδοθεί δικαιοσύνη στους αδικοχαμένους που βασάνισαν φριχτά, και στις οικογένειές τους.

Παλιό το κόλπο τους. Παλιό, όσο και οι πυρκαγιές που ξεπήδησαν από την Μεταπολίτευση και δώθε, και λιανίζουν το φυσικό περιβάλλον, την εθνική οικονομία, εσχάτως και τις ζωές τις ίδιες των Ελλήνων, με τις φλόγες να διασχίζουν τέσσερεις λωρίδες κυκλοφορίας στην λεωφόρο Μαραθώνος, όπως στις αρχές της Μεταπολίτευσης οι κουκουνάρες διέσχιζαν τον Πατραϊκό κόλπο.

Ψέματα, ψέματα, ψέματα!

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν διαχρονικά ευθύνες για την εγκατάλειψη του ελληνικού λαού σε φωτιές και πλημμύρες. Έχει ευθύνες για την μη-οργάνωση, για την αποσάθρωση, για την ολιγωρία στον εξοπλισμό και στην ανανέωση των μέσων που διαθέτει το Πυροσβεστικό Σώμα προκειμένου να πράξει το χρέος του, με αυταπάρνηση αλλά με στοιχειώδη ασφάλεια των περιφρονητικά αποκαλουμένων «ενστόλων».

ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Σία, δεν θέλουν να απαντήσουν στους πληγέντες και στους συγγενείς των θυμάτων, αλλά τα ερωτήματα είναι αμείλικτά, και οι ευθύνεςπρέπειεπιτέλους να αποδοθούν σε όσους από ανικανότητα ή αμέλεια είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή και την τραγική απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Η εκατόμβη των θυμάτων στο Μάτι, ας αλλάξει επιτέλους όχι κάτι, αλλά πολλά.

Εάν πράγματι θέλουμε να μην υπάρξει επανάληψη της τραγωδίας, τα ακόλουθα θεμελιώδη ερωτήματαπρέπει, μεταξύ πολλών άλλων, να απαντηθούν.

1) Πού είναι και τι κάνει το κράτος για να προστατέψει όπως έχεικαθήκον τους πολίτες του;

«Ακραία» καιρικά φαινόμενα θα υπάρχουν πάντοτε. Επειδή όμως δεν ζούμε στα σπήλαια αλλά έχουμε πλέον τα μέσα να προστατέψουμεεαυτούς , θα πρέπει το κράτος, δηλαδή η πολιτική ηγεσία, δηλαδή οι Πρωθυπουργός-υπουργός ΠροΠο και Περιφερειάρχης, να μας πουν: Υπάρχουν σχέδια πολιτικής προστασίαςγια πυρκαγιές, πλημμύρες, και όλα όσα συμβαίνουν κάθε χρόνο, και οπωσδήποτε δεν είναι απρόβλεπτα σαν την βροχή από ακρίδες του Φαραώ, αλλά καταστάσεις τις οποίες σε μικρότερη ή μεγαλύτερη κλίμακα η Ελλάδα τις έχει ξαναζήσει, αλλά ως φαίνεται η ηγεσία της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει;

2) Πότε θα τελειώνουμε με το παραμύθι των «αυθαιρέτων»; Ας είμαστε ειλικρινείς, όλη η Ελλάδα όπως και ολόκληρος ο πλανήτης κάποτε χτίστηκαν αυθαίρετα. Την Ακρόπολη την βρήκαμε, δεν την χωροθετήσαμε φέτος, αλλά χτίσαμε την ζωή μας γύρω της. Τα αυθαίρετα υπάρχουν και είναι πλέον αδύνατον, ιδιαίτερα με την οικονομική κρίση και τα μνημόνια που έφεραν οι πολιτικοί της Μεταπολίτευσης, να μετακινηθούν. Επομένως κάποτε η Πολιτεία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, και με την επιβολή των σχετικών τελών στους Δήμους, να προσφέρει θεμελιώδεις και ασφαλείς ευκολίες στους πολίτες: δρόμους, ασφάλεια, καθαριότητα. Δεν μπορεί ένα κτίσμα να είναι νόμιμο για να πληρώνει ΕΝΦΙΑ αλλά παράνομο για να έχει αποχέτευση για τα όμβρια ύδατα και τακτική αποψίλωση κατά τους θερινούς μήνες.

3) Ας είμαστε πραγματιστές. Η Μάνδρα, όπου έχασαν αδίκως την ζωή τους δεκάδες Έλληνες και σπίτια και επιχειρήσεις καταστράφηκαν, δεν πρόκειται να μετακινηθεί. Είναι όμως χτισμένη κοντά σε μεγάλο οδικό άξονα για τον οποίο έχουν (;) γίνει οι αναγκαίες προβλέψεις για περιπτώσεις έντονων  βροχοπτώσεων. Αλλά και στην περίπτωση της πυρκαγιάς, το Μάτι, ο Άγιος Ανδρέας και η Ραφήνα, πάνω σε μεγάλο οδικό άξονα βρίσκονται. Πού είναι η πρόβλεψη των κατασκευαστών, των Δήμων, της Περιφέρειας για τους δρόμους και την ασφαλή διέλευση των πολιτών σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης;

4) Πού είναι η στοιχειώδης μέριμνα, να βγουν τα περιπολικά και οι μηχανές της Αστυνομίας να οδηγήσουν σε ασφαλή σημεία τους κινδυνεύοντες; Γιατί δεν χτύπησαν ούτε οι καμπάνες των εκκλησιών, όπως γινόταν τον παλιό καιρό στα χωριά; Προοδεύσαμε τόσο λόγω ΣΥΡΙΖαίων αθέων που θεωρήθηκε μπανάλ να χτυπήσουν οι καμπάνες;

5) Είχαν σχέδιο οι Δήμοι, η Πολιτική Προστασία και η Περιφέρεια για το πού θα οδηγηθούν οι πολίτες σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης; Υπήρχε σχέδιο διαφυγής, και αν όχι ποιοι ευθύνονται; Έχουν όνομα και πρέπει αν υποστούν τις συνέπειες.

6) Τι δίδαξε το κράτος η πυρκαγιά στην Ηλεία, το 2007; Τίποτε; Κανένας σχεδιασμός ώστε να αποκλειστεί ο εγκλωβισμός ανθρώπων σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, στον ευρύτερο αστικό ιστό της πρωτεύουσας; Κανένα κόκκινο κουδούνι για την εκκένωση και την ασφαλή περαίωση των πολιτών σε ασφαλή σημεία; Σε περίπτωση πολέμου, υπάρχει άραγε πρόβλεψη;

7) Όπως έχουμε αναδείξει σε άρθρα και συνεντεύξεις που έχουμε δημοσιεύσει στην ΕΜΠΡΟΣ, η κομματοκρατία και η συνακόλουθη αναξιοκρατία, μαζί με τα μνημόνια, έχουν μειώσει δραματικά την επιχειρησιακή ετοιμότητα του Πυροσβεστικού Σώματος. Οι Πυροσβέστες (οι… «ταβλαδόροι» που τους αναζητούν όλοι όταν τους χρειάζονται, όπως και τους «μπάτσους») κάνουν την δουλειά τους με πατέντες στον πεπαλαιωμένο εξοπλισμό τους, από φιλότιμο και μόνο, ενώ το δημόσιο χρήμα σπαταλιέται ανερυθρίαστα σε αμφιβόλου ποιότητος θεάματα, για να είμαστε επιεικείς και κόσμιοι. Ποιος ευθύνεται, των κομματικών συνδικαλιστών συμπεριλαμβανομένων;

8) Υπάρχει πρόβλεψη στην δημόσια εκπαίδευση, αυτή  που μεριμνά για την διευμφυλική και πολυπολιτισμική παιδεία των Ελληνόπουλων, για μαθήματα αυτοπροστασίας και αλληλοβοήθειας σε περιπτώσεις σεισμών, πλημμυρών και πυρκαγιών, ώστε να μην χάνονται τα σπάνια πλέον αγγελούδια μας στα καλά του καθουμένου, βυθίζοντας την χώρα και τις οικογένειές τους στην θλίψη και στον ανείπωτο πόνο; Οργανώνονται από τους Δήμους ασκήσεις προετοιμασίες του πληθυσμού για σεισμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες, και πολεμική σύρραξη;

9) Γιατί καταργήθηκε η Αγροφυλακή η οποία θα μπορούσε επιτυχώς να προλαμβάνει την εμφάνιση και την εξάπλωση πυρκαγιών;

10) Μια μέρα πριν την τραγωδία, στις 22 Ιουλίου, εκδόθηκε ανακοίνωση για πολύ υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς (Επίπεδο 4). Πόσο σοβαρά λήφθηκε υπ’ όψιν από τους υπευθύνους; Και γιατί δεν ανέβηκε σε Επίπεδο 5 ώστε ο κρατικός μηχανισμός να τεθεί σε υψηλότερο συναγερμό και με ταχύτερα αντανακλαστικά;  Αντίθετα,  ο Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ στις 19 Ιουλίου, στην οποία διαβεβαίωνε ότι υπάρχει σχέδιο και ότι ο μηχανισμός δασοπυρόσβεσης είναι σε πλήρη ετοιμότητα!

11) Με δεδομένη την αφασία του Πρωθυπουργού-τουρίστα την οποίαν έχουμε διαπιστώσει πολλάκις, και την διαπιστώσαμε και τώρα με τις ερωτήσεις περί… αεροπλάνων την νύχτα και πιθανότητας… βροχής, την ανικανότητα του Τόσκα, την ανυπαρξία της Δούρου και τα ψεύδη του Ψινάκη, πιστεύει κανείς ότι κάποιος στην κυβέρνηση ή στην δημόσια διοίκηση, έχει  συναίσθηση της καταστάσεως και αίσθημα ευθύνης;

12) Μήπως τελικά η κυβέρνηση και η Περιφέρεια σήκωσαν τα χέρια και το μόνο που ενδιαφέρει είναι να αποτινάξουν το βάρος από επάνω τους, παρουσιάζοντας την κατάσταση ως ανεξέλεγκτη (γιατί κανείς τους δεν μερίμνησε να την προλάβει και να την ελέγξει!)

Οι εκατοντάδες νεκροί, τραυματίες, εκτοπισμένοι πυρόπληκτοι, και ολόκληρος ο Ελληνικός λαός έχουν δικαίωμα να μάθουν. Και θα απαιτήσουν να μάθουν.

ΕΔ

(Φ. 262)

Μάτι: Μια διαφορετική οπτική μέσα από τα μάτια των Προσκόπων

 60181

Ο τρόπος που βίωσαν τις τραγικές ώρες της καταστροφικής πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική τα παιδιά που φιλοξενούνταν στις προσκοπικές κατασκηνώσεις και τη διαδικασία εκκένωσης τους από τους ενήλικους εθελοντές, αλλά και τα διδάγματα που θα τους ακολουθούν στη ζωή τους, καταγράφεται στη σελίδα των Ελλήνων Προσκόπων.

Αναλυτικά:

«Έχει περάσει μία εβδομάδα από την στιγμή που η κατασκήνωση της αγέλης μας χρειάστηκε να εκκενωθεί μαζί με όλες τις κατασκηνώσεις που βρίσκονταν στο Μάτι της Νέας Μάκρης πριν προλάβει να καεί ολοσχερώς. Πολλές και ταυτόχρονες οι σκέψεις και τα συναισθήματα από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η φωτιά στην περιοχή.

Αυτά τα λόγια δεν γράφονται για να “κατηγορήσουν” ή να “επιρρίψουν ευθύνες”. Άλλωστε αυτές τις μέρες ο καθένας έχει γίνει δικαστής. Το ποιός φταίει ας το σκεφτεί και να το κρίνει ο καθένας μόνος του, όχι με τα βαρύγδουπα λόγια και τα κατηγορώ που θα βροντοφώναζε μπροστά σε μία κάμερα τηλεόρασης ή με αυτά που θα έγραφε σε ένα ποστ στα social media, αλλά με τις σκέψεις του που θα κρατήσει για τον εαυτό του.

Τα παιδιά μας μαζί με αυτά του 2ου Συστήματος Προσκόπων Ζωγράφου και του 2ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Γλυφάδας στάθηκαν τυχερά. Ήταν βλέπετε μαζί τους η Κατερίνα, η Φαίη, η Ελένη, Ο Αλέξης, η Στέφη, η Λήδα, η Αλεξία, η Λίλα, η Θοδώρα, ο Nίκος, η Χριστινα, ο Γιώργος, οι ενήλικοι εθελοντές που ετοίμαζαν αυτές τις κατασκηνώσεις εδώ και μήνες. Η ψυχραιμία τους και ο σωστός συντονισμός κέρδισαν την φωτιά και οδήγησαν τα παιδιά ασφαλή πίσω στο σπίτι τους. Αυτοί οι εθελοντές καταφέραν τα παιδιά να μην καταλάβουν τον κίνδυνο της στιγμής. Στεναχοριόντουσαν μόνο για το σακίδιο τους που μάλλον θα καγόταν σε λίγο και που μόλις τους είχαν αγοράσει οι γονείς τους με πολύ κόπο, έτσι είπε ένα λυκόπουλο στη Λήδα, ήταν βλέπετε σίγουρο ότι θα φύγει από εκεί.

Μαζί τους ήταν και 4 ανιχνευτές (τα παιδιά του Λυκείου) ο Θανος, ο Νικόλας, ο Σωτήρης και ο Νάσος που επέλεξαν να πάνε να βοηθήσουν στην κατασκήνωση και όχι να πάνε διακοπές με τους φίλους τους. Γράφω μόνο τα μικρά τους και δεν τους κάνω ΤAG γιατί δεν το χρειάζονται, αυτά τα παιδιά δεν θέλουν δημοσιότητα και ούτε το κάνουν για αναγνώριση. Θυμάμαι έναν από τους ανιχνευτές παλιότερα όταν ήταν η πρώτη του χρονιά σαν πρόσκοπος που είχε ρωτήσει “Δηλαδή οι πρόσκοποι δεν παίρνουμε ποτέ ρεπό”; Όχι, είμαστε εθελοντές 365 μέρες το χρόνο και έτοιμοι να βοηθήσουμε όπου χρειαστεί.

Για κάποιος η καταστροφή αυτή στοίχισε την ζωή τους, για κάποιους άλλους το σπίτι τους. Κάποιοι κινδύνεψαν και τα κατάφεραν, κάποιοι άλλοι όχι. Για τα δικά μας παιδιά αυτό θα είναι μια ανάμνηση, πιθανότατα και η πιο άσχημη της ζωής τους που θα θυμούνται για πάντα. Παρόλα αυτά, αυτά τα παιδιά μεγαλώνοντας δεν θα πετάξουν το τσιγάρο τους κάτω στο δρόμο, δεν θα θα αφήσουν το χωράφι τους χωρίς να το έχουν αποψιλώσει, δεν θα κάψουν τα ξερόχορτα καλοκαιριάτικα ούτε καν με 1 μποφόρ αέρα, δεν θα παρατήσουν τα σκουπίδια τους σε ένα σωρό με την δικαιολογία ότι κάποιος θα τα μαζέψει, όταν αντιληφθούν φωτιά θα τρέξουν για να σωθούν και όχι να περιμένουν την πολιτεία να τους σώσει.

Όταν κάποιο από αυτά θα εργαστεί για την ΔΕΗ δεν θα πει “έλα μωρέ και τι έγινε, ας περάσω τα καλώδια μέσα από τα δέντρα”, όταν θα υπογράψει ένα σχέδιο σαν πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας θα φροντίσει να το φτιάξει όπως πρέπει και όχι όπως βολεύει για να γλυτώσει κάποια λεφτά. Όταν θα γίνει πυροσβέστης θα προσπαθεί κάθε μέρα να σώζει ανθρώπινες ζωές. Ακόμα και όταν γίνει πολιτικός, δήμαρχος ή υπουργός θα προσπαθήσει να πάρει τα καλύτερα προληπτικά μέτρα για να αποτρέψει μια παρόμοια καταστροφή σαν αυτή που έζησε.

Αυτά τα παιδιά μεγαλώνοντας μπορεί να γίνουν εθελοντές σε μία ομάδα δασοπροστασίας για να προστατέψουν αυτό που οι μεγάλοι κάποτε τους το πήραν μέσα σε μία στιγμή και μετά από τόσα χρόνια ακόμα προσπαθούν να βρουν το γιατί και δεν το βρίσκουν. Μπορεί να πάνε εθελοντές στον Ερυθρό Σταυρό ή να κάνουν μαθήματα ναυαγοσωστικής.

Θα είναι εκεί όταν θα χρειαστεί να κουβαλήσουν κούτες με φαγητά, είδη πρώτης ανάγκης και φάρμακα, θα αφήσουν την δουλειά τους για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους που θα έχουν ανάγκη και θα βοηθήσουν… Κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση.

Αυτά τα παιδιά θα μάθουν στα παιδιά τους την υπευθυνότητα, το πως να γίνουν ενεργοί πολίτες σε μια κοινωνία, το να μην κατηγορούν τον “άλλον” αλλά να κάνουν την αυτοκριτική τους για να γίνουν πρώτα αυτοί καλύτεροι άνθρωποι και ποιος ξέρει… αυτά τα παιδιά μπορεί να αφήσουν τον κόσμο μας λίγο καλύτερο από αυτόν από αυτόν που βρήκανε ή μάλλον από αυτόν που δεν φροντίσαμε εμείς να τους δώσουμε».

Πηγή: in.gr