Διαβάστε στο φ.266 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-16.qxp

Διαβάστε στο φ.266 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Ληστείες-Επιθέσεις-Δολοφονίες: ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ συνενοχή-ανοχή-αδιαφορία;
  • Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Μια δολοφονία στην χώρα των «αντιρατσιστών»
  • Η «πολιτική ορθότητα» σκοτώνει
  • 17 ΝΕΚΡΟΙ από τον Ιό του Δυτ. Νείλου – Μετά τις πλημμύρες και τις φωτιές, η ανικανότητα της Περιφέρειας Αττικής σκοτώνει και πάλι
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – Ι. Λαγός:«Οι επαγγελματίες της πολιτικής και εμείς»
  • ΝΕΑ ΕΝΤΑΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΙΣΡΑΗΛ-ΙΡΑΝ – Απειλή πολέμου από τον Νετανιάχου: «Καμμία συμφωνία δεν θα μας αποτρέψει»
  • ΕΥΡΩΠΗ – Σαλβίνι και Ορμπάν στην πρώτη γραμμή αντιστάσεως
  • «Της Β. Ηπείρου εμπιπραμένης, ημείς  άδομεν…»
  • Αυτή είναι η Αριστερά!
  • Νέος άγιος ο γέροντας Αμφιλόχιος της Πάτμου

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 1η Σεπτεμβρίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Ελένη Γκατζογιάννη: Θυμηθείτε, παιδιά μου!..

IMG_20180827_122733

Στις 27 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, καταδικάζεται σε θάνατο από “δικαστήριο” του “Δημοκρατικού Στρατού”. Το “έγκλημά” της είναι ότι οργάνωσε την διαφυγή των παιδιών της, της μάνας, της αδελφής και της ανηψιάς της, και άλλων συχωριανών, 20 ατόμων συνολικά, ώστε να μην οδηγηθούν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα των σοσιαλιστικών παραδείσων. Εκτελέστηκε την επομένη, 28 Αυγούστου. Ηταν 41 ετών.

IMG_20180827_122444

Χρόνια αργότερα, ο μοναχογιός της, θα αναζητήσει τους δολοφόνους της μάνας του. Και θα βρει τον Κατή που την καταδίκασε. Δεν θα τον σκοτώσει. Θα γράψει όμως ένα βιβλίο που θα κάνει γνωστή την ιστορία της Ελένης σε 26 γλώσσες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

«Στις 28 Αυγούστου 1948, μια ζεστή αποπνιχτική μέρα, γύρω στις δωδεκάμισι, μερικές χωριάτισσες ζαλωμένες ξύλα κατέβαιναν ένα απόκρημνο μονοπάτι πάνω από το χωριό Λια, έναν οικισμό με σταχτιά λιθόχτιστα σπίτια σε μια βουνοπλαγιά κάτω ακριβώς από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όπως οι γυναίκες αντίκρισαν το χωριό στα πόδια τους, απάντησαν μια φριχτή συνοδεία.

Μπροστά και πίσω, κρατώντας τουφέκια, ήσαν κάμποσοι από τους κομμουνιστές αντάρτες, που κατείχαν το χωριό τους τελευταίους εννιά μήνες —ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα συνεχιζόταν. Φρουρούσαν δεκατρείς δεσμώτες, που βάδιζαν για εκτέλεση ξυπόλυτοι, τα πόδια τους μαύρα και πρησμένα από το φάλαγγα. Κάποιος, ανήμπορος από το ξύλο να βαδίσει ή έστω ν’ ανακαθίσει, ήταν δεμένος πάνω σ’ ένα μουλάρι.

Ανάμεσα στους κατάδικους ήσαν και πέντε χωριανοί του Λια: Τρεις άντρες και δύο γυναίκες. Η πιο ηλικιωμένη σκουντούφλαγε με το χαμένο βλέμμα της τρέλας. Ήταν η θεία μου Αλέξω Γκατζογιάννη, πενήντα έξι χρονών. Η νεότερη, με καστανωπά μαλλιά, γαλανά μάτια και ξεσκισμένο λουλακί φουστάνι, έπιασε το βλέμμα από τις συγχωριανές της και κούνησε το κεφάλι της. Ήταν η μάνα μου, Ελένη Γκατζογιάννη, σαράντα ενός χρονών…».

IMG_20180827_122433 (1)

Βρισκόμαστε στο 1985. Το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη γίνεται ταινία. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν δίνει άδεια να πραγματοποιηθούν τα γυρίσματα στην Ηπειρο, και η ταινία γυρίζεται στην Ισπανία.

Αλλά και η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους είναι επεισοδιακή.

Είδα την ταινία στους Αμπελοκήπους. Εξω από τον κινηματογράφο μαζεμένοι οι ρεμπεσκέδες του ΚΚΕ , μας προπηλάκιζαν, έκλειναν τον κλοιό γύρω μας, πετούσαν αντικείμενα. Μερικούς μήνες μετά, θα ενταχθώ στην Νεολαία ΕΠΕΝ.

Η Αριστερή τρομοκρατία των αδίστακτων αήθων κομμουνιστών συνεχίζεται, τότε και τώρα το ίδιο απάνθρωπη, το ίδιο εγκληματική.

Λια 1948- Αμπελόκηποι 1985 – Αθήνα 2018

Οσοι ξεχνούν, είναι καταδικασμένοι να ξαναζήσουν την τραγική ιστορία.

Δεν ξεχνούμε. Αλλωστε, μόνον ο Θεός μπορεί να τους συγχωρέσει τα εγκλήματά τους.

ΕΔ

27 Αυγούστου: Του Αγίου Φανουρίου

Άγιος-Φανούριος

Χαμογελαστός, σεμνά, σχεδόν συνεσταλμένα, κοιτάζει από την εικόνα του, ο Άγιος Φανούριος.

Φύλακας εν εγρηγόρσει, προσέχει κάθε χαμένο πραγματάκι που έβαλα σε λάθος σημείο, πάνω στην βιασύνη ή στον φόρτο της σκέψης.

Έχειμια αθώα έκφραση ο Άγιος αυτός, θαρρείς συνένοχος στις αφηρημάδες της καθημερινότητας, «πού ακούμπησα, να πάρει η ευχή, την δαχτυλήθρα;», «πού πήγε το ευλογημένο καπάκι;», και με μια συγκατάβαση αδελφική «τι μου δίνεις να σ’ το βρω;»-«βρες το μου, και θα σου φτιάξω μια πιτούλα!». Και,τσουπ, εμφανίζει εκεί όπου άπαντες έχουμε αποτύχει να θυμηθούμε πού το αφήσαμε,το κλειδί, τα γυαλιά, το μισοραμμένο ρούχο.

Ο Άγιος Φανούριος είναι ο Άγιος για τα δύσκολα, αυτός που με προσγειώνει στην μακάρια υλικότητα της ζωής. Οπως εκείνος δεν μου χαλάει χατίρι, έτσι δεν του χαλώ την χάρη κι εγώ. Και, ω του θαύματος! Σαν δέσω την ποδιά μου, και καταπιαστώ με το κρησάρισμα και το αλεύρι που πέφτει στην πήλινη γαβάθα σαν το χιόνι, με το κονιάκ να ανταμώνει μεθυστικά τον χυμό του πορτοκαλιού και τα κανελλογαρύφαλλα, και μετά τον αρχικό δισταγμό –εκείνη την μικρή κρίσιμη στιγμή που κρέμεται από μια κλωστή το ναι ή το όχι- όταν βουτήξω τα χέρια μου στον χυλό της μελλοντικής φανουρόπιτας, ο κόσμοςέρχεται στα ίσια του. Ριστάρτ. Έσφαλα, πλήρωσα τα δέοντα, σε ευχαριστώ, πάμε να κάνουμε νέα αρχή παρακάτω.

Από τα πολύ πολύ παλιά χρόνια, αρέσει στους ανθρώπους να καλοπιάνουν τους θεούς τους. Μπορεί να μένουν σε σπηλιές ή σε μαρμαροπελεκημένα παλάτια, όμως ανάμεσα στα σπασμένα πιατάκια και τις ζωγραφισμένες στάμνες, γύρω από μικρές άγιες τράπεζες, καίνε σπόρια, φρούτα και καρπούς κι αφήνουν πιτούλες τυλιγμένες στο μέλι, για να γλυκαθούν οι θεοί και να τους φανερώσουν ανθρώπους, πράγματα, ελπίδες και πραγματικότητες μελλούμενες. Έτσι ο κόσμος ο ορατός, ο ενσαρκωμένος, μοιράζεται με τον κόσμο τον αόρατο, τις χαρές της ζωής. Κι ο κόσμος ο αόρατος, που στερείται τις αισθήσεις των θνητών, στέλνει στους ανθρώπους μια πνοή από το σύμπαν της αθανασίας, εκεί όπου δεν υπάρχει λύπη, αλλά δεν υπάρχει και γέλιο, μια συμβουλή πολύτιμη, μια ενόραση που δεν την πιάνει το μάτι του ανθρώπου, μια απάντηση, κι ας είναι η ερώτηση «πού είναι το αγαπημένο κουκλάκι του παιδιού που έχει πλαντάξει στο κλάμα και δεν μπορώ να το βρω; Σώσε άγιέ μου, θα σκάσω!».

Η μειλίχια έκφραση του Αγίου, γλυκαίνει την ανθρώπινη ψυχή. Είναι κι η ευχή που συνοδεύει το μοίρασμα της πίτας «Θεός σχωρέσ’ την μανούλα του Αγίου Φανουρίου!», που δημιουργεί μια επιπλέον συμπάθεια για αυτόν τον αγιο που ήταν στρατιωτικός, μα όχι ιππέας σαν το δίδυμο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, Γεώργιο και Δημήτριο, αλλά πεζικάριος, και κρατά ένα κερί, αντί για σπαθί και δόρυ, σαν να μάχεται αυτός με την φλόγα του νου του.

Εκεί λοιπόν που το καλοκαίρι πάει να φύγει, στις 27 Αυγούστου, έχει βάλει η εκκλησία τον νεαρό Άγιο, να βρίσκει με το κεράκι του τα απολεσθέντα και τα ευχούμενα.

Είναι μαγευτική και συνάμα συγκλονιστική  αυτή η οικειότητα που έχουμε οι Έλληνες με τους θεούς μας. ΈναςΆγιος ή μια Αγία για κάθε επάγγελμα, άλλος για τους ράφτες, άλλος για τους πυροσβέστες. Και μην πει κανείς πως είναι τάχα πράγματα παλιά και ξεπερασμένα, δικαιολογίες για τους χοντρόπετσους και τους οκνηρούς. Σε μια εκκλησία των Αθηνών είδα τον Απόστολο Παύλο, ως προστάτη των επαγγελματιών Δημοσίων Σχέσεων. Ευλογημένος λαός, άμα θέλουμε, με τα πόδια να χτυπούν ρυθμικά την γη, και τα μάτια σηκωμένα στον ουρανό.

Η Φανουρόπιτα

Την ετοιμασία της Φανουρόπιτας ξεκινούμε από την παραμονή της εορτής. Για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε  9 υλικά (αν δεν φτάνουν , κάνουν και 7, κι αν θέλουμε το παραπάνω μπορούμε 12-αθάνατη ελληνική ευελιξία και εφευρετικότητα!)

* 4 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ή μαλακό, με προσθήκη 1 κ.γ. σόδα και μπέικινγκ πάουντερ)

* 1 κ. γλυκού  κανέλογαρύφαλλα κοπανισμένα

* 1 φλιτζάνι του τσαγιού καλόλάδι

* 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

1 φλυτζάνι του ελληνικού καφέ κονιάκ (ή άλλο ποτό της αρεσκείαςμας)

* 12 κ. σούπας χυμό πορτοκαλιού

* ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού (βιολογικό, όχι κερωμένο)

* 1 φλιτζάνι σταφίδες (ξανθές, μελαχρινές ή κι απ’ τις δυο)

* 1/2 φλιτζάνι καρυδόψιχα χοντροκοπανισμένη

* ζάχαρη άχνη

Ανακατεύουμε το αλεύρι με την κανέλα. Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε το λάδι, την ζάχαρη, τον χυμό πορτοκαλιού  και το ξύσμα λεμονιού, και τα αναμειγνύουμε μέχρι να δέσουν. Προσθέτουμε το αλεύρι, τις σταφίδες και τα καρύδια, και τα ανακατεύουμε καλά ώσπου να γίνει ένα μείγμα παχύρρευστο, ούτε σφιχτό, ούτε υδαρές. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Αλείφουμε με λάδι ένα ταψί Νο 32 και το πασπαλίζουμε ελαφρά με αλεύρι, για να ξεκολλάει η πίτα όταν έρθει η ώρα να την βγάλουμε. Ρίχνουμε το μείγμα. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο επί 45′ (ή ανάλογα με τις επιδόσεις του φούρνου όπως ξέρουμε). Το βγάζουμε, κι όταν κρυώσει καλά, αφαιρούμε την πίτα από το ταψί, είτε ανοίγοντας την σούστα, είτε αναποδογυρίζοντας ελαφρά. Κοσκινίζουμε από πάνω ζάχαρη άχνη. Την πηγαίνουμε το πρωί της γιορτής του Αγίου στην εκκλησία να την διαβάσει ο ιερέας. Την κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια και την μοιράζουμε στον ιερέα, και στους πιστούς. Παίρνουμε ευλογία και για το σπίτι μας. Χρόνια Πολλά!

Ε.Δ.

Πού είναι οι “χρυσαυγίτες”; Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Πού είναι οι “χρυσαυγίτες”; Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Οι Αρχιτέκτονες του Ψεύδους και οι λεηλασίες στο Μάτι Αττικής

Ενας σχεδόν μήνας έχει περάσει από την μεγάλη τραγωδία στην Αττική και ακόμη μετρούμε νεκρούς! Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ με ό,τι δυνάμεις διέθετε έσπευσε από την πρώτη στιγμή να συμπαρασταθεί θερμά στους συμπατριώτες μας, που δέχτηκαν τις θλιβερές συνέπειες αυτής της μεγάλης καταστροφής, ενάντια στην οποία αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά ανύπαρκτο, ανίκανο και εγκληματικά ανεύθυνο το κατ’ ευφημισμόν “ελληνικό” κράτος.

Η παρουσία στον τόπο της τραγωδίας, των Χρυσαυγιτών ανησύχησε σοβαρά το σύστημα και έτσι έσπευσαν για μια ακόμη φορά με την συνηθισμένη τους μέθοδο, η οποία είναι η συκοφαντία, το ψεύδος, η διαβολή, η ύβρις, να κτυπήσουν το Κίνημά μας.

Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό; Όχι, βέβαια! Από την δεκαετία του ’90 ακόμη είχαμε το παραμύθι και την φαρσοκωμωδία με το “χαράκωμα” της μαθήτριας, που ήταν τατουάζ το οποίο έγινε με την θέλησή της! Η αποκάλυψη όμως τότε του ψεύδους, τότε στην δεκαετία του ’90 πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων. Να θυμηθούμε τις “χρυσαυγιάδες” στα δελτία ειδήσεων με τα εκατομμύρια ευρώ τα οποία δήθεν διαθέταμε στα μαύρα ταμεία μας και τα κρυμμένα οπλοστάσια που δεν υπήρχαν;

Ψέματα, ψέματα, ψέματα… Ατέλειωτα ψέματα για να μας σταματήσουν, να σταματήσουν ένα σεβαστό μέρος του Λαού που γίνεται όλο και μεγαλύτερο να ακολουθήσει την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στον σκληρό, αλλά υπέροχο αγώνα της!

Συκοφαντία με την υπογραφή υπαλλήλου του Σόρος

Αλλά ας έλθουμε στην τελευταία περίπτωση, την τελευταία προπαγανδιστική επίθεση ενός ολόκληρου καθεστώτος όχι μόνον εντοπίου αλλά και διεθνούς να πλήξει την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Μετά την μεγάλη καταστροφή βγήκε μία εφημερίδα στην χώρα της πονηράς Aλβιώνος, την πάλαι ποτέ Μεγάλη Βρετανία, της οποίας σήμερα δήμαρχος στην πρωτεύουσά της είναι ένας μουσουλμάνος, εφημερίδα η οποία “αποκάλυψε” στην ιστοσελίδα της ότι συνελήφθησαν “χρυσαυγίτες” για λεηλασίες στην περιοχή Μάτι της Αττικής.

Ας δούμε το επίμαχο απόσπασμα του δημοσιεύματος: «Independent: Έτσι απέτυχε η ακροδεξιά να εκμεταλλευθεί τις πυρκαγιές στην Ελλάδα»: «Στο εσωτερικό, η Χρυσή Αυγή επεδίωξε αντίστοιχα να ενδυθεί μεσσιανική δόξα. Μέλη της φορώντας μπλούζες του κόμματος εμφανίστηκαν μέσα στις φλόγες αλλά μόνο για το χρονικό διάστημα που ο βουλευτής του κόμματός του έδινε συνέντευξη. Αυτός ισχυρίστηκε ότι αναπλήρωναν το κενό της κυβέρνησης η οποία κατά τις δηλώσεις του είχε εξαφανιστεί. Ο πραγματικός χαρακτήρας της ελληνικής ακροδεξιάς ήταν εμφανής αλλού. Τρία μέλη της συνελήφθησαν για λεηλασία κατοικιών των πυρόπληκτων ενώ άλλη ομάδα φασιστών επιτέθηκε σε μετανάστες στη Θεσσαλονίκη».

Ιδιαίτερη σημασία έχει να τονιστεί ποιος υπέγραφε το κείμενο αυτό… Το υπέγραφε κάποιος κύριος ονόματι Μοσχόπουλος, ο οποίος παρέθετε δίπλα από το όνομά του τον… τίτλο ότι είναι διευθυντής προγράμματος του Ιδρύματος “Open Society Foundation” του Τζωρτζ Σόρος! Του οποίου Τζωρτζ Σόρος οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις είναι γνωστό ότι πολεμούν το εθνικιστικό κίνημα και με ιδιαίτερη σφοδρότητα την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ο ίδιος δε ο Σόρος, όπως έχει αποκαλύψει σε συνέντευξή του ο Βαρουφάκης, ανησυχούσε για την άνοδο της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στην Ελλάδα ήδη από το 2012! Ένας άνθρωπος, λοιπόν, του Τζωρτζ Σόρος, υπογράφει ένα άρθρο χωρίς να παραθέτει κανένα στοιχείο και αμέσως πλήθος ηλεκτρονικών και εντύπων ΜΜΕ υιοθετούν την συκοφαντία χωρίς να κάνουν την παραμικρή έρευνα.

Είναι δυνατόν να μη έκαναν έρευνα; Ασφαλώς όχι! Τα ονόματα των συλληφθέντων ήταν γνωστά στην Αστυνομία και από εκεί όπως όλοι ξέρουμε διαρρέουν πάντοτε στους δημοσιογράφους. Άρα ήξεραν ότι λένε ψέματα και τα είπαν συνειδητά…

Όλοι στο χορό της λάσπης

Ποιοι ήταν αυτοί; Οι μηχανισμοί του ΣΥΡΙΖΑ (Αυγή, Εφημερίδα των Συντακτών κλπ.), φυσικά το Ιντιμίντια και ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, αλλά και ο σταθμός “ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ”, ο οποίος όλοι γνωρίζουμε ότι κινείται στον χώρο της Ν.Δ.! Δεν ήταν όμως μόνον αυτοί, αλλά και το ίδιο το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Ελλάδος, το οποίο ελέγχεται από την κυβέρνηση… Στην είδηση που μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ/ΜΠΕ) αναφέροντο τα εξής: “Αποκαλύψεις: Σε ένα γενικότερο ρεπορτάζ για την στάση της Χρυσής Αυγής στην τραγωδία στο Μάτι, η βρετανική εφημερίδα αποκαλύπτει πως 3 από τους 4 συλληφθέντες για πλιάτσικο στα καμένα σπίτια είναι μέλη του ακροδεξιού κόμματος. Η βρετανική εφημερίδα αναφέρεται στη συνεισφορά των πολιτών -μεταξύ των οποίων φυλακισμένοι-, Ρομά και μετανάστες που βοήθησαν παντοιοτρόπως, στους οποίους η Χρυσή Αυγή στρέφει το δηλητήριό της. Αλλά και στο εξωτερικό, οι υποτιθέμενοι εχθροί μας, όπως η «μακεδονική» κυβέρνηση με χρηματική προσφορά, αλλά και η Τουρκία με μηνύματα αλληλεγγύης στις εφημερίδες της, εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους.

Ο Independent υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται να γίνει μία καταστροφή για να μας θυμίσει ότι ο εχθρός δεν είναι οι γείτονές μας αλλά αυτοί που επιδιώκουν να σπείρουν φόβο και μίσος. Στην περίπτωση της Αττικής, οι κάτοικοι αρνήθηκαν τη βοήθεια της Χρυσής Αυγής. Η υπόλοιπη Ευρώπη ίσως θα πρέπει να σκεφτεί το παράδειγμά της πριν κλείσει τις πόρτες σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Μία μέρα ενδεχομένως να είναι αυτοί που θα τους βοηθήσουν, καταλήγει η βρετανική εφημερίδα. Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Το ψεύδος, λοιπόν, δεν έχει όρια και αξίζει τον κόπο να συνοψίσουμε την όλη εξέλιξη της ιστορίας: Κάποιος Μοσχόπουλος, που είναι συνεργάτης οργανισμού του Τζωρτζ Σόρος γράφει στο ιστολόγιο μιας αγγλικής εφημερίδος μία είδηση συκοφαντική κατά της τρίτης πολιτικής δυνάμεως της χώρας. Χωρίς κανένα στοιχείο όλα τα ΜΜΕ της Ελλάδος, της κατεχόμενης Ελλάδος, την υιοθετούν και την αναμεταδίδουν, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι λένε ψέματα! Φτάνουμε μάλιστα στο σημείο το επίσημο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων να μεταδίδει τη συκοφαντία σαν πραγματικό γεγονός!

Τα ψέμματα γκρεμίζονται μπροστά στην αλήθεια

Από τότε μέχρι σήμερα έχει περάσει σχεδόν ένας ολόκληρος μήνας… Πού είναι οι “χρυσαυγίτες”, που λεηλατούσαν κατοικίες στο Μάτι μεγάλοι αρχιτέκτονες του ψεύδους; Τι έγιναν; Εξαφανίστηκαν; Και επί τέλους, μετά την αποκάλυψη της λάσπης και της συκοφαντίας εσείς που παριστάνετε τους μεγάλους δημοκράτες και τους αντικειμενικούς γιατί δεν είπατε την αλήθεια; Γιατί δεν διαψεύσατε όσα ανυπόστατα είχατε πει και είχατε γράψει; Για έναν πολύ απλό λόγο γιατί πληρώνεστε ακριβώς γι’ αυτόν τον σκοπό για να λέτε ψέματα ενάντια στον Λαό, ενάντια στην Πατρίδα, ενάντια στο Έθνος, ενάντια στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, που είναι η μοναδική πολιτική δύναμη, που δεν έχει εξαγοράσει η Ξενοκρατία.

Πιστεύουν ότι με ψέματα θα πλήξουν ένα αυθεντικά Λαϊκό Κίνημα, που είναι το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Το προσπαθούν τόσα χρόνια και δεν κουράστηκαν να ακολουθούν την ίδια βρωμερή τακτική γιατί με αυτήν όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία κερδίζουν την σαμπάνια και το χαβιάρι τους… Δεν κάνουν και δεν θα κάνουν τίποτε γιατί ποτέ με ψέματα δεν νικήθηκε ένα Κίνημα, του οποίου οι αγωνιστές παραμένουν Πιστοί στην Σημαία τους.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Διαβάστε στο φ.265 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-16:23.qxd

Διαβάστε στο φύλλο 265 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

 

  • Διάγγελμα Τσίπρα

-ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΥΠΟΣ

-ΤΙ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

 

  • Η Χρυσή Αυγή στις εορτές της Παναγίας

 

  • BLACK OUT
  • Βλάβη ή… πρόβα για την
  • Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου;

 

  • ΥΓΕΙΑ

Νέες καταγγελίες για απλήρωτες εφημερίες

– Σκληρά μέτρα έως το 2022

 

  • ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

Η Χρυσή Αυγή έχει δίκιο:

Η λάθρο-μετανάστευση σκοτώνει

 

  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Η Ελλάδα θυσιάστηκε για το Ευρώ!

 

  • Μεταπολίτευση σημαίνει ασυδοσία

 

  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

«Working poor»:

Οι «εργαζόμενοι πτωχοί» της ΝΤΠ

 

  • Η «βρώμικη» όψη του «αντιρατσισμού»

 

  • ΜΑΤΙ 23 Ιουλίου 2018 – ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 25 Αυγούστου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

2018-08-17_191435

Άρθρο της ΕΙΡΗΝΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ»

«Μόνο η Χρυσή Αυγή κι εγώ διαμαρτυρόμαστε. Οι υπόλοιποι εξαγοράστηκαν, αρχής γενομένης από τον αρχιδοσίλογο Τσίπρα του οποίου το όνομα ελπίζω πως μια μέρα θα ταυτιστεί με αυτό του Εφιάλτη, του προδότη των 300 Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες. (…) Παρατηρώντας την πολιτική μάστιγα εν μέσω της φυσικής καλλονής που είναι η Ελλάδα, είναι σαν να βλέπω μια όμορφη γυναίκα με χαλασμένα δόντια. Είναι ώρα για αλλαγή».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Τάκης Θεοδωρακόπουλος, ο διαπρεπής δημοσιογράφος και «διεθνής» Έλληνας, με την διεισδυτική ματιά στην πολιτική και την κοινωνία, την κατάσταση στην Πατρίδα μας μετά την τραγωδία στο Μάτι.
Η ώρα των αποφάσεων έρχεται. Νίκη των Εθνικιστών-Καλλιέργεια της προοπτικής της Ελλάδος μέσα σε μια δυνατή Ευρώπη των Εθνών-Πρόοδος και ευημερία του Ελληνικού Λαού.
Αυτά θέλουμε, και αυτά χρειάζεται να επιτύχουμε για μια πληρέστερη ζωή, υλικά, πνευματικά, ψυχικά και νοητικά, όπως αξίζει σε Έλληνες, με ελευθερία και ασφάλεια, χαρά και δημιουργικότητα. Για να γίνει αυτό, οι ανεκδιήγητοι σκερβελέδες των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρέπει να φύγουν. Και για να φύγουν, πρέπει να υπερψηφιστεί η Χρυσή Αυγή σε όλα τα επίπεδα.
Οι μέρες μετά την πυρκαγιά στο Μάτι δίδαξαν όσους ακόμη αμφέβαλαν -πλην βεβαίως των αρτηριοσκληρωτικών Αριστερών και των κολλημένων στα αντιεθνικιστικά τσιτάτα Δεξιών με Αριστερή σκέψη-, ότι με άτομα του τρόπου σκέψεως και πράξεως των Τσίπρα-Καμμένου, η χώρα θα τρέχει ολοταχώς στον γκρεμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε στην επιφάνεια το κατακάθι των πιο απίθανων γραφικών τύπων, και επιτάχυνε με γεωμετρική πρόοδο τον ευτελισμό της πολιτικής ζωής. Η επιχείρηση κατάπνιξης της λογικής, η καταστρατήγηση στοιχειωδών κανόνων αξιοπρέπειας, η περιφρόνηση και η υποκρισία, δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα που θέλουμε.
Η «δήθεν Αριστερή κυβέρνηση» όπως αρέσει σε κάμποσους Δεξιούς να βαυκαλίζονται, σαν να υπάρχει στην Ιστορία «καλή» κυβέρνηση Σταλινικών, είναι διπλά  επικίνδυνη για την Ελλάδα, γιατί είναι Καπιταλιστική στις επιλογές της εξωτερικής πολιτικής και Κομμουνιστική στην εσωτερική πολιτική, συνδυασμός καταστροφικός.
Αυτό που επιτείνει την αγριότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι πως πρόκειται για μια κυβέρνηση ετερόκλητων μονάδων που συγκλίνουν επί τη βάσει της εξουσίας και μόνον. Μιας εξουσίας την οποίαν, για να είμαστε ακριβείς, τους προσέφεραν ψηφοφόροι με μόνο κριτήριο το συμφέρον της τσέπης τους, που αποδείχθηκε βεβαίως ένα μεγάλο ψεύδος.
Καμία σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν ελάφρυνε τον λαό και δεν του έδωσε κίνητρα δημιουργίας. Η οικονομική φούσκα του ΠΑΣΟΚ, βασίστηκε στα κονδύλια της «κακής» ΕΟΚ. Από τότε τα δείγματα ήσαν σαφή. Η αμετροέπεια του Ανδρέα με το ζιβάγκο, οι ζεϊμπεκιές του Τσοχατζόπουλου, η τσάμπα μαγκιά του φεύγω-μένω στην ΕΟΚ, έπρεπε να υποψιάσουν τον λαό ότι το κακέκτυπο θα έφερνε χειρότερα αποτελέσματα από ό,τι το πρωτότυπο.
Φευ, οι αφελείς νόμισαν ότι η πολιτική της «μαγκιάς» αφορά μόνο τους άλλους και δεν τους αγγίζει γιατί είναι προστατευμένοι λόγω πολιτικών δεσμών ή οικονομικού «λίπους». Πλανήθηκαν. Το πολωτικό «ή εμείς ή αυτοί» του Τσίπρα το 2012, έπρεπε να τους υποψιάσει.
Άτομα που ανερυθρίαστα παρεμβαίνουν στην Δικαιοσύνη, όπως έκανε  Νεοδημοκράτης υπουργός στον τόπο τραυματισμού ενός ράπερ τον Σεπτέμβριο του ’13 για να κρύψει τα πραγματικά γεγονότα από τις κάμερες και ΣΥΡΙΖαίος υπουργός σε νοσοκομείο για να καλύψει τον αριθμό των θυμάτων της κυβερνητικής εγκληματικής αμέλειας, είναι πανέτοιμα να παρέμβουν και στην δική σου ζωή. Για αυτό, αλαλιασμένε ψηφοφόρε, πριν δώσεις εξουσία σε κάποιο σούργελο, σκέψου το διπλά.
Η επικοινωνιακή αναδίπλωση που επιχειρείται, με τις παραιτήσεις παραγόντων, μέρες μετά, δεν μπορεί να κρύψει την αναλγησία τους. Εάν είχαν φιλότιμο ο Τσίπρας, ο Τόσκας, ο Ψινάκης και η Δούρου, θα είχαν παραιτηθεί το ίδιο βράδυ της πυρκαγιάς, διαπιστώνοντας επιτόπου, όχι από τηλεοράσεως, το κακό που έκαναν με την ανικανότητα και την ανυπαρξία τους.
Αλλά, άτομα που είναι απολογητές του εκφυλισμού της κοινωνίας και μάρτυρες υπεράσπισης των στυγνών δολοφόνων της 17Ν, θα ένιωθαν τύψεις για μερικούς αναλώσιμους και αντικαταστάσιμους από «μελαχρινά αγόρια» ψηφοφόρους;
Η αντιμετώπιση των θρασύτατων «παραγόντων» με λογικές καθωσπρεπισμού και ήσσονος προσπαθείας, είναι ανεπαρκής και αδιέξοδη. Η ΝΔ περιμένει το ώριμο φρούτο να πέσει όταν το υποδείξουν οι Αγορές, όταν κλείσει το Σκοπιανό και το Αλβανικό, και θα μπορεί ο Κούλης να πλύνει τα χέρια του ως άλλος Πιλάτος.
Η πλήρης απουσία συντονισμού -κοινώς «μπάχαλο»-, την 23η Ιουλίου, είχε τραγικές συνέπειες για τους Έλληνες που χάθηκαν και για όσους έμειναν πίσω, αλλά και για μια περιοχή δίπλα στην Αθήνα, που θα βιώσει τις συνέπειες στην υγεία των κατοίκων της και στο φυσικό περιβάλλον στα χρόνια που έρχονται. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Δημάρχου Πεντέλης κ. Στεργίου, πως «η κατεύθυνση της φωτιάς έδειχνε από την αρχή αυτό που έγινε στο Μάτι». Όπως όμως διαπιστώθηκε, «δεν υπάρχει συντονισμός και επικοινωνία των εμπλεκόμενων φορέων στο πεδίο των επιχειρήσεων».

Αρκεί και μόνον αυτό για να υποψιαστούμε το τι θα συμβεί εάν η Ελλάδα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ευρύτερης κλίμακας κρίση. Τότε οι τύχες των Ελλήνων και της Πατρίδος θα αφεθούν στην αντίληψη, στον πατριωτισμό  και στην πρωτοβουλία του καθενός…Σύντομα όπως όλα δείχνουν, και δημοσιεύσαμε στο περασμένο φύλλο της ΕΜΠΡΟΣ, η Θράκη θα βρεθεί απέναντι στην ώρα της κρίσεως. Το ίδιο και η Βόρειος Ήπειρος. Το μουσουλμανικό τόξο απλώνεται, και η κυβέρνηση της Ελλάδος στηρίζει την εξουσία της σε τρεις μουσουλμάνους (και κατά δική τους ομολογία τούρκους) βουλευτές.
Είναι γνωστό πως το θηρίο γίνεται πιο επικίνδυνο όταν είναι πληγωμένο. Ο Τσίπρας δεν σκοπεύει να αφήσει την εξουσία μέχρι το τέλος της τετραετίας (που μπορεί να κλείνει τον Ιανουάριο του 2019 για τον εμμονικό φετιχιστή και τους ομοίους του περιβάλλοντός του).
Εάν η τέχνη της πολιτικής έγκειται και στο να περιγράψεις με μελανά χρώματα τον αντίπαλο, η κυβέρνηση περιγράφει μόνη της την πρόθεσή της να επιβιώσει πατώντας κυριολεκτικά επί πτωμάτων. Κλυδωνίστηκε από την λαϊκή έγερση για την Μακεδονία; Η πυρκαγιά με την εκατόμβη στο Μάτι τον εξυπηρέτησε. Θα χρειαστεί αντιπερισπασμό για την Οικονομία, πριν ή μετά την ΔΕΘ; Η έξοδος δύο ειδεχθών δολοφόνων από τον Κορυδαλλό πολύ εξυπηρετεί τους Συνασπισμένους Αριστερούς απολογητές τους.
Ο Τσίπρας και η παρέα του θέλουν να κάνουν τον Ελληνικό λαό να σέρνεται , όπως έκαναν οι πολιτικοί του πρόγονοι, βάζοντας τον κόσμο να στέκεται σε ουρές για μια φρατζόλα ψωμί, και να στριμώχνεται σε διαμερίσματα –κλουβιά, την ώρα που η μπολσεβίκικη νομενκλατούρα γλεντούσε εις υγείαν των κορόιδων προλετάριων.
Εμείς οι Εθνικιστές  δεν πιστεύουμε στις πολιτικές υποδούλωσης στο Κράτος. Πιστεύουμε σε μια οικονομία Δημιουργίας και συνεργατισμού, σε ένα κράτος –έθνος. Αυτό θέλουμε και αυτό θα επιτύχουμε με την συνέργεια των Ελλήνων που συλλογιούνται ελεύθερα.

Ένας Αύγουστος πριν 40 ολόκληρα χρόνια – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

2018-08-17_191014

Άρθρο του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής, Νικόλαου Μιχαλολιάκου, στην εθνική εφημερίδα “Εμπρός”

Στο παρελθόν είχα γράψει στην εφημερίδα “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ” ένα άρθρο με τίτλο “Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ”, άρθρο το οποίο ανεφέρετο στην Ιστορία του Έθνους μας στον 20ο αιώνα και στις δύο μεγάλες εθνικές καταστροφές, εκείνην του 1922 και εκείνην του 1974, με τον Αττίλα 2 και την προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων στην Ελληνική μεγαλόνησο Κύπρο, που ακόμη παραμένει κατά μεγάλο μέρος υπόδουλη στον Αττίλα.

Με αφορμή το δημοσίευμα σε Κυριακάτικη εφημερίδα ενός πληρωμένου κονδυλοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ και φανατικού μπολσεβίκου, το οποίο αναφερότανε στον Ιούλιο του 1978 θυμήθηκα εκείνες τις ημέρες. Όλοι μας έχουμε μία Ιστορία, ο καθένας την δική του. Των περισσοτέρων είναι σελίδες λευκές, αλλά κάποιων σίγουρα περιέχουν πολλά…

24 Ιουλίου του 1978, τέταρτη επέτειος της μεταπολιτεύσεως και εκρήξεις συγκλονίζουν την Αθήνα. Στις 28 Ιουλίου συλλαμβάνομαι στην Μυτιλήνη, όπου υπηρετούσα ως Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός στο 22ο Σύνταγμα Πεζικού. Συλλαμβάνομαι και μεταφέρομαι με συνοδεία Αξιωματικών αεροπορικώς στην Αθήνα, όπου με αναμένει μία “vip” υποδοχή στο Ελληνικό και με παραλαμβάνει αυτοκίνητο με ένοπλη συνοδεία από τον αεροδιάδρομο. Από εκεί παράνομα και αντισυνταγματικά με εντολή του “εθνάρχη” Καραμανλή και του τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης Ευαγγέλου Αβέρωφ, μεταφέρομαι για ανάκριση στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, η οποία ευρίσκετο τότε σε ένα παμπάλαιο κτίριο στην οδό Μεσογείων.

Σαν Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού ήταν ξεκάθαρο ότι απαγορευόταν να ανακριθώ από την Αστυνομία, αφού ανήκα στην δικαιοδοσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Μαζί μου είχα μία μικρή αποσκευή με ελάχιστα προσωπικά είδη, ξυριστικά για να ξυρίζομαι κάθε μέρα σαν Αξιωματικός και να μη βλέπουν καμία κούραση στο πρόσωπό μου οι ανακριτές του αντεθνικού καθεστώτος. Και ένα βιβλίο με ποίηση (την ποιητική ανθολογία, εκδόσεις Πάπυρος σε μέγεθος Βίπερ), γιατί η ποίηση είναι η μεγαλύτερη δύναμη κάθε Ιδεολογίας, γιατί οι στίχοι γκρεμίζουν τείχη, γιατί η Ιδεολογία μας δεν είναι τίποτε άλλο από αυτήν την ίδια την ποίηση του 20ου αιώνα.

Με κατηγορούν άδικα για τις βόμβες της 24ης Ιουλίου του 1978 παρ’ όλο το γεγονός ότι αποδεδειγμένα την 24η Ιουλίου εγώ ευρισκόμουν στην πόλη της Μυτιλήνης, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα! Κατηγορούν γι’ αυτή την υπόθεση δώδεκα άτομα. Με βούλευμα απαλλάσσονται τους επόμενους μήνες τα οκτώ. Τελικώς, δικαζόμαστε τέσσερις και καταδικαζόμαστε δύο και ο μόνος που πηγαίνει φυλακή είμαι εγώ με μία ποινή ακριβώς για να πάω φυλακή και συγκεκριμένα 13 μήνες… Τότε το ανώτατο όριο εξαγοράσιμης φυλακής ήταν δώδεκα μήνες και όχι τα πέντε χρόνια που είναι σήμερα.

Ο Αύγουστος με βρήκε στις Στρατιωτικές φυλακές Αυλώνος, όπου έλαβα και την διαταγή καθαιρέσεως από Αξιωματικός για καθαρά πολιτικούς λόγους με εντολή του κράτους της Νέας Δημοκρατίας. Ελάχιστους μήνες μετά με μεταφέρουν στο κάτεργο της Αίγινας, σε φυλακές που σήμερα έχουν καταργηθεί. Στην συνέχεια στον Κορυδαλλό, από όπου και αποφυλακίστηκα το 1979.

Αύγουστος του 1978 υπόδικος. Αύγουστος του 2018 και πάλι υπόδικος! Σαράντα χρόνια μια στιγμή, αλλά η Σημαία παραμένει ίδια, η Πίστη πάντα δυνατή. Σαράντα χρόνια μια στιγμή, μια στιγμή γεμάτη υπέροχους αγωνιστές, αλλά και πολλούς λιποτάκτες, πολλούς προδότες και μια Πατρίδα ακόμη σκλαβωμένη, να περιμένει την στιγμή να ηχήσουν οι σάλπιγγες και το Έθνος να ξαναβρεί και πάλι την χαμένη του Αξιοπρέπεια.