Διαβάστε στο φ.258 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-16:23.qxd

 

Διαβάστε στο φύλλο 258 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

 

  • ΕΘΝΙΚΗ ΟΡΓΗ

ΡΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 

  • Πνίγηκε πάλι στους χειμάρρους της κυβερνητικής αδιαφορίας η Μάνδρα

 

  • ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
  • Επιβεβαιώνεται το σχέδιο εξόντωσης της «βαριάς βιομηχανίας» της Ελλάδος

 

  • «Die Zeit», «Reuters», «FT»:
  • Όλοι οι «πρόσφυγες» της Ευρώπης θα επιστρέφουν στην Ελλάδα

 

  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Στην χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας»

 

  • ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Καταγράφει 13-16% στην Μακεδονία

 

  • Ο ρόλος των ΜΚΟ στο κύκλωμα μετακίνησης πληθυσμών

 

  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Βανδαλισμός με σφραγίδα τζιχαντιστών στον Μαραθώνα

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 30 Ιουνίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Χωρίς τίτλο

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

Διαβάζω τις δηλώσεις του Ζάεφ για την συμφωνία που υπέγραψε με τον Αλέξη Τσίπρα.

«Έχουμε» είπε, «μια συμφωνία με σαφή αναγνώριση της μακεδονικής μας ταυτότητας, της μακεδονικής γλώσσας μας. Δεν δώσαμε τίποτα και σε κανέναν, αλλά πήραμε όλα όσα θέλαμε (…) Επιτυγχάνουμε την επιθυμία των προγόνων μας να αναγνωριστούν από όλους ως Μακεδόνες που μιλούν μακεδονικά».

Εάν αυτή η δήλωση δεν αποτελεί την επισφράγιση της προδοσίας των εθνικών μας δικαίων από τους Τσίπρα-Καμμένο και Σία, τι αποτελεί;

Εάν η φημολογούμενη συναλλαγή Μακεδονία=Χρέος+ Αποθήκευση Μεταναστών στην Ελλάδα δεν αποτελεί εσχάτη προδοσία εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας, τότε τι αποτελεί;

Εάν οι Έλληνες που βγήκαν με ελληνικές σημαίες στην Πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους όλης της χώρας, και σκαρφάλωσαν με την σημαία στο χέρι στο Πισοδέρι, εκεί όπου έθαψαν το κεφάλι του Παύλου Μελά για να μην το μαγαρίσουν οι Κομιτατζήδες, οι χιλιάδες ανδρών, γυναικών και παιδιών που έφαγαν στο πρόσωπο τα χημικά των πραιτοριανών στου Συστήματος της τρομοκράτησης του λαού, δεν είναι η επιτομή της Εθνικής Υπερηφάνειας, τι είναι; Ξέρω και τι άλλο είναι. Ξέρω αυτούς που προσπερνούν την προπαγάνδα εκείνων των πολιτικάντηδων οι οποίοι πρόδωσαν την Κύπρο και την Βόρειο Ήπειρο, προδίδουν την Μακεδονία, και θα προδώσουν την Θράκη μας. Ξέρω αυτούς που ξεπερνούν τους φόβους και τις αγωνίες τους, και στηρίζουν με την παρουσία τους, με την ψήφο τους, με το πεντάευρό τους, με μια κουβέντα και κυρίως με πράξεις υπερηφάνειας, την μοναδική συντεταγμένη αντίσταση του Έθνους, την Χρυσή Αυγή.

Από πού αλλού έχει το Έθνος να περιμένει; Η συμφωνία εκχώρησης της Μακεδονίας μας, η οποία καθιστά… σφετεριστές τους Έλληνες, περιορίζοντάς μας σε ένα αμφισβητούμενο απολίθωμα του παρελθόντος, συνοδεύτηκε από την εκκωφαντική σιωπή της πνευματικής ηγεσίας, του μαυσωλείου της Ακαδημίας Αθηνών, που θα έπρεπε  να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των συλλαλητηρίων, της συντριπτικής πλειοψηφίας των ιερωμένων που θα έπρεπε να αισχύνονται τον Γερμανό Καραβαγγέλη και τους δεκάδες παπάδες που μαρτύρησαν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, αλλά και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία ευνουχισμένη από την έρπην κομματική αναρρίχησή της στις σφαίρες τενεκεδένιων αστεριών, προτιμά να είναι οι ΕΔ σφουγγαρόπανο των λαθροεισβολέων.

Εν μέσω της ενεργητικής και παθητικής προδοσίας, κάποιοι ομιλούν περί «εσχάτης προδοσίας». Ποια προδοσία; Προδοσία είναι να εισβάλλουν στην Βουλή οι Ρουβίκωνες και να κάνουν περίπατο κατά συρροήν και κατά πεποίθηση δολοφόνοι, καταστροφείς δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας «αναρχικοί», επίδοξοι δολοφόνοι αστυνομικών. Δεν είναι προσπάθεια κατάλυσης του πολιτεύματος η είσοδος στην Βουλή, βουλευτών εκλεγμένων από τον Ελληνικό λαό. Ο οχετός των απάτριδων που βγήκαν από τους υπονόμους της Ιστορίας προχωρεί συστηματικά σε εκτροπή κοινοβουλευτική και πολιτειακή, σε κατάλυση της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλίου. Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής είμαστε οι πραγματικοί και οι μόνοι θεματοφύλακες των θεσμών οι οποίοι δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν και να προστατεύουν τον Λαό μας και όχι μια κλίκα Βούτσηδων, Τσιπροκαμμένων και Ρουβικώνων.

Όσοι στηρίζουν την Χρυσή Αυγή, την στηρίζουν γνωρίζοντας ότι η ηγεσία και οι αγωνιστές της βρίσκονται αντιμέτωποι με μια δίκη-Μπεν Χουρ, και πως οι δυνάστες του Έθνους δεν διστάζουν να στήσουν κι άλλες. Γνωρίζοντας πως αυτό που κρέμεται σαπισμένο από τα σχοινιά με τα οποία έδεσε τον λαό μας, δεν θα φύγει προθύμως και αυτοβούλως, εγκαταλείποντας τις καμπαλικές μαγγανείες και τους ναούς των κερδοσκόπων. Όμως πρέπει να φύγει, για να ζήσει το Έθνος, γιατί αυτό απαιτούν οι Αγέννητοι κι οι Νεκροί.

Η αντίδραση του Συστήματος δεν θα μετριαστεί εάν γίνουμε σκυλάκια του καναπέ.Αυτό το οποίο οι τελειωμένοι μάχονται, είναι αυτό που έρχεται, το ξύπνημα της Ευρωπαϊκής συνείδησης καθώς ξεδιπλώνεται από την κεντρική Ευρώπη του Ορμπάν ως την Νότιο του Σαλβίνι. Αυτό, οι εχθροί μας δεν εύχονται απλώς, αλλά εργάζονται συστηματικά και με απεριόριστους πόρους να το καθυποτάξουν, εκμαυλίζοντας, χρηματίζοντας, αποικίζοντας με αφροασιατικές ορδές εμπειροπολέμων φυλών την άκαπνη επί δεκαετίες Ευρώπη.

Κάποιοι οκνηροί δεν θέλουν να παραδεχθούν πως αυτό που χτίστηκε μέσα σε 70 χρόνια Συβαριτισμού, δεν μπορεί να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί μέσα σε πέντε χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας των Ελλήνων Εθνικιστών. Για την αντιστροφή, το γκρέμισμα και το χτίσιμο, χρειάζεται θέληση, πίστη, όραμα, σχέδιο, μέθοδος και επιμονή.  Εάν οι εχθροί προελαύνουν ως τώρα, το οφείλουν και στο ότι την εμμονή των εχθρών, δεν την διαθέτουν εξίσου οι υπερασπιστές της Ελλάδος και της Ευρώπης. Λοιπόν, τόσο το καλύτερο! Θα πολεμήσουμε υπό την σκιάν των αχρείων μαζών, τραβώντας με τα δόντια το πλοίο της Φυλής μας σαν τον Κυναίγειρο, περνώντας μέσα από τις Φωτιές του Αηγιαννιού ώστε να αποκαθαρθούμε ως εθνικό σύνολο από το άγος της αρνήσεως της ράτσας μας, και αναγεννημένοι, να αισθανθούμε πάλι το μεγαλείο της ύπαρξής μας.

Έχουμε τα πάντα να κερδίσουμε.

Δουλειά τους και δουλειά μας! Αλλά η δουλειά τους δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει δική μας δουλειά. Για αυτό είναι απαραίτητο να αποφασίσουμε οι ίδιοι οι Εθνικιστές πρώτον ποια θα είναι πορεία μας, δεύτερον πώς θα την επιτύχουμε, και τρίτον με ποιους θα την επιτύχουμε. Σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα πρέπει να απαντήσουμε άμεσα, πριν το τελευταίο καυτό εξάμηνο του έτους. Οι καιροί δεν περιμένουν.

(Eφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.257)

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΛΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

bonfire 1914

 

«Μιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλεπαν

κι αυτοί γελούσαν.

Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό

πάνω νερά∙

να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο

στα τυφλά πεισματάρης

και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

σαν το πολύροζο λιόδεντρο –

άφησε κι ας γελούν.

Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος

στη σημερινή πνιγερή μοναξιά

στ’ αφανισμένο τούτο παρόν –

άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής

υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας».

Γιώργος Σεφέρης

«Θερινό Ηλιοστάσι- Θ΄»

Μικρό παιδί περνούσα τα καλοκαίρια σε ένα νησί γειτονικό στην Αθήνα. Η ημερήσια διάταξη περιελάμβανε πρωινή πεζοπορία, νερό πηγής, μάθημα επιτόπιο των χορταριών και των δέντρων, και αμέτρητες ώρες κολύμπι. Δυο ήταν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών: Τα τζιτζίκια και οι αχινοί.

Μέχρι που ένα καλοκαίρι κατέλαβε ετσιθελικά, απρόοπτα, την κυρίαρχη θέση του στις παιδικές μου αναμνήσεις. Οι φωτιές του Αγιαννιού ξεδιπλώθηκαν σε όλη την παραλία, από πάνω ως κάτω. Κορίτσια κι αγόρια χαχάνιζαν ομάδες-ομάδες, μεσημεριανές κουβέντες, μισάνοιχτα παράθυρα, ψίθυροι και κοκκινισμένα μάγουλα. Κι εκεί, όπως σε όλες τις ιστορίες που αξίζει να διαβάσεις, έκανε την εμφάνισή του ο «κακός μαύρος λύκος». Δεν είναι σίγουρο ότι ήταν πραγματικά κακός. Ήταν όμως βέβαιος για το δίκαιο της εξουσίας του και το κράδαινε με την ίδια απελπισμένη βεβαιότητα που κράδαινε και την μαγκούρα του.

Θυμωμένος, βλοσυρός, πικαρισμένος έκλεινε με θόρυβο παραθυρόφυλλα, επικαλούνταν τον Θεό που χολωνόταν, λέει, με τα αγόρια που δρασκέλιζαν τις φλόγες και τα κορίτσια που έλυναν τα μαλλιά τους κι έριχναν από ένα τσιμπιδάκι στο πλαστικό κανάτι. Γεμισμένο αμίλητο νερό απ’ την πηγή, θα μαρτυρούσε το ξημέρωμα το όνομα εκείνου που θα συντρόφευε αυτό που ονειρεύονταν πως θάναι η ζωή τους. Καταριόταν ο γέρος κι ορκιζόταν πως ποτέ πια δεν θα γινόμασταν μάρτυρες του κλήδονα, πως ήταν εκείνη, σίγουρα, η τελευταία φορά, κι ύστερα θάπεφτε η συντέλεια. Προσώρας σκεφτόμουν πώς θάταν που θάπεφτε η κατάρα πάνω τους, πάνω εκείνων των κοριτσιών και αγοριών που πίστευαν και έκαναν ίδιο κι απαράλαχτο το έθιμο όπως οι μαννάδες κι οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους, μια κι εγώ δεν πιανόμουν λόγω ηλικίας στους έφηβους που συμμετείχαν στην απαγορευμένη μυσταγωγία. Κι αναρωτιόμουν πώς δεν έπεσε ο χαλασμός πάνω στους παππούδες και προσπαππούδες τους που για γενιές χόρευαν και τραγουδούσαν με την ίδια βεβαιότητα το ίδιο εκείνο τραγούδι.

Λίγα χρόνια αργότερα, ξεχασμένη όπως συνήθιζα σε ένα βιβλίο, στο χάζεμα των βράχων και του ήλιου που χάνονταν και ξαναγεννιόταν στον ορίζοντα, δεν πήγα στον κλύδωνα. Μα πήγε η καλή μου φίλη, η Άννα, που μοιραζόμασταν άγουρες, καλοκαιρινές έννοιες και κοροϊδέματα. Και το επόμενο καλοκαίρι, έτσι, αναπάντεχα, λίγο μετά του Αγιαννιού, μ’ έπιασε απ’ το χέρι, και πάνω σε ένα ασπρισμένο αυλόγυρο, δίπλα από τενεκέδες με βασιλικά, μου εκμυστηρεύτηκε ένα μεσημέρι, πως είχε βρει το ταίρι της.

Απειλές, ξόρκια και κατάρες, έγιναν καπνός εκεί στην ασπρισμένη αυλή. Γιατί η ζωή, έχει τον τρόπο της να κλείνει το στόμα σε όσους αμφισβητούν την δύναμή της. Άγρια κι αδιαπραγμάτευτη ξεπετάγεται όπου φανεί υποψία ελπίδας, κι εκεί, σε μια χούφτα χώμα, γραπώνεται, και μεγαλώνει σαν αυθάδικο λουλούδι γιατί αυτή είναι η δύναμή της: να περιφρονεί τις αντιξοότητες, και τους προφήτες, και τα αναθέματα. Και να υπάρχει, χωρίς κανείς να το ζητήσει. Αρκεί να ανοίξει τη χούφτα, να βάλει χάμω το χώμα του, να πιστεύει, και να περιμένει.

Μέρες οικονομικού Αρμαγεδώνος που είναι, αλλά και μέρες καλοκαιριού, ήρθε στο νου μου αυτή η ιστορία.

Τρίβολοι με κουδούνια και λύκοι με δέρατα αρνιών, απειλώντας και βρίζοντας, περιφρονώντας και χλευάζοντας την Πατρίδα και τον Λαό μας, έχουν αμοληθεί και λένε, λένε… Πρόμαχοι τάχα του λαού, του αρνούνται δικαίωμα και ικανότητα να αποφασίζει. Μάγοι και τσαρλατάνοι φοβερίζουν με τις φλόγες της κολάσεως. Δεν ξεσυνερίζομαι εκείνους που φοβούνται. Έμαθαν να κρύβουν ζηλόφθονα στην τσέπη το τάλαντο που τους δόθηκε, και να πορεύονται στα τυφλά και τρομαγμένα σε κάθε θρόισμα, σε κάθε ίσκιο. Δεν τους κατηγορώ που ενώνουν τις φωνές τους με των δημίων. Τα κεφάλια τους, σκυμμένα πάνω στον ποτισμένο στο αίμα, πάγκο του χασάπη, περιμένουν αδιαμαρτύρητα τον δίκαιο χαμό τους.

Διάβαζα το σχόλιο ενός που έλεγε πως προτιμούσε να του κάνουνε κουμάντο οι Εβραίοι και οι Μασόνοι, παρά οι κομμουνιστές που θα μας πάρουν λέει το βιός και θα εγκαθιδρύσουν την κομμουνιστική δικτατορία. Και αγνοούσε ο πολυδιαβασμένος με το ύφος και τον τουπέ αποκριάτικου Δρυίδη, πως καπιταλισμός και κομμουνισμός πάνε χέρι-χέρι, όψεις του ίδιου νομίσματος. Ξεχνούσε ή απέκρυπτε πως οι εκλεκτοί του κόψαν συντάξεις και μισθούς, πήραν σπίτια κι έκλεισαν επιχειρήσεις. Οι εκλεκτοί του έβαλαν στην φυλακή τους Εθνικιστές, κι εκείνοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί, αν όχι οι εντολοδότες της δολοφονίας του Γιώργου και του Μάνου, με εκτελεστικά όργανα το αριστερό παρακράτος.

Το πολιτικό θέατρο του κοινοβουλευτισμού είναι αρκετά παλιό και επαρκώς σχεδιασμένο ώστε να δίνει στο λαό την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας. Λίγο ενδιαφέρει ο ξεπεσμός του. Μα χαίρομαι που η ελληνική φωτιά γλύφει τις αυλές των Φασουλήδων στις Βρυξέλλες και τα γυάλινα κάστρα των χρηματιστών της Νέας Υόρκης, κι εύχομαι να τους δούμε να πέφτουν έντρομοι από τα ψηλά άλογα πούχουν καβαλικέψει και τσαλαπατούν ανθρώπους κι έθνη.

Αν κάτι κατάφεραν οι Ελληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής στα τρία χρόνια της κοινοβουλευτικής τους παρουσίας είναι πως έκαναν χιλιάδες ανθρώπους να πετάξουν το πουκάμισο του φόβου, να βρουν και να πιστέψουν στην πιο βαθιά και αδιάψευστη ουσία τους: την αλήθεια της ράτσας τους. Αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, είναι να εξακολουθήσουμε να βαδίζουμε με τις Ιδέες μας θαλερές και τις Ψυχές μας ακέραιες.

Οι άνθρωποι φεύγουν κι έρχονται στην ζωή. Μα τη δύναμή της ποιος μπορεί να την αμφισβητήσει; Ατάραχη στον δρόμο της καλεί να την ακολουθήσεις. Αντέχεις;

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο Φ. 935 της εφημερίδος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ)

Διαβάστε στο φ.257 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • empros-257Δεν παραδίδουμε την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ- Η κυβέρνηση πρέπει να πέσει
  • Γκρεμίστηκαν στο Eurogroup τα ψεύδη Τσίπρα-Καμμένου: Αυστηρή εποπτεία και νέα μέτρα στον ορίζοντα
  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Με «συνθήματα» δεν γράφουνε τα Έθνη Ιστορία
  • Η Μακεδονία μας και η Νέα Τάξη Πραγμάτων
  • Ενιαίο Εθνικιστικό Μέτωπο στην Ευρώπη κατά της λαθρομετανάστευσης
  • Γενίτσαροι και Κομιτατζήδες εναντίον Ελλήνων;
  • ΕΠΙΣΤΟΛΗ: Με ποιο ΔΙΚΑΙΩΜΑ, αλήτες;
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: Θερινό ‘λιοστάσι – Μια μεγάλη λαϊκή γιορτή

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 23 Ιουνίου 2018 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sthn-efhmerida-empros-pou-kukloforei-aurio-to-arthro-tou-n.-g13#ixzz5JDoKFf9A

Στο Θερινό Ηλιοστάσιο

tumblr_oo3mjroEMs1sqztn9o1_1280
“Race of Hero Spirits Pass” Walter Crane, 1909

“Η Νύχτα έπεσε… Σήμερα βασιλιάς είναι ο Ήλιος και τον γιορτάζουμε. Γιορτάζουμε την λάμψη του, την ζεστασιά του, την ζωή που γεννιέται μαζί του.

Ώρα να αφήσουμε το τραπέζι και να σιωπήσουμε. Να ανάψουν οι δάδες και να περπατήσουμε ακούγοντας τα βήματά μας μέσα στην νύχτα. Γύρω από το ξύλο, σχηματίζεται ο Κύκλος.

 

 

This slideshow requires JavaScript.

Αγαπημένοι φίλοι,

Εάν βρισκόμαστε εδώ μαζί, την νύχτα του Ηλιοστασίου, δεν είναι μόνο για την γιορτή και την χαρά της συναντήσεως. Είναι κυρίως επειδή μοιραζόμαστε κοινές αξίες. Είναι επειδή πιστεύουμε στον αρχέγονο κύκλο των εποχών: Στα δροσερά φιλιά του Φθινοπώρου, στην ζέστη της εστίας στην καρδιά του χειμώνα όταν ανάβει στο τζάκι το Χριστόξυλο, στα δέντρα που ανθίζουν μόλις περάσει ο χειμώνας, στον Ανίκητο Χριστό, Ήλιο της Δικαιοσύνης, και στον ερχομό του Θερινού Ηλιοστασίου. Είμαστε εδώ επειδή αγαπώντας την Φύση, τιμούμε τον Θεό.

Πιστεύουμε στην ιερότητα όσων κυριαρχεί ο Άνθρωπος, και όσων είναι δυνατότερα από τον Άνθρωπο. Όλα είναι γεμάτα από το Θείο, και όλα «διηγούνται δόξαν Θεού».

Στα πρόσωπα των γυναικών φέγγει άλλοτε η Αφροδίτη του Έρωτα, και άλλοτε η άφθαρτη Παναγία Μητέρα. Στα πρόσωπα των ανδρών, πότε ο πολεμικός Άρης και πότε ο Διόνυσος της χαράς. Η αιωνιότητα καθρεφτίζεται στην τραγικότητα της ανθρώπινης φύσεως, στην συνέχεια της γενιάς μας, στην κληρονομιά που αφήνουμε στους νεώτερους.

Ριζωμένοι από την Φύση και προσκολλημένοι με την θέλησή μας στην γη μας, το όραμα που έχουμε για τον κόσμο, είναι η ταυτότητά μας. Πιστεύουμε ότι η διαφύλαξη της διαφορετικότητας και της ταυτότητας των λαών, είναι αυτή που φέρνει την αρμονία. Χωρίς διαφορετικότητα, δεν υπάρχει ταυτότητα.

Όπως κάθε λαός σε κάθε γεωγραφικό πλάτος και μήκος έχει την δική του κοσμοθέαση, έτσι και εμείς είμαστε φορείς της ευρωπαϊκής κοσμοθέασης.

Από τις αρχέγονες θρησκείες της Θεάς Μητέρας, την Πότνια Θηρών της Κρήτης, τους Θεούς του Ολύμπου, την Ελληνική Κλασική Αρχαιότητα, από το Κελτικό και το Ρωμαϊκό Πάνθεον, ως την πολυφωνία της όπερας, από τον ανυπέρβλητο Παρθενώνα ως τους μεγαλοπρεπείς καθεδρικούς ναούς του Μεσαίωνα, από το Στόουνχετζ ως τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Αγγέλου, και από τον ναό του Επικουρείου Απόλλωνος ως τον ναό της του Θεού Σοφίας, εμείς οι Ευρωπαίοι αναζητούμε το Ωραίο για να προσδιορίσουμε το Καλό.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της συνύπαρξης Χάους και Αρμονίας, εκεί όπου ο Άρης, ο θεός του Πολέμου, σμίγει με την Αφροδίτη, την θεά του Ωραίου και του Έρωτα και ο Οντίν είναι ταυτόχρονα θεός του Πολέμου αλλά και της Ποιήσεως.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε στην Ηθική της Αριστοκρατίας, στο παράδειγμα των Ηρώων και των Αγίων. Της μακράς, πλούσιας και ένδοξης Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Αντιμαχόμαστε την ασχήμια ενός κόσμου που οδηγεί στην υποδούλωση, και αγωνιζόμαστε για την υγεία, σωματική και πνευματική.

Στην εορτή του Ηλιοστασίου, στεκόμαστε για να βάλουμε σε τάξη όσα μας περιβάλλουν και όσα βρίσκονται εντός μας, ατομικά και συλλογικά, και ξαναβρίσκουμε την εσωτερική μας αρμονία, στην αρμονία του κόσμου που μας περιβάλλει.

Όταν γιορτάζουμε όπως απόψε την κοινή μας ταυτότητα, ο κόσμος αυτός αποκτά νόημα.

Γύρω από την φωτιά που ανάβει από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, γιορτάζουμε και χορεύουμε την πιο μικρή νύχτα του ενιαυτού και την πιο μεγάλη μέρα.

Αρραβώνες, γάμοι και γεννήσεις σταυρώνονται πάνω από τις φλόγες.

Παλιές και νέες παραδόσεις συναντιώνται. Κι ο κόσμος μας κάνει το άλμα που δίνει κλώτσο στον κύκλο της ζωής, πάλι από την αρχή.

ΕΔ

 

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ Μακεδονία ώρα μηδέν

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-256

Η Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Οι Ρουβίκωνες στην Ακρόπολη. Ο Κουφοντίνας στους Ρουβίκωνες. Ας βάλουμε μια τάξη στον ορυμαγδό των γεγονότων.

Άλλο έμπορος, άλλο προδότης

Ο Τσίπρας δεν πουλά την Μακεδονία. Εάν την πουλούσε, θα είχαμε λαμβάνειν κάποιο κέρδος. Εκτός και αν έλαβαν ο ίδιος και οι συνεργοί του προσωπικά. Έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη ότι θα το μάθουμε όταν λερθει η ώρα και ότι αυτή η ώρα θα έρθει σύντομα. Ο Τσίπρας ομοίως δεν «ξεπουλά» την Μακεδονία όσο-όσο. Ο Τσίπρας και όσοι στηρίζουν με την ψήφο, τα λόγια και τα έργα τους την παράδοση του ονόματος της  Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, προδίδουν την χώρα, το Εθνος και την Ιστορία. Αυτή είναι κοινή πεποίθηση του λαού μας.

Η σημειολογία των Πρεσπών

Εάν αύριο συνυπογραφεί ένα κάποιο κιτάπι στις Πρέσπες, δεν είναι γιατί το τοπίο είναι γραφικό, ανάλογο του Καστελόριζου που επέλεξε ο ΓΑΠ για να βάλει την χώρα στα μνημόνια. Είναι επειδή εκεί βρισκόταν το στρατηγείο και το «αμπρί» του Νίκου Ζαχαριάδη, του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ κατά την κομμουνιστική ανταρσία και τον συμμοριτοπόλεμο, τα οποία η κυβέρνηση Καραμανλή μετέτρεψε σε δημόσιο αξιοθέατο το 2008. Ο Ζαχαριάδης, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μάρκου Βαφειάδη, αρχιστρατήγου των συμμοριτών, «το 1946 με τη συμφωνία Τίτο-Πασχάλη-Ζαχαριάδη, τους δίνει τη Μακεδονία ολόκληρη μαζί με τη Θεσσαλονίκη». Επί Ζαχαριάδη, τον Ιανουάριο του 1949, το ΚΚΕ ανακοίνωσε την απόφαση της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής του Επιτροπής, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι «Στη Βόρεια Ελλάδα, ο Μακεδονικός (Σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας, που προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποκτήσει». Η προδοσία τώρα ολοκληρώνεται.

Η συρρίκνωση της Ελλάδος

Μετά την διεθνή απαξίωση της Ελλάδος από τα μνημόνια, η εθνική ήττα στο Μακεδονικό ζήτημα, συνέπεια της πολιτικής συμφωνίας Τσίπρα-Κοτζιά-Παυλόπουλου και όσων πάρουν το βάρος της συναίνεσης σε αυτήν, οδηγεί σε περεταίρω γεωγραφική συρρίκνωση της Ελλάδος.  Ανοίγει τον δρόμο στις ορέξεις των Αλβανών στην Δύση και των Τούρκων στην Ανατολή, και θέτει την βάση για μια νέα περίοδο εσωστρέφειας της Ελλάδος, όμοια με αυτή που ακολούθησε την Μικρασιατική καταστροφή του 1922. Τότε που οι μεν έλεγαν στους δε «πολεμήσατε και είδατε τι πάθαμε»-«ψηφίσατε και είδατε τι πάθαμε». Η «μικρά πλην τίμιος Ελλάς» που επικράτησε έκτοτε ως εθνικό δόγμα, απεδείχθη ότι μόνον γκρίνια μπορεί να φέρει στο έθνος. Από το 1821 ως το 1922 περνώντας μέσα από δυο θριαμβευτικούς Βαλκανικούς Πολέμους και έναν νικηφόρο ΜακεδονικόΑγώνα, η Ελλάδα μεγάλωσε. Η αλόγιστη εγωκεντρική πολιτική που οδήγησε στην ήττα στην Μικρά Ασία, είναι η ίδια που οδήγησε στην κατοχή της Κύπρου το 1974. Και οι δύο ήττες κυνηγούν την εθνική συλλογική ψυχή και κατατρύχουν την πολιτική ζωή.

Και να πέσει αυτή η άθλια εθνομηδενιστική  κυβέρνηση Τσίπρα  και να ανέλθει μια κυβέρνηση Κούλη, κληρονόμου του δόγματος «το όνομα που θα λάβουν τα Σκόπια, δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί σε δέκα χρόνια κανείς δεν θα το θυμάται», η Ελλάδα προκοπή δεν βλέπει.

Η λύση λοιπόν είναι μία Στις επόμενες εκλογές, όσοι «ανησυχούν», όσοι είναι «πατριώτες», είτε είναι Χρυσαυγίτες είτε δεν είναι, να δώσουν την νίκη στους Έλληνες Εθνικιστές.

Και τι είναι νίκη;

Νίκη είναι ένα διψήφιο ποσοστό το οποίο θα καθιστά την Χρυσή Αυγή ρυθμιστικό παράγοντα της πολιτικής ζωής.

Νίκη είναι η εξουσία που κατακτιέται μέσα στην Κοινωνία. Το ρίζωμα στην Κοινωνία πρέπει να είναι τούτη την ώρα το κύριο μέλημά μας στο πεδίο της πολιτικής δράσης.

ΝΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΑΔΡΑΞΟΥΜΕ.

Ξεχάστε την δίκη!

Κι αφού η «νίκη» κάνει ρίμα με την «δίκη», ας πούμε και δυο λόγια για αυτό το εμπόδιο που στέκεται ανάμεσα σε μας και την επίτευξη της νίκης.

Για μας τους Χρυσαυγίτες και τις Χρυσαυγίτισσες, δεν υπάρχει «δίκη της Χρυσής Αυγής». Υπάρχει μια νομική διαδικασία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη έπειτα από την πολιτική απόφαση της κυβέρνησης της  Νέας Δημοκρατίας το 2013, να στείλει το πολιτικό κόμμα που «της κόβει ψήφους» στο εδώλιο. Εμείς, γνωρίζουμε ότι είμαστε αθώοι όσων καταμαρτυρούν συλλήβδην στο κόμμα, με το νομικά έωλο σόφισμα της «συλλογικής ευθύνης».

Όπως το σύνολο του κόμματος απέδειξε κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας του Αρχηγού, Βουλευτών και Μελών του, «ένας στα κάγκελα, χιλιάδες στον αγώνα», για να παραφράσουμε το γνωστό σύνθημα της Αριστεράς. Η Χρυσή Αυγή άντεξε, και οι θέσεις της εμπεδώνονται στην συνείδηση του Ελληνικού Λαού.

Το κόλπο γκρόσο που στήθηκε από την «Δεξιά» ΝΔ η οποία συγκυβερνούσε το 2013 με το «Αριστερό» ΠΑΣΟΚ, με πρωταγωνιστή μέλος ενός προηγούμενου κυβερνητικού εταίρου της στην συγκυβέρνηση του 1989, το ΚΚΕ, δεν μπορεί να κρατήσει στο σκαμνί την Χρυσή Αυγή, και να την αναγκάσει να τρέχει πίσω από το δόλωμα του αντιπάλου. Η δίκη έχει τελειώσει (ή αν δεν έχει τελειώσει, πρέπει να τελειώσει) πρωτίστως μέσα στο μυαλό μας. Όλα τα άλλα είναι μέρος της παγίδας του Συστήματος που ποντάρει στην εσωστρέφεια, γιατί όπως λέει ο σοφός λαός, «κακό χωριό τα λίγα σπίτια». Για τους αγωνιστές, δεν υπάρχει δίκη, αλλά μόνον νίκη.

Με τα μάτια στο τρόπαιο

Όπως ο τενίστας δεν έχει τα μάτια του στον πίνακα του σκορ, αλλά στο μπαλάκι, όπως ο δρομέας δεν κοιτάζει ολοένα τι κάνουν οι πίσω του, αλλά τι γίνεται μπροστά του, έτσι και εμείς χαράζουμε και παίρνουμε τον δρόμο μας, στοχοπροσηλωμένοι και αποφασισμένοι να φθάσουμε στον προορισμό μας, μέσα από την προσφορότερη διαδρομή.

Τώρα είναι η ώρα η δική μας, η ώρα των Εθνικιστών. Ολόκληρη η Ευρώπη παραμερίζει τις μεταπολεμικές αγκυλώσεις. Τα μεγάλα, μαζικά κινήματα του Μεσοπολέμου, χτίστηκαν πάνω στην διττή Ιδέα της πρωτοκαθεδρίας του Έθνους από την μια, και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης από την άλλη. Οι ηγεσίες τους ήσαν περήφανα Εθνικές και περήφανα Κοινωνικές/ Εργατικές, θεμελιωμένες πάνω στην οξύνοια και την θεία έμπνευση φιλοσόφων και ποιητών, από τον Μαρινέττι και τον ντ’ Ανούντσιο ως τον Εζρα Πάουντ. Σήμερα η τάση του Ορμπάν, του Σαλβίνι, του Τραμπ ακόμη, μας καλεί «να καβαλήσουμε την πλάτη του τίγρη» κατά Ιούλιο Έβολα, λουσμένοι στο φως απέναντι στα νεοταξικά σκοτάδια, διαφοροποιημένοι από την μάζα, να αντιμετωπίσουμε την σύγχρονη κοινωνία όχι φεύγοντας από αυτήν, ή επιδιδόμενοι στην ματαιοπονία της καταστροφής της, σπαταλώντας τις δυνάμεις μας, αλλά ανεβαίνοντας επάνω της και ξεπερνώντας την.

Την μάχη θα κερδίσει, όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει. Όποιος θέλει να ζήσει, νικητής και αξιοπρεπής, ας πολεμήσει.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 256)

Η ΧΑ για την συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ στις Πρέσπες

screenshot_20180123-1434021763690632.jpgΜε κυβέρνηση Χρυσής Αυγής η κατάπτυστη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ θα ακυρωθεί και θα ριφθεί στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας!

Χρυσή Αυγή – Γραφείο Τύπου