ΕΓΕΡΘΗΤΙ : «Όσοι προδίδουν τον ελληνισμό να φοβούνται, ερχόμαστε!»

ΕΓΕΡΘΗΤΙ-250

 

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

 

“Μετά την Μεγάλη Νύχτα, θα έρθει το Ξημέρωμα. Κι εμείς, που δεν είμαστε ούτε μπουρζουάδες, ούτε συντηρητικοί, ούτε αντιδραστικοί, ούτε χριστιανοδημοκράτες, ούτε μασόνοι, και είμαστε ικανοί, ενδιαφερόμαστε για αυτό το Ξημέρωμα».

Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ (1893 – 1945)

Με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ κατεβαίνω με τα παιδιά μου από τα Γιάννενα στην Αθήνα. Ένα πρόβλημα υγείας με ταλαιπωρεί και το ταξίδι είναι ένα πολύωρο επώδυνο μαρτύριο. Τις περασμένες εβδομάδες η καθημερινότητά μας γνωρίζει ασυνήθιστους πυρετώδεις ρυθμούς, σε σύγκριση με αυτούς της ράθυμης ηπειρωτικής πρωτεύουσας. Όσοι συγγενείς και φίλοι είναι δυνατόν να ειδοποιηθούν τηλεφωνικώς, από την προηγούμενη ζωή μας στην Αθήνα, έχουν ειδοποιηθεί. Η είδηση της υποψηφιότητας του συζύγου μου, προκαλεί αλυσιδωτά τηλεφωνήματα και μια έξαψη ενδιαφέροντος για τα πολιτικά, τέτοια, που ακόμα και οι πιο απολιτίκ ορκίζονται πως θα ψηφίσουν για πρώτη φορά Χρυσή Αυγή!

Το λάπτοπ μου έχει κάψει την μπαταρία του, μαζί και τον ξύλινο πάγκο της κουζίνας,  όπου βρίσκεται μέρα-νύχτα ακουμπισμένο για να συντάσσω άρθρα για την κεντρική σελίδα του κόμματος, όταν είμαι στο σπίτι, και να λαμβάνει μηνύματα και ειδήσεις τα οποία μου μεταδίδουν ως ανταποκριτές από το μέτωπο. Εξακολουθώ εν μέσω προεκλογικού πυρετού να εργάζομαι στην οικογενειακή επιχείρηση όπως τα τελευταία 15 χρόνια, τους τελευταίους μήνες με την προκήρυξη των εκλογών μόνη, αφού ο πατέρας τους έχει μετακομίσει στο κομματικό «κέντρο επιχειρήσεων» στην Αθήνα. Το βράδυ παρακολουθούμε με τα παιδιά συνεντεύξεις και ρεπορτάζ, σχολιάζοντας τους δημοσιογράφους, τις ερωτήσεις, την απόδοση των «δικών μας», και όλα όσα τέλος πάντων λέγονται για μας.

Ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις, Μαΐου και Ιουνίου 2012, ένα πρώτο σοκ περιμένει τα παιδιά κι εμένα. Οι τοίχοι των Ιωαννίνων γεμίζουν με αφίσες με το πρόσωπο του πατέρα τους. Μόνο που δεν είναι από δική του πρωτοβουλία, αλλά των «αντιφά». Το γεγονός αποκαλύπτει και επιβεβαιώνει το μίσος και την επιθετικότητα των κομμουνιστών για κάθε έναν που δεν τους μοιάζει.

Στην αφίσα και σε ανακοίνωσή τους, τον κατηγορούν για τα ακόλουθα «εγκλήματα»: «είναι συνιδρυτής της Χρυσής Αυγής. Έχει μάλιστα διευθύνει την εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” στα πρώτα της βήματα»,  «έχει συνάψει χορηγικές συμφωνίες με την ΕΛΕΠΑΠ Ιωαννίνων» (ναι, είναι έγκλημα να ενισχύεις όπως μπορείς τα ΑμΕΑ!), «ο πατέρας του υπήρξε αξιωματικός του στενού κύκλου της Χούντας της 21ης Απριλίου 1967» (προπατορικά «αμαρτήματα» δηλαδή…), «ήταν επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Χρυσής Αυγής και εκλέχτηκε βουλευτής στις εκλογές της 6ης Μάη 2012. Ο πατέρας του ήταν στη θέση νο3 του ψηφοδελτίου» (μια όντως τιμητική πρωτοτυπία).

Την αφίσα υπογράφουν «Οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες από το χώρο της αριστεράς και της αντιεξουσίας, την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ιωαννίνων και τους Ταπί και Ψύχραιμοι» (οι Αριστεροί έχουν έφεση στην αυτογελοιοποίηση).

Όσοι ξέρουν τις πολιτικές μας πεποιθήσεις και όσοι τις μαθαίνουν τώρα, έρχονται να ζητήσουν διευκρινήσεις. Πολλοί είναι ενθουσιασμένοι. Θα κάνει επιτέλους ξαστεριά!  Συναγωνιστές έρχονται καθημερινά και η αποφασιστικότητα πολλαπλασιάζεται.

Με αυτά και με αυτά, τα ιστορικά γραφεία της οδού Κεφαλληνίας, δίνουν την σκυτάλη της πρωτιάς στα γραφεία της οδού Δηλιγιάννη όπου χιλιάδες συναγωνιστές συγκεντρώνονται για να πανηγυρίσουν την πρώτη είσοδο Εθνικιστικού κόμματος στην Ελληνική βουλή.

Οι πρώτες πληροφορίες μας δίνουν 11%. Ο Αρχηγός εν τη σοφία του, συστήνει ψυχραιμία. Θα κόψουν σίγουρα ψήφους. Παρόλα αυτά, η χαρά της νίκης μετά από έναν αγώνα άνισο αλλά δίκαιο, ξεχειλίζει.

Συναγωνιστές που γνωρίζω από παλιά, και νέες μορφές που άλλους γνωρίζω ως ονόματα κι άλλους δεν γνωρίζω καθόλου, έρχονται και με χαιρετούν. «Γνωριζόμαστε» από τα κείμενά μου που διαβάζουν εδώ και κοντά είκοσι χρόνια, και χαιρόμαστε αμφίδρομα την δυνατότητα να επικοινωνούμε δια ζώσης.

Μέσα στην μέθη εκείνης της νίκης, κάποιοι, και πρώτος ο Αρχηγός, αντιλαμβανόμαστε ότι τα δύσκολα τώρα αρχίζουν. Κάποιοι καταλαμβάνονται από την μέθη της οίησης, θαρρώντας πως όλα θα είναι στο εξής περίπατος. Μόνο που το 7% δεν δίνει την εξουσία, όχι ακόμα, όχι τόσο απλά. Η εκλογική διαδικασία είναι το σπριντ, η πολιτική είναι μαραθώνιος.

Καθ’ οδόν προς το ξενοδοχείο όπου θα κάνει δηλώσεις στον Τύπο, περιτριγυρισμένος από την πιστή του φρουρά, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, με πολιτική διορατικότητα εκφράζει την πάγια θέση της Χρυσής Αυγής για το θέμα της λαθρομετανάστευσης: “Έξω από την χώρα μου! Έξω από το σπίτι μου!”. Έξι χρόνια μετά, ολόκληρη η Ελλάδα διαπιστώνει το δίκαιο της Χρυσής Αυγής. Παρά τις κραυγές των ΜΜΕ περί «ακραίων», η παρουσία χιλιάδων τριτοκοσμικών εισβολέων οι οποίοι εισέρχονται κάθε μήνα στην Πατρίδα μας, παραμερίζοντας τους Έλληνες με τις κομματικές ελληνοποιήσεις, και τρομοκρατώντας τους με τα ειδεχθή εγκλήματά τους, είναι μια αναμφισβήτητη αλήθεια, ικανή να δώσει στις επερχόμενες εκλογές την δύναμη στην Χρυσή Αυγή να υλοποιήσει την επιστροφή τους στις εστίες τους.

Στην συνέντευξη την οποίαν παραχωρεί, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής λέει το περίφημο «Veni, Vidi, Vici», αναπαράγοντας το του Καίσαρος, όπως το διασώζει ο Πλούταρχος «ευθύς ουν επί τον άνδρα τρισίν ήλαυνε τάγμασι, και  περί πόλιν Ζήλαν μάχην μεγάλην συνάψας αυτόν μεν εξέβαλε του Πόντου φεύγοντα, την δε στρατιάν άρδην ανείλε. και της μάχης ταύτης την οξύτητα και το τάχος αναγγέλλων εις  Ρώμην προς τινα των φίλων Μάτιον έγραψε τρεις λέξεις. «ήλθον, είδον, ενίκησα».  Ρωμαϊστί δε αι λέξεις εις όμοιον απολήγουσαι σχήμα ρήματος ουκ απίθανον την βραχυλογίαν έχουσιν».

«Περιφρόνησαν τον ελληνικό λαό και ο λαός τους περιφρόνησε», είπε ο Εθνικιστής ηγέτης, σε εκείνη την συνέντευξη, και κατήγγειλε τον Αντώνη Σαμαρά ως έναν από τους «κατ’ εξοχήν συκοφάντες» του εθνικιστικού κινήματος. Ένα χρόνο και κάτι μετά, ο Σαμαράς και οι συνεργοί του σκευωροί, θα τον βάλουν στην φυλακή.

Αύριο, με το τέλος της δίκης, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, θα μπορέσει πάλι να πει «Με λασπολογήσατε, με συκοφαντήσατε, σας νίκησα».