ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Ένας νεκρός Έλληνας, και πολλή υποκρισία

ΕΓΕΡΘΗΤΙ

 

«Σοκαρισμένη» είναι η κοινή γνώμη από την πράξη της νεαρής φοιτήτριας η οποία πέταξε το νεογέννητο παιδί της στον ακάλυπτο. Πολλά τα «αναπάντητα ερωτήματα» που θέτουν οι δημοσιογράφοι, φρίττοντας για το έγκλημα.

Αφού καταδικάσουμε την πράξη της άκαρδης μάνας, ας σκεφτούμε νηφάλια τι φταίει. Κάποιοι θα πουν πως φταίει η ελλιπής ενημέρωση. Πως θα έπρεπε να παίρνει προφυλάξεις. Πως είναι ανεύθυνη και εγκληματίας όπως όλες οι «σκύλες» που ευθύνονται για την κατάντια της ελληνικής κοινωνίας.

Είναι άλλωστε γνωστό από τον καιρό που η Πανδώρα άνοιξε το κουτί και η Εύα έδωσε στον Αδάμ το μήλο, ότι οι κοινωνίες των ανθρώπων πάνε από το κακό στο χειρότερο, λόγω της ύπαρξης των γυναικών.

Ας είμαστε όμως για μια φορά, και προ ενός τέτοιου φρικτού εγκλήματος, σοβαροί. Γιατί οι εύκολες απαντήσεις, είναι αυτές που ανατρέπονται ευκολότερα από όλες.

Ας ρωτήσουμε μέσα από ποιες κοινωνικές διεργασίες η νεαρά έφθασε στην πράξη της, και ποια είναι η μηχανική της «αγίας ελληνικής οικογένειας» η οποία αφήνει εκτεθειμένα τα μέλη της στην απελπισία, και τα καθιστά συνεργούς του Θανάτου;

Η «καραμέλα» του δημογραφικού ζητήματος

Την περασμένη Τετάρτη στην Βουλή εκπρόσωποι φορέων κατέθεσαν τις θέσεις τους για την «βόμβα» του δημογραφικού προβλήματος. Είπαν ότι το«φαινόμενο» εδράζεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής, στον έλεγχο της γονιμότητας, και στο μοντέλο του «λίγα παιδιά και πιο αργά» που ακολουθούν πολλά ζευγάρια στις σύγχρονες κοινωνίες.

Είπαν ότι τα τελευταία έξι χρόνια, «χάθηκαν» 110.000 γεννήσεις. «Οδεύουμε προς το τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως την έχουμε γνωρίσει», σημείωσε εις εκ των εκπροσώπων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός είναι ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο. Το 2017 οι γεννήσεις ήσαν 38.000 λιγότερες από τους θανάτους. Εάν οι ρυθμοί αυτοί συνεχιστούν, ο πληθυσμός μας το 2050 θα έχει μειωθεί σε 6,5- 8 εκατομμύρια. Για να διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα και μόνον, θα πρέπει οι γεννήσεις να αυξηθούν από 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, σε 1,5.

Να παρατηρήσουμε λοιπόν, ότι το Δημογραφικό ούτε «φαινόμενο» είναι, ούτε «βόμβα». Δεν έπεσε σαν τις μαγικοθρησκευτικές «πληγές» επί των Αιγυπτίων. Το Δημογραφικό πρόβλημα ανάγεται στην απόφαση της «Δεξιάς» ΝΔ να νομιμοποιήσει τις αμβλώσεις, απενοχοποιώντας την ειδεχθή δολοφονία του παιδιού από τους γονείς του. Στάση εδώ, για να διευκρινίσουμε πως πίστη μας αποτελεί ότι το παιδί έχει δύο γονείς, έναν Άνδρα που γεννά και μια Γυναίκα που τίκτει. Πατέρας και Μητέρα (πρέπει να) έχουν ίσα δικαιώματα στην ανατροφή των παιδιών τους. Οι παλαιοί παραλογισμοί που δεν επέτρεπαν στην μητέρα ούτε να γράψει το παιδί της στην επόμενη τάξη του σχολείου χωρίς την έγκριση του πατέρα, είναι εξίσου οικτροί με τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο Πατέρας εξοβελίζεται από την ζωή του παιδιού του επειδή οι γεννήτορες δεν μπορούν να συμβιώσουν ειρηνικά.

Το Δημογραφικό είναι ένα ζήτημα για το οποίο μιλούν πολλοί, αλλά ελάχιστοι –οι ηρωικοί εν μέσω ανθελληνικών κυβερνήσεων, Ελληνες Πολύτεκνοι- πράττουν.

Εικόνα σου είναι, κοινωνία

Όσο καταδικαστέα είναι η πράξη της νεαρής φοιτήτριας και άλλων ομοίων περιπτώσεων, άλλο τόσο είναι ο σύντροφός της και όλοι οι άνδρες που εξωθούν τις γυναίκες τους στην έκτρωση επειδή «δεν μπορούν» να αναλάβουν τις ευθύνες τις οποίες με την δική τους ελεύθερη βούληση δημιούργησαν. Άλλο τόσο είναι οι πράξεις των «υπεράνω υποψίας» ανδρών που βιάζουν τα παιδιά τους ή ταξιδεύουν στην Ασία για να πορνεύσουν με παιδιά άλλων, και αυτών που επειδή θίχτηκε ο φουσκωμένος εγωισμός τους, σκοτώνουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους, και ενίοτε αυτοκτονούν, όταν μένουν μόνοι. Ένοχοι είναι οι άνδρες που έπαψαν να είναι άνδρες, οι ευνουχισμένοι άνδρες που κρεμιούνται αντί να αγωνιστούν για το Αύριο ως Πολεμιστές, όπως τους έφτιαξε η Φύση.

Όσο κατακρίνει ο σε νεκρική  ακαμψία ευρισκόμενος τηλεθεατής την 22χρονη, άλλο τόσο πρέπει να κατακρίνει το περιβάλλον που δεν της παρέσχε την εμπιστοσύνη να καταφύγει σε αυτό για στήριξη και θαλπωρή.

Αν κοιτάξω την νεαρή κοπέλα στα μάτια, ως Ελληνίδα, ως Εθνικίστρια και ως Μητέρα, θέλω να της πως αυτό: «Ήσουν ηρωική στην απόφασή σου να κρατήσεις το μωρό σου και να μην το κάνεις κομμάτια στο κρεβάτι ενός εκτρωσά «ιατρού». Τρόμαξες από τον πόνο και την μοναξιά ενός τοκετού, κι ο νους σου σκοτείνιασε από την αδυσώπητη αλήθεια της παρουσίας ενός παιδιού που βρέθηκες να κυοφορείς μόνη, με τις αντικρουόμενες φωνές «αυτών που ξέρουν» και της δικής σου καρδιάς. Νιώθω τον σπαραγμό σου καθώς κρατούσες τον γιο σου στην αγκαλιά σου, για πρώτη και τελευταία φορά.

Δεν έκανες λάθος που τον κράτησες εννιά μήνες στην κοιλιά σου, όπως θα σου πουν οι «ειδικοί» του συρμού. Έκανες λάθος που τον άφησες να χαθεί μέσα από τα χέρια σου, κι αυτό το λάθος θα σε μαχαιρώνει κάθε φορά που θα αντικρύζεις τα χαμόγελα των παιδιών στον δρόμο, και θα ξέρεις πως κάποιο από αυτά θα ήταν για σένα, την Μάνα του.

Όμως, μην αφήσεις τον Θάνατο να κυριεύσει την Ζωή σου. Βρες την Πίστη να συνεχίσεις, και να εκδικηθείς τον χαμό του γιου σου, γεννώντας, όταν θα έρθει η ώρα, άλλους γιους και άλλες κόρες. Τότε ο πόνος σου θα απαλύνει και εσύ θα είσαι Νικητής».

Ιδού οι ένοχοι

Πάνω όμως από όλους, ένοχο είναι το κράτος που μεριμνά για την στέγαση λαθροεισβολέων, αλλά δεν χτίζει πτωχοκομεία για τους αστέγους και βρεφοκομία όπου οι Ελληνίδες θα μπορούν με ασφάλεια και εχεμύθεια να ακουμπούν τα μωρά τους όταν δεν μπορούν να τα αναθρέψουν, και από εκεί να υιοθετούνται από ζευγάρια που θέλουν αλλά δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά.

Βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι το δημογραφικό ζήτημα. Είναι η υποκρισία που χώνει κάτω από το χαλί τα προβλήματά της, αρνούμενη να τα δει και να τα γιατρέψει. Είναι η ξύλινη γλώσσα, η ψυχική ακαμψία, η σκληρότητα των καρδιών, η νέκρωση της ανθρωπιάς.

Είναι ο διχασμός της κοινωνίας που από την μια αποδέχεται, επιτρέπει και θεωρεί δεδομένες τις εκτός γάμου σχέσεις, πριν και μετά τον γάμο, αλλά αντιμετωπίζει με περιφρόνηση  την γέννηση ενός παιδιού.

Είναι η Παιδεία του τηλεοπτικού οχετού που εκθειάζει από την μια τις γυναίκες-πόρνες και από την άλλη καταδικάζει την 22χρονη παιδοκτόνο.

Είναι το ελληνικό κοινοβούλιο που ευλογεί τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων, μπορεί και την υιοθεσία παιδιών εκ μέρους τους, αλλά τιμωρεί την γέννηση Ελληνόπουλων από ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, και εμποδίζει ουσιαστικά την υιοθεσία επιβάλλοντας ατέρμονα πολύπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες.

Είναι φαιδρό και πλήρως ανεδαφικό να ισχυρίζεται κανείς ότι το πρόβλημα θα λυθεί εάν οι γυναίκες κάθονται στο σπίτι. Πολλές νέες γυναίκες είναι αργές και ζουν από τα έσοδα των παρακοιμωμένων τους, χωρίς να φέρνουν στον κόσμο ελληνόπουλα. Ούτε μας φταίει η οικονομική δυσπραγία, η οποία δεν συγκρίνεται με τις δυσκολίες που έζησαν οι πλείστοι των προγόνων μας.  Δεν φταίει εν τέλει άλλο από την τεμπελιά και το καλοζώισμα  στα οποία έχει εθιστεί η κοινωνία. Φταίει η ευθυνοφοβία κι ο εγωισμός. Φταίει η έλλειψη πυξίδας. Πατρίδα-Εργασία-Πίστη, αρχές με τις οποίες χτίστηκαν κοινωνίες. Να ο δρόμος…

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.248 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.