Ορφικός ύμνος στην Αφροδίτη

Αφροδίτη και Παν
Αντόλφ Αλεξάντρ Λεσρέλ (1839-1929) Παν και Αφροδίτη

Ουράνια, πολυύμνητη Αφροδίτη που αγαπάς το γέλιο,
Θαλασσογέννητη γενέτειρα Θεά, που αγαπάς την νύχτα,
σεβάσμια νυκτερινή ζεύκτειρα,
δολοπλόκα ανάγκης μητέρα.

Τα πάντα απο σένα προέρχονται
ω ζευκτειρία κόσμου δύναμις,
στα χέρια σου κρατάς
των τριών βασιλείων τα πεπρωμένα

Εσύ γεννάς όλα όσα στον ουρανό βρίσκονται
και όσα στην Γαία την πολύκαρπη,
και όσα στης θαλάσσης τα βάθη

Ω σεβαστή πάρεδρε του Βάκχου που αγαπάς την θάλασσα,
χρήσιμη στους γάμους , των Ερώτων Μητέρα
πειθηνία κλινόχαρη, κρυφίας χαράς δώτειρα
φανερή και αφανέρωτη ποθεινομάλλα ευπάτειρα

Νυφική συνδαιτημόννισα θεών
σκηπτρούχε Λύκαινα
γεννοδότειρα φίλανδρη, ποθεινοτάτη ζωοδότρα
η ζεύουσα τους θνητούς με αχαλίνωτες ανάγκες
που και των θηρίων τα πολυάριθμα γένη
κάνεις να ερωτομανούν ωσάν να ευρίσκονται
υπό την επήρεια φίλτρου μαγικού !

΄Ελα, Κυπρογέννητη από θεϊκή γενιά,
είτε είσαι στον ΄Ολυμπο όπου ως Θεά Βασίλισσα
χαίρεσαι την ωραία σου μορφή,
είτε στης λιβανομυρωμένης Συρίας
τις οδούς διαμένουσα υπηρετείς,
είτε όταν στις  πεδιάδες,
από χρυσοκαμωμένα άρματα,
της ιερής Αιγυπτιακής γης
εποπτεύεις τα εύφορα εδάφη

είτε αν με κυκνοήλατα διασχίζεις άρματα
τη, φουσκοθαλασσιά του ωκεανού
και ερχομένη χαροποιείς τα κήτη της θάλασσας
που κυκλοτερώς για σένα χορεύουν

είτε αν τις μαυρομάτες φαιδρύνεις νύμφες
που σε γη ηλιόλουστη ,
σε αμμουδερούς αιγιαλούς ξαπλώνουν
και για χάρη σου χοροπηδούν με ευθυμία

Είτε στην γενέτειρά σου την Κύπρο
είσαι βασίλισσα με τον σύντροφό σου εκεί όπου καλλίγραμμες και αδάμαστες νύμφες
καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους υμνούν
εσένα, μακαρία Θεά, και τον θεϊκό σου υπέροχο
και αγνό ΄Αδωνη.

Ελθέ Μακαρία Θεά
εσύ που υπέρτερα αξιέραστη μορφή έχεις.

Διότι σε επικαλούμαι με πνεύμα ταπεινό

και καθαγιασμένους λόγους.