Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ φ.234

wp-1490991511062

 

Tον Σεπτέμβριο του 2014, με αφορμή την αποκάλυψη του, σιωπηλώς εγκαταλελειμμένου  σήμερα, ταφικού μνημείου στην Αμφίπολη, ο τακτικός συνεργάτης της ΕΜΠΡΟΣ, Χρήστος Κοσκολός, Ιατρός –Ακτινολόγος, Ταξίαρχος ε.α., είχε γράψει ένα κείμενο του οποίου απόσπασμα παραθέτουμε:

“Ύστερα από 2.500 χρόνια, και το όνομα μόνον του μεγάλου Έλληνος τρομοκρατεί τους “προσκυνημένους” των σκυλόφραγκων και των πέραν του Ατλαντικού ψευτοπλανηταρχών. Είναι φυσικό ο «βασιλεύς των βασιλέων», να κινήση τον φθόνο των ασημάντων και των μετρίων, οι οποίοι αφθονούν σε κάθε εποχή. Ο φθόνος κατοικεί σ’ όλες τις ανθρώπινες ψυχές εκτός από τις αληθινά μεγάλες. Αυτός προσπαθεί να μικρύνη το μεγαλείο του Αλεξάνδρου, αποδίδοντας σε εύνοια της τύχης τα ένδοξά του τρόπαια. Οι μικροί και οι μέτριοι, μη μπορώντας να μεγαλώσουν αυτοί, προσπαθούν να μικρύνουν τους μεγάλους. Για να μικρύνουν την απόσταση. Και πετυχαίνουν το αντίθετο. Αποδεικνύονται πιο μικροί ακόμα. Ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε το θολό ποτάμι των χαμαιζήλων επικρίσεων και τον ζοφερό χείμαρρο των συκοφαντιών, που έχουν στόχο κάθε εξαιρετική προσωπικότητα. Ο Ντελακρουά μία λέξη βρήκε για να χαρακτηρίση τους επικριτές του Ρούμπενς: «Ευνούχοι». Αυτή η λεξούλα είναι εξόχως αποκαλυπτική για τα γενεσιουργά αίτια και τις άφαντες ψυχικές διεργασίες, που διαμορφώνουν τους στείρους αρνητές και τους βδελυρούς συκοφάντες του Μεγίστου των Ελλήνων, Βασιλέως της Μακεδονίας Αλεξάνδρου του Γ’. Ας απευθυνθούμε με σεβασμό, με τιμή, με υπερηφάνεια και με δέος στον Έλληνα Κοσμοκράτωρα και εκπολιτιστή με λίγα -πολύ φτωχά για το μεγαλείο του- λόγια: –

ΑΛΕΞΑΝΔΡE, ψυχή της ψυχής μας

αίμα της καρδιάς μας,

όνειρο άπιαστο της ζωής μας

νανούρισμα των παιδικών χρόνων μας

στήριγμα για τους μεγαλύτερους και

τρόμος των εχθρών μας,

Βασιληά της Μακεδονίας μας

και δόξα της Ελλάδας μας.

ΖΗΣ ΓΙΑ ΜΑΣ,

τα περήφανα παιδιά της δόξας σου,

τους «απροσκύνητους» Έλληνες,

τα παιδιά μας, που φέρουν με

τιμή το δοξασμένο σου όνομα,

τις γυναίκες μας, που μας κοιτάνε

με δέος να μιλάμε για σένα και

τους νεκρούς γονείς μας,

που μας μεγάλωσαν με την δόξα ΣΟΥ».

«Αγράμματος, γραφικός και παληομοδίτης», συνεχίζει την υπογραφή του, περιγράφοντας σκωπτικά τον εαυτό του ο αγαπητός μας συνεργάτης, Στρατιωτικός Ιατρός. Με τον αυτό τρόπο περιγράφουν οι γραικύλοι τους Έλληνες Εθνικιστές, όσους αντιτίθενται στις διαρκείς και επαναλαμβανόμενες υποκύψεις  των κυβερνώντων Αριστεράς και Δεξιάς, στην …υπερδύναμη των Σκοπίων.

Τους επόμενους μήνες το «νέο Μακεδονικό» ζήτημα για το όνομα της «Νέας Μακεδονίας» θα απασχολεί τον Τύπο. «Μακεδονομάχοι» και «συνετοί» θα ξιφουλκούν, τάχα, στα τηλεοπτικά παράθυρα, σε ένα θεατρικό παιχνίδι το οποίο όλοι γνωρίζουν και όλοι σιωπηλώς αποδέχονται.

Στο σημερινό φύλλο,  φιλοξενούμε ένα χρονικό της κρίσης του 1992, μια σειρά λογικών επιχειρημάτων, για το «γιατί» τα Σκόπια δεν πρέπει να σφετερίζονται το όνομα της Μακεδονίας, για όσους χρειάζονται να ξαναθυμηθούν επιχειρήματα, την μαρτυρία της Αρχαιολογίας από την γη της Μακεδονίας μας, την στάση της Χρυσής Αυγής και την πρώτη δημόσια διαμαρτυρία των Εθνικιστών για το ζήτημα, αλλά και μια πολιτική ανάλυση της χρονιάς, από διαφορετική ματιά.

Για όσους εξακολουθούν να βάζουν στο ίδιο σακί πατριώτες και «πατριώτες», ας αναζητήσουν τα ονόματα όλων των «πατριωτών» της μεταπολεμικής «Δεξιάς» οι οποίοι αποδέχθηκαν την ονομασία «Μακεδονία» για το Γιουγκοσλαβικό κρατίδιο. Και μετά, ας ψάξουν το πρώτο φύλλο του ομώνυμου οργάνου της Χρυσής Αυγής, το οποίο έγραφε φαρδιά-πλατιά στις 10 Ιανουαρίου 1993, «Κανένας Συμβιβασμός για την Μακεδονία μας». Και ας διαλέξουν αν αγαπούν την Πατρίδα και την συνείδησή τους, ή τις τύψεις και την τσέπη τους.

(Δημοσιεύθηκε στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.234)

 

Advertisements