Πρωτοχρονιά

Kalanta_paidia_Skitso

Ανοίξετε τη πόρτα σας
τα κάλαντα να πούμε
και βάλτε και μιά ρακή,
για να σας ευχηθούμε

Ταχιά ταχιά’ναι αρχιχρονιά
Πρώτη γιορτή του χρόνου,
αρχή που βγήκε ο Χριστός
στη γη να περιπατήσει.

Και εβγήκε και χαιρέτησε
όλους τους ζευγολάτες.
Και ο πρώτος που χαιρέτησε
ήταν Άγιος Βασίλης

Καλώς τα κάνεις Βασιλειό,
καλόν ζευγάριν έχεις.
Καλό το λες αφέντη μου καλό
και ευλογημένο,

η χάρη σου το βλόγησε
με το δεξιό σου χέρι,
με το δεξιό με το ζερβό
με το μαλαματένιο.

Για πες μου Άη Βασίλη μου
πόσα μουζούρια σπέρνεις;
Σπέρνω σταράκι δώδεκα,
κριθάρι δέκα πέντε
ταγή και ρόβι δεκαοχτώ
κι από νωρίς στο στάβλο.

Φέρε καρύδια, κάστανα,
πανιέρια λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί
να πιουν τα παλικάρια

Και από την μαύρη όρνιθα
κανένα αβγουλάκι
και αν είναι από τη γαλανή
ας είν’ και ζευγαράκι

Και από το λαδοπίθαρο
σκια μια οκά λαδάκι
και ας είναι και περσότερο
κρατούμε ‘μείς ασκάκι

Τέσσερα πέντε πράγματα
που τάχει η περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας
να πούμε καλησπέρα.

 

Διαβάστε στο φ.232 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

 

Διαβάστε στο φύλλο 232 της Εθνικής Εφημερίδος “Εμπρός”

  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Μήνυμα του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής για το 2018 Και πάλι η ίδια ευχή «Και του χρόνου ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ»

  • ΑΝΑΛΥΣΗ

Το γονιδιακό υπόστρωμα των κατοίκων της Δυτικής Θράκης

  • ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Ο «συμβιβασμένος» χαρακτήρας των Ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων

  • 2017: Ανασκόπηση μιας μαύρης χρονιάς
  • Εθνικιστικός Καζαμίας 2018 (Β΄μέρος)
  • Μια οφειλόμενη απάντηση στον Κεμάλ Κιλιζντάρογλου. Το «Μολών Λαβέ» για τα νησιά μας και κάποιοι γεωστρατηγικοί συλλογισμοί
  • H Πατρίδα
  • Το success story του Τσίπρα και άλλα παραμύθια για αφελείς
  • Ιούλιος Έβολα: Οι εφήμεροι άνθρωποι
  • Cives Sum

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2017

και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

Λόγω των εορταστικών αργιών, το επόμενο φύλλο του «ΕΜΠΡΟΣ»

θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 5/1/2018

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Η πτώση και η αναγέννηση της Ελληνικής Σκέψεως

fetchimg

 

Ο Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων (1355-1452) υπήρξε ο πλέον πρωτότυπος φιλόσοφος της Ελληνικής Σκέψεως, ο πιο λαμπρός φιλόσοφος που έζησε κατά το δείλι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ενώ ο Ελληνισμός περιχαρακωνόταν απελπισμένος σε ένα περίκλειστο και εν πολλοίς αυτοκαταστροφικό Βυζάντιο, οι βαρβαρικοί λαοί λεηλατούσαν τις σάρκες του Ελληνισμού φιλοδοξώντας να σφετεριστούν την κληρονομιά της Ελληνικής Σκέψεως, υιοθετώντας ξεδιάντροπα τον τίτλο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους (Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae). Έναν τίτλο διαδοχής και της συνακόλουθης κυριαρχίας του Ρωμαϊκού Imperium τον οποίον εξακολουθούν να υπερασπίζονται με κάθε κόστος. Εκεί, στην διαμάχη για το στεφάνι της Αυτοκρατορίας, και την έλλειψη ιστορικού βάθους του Ευρωπαϊκού Βορρά απέναντι στον Μεσογειακό Νότο, βρίσκεται και η αιτία των διενέξεων οι οποίες ως σήμερα γίνονται εμφανείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Την ώρα που το Βυζάντιο ψυχορραγούσε, στην νότια εσχατιά του Ελληνικού κόσμου, σε εκείνη η οποία έδωσε την πρώτη πραγματική δημοκρατία και όχι την του «ενός ανδρός αρχή», στις δασωμένες ρεματιές της μυθικής Σπάρτης, ο Γεώργιος- Πλήθων έδινε, όπως ο Δον Κιχώτης της Μάντσα, θα πουν κάποιοι, όπως ο Γκρέκο θα πουν άλλοι, τον δικό του φλογισμένο πνευματικά, δομημένο φιλοσοφικά και στοχευμένο πολιτικά, αγώνα του. Σκοπός του, μέσα στο παλιρροϊκό κύμα που απειλούσε να καταπιεί την Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, να στήσει ξανά στα πόδια της την μοναδική ελπίδα αναγέννησης του κόσμου όπως τον ψηλάφισε με το πνεύμα του και τον νοστάλγησε με την ψυχή του: την Ελληνική Σκέψη.

Τηρουμένων των αναλογιών, ζούμε σήμερα την εποχή της πτώσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τόσον της Ανατολικής, όσον και της Δυτικής. Μάλιστα, επιδεικνύουμε συλλογικά ως υπήκοοί της την ίδια συμπεριφορά με τους αρχαίους Ρωμαίους. Με όρους σύγχρονους, διάγουμε καθεύδοντες έναν υβριδικό πόλεμο, ο οποίος κατατείνει στην πλήρη κατάργηση των ελευθεριών μας, χωρίς να πέσει ούτε παροιμιώδης ντουφεκιά. Απόρρητο συναλλαγών, τραπεζικών και φορολογικών στοιχείων, έχουν καταπατηθεί, η αρχή της ελεύθερης μετακινήσεως έχει υποταχθεί στους φοροεισπράκτορες των καταχρηστικώς πλέον ονομαζομένων «εθνικών» οδών, και το τελευταίο προπύργιο ελευθερίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας τείνει δρομαίως να καταργηθεί από «αόρατες» αρχές οι οποίες επιβάλλουν την δικτατορία της «πολιτικής ορθότητας» πολεμώντας και αυτόν ακόμη τον κόσμο των Ιδεών ώστε να καθυποτάξουν ψυχή τε και σώματι τον Άνθρωπο μετατρέποντάς τον σε res.

Καθώς η εισβολή δεν είναι ξαφνική αλλά σταδιακή και κλιμακούμενη, όπως οι Ρωμαίοι έτσι και οι σύγχρονοι Ρωμαίοι-Ευρωέλληνες, προσπαθούν να ζουν ωσάν τίποτε να μην έχει αλλάξει. Οι περισσότεροι ξεγελούν τους εαυτούς τους λέγοντας πως τα πράγματα δεν είναι δα και τόσο τραγικά, και πως εν τέλει δεν θα χρειαστεί να κάνουν δραματικές αλλαγές στην ζωή τους, αλλά κάποιος άλλος θα δώσει την λύση για λογαριασμό τους. Πάντοτε κάποιος δούλος θα σκαλίζει την γη και θα σκουπίζει τις σβουνιές ώστε να απολαμβάνουν αυτοί τα ρωμαϊκά συμπόσιά τους.

Άλλοι, όπως τω καιρώ εκείνω, ο Ιερός Αυγουστίνος, συγκεντρώνονται στην προσμονή του βασιλείου του Θεού. Άλλοι συνεργάζονται με τους Βαρβάρους νομίζοντας πως αυτοί θα εκτιμήσουν την ανωτερότητα του πολιτισμού μας και θα συμβιώσουν συνεργατικά μαζί μας. Κάποιοι άλλοι όμως, πιστεύουν βαθιά μέσα τους πως μπορούν να τους αντισταθούν, όπως έκανε ο «τελευταίος των Ρωμαίων» Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος Ιουστινιανός και η σύνευνή του, Θεοδώρα. Πολλοί βέβαια πέρασαν σταδιακά και από τις τρεις αντιδράσεις ώσπου να αντιληφθούν πως πράγματι η κίνηση προς τα εμπρός, είναι ο μόνος τρόπος διεξόδου από το φλεγόμενο καταρρέον οικοδόμημα της Αυτοκρατορίας.

Όπως για την Δυτική Αυτοκρατορία των καιρών μας, όπως και για την Ρώμη, έτσι και για την καταρρέουσα Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Πλήθωνος, η καταστροφή είχε αρχίσει σταδιακά, όμως ένας και μοναδικός ήταν ο θεμελιώδης πυλώνας ο οποίος, καταρρέων, συμπαρέσυρε ολόκληρο το εποικοδόμημα. Και αυτός δεν ήταν άλλος από την Ελληνική Σκέψη.

Όπως ο Θρακιώτης (ή κατ’ άλλους Ιλλυριός, αλλά πάντως Έλληνας) Ιουστινιανός, έτσι και ο Πλήθων αποφάσισαν να ανατάξουν τον κόσμο τους στρεφόμενοι στην μοναδική ζώσα πηγή του είδους τους: Την Λογική του Αρχαίου Κόσμου. Ανάμεσα όμως στον Ιουστινιανό και τον Πλήθωνα, μεσολαβεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, η οποία αγγίζει το Σήμερα. Μετά από την μακροχρόνια κακοποίηση και εγκατάλειψή της, η Ελληνική Σκέψη είχε εξοριστεί, τον 9ο μ.Χ. αιώνα, στην Βαγδάτη όπου ο Χαλίφης Μααμούν ίδρυσε την Σχολή της Σοφίας. Εμπνευσή του υπήρξε ένα αποσιωπημένο πρόσταγμα του Κορανίου που λέει: «Προχώρα μες στην πίστη σου με το λάβαρο της γνώσεως». Τότε, για καλή της τύχη, ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ’ ζήτησε από τον Χαλίφη της Βαγδάτης να συνάψουν συνθήκη φιλίας και ειρήνης.

Εκείνος δέχθηκε, αλλά του έθεσε ως κύριο όρο να του παραδοθεί ολόκληρη η «αμαρτωλή προίκα» της Ελληνικής Σκέψεως η οποία βρισκόταν κλειδωμένη στα μοναστήρια, καθώς η πλατωνική επιστημολογία και η αριστοτελική κριτική δεν εντάσσονταν στα θεολογικά μέτρα. Την μεταφορά της Ελληνικής Σκέψεως στην Αραβική ανέλαβε ο Αραμένιος Ταμπί Μπεν Κούρρα ο οποίος διηύθυνε την Πλατωνική Σχολή των Καρρών της Μεσοποταμίας. Εκεί το 553 μ.Χ. είχε καταφύγει ο Σιμπλίκιος για να διασώσει τα προσωκρατικά συγγράμματα από την πυρά. Η Σχολή είχε χαραγμένη στην μετώπη της εξώπορτάς της τον στίχο: «Όποιος γνωρίζει την φύση γίνεται ο ίδιος θεός» ( Πυθαγόρεια Χρυσά Έπη 69, 70, 71).

Δύο αιώνες αργότερα πέρασε στην Δύση μέσω της αραβοκρατούμενης Ανδαλουσίας. Αντίθετα από τα όσα συστηματικά προπαγανδίζει η θεολογική μασωνία, εχθρός της Ελληνικής Σκέψεως δεν ήταν ο Αραβικός κόσμος, όπως δεν είναι και τώρα αυτός η αιτία αλλά το όχημα της νέας ισλαμικής εισβολής και της επιχειρούμενης κατάλυσης της Δύσεως. Ο Πλήθων ήταν ο πρώτος ο οποίος συνέλαβε την ιδέα του Ελληνικού Έθνους ως μοναδικού μέσου ανάτασης του σκορπισμένου Ελληνισμού, ακριβώς την στιγμή που διαλυόταν η αυτοκρατορία των Βυζαντινών. Την πολιτική θεωρία του η οποία ανάγεται στις ιδέες της Πολιτείας του Πλάτωνος την δίδαξε στην Φλωρεντία στήνοντας την αναγκαία για την επιβίωση του Κόσμου όπως τον ξέρουμε, γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσεως.

Ομοίως σήμερα, εξαίρεση λαμπρή στην γενικευμένη παρακμή της Δύσεως, αποτελούν τα κινήματα των Εθνικιστών σε όλη την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Εάν οι αγώνες τους θα έχουν ως αποτέλεσμα την αντιστροφή του χάους, αν θα το συγκρατήσουν και αν θα καταφέρουν να προετοιμάσουν τους λαούς τους για την μετά κατάρρευσην εποχή, μένει να το δούμε, και πρωτίστως να εργαστούμε για αυτό.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-ptwsh-kai-h-anagennhsh-ths-ellhnikhs-skepsews#ixzz52DM4S2sa

H φωνή της αλήθειας -φ.231

2 e

Hμέρες χαράς και θαλπωρής, ημέρες πνευματικής αναγέννησης και μέθεξης στα μυστήρια του απέραντου Σύμπαντος, του Θεού που σαρκούται στο πρόσωπο του θεϊκού βρέφους, του Χριστού, είναι αυτές που έρχονται. Καθείς τις βιώνει με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις καταβολές, τις προσλαμβάνουσες και τις ευαισθησίες του. Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, δημοσιεύουμε δύο αναγεννητικές προσεγγίσεις του θέματος (σελ. 3). Η κάθε μία αναδεικνύει την ανάγκη να απομακρυνθούμε από τις επιβληθείσες πρακτικές της μεταπολεμικής κοινωνίας, τον γυαλιστερό υλισμό που παραμερίζει το Πνεύμα και την ανάγκη του να αναγεννηθεί, και να ντυθεί τον καλό του χιτώνα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, αγαπητέ αναγνώστη, θα μπορέσει να απολαύσει και το σώμα τις χαρές που διαχέει πλούσια το Πνεύμα.
Στην σελίδα 15 δημοσιεύουμε μια επιλογή από έμμετρους τρόπους με τους οποίους
μπορούμε να δοξολογήσουμε την πανάρχαιη εορτή του Ευρωπαίου ανθρώπου, συχνά και αποκαλυπτικά, περιβεβλημένη από το μαγικό πέπλο του χιονιού, κάτω από το οποίο θα αρχίσει και πάλι να βλασταίνει η Ζωή.
Ο Ιερεμίας μας ζωγραφίζει την δική του, άκρως πολιτικοκοινωνική, Χριστουγεννιάτικη Ιστορία, στην σελίδα 19, ενώ ο αγαπητός συνεργάτης μας, Λευτέρης Πανούσης μας κοινοποιεί το πρώτο μέρος του δικού του πολιτικού (και Εθνικιστικού!) Καζαμία στις
σελίδες 12 και 13. Η συνέχεια στο επόμενο φύλλο.
Μέσα στην ατμόσφαιρα αισιοδοξίας των ημερών, οφείλουμε να αναφερθούμε στην
ψήφιση από την κυβερνητική πλειοψηφία του νέου προϋπολογισμού. Διαβάστε την
ανάλυση του έγκριτου νομικού Γεωργίου Χασιώτη στις σελίδες 4 και 5.
Δύο Ιατροί, οι οποίοι μας διαφωτίζουν σε κάθε φύλλο για τα τεκταινόμενα στον κλάδο τους, ο οποίος τα χρόνια της κρίσης έχει δει τον ανθό των νέων Ελλήνων επιστημόνων να κατευθύνεται προς την Εσπερία, σε αναζήτηση δικαιότερων και ανθρωπινότερων όρων εργασίας, αναλόγων των ικανοτήτων αλλά και των σπουδών τους τις οποίες πραγματοποίησαν από το υστέρημα των γονέων τους, αλλά και του συνόλου του Ελληνικού λαού, μας αναλύουν πώς θα επηρεάσει ο νέος προϋπολογισμός, αθροιστικά
με τα μέτρα τα οποία έχουν λάβει διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις εναντίον των
Ελλήνων ασφαλισμένων, στον τομέα της Δημόσιας υγείας (σελ.18).
Βεβαίως τα Εθνικά μας Ζητήματα δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, καθώς τα
κύματα από την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα επιταχύνουν τις εξελίξεις στην περιοχή μας. Διαβάστε σχετικά στην σελίδα 11.
Και επειδή η Ιστορία άλλοτε επαναλαμβάνεται αλλά πάντοτε παραδειγματίζει, διαβάστε στην σελίδα 14 την ηρωική σελίδα που έγραψαν στην πρόσφατη Ιστορία μας οι Έλληνες Στρατιώτες στην ακριτική Κόνιτσα. Μόνον έτσι θα καταλάβουμε με πόσο κόπο και θυσίες φθάσαμε στην ελευθερία της Ελλάδος από την μπότα των οπαδών του Παραπετάσματος, για να φθάσουμε να την χαρίζουμε χάρις στην αφέλεια και τον ωχαδελφισμό κάποιων συμπατριωτών μας εν καιρώ ειρήνης.
Όπως ορθότατα σημείωσε στην ομιλία του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο κατά την διάρκεια της συζητήσεως για τον προϋπολογισμό, ο Αρχηγός του Λαϊκού Συνδέσμου Νικόλαος Μιχαλολιάκος, μοναδική απειλή για το πολιτικό σύστημα είναι η Χρυσή Αυγή. Αυτό επιθυμούν διακαώς να αποκρύψουν οι στερούμενοι δεοντολογίας και ήθους δημοσιογράφοι του συρμού, όπως εύστοχα αναλύει ο συνεργάτης μας, Απόστολος Καραίσκος στην σελίδα 17.
Εμείς, η συντακτική ομάδα της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ, από το μετερίζι της ενημέρωσης των συμπατριωτών μας, στο οποίο βρισκόμαστε, με κύριο πρόταγμα
την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, ευχόμαστε στους αναγνώστες μας Καλά Χριστούγεννα με υγεία και γαλήνη, και με την ενεργή προσδοκία της αναγεννήσεως ενός εκάστου και της Ελλάδος.
Χρόνια Πολλά.

Λόγω των εορταστικών αργιών οι ημερομηνίες κυκλοφορίας
της εφημερίδος μας θα είναι οι εξής:
Παρασκευή 29/12/2017 & 5/1/2018

(φ.231)

Κάλαντα Χριστουγέννων

pontiaka_kalanta2

Χριστός ’γεννέθεν χαράν ’ς σον κόσμον, χα καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα.

Χριστός γεννήθηκε, χαρά στον κόσμο, να καλή ώρα, καλή σου ημέρα. 

Χα καλόν παιδίν οψέ ’γεννέθεν, οψέ ’γεννέθεν, ουρανοστάθεν.

Να καλό παιδί χθες γεννήθηκε, χθες γεννήθηκε, ουρανοστάθηκε. 

Τον εγέννεσεν η Παναΐα, τον ενέστεσεν (Αϊ Παρθένος-δις).

Τον γέννησε η Παναγία, τον ανέστησε η Αγία Παρθένα. 

Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν κι εκατήβεν ’ς σο σταυροδρόμιν

Καβάλησε χρυσό πουλάρι και κατέβηκε στο σταυροδρόμι 

Έρπαξαν Ατον οι χίλ’ Εβραίοι, οι χίλ’ Εβραίοι και μύρ'(ιοι) Εβραίοι.

Τον άρπαξαν οι χίλιοι Εβραίοι, οι χίλιοι Εβραίοι και μύριοι Εβραίοι.

Ας ακρεντικά κι ας σην καρδίαν αίμαν έσταξεν, χολή ’κ’ εφάνθεν.

Απ’ τα άκρα κι απ’ την καρδιά αίμα έσταξε, θυμός δεν φάνηκε. 

Ούμπαν έσταξεν, και μύρος έτον, μύρος έτον και μυρωδία.

Όπου έσταξε ήταν μύρο, ήταν μύρο και ευωδία. 

Εμυρίστεν ατο ο κόσμος όλεν, για μυρίστ’ ατο κι εσύ αφέντα.

Το μύρισε ο κόσμος όλος, μύρισέ το κι εσύ αφέντη. 

Συ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα.

Εσύ αφέντη, καλέ μου αφέντη. 

Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρα και θημίζ’νε τον νοικοκύρην,

Ήρθαν του Χριστού τα παλικάρια και ψάλλουν στον νοικοκύρη, 

Νοικοκύρη μ’ και βασιλέα.

Νοικοκύρη μου και βασιλιά. 

Δέβα ’ς σο ταρέζ’ κι έλα ’ς σην πόρταν, δος μας ούβας και λεφτοκάρα

Πήγαινε στο ράφι κι έλα στην πόρτα, δώσε μας χουρμάδες και φουντούκια 

Κι αν ανοί’εις μας, χαράν ’ς σην πόρτα σ’.

Κι αν μας ανοίξεις, χαρά στην πόρτα σου. 

Καλά Χριστούγεννα και σ’ έτη πολλά!

 

 

 

Διαβάστε στο φύλλο 231 της Εθνικής Εφημερίδος “Εμπρός” που κυκλοφορεί εκτάκτως αύριο Παρασκευή

Διαβάστε στο φύλλο 231 της Εθνικής Εφημερίδος “Εμπρός” που κυκλοφορεί εκτάκτως αύριο Παρασκευή

  • Φόροι, Φτώχεια, και Αριστερή υποκρισία
  • Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Μοναδική απειλή για το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα είναι η Χρυσή Αυγή
  • ΑΝΑΛΥΣΗ: Δημοσιογραφικό ήθος και Δημοκρατία
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Εθνικιστικός Καζαμίας 2018
  • Ασφυξία στο ΕΣΥ από την εισαγωγή ανασφαλίστων
  • Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον Πολωνίας
  • Τα Εθνικά Θέματα στο προσκήνιο
  • Η Μάχη της Κόνιτσας
  • Η ουσία της Παγκοσμιοποίησης
  • Τα Χριστούγεννα στην ποίηση
  • Η πτώση και η αναγέννηση της Ελληνικής Σκέψεως

Λόγω των εορταστικών αργιών οι ημερομηνίες κυκλοφορίας της εφημερίδος μας θα είναι οι εξής: Παρασκευή 29/12/2017 και 5/1/2018

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017  και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/diabaste-sto-fullo-231-ths-ethnikhs-efhmeridos-empros-pou-kukloforei-ektakt#ixzz51vEWq1fA

Χριστουγεννιάτικη ομιλία στην T.O. Aθηνών: Οι ουρανοί διηγούνται Δόξαν Θεού. Η γέννηση του Ήλιου της Δικαιοσύνης.

     15697311_1699991236979917_5304733955186196720_n

Ημερομηνία: Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017 – 19:30
Περιοχή: Αθήνα
Διοργανωτής: Τ.Ο. Αθηνών

Το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου και ώρα 19:30 στα γραφεία της Τ.Ο. Αθηνών, η Συναγωνίστρια Ειρήνη Δημοπούλου θα πραγματοποιήσει ομιλία με θέμα: “Οι ουρανοί διηγούνται Δόξαν Θεού. Η γέννηση του Ήλιου της Δικαιοσύνης”.

ΑΘΗΝΑ:
Δηλιγιάννη 50, σταθμός Λαρίσης
210-8235030
Τετάρτη και Σάββατο: 19:00-21:00

 

Το Αιγαίο στο προσκήνιο

678

Πριν από λίγες μόλις μέρες μας, γράφαμε στην ΕΜΠΡΟΣ (Η Φωνή της Αλήθειας, φ.230) ότι τα εθνικά θέματα έχουν φύγει από την ατζέντα των πολιτικών, και κάναμε λόγο για “απουσία συζήτησης για τα Εθνικά Θέματα στον δημόσιο διάλογο”. Ενδεικτική είναι και η πλήρης απουσία αναφορών στα Εθνικά Θέματα από τον Πρόεδρο της Μείζονος Αντιπολιτεύσεως  κατά την ομιλία του στο συνέδριο του κόμματός του.

Πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι της εφημερίδος, ο Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, έκανε το πρωί της 19-12-2017 μια σαφή αναφορά στο ζήτημα της επέκτασης των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων, την επέκταση της Αιγιαλίτιδος Ζώνης και την ΑΟΖ.

kotzias-600x376

O κ. Κοτζιάς δήλωσε χαρακτηριστικά  “έτοιμος”.

 

Μιλώντας στην εκπομπή της ΕΡΤ “Η επόμενη Μέρα” προανήγγειλε την επέκταση των Eλληνικών Xωρικών Yδάτων τμηματικά από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια,  κάτι απολύτως νόμιμο, αφού προκύπτει από την εφαρμογή της σύμβασης για το Δίκαιο της Θαλάσσης την οποίαν η Ελλάδα υπέγραψε το 1994. Αυτή δίνει το δικαίωμα στην χώρα μας να επεκτείνει  μονομερώς τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ν.μ. Η τουρκική εθνοσυνέλευση είχε αποφασίσει ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων αποτελεί casus belli για την Τουρκία. Και η Ελλάς ουδέποτε έως τώρα εξάσκησε το δικαίωμά της αυτό.

Συγκεκριμένα ο κ. Κοτζιάς δήλωσε μεταξύ άλλων:

«Το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη είναι δικό της δικαίωμα. Δεν είναι πρόβλημα που μπορούμε να το συζητάμε με την Τουρκία.

Το πρόβλημά μας είναι η υφαλοκρηπίδα. Απλώς τεχνικά για να προσδιορίσεις την υφαλοκρηπίδα πρέπει να έχεις προσδιορίσει την αιγιαλίτιδα ζώνη με την οποία έχεις κυριαρχία». Συνέχισε λέγοντας ότι «για την αγιαλίτιδα, εμείς θα προχωρήσουμε στον προσδιορισμό της, τμηματικά. Η θεωρία ότι όλα αυτά πρέπει να γίνουν μια και έξω αποδείχτηκε επί δεκαετίες ότι δεν οδήγησε πουθενά. Στο όνομα του μαξιμαλισμού, δηλαδή, δεν γίνεται τίποτα».

Οι δηλώσεις Τσαβούσογλου

Η απόφαση της Αγκυρας να σηκώσει τους τόνους μετά την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, όπου ο ίδιος ο Ελληνας ΠτΔ άνοιξε την συζήτηση της αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης, ενώ ο τούρκος ομόλογός του, προχώρησε σε προκλητικές δηλώσεις στην Θράκη απευθυνόμενος στα Ελληνόπουλα της Μουσουλμανικής μειονότητας, έγινε φανερή με τις δηλώσεις του τούρκου ΥπΕξ Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Πρέπει να αποφασίσουμε πώς θα επιλύσουμε αυτά τα προβλήματα συζητώντας με την Ελλάδα. Τρεις εναλλακτικές υπάρχουν:  Ή να τα επιλύσουμε μέσω διπλωματίας. Ή να προσφύγουμε στο διεθνές δικαστήριο. Ή να στείλουμε στρατό και να πάρουμε τα νησιά»  δήλωσε ο Τσαβούσογλου από το βήμα της τουρκικής βουλής.

Κατηγορώντας το κυβερνών  κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ο βουλευτής του CHP, Οζτούρκ Γιλμάζ, δήλωσε: «Όσο εσείς δεν λέτε τίποτα για την κατάληψη αυτών των νησιών, η κατάληψη συνεχίζεται. Εδώ υπάρχει κατάληψη και δεν μπορεί να διαβιβάσετε ούτε μία ρηματική διακοίνωση. Όλοι ξέρουν ότι δεν μπορεί να λυθεί τίποτα με τις διερευνητικές συνομιλίες. Τότε τι πρέπει να κάνουμε; Λέτε ‘εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αν το βάλουμε στην ατζέντα, τότε αρχίζει πόλεμος’. Εσείς τα βάζετε με τη Ρωσία, την Ε.Ε. και φοβάστε την Ελλάδα; Κανείς δεν θέλει πόλεμο και η Ελλάδα δεν θα τολμήσει να πολεμήσει με εσάς».

Οι τουρκικές διεκδικήσεις αποτελούν μέρος της λίστας EGAYDAAK, αρκτικόλεξο της φράσης “Egemenligi Anlasmalarla Yunanistan’a Devredilmemis Ada Adacιkve Kayalιklar”, δηλαδή νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριότητα δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με διεθνείς συμφωνίες, γύρω από την οποία αναπτύσσεται ολοένα συνεπέστερα η τουρκική εξωτερική πολιτική σε ό,τι αφορά το Αιγαίο.

Διαβάστε ακόμη: Προβοκάτσια ετοιμάζουν τούρκοι και αριστερά στην Θράκη

Εντείνονται οι παραβιάσεις του FIR Αθηνών

Συνεχίζουν να προκαλούν oι τούρκοι και από αέρος. Τρία CN-235 προέβησαν χθες σε τρεις παραβάσεις του FIR Αθηνών και σε 34 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου στο βορειοανατολικό, στο κεντρικό και στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, κάνοντας επίδειξη ισχύος και επιδεικνύοντας την περιφρόνησή τους στους διεθνείς κανόνες.
Το ΓΕΕΘΑ ανακοίνωσε όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις ότι όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική. Το γεγονός πάντως παραμένει. Η τουρκική προκλητικότητα εντείνεται.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

  • Ενα θερμό επεισόδιο πρέπει να θεωρείται πλέον βέβαιο.
  • Εφόσον ο κ. Κοτζιάς κάνει πράξη τα λεχθέντα, οι μέρες της κυβερνήσεως είτε λιγοστεύουν, καθώς έτσι κι αλλιώς ετοιμάζει “ηρωική έξοδο” ή, μετά από ελληνοτουρκική κρίση, παίρνει το φιλί της ζωής.
  • Σε κάθε περίπτωση η επίσκεψη Ερντογάν φαίνεται ότι είναι ο καταλύτης για εξελίξεις στο Αιγαίο.
  • Δρόμος εξόδου θα είναι μια συνεννόηση με την Αλβανία επί του παρόντος για το ίδιο θέμα.
  • Το ανοιχτό Μακεδονικό ζήτημα θα αποτελέσει αντικείμενο συναλλαγής προκειμένου να κλείσει το προς Ανατολάς μέτωπο. 

 

Η Αθήνα μου

1960-Χριστουγεννιάτικη-Αθήνα

Θυμάμαι μιαν Αθήνα διαφορετική.
Θυμάμαι τέτοια εποχή τις γυναίκες να προχωρούν στη Σταδίου με τα ψηλά τακούνια τους και τα μακριά παλτό τους κρατώντας χρωματιστές νάυλον τσάντες και τη λουστρίνι τσάντα τους περασμένη κομψά στο χέρι.
Ανεβαίνουν τη Σταδίου, στον Προμηθέα για βιβλία κι επιτραπέζια, κατεβαίνουν στον Κατράντζο να ψωνίσουν για το σύζυγο, το γιο, τον αδελφό, στο Λαμπρόπουλο για τις δικές τους μικρές πολυτέλειες, και στο Μινιόν για να χαζέψουν με τα παιδιά τη βιτρίνα με τον Αη Βασίλη και τα ξωτικά που κινούν πάνω-κάτω τα χέρια τους φτιάχνοντας νυχθημερόν τα πρωτοχρονιάτικα δώρα που θα μπουν σε λίγες μέρες κάτω από το δέντρο.

Στις βιτρίνες του Μινιόν και του Λαμπρόπουλου στριμώχνουμε τις μύτες μας στο τζάμι για να ρουφήξουμε τη μαγεία των τέλεια εορταστικών διακοσμήσεων.
Μετά θα ανεβούμε στον έβδομο για να φωτογραφηθούμε με τον Αη Βασίλη και να μας δώσει από το σακούλι του ένα δώρο.

Μπορεί και σε άλλες πόλεις του κόσμου άλλα παιδιά να κάνουν το ίδιο, την ίδια ώρα με μας. Αλλά για μας, αυτός είναι ο κόσμος μας, η Σταδίου, η Ρόμβης, η Μητροπόλεως. Τα μαγαζιά όπου οι μαμάδες μας κάνουν με ακρίβεια και προσμονή τις αγορές τους. Στο Salon Vert για υφάσματα, για κασμίρια και φόδρες στην Αθηναία, για κουμπιά, πατρόν και μπουτουνιέρες στην Ρόμβης.

Τα στρογγυλεμένα από το χρόνο, απαλά στο άγγιγμα ράφια του Προμηθέα, η μυρωδιά από τα βιβλία στον Αστέρα, κι απέναντι, τα ηλεκτρικά τρενάκια που ταξίδευαν μέσα από χιονισμένα έλατα και γραφικά βαυαρέζικα χωριουδάκια, και που μόνο τ’ αγόρια μπορούσαν να αποκτήσουν.
Αυτόν τον κόσμο τον μάθαμε και τον αγαπήσαμε σαν τον κάλο στο μεσαίο δάχτυλο του δεξιού μας χεριού, σημάδι και απόδειξη της μελετηρής μας σχολικής ζωής.

Μέχρι που κάποιοι, καθώς μεγαλώναμε, καθηγητάδες και γραφειάδες, μας είπαν με ύφος περισπούδαστο πως ο κόσμος που φτιάξαν οι γονείς μας ήταν λέει, αστικός, και γι’ αυτόν θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Μας έδειξαν παιδάκια σκελετωμένα στην Αφρική και γέμισαν το μυαλό μας τύψεις για τα παιχνίδια μας, για τις μανάδες μας, για το κυριακάτικο ψητό στο φούρνο με πατάτες. Εκείνοι, ήξεραν, έλεγαν, κάποιον τρόπο καλύτερο, έναν κόσμο όπου όλοι θα μοιράζονταν όλα, όπου όλοι θα ζούσαν αγαπημένοι κι ευτυχισμένοι.

Εκείνο που δεν μας είπαν ήταν ότι τον κόσμο αυτό θα τον έφτιαχναν ισοπεδώνοντας τον δικό μας, ότι θα έφτιαχναν τον ψευδόκοσμό τους παίζοντας στο χρηματιστήριο τις συντάξεις των γονέων μας, ότι θα πουλούσαν και την μαύρη τους ψυχή για να κερδίσουν αξιώματα, φήμη και χρήμα, και ότι θα μας κοιτούσαν από πάνω με υπεροψία γιατί τάχαμου ήξεραν πως ο κόσμος μας ο αστικός, ο ελληνορθόδοξος, ο τακτοποιημένος δεν θα κρατούσε πολύ, αφού φρόντισαν οι ίδιοι με τη δική μας ένοχη αφέλεια να τον καταστρέψουν.

Κι όμως. Αυτή η Αθήνα, αυτοί οι δρόμοι, αυτές οι όχι τόσο μακρινές μνήμες είναι η ζωή μας. Οι δρόμοι όπου βαδίζαμε ασφαλείς και χαρούμενοι, οι γειτονιές μας που γυρίζαμε ξημερώματα χωρίς κανείς ποτέ να μας πειράξει, είναι η πατρίδα μας.

Είναι η δουλειά των γονιών μας, είναι το τραύμα του παππού μας το ’40, είναι το αίμα του προπάππου μας το ’21, είναι μια μακριά συστάδα από απελάτες και ραψωδούς, από γεωργούς και πολεμιστές. Είναι οι ατελείωτες ώρες της μάνας μας πάνω στη βελόνα, είναι τα τραχιά χέρια της γιαγιάς μας στον τρύγο, είναι οι ευχή της προγιαγιάς μας να ξεπροβοδίζει τον παππού μας για το μέτωπο, είναι ένα μακρύ χοροστάσι από γυναίκες που μας γέννησαν και μας ανέθρεψαν. Αυτοί έφτιαξαν τις γειτονιές που ζούμε, τα μαγαζιά που ψωνίζουμε, τις ανέσεις που απολαμβάνουμε. Και τίποτα, μα τίποτα από αυτά δεν είμαστε διατεθειμένοι να χαρίσουμε σε κανέναν λεχρίτη αριστεριστή, σε κανέναν πρεζέμπορο, σε κανέναν μαστροπό, σε κανένα περισπούδαστο ψώνιο, ό,τι χρώμα κι αν έχει το δέρμα του.

Γι’ αυτήν την Αθήνα, γι’ αυτές τις πόλεις, γι’ αυτά τα χωριά, γι’ αυτές τις αναμνήσεις που είναι η ζωή μας και δεν τη χαρίζουμε, δεν την πουλάμε, δεν τη χρωστάμε σε κανέναν τοκογλύφο, σε κανέναν πολιτικάντη, σε κανέναν νταβατζή, έλληνα ή ξένο.

Γιατί η ζωή μας δεν είναι δική μας να την παραδώσουμε, να τη χαρίσουμε ή να την πετάξουμε στα σκουπίδια. Είναι η ζωή των προγόνων μας και η ζωή των παιδιών μας. Είναι ο σπόρος της ζήσης μας, ο σπόρος της Φυλής μας. Γι’ αυτή τη ζωή, γι’ αυτές τις πόλεις, γι’ αυτά τα θηκάρια των προγόνων μας θ’ αγωνιστούμε. Και πάνω απ’ όλα, για το παιδί που ζει μέσα μας, αιώνια έφηβοι, αιώνια ελέυθεροι, αιώνια΄Ελληνες. Ζήτω η Νίκη!

Η ΟΧΙΑ