ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Ο Επαναστάτης και οι έμποροι των Εθνών

Ο Επαναστάτης και οι έμποροι των Εθνών

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά δια τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των…». Με αυτόν τον τρόπο περιγράφει στο έργο του «Έμποροι των Εθνών» ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, επίκαιρα και διαχρονικά αυτούς που κάνουν κουμάντο στις ζωές των ανθρωπίνων μαζών και των διοικητικών τους συστημάτων. Αυτοί είναι οι κυρίαρχοι της εποχής που καλπάζοντας οδηγεί στο απόγειο της δύναμής τους. Αυτοί, οι οποίοι εργάζονται άοκνα για να σκλαβώσουν τον κόσμο, την ώρα που ο κόσμος τεμπελιάζει εμπρός από τις τηλεοράσεις και τους υπολογιστές που του πωλούν. Αυτοί, που αναγκάζουν κάθε εργαζόμενο, κάθε προϊόν εργασίας, κάθε ανθρώπινο κόπο και κάθε συναλλαγή να περνά από τις θυρίδες των τραπεζών τους. Αυτοί, είναι δυνατοί, μα όχι παντοδύναμοι. Δυνατοί αλλά όχι παντοδύναμοι, γιατί απέναντί τους έχουν δυο αντιπάλους που δεν θα μπορέσουν ποτέ να νικήσουν: Τον Βασιλιά και τον Επαναστάτη.

«Ο βασιλεύων άρχει και κρατεί έθνους και λαού και πλήθους, ουχί λίθων τε και ξύλων, άτινα αποτελούσι τα τείχη και τα πυργώματα», γράφει στον πάπα της Ρώμης, ο Ιωάννης Βατάτζης. «Αυτός που βασιλεύει είναι άρχοντας και κύριος έθνους και λαού και πλήθους, δεν είναι άρχοντας και αφεντικό σε πέτρες και ξύλα, με τα οποία χτίστηκαν τα τείχη και οι πύργοι». Να η διαφορά του ηγέτη των ανθρώπων από τον έμπορο των μαζών. Εκεί που ο Έμπορος διαλέγει τον χρυσό, ο βασιλιάς διαλέγει τους ανθρώπους που του εμπιστεύτηκε η Μοίρα. Ξέρει πως μαζί με αυτούς θα ορθώσει και πάλι την αυτοκρατορία του.

Κι ο Επαναστάτης; Ο Επαναστάτης είναι αυτός που δεν υπακούει στους νόμους των Εμπόρων, κάποτε ούτε και σε αυτούς των Βασιλέων, αλλά ακούει τον βηματισμό του Σύμπαντος. Είναι αυτός που σαν καταφέρει να ξεσηκώσει το έθνος του, τότε το έθνος γίνεται δύναμη νικηφόρα και αήττητη. Ο Επαναστάτης ξέρει πως κι αν χάσει, δεν ηττάται, γιατί η νίκη είναι αυτός ο ίδιος. Ο Επαναστάτης είναι η ζωντανή απόδειξη πως πάντοτε, και στην πλέον βαθύζωφη σκοτία που απεργάζονται οι Έμποροι των Εθνών, μια εναλλακτική θα υπάρχει, που θα είναι αρκετά δυνατή για να ξεδιαλύνει τα σκοτάδια και να ανοίξει τον δρόμο στο Φως. Ο Επαναστάτης περιφρονεί τους κλαυθμούς των προφητών και τα συνθήματα των ναρκίσσων. Δεν υπόσχεται, αν δεν είναι σε θέση να επιβάλλει με όλη του την ύπαρξη όσα καλεί τον λαό να πιστέψει.

Στις εποχές που διανύουμε, εποχές μεταβατικές, ρευστές, που κάνουν τις καρδιές να γονατίζουν από αβεβαιότητα, ο «θαυμαστός καινούριος κόσμος» θα επιβληθεί. Μην αμφιβάλλει κανείς, και μην νομίζει πως είναι δυνατόν να αποφύγει αυτός μόνος την κοιλάδα των δακρύων. Η επανάσταση που ελπίζει να κάνουν οι διπλανοί του, δεν θα γίνει, γιατί τούτος ο κόσμος ο χάρτινος, είναι προγραμματισμένος να μην εκρήγνυται μα να κατατονεί, ανεπαίσθητα και συστηματικά. Μόνοι θα ζήσουν αυτοί που θα ζουν αληθινά. Αυτοί θα αλλάξουν τον κόσμο. Πότε, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Όμως αυτό δεν είναι το σημαντικό. Γιατί, καταπώς λέει ο φιλόσοφος, «μπορεί να μην αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν θα μας αλλάξει». Αυτή είναι η μόνη δύναμη που μπορούμε να ορίσουμε.

Το Αύριο ανήκει σε αυτούς που θα κρατήσουν την σκέψη τους επαναστατημένη και την ψυχή τους ελεύθερη. Σε αυτούς που η ψυχή τους θα καταφεύγει στον κόσμο των Κενταύρων, όταν ο κόσμος των Εμπόρων γίνεται ανυπόφορος, Σε αυτούς που πίνουν από το αέναα τροφοδοτούμενο και τροφοδοτών νερό της Κασταλίας. Αυτούς που καβαλικεύουν με τους ελεύθερους των εσχατιών της Αυτοκρατορίας, του Απελάτες, τους Ακρίτες, τους Κλέφτες και τους Αρματολούς. Ανήκει σε αυτούς που από την λασπερή Βενετιά των Εμπόρων, θα δώσουν σχήμα στον δικό τους κόσμο, πλυμένο και απαστράπτοντα σαν τις κολώνες Δωρικού ναού. Αυτούς που την ύστατη ώρα θα καταφύγουν στην Πατρίδα που κυλά στο αίμα τους και κουβαλά στις φλέβες τους, τους δικούς τους λόγγους και τις δικές τους θάλασσες. Αυτούς που, πάνω απ’ όλα θα θυμούνται πως το βιβλίο της Ιστορίας μένει πάντα ανοιχτό.

Κανένας νόμος έξω από τους νόμους της Φύσης δεν δεσμεύει τον Επαναστάτη. Ούτε η εξουσία, ούτε ο πλούτος, ούτε η βία μπορούν να αγγίξουν την ψυχή του, γιατί είναι αποφασισμένος να μην αφήσει κανέναν να μαγαρίσει το άδυτο ιερό της. «Η γαρ αν αδικοίημεν και φύσεως νόμους και πατρίδος θεσμούς και πατέρων τάφους και τεμένη θεία και ιερά, ει μη εκ πάσης τους ισχύος, τούτων ένεκα, διαγωνισόμεθα», συνεχίζει ο Βασιλιάς. Ποτέ δε θα πάψουμε να δίνουμε μάχες και να πολεμούμε αυτούς που κατέκτησαν την Πατρίδα και την κατέχουν, γιατί αλήθεια, πώς δε θα διαπράτταμε αδικία απέναντί στους νόμους της φύσης, και στους θεσμούς της πατρίδας μας, και στους τάφους των προγόνων μας, και στα θεία και ιερά τεμένη, αν δεν πολεμήσουμε γι΄ αυτά με όλη τη δύναμή μας; Πώς θα κοιτούσαμε αύριο στο κρύσταλλο της ψυχής μας, και πώς θα ομολογούσαμε την ανθρωπινή μας ύπαρξη αν προδώσουμε ό,τι πραγματικά αγαπήσαμε, ό,τι μας ξεδίψασε στην έρημο, ό,τι είχαμε αληθινό να πιαστούμε, ό,τι ακριβό, τόσο πανάκριβο που δεν μπορεί να αγοραστεί γιατί δεν το πουλήσαμε;

Να μην μας αλλάξει ο κόσμος. Και τον κόσμο, θα τον αλλάξουμε.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/o-epanastaths-kai-oi-emporoi-twn-ethnwn#ixzz4zXuIkzH3

Διαβάστε στο φ.227 της Εθνικής Εφημερίδος Εμπρός

01-24á.qxp

 

  • Κυβερνητική αναλγησία, κλοπή και υποκρισία

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

 

  • ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Τι θα πληρώσουμε σε φόρους το 2018

 

  • ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΡΙΣΜΑ

Ρεσιτάλ απάτης και κοροϊδίας.

Μόνο η Χρυσή Αυγή υποστήριξε τους άνδρες

των Ενόπλων Δυνάμεων

 

  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Η «μοναδική» υπερδύναμη και το «περίφημο» F-35 που θα «αλλάξει»

τον κόσμο

 

  • Ισόβια στον Ράτκο Μλάντιτς –Αντιδρά η Ρωσία

 

  • Νότης Σφακιανάκης: «Επιβάλλεται να ξαναψηφίσω Χρυσή Αυγή, είναι οι αντιστασιακοί του σήμερα!»

 

  • Το φαινόμενο της «Black Friday»

 

  • Εκλογές 2018: Η Χρυσή Αυγή Αξιωματική Αντιπολίτευση

 

  • Ο Επαναστάτης, ο Βασιλιάς, και οι Έμποροι των Εθνών

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 25  Νοεμβρίου 2017 και κάθε Σάββατο, με 1,30 ευρώ

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: «20 νεκροί και ούτε μία παραίτηση – Χρυσή Αυγή για να λείψουν οι ανεύθυνοι»! ΒΙΝΤΕΟ

Με την επισήμανση προς την αντιπρόεδρο της βουλής Τ. Χριστοδουλοπούλου η οποία απέφευγε να δώσει το λόγο πως «εδώ δεν είναι Εξάρχεια», ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής εξαπέλυσε δριμεία, μετωπική επίθεση κατά της κυβέρνησης Σύριζα-ΑΝΕΛ για όσα συνέβησαν στη χώρα την τελευταία εβδομάδα.

neaphoto__article

Ο Ν. Γ. Μιχαλολιάκος ξεκίνησε την ομιλία του εκφράζοντας τα θερμά του συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων της Δυτ. Αττικής, προχωρώντας στην εξής πρόταση-πρόκληση προς το «δημοκρατικό» τόξο: την αποδέσμευση 1 εκατομμυρίου ευρώ από την παρανόμως και αντισυνταγματικώς παρακρατούμενη κρατική χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής προς τους πληγέντες της Μάνδρας και της Νέας Περάμου!

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής στηλίτευσε τη στάση της ΝΔ επί του «κοινωνικού μερίσματος», δηλώνοντας πως κλείνει το μάτι στο λαϊκισμό του Σύριζα: «Όχι στο κοινωνικό μέρισμα διότι αποκλείονται οι ένστολοι και Έλληνες χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων, ενώ θα το λάβουν λαθρομετανάστες», δήλωσε ο Γ.Γ. του Λαϊκού Συνδέσμου κι αυτό συνιστά ξεκάθαρο ρατσισμό εις βάρος των Ελλήνων.

Ο Ν. Γ. Μιχαλολιάκος κατήγγειλε το αίσχος του εορτασμού της μνήμης του σφαγέα Κεμάλ στην προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη, τονίζοντας με έμφαση ότι αν ποτέ υπάρξει Εθνικό Καθεστώς σ’ αυτό τον τόπο, αυτό το μνημείο του ανθελληνισμού στη Θεσσαλονίκη θα κλείσει!

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής κατήγγειλε τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου για ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας, υπενθυμίζοντας την πάγια θέση του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών που συνοψίζεται στο σύνθημα «Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας»!

Ο Γ. Γ. του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος, αναφερόμενος στα της κεντροαριστεράς-κλεφτοΠΑΣΟΚ, απέδωσε με ειρωνεία τα εύσημα στη βουλή για το παγκόσμιας πρωτοτυπίας φαινόμενο να περικλείει στους κόλπους της ένα κόμμα με δυο κοινοβουλευτικές ομάδες και συνεπώς δύο κρατικές χρηματοδοτήσεις!

Στο θέμα της εισβολής των παρακρατικών στο Πεντάγωνο, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής υπενθύμισε την εισβολή στη βουλή, τότε που οι συμμορίτες αφήνονταν ελεύθεροι κατόπιν εντολής Βούτση και κυβέρνησης. Η εισβολή στο Πεντάγωνο είχε ένα συμβολισμό: να στείλει το μήνυμα πως οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, ο σκληρός δηλαδή πυρήνας του Εθνικού Κράτους, είναι ευάλωτες και μπορούν να χτυπηθούν από τους εγκληματίες που προστατεύει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου.

Σπάζοντας τη συνωμοσία σιωπής των ΜΜΕ ο Ν. Γ. Μιχαλολιάκος αποκάλυψε το σχέδιο εξαπάτησης της κοινής γνώμης με τις δήθεν επισκέψεις άλλων πολιτικών αρχηγών στη Μάνδρα, ενώ στην πραγματικότητα ο μόνος που στάθηκε στο πλευρό των πληγέντων πηγαίνοντας στο επίκεντρο της καταστροφής ήταν ο ίδιος!

«Κυβερνάτε 3 χρόνια, έχετε ευθύνη και δεν υπάρχει ούτε μια παραίτηση γιατί είστε ανεύθυνοι και μουτσούνες», επισήμανε εμφατικά ο Αρχηγός του Εθνικιστικού Κινήματος χρησιμοποιώντας τους στίχους ποιήματος του Γ. Σουρή, δηλώνοντας ότι «η Χρυσή Αυγή αγωνίζεται ώστε μια μέρα να ξημερώσει η Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού για να τελειώσουν οι ανεύθυνοι και οι μουτσούνες»!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/n.-g.-michaloliakos-20-nekroi-kai-oute-mia-paraithsh-chrush-augh-gia-na-lei#ixzz4yzPlWn7m

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Τι και ποιος ευθύνεται για τις πλημμύρες

Τι και ποιος ευθύνεται για τις πλημμύρες

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός”, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Η καταστροφή των κοντινών στην πρωτεύουσα δήμων της Δυτικής Αττικής από την φθινοπωρινή βροχή, χαρακτηρίστηκε από τον κατά ομολογία του άθεο πρωθυουργό ως «θεομηνία». Πρόκειται για ένα μήνυμα του Θεού; Αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη μας, κατά τα λεγόμενα Συριζαίας βουλευτού; Είναι πράγματι «ακραίο καιρικό φαινόμενο» μια καταιγίδα στα μέσα Νοεμβρίου; Δεν είναι, πράγματι, ώρα για αναζήτηση ευθυνών, όπως διατείνεται ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως; Δεν είναι ώρα τώρα που χιλιάδες Έλληνες είναι άστεγοι, χωρίς το βιός τους, τις επιχειρήσεις τους, τους κόπους μιας ζωής, και χωρίς τους ανθρώπους τους, νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους; Δεν είναι ώρα να δει ο λαός ότι έχει έναν ανύπαρκτο πρωθυπουργό με μιαν ανύπαρκτη διοίκηση, και να κρίνει επιτέλους τις πταίει και τις ωφελείται από τα κονδύλια που μασουλούν οι επιτήδειοι;

Ηθελημένη, προσποιητή ανοησία και πλέρια σύγχυση στο μυαλό ατόμων τα οποία βρέθηκαν να ηγούνται της Ελλάδος χωρίς να έχουν καμία επαφή με την πραγματική ζωή, και το διασκεδάζουν, ζώντας τον μύθο τους στις πλάτες του Έθνους. Μήπως το ίδιο δεν έκαναν από το 1974 κι εδώθε, στήνοντας το σκηνικό του «Πολυτεχνείου», πίσω από το οποίο απήλαυσαν και απολαμβάνουν το μεγάλο φαγοπότι της Μεταπολίτευσης, πετώντας κόκκαλα και λίπη στον λαό, τα οποία μόλις ήρθε ο λογαριασμός, του απαίτησαν να πληρώσει με χρυσάφι;

Η καταστροφή της Δυτικής Αττικής -είναι ζήτημα διαφθοράς της κρατικής εξουσίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης. -είναι ζήτημα Ιστορικό, κατάλοιπο του ραγιαδισμού, της υποτέλειας στον Οθωμανό δυνάστη, και μετά στον κοτζαμπάση, αλλά και ένστικτο αντίστασης στον φοροεισπράκτορα, και κατόπιν στο διεφθαρμένο κράτος. -είναι φαινόμενο ταξικό, γιατί ουδείς εβίωσε τέτοια καταστροφή στα «ευγενώς» καταπατημένα προάστεια, στο Κεφαλάρι ή στο ιερό Γκράαλ της Εκάλης, εκεί όπου επί δεκαετίες αμερικανική εταιρεία «διαχειριζόταν» το βουνό που όλως τυχαίως καιγόταν μέχρι την πλήρη καταπάτησή του από τους νεόπλουτους και τους αρχοντοχωριάτες με τις «μπέμπες» και τα «φακελάκια» και τις «μίζες», και την ανέγερση του δάσους των «πολυτελών κατοικιών». Το «λάδωμα» εκεί, ήταν σαφώς ανάλογο των εκατοντάδων τετραγωνικών που θα χτίζονταν στα «Πατήματα» και τις «Ρεματιές». Κάπως έτσι, με το αζημίωτο, μπήκαν στο σχέδιο εκτάσεις από τις οποίες πήραν βεβαίως μερίδιο και τοπικοί άρχοντες, διότι ως γνωστόν «βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω».

Κανείς βεβαίως από όσους κατηγορούν τον λαουτζίκο, δεν ζητά να γκρεμιστούν οι βίλες από την Πεντέλη και τον Διόνυσο, τα ευγενή διαμερίσματα του Λυκαβηττού και τα οροφοδιαμερίσματα του Χαλανδρίου. Άστεγους, κατεστραμμένες επιχειρήσεις και νοικοκυριά συναντάμε εκεί όπου το χρήμα δεν έφθασε για να λαδώσει αρκετά και τον παραπάνω από τον τοπικό άρχοντα, τον βουλευτή, τον υπουργό, τον μεγαλοκατασκευαστή που εφαρμόζει την καταστροφική αντιπαροχή του «εθνάρχη» Καραμανλή, όλους αυτούς που έμαθαν τον λαό να τους βλέπει ως παραδείγματα προς μίμηση, ως την «καλή κοινωνία».

-είναι ζήτημα πολιτικό. Οι υπεύθυνοι έχουν όνομα. Είναι οι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ, οι επικεφαλής των πολεοδομιών, οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες που μπάλωναν κατά περίτωση αιτήματα με το αζημίωτο, χωρίς να έχουν τουλάχιστον το ενδιαφέρον να προβλέψουν στοιχειώδη έργα υποδομής. Είναι αυτοί που έμαθαν να κλείνουν μια τρπύα και να ανοίγουν δέκα, για να κυλάει ο παράς των χαζοευρωπαίων. -είναι ζήτημα Οικολογίας. Η αγάπη για τον Τόπο μας, έκανε τους ανθρώπους της Πατρίδας μας να σκύβουν με αγάπη και πάθος πάνω από την γη, να σκάβουν πεζούλες, να συγκρατούν το χώμα, για να βγάλουν από τα σπλάχνα της ζωή.

Ο διεθνιστής «οικολόγος», δεν αγαπά την Φύση. Η αγάπη δεν είναι αόριστη. Έχει μορφή και πρόσωπο. Αγαπάς την Πατρίδα σου, κι αγαπάς κάθε δέντρο της, και την αγαπάς κι όταν βρέχει, κι όταν είναι άγονη, κι όταν σκαρφαλώνεις στον βράχο τα κατσίκια σου. Δεν αγαπάς τον τουριστικό προορισμό, γιατί βρίσκεις μια εβδομάδα τον χρόνο τον «παράδεισό σου» για να ανεβάσεις τις σχετικές φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να δείξεις πόσο ταπεινός κι αγαπησιάρης άνθρωπος είσαι. Τίποτε από όσα συνέβησαν στην Μάνδρα και την Δυτική Αττική δεν θα είχε συμβεί αν πάνω από όλα βρισκόταν η αγάπη της Πατρίδας, κι όχι ο «επιχειρηματίας» κράτος ή ιδιώτης, η απληστία και η τσέπη του.

Κλείνοντας αυτό το κείμενο, θέλω να πω για τους με περισσή ευκολία υβριζόμενους και απαξιωτικά αποκαλούμενους «ενστόλους», τους άνδρες των Σωμάτων Ασφαλείας. Μπορεί οι πολιτικοί της Μεταπολίτευσης, κάποιοι γαλονάδες και συνδικαλιστές των ΣΑ αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων, να τους μετέτρεψαν σε κολίγους και παρίες της «προοδευτικής» κοινωνίας, αποτελούν όμως μαζί με τους Αγρότες, τον κορμό της Αριστοκρατίας της Ελλάδος. Αυτής την ενστικτώδους αριστοκρατίας που βάζει τον εαυτό στην υπηρεσία του Έθνους. Χωρίς αυτούς τους «ταβλαδόρους» και το φιλότιμό τους, θα είχαμε όλοι καεί, πνιγεί ή σκοτωθεί από τους εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου που δεν τολμούν να αναλάβουν ούτε την πολιτική ευθύνη των πράξεων και των παραλείψεών τους. Σας ευχαριστούμε.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/ti-kai-poios-euthunetai-gia-tis-plhmmures#ixzz4yzMgS9Ub

Παραδοσιακά Μονοπάτια : Γιορτές και Έθιμα του Νοεμβρίου

μδ

 

Προ της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων, ο Νοέμβριος αποτελεί μήνα προετοιμασίας. Οι αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες πρέπει να ολοκληρωθούν, ώστε απερίσπαστοι να απολαύσουμε τον γιορτερό Δεκέμβριο.  Το εορταστικό πνεύμα όμως είναι εμφανές ήδη από τον μήνα αυτό. Οι κυριότερες εορτές είναι:

1η Νοεμβρίου: Κοσμά και Δαμιανού, των Αγίων Αναργύρων

2 Νοεμβρίου: Των Αγίων Ακινδύνων (Ακίνδυνος, Πηγάσιος, Αφθόνιος, Ελπιδοφόρος και Ανεμπόδιστος), οι οποίοι μαρτύρησαν τον 4ο αιώνα. Στην Μυτιλήνη σφάζουν έναν ταύρο προς τιμήν τους .

3η Νοεμβρίου: Του Αγίου Γεωργίου του Σποριά ή Μεθυστή (γιατί τότε αρχίζει η σπορά και ανοίγουν τα βαρέλια με το νέο κρασί).

8 Νοεμβρίου: Σύναξη των Ταξιαρχών, επί κεφαλής των αγγελικών ταγμάτων, Μιχαήλ και Γαβριήλ. Υπάρχουν μυριάδες αγγέλων, οι οποίοι είναι προστάτες και φύλακες των ανθρώπων, αλλά τέσσερις αναφέρονται ονομαστικά, οι Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ και Ουριήλ. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο Στρατηγός των Αγγελικών δυνάμεων, και αυτός που μεταφέρει τις ψυχές των νεκρών. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ αναγγέλλει την σύλληψη και παραστέκει την κυοφορία, και, ως γνωστόν είναι αυτός που ανήγγειλε στην Παναγία την έλευση του Θεανθρώπου. Ο αρχάγγελος Ραφαήλ είναι ένας εκ των επτά αγγέλων της Αποκαλύψεως, ο οποίος κρατώντας χρυσό θυμιατό προσφέρει στον θρόνο του Θεού τις προσευχές των πιστών. Ο αρχάγγελος Ουριήλ είναι αρχηγός αγγελικής παράταξης, λευκός σαν το χιόνι, ολοφώτεινος και σαγηνευτικός. Εποπτεύει με συμπόνοια την Φύση-και την φύση των ανθρώπων.

Σύμφωνα με τον πολιούχο των Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, οι άγγελοι χωρίζονται σε τρεις τάξεις και εννέα τάγματα. Ιεραρχικά:

Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι

Κυριότητες, Εξουσίες, Δυνάμεις

Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι

Επειδή οι άγγελοι πολεμούν και μάχονται τους κακούς δαίμονες, κατακτώντας τους αιθέρες, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο προστάτης της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ είναι προστάτες Άγιοι της Μυτιλήνης, των Σερρών, του Αιτωλικού και του Κορυδαλλού Αττικής.

«Οι γριές νηστεύανε  στη χάρη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ  για να τους πάρει εύκολα την ψυχή και να μην παιδεύονται, όταν ήταν να αποθάνουν». Το έθιμο λέει ότι την παραμονή της γιορτής δεν αφήνουν παπούτσια έξω από το σπίτι για να μην τα δει ο άγιος και θυμηθεί να «περάσει από το σπίτι τους».

9 Νοεμβρίου: Του Αγίου Νεκταρίου (1846-1920), προστάτη και αρωγού των άτεκνων και των παραλυτικών.

11 Νοεμβρίου: Άγιος Μηνάς. Το κρύο στέλνει τα πρώτα μηνύματά του, τα «μηνάει», στην γιορτή του Αγίου. Θεωρείται ακόμη ως ο «μηνυτής» της αδικίας και φανερωτής των χαμένων και κλοπιμαίων. Αγιογραφείται ως καβαλάρης που καταδιώκει το κακό και την αδικία. Οι βοσκοί επικαλούνται το όνομά του για να βρουν τα χαμένα ζώα τους. Την μέρα αυτή δεν ανοίγουν τα ψαλίδια, για να κρατήσει ο λύκος το στόμα του κλειστό και να μην φάει τα ζωντανά. Οι βοσκοί κάνουν ένα σπάγκο από μαλλί του προβάτου και τον δένουν τρεις φορές. Έτσι πιστεύουν πως δένουν το στόμα του λύκου. Την ίδια μέρα έραβαν και «τα κακά στόματα». Ο Άγιος Μηνάς είναι ο πολιούχος του Χάνδακα  (Ηρακλείου Κρήτης).

14 Νοεμβρίου: Του Αγίου Φιλίππου, αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέννων, το «Σαραντάμερο». Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου νηστεύουμε το κρέας, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά, αλλά τρώμε ψάρι. Τετάρτη και Παρασκευή νηστεύουμε αυστηρά. Μετά τις 17 Δεκεμβρίου νηστεύουμε και το ψάρι. Ο Άγιος Φίλιππος, λέει η παράδοση, ήταν ένας φτωχός γεωργός που όλη μέρα δούλευε στο χωράφι του. Πριν τα Χριστούγεννα έσφαξε το μοναδικό του μοσχάρι και το μοίρασε στους χωριανούς του για να αποκρέψουν. Το πρωί που σηκώθηκε το βρήκε ξανά ζωντανό. Επειδή ήταν πολύ αγαθός και άκακος αγίασε.

21 Νοεμβρίου: Τα  Εισόδια της Θεοτόκου, της Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας ή Πολυσπορίτισσας, ανάλογα με την περιοχή και την πορεία των γεωργικών εργασιών. Την μέρα αυτή σε πολλές περιοχές της Πατρίδας μας τηρείται το πανάρχαιο έθιμο με τα πολυσπόρια. Βράζουν σπόρους δημητριακών και οσπρίων, σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, καλαμπόκι, φασόλια, ρεβίθια, κουκιά, τα πηγαίνουν στην εκκλησία για να ευλογηθούν, και εν συνεχεία τα μοιράζουν στο εκκλησίασμα αλλά και στα μνήματα των νεκρών. Ένα μέρος επιστρέφεται στο σπίτι όπου τρώνε οι ίδιοι και δίνουν και στα ζώα, ιδιαίτερα τα βόδια που χρησιμοποιούνταν στο όργωμα. Το υπόλοιπο το ρίχνουν στο χωράφι για να «αναπαυθεί ο σπόρος». Σε άλλες περιοχές το προσφέρουν στις βρύσες, το ρίχνουν μέσα στο νερό και λένε: «Όπως τρέχει το νερό, έτσι να τρέχει και το βιός».

25 Νοεμβρίου: Της Αγίας Αικατερίνης. Η καλλονή μαθηματικός και φιλόσοφος, ταυτίζεται από πολλούς ιστορικά, με την ομότεχνή της Υπατία.

26 Νοεμβρίου: Του Αγίου Στυλιανού. Είναι ο «στύλος» και προστάτης της υγείας των νηπίων. Για αυτό και βαφτίζουν τα  ασθενικά παιδιά με το όνομά του, «για να στυλωθούν».

Του Αγίου Γεωργίου του Χιοπολίτη. Μαρτύρησε από τους τούρκους, σε ηλικία 22 ετών,  στις 26 Νοεμβρίου 1807.

30 Νοεμβρίου: Του Αγίου Ανδρέα.  Είναι ο πολιούχος των Πατρών. Από την παρετυμολογία του ονόματος, αλλά και από τις παρατηρήσεις των χωρικών, λέγεται ότι «του Αγίου Ανδρέα, αντρειεύει το κρύο» αλλά και ότι «η νύχτα αντρειεύεται», δηλαδή μεγαλώνει.

Χαρακτηριστική είναι και η παροιμία

«- Βλάχε μου, πότε κρύωσες;

– Αυτού κοντά τ’ Αγι- Αντριώς, του γέρο- Νικολάου (6 Δεκεμβρίου)».

(Φ. 225)

43 χρόνια Μεταπολίτευση -70 χρόνια πίσω

wp-1490991511062

Επίσκεψη «στο πόδι» και περίπου ινκόγκνιτο πραγματοποίησε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στις κατεστραμμένες από την βροχή περιοχές, όχι του Μπαγκλαντές, παρότι φρόντισε να το εγκαταστήσει στην πρωτεύουσα της Ελλάδος, ούτε σε κάποιο ταξίδι στον Χρόνο, όταν τα πέτρινα γιοφύρια ήσαν πολυτέλεια, και οι άνθρωποι πνίγονταν προσπαθώντας να διασχίσουν ποτάμια πεζή.
Πλημμύρες έχουν γίνει ξανά, και είχαν θύματα.
Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι η αυξανόμενη φοβικότητα των Αριστερών απέναντι στον Λαό. Αν σκεφτεί κανείς ότι δικτάτορες σαν τον Παπαδόπουλο κυκλοφορούσαν ανέτως μεταξύ του πλήθους, και βλέπει τον Αλέξη Τσίπρα περιστοιχισμένο από μερικούς κομματικούς σφουγκοκωλάριους, να διασχίζει εν τάχει τον στεγνό δρόμο, μακριά από τα σπίτια και τις επιχειρήσεις των πληγέντων, χωρίς ίχνος απλού πολίτη στο βάθος, αναρωτιέται αν η Δημοκρατία «τους» έχει καμία σχέση με τον Δήμο.
Καμία! Η Μεταπολιτευτική Δημοκρατία ζει μόνο απομονωμένη στις βίλες και τα φρουρούμενα κάστρα των «λαοφιλών» και δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών της.
Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τους αιρετούς. Επίσης χαμένοι, σαν την κυρία Δούρου. Γιατί και οι αιρετοί έχουν κομματική ταυτότητα. Είναι εκλεγμένοι με την ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά στην Δυτική Αττική.
Σε αντίθεση, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, που είναι ο φόβος και ο τρόμος της «Δημοκρατίας» τους, επισκέφτηκε με τους συνεργάτες του τον τόπο, και μίλησε με τους πολίτες. Ειδοποιός διαφορά, η Χρυσή Αυγή είναι φτιαγμένη από Έλληνες για Έλληνες, και δεν εισπράττει εκατομμύρια από κρατικές επιχορηγήσεις και θαλασσοδάνεια.
Ο ιμιτασιόν ως και στην χροιά της φωνής Αντρέας Παπανδρέου, πέρασε απέξω-απέξω από την Μάνδρα, κι ύστερα έφυγε για Στοκχόλμη, για να παραστήσει και εκεί τον Πρωθυπουργό. Ποιος κάθεται τώρα να ακούσει τον κάθε πικραμένο που έχασε το βιός του; Ας φρόντιζε να ήταν πλούσιος, βολεμένος, με σκυμμένο το σβέρκο και τις φάπες του Σόιμπλε και του Γιούνκερ να πέφτουν βροχή.
Σαν τον Αλέξη και την συντροφία των πολυεκατομμυριούχων Αριστερών του.
Μέσα σε 43 χρόνια οι «δημοκράτες» με τις τειχισμένες μάντρες, ο Τσίπρας και οι ομοϊδεάτες του, σήμερα, κατάφεραν να κάνουν τους Έλληνες, αυτούς που με δεκαετίες κόπων των γονιών τους έγιναν «κάτι», κυρίως υπερτιμημένοι επιστήμονες διαγκωνιζόμενοι και αλληλοϋπονομευόμενοι για μια θέση στο Δημόσιο, οικονομικούς μετανάστες. Μας γύρισαν δεκαετίες πίσω, εκεί όπου τους αφήσαμε, εξαιτίας μιας λανθασμένης Χριστιανικής ηθικής, να ξαναβλαστήσουν και να μας κάτσουν στον λαιμό. Εκεί στο τέλος του Συμμοριτοπολέμου, με την Ελλάδα της υπαίθρου κατακαμένη από των εχθρών τα φουσάτα, αντί να μπει τέλος στην τραγική ανθελληνική ύπαρξή τους, αφέθηκαν να καταλάβουν σταδιακά την Τέχνη, την Παιδεία, τον Πολιτισμό, την Δημόσια Διοίκηση. Ώσπου έφθασαν σήμερα (Παρασκευή) ή καλύτερα αφέθηκαν κυριολεκτικά να καταλάβουν το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης.
Όσο κι αν κάνουν τις παραδουλεύτρες των Αριστερών οι Καμμένοι και οι Γεωργιάδηδες, σκύβοντας και ζητώντας συγγνώμη που ήσαν κάποτε Δεξιοί, οι Αριστεροί δεν δέχονται δηλώσεις μετανοίας και δεν κρατούν αιχμαλώτους.
Το 1974, ένα χρόνο μετά την αποχώρηση των Στρατιωτικών, και εν μέσω «εκδημοκρατισμού» της πολιτείας, μια προβοκάτσια ξένων μυστικών υπηρεσιών συνοδευόμενη από την βλακεία των Εθνικοπατριωτών, άνοιξε το δρόμο της επιστροφής σε αυτούς που οι Στρατιωτικοί επεχείρησαν να απομακρύνουν. Γλυκιά όμως η γεύση της εξουσίας και του ψαλιδωτού φράκου. Ο πολιτικός υπόκοσμος επανήλθε γλοιώδης, εν χορδαίς και οργάνοις, εξαπατώντας όχι μόνον τους αδαείς περί τα πολιτικά καραβανάδες, αλλά και αυτόν τον βασιλιά. Το αποτέλεσμα. Πλήρης επίθεση σε όλα τα επίπεδα, στην Γλώσσα, στην Παιδεία, στην Οικογένεια, όχι από την Αριστερά, αλλά από την Δεξιά του Ράλλη και της Τσουδερού που επέβαλλαν την αγραμματοσύνη και τον εξανδραποδισμό του Έθνους, νομιμοποιώντας τις χάριν γούστου αμβλώσεις.
Το ΠΑΣΟΚ πήγε την αγυρτεία ένα μεγάλο βήμα παραπέρα, μέχρι να έρθουν οι πολιτικοί επίγονοι, οι μόνιμοι διώκτες των Εθνικιστών Νεοδημοκράτες και οι Συριζοτσιπραίοι, για να ξεπουλήσουν την χώρα μας με τα μνημόνια, και να επιβάλλουν το νεοταξίτικο σχέδιο της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών με Αφρικανούς, Ασιάτες και Μουσουλμάνους στο θρήσκευμα εισβολείς.
Εμείς οι Εθνικιστές θα αγωνιζόμαστε πάντοτε για Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη. Ο Λαός μπορεί να κολυμπήσει στα λασπόνερα που αντιστοιχούν στις επιλογές του, μέχρι να βγει επιτέλους στην ακτή και να ξαναγίνει Έλληνας.

(Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.226)

Πολυτεχνείο – ο ξεφτισμένος μύθος [του Ηλία Κασιδιάρη]

Γράφει ο Ηλίας Κασιδιάρης

Το παρόν άρθρο έχει χαρακτήρα ιστορικό και όχι πολιτικό. Σκοπός μας η αναζήτηση της Αλήθειας για μία περίοδο που έχει παραδοθεί στη λήθη, στα ασύστολα ψεύδη και στην καθεστωτική προπαγάνδα.

Χρησιμοποιώ τον όρο «καθεστωτική», γιατί η λεγόμενη γενιά του πολυτεχνείου είναι σήμερα καθεστώς.
Σε αυτήν ανήκουν τα λαμόγια που διέλυσαν τη χώρα, τα οικονόμησαν χοντρά στις πλάτες του ελληνικού λαού και συνεχίζουν να παρασιτούν εις βάρος του από τα ανώτατα κλιμάκια της διεφθαρμένης εξουσίας.
Γνωρίζω εκ των προτέρων πως οι πολιτικοί αντίπαλοι του Λαϊκού Συνδέσμου θα χρησιμοποιήσουν το παρόν κείμενο για να με υβρίσουν προσωπικά και να συκοφαντήσουν το κόμμα που εκπροσωπώ. Παρακαλώ λοιπόν τις φυλλάδες και τα κανάλια που σκοπεύουν να ασκήσουν κακόβουλη κριτική, να δημοσιεύσουν παράλληλα ολόκληρο το άρθρο μου – όχι μόνο «πετσοκομμένα» αποσπάσματά του – όπως ορίζουν οι βασικοί κανόνες της δεοντολογίας.

Κάθε φορά που λέω μία λέξη σχετικά με τα τότε γεγονότα, αυτομάτως όλο το Σύστημα ξεσπά σε άναρθρες κραυγές: «προκλητικοί οι Χρυσαυγίτες, αμετανόητοι, χουντικοί, νοσταλγοί του παρελθόντος, πολιτικά φαντάσματα» και πάει λέγοντας. Άλλαξα γνώμη βλέποντας το δελτίο ειδήσεων του Star.

Αρχικά είχε ενδιαφέρον το υμνολόγιο του πιο συστημικού τηλεοπτικού σταθμού προς την ΚΝΕ. Δεν υπάρχει χειρότερος διασυρμός για έναν κομμουνιστή απ’ το να διαφημίζεται από την φωνή της πλουτοκρατίας. Στη συνέχεια ο ρεπόρτερ ρώτησε έναν μακρυμάλλη μεσήλικα, γιατί πήγε τα παιδιά του στο πολυτεχνείο. «Για να μάθουν ιστορία» απάντησε με φυσικότητα ο τύπος. Όταν όμως ήρθε η ώρα να ερωτηθούν τα παιδιά (από 8 έως 10 ετών) αν ξέρουν τι γιορτάζουμε σήμερα, οι απαντήσεις ήταν αφοπλιστικές. Το πρώτο παιδί είπε απλά: «Δεν ξέρω τίποτα».
Το δεύτερο προχώρησε ένα βήμα παραπέρα: «Είναι τότε που μπήκε μέσα το τανκς για να ηρεμήσει τα πράγματα».

Φαίνεται πως η νέα γενιά Ελλήνων έχει ένστικτο. Και εμείς, στα σχολικά μας χρόνια, στην γιορτή του πολυτεχνείου αδιαφορούσαμε (κάναμε κοπάνα, παίζαμε μπάσκετ κ.ο.κ.). Σήμερα, ο μεγαλύτερος μύθος του καθεστώτος της μεταπολίτευσης έχει οριστικά ξεφτίσει.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Μύθοι και Αλήθεια

Κατ’ αρχήν, στον χώρο του πολυτεχνείου δεν υπήρξαν νεκροί. Όποιος έχει αντίθετη άποψη ας απαντήσει με ονόματα και όχι με αφορισμούς. 
Όταν ο Μαγκάκης αποφάσισε να θεσμοθετήσει συντάξεις για τις οικογένειες των νεκρών φοιτητών, δεν εμφανίστηκε ούτε ένας δικαιούχος.

Η περίφημη Ηλένια ήταν μοντέλο διαφήμισης σαμπουάν από κάποια σκανδιναβική χώρα. Ασφαλώς και σκοτώθηκαν άνθρωποι εκείνες τις ταραχώδεις ημέρες. Η τακτική του τότε καθεστώτος να βγάλει τα άρματα στους δρόμους ήταν απολύτως εσφαλμένη. Όταν τεθωρακισμένα οχήματα εφορμούν στην λεωφόρο Αλεξάνδρας και ο πολυβολητής γαζώνει τον αέρα με το 50άρι είναι δεδομένο ότι τα πυρά του θα χτυπήσουν κάποιον στην πλατεία Αμερικής, στα Πατήσια ή σε άλλη συνοικία. Ναι, υπήρξαν νεκροί από αδέσποτες σφαίρες. Ουδείς όμως εντός του χώρου του πολυτεχνείου ή στους πέριξ δρόμους. Ο υπουργός της κυβέρνησης Μαρκεζίνη, Σπύρος Ζουρνατζής, υποστηρίζει πως κατά την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου για την αντιμετώπιση της εξέγερσης πρότεινε να σταλεί ένα ελικόπτερο και να ρίξει δακρυγόνα στους συγκεντρωμένους. Η απάντηση που έλαβε ήταν αφοπλιστική: αν έριχναν από αέρος δακρυγόνα – που προφανώς περιέχονταν σε μεταλλικές βομβίδες – υπήρχε κίνδυνος να χτυπηθεί κάποιος φοιτητής στο κεφάλι και να τραυματιστεί ή να σκοτωθεί.
Έτσι η πρόταση απερρίφθη.

Η εισβολή του AMX-30 στο κτίριο ήταν μία πολύ πιο ακίνδυνη – πλην όμως εξαιρετικά θορυβώδης – επιχείρηση. Λέω θορυβώδης, γιατί έγινε αμέσως πρώτη είδηση διεθνώς και στήθηκε γύρω της ένας ολόκληρος μύθος. Λέω ακίνδυνη, γιατί κανείς δεν στέκεται εμπόδιο στα τανκς, άρα κάθε φασαρία λήγει αναίμακτα. Εδώ όμως αξίζει να ανοίξω μία παρένθεση.

«Μπορεί ο άνθρωπος να σταθεί όρθιος απέναντι στα τανκς;»

Όταν ήμουν μικρός άκουγα συνεχώς από κάποιους μουσάτους δασκάλους την ιστορία με τους φοιτητές που ισοπεδώθηκαν από τα τανκς. Με απόλυτη φυσικότητα και αθωώτητα αναρωτιόμουν: «είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να σταθεί όρθιος απέναντι στα τανκς; που δεν φοβάται να αντιμετωπίσει την φωτιά και το ατσάλι;». Είχα ακούσει φυσικά για τον Πέτρο, το Γιόχαν και τον Φραντς στο γνωστό τραγούδι του Μάνου Λοΐζου, αλλά εκείνοι είχαν πολεμήσει στον «3ο παγκόσμιο πόλεμο» και όχι στο πολυτεχνείο. Λίγο αργότερα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και έλαβα την απάντηση που ζητούσα.

Κάθε καλοκαίρι στην Μάνη αποτίουμε φόρο τιμής στον Λοχαγό Σωτήρη Σταυριανάκο, που πολέμησε στην Κύπρο το ‘74.
Ο Σταυριανάκος ήταν ο ήρωας που στάθηκε εντελώς μόνος απέναντι στα τανκς. Όταν οι τούρκοι έμπαιναν στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ πανστρατειά (με τεθωρακισμένα, καταδρομείς, πυροβολικό και αεροπορία) ο Σταυριανάκος με μία διμοιρία του Λόχου Διοικήσεως επί τρεις ημέρες τους έφραζε τον δρόμο.

Με γυμνά χέρια στην ουσία, χωρίς αντιαρματικά, χωρίς αεροπορική κάλυψη, χωρίς βαρέα όπλα και βολές πυροβολικού. Μόνο με τα τουφέκια των στρατιωτών του και την ελληνική ψυχή του. Όταν όλα είχαν τελειώσει, ο ήρωας αυτός βγήκε από το όρυγμά του, τράβηξε το 45αρι και βάδισε ενάντια στα τεθωρακισμένα. Πυροβόλησε τον οδηγό ενός Μ-48, που το κεφάλι του εξείχε από την θωράκιση. Την ίδια στιγμή, οι τούρκοι από τα διπλανά άρματα, τον θέρισαν με τα πολυβόλα. Σήμερα, που το καθεστώς συνεχίζει να συντηρεί τον μύθο του πολυτεχνείου, ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν ποιος ήταν ο Λοχαγός Σταυριανάκος. Στην Κύπρο όμως θα επανέλθουμε σε λίγο. Τώρα θα ανοίξω δεύτερη παρένθεση και θα αναφέρω μία ιστορία προσωπική ή μάλλον οικογενειακή, σχετική με την νύχτα της 17ης Νοεμβρίου.

Μία «οικογενειακή ιστορία» από την 17η Νοεμβρίου 1974

Ένας θείος μου, ονόματι Γρηγόρης, συμμετείχε ενεργά στα τότε γεγονότα μαζί με τους καταληψίες, αν και δεν ήταν αριστερός. Πολύς κόσμος είχε κατέβει εκείνες τις μέρες στο κέντρο της Αθήνας χωρίς ιδεολογικό κίνητρο, έτσι απλά – από αντίδραση – και γιατί πάντα υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν την δράση, καίγονται να επαναστατήσουν, ακόμα και χωρίς αιτία. Μετά την εκκένωση του πολυτεχνείου σημειώθηκαν εκτεταμένα επεισόδια στην γύρω περιοχή. 

Αν και το κτίριο εκκενώθηκε αναίμακτα, στα πέριξ στενά, αλλά και σε σημεία πιο απομακρυσμένα έγιναν συλλήψεις και έπεσε πολύ ξύλο, ακόμα και πυροβολισμοί. Μία σφαίρα πέτυχε τον θείο μου, όχι όμως σε ζωτικό όργανο.

Χρειάστηκε να νοσηλευτεί για κάποιο χρονικό διάστημα και παρ’ όλο που γλίτωσε τον κίνδυνο, υπήρχε πάντα ο φόβος της δίωξης και όλων των ταλαιπωριών που αυτή συνεπάγεται, ιδίως σε ένα στρατιωτικό καθεστώς. Την 18η Νοεμβρίου λοιπόν, νωρίς το πρωί, ένας Αξιωματικός του Στρατού εισέβαλε στον θάλαμο του νοσοκομείου που νοσηλευόταν. Στην θέα του άνδρα αυτού η θεία μου κατέρρευσε. Ο τραυματίας κατάλαβε πως είχε έρθει η ώρα του. Θα τον έκαναν πακέτο, θα έτρωγε πολύ ξύλο και ο Θεός ξέρει πότε θα τον άφηναν ελεύθερο. Μέσα στην ταραχή του λοιπόν δεν πρόσεξε μία λεπτομέρεια. Δεν ξεχώρισε το πρόσωπο του Αξιωματικού, πράγμα λογικό, καθώς το κεφάλι του καλυπτόταν σχεδόν μέχρι τα μάτια από το πηλίκιο. Μόλις βγήκε το πηλίκιο ο θείος ηρέμησε. Ο Αξιωματικός ήταν ο πατέρας μου, που υπηρετούσε τότε την θητεία του ως Δόκιμος Έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Είχε μάθει από συγγενείς για τον τραυματισμό και είχε σπεύσει να δει πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση (ο πατέρας μου είχε μόλις αποφοιτήσει από την Ιατρική).

Τελικά ο τραυματίας δεν συνελήφθη, ούτε και ασχολήθηκε κανείς μαζί του. Ούτε και εκείνος όμως εξαργύρωσε πολιτικά εκείνη την σφαίρα που θα μπορούσε να τον είχε σκοτώσει. Άλλοι γίνανε πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, ευρωπαίοι επίτροποι κ.ο.κ., χωρίς να έχουν φάει σφαίρα, ούτε καν ένα απλό χαστούκι. Αρκεί που δήλωσαν «αντιστασιακοί», «εκφωνητές», ακόμα και κατά φαντασίαν «βομβιστές» για να θυμηθούμε το παράδειγμα του εθνικού ολετήρα Σημίτη, που διαφήμιζε ότι έβαζε βόμβες επί χούντας.

Τα «θανάσιμα εγκλήματα» του Παπαδόπουλου

Ένας ακόμη μεγαλύτερος μύθος λέει ότι «το πολυτεχνείο έδιωξε τη χούντα». Το πολυτεχνείο σε καμία περίπτωση δεν έδιωξε τη χούντα. Απλά έδωσε την αφορμή στον Ιωαννίδη να ρίξει τον Παπαδόπουλο και να επιβάλλει μία άλλη χούντα, πολύ σκληρότερη αν θέλετε. Έτσι, από πλευράς αποτελέσματος και αν δούμε τα γεγονότα υπό το πρίσμα της αριστεράς, έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ο Παπαδόπουλος ως γνωστόν στόχευε στην επιστροφή στον κοινοβουλευτισμό, προωθούσε την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων, είχε αν θέλετε πολύ πιο έντιμη στάση από τους σημερινούς διεφθαρμένους εξουσιαστές της Ελλάδος, που κάνουν λόγο για Σύνταγμα και δημοκρατία, αλλά κυβερνούν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και κλείνουν στην φυλακή την Χρυσή Αυγή, γιατί τους παίρνει ψήφους. Ο Παπαδόπουλος όμως, πέραν όλων των άλλων είχε κάνει και δύο «μεγάλα εγκλήματα».

«Έγκλημα πρώτο»: ξεκίνησε τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στο βόρειο Αιγαίο. Οι γεωτρήσεις στον Πρίνο είναι έργο της 21ης Απριλίου.

Δυστυχώς η μεταπολίτευση αφάνισε οριστικά κάθε σχέδιο επέκτασής τους σε άλλα σημεία του βορείου Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή αντέδρασε σφόδρα ο αμερικανικός παράγοντας, που μέχρι σήμερα απαγορεύει στις ελλαδικές κυβερνήσεις να εκμεταλλευθούν τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας. Η μόνη περίπτωση λοιπόν που η Ελλάς «κινήθηκε μονομερώς», έβγαλε πετρέλαιο, ξεκίνησε να παράγει ενέργεια, ήταν επί στρατιωτικού καθεστώτος και παρά τις οργισμένες αντιδράσεις της διεθνούς τοκογλυφίας.

«Έγκλημα δεύτερο»: ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε να διευκολύνει τους αμερικανούς που έσπευσαν να υποστηρίξουν στρατιωτικά τους εβραίους κατά τον αραβοισραηλινό πόλεμο του 1973.

Κάτι τέτοιο δεν θα το ξεχνούσαν ποτέ οι «γκάνγκστερς» (έτσι αποκαλούσε ο Παπαδόπουλος την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις του). Άλλωστε, ο επικεφαλής του στρατιωτικού πραξικοπήματος δεν λειτουργούσε ως πράκτορας των αμερικανών, σε αντίθεση με όλους του εν Ελλάδι πρωθυπουργούς μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά κατέλαβε την εξουσία εν αγνοία τους. Το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου, όταν εκδηλώθηκε το πραξικόπημα, στην εν Αθήναις πρεσβεία και την CIA έγινε χαμός. Ο αμερικανικός παράγοντας είχε πιαστεί στον ύπνο, αφού σχεδίαζε ήδη το περίφημο «πραξικόπημα των στρατηγών», δεν πρόλαβε όμως να το εκτελέσει. Ο Παπαδόπουλος προσπάθησε αρκετά για να τηρήσει τις λεπτές ισορροπίες, ούτως ώστε να επιβιώσει η κυβέρνησή του. Καίριο ρόλο στις εξελίξεις έπαιξε ο ελληνικής καταγωγής (εκ Λήμνου) πράκτορας της CIA Gust (Gustav Lascaris) Avrakotos.

Gust Avrakotos vs. “motherfucker” Papandreou

Ο Avrakotos είναι το κεντρικό πρόσωπο της εξαιρετικής ταινίας “Charlie’s Wilson war” με τον Tom Hanks, που μπορείτε άνετα να δείτε, αν δεν έχετε ήδη δει. Η ταινία αφορά την συμβολή της CIA στην νίκη των Αφγανών έναντι των Σοβιετικών. Πάντως o  Hoffman που υποδύεται τον Avracotos και μοιάζει με «ταβερνιάρη», δεν θυμίζει ιδιαίτερα το πραγματικό πρόσωπο, όπως αυτό εικονίζεται στην εικόνα που παραθέτουμε. Το σενάριο βασίζεται στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο  “The Extraordinary Story of the Largest Covert Operation in History” του George Crile.

Το βιβλίο αυτό φωτίζει άγνωστες πτυχές της μεταπολεμικής ιστορίας της χώρας μας, που για ευνόητους λόγους έχουν μείνει στο σκοτάδι. Αναφέρει για παράδειγμα την εντολή της αμερικανικής κυβέρνησης προς τον Παπαδόπουλο, να μην πειράξει τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά να του δώσει το αμερικάνικο διαβατήριό του και να του επιτρέψει να φύγει στο εξωτερικό. Ο αρχηγός της 21ης Απριλίου ακολούθησε κατά γράμμα την προτροπή των αμερικανών. Κομιστής του μηνύματος αυτού ήταν ο Gust Avrakotos. Όταν συνάντησε τον Παπαδόπουλο του είπε την εξής φράση: “Mr. President asks you to permit Papandreou to leave the country. Unofficially, as your friend, my advice is to shoot the motherfucker because he’s going to come back to haunt you”. Που σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει: «Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ζητά να αφήσεις τον Παπανδρέου να εγκαταλείψει την χώρα. Ανεπίσημα, σαν φίλος, σου λέω ότι πρέπει να εκτελέσεις τον μπάσταρδο, γιατί κάποια μέρα θα γυρίσει πίσω και θα σε κυνηγήσει».

Φυσικά ο Παπαδόπουλος δεν άκουσε τον ελληνοαμερικανό πράκτορα, όπως δεν είχε ακούσει παλαιότερα τον Λαδά, που υποστήριζε πως πρέπει να δολοφονηθεί ο Παπανδρέου και έπειτα η πράξη αυτή να αποδοθεί σε ακραία και ανεύθυνα στοιχεία. Επαναλαμβάνω πως απλά καταγράφω ιστορικά γεγονότα. Δεν λέω πως κακώς δεν δολοφονήθηκε ο Παπανδρέου. Τονίζω μόνο πως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε η σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας θα άλλαζε άρδην.

Την τελευταία φορά που αναφέρθηκα στα εν λόγω περιστατικά, οι κλέφτες και τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ εξέδωσαν υβριστική ανακοίνωση εναντίον μου. Οι διαπλεκόμενοι άρχισαν πάλι τα παραμύθια και τις τερατολογίες σε κανάλια και φυλλάδες. Από τα πιο απλά («ο Κασιδιάρης ήθελε νεκρό τον Παπανδρέου») μέχρι τα πιο σύνθετα («ο Κασιδιάρης ήξερε τι γινόταν στις μυστικές συσκέψεις της 21ης Απριλίου από τον πατέρα του Χρήστου Παππά, Στρατηγό Ηλία Παππά»), αλλά και τα πιο βλακώδη («ο Κασιδιάρης ήθελε νεκρό τον Παπανδρέου, άρα η τακτική της Χρυσής Αυγής είναι να εκτελεί τους πολιτικούς της αντιπάλους»).

Από όλα τα παραπάνω κρατήστε ένα πολύ σημαντικό γεγονός, σκεφτείτε το και εξάγετε τα συμπεράσματά σας. Οι αμερικανοί ήθελαν πάση θυσία να μην πειραχτεί τρίχα του Ανδρέα Παπανδρέου, ενός παράγοντα που εμφανιζόταν ως κάργα αντιαμερικανός και Νο1 κίνδυνος για την παραμονη της χώρας μας στην δυτική σφαίρα επιρροής. Αργότερα ο Παπανδρέου επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε πρωθυπουργός με συνθήματα όπως: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «Έξω οι βάσεις του θανάτου». Όταν πήρε στα χέρια του την εξουσία έγινε το Νο1 φερέφωνο της αμερικανικής ιμπεριαλιστής πολιτικής. Επιστρέφουμε στα του πολυτεχνείου.

«Πανσπουδαστική» αρ. φύλλου 8: «350 οργανωμένοι πράκτορες της ΚΥΠ μέσα στο πολυτεχνείο»

Για το ότι ή εξέγερση ήταν υποκινούμενη από μυστικές υπηρεσίες μίλησε πρώτη η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα του Πολυτεχνείου, στο περιβόητο τεύχος 8 της «Πανσπουδαστικής» που σήμερα θάβεται σκοπίμως. Η Σ.Ε.Α. ήταν μία αριστερίστικη οργάνωση φοιτητών που είχε δημιουργήσει την περίφημη «αντι-ΕΦΕΕ», καθώς η επίσημη ΕΦΕΕ επί επταετίας ελεγχόταν από το καθεστώς. Στην Σ.Ε.Α. άνηκαν ασφαλώς και μέλη του ΚΚΕ, που τον καιρό εκείνο δρούσε και αυτό στην παρανομία.

Ο παράνομος μηχανισμός του ΚΚΕ φάνηκε αρχικά να υποκινεί με όλες του τις δυνάμεις τα γεγονότα. Υπήρξε οργανωμένη κινητοποίηση οικοδόμων και λοιπών ομάδων με συγκρουσιακά χαρακτηριστικά από ολόκληρη την Αττική. Κατά την διάρκεια της εξέγερσης υπήρξαν αρκετές διαμάχες ανάμεσα στους καταληψίες του πολυτεχνείου και φυσικά πολλοί μίλησαν για σκοτεινό παρασκήνιο, ασφαλίτες και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών και τελικά διαχώρισαν την θέση τους.

Ας δούμε όμως τι έγραφε επί λέξει το περιβόητο τεύχος 8 της Πανσπουδαστικής: «Καταγγέλλουμε τη προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πρακτόρων της ΚΥΠ με σκοπό να προβάλλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας γελοία και αναρχικά συνθήματα που δεν εκφράζανε τη στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις».

Με την μεταπολίτευση η καταγγελία αυτή θάφτηκε και ακόμα και αυτοί που είχαν διαχωρίσει την θέση τους έκαναν κωλοτούμπα ολκής, βλέποντας πως μπορούν πλέον να εκμεταλλευτούν την «υπόθεση πολυτεχνείο» για να αποκομίσουν τεράστια πολιτικά οφέλη. Το πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο όμως δεν αφορούσε τους αριστεριστές και τους κομμουνιστές, αλλά τα ανώτερα κλιμάκια της στρατιωτικής κυβέρνησης. Όπως είπαμε, για τους αμερικανούς, ο Παπαδόπουλος ήταν πλέον ανεπιθύμητο πρόσωπο, λόγω της ανυπακοής του. Διέθετε όμως ακόμα τεράστιο λαϊκό έρεισμα. Η αλήθεια είναι ότι ο πολύς κόσμος πέρναγε μια χαρά επί 21ης Απριλίου και τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 δεν απασχόλησαν ιδιαίτερα την πλειοψηφία των πολιτών. Η μάζα συνήθως ακολουθεί τις εξελίξεις και υποτάσσεται σε όποιον κρατά τα ηνία της εξουσίας. Αρκεί μόνο να παρακολουθήσετε πλάνα από τα επίκαιρα της εποχής με ομιλία του Παπαδόπουλου στο «δημοκρατικό» Ηράκλειο της Κρήτης. Ούτε σε ομιλίες του Βενιζέλου προπολεμικά δεν κατέβαινε τόσος κόσμος και δεν υπήρχε ανάλογος ενθουσιασμός. Οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι, λίγο αργότερα άναβαν κεράκια στον Καραμανλή και έπειτα αποθέωναν τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Τις ωφελείται…;
Οι μόνοι που κέρδισαν από την «εξέγερση του Πολυτεχνείου» ήταν ο Ιωαννίδης και η ομάδα του και κυρίως ο αμερικανος παράγοντας που απαλλάχτηκε από τον Παπαδόπουλο, τον οποίο και αδυνατούσε να ελέγξει απόλυτα.

Το τρίτο «έγκλημα» του Παπαδόπουλου ήταν ότι δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις των συνεργατών του. «Ο Μίμης είναι αρσακειάδα» απαντούσε σε όσους του εφιστούσαν την προσοχή στις συνωμοτικές κινήσεις του Ιωαννίδη, του πιο σκοτεινού προσώπου της επταετίας, που τελικά παρέμεινε σκοτεινό και μετά θάνατον.  Σίγουρα ο «Μίμης» διέθετε εξαρχής την απόλυτη εμπιστοσύνη του ξένου παράγοντα, λόγω και της στενής του σχέσης με τα εβραϊκό στοιχείο (η σύζυγός του ήταν εβραϊκής καταγωγής).

Έτσι, λίγους μήνες μετά το πολυτεχνείο ήρθε ο Αττίλας και η προδοσία της Κύπρου. Τότε οι άνθρωποι της CIA που διατηρούσαν υψηλές θέσεις στο καθεστώς, με αιχμές του δόρατος τους αρχηγούς των τριών Όπλων, λειτούργησαν ρολόι. Δεν ήταν όμως οι μόνοι που πρόδωσαν την Πατρίδα. Μέχρι σήμερα ο φάκελος της Κύπρου παραμένει κλειστός. Άρα σίγουρα υπάρχουν μυστικά του τωρινού καθεστώτος που δεν πρέπει επ’ ουδενί να αποκαλυφθούν. Αν ήταν υπεύθυνοι μόνο οι χουντικοί για την προδοσία, τότε ο φάκελος θα άνοιγε και οι προδότες θα τιμωρούνταν παραδειγματικά. Αποκλείεται η «δημοκρατία» να προστάτευε τους χουντικούς, που έτσι κι αλλιώς πέθαναν στη φυλακή. Ο φάκελος της Κύπρου αποτελεί το πιο άθλιο και το πιο ένοχο μυστικό της μεταπολίτευσης. Αυτό το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι όταν ζήτησα να λάβω όλα τα πρακτικά της πολύμηνης επιτροπής που διεξήχθη στη βουλή.

Ο πρόεδρος της βουλής Μεϊμαράκης απλά εξαφανίστηκε. Τα πρακτικά έχουν θαφτεί, στοιχεία κρίσιμα για την μελέτη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας έχουν εξαφανιστεί.

Ταπεινή μου άποψη, πως μόνο μία εθνική κυβέρνηση με πυρήνα την Χρυσή Αυγή μπορεί μία μέρα να αποκαλύψει την Αλήθεια. Μέχρι τότε, οι μαθητές στα σχολεία θα ακούνε ξανά και ξανά τις ίδιες φανταστικές ιστορίες από τους γραφικούς, μουσάτους καθηγητές τους για κάποιους φοιτητές χωρίς όνομα που «σαν ήρωες έπεσαν κάτω απ’ τα τανκς». Η γενιά του Πολυτεχνείου θα λύνει και θα δένει σε όλα τα κόμματα της κλεπτοκρατίας (Λαζαρίδης στη ΝΔ, Τζουμάκας στο ΠΑΣΟΚ, Δαμανάκη στην αριστερά και πάει λέγοντας). Τα λαμόγια της εξουσίας θα το παίζουν ήρωες και θα συνεχίζουν το φαγοπότι στην υγειά των κορόιδων. Τα κορόιδα, δηλαδή οι Έλληνες πολίτες θα αντιμετωπίζουν την ανέχεια και την παρακμή. Και όσοι πραγματικά αντιστέκονται θα ζουν την ζωή τους στην φυλακή.


Ηλίας Κασιδιάρης