ΔΗΚΤΙΚΑ-Για την ταυτότητα του κινήματος

ÁÈÇÍÁ - ÓÕÃÊÅÍÔÑÙÓÇ "×ÑÕÓÇÓ ÁÕÃÇÓ" ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÙÍ ÉÌÉÙÍ (EUROKINISSI/ÃÉÙÑÃÏÓ ÊÏÍÔÁÑÉÍÇÓ)
Άρθρο στην εφημερίδα “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Οι μήνες, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με το πιο πρόσφατο πογκρόμ του ξενόδουλου παλαιοκομματισμού εναντίον των δυνάμεων του Έθνους, έδωσαν την ευχέρεια σε πολλούς να αποκτήσουν άποψη για το πώς πρέπει να πολιτεύεται η Χρυσή Αυγή.
Αυτοί που με την είσοδό της στη Βουλή απαιτούσαν «εδώ και τώρα ξύλο στα λαμόγια», και στριφογύριζαν με δυσαρέσκεια στις καρέκλες τους γιατί δεν έβλεπαν την τιμωρία που φαντασιώνονταν από την ησυχία του σπιτιού τους, ανησύχησαν από την «βία» ενάντια στα χαρτοκιβώτια του παρεμπορίου. (Είπαμε, δυνατά, αλλά μην μας λείψει το dvd που μας απαλλάσσει από την φροντίδα του πεντάχρονου βλαστού μας).
Με την πολιτική δίωξη του περασμένου Σεπτεμβρίου, οι αδέκαστοι που έβρισκαν ότι η Χρυσή Αυγή μπορεί και να έβαλε νερό στο κρασί της και πως δεν είναι τόσο δυναμική όσο την φαντάζονταν, άρχισαν να ψελλίζουν πως η Χρυσή Αυγή πρέπει «να πάψει να είναι ακτιβίστικο κίνημα» «και να κοιτάξουν να προσελκύσουν γνήσιους Έλληνες πατριώτες μεν, αλλά με ένα επίπεδο που να συνάδει με εκπροσώπους του ελληνικού πνεύματος»!
Τι θέλουν λοιπόν οι οκνηροί Ελληναράδες; Ένα Εθνικιστικό κίνημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του αστικού τέλματος που θα επέτρεπε στους διαφόρους παρλαπίπες να αναλύουν βαθυστόχαστα την κατάσταση της χώρας από τα βουλευτικά στασίδια τα οποία, βεβαίως , δεν αρμόζουν σε φουρνάρηδες, εμπόρους, καθηγητές μέσης εκπαίδευσης και κτηνοτρόφους, αλλά σε αναμασητές ενός μακρινού παρελθόντος, όπως η αφεντιά τους.
Θέλουν οι Χρυσαυγίτες βουλευτές να τα λένε «πιο στρογγυλεμένα», γιατί έτσι τους έμαθαν ότι είναι η πολιτική, η απάτη του να λες πολλά χωρίς να εννοείς τίποτα.
Τι ψάχνουν; Νέους γενίτσαρους που θα ξερνούν ρητορική, βαυκαλιζόμενοι ιστορικές συνέχειες που δεν μπορούν να υπερασπιστούν; Η μήπως κάποιον ακόμη «πατερούλη» που θα τους προσφέρει ασφαλή εκτόνωση, ένα βολικό άλλοθι εθνικοπατριωτισμού;
Πόσο βολικό να αναζητάς αλλαγές στους τόνους και τα πνεύματα σε μια πορεία τριάντα χρόνων, πόσο βολικό να κρίνεις αυτούς που μπήκαν μπροστά και διώκονται για τις ιδέες τους, όταν καπιταλιστές, γραφειοκράτες και ορδές αλλοεθνών που αναζητούν το μέλλον τους στην Ελλάδα της κρίσης, περιμένουν να περάσουν τα σύνορά μας.
Όταν διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξή μας, οι δειλοί, οι ανώνυμοι, οι βολεμένοι, συζητούν αν είμαστε αρκούντως Χριστιανοί, αρκούντως αρχαιόφιλοι, αρκούντως ή εκ περισσού στρατοκράτες.
Εργάτες και τεχνίτες, νομικοί και στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και ιατροί, όλοι οι Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα και απαντούν «παρών» στα εθνικά προσκλητήρια έχουν την θέση τους στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα. Ναι, η Χρυσή Αυγή κολυμπάει στα βαθιά νερά, έχοντας απέναντί της από την πρώτη μέρα, ολόκληρο το σύστημα της διαφθοράς και της σήψης, όλο το δόλιο συνονθύλευμα πολιτικαντισμού και προπαγάνδας. Ναι, κάποιοι Χρυσαυγίτες έκαναν λάθη. Ναι, οι βουλευτές μας ήσαν ανήξεροι από πολιτική, πολλοί και από δημόσιο λόγο. Την Χρυσή Αυγή δεν την έφτιαξαν διαφημιστές και παράκεντρα εξουσίας, αλλά Έλληνες πατριώτες που ξέρουν από αληθινή ζωή, που καταλαβαίνουν τον Έλληνα και έχουν προτάσεις για τα προβλήματά του και την αποφασιστικότητα να δώσουν λύσεις πρακτικές και άμεσες.
Εξανίστανται κάποιοι, γιατί θα σιγήσει ο ήχος της καμπάνας με το νέο νόμο των μνημονιακών κατοχικών πολιτικάντηδων για «περιορισμό, έλεγχο έως και πλήρη κατάργηση της έντασης με την οποία κτυπούν οι καμπάνες των Εκκλησιών», την ίδια ώρα που η φωνή του μουεζίνη ετοιμάζεται να ηχήσει στην Αθήνα. Ποιοι άραγε μπορούν να αντισταθούν σε τέτοιες προκλήσεις και απειλές;
Εντός του καλοκαιριού, η νέα λεηλασία του Λαού και της Πατρίδας από τον Βενιζέλο , τον Σαμαρά και τους υποβολείς της πολιτικής τους, θα κάνουν πολλούς να εύχονται να είχαν έρθει νωρίτερα στην Χρυσή Αυγή.
Γιατί είναι αλήθεια πως η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί, που έχει τους ανθρώπους και κυρίως την Πίστη και την θέληση χωρίς υστεροβουλίες, αστερίσκους και υποσημειώσεις, να βάλει φραγμό στην πορεία προς μια νέα εθνική τραγωδία, είναι η Χρυσή Αυγή.
Η Χρυσή Αυγή είναι το τελευταίο οχυρό του Έθνους απέναντι στην λαίλαπα των υπερεθνικών δικτατόρων όπως οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, και τις δυνάμεις της ασύδοτης, αντιανθρώπινης «ελεύθερης αγοράς».
Κάποιοι θα πουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι ρομαντική ή μακράν της πραγματικότητος. Τους απαντούμε πως η Χρυσή Αυγή δεν συμβιβάζεται με την προδοσία της Ελλάδας, με τον εξευτελισμό και τον μαρασμό των Ελλήνων, δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτε λιγότερο από το όραμα της επανάστασης του 21. Της Πατρίδος την Ελευθερία.
Οι φίλοι και οι διστακτικοί ας ξέρουν και τούτο. Οι Έλληνες δεν κάνουν χάρη στην Χρυσή Αυγή στηρίζοντας την. Κάνουν χάρη στον εαυτό τους. Στηρίζουν Χρυσή Αυγή για την δικαιοσύνη και την τιμή τους, προασπιζόμενοι ιδανικά που όλους μας ξεπερνούν.
Η ΟΧΙΑ

Φώναξε: «Χρυσή Αυγή»

Φώναξε: «Χρυσή Αυγή»

Μπορεί να μην χρειάζεται η εισαγωγή, αλλά θα το πω μια και καλή, για να συνεννοηθούμε: Ψηφίζω ΚΑΙ στηρίζω ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Ωραία. Το είπα. Και τώρα μπορεί η Αντιτρομοκρατική να μπουκάρει, να αδειάσει στο πάτωμα τα συρτάρια της ντουλάπας μου, να μαζέψει καμιά εκατοστή κούτες απ’ ό,τι της γυαλίσει προς εξέταση, να σπάσει τους κουμπαράδες με τα φραγκοδίφραγκα των παιδιών μου, και να μου στείλει και τίποτε μυστήριους με το μαλλί τάχαμου μοϊκάνα να πιάνουν στασίδι από το χάραμα έξω απ’ το σπίτι μου.

Λοιπόν, συνέβη κι αυτό, μερικούς μήνες πριν, ένα χρόνο και, για την ακρίβεια. Και τρόμαξα. Πολύ. Όχι για τα πεταμένα πράγματα, για την παραβίαση της ζωής μου, για το αγρίεμα των ανήλικων παιδιών μου. Αλλά για τους τύπους που πήγαιναν τον πατέρα των παιδιών μου σαν το λιοντάρι στο κλουβί, με τις χειροπέδες στα χέρια. Και για το άδικο, γι’ αυτά τα δυο.

Λοιπόν, τρόμαξα. Και θύμωσα. Και έκλαψα. Πολύ. Και πέρασα νύχτες παγωμένη, με τα μάτια να κοιτάζουν το σκοτάδι. Κι έκανα ατελείωτα δρομολόγια με καλούς φίλους και καλούς συγγενείς (που φάνηκαν μάγκες και παλικάρια στα δύσκολα), κι έχασα εκατομμύρια εργατοώρες πηγαίνοντας πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, χωρίς αιτία, γιατί έτσι το θέλησε ο Σαμαράς και το παρεάκι του Μαξίμου. Κι έχασε και η Πατρίδα (δηλαδή κι εσύ), απ’ όσα είχε κι έχει να δώσει στην Πατρίδα και σε σένα ο Αρχηγός, κι ο συναγωνιστής μου κι οι συναγωνιστές μας.

Κι αφού έγιναν όλα αυτά, και με τρόμαξαν, και μ’ έκαναν να κλαίω, κι εγώ, και τα παιδιά και τα σόγια και οι φίλοι. Μάντεψε. Η μάλλον, Κοίταξε.

Είμαστε εδώ. Στη Χρυσή Αυγή.

Σταθήκαμε απέναντι στους αέρηδες. Ισιώσαμε τα πανιά μας. Μαζέψαμε τον θυμό μας και τη στενοχώρια μας και τα κάναμε ΚΑΤΙ. Αντί να μουρμουρίζουμε και να παραπονιόμαστε και να καταριόμαστε τα σκοτάδια, καταπώς έγραφαν οι μιλιταίρ τσάντες μας, όταν ήμασταν δεκάξι, κάναμε αυτό:

Ανάψαμε μισό εκατομμύριο λαμπάδες ίσαμε το μπόι της Ελλάδας, γιατί ΝΑΙ, τόσο θάρρος θέλει, για να πάρεις τα πόδια σου, να μπεις πίσω από το άθλιο  παραβάν της άθλιας «δημοκρατίας» που δεν ανέχεται άλλη γνώμη από αυτή του Σαμαρά, και να ρίξεις το χαρτάκι που γράφει ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ μες στο κουτί με το χαμόγελο. Τόσο απλό.

Μην μου λες λοιπόν ότι φοβάσαι. Πες πως προτιμάς να πεθάνεις ταπεινωμένος από τον  γκαβό (ζητώ συγγνώμη από όλους τους υπολοίπους γκαβούς πλην Σαμαρά) που δίνει εντολές στον Παναθηναϊκάκια να σε (#@%). Πες στο: Προτιμώ να @#% την Πατρίδα και το σόι μου η Μέρκελ, ο Βενιζέλος κι ο Σαμαράς.

Αλλά μην μου λες ότι φοβάσαι.

Εμείς οι Χρυσαυγίτες ζήσαμε τον φόβο, κι είμαστε εδώ. Με το κεφάλι ψηλά, με το κεφάλι σοφότερο, ναι, όταν χρειάζεται και με την γλώσσα έξω, στο πολιτικάντικο σκυλολόι των υποκριτών, των κλεφτών και των ψευτών.

Λάκισαν, θα πεις, δυο απ’ τους πρώτους δεκαοχτώ. Δες τους και πες στον εαυτό σου αν τους μοιάζεις. Αν τους μοιάζεις , ώρα καλή. Λυπάμαι, αλλά δεν σε λυπάμαι.

Αν όμως μοιάζεις σε κάποιον έστω  από τους δεκάξι  που έμειναν, η θέση σου είναι μαζί μας και πουθενά αλλού. Δεν χρειάζεται να μπεις στην φυλακή. Δεν χρειάζεται καν να μείνεις κλεισμένος στο σπίτι, ή με το χανζαπλάστ στο στόμα (με εντολή Σαμαρά). Μόνο να πας στις 25, μια βδομάδα και λίγο από σήμερα, και να ψηφίσεις τους μόνους που στάθηκαν όρθιοι για σένα.

Τα γράφω αυτά, μιας και είμαστε στην αρχή της χρονιάς, και είμαστε λίγο πριν τις εκλογές, και βλέπω τα ποσοστά των αναποφάσιστων που κοντεύουν να βγάλουν αυτοδυναμία, κι ακούω την δικαιολογία πως «ο κόσμος φοβάται να πει ότι ψηφίζει ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ». Και παρότι δεν μου αρέσει καθόλου να γράφω με κεφαλαία, θα το πω μεγαλοφώνως και κεφαλαιογράμματα:

ΜΗΝ ΦΟΒΟΣΑΣΤΕ-ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ

Ψηφίζω Χρυσή Αυγή για χίλιους δυο λόγους. Τους βασικούς θα τους διαβάσεις στο Πρόγραμμά μας. Αυτοί είναι μερικοί επιπλέον:

Για να μην φοβάσαι, εσύ ο φοβισμένος, να βγεις από την πόρτα σου.

Για να μπορείς να μιλάς Ελληνικά με τα παιδιά σου, τον παπά, τον δάσκαλο και τον μπακάλη της γειτονιάς σου.

Για να παίρνεις το ταίρι σου αγκαλιά και να κοιτάτε μαζί το φεγγάρι χωρίς το φόβο του εισαγόμενου συμπλεγματικού με το γιαταγάνι.

Γιατί πιστεύω ότι σαν Έλληνας που είσαι, σου αξίζει να ζεις με αξιοπρέπεια, με μπόλικα κεραμίδια πάνω απ’ το κεφάλι σου, και μια δουλειά που να έχει νόημα κι αποτέλεσμα.

Γιατί πιστεύω ότι οι ελαιώνες και τα δάση με τις βελανιδιές και τα πουρνάρια, τους κέδρους και τις οξιές, και οι απέραντες θάλασσες όπου σάλπαρε ο Οδυσσέας, δίδαξαν οι Κένταυροι και χόρεψαν οι Νύμφες δεν είναι παραμύθια μα υπάρχουν σε ένα σύμπαν τόσο μικρό και τόσο μεγάλο όσα τα μόρια του σώματός σου.

Για ακόμη περισσότερους λόγους στηρίζω την Χρυσή Αυγή.

Γιατί είναι η μόνη αληθινή. Ξέρεις άραγε πόσο δρόμο και πόσο κουράγιο θέλει η Αλήθεια;

Γιατί ξέρω πού βρίσκομαι με την Χρυσή Αυγή.

Γιατί μπορώ να λέω τις σκέψεις μου ανοιχτά, να διαφωνώ, να συμφωνώ, να προχωρώ μαζί της.

Γιατί γράφω στα μετερίζια της κάμποσα χρόνια, πολλά και διαφορετικά, κι ο Αρχηγός δεν με λογόκρινε ποτέ.

Γιατί, γιατί, γιατί…

Πίστεψε, λοιπόν, και μη φοβάσαι.

Κάνε να βγει η ψυχή τους απ’ τον φόβο. Κάνε τους να μετανιώσουν που σου βγάζουν κάθε μέρα την ψυχή, φόρο το φόρο το μισθό, κόψιμο το κόψιμο τη σύνταξη , και φέτα-φέτα το πιο ακριβό, τα όνειρά σου για τη Ζωή σε τούτη την υπέροχη Πατρίδα.

Κάντε τους να τους βγει η ψυχή, λοιπόν!

Ένα από τα πολύ καλά συνθήματα αυτών των εκλογών, ένα από τα δυο αγαπημένα μου, είναι αυτό: “Ήρθε η ώρα να φωνάξεις-Χρυσή Αυγή, η φωνή σου”.

Εμπρός λοιπόν! Δείξε πως ζεις!

Φώναξε δυνατά και κάνε τους να φύγουν. Φώναξε με την αληθινή φωνή σου.

Φώναξε: ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/fwnaje-chrush-augh#ixzz4oiHVu3c3

ΔΗΚΤΙΚΑ: Το τύμπανο

a3d1f3687bb2dc9aa8e5f5b7a56d0110

Μερικές δεκαετίες πριν, τότε που οι Έλληνες τιμούσαν τις ονομαστικές τους γιορτές, δηλαδή τους προστάτες Αγίους τους. Αφορμή για παρέα. Οι κουρτίνες πιασμένες θεατρικά στο πλάι, το φως από τα αμπαζούρ κάνει τη ζωή μελί.

Από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κοιτάζω τους ανθρώπους. Εκεί χορεύουν. Απέναντι «Εις υγείαν». Πιο δίπλα, «Σοκολατάκι;». Οι λέξεις δεν ακούγονται, αλλά καταλαβαίνεις από τις κινήσεις.

Μια ομάδα Χάρε Κρίσνα περνάει χτυπώντας κουδουνάκια. Οι περαστικοί παραμερίζουν.

Κάθε ένας από μας γεννιέται με έναν δικό του ρυθμό που τον οδηγεί στη ζωή. Μια μουσική που παίζει μέσα μας, άλλοτε κλειδοκύμβαλο, άλλοτε μαρς. Άλλοι ακούνε, άλλοι όχι. Ο έξω θόρυβος πολύς. Το τύμπανο δυναμώνει. Απαιτεί να ακουστεί. Ζήτημα, λέει, ζωής ή θανάτου.

Γύρω, ο φορτωμένος οικογενειακά κρίματα Ψυχάρης του κατοχικού Βήματος απαιτεί ισόβια για την Χρυσή Αυγή ώστε να μπορεί ανεξέλεγκτο το χοντρόπετσο πολιτικό-μηντικακό σινάφι του να κάνουν πλιάτσικο στην Ελλάδα και να εξευτελίζουν τον Ελληνικό λαό. Μια ανακρίτρια με το όνομα Κλάπα που θα ‘πρεπε να σταλεί δάνειο στη Βόρειο Κορέα, βάζει βουλευτή σε κατ’ οίκον περιορισμό γιατί το κόμμα του ετόλμησε να πει τις βδέλλες που πίνουν το αίμα του λαού του, κλέφτες.  Και το διαδικτυακό χωνί εκείνου του πρωθυπουργού που έκανε κουρελόχαρτο το Σύνταγμα και βιάζει την ελληνική Δικαιοσύνη, παραληρεί υποκριτικά ότι “Δεν ανέχεται δολοφόνους και βιαστές της ελληνικής δημοκρατίας».

Και οι Έλληνες; Πού πήγαν οι Έλληνες;

“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,

ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,

κούφιοι και οκνοί καταφρονάν

τη θεία τραχειά σου γλώσσα,

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι …

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,

και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι,

λύκοι ώ κοπάδια οι πιστικοί

και ψωριασμένοι οι σκύλοι

κι οι χαροκόποι αδιάντροποι

και πόρνη η Ρωμιοσύνη”,

γράφει Κωστής Παλαμάς.

Στην μακρινή Βιρμανία, που μοιάζει πολύ με την Ελλάδα των Σαμαροβενιζέλων,  μια γυναίκα πολιτικός, η Αουνγκ Σαν Σου Τσι, κόρη ενός από τους ήρωες της χώρας της για την απελευθέρωση από την βρετανική αποικιοκρατία,  εξελέγη Πρωθυπουργός το 1990. Το στρατιωτικό καθεστώς αρνήθηκε να της παραδώσει την εξουσία. Έθεσε εκτός νόμου το κόμμα της και της επέβαλλε κατ’ οίκον περιορισμό που διήρκεσε με μικρά διαλείμματα, δεκαπέντε χρόνια.

Είχαν προηγηθεί δυο χρόνια εξέγερσης και οδομαχιών με προεξάρχοντες τους νέους που διαμαρτύρονταν « ενάντια στην άρνηση του δικαιώματός τους στη ζωή από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς το οποίο στερούσε νοήματος το Παρόν και δεν έδινε καμία ελπίδα για το Μέλλον» όπως περιγράφει η Αουνγκ.

Σε αυτόν, έναν  από τους διασημότερους λόγους της ο οποίος επιγράφεται “Ελευθερία από το Φόβο”,  η Αουγκ λέει: “Δεν είναι η εξουσία που διαφθείρει, αλλά ο φόβος. Ο φόβος να χάσουν την εξουσία διαφθείρει αυτούς που την ασκούν, εξίσου με αυτούς που, υποταγμένοι, φοβούνται και υποκύπτουν στην ωμή βία της εξουσίας.

Και πιο κάτω αναφέρει:

«Η ουσιώδης  επανάσταση είναι εκείνη του πνεύματος, που γεννιέται από μια διανοητική πεποίθηση της ανάγκης για αλλαγή σε αυτές τις ψυχικές στάσεις και αξίες που διαμορφώνουν την πορεία της ανάπτυξης ενός έθνους. Μια επανάσταση που αποσκοπεί απλώς στην αλλαγή των επίσημων πολιτικών και θεσμών με στόχο την βελτίωση των υλικών συνθηκών έχει ελάχιστες πιθανότητες για πραγματική επιτυχία. Χωρίς μια επανάσταση του πνεύματος, οι δυνάμεις που παράγουν τις αδικίες της παλιάς τάξης πραγμάτων θα συνεχίσουν να είναι σε λειτουργία (…)

Ο Παντιτ Νεχρού, ο πατέρας της σύγχρονης Ινδίας, γράφει πως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Γκάντι ήταν πως στάλαξε θάρρος στον ινδικό λαό. «Το μεγαλύτερο δώρο για έναν άνθρωπο ή ένα έθνος είναι η ελευθερία από τον φόβο, όχι απλά η ρωμαλεότητα του σώματος αλλά η απουσία φόβου από το μυαλό» .

Το παράδειγμα αποικιών που αναζήτησαν την ανεξαρτησία τους είναι κατάλληλο τούτη την ώρα, για ένα Έθνος υπό αποικιοκρατική κατοχή.

Το Έθνος μας έχει ανάγκη από μια επανάσταση. Μια επανάσταση για το Λαό και την  Πατρίδα. Όχι μια ψοφοδεή επανάσταση, όχι μια επανάσταση φλύαρων που θα επιχειρηματολογούν ναρκισσιστικά απολαμβάνοντας ωραίους λόγους και τυπωμένα χαρτιά. Αλλά μια επανάσταση σκέψεως, αντιλήψεως, αξιών και αισθητικής, μια επανάσταση ψυχής  η οποία θα οδηγήσει τον γενναίο Ελληνικό λαό μακριά από τον φόβο που του έχουν επιβάλλει οι ευνουχισμένοι καιροί μας.

Αγαπητέ αναγνώστη,

Κάθε ένας από μας έχει μέσα του μια μουσική που παίζει είτε την ακούμε είτε όχι. Η φλυαρία του σύγχρονου κόσμου την πνίγει με άχρηστες γνώσεις, πληροφορίες, και επιλογές. Μην αρνείσαι να ακούσεις την ψυχή σου. Η επανάσταση ψυχών έχει αρχίσει, μα χρειάζονται περισσότεροι, και πιο γρήγορα. Τι περιμένεις; Σπάσε τις αλυσίδες του φόβου. Όλοι πεθαίνουν, ολίγοι ζουν. Τόλμησε να ζήσεις! Πέρνα στην εθνική αντίσταση!

Η ΟΧΙΑ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.880

της εβδομαδιαίας λαϊκής εθνικιστικής εφημερίδος Χρυσή Αυγή,

11-6-2014)

Η ανάπτυξη έρχεται Νεστλέ και Γιουνιλέβερ εγκαταλείπουν το πλοίο

altisparadosiako

Διαδοχικές ελλαδικές κυβερνήσεις συναγωνίζονται στην οσφυοκαμψία προκειμένου να προσελκύσουν επενδυτές. Οι επενδυτές όμως κοιτάζουν το συμφέρον τους, αφού ούτε ελληνικές είναι οι εταιρείες τους, αλλά πολυεθνικές, το κέρδος και τα φτηνά εργατικά χέρια κυνηγούν, και δεν έχουν συναισθηματισμούς για να σκέφτονται ποιους εργαζομένους θα αφήσουν στον δρόμο, αφού οι εργαζόμενοι είναι αριθμοί και όχι άνθρωποι.

Ετσι, την άγουσα παίρνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, δυο μεγάλες εταιρείες-κολοσσοί.

11412224_836879683065530_5604146297249211119_n-590x343

Η εταιρεία παγωτού FRONERI HELLAS, κοινοπραξία της Nestle και της R&R, ανακοίνωσε σήμερα ότι κλείνει το εργοστάσιο στον Ταύρο, στο πλαίσιο του “επαναπροσδιορισμού” και της “οργάνωσης” της παρουσίας της στην ελληνική αγορά. Οι δυσμενείς συνθήκες στην αγορά σε συνδυασμό με το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον” είναι οι αιτίες που προβάλλονται. με την απόφαση αυτή 102 άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι.

Ταυτόχρονα, η Unilever Hellas προχωρά στην πώληση του κλάδου των ελαιολάδων Άλτις, Ελάνθη και Solon, αλλά και του εργοστασίου ελαιολάδου το οποίο διαθέτει στην οδό Πειραιώς, στο πλαίσιο της “επαναξιολόγησης των στρατηγικών επιλογών” της.

Οι δυο εταιρίες δεν αποχωρούν από την Ελλάδα εντελώς, είναι όμως φανερό ότι με τις αποφάσεις του κάθε άλλο παρά ενισχύουν την παραγωγικότητα και το άνοιγμα των επενδύσεων στην χώρα μας.

Ας ελπίσουμε ότι η αποχώρηση των κολοσσών θα αφήσουν χώρο σε ελληνικές εταιρείες να αναπτυχθούν και να καλύψουν το μερίδιο της αγοράς.

Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν την θέση μας για Ελληνική Παραγωγή, σε Ελληνικές Βιομηχανίες.

 

Ανακοίνωση Ν.Γ. Μιχαλολιάκου, Γ.Γ. Χρυσής Αυγής για τις γερμανικές εκλογές

 

image03

Το μήνυμα των γερμανικών εκλογών και της επιτυχίας του κόμματος AfD είναι σαφές: η Ευρώπη λέει ΟΧΙ στην λαθρομετανάστευση, ΟΧΙ στην τρομοκρατία των τζιχαντιστών, ΟΧΙ στην ισλαμοποίηση – NAI στις Εθνικές Αξίες και τα Ιδανικά!

 

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Ανακοίνωση Χρυσής Αυγής για τις γερμανικές εκλογές

 

Το μήνυμα των γερμανικών εκλογών και της επιτυχίας του κόμματος AfD είναι σαφές: η Ευρώπη λέει ΟΧΙ στην λαθρομετανάστευση, ΟΧΙ στην τρομοκρατία των τζιχαντιστών, ΟΧΙ στην ισλαμοποίηση.

 

Χρυσή Αυγή – Γραφείο Τύπου

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : Ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού

Ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Εάν μπορούμε να ξεχωρίσουμε μια και μόνη ποιότητα η οποία διακρίνει τους Εθνικιστές, είναι ότι προσφέρουν τον εαυτό τους για παράδειγμα στους άλλους. Και είναι οι άλλοι, εκείνοι οι χαμένοι στον ρυθμό της καθημερινότητας τον οποίον υπαγορεύουν οι σύγχρονοι καιροί, εκείνοι που παραδέρνουν ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού. Παράδειγμα θάρρους και γενναιότητας, ένα παράδειγμα εκφρασμένο πολιτικά μέσα από τον Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή, αλλά και ένα παράδειγμα υπαρξιακό, ένα παράδειγμα στάσης ζωής.

Μέσα στην αυξανόμενη βιολογική και πνευματική αποσύνθεση της κοινωνίας μας, ανάμεσα σε κόμματα και θεωρίες που προσφέρουν μόνο κατατμημένες, περιστασιακές απαντήσεις, ή επιφανειακές κραυγές οι οποίες δεν μεταφράζονται σε πράξεις, οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής κάνουν το Καθήκον τους απέναντι στην Πατρίδα και το Έθνος. Ζώντας σε μια εποχή που έχει αναγάγει σε θέσφατα τον κομματισμό υπό τον πέπλο της Δημοκρατίας, και την ασυδοσία των μειοψηφιών να καθορίζουν ποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους, υπό το πρόσχημα του ανθρωπισμού, οι Εθνικιστές δηλώνουν σεβασμό και τιμή στην μόνη χειροπιαστή πραγματικότητα, το Αίμα του Έθνους το οποίο καθορίζει το Δίκαιο της Πατρίδος.

Οι Έλληνες Εθνικιστές μέσα στην γενική παραίτηση και τον εκχυδαϊσμό, σημειώνουν καθημερινές, μικρές αλλά σημαντικές νίκες. Σηκώνουν τα μάτια κι απλώνουν το χέρι για να λάβουν το ξίφος της Κληρονομιάς των Πατέρων τους, και να αγωνιστούν για την Πατρίδα. Εάν θα κριθούν άξιοι από την Ιστορία, μένει να το δούμε. Τώρα, βρισκόμαστε εν μέσω του Αγώνος. Αυτοί που μας κρίνουν, είναι αυτοί που δεν τόλμησαν ποτέ να αμφισβητήσουν καμία εξουσία, ούτε σε προσωπικό, ούτε σε επαγγελματικό, ούτε σε ιστορικό, πολλώ δε μάλλον σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο. Για αυτούς, το ότι οι Εθνικιστές φυλακίστηκαν, και κάποιοι παραμένουν φυλακισμένοι, και άλλοι υπόδικοι από το καθεστώς, για τις Ιδέες τους, το ότι έχουν νεκρούς, με ηθική ευθύνη αν όχι προτροπή του Συστήματος της διαπλοκής κομμάτων και ΜΜΕ, το ότι τολμούν μέσα στο Κοινοβούλιο της διαφθοράς, να τα βάλουν με τους διεφθαρμένους, δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους αφορά. Για τον παχυδερμισμό δεν υπάρχει θεραπεία.

Όπως δεν υπάρχει και για το σύνδρομο του μεγαλείου. Γιατί υπάρχουν και οι «επαναστάτες», οι οποίοι περιμένουν ή παριστάνουν τον Σούπερμαν, ή εκείνοι που εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον Μόσκοβο, και των δυο πλευρών του Ειρηνικού. Γραπωμένοι από φαντάσματα, αρνούνται να αντικρίσουν την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα λέει ότι υπάρχουν συσχετισμοί δυνάμεων. Ότι υπάρχει ένα καθεστώς Καπιταλιστικής φαντασίωσης και ταυτόχρονα ένας διάχυτος πνευματικός Μπολσεβικισμός. Ότι Καπιταλισμός και Μαρξισμός έχουν γράψει την Πολιτική και Κοινωνική Ιστορία στα μέτρα τους. Ότι είναι μια Μαφία που διαβρώνει κάθε ιστό της κοινωνίας και κάθε κύτταρο της Φυλής μας. Ανάμεσα στον πνευματικό και πολιτικό ορυμαγδό, στην ερώτηση «με μας ή με τους άλλους», οι Χρυσαυγίτες διάλεξαν να είναι «με τους άλλους». Τόλμησαν να πουν φωναχτά ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και γι’ αυτό τους κατηγορούν Μπολσεβίκοι και Καπιταλιστές διεθνιστές, αλλά και «συνετοί» «πατριώτες» της Οικονομικής Δεξιάς από την οποίαν χωρίζει την Εθνική Δεξιά, άβυσσος…

Ανάμεσά μας, ανάμεσα σε μας που μαχόμαστε από την πρώτη γραμμή, και σε αυτούς που βλέπουν τους εαυτούς τους σαν σκιές λιονταριών ενώ είναι πόντικες, υπάρχει μια βαθιά και απροσπέλαστη τάφρος. Η οργή μας θα ήταν ύβρις στο πνεύμα του Αγώνα που μας διακρίνει και σπατάλη των δυνάμεών μας, όταν δεν βρίσκει εποικοδομητικές διεξόδους. Παρόλα αυτά, έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα να προστατέψουμε τους εαυτούς μας, τους συμμαχητές μας και την Ιστορία μας, μια που είμαστε και οι ίδιοι κομμάτι της Πατρίδας που υπερασπιζόμαστε. Οφείλουμε να το κάνουμε με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και πνεύμα αδελφοσύνης, αποφασισμένοι σε επίπεδο πρακτικό αλλά πρωτίστως μεταφυσικό, με κοινωνία πνεύματος που θα μας σηκώνει πάνω από τον άκαρπο θυμό και πάνω από τις κομπίνες της «ακροδεξιάς», σε μια επαναστατική, λαϊκή και αριστοκρατική σύλληψη του νέου Εθνικού κράτους, ενάντια στο «καλό» και το «κακό», σε μια εμπροσθοφυλακή Εθνικής ενότητας.

Για να φθάσουμε ως εκεί, οφείλουμε να σχηματίσουμε με κάθε λεπτομέρεια το πρότυπο, την μακέτα του κόσμου μας, με μέθοδο, στρατηγική, και χωρίς ψευδαισθήσεις, ώστε να μην μετατραπούμε από εναλλακτική του Συστήματος, σε πολιτική ασφάλειας ζωής και διαιώνισής του. Είναι ανάγκη να είμαστε παρόντες στις τοπικές διεργασίες, στις αυτοδιοικητικές εκλογές, και στην αυτοοργάνωση των κοινοτήτων μας. Είναι αλήθεια ότι πολλοί, περισσότεροι από όσους ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, αντιλαμβάνονται ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει πίσω από την οθόνη της τηλεόρασης. Από εκεί όμως, μέχρι το να νομίζουμε ή ακόμη χειρότερα, να ελπίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τις πλατιές μάζες να επαναστατήσουν, και να ανατρέψουν εκλογικά το καθεστώς, ή να εξεγερθούν σε μαζική ανυπακοή ώστε να αντιπαρατεθούν με το Σύστημα, είναι σφάλμα τακτικής και χαμένος χρόνος. Όλα, κι αν όχι όλα τα περισσότερα, εξαρτώνται από την οργάνωση αυτής της ισχυρής τρίτης πολιτικής δύναμης. Αυτήν που οι μάζες θα ακολουθήσουν γιατί οι μάζες πάντα ακολουθούν τον ισχυρότερο. Χρειάζεται γι’ αυτό ένα ποιοτικό άλμα.

Η δύναμη της εικόνας, η σάτιρα, η ειρωνεία απέναντι στο Καθεστώς, αποτελούν ισχυρά εργαλεία. Η επιλογή των προσώπων, των φορέων, και των κοινωνικών μειονοτήτων, με τις οποίες μπορεί να υπάρξει κατανόηση και συνεργασία, είναι μια άλλη σημαντική προτεραιότητα. Μέσα, και ταυτόχρονα έξω από το πολιτικό σύστημα, εκεί θα σχηματοποιηθούν οι κοινωνικοπολιτικές ηγεσίες του Αύριο, αμφισβητώντας, και κυρίως πράττοντας σε ιδεολογικό, επιστημονικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο μιας Εθνικής συνέργιας για την αναγέννηση του Έθνους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/anamesa-sthn-skulla-tou-kapitalismou-kai-thn-charubdh-tou-marjismou#ixzz4tg0V2kTX