ΔΗΚΤΙΚΑ-Για την ταυτότητα του κινήματος

ÁÈÇÍÁ - ÓÕÃÊÅÍÔÑÙÓÇ "×ÑÕÓÇÓ ÁÕÃÇÓ" ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÙÍ ÉÌÉÙÍ (EUROKINISSI/ÃÉÙÑÃÏÓ ÊÏÍÔÁÑÉÍÇÓ)
Άρθρο στην εφημερίδα “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Οι μήνες, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με το πιο πρόσφατο πογκρόμ του ξενόδουλου παλαιοκομματισμού εναντίον των δυνάμεων του Έθνους, έδωσαν την ευχέρεια σε πολλούς να αποκτήσουν άποψη για το πώς πρέπει να πολιτεύεται η Χρυσή Αυγή.
Αυτοί που με την είσοδό της στη Βουλή απαιτούσαν «εδώ και τώρα ξύλο στα λαμόγια», και στριφογύριζαν με δυσαρέσκεια στις καρέκλες τους γιατί δεν έβλεπαν την τιμωρία που φαντασιώνονταν από την ησυχία του σπιτιού τους, ανησύχησαν από την «βία» ενάντια στα χαρτοκιβώτια του παρεμπορίου. (Είπαμε, δυνατά, αλλά μην μας λείψει το dvd που μας απαλλάσσει από την φροντίδα του πεντάχρονου βλαστού μας).
Με την πολιτική δίωξη του περασμένου Σεπτεμβρίου, οι αδέκαστοι που έβρισκαν ότι η Χρυσή Αυγή μπορεί και να έβαλε νερό στο κρασί της και πως δεν είναι τόσο δυναμική όσο την φαντάζονταν, άρχισαν να ψελλίζουν πως η Χρυσή Αυγή πρέπει «να πάψει να είναι ακτιβίστικο κίνημα» «και να κοιτάξουν να προσελκύσουν γνήσιους Έλληνες πατριώτες μεν, αλλά με ένα επίπεδο που να συνάδει με εκπροσώπους του ελληνικού πνεύματος»!
Τι θέλουν λοιπόν οι οκνηροί Ελληναράδες; Ένα Εθνικιστικό κίνημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του αστικού τέλματος που θα επέτρεπε στους διαφόρους παρλαπίπες να αναλύουν βαθυστόχαστα την κατάσταση της χώρας από τα βουλευτικά στασίδια τα οποία, βεβαίως , δεν αρμόζουν σε φουρνάρηδες, εμπόρους, καθηγητές μέσης εκπαίδευσης και κτηνοτρόφους, αλλά σε αναμασητές ενός μακρινού παρελθόντος, όπως η αφεντιά τους.
Θέλουν οι Χρυσαυγίτες βουλευτές να τα λένε «πιο στρογγυλεμένα», γιατί έτσι τους έμαθαν ότι είναι η πολιτική, η απάτη του να λες πολλά χωρίς να εννοείς τίποτα.
Τι ψάχνουν; Νέους γενίτσαρους που θα ξερνούν ρητορική, βαυκαλιζόμενοι ιστορικές συνέχειες που δεν μπορούν να υπερασπιστούν; Η μήπως κάποιον ακόμη «πατερούλη» που θα τους προσφέρει ασφαλή εκτόνωση, ένα βολικό άλλοθι εθνικοπατριωτισμού;
Πόσο βολικό να αναζητάς αλλαγές στους τόνους και τα πνεύματα σε μια πορεία τριάντα χρόνων, πόσο βολικό να κρίνεις αυτούς που μπήκαν μπροστά και διώκονται για τις ιδέες τους, όταν καπιταλιστές, γραφειοκράτες και ορδές αλλοεθνών που αναζητούν το μέλλον τους στην Ελλάδα της κρίσης, περιμένουν να περάσουν τα σύνορά μας.
Όταν διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξή μας, οι δειλοί, οι ανώνυμοι, οι βολεμένοι, συζητούν αν είμαστε αρκούντως Χριστιανοί, αρκούντως αρχαιόφιλοι, αρκούντως ή εκ περισσού στρατοκράτες.
Εργάτες και τεχνίτες, νομικοί και στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και ιατροί, όλοι οι Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα και απαντούν «παρών» στα εθνικά προσκλητήρια έχουν την θέση τους στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα. Ναι, η Χρυσή Αυγή κολυμπάει στα βαθιά νερά, έχοντας απέναντί της από την πρώτη μέρα, ολόκληρο το σύστημα της διαφθοράς και της σήψης, όλο το δόλιο συνονθύλευμα πολιτικαντισμού και προπαγάνδας. Ναι, κάποιοι Χρυσαυγίτες έκαναν λάθη. Ναι, οι βουλευτές μας ήσαν ανήξεροι από πολιτική, πολλοί και από δημόσιο λόγο. Την Χρυσή Αυγή δεν την έφτιαξαν διαφημιστές και παράκεντρα εξουσίας, αλλά Έλληνες πατριώτες που ξέρουν από αληθινή ζωή, που καταλαβαίνουν τον Έλληνα και έχουν προτάσεις για τα προβλήματά του και την αποφασιστικότητα να δώσουν λύσεις πρακτικές και άμεσες.
Εξανίστανται κάποιοι, γιατί θα σιγήσει ο ήχος της καμπάνας με το νέο νόμο των μνημονιακών κατοχικών πολιτικάντηδων για «περιορισμό, έλεγχο έως και πλήρη κατάργηση της έντασης με την οποία κτυπούν οι καμπάνες των Εκκλησιών», την ίδια ώρα που η φωνή του μουεζίνη ετοιμάζεται να ηχήσει στην Αθήνα. Ποιοι άραγε μπορούν να αντισταθούν σε τέτοιες προκλήσεις και απειλές;
Εντός του καλοκαιριού, η νέα λεηλασία του Λαού και της Πατρίδας από τον Βενιζέλο , τον Σαμαρά και τους υποβολείς της πολιτικής τους, θα κάνουν πολλούς να εύχονται να είχαν έρθει νωρίτερα στην Χρυσή Αυγή.
Γιατί είναι αλήθεια πως η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί, που έχει τους ανθρώπους και κυρίως την Πίστη και την θέληση χωρίς υστεροβουλίες, αστερίσκους και υποσημειώσεις, να βάλει φραγμό στην πορεία προς μια νέα εθνική τραγωδία, είναι η Χρυσή Αυγή.
Η Χρυσή Αυγή είναι το τελευταίο οχυρό του Έθνους απέναντι στην λαίλαπα των υπερεθνικών δικτατόρων όπως οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, και τις δυνάμεις της ασύδοτης, αντιανθρώπινης «ελεύθερης αγοράς».
Κάποιοι θα πουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι ρομαντική ή μακράν της πραγματικότητος. Τους απαντούμε πως η Χρυσή Αυγή δεν συμβιβάζεται με την προδοσία της Ελλάδας, με τον εξευτελισμό και τον μαρασμό των Ελλήνων, δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτε λιγότερο από το όραμα της επανάστασης του 21. Της Πατρίδος την Ελευθερία.
Οι φίλοι και οι διστακτικοί ας ξέρουν και τούτο. Οι Έλληνες δεν κάνουν χάρη στην Χρυσή Αυγή στηρίζοντας την. Κάνουν χάρη στον εαυτό τους. Στηρίζουν Χρυσή Αυγή για την δικαιοσύνη και την τιμή τους, προασπιζόμενοι ιδανικά που όλους μας ξεπερνούν.
Η ΟΧΙΑ

ΔΗΚΤΙΚΑ: Το τύμπανο

a3d1f3687bb2dc9aa8e5f5b7a56d0110

Μερικές δεκαετίες πριν, τότε που οι Έλληνες τιμούσαν τις ονομαστικές τους γιορτές, δηλαδή τους προστάτες Αγίους τους. Αφορμή για παρέα. Οι κουρτίνες πιασμένες θεατρικά στο πλάι, το φως από τα αμπαζούρ κάνει τη ζωή μελί.

Από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου κοιτάζω τους ανθρώπους. Εκεί χορεύουν. Απέναντι «Εις υγείαν». Πιο δίπλα, «Σοκολατάκι;». Οι λέξεις δεν ακούγονται, αλλά καταλαβαίνεις από τις κινήσεις.

Μια ομάδα Χάρε Κρίσνα περνάει χτυπώντας κουδουνάκια. Οι περαστικοί παραμερίζουν.

Κάθε ένας από μας γεννιέται με έναν δικό του ρυθμό που τον οδηγεί στη ζωή. Μια μουσική που παίζει μέσα μας, άλλοτε κλειδοκύμβαλο, άλλοτε μαρς. Άλλοι ακούνε, άλλοι όχι. Ο έξω θόρυβος πολύς. Το τύμπανο δυναμώνει. Απαιτεί να ακουστεί. Ζήτημα, λέει, ζωής ή θανάτου.

Γύρω, ο φορτωμένος οικογενειακά κρίματα Ψυχάρης του κατοχικού Βήματος απαιτεί ισόβια για την Χρυσή Αυγή ώστε να μπορεί ανεξέλεγκτο το χοντρόπετσο πολιτικό-μηντικακό σινάφι του να κάνουν πλιάτσικο στην Ελλάδα και να εξευτελίζουν τον Ελληνικό λαό. Μια ανακρίτρια με το όνομα Κλάπα που θα ‘πρεπε να σταλεί δάνειο στη Βόρειο Κορέα, βάζει βουλευτή σε κατ’ οίκον περιορισμό γιατί το κόμμα του ετόλμησε να πει τις βδέλλες που πίνουν το αίμα του λαού του, κλέφτες.  Και το διαδικτυακό χωνί εκείνου του πρωθυπουργού που έκανε κουρελόχαρτο το Σύνταγμα και βιάζει την ελληνική Δικαιοσύνη, παραληρεί υποκριτικά ότι “Δεν ανέχεται δολοφόνους και βιαστές της ελληνικής δημοκρατίας».

Και οι Έλληνες; Πού πήγαν οι Έλληνες;

“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,

ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,

κούφιοι και οκνοί καταφρονάν

τη θεία τραχειά σου γλώσσα,

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι …

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,

και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι,

λύκοι ώ κοπάδια οι πιστικοί

και ψωριασμένοι οι σκύλοι

κι οι χαροκόποι αδιάντροποι

και πόρνη η Ρωμιοσύνη”,

γράφει Κωστής Παλαμάς.

Στην μακρινή Βιρμανία, που μοιάζει πολύ με την Ελλάδα των Σαμαροβενιζέλων,  μια γυναίκα πολιτικός, η Αουνγκ Σαν Σου Τσι, κόρη ενός από τους ήρωες της χώρας της για την απελευθέρωση από την βρετανική αποικιοκρατία,  εξελέγη Πρωθυπουργός το 1990. Το στρατιωτικό καθεστώς αρνήθηκε να της παραδώσει την εξουσία. Έθεσε εκτός νόμου το κόμμα της και της επέβαλλε κατ’ οίκον περιορισμό που διήρκεσε με μικρά διαλείμματα, δεκαπέντε χρόνια.

Είχαν προηγηθεί δυο χρόνια εξέγερσης και οδομαχιών με προεξάρχοντες τους νέους που διαμαρτύρονταν « ενάντια στην άρνηση του δικαιώματός τους στη ζωή από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς το οποίο στερούσε νοήματος το Παρόν και δεν έδινε καμία ελπίδα για το Μέλλον» όπως περιγράφει η Αουνγκ.

Σε αυτόν, έναν  από τους διασημότερους λόγους της ο οποίος επιγράφεται “Ελευθερία από το Φόβο”,  η Αουγκ λέει: “Δεν είναι η εξουσία που διαφθείρει, αλλά ο φόβος. Ο φόβος να χάσουν την εξουσία διαφθείρει αυτούς που την ασκούν, εξίσου με αυτούς που, υποταγμένοι, φοβούνται και υποκύπτουν στην ωμή βία της εξουσίας.

Και πιο κάτω αναφέρει:

«Η ουσιώδης  επανάσταση είναι εκείνη του πνεύματος, που γεννιέται από μια διανοητική πεποίθηση της ανάγκης για αλλαγή σε αυτές τις ψυχικές στάσεις και αξίες που διαμορφώνουν την πορεία της ανάπτυξης ενός έθνους. Μια επανάσταση που αποσκοπεί απλώς στην αλλαγή των επίσημων πολιτικών και θεσμών με στόχο την βελτίωση των υλικών συνθηκών έχει ελάχιστες πιθανότητες για πραγματική επιτυχία. Χωρίς μια επανάσταση του πνεύματος, οι δυνάμεις που παράγουν τις αδικίες της παλιάς τάξης πραγμάτων θα συνεχίσουν να είναι σε λειτουργία (…)

Ο Παντιτ Νεχρού, ο πατέρας της σύγχρονης Ινδίας, γράφει πως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Γκάντι ήταν πως στάλαξε θάρρος στον ινδικό λαό. «Το μεγαλύτερο δώρο για έναν άνθρωπο ή ένα έθνος είναι η ελευθερία από τον φόβο, όχι απλά η ρωμαλεότητα του σώματος αλλά η απουσία φόβου από το μυαλό» .

Το παράδειγμα αποικιών που αναζήτησαν την ανεξαρτησία τους είναι κατάλληλο τούτη την ώρα, για ένα Έθνος υπό αποικιοκρατική κατοχή.

Το Έθνος μας έχει ανάγκη από μια επανάσταση. Μια επανάσταση για το Λαό και την  Πατρίδα. Όχι μια ψοφοδεή επανάσταση, όχι μια επανάσταση φλύαρων που θα επιχειρηματολογούν ναρκισσιστικά απολαμβάνοντας ωραίους λόγους και τυπωμένα χαρτιά. Αλλά μια επανάσταση σκέψεως, αντιλήψεως, αξιών και αισθητικής, μια επανάσταση ψυχής  η οποία θα οδηγήσει τον γενναίο Ελληνικό λαό μακριά από τον φόβο που του έχουν επιβάλλει οι ευνουχισμένοι καιροί μας.

Αγαπητέ αναγνώστη,

Κάθε ένας από μας έχει μέσα του μια μουσική που παίζει είτε την ακούμε είτε όχι. Η φλυαρία του σύγχρονου κόσμου την πνίγει με άχρηστες γνώσεις, πληροφορίες, και επιλογές. Μην αρνείσαι να ακούσεις την ψυχή σου. Η επανάσταση ψυχών έχει αρχίσει, μα χρειάζονται περισσότεροι, και πιο γρήγορα. Τι περιμένεις; Σπάσε τις αλυσίδες του φόβου. Όλοι πεθαίνουν, ολίγοι ζουν. Τόλμησε να ζήσεις! Πέρνα στην εθνική αντίσταση!

Η ΟΧΙΑ

(Δημοσιεύθηκε στο φ.880

της εβδομαδιαίας λαϊκής εθνικιστικής εφημερίδος Χρυσή Αυγή,

11-6-2014)

Η ανάπτυξη έρχεται Νεστλέ και Γιουνιλέβερ εγκαταλείπουν το πλοίο

altisparadosiako

Διαδοχικές ελλαδικές κυβερνήσεις συναγωνίζονται στην οσφυοκαμψία προκειμένου να προσελκύσουν επενδυτές. Οι επενδυτές όμως κοιτάζουν το συμφέρον τους, αφού ούτε ελληνικές είναι οι εταιρείες τους, αλλά πολυεθνικές, το κέρδος και τα φτηνά εργατικά χέρια κυνηγούν, και δεν έχουν συναισθηματισμούς για να σκέφτονται ποιους εργαζομένους θα αφήσουν στον δρόμο, αφού οι εργαζόμενοι είναι αριθμοί και όχι άνθρωποι.

Ετσι, την άγουσα παίρνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, δυο μεγάλες εταιρείες-κολοσσοί.

11412224_836879683065530_5604146297249211119_n-590x343

Η εταιρεία παγωτού FRONERI HELLAS, κοινοπραξία της Nestle και της R&R, ανακοίνωσε σήμερα ότι κλείνει το εργοστάσιο στον Ταύρο, στο πλαίσιο του “επαναπροσδιορισμού” και της “οργάνωσης” της παρουσίας της στην ελληνική αγορά. Οι δυσμενείς συνθήκες στην αγορά σε συνδυασμό με το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον” είναι οι αιτίες που προβάλλονται. με την απόφαση αυτή 102 άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι.

Ταυτόχρονα, η Unilever Hellas προχωρά στην πώληση του κλάδου των ελαιολάδων Άλτις, Ελάνθη και Solon, αλλά και του εργοστασίου ελαιολάδου το οποίο διαθέτει στην οδό Πειραιώς, στο πλαίσιο της “επαναξιολόγησης των στρατηγικών επιλογών” της.

Οι δυο εταιρίες δεν αποχωρούν από την Ελλάδα εντελώς, είναι όμως φανερό ότι με τις αποφάσεις του κάθε άλλο παρά ενισχύουν την παραγωγικότητα και το άνοιγμα των επενδύσεων στην χώρα μας.

Ας ελπίσουμε ότι η αποχώρηση των κολοσσών θα αφήσουν χώρο σε ελληνικές εταιρείες να αναπτυχθούν και να καλύψουν το μερίδιο της αγοράς.

Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν την θέση μας για Ελληνική Παραγωγή, σε Ελληνικές Βιομηχανίες.

 

ΕΓΕΡΘΗΤΙ : Ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού

Ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Εάν μπορούμε να ξεχωρίσουμε μια και μόνη ποιότητα η οποία διακρίνει τους Εθνικιστές, είναι ότι προσφέρουν τον εαυτό τους για παράδειγμα στους άλλους. Και είναι οι άλλοι, εκείνοι οι χαμένοι στον ρυθμό της καθημερινότητας τον οποίον υπαγορεύουν οι σύγχρονοι καιροί, εκείνοι που παραδέρνουν ανάμεσα στην Σκύλλα του Καπιταλισμού και την Χάρυβδη του Μαρξισμού. Παράδειγμα θάρρους και γενναιότητας, ένα παράδειγμα εκφρασμένο πολιτικά μέσα από τον Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή, αλλά και ένα παράδειγμα υπαρξιακό, ένα παράδειγμα στάσης ζωής.

Μέσα στην αυξανόμενη βιολογική και πνευματική αποσύνθεση της κοινωνίας μας, ανάμεσα σε κόμματα και θεωρίες που προσφέρουν μόνο κατατμημένες, περιστασιακές απαντήσεις, ή επιφανειακές κραυγές οι οποίες δεν μεταφράζονται σε πράξεις, οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής κάνουν το Καθήκον τους απέναντι στην Πατρίδα και το Έθνος. Ζώντας σε μια εποχή που έχει αναγάγει σε θέσφατα τον κομματισμό υπό τον πέπλο της Δημοκρατίας, και την ασυδοσία των μειοψηφιών να καθορίζουν ποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους, υπό το πρόσχημα του ανθρωπισμού, οι Εθνικιστές δηλώνουν σεβασμό και τιμή στην μόνη χειροπιαστή πραγματικότητα, το Αίμα του Έθνους το οποίο καθορίζει το Δίκαιο της Πατρίδος.

Οι Έλληνες Εθνικιστές μέσα στην γενική παραίτηση και τον εκχυδαϊσμό, σημειώνουν καθημερινές, μικρές αλλά σημαντικές νίκες. Σηκώνουν τα μάτια κι απλώνουν το χέρι για να λάβουν το ξίφος της Κληρονομιάς των Πατέρων τους, και να αγωνιστούν για την Πατρίδα. Εάν θα κριθούν άξιοι από την Ιστορία, μένει να το δούμε. Τώρα, βρισκόμαστε εν μέσω του Αγώνος. Αυτοί που μας κρίνουν, είναι αυτοί που δεν τόλμησαν ποτέ να αμφισβητήσουν καμία εξουσία, ούτε σε προσωπικό, ούτε σε επαγγελματικό, ούτε σε ιστορικό, πολλώ δε μάλλον σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο. Για αυτούς, το ότι οι Εθνικιστές φυλακίστηκαν, και κάποιοι παραμένουν φυλακισμένοι, και άλλοι υπόδικοι από το καθεστώς, για τις Ιδέες τους, το ότι έχουν νεκρούς, με ηθική ευθύνη αν όχι προτροπή του Συστήματος της διαπλοκής κομμάτων και ΜΜΕ, το ότι τολμούν μέσα στο Κοινοβούλιο της διαφθοράς, να τα βάλουν με τους διεφθαρμένους, δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους αφορά. Για τον παχυδερμισμό δεν υπάρχει θεραπεία.

Όπως δεν υπάρχει και για το σύνδρομο του μεγαλείου. Γιατί υπάρχουν και οι «επαναστάτες», οι οποίοι περιμένουν ή παριστάνουν τον Σούπερμαν, ή εκείνοι που εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον Μόσκοβο, και των δυο πλευρών του Ειρηνικού. Γραπωμένοι από φαντάσματα, αρνούνται να αντικρίσουν την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα λέει ότι υπάρχουν συσχετισμοί δυνάμεων. Ότι υπάρχει ένα καθεστώς Καπιταλιστικής φαντασίωσης και ταυτόχρονα ένας διάχυτος πνευματικός Μπολσεβικισμός. Ότι Καπιταλισμός και Μαρξισμός έχουν γράψει την Πολιτική και Κοινωνική Ιστορία στα μέτρα τους. Ότι είναι μια Μαφία που διαβρώνει κάθε ιστό της κοινωνίας και κάθε κύτταρο της Φυλής μας. Ανάμεσα στον πνευματικό και πολιτικό ορυμαγδό, στην ερώτηση «με μας ή με τους άλλους», οι Χρυσαυγίτες διάλεξαν να είναι «με τους άλλους». Τόλμησαν να πουν φωναχτά ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και γι’ αυτό τους κατηγορούν Μπολσεβίκοι και Καπιταλιστές διεθνιστές, αλλά και «συνετοί» «πατριώτες» της Οικονομικής Δεξιάς από την οποίαν χωρίζει την Εθνική Δεξιά, άβυσσος…

Ανάμεσά μας, ανάμεσα σε μας που μαχόμαστε από την πρώτη γραμμή, και σε αυτούς που βλέπουν τους εαυτούς τους σαν σκιές λιονταριών ενώ είναι πόντικες, υπάρχει μια βαθιά και απροσπέλαστη τάφρος. Η οργή μας θα ήταν ύβρις στο πνεύμα του Αγώνα που μας διακρίνει και σπατάλη των δυνάμεών μας, όταν δεν βρίσκει εποικοδομητικές διεξόδους. Παρόλα αυτά, έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα να προστατέψουμε τους εαυτούς μας, τους συμμαχητές μας και την Ιστορία μας, μια που είμαστε και οι ίδιοι κομμάτι της Πατρίδας που υπερασπιζόμαστε. Οφείλουμε να το κάνουμε με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και πνεύμα αδελφοσύνης, αποφασισμένοι σε επίπεδο πρακτικό αλλά πρωτίστως μεταφυσικό, με κοινωνία πνεύματος που θα μας σηκώνει πάνω από τον άκαρπο θυμό και πάνω από τις κομπίνες της «ακροδεξιάς», σε μια επαναστατική, λαϊκή και αριστοκρατική σύλληψη του νέου Εθνικού κράτους, ενάντια στο «καλό» και το «κακό», σε μια εμπροσθοφυλακή Εθνικής ενότητας.

Για να φθάσουμε ως εκεί, οφείλουμε να σχηματίσουμε με κάθε λεπτομέρεια το πρότυπο, την μακέτα του κόσμου μας, με μέθοδο, στρατηγική, και χωρίς ψευδαισθήσεις, ώστε να μην μετατραπούμε από εναλλακτική του Συστήματος, σε πολιτική ασφάλειας ζωής και διαιώνισής του. Είναι ανάγκη να είμαστε παρόντες στις τοπικές διεργασίες, στις αυτοδιοικητικές εκλογές, και στην αυτοοργάνωση των κοινοτήτων μας. Είναι αλήθεια ότι πολλοί, περισσότεροι από όσους ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, αντιλαμβάνονται ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει πίσω από την οθόνη της τηλεόρασης. Από εκεί όμως, μέχρι το να νομίζουμε ή ακόμη χειρότερα, να ελπίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τις πλατιές μάζες να επαναστατήσουν, και να ανατρέψουν εκλογικά το καθεστώς, ή να εξεγερθούν σε μαζική ανυπακοή ώστε να αντιπαρατεθούν με το Σύστημα, είναι σφάλμα τακτικής και χαμένος χρόνος. Όλα, κι αν όχι όλα τα περισσότερα, εξαρτώνται από την οργάνωση αυτής της ισχυρής τρίτης πολιτικής δύναμης. Αυτήν που οι μάζες θα ακολουθήσουν γιατί οι μάζες πάντα ακολουθούν τον ισχυρότερο. Χρειάζεται γι’ αυτό ένα ποιοτικό άλμα.

Η δύναμη της εικόνας, η σάτιρα, η ειρωνεία απέναντι στο Καθεστώς, αποτελούν ισχυρά εργαλεία. Η επιλογή των προσώπων, των φορέων, και των κοινωνικών μειονοτήτων, με τις οποίες μπορεί να υπάρξει κατανόηση και συνεργασία, είναι μια άλλη σημαντική προτεραιότητα. Μέσα, και ταυτόχρονα έξω από το πολιτικό σύστημα, εκεί θα σχηματοποιηθούν οι κοινωνικοπολιτικές ηγεσίες του Αύριο, αμφισβητώντας, και κυρίως πράττοντας σε ιδεολογικό, επιστημονικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο μιας Εθνικής συνέργιας για την αναγέννηση του Έθνους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/anamesa-sthn-skulla-tou-kapitalismou-kai-thn-charubdh-tou-marjismou#ixzz4tg0V2kTX

Η Φωνή της Αλήθειας φ.218

wp-1490991511062

Μεγάλες και μικρές νίκες. Νίκες για τις οποίες δεν θα διαβάσετε σε κανένα από τα συστημικά ΜΜΕ και δεν θα δείτε σε κανένα τηλεοπτικό κανάλι. Δημοσιοποίηση ζητημάτων για τα οποία δεν μιλά κανείς, τουλάχιστον κανείς που να είναι διατεθειμένος να κάνει κάτι άλλο από το να απλώνει μοιρολατρία στον καφενέ.

Νίκη και η ίδια η παρουσία στην Βουλή ενός κόμματος που ήρθε από το μικροκομματικό «πουθενά», με έναν αρχηγό με «βεβαρημένο» Μεταπολιτευτικό μητρώο, με απόψεις θεμελιωμένες σε γνώση και Ιστορία, για τις οποίες δεν υπέγραψε χαρτί μετανοίας, όπως έκαναν οι επικριτές του, (πρώην;) στελέχη της ΚΝΕ, και των λοιπών κομμουνιστικών αποκομμάτων, οι οποίοι έγιναν σημαιοφόροι του πιο ακραίου καπιταλισμού και συνέταιροι των παγκόσμιων εκπροσώπων του.
Όποιος θεωρεί ότι αυτό είναι λίγο, δεν έχει παρά να δοκιμάσει τις δυνάμεις του και να κάνει αυτός το «πολύ». Η πράξη έχει δείξει πως οι «πολλά βαρείς» είναι αυτοί που συμμορφώνονται πρώτοι προς τας εντολάς και βαρούν το κεφάλι τους στον τοίχο ζητώντας το έλεος του συστήματος.
Την εβδομάδα αυτή, το Εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής, ματαίωσε τα σχέδια των Εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ με τα οποία άνοιγε ο δρόμος για νομιμοποίηση εκ μέρους του ελλαδικού κράτους των τουρκικών αιτιάσεων στην Θράκη και τα Δωδεκάνησα (σελ.3). Κρατάει ανοιχτό το θέμα της λαθρομετανάστευσης και της δημογραφικής αλλοίωσης (σελ. 4, 12). Διατηρεί άσβεστη την φλόγα της ιστορικής μνήμης (διαβάστε για δυο προσωπικότητες και άγνωστες πτυχές του Νέου Ελληνισμού, στις σελίδες 14 και 15).
Και όλα αυτά, μέσα στο εχθρικό κλίμα των ΜΜΕ, με πληρωμένες ομάδες ακροαριστερών να επιτίθενται στα γραφεία του κόμματος, και να μην τιμωρείται κανείς, αλλά αντιθέτως να καλύπτονται ι εγκληματικές ενέργειες των εγκληματικών συμμοριών κάτω από την ομπρέλα του «αντιφασισμού» και του «αντιρατσισμού». Ας μην επαναπαυόμαστε λοιπόν. Η εγρήγορση, η επαγρύπνηση, η έγκαιρη πληροφόρηση, η
αλληλεγγύη, είναι απαραίτητες για να συνεχιστεί ο αγώνας σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα μέτωπα. Η πολιτική αντιμετώπιση ζητημάτων όπως της Θράκης και της αθρόας μεταναστευτικής εισβολής, είναι θέματα Εθνικής Ασφαλείας.
Απ΄ την άλλη, δεν πρέπει κανείς να έχει αμφιβολίες πως στην παρούσα, εκφυλισμένη μεταπολιτευτική Κομματοκρατία, τα κόμματα αποτελούν, ιδιαίτερα εις ό,τι μας αφορά, ένα μέσον επικοινωνίας με τον λαό, κινητοποίησης των μελών και φίλων, και κατά
δεύτερο λόγο εκπαίδευσης και διοίκησης στελεχών.
Στην περίπτωση των Ελλήνων Εθνικιστών είναι και ένα μέσον ασκήσεως πολιτικής έξω από την πολιτική, όπως έδειξε η Χρυσή Αυγή με την μέριμνα υπέρ των δοκιμαζόμενων από τις προδοτικές πολιτικές επιλογές του «συνταγματικού τόξου», Ελλήνων, ιδιαίτερα προτού το Σύστημα καταχρηστικά αναστείλει την νόμιμη χρηματοδότηση του κόμματος ( εξακολουθώντας, όμως, να ταΐζει τα αδηφάγα και χρεοκοπημένα κόμματα της διαπλοκής και της ρεμούλας), αλλά ακόμη και σήμερα, έστω και σε αναγκαστικά περιορισμένη κλίμακα. Η εκλογική διαδικασία η οποία καταλαμβάνει το μέγιστο των προσπαθειών όλων των άλλων κομμάτων του ανθελληνικού συρφετού (και μην τρομάζει κανείς με τις λέξεις, εκ των πράξεών τους κρίνονται τα υποχείρια της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Βερολίνου και των Βρυξελλών), είναι η τρίτη μέριμνα των Εθνικιστών, προς εξυπηρέτηση των δύο παραπάνω σκοπών. Το κόμμα, λοιπόν, όπως μου είχε τονίσει στην συνέντευξή του το καλοκαίρι του 2015 ο ηγέτης της Γσλλικής Εθνικής Δεξιάς Ζαν Μαρί Λεπέν, «είναι ένας μοχλός ο οποίος θα βάλει σε κίνηση την Ευρώπη».
Όπως πράγματι συμβαίνει, η Χρυσή Αυγή αποτελεί σημείο αναφοράς για όλα τα εθνικιστικά κόμματα της Ευρώπης, τα οποία αντιμετωπίζουν όπως θα έπρεπε να
περιμένει κανείς διλήμματα, τρικλοποδιές και αναχώματα από το Σύστημα αλλά και από προσωπικές φιλοδοξίες και ελλείμματα συνοχής και, κυρίως, σαφούς ιδεολογικής και πολιτικής πυξίδας Αντίθετα, πολιτικοί με σαφείς στόχους και προγράμματα, και σταθερή πλεύση έστω και με τις αναγκαίες προσαρμογές , χαίρουν της εκτίμησης των πολιτών και της συνακόλουθης στήριξης και δημοφιλίας (διαβάστε σχετικά στις
σελίδες 10 και 11).
Η Ιστορία γράφεται από τις οργανωμένες μειοψηφίες. Και μην πάει ο νους σας στο αντιδημοκρατικό, γιατί, ασχέτως της καταστροφικής κυβερνητικής τους πρακτικής η οποία είναι απόρροια της ιδεολογίας τους, μειοψηφίες ήσαν και το ΠΑΚ και ο Συνασπισμός.
Εμάς τους Εθνικιστές μας ενδιαφέρει η διάρκεια, η αποτελεσματικότητα και η υλοποίηση των Ιδεών με σταθερότητα και αποφασιστικότητα.
Και σε αυτήν την προσπάθεια η αρωγή όλων των δυνάμεων του Έθνους είναι αναγκαία και επιτακτική.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ: Φθινοπωρινή Ισημερία

μδ

«Ιση μέρα-ίση νύχτα». Αυτό θα πει ισημερία. Η 22α ή 23η Σεπτεμβρίου, σηματοδοτεί για το Βόρειο ημισφαίριο στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα, την αρχή του Φθινοπώρου. Από την ημερομηνία  αυτή και μετά, η ημέρα μικραίνει και η νύχτα μεγαλώνει, ώσπου η νύχτα να φθάσει στο απόγειό της με το χειμερινό ηλιοστάσιο της 22ας Δεκεμβρίου.

Οι Ισημερίες, η Εαρινή και η Φθινοπωρινή, σηματοδοτούν την έναρξη της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, ενώ τα Ηλιοστάσια, το Θερινό και το Χειμερινό, την έναρξη του Καλοκαιριού και του Χειμώνα αντιστοίχως.

Η Εαρινή Ισημερία πραγματοποιείται περί τις 21 Μαρτίου, όταν το κέντρο του Ηλίου είναι κατακόρυφο προς τον γήινο ισημερινό, διασχίζοντας τους ουρανούς από Νότο προς Βορρά. Η Φθινοπωρινή Ισημερία πραγματοποιείται περίπου στις 22 Σεπτεμβρίου όταν ο Ήλιος διασχίζει τον ουρανό από Βορρά προς Νότο.

Αρκετά ημερολόγια, μεταξύ των οποίων των Λακεδαιμονίων και των Μακεδόνων, είχαν ως αφετηρία της μέτρησης του χρόνου, δηλαδή Πρωτοχρονιά, την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Βοηδρομιών

Ο πρώτος (και μετέπειτα τρίτος) μήνας του Αττικού ημερολογίου, ήταν ο μήνας που συνέπιπτε με την Φθινοπωρινή Ισημερία. Πήρε το όνομά του από την γιορτή των Bοηδρομίων, την 6η ή  7η ημέρα του, η οποία υπολογίζεται ότι συμπίπτει με την σημερινή 22α Σεπτεμβρίου.

Tα Bοηδρόμια ετελούντο προς τιμήν του Bοηδρομίου ή Bοηθόου Απόλλωνα, ο οποίος έτρεχε με βοή σε βοήθεια αυτών που ζητούσαν την συνδρομή του ως βοηθού και συμμάχου στον πόλεμο, μετά την μάχη του Μαραθώνος.

Oι Αθηναίοι την παραμονή της εορτής προσέφεραν θυσίες προς τιμήν της αδελφής του Απόλλωνα, της θεάς της κυνηγιού Αρτέμιδος Aγροτέρας, προσφέροντας 500 κατσίκες.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, η εορτή των Bοηδρομίων ετελείτο στην μνήμη της νίκης του Θησέα εναντίον των Aμαζόνων και προς τιμήν του Bοηθόου Aπόλλωνα που τον βοήθησε. Kατά τον Παυσανία, η γιορτή θεσπίστηκε από τον Ίωνα σε ανάμνηση της βοήθειας που έστειλε στους Αθηναίους στις μάχες τους εναντίον των Eλευσινίων.

Την ίδια περίοδο, έρχονταν και παρέμεναν στον Ναό του Παρθενώνος, επί 6 μήνες, παρθένες της πόλεως των Αθηνών, οι οποίες ύφαιναν τον πέπλο της θεάς Αθηνάς, καθώς η 2α του μηνός σηματοδοτούσε την έριδα Αθηνάς και Ποσειδώνος για την ονοματοδοσία της πόλεως.

O αντίστοιχος προς τον Βοηδρομιώνα μήνας του ημερολογίου των Λακεδαιμονίων ήταν ο Πάναμος, και αποτελούσε την αρχή του σπαρτιατικού έτους κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Οι Ορφικοί

Οι Ορφικοί τιμούσαν την 10η Φθίνοντος μηνός Βοηδρομιώνος, δηλαδή των 21η Σεπτεμβρίου, τον θεό Ήφαιστο. Καθώς η νύχτα μεγάλωνε και ο χειμώνας ερχόταν, χρειάζονταν τον θεϊκό τεχνίτη, για να φέρει φως και την θέρμη της Φωτιάς δια των τεχνολογικών μέσων τα οποία προσέφερε και επόπτευε στους θνητούς.

Κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία οι Ορφικοί εκδήλωναν ακόμη την λατρεία τους προς την Φύση γιατί έφερνε στο «Είναι» τους τα Όντα, αλλά και σηματοδοτούσε την εμφάνιση της ανθρώπινης ψυχής, την οποία αποκαλούσαν «Κόρη Πρωτόγονη».

Οι Ορφικοί πίστευαν ότι, όπως καλλιεργείται η Γη για να δώσει την βλάστηση, έτσι πρέπει να καλλιεργούνται και οι ανθρώπινες ψυχές για να εκδηλώσουν τις δυνάμεις τους και να τις μεταβάλουν σε Ιδέες και συναισθήματα, και όπως τα ύδατα καθιστούν γόνιμη την Γη προς καλλιέργεια των σπερμάτων από τα οποία θα εμφανισθεί η βλάστηση και από αυτήν τα άνθη και οι καρποί, έτσι και οι ανθρώπινες ψυχές πρέπει να εκδηλωθούν

Ελευσίνια Μυστήρια

Κατά το δεύτερο ήμισυ του σημερινού μήνα Σεπτεμβρίου πραγματοποιούνταν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Σύμφωνα με την Ελληνική Παράδοση, ιδρυτής των Ελευσινίων Μυστηρίων είναι ο Εύμολπος ή ο Μουσαίος,  γιος του Ορφέα.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια διαρκούσαν 9 ημέρες. Άρχιζαν στις 14 Σεπτεμβρίου, δηλαδή την σημερινή εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, και η λήξη τους συνέπιπτε με την Φθινοπωρινή Ισημερία.

Τότε γινόταν η εισαγωγή των αμυήτων  στην εμφάνιση στο «Είναι» της Κόρης της Πρωτόγονης, κόρης του Ουρανού και της Γης.

Με την τελετή αυτήν οι Μύστες της Ελευσίνας απέδιδαν ευγνωμοσύνη προς τη θεία Φύση η οποία έφερε στο «Είναι» το ψυχικό «Είναι» κάθε οντότητας.

Η περίοδος από τη Φθινοπωρινή Ισημερία μέχρι την Χειμερινή Τροπή του Ηλίου συμβολίζει την περίοδο κατά την οποία η ψυχή του ανθρώπου περνά το πρώτο στάδιο εξελίξεώς της που είναι η καλλιέργεια των σπερμάτων των προς γονιμοποίηση Ιδεών.

Είναι η περίοδος κατά την οποία η μητέρα Γη αναπαύεται και αναδιοργανώνει τις δυνάμεις της για να παρασκευασθεί προκειμένου να δεχθεί στους κόλπους της προς γονιμοποίηση τα σπέρματα των καρπών.

1267133116_gefest

«Ήφαιστε ισχυρόκαρδε, μεγαλοδύναμε, που είσαι τα άσβεστο πυρ, και φωτίζεσαι από φλογερές λάμψεις, ω θεέ που παρέχεις το φως  στους ανθρώπους, εσύ που φέρεις το φως, με τα ισχυρά χέρια, αιώνιε, που ζεις με την τέχνη, εσύ ο εργάτης, μέρος του κόσμου και στοιχείο άμεμπτο, που τρώγεις τα πάντα, που δαμάζεις τα πάντα, ο υπεράνω όλων υπέρτατος, που ευρίσκεσαι παντού. Είσαι ο αιθήρ, ο ήλιος, τα άστρα, η σελήνη, το φως το αμόλυντο, διότι αυτό τα μέλη του Ηφαίστου φέρουν το φως στους ανθρώπους.

Και κατοικείς εσύ σε κάθε οίκο,

σε όλες τις πόλεις, όλα τα έθνη.

και κατοικείς μέσα στα σώματα των ανθρώπων,

εσύ με την μεγάλη ευτυχία, ο ισχυρός.

Άκουσέ με, μακάριε, εσέ προσκαλώ στις Ιερές σπονδές, δια να προσέλθεις πάντοτε ήμερος

και με έργα πού φέρουν χαρά.

Κατάπαυσε την λυσσασμένη μανία

του ακατάβλητου πυρός

παρέχοντας στα ιδικά μας σώματα την φυσική καύση».

(Ορφικός Ύμνος στον Ήφαιστο)

 ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(δημοσιεύθηκε στο φ.217 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)

Υπάρχει κατοχή, μαλάκα

Υπάρχει κατοχή, μαλάκα

Του Φοίβου Νικολαΐδη

ΣΟΥΠΕΡΝΟΒΑ

Δευτέρα πρωί ξυπνάς, φτιάχνεις τον καφέ σου, ετοιµάζεις το πρωινό σου και µε γοργούς ρυθµούς ξεκινάς για τη δουλειά. Εκεί αναλώνεσαι σε διαφόρων ειδών συζητήσεις που αφορούν κυρίως το ποδόσφαιρο, τα γκοµενικά, την πολιτική και τα διάφορα σκάνδαλα που κατά καιρούς εµφανίζονται στο προσκήνιο. Φεύγεις από τη δουλειά κατά το απογευµατάκι, συνήθως κουρασµένος, και είτε πας σπίτι και µένεις εκεί µέχρι το επόµενο πρωί χαζεύοντας το κινητό, την τηλεόραση ή τον υπολογιστή είτε καταλήγεις µε κάποια παρέα σε µέρη όµορφα και µαγικά, άλλοτε τρώγοντας και άλλοτε πίνοντας σαν να ’ναι η τελευταία φορά.

Το ίδιο σκηνικό επαναλαµβάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της βδοµάδας µε αποκορύφωµα το Σαββατοκύριακο, όπου οι έξοδοι πολλαπλασιάζονται, το ίδιο και οι απολαύσεις, ό,τι απολαύσεις και να ’ναι αυτές. Κυριακή βράδυ αναπολείς τις στιγµές που πέρασες τις προηγούµενες µερικές µέρες και παρακαλάς να µην έρθει ποτέ η γαµηµένη η Δευτέρα. Μέχρι να το σκεφτείς καλά καλά σε παίρνει ο ύπνος και, καθώς πρωταγωνιστείς στο πιο ωραίο όνειρο της βραδιάς, επανέρχεσαι σε µια µόνο στιγµή στην πραγµατικότητα µε αυτό το εξαιρετικά εκνευριστικό άκουσµα του ξυπνητηριού.

Άλλη µια βδοµάδα ξεκινά για σένα, όπως ακριβώς ξεκινά για κάποιον στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ιαπωνία και στην Κίνα. Έλα όµως που εδώ είναι διαφορετικά τα πράγµατα – ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι. Δεν το επέλεξες εσύ, άλλοι καθόρισαν την τύχη σου, οι ίδιοι που τώρα προσπαθούν µε νύχια και µε δόντια να σε ξεσκίσουν και λίγο έµεινε να τους πεις και ευχαριστώ.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Ο τόπος σου είναι κατεχόµενος και διοικείται από ξένα στρατεύµατα και παράνοµες κυβερνήσεις εδώ και σαράντα τρία χρόνια. Εσύ, λοιπόν, τι κάνεις γι’ αυτό; Ε, δεν κάνεις απολύτως τίποτα.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Βγαίνεις καθηµερινά στους δρόµους να φωνάξεις και να διαµαρτυρηθείς για την αδικία που υφίσταται η χώρα σου; Κάνεις οτιδήποτε περνά από το χέρι σου για να µπορέσουν τα παιδιά σου να ζήσουν σε µια Κύπρο ελεύθερη από εγγυήσεις και κατοχικούς στρατούς; Στο κάτω κάτω, αφού εσύ δεν δείχνεις την ενόχλησή σου, γιατί να σηκωθεί να φύγει η Τουρκία;

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Βολεύτηκες, όπως έχουµε βολευτεί όλοι. Το ξυπνητήρι που σε ξυπνά κάθε πρωί να πας δουλειά ας σε ξυπνήσει επιτέλους κι από τον λήθαργο όπου βρίσκεσαι τόσα χρόνια και ας σου δώσει δύναµη να φωνάξεις, να διαµαρτυρηθείς και να διεκδικήσεις. Να ξυπνάς και να κοιµάσαι µε τη σκέψη στον Πενταδάκτυλο και στην Κερύνεια, γιατί ο τόπος αυτός είναι κατεχόµενος και µόνο µε πραγµατικό αγώνα, πίστη και θέληση µπορεί να ελευθερωθεί.

Υπάρχει κατοχή, µαλάκα. Κι εσύ κοιµάσαι ακόµα

πηγή

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Υστερία ή Ιστορία;

Υστερία ή Ιστορία;

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«Οσον αφορά στο ζήτημα της πνευματικής αξίας, αρνούμαι απολύτως να χρησιμοποιήσω το επιχείρημα ότι «κάθε νέγρος είναι ανόητος». Ο κύριος λόγος για την αποφυγή του είναι ότι, για λόγους ισορροπίας, θα πρέπει να αναγνωρίσω πως κάθε Ευρωπαίος είναι έξυπνος. Και ο Θεός με φυλάει από ένα τέτοιο παράδοξο!». Δανείζομαι την φράση από το δημοσίευμα περί «Καταγωγής των Ελλήνων», απόσπασμα από το έργο του επιλεκτικά διαστρεβλωμένου Κόμητος ντε Γκομπινώ. Ο Θεός να μας φυλάει να μην επαφιέμεθα στην αγιοποίηση του τάδε ή του δείνα προσώπου, που σήμερα φαίνεται λέων και αύριο αποδεικνύεται…κουνούπι, διότι ως γνωστόν, σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει, παρά καθησυχάζει τους οικείους του.

Ο Θεός να μας φυλάει από την εθελόδουλη εγκατάλειψή μας στα χέρια του ενός ή του άλλου «πατερούλη», από αυτούς που κατά καιρούς παρουσιάζονται στην παγκόσμιο Ιστορία, παρασύροντας τις μάζες των άβουλων και των αφελών στον ένα και μοναδικό λόγο της «πατρικής» αγάπης τους, αυτό που ο λαός μας σοφά συνοψίζει στην φράση «Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω». Ο Θεός να μας φυλάει από τους «εκλεκτούς» οι οποίοι μαθαίνουν τον λαό να τρώει, αλλά όχι να ψαρεύει. Συνάντησα τις προάλλες μια φράση ταιριαστή, που έχει γραφτεί από μία εκ των ιδιαζουσών φυσιογνωμιών του Β’ Μεγάλου Ευρωπαϊκού Πολέμου, τον Λεόν Ντεγκρέλ, και ταιριάζει σε τούτη την εποχή των ωδινών με τις οποίες θα φέρουμε στο Φως το Αύριο του κόσμου μας. Ιδιαίτερα δε έρχεται γάντι σε όσους με κενό περιεχομένου πιθηκισμό, καμώνονται πως θα «καθαρίσουν» την κόπρο της κοινωνίας (μην πούμε και του κόσμου ολόκληρου!), και αναρωτιούνται πώς δεν βρέθηκε κάποιος τόσο έξυπνος όσον αυτοί, για να κάμει πράξη τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους: Κάνοντας τούτο και το άλλο, το Σύστημα θα γίνει αποκριάτικο κομφετί! Πώς δεν το είχαμε σκεφτεί ως τώρα!

Λέγει λοιπόν ο Ντεγκρέλ για τους «ναζιστές» που ξεπρόβαλλαν… απειλητικοί, όντας ο ίδιος Βέλγος Εθνικοσοσιαλιστής: «Να αναφωνούμε σε κάθε βήμα μας ύμνους υπέρ των Ναζί, χωρίς να δεχόμαστε ούτε την μικρότερη αντικειμενική εξέταση των γεγονότων, δεν είναι Ιστορία, είναι υστερία!». Κάθε λαός, κάθε εποχή, κάθε ηγέτης, γράφει την δική του Ιστορία. Ο Λαός μας έχει Ιστορικό παράδειγμα που φθάνει να θρέψει την ψυχή και το πνεύμα ολόκληρης της Οικουμένης, και προς μίμηση και προς αποφυγή. Τίποτε δεν είναι ολότελα σωστό, και τίποτε δεν είναι ολότελα στραβό. Πάντα υπάρχει χώρος να συμβιβαστεί αυτός που έχει ως πυξίδα του την διαιώνιση του σκώληκα ή του σαλίγκαρου ο οποίος επιβιώνει γιατί σιχαίνεσαι να τον πατήσεις, κι έτσι προχωρά, κι αφήνει πίσω του τα ίχνη του στον κήπο σου: έρημους τους κόπους όσων μόχθησαν να τον αναστήσουν, από τον σπόρο ως το νερό, κι όσους ήλπισαν στην σκιά του για ν’ αποστάσουν.

Η αλήθεια είναι ότι το Σύστημα είναι ισχυρό. Δεν είναι όμως ανίκητο. Η ισχύς του δεν έγκειται μόνον στο τι κάνει, αλλά και στο τι δεν κάνουν οι άνθρωποι τους οποίους εξουσιάζει. Πόσο, για παράδειγμα, είναι πρόθυμοι να δεχθούν ως δεδομένο ότι ο κόσμος τους είναι αναγκαίο να γεμίσει ρουφιάνους που θα παρακολουθούν «για καλό σκοπό», τι σκέφτονται και τι λένε, αντί να τους πετάξουν από το ζυμάρι, όχι γιατί οι παρακολουθούμενοι επιδίδονται σε κάτι μεμπτό, αλλά γιατί οι παρακολουθούντες είναι αυτοί που παραβιάζουν την ζωή των άλλων. Το ερώτημα «ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες» θα είναι παντού και πάντοτε επίκαιρο.

Πριν δυο μέρες, η Κάτω Βουλή της Ιταλίας ενέκρινε ένα νομοσχέδιο με το οποίο θα επιβάλλονται αυστηρότεροι περιορισμοί σε όσους τολμούν να μιλούν για τους «ηττημένους» του πολέμου. Ο Μουσολίνι, και ας έχει πεθάνει, διαπομπευμένος και κρεμασμένος, δεκαετίες τώρα, κάνει ακόμα το Σύστημα να φοβάται, κι ας είναι αυτό ο «νικητής», κι ας φαίνεται τώρα το μόνο που μπορεί να φτιάχνει νόμους στα μέτρα του. Ιστορία, όχι υστερία. Και Ελευθερία. Ελευθερία να σχηματίζεις ο ίδιος γνώμη, και να την εκφράζεις, κυρίως όταν η γνώμη σου δεν ταιριάζει με την γνώμη αυτών που έχουν την εξουσία.

Όποιος δεν έχει δικαίωμα να πει την γνώμη του, είναι σκλάβος. Οι μέρες δεν είναι εύκολες. Ακόμη κι αυτοί που κρέμονται σαν τα τσαμπιά στα μπαρ και στα καφέ, θα σου εξομολογηθούν την αγιάτρευτη ανία και τα απύθμενα κενά τους που υστερόβουλα κρύβει η εικόνα που εμπορεύονται. Σαν ήμουν παιδί, σαν παιδί πίστευα και σαν παιδί μιλούσα, ομολογεί ο ψαλμωδός. Μα να. Κανείς παύει να κρεμιέται από την αφέλεια του παιδιού που το κοροϊδεύουν, κι αποφασίζει να εμπιστευτεί την Τάξη της Φύσης. Κι αυτή ζητά να πατήσεις στα πόδια που σου χάρισε, και να εργαστείς με τα χέρια, και με τον νου, όχι για να επιβιώσεις τρώγοντας από την μάνα ό,τι έχει να σου δώσει, μα σκάβοντας και χτίζοντας, με γνώση και τέχνη, παρατηρώντας το μάθημα που καλείσαι να αντιγράψεις: τo παιχνίδι της Φύσης και της Ζωής. Και να γράψεις την δική σου Ιστορία.

Ο ιερέας στην Αίγυπτο το είπε σωστά, οι Έλληνες είμαστε πάντοτε παιδιά, παιδιά τολμηρά. Αποφασίζεις λοιπόν και διαλέγεις. Πρόβατα ή Λύκοι; Υστερία ή Ιστορία;

Η Φωνή της Αλήθειας φ.217

wp-1490991511062.png

Εν μέσω οικονομικού ορυμαγδού που μας αναμένει με την επιστροφή στους μετακαλοκαιρινούς πάγκους μας.

Προ της πασιφανούς αδυναμίας του οικονομικού επιτελείου της κυβερνήσεως αλλά και της ίδιας της κοινωνίας να προσεγγίσουν τους ανέφικτους υπό τις παρούσες υφεσιακές συνθήκες, τους στόχους του πλεονάσματος που απαιτούν οι δανειστές («τρύπα» 1,7 δις στα έσοδα του κράτους το πρώτο 8μηνο του 2017).

Εν αναμονή νέων μέτρων καταστολής και υποδούλωσης των Ελλήνων, μια οικολογική καταστροφή στην πολύπαθη Αττική γη, έρχεται να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον μας τις μέρες τούτες.
Όχι μόνον επειδή αφορά το «φιλέτο» της επίζηλης «Αθηναϊκής Ριβιέρας». Όχι μόνον επειδή αποκαλύπτει την ασυδοσία των αετονύχηδων στον χώρο του εμπορίου των πετρελαιοειδών. Όχι μόνον επειδή ξεσκεπάζει για άλλη μια φορά την επικίνδυνη φαιδρότητα κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και γιατί, για άλλη μια φορά δείχνει πως ο μόνος δρόμος (και) προς την Οικολογία, είναι ο Εθνικισμός. Διαβάστε τις δηλώσεις του βουλευτή Β’ Πειραιά του Λαϊκού Συνδέσμου -Χρυσή Αυγή, Γιάννη Λαγού, ο οποίος βρέθηκε αμέσως στο σημείο του προβλήματος και στο πλευρό των άμεσα πληγέντων (σελ. 12-13).
Η Αριστερά επί δεκαετίες καπηλεύεται την Οικολογία, εντάσσοντάς την στην διεθνιστική προπαγάνδα της, και παίζοντας παιχνίδια εντυπωσιασμού προς άγραν ψήφων, σε ένα πεδίο που η Δεξιά θεώρησε άνευ ουσίας. Οπαδός ούσα της καπιταλιστικής ασυδοσίας, η φιλελεύθερη Δεξιά αδυνατεί να προτάξει το συμφέρον του Συνόλου έναντι αυτού του χρηματοδότη της κεφαλαιοκράτη. Να όμως που τα πράγματα αλλάζουν και η κινούμενη άμμος του χρήματος βρίσκει επί του παρόντος στέγη στα καλόπαιδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι γι’ αυτό ιδιαιτέρως ενδιαφέρον το ότι τώρα που η Ελλάδα απανθρακώνεται, οι ακτές γεμίζουν μαζούτ από ανεξέλεγκτους λαθρέμπορους, προστατευόμενες εκτάσειςξεπουλιούνται μέσω ΤΑΙΠΕΔ ελέω μνημονίων, ΝεοΔημο-κρατικών, ΛΑΟτζίδικων ΑΝΕΛέητων και ΣΥΡΙΖέικων, οι «Πράσινες» συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΚΟΑ (Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά) του Γιάννη Μπανιά, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας, οι Ριζοσπάστες Οικολόγοι, και τα ιστορικά στελέχη του πάλαι ποτέ Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, αμήχανα και συνένοχα σιωπούν, την ώρα που θα έπρεπε να ζητήσουν ευθύνες για την καταστροφή από τους συντρόφους-υπουργούς.
Η Αριστερά και η καπιταλιστική Δεξιά είναι οι εξ ιδεολογίας και εκ συμφέροντος απάτριδες, επομένως δεν έχουν αίσθηση του «οίκου», του σπιτιού όλων μας που είναι η Φύση της Πατρίδας μας. Αυτονόητα δεν μπορεί να είναι και δεν είναι Οικολόγοι…
Η γνώση της Παραδόσεώς μας, από την Ιστορία μας προ των γραπτών πηγών, την λεγόμενη Μυθολογία, αυτήν δηλαδή την Ιστορία η οποία παραδόθηκε από γενιά σε γενιά προφορικώς, έως την επίσης προφορική παράδοση των γονέων και των γιαγιάδων μας, είναι απαραίτητος οδηγός για την κατανόηση της ταυτότητάς μας, για την αναγνώριση του δρόμου μας, για την στερεότητα των βημάτων μας στο Τώρα.
Γι’ αυτό χρειαζόμαστε Παιδεία, και Παιδεία Ελληνική.
Στο φύλλο αυτό και με το ξεκίνημα του Σχολικού Έτους, δημοσιεύουμε κείμενα εκλεκτών συνεργατών για την Παιδεία και τις μεθοδεύσεις της ΝΤΠ για την διάλυση της Ψυχής και του Πνεύματος των νέων γενιών (σελ. 3, 14, 23, 24) αλλά και με αφορμή το περιστατικό στην Πάτρα και τις περί αριστείας δηλώσεις του υπουργού Γαβρόγλου (σελ. 8, 18).
Την ίδια ώρα, η Τουρκία ετοιμάζει νέα διείσδυση στην Θράκη με τουρκικά πολυιατρία (σελ. 5) και η διεθνής Οικονομία κλυδωνίζεται πολύ περισσότερο από όσο τα ΜΜΕ αφήνουν να φανεί (σελ. 10).
Και ενώ όλα φαντάζουν σκοτεινά, εμείς ας πάρουμε θάρρος από την ίδια την Φύση μας, τους αόρατους κόκκους που διατρέχουν το αίμα μας, και κουβαλούν την Ταυτότητα της ύπαρξής μας. Είμαστε αυτοί που οι παππούδες τους σήκωσαν τον Άνθρωπο από την λάσπη, άπλωσαν το χέρι στον Θεό, και έχτισαν ενωμένοι με Αυτόν και με Εαυτούς,
ό,τι μας κάνει Έλληνες: τους Παρθενώνες και Θερμοπύλες (σελ. 8, 15, 17, 20).
Καθώς θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές κάποιοι νοσταλγοί των απάνθρωπων καθεστώτων του Σιδερένιου Παραπετάσματος, αυτών που σκέφτηκαν με το διεστραμμένο μυαλό τους εξορίες και γκουλάγκ στην Σιβηρία, σφαγές νηπίων στον Μελιγαλά, και τείχη με συρματοπλέγματα για να κρατούν φυλακισμένους τους πολίτες τους, θα διαμαρτύρονται, -πιθανώς, αν κρίνουμε από το παρελθόν, βίαια, και με την προστασία των Αρχών-, απαιτώντας την φυσική εξόντωση των Ελλήνων Εθνικιστών της Χρυσής Αυγής. Σε αυτούς και τους προστάτες τους στην ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές ευαγείς Υπηρεσίες, μία είναι η απάντησή μας: Είμαστε το Αύριο και είσαστε το Χθες. Μέχρι την Νίκη και πέρα απ’ αυτήν.

 

Pray for Athens

20840645_1493989103981626_4858112635888024996_n

Να βλέπω τα μπανεράκια να ετοιμάζονται. Να μπαίνουν οι φατσούλες σε μπλε ριγέ σημαιάκια, και τα δάκρυα να τρέχουν από τα κεριά. Pray for Athens, παγκόσμιο χωριό!

Αν δεν το καταλάβατε, είναι γιατί μας το φέρνουν με τρόπο, για να μην ξυπνήσει ο κοιμώμενος κοσμάκης κι αρχίσει να την πέφτει προληπτικώς στον τζιχαντιστή της διπλανής πόρτας. Διότι ως γνωστόν, η κοινωνική ειρήνη είναι η βάση της ανθρώπινης συνύπαρξης και της ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος. Και άμα χαθεί, οδεύουμε προς άλλες κι άλλες καταστάσεις…

Επιπλέον, οι τζιχαντιστές της διπλανής πόρτας, δεν πρέπει να πουν πως οι Έλληνες είναι ρατσιστές, διότι ως γνωστόν στις πατρίδες τους απολαμβάνουν πλέριας δημοκρατίας. Γι’ αυτό και φεύγουν με βαρκούλες και καμηλιέρηδες για να μην τους πετσοκόψουν δημοκρατικά τα κεφάλια, τα χέρια, μέχρι και τις κλειτορίδες, αν και αυτό το τελευταίο δεν το γλιτώνουν ούτε στην Αθήνα από τις ομόρατσές τους.

Ως γνωστόν οι κυβερνήσεις, αριστερά και δεξιά, έχουν έναν αποκλειστικά σχεδιασμένο και νομοθετημένο ρατσισμό κατά των Ελλήνων. Εξ ου και ο «αντιρατσιστικός νόμος». Διότι ο ελληνάκος μπορεί να είναι πονηρούλης, με το λαδωματάκι του και τον εκβιασμούλη του, αλλά…ρατσιστής δεν είναι!  Κι επειδή έχουν και έναν ανθρωπισμό κρυμμένο (πολύ) βαθιά μέσα τους, και για τους Ρωμιούς που τους πληρώνουν ως νομοταγείς πολίτες του Ψευτορωμαίικου, και πρέπει τα υποζύγια να εξακολουθήσουν να πληρώνουν (όχι δεν θα σβηστούν από τον χάρτη παντελώς ενόσω έχουν ακόμη λίπος να καεί), οι Υπηρεσίες του κράτους αποφάσισαν να ενεργοποιηθούν.

Ποιοι τις ενεργοποίησαν είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί καθώς θα εξελίσσονται τα γεγονότα. Γιατί συντελείται η ενεργοποίηση πέραν της επισήμου εξηγήσεως, έχουμε μερικές ιδέες. Για παράδειγμα, να δοκιμαστούν τα αντανακλαστικά του κόσμου. Να τεστάρουν νέα όπλα και αξεσουάρ καταστολής. Να μπουν στο νόημα της αθηναϊκής αστικής ρυμοτομίας σε πραγματικές συνθήκες ξένες μονάδες οι οποίες θα κληθούν να συνδράμουν τις ελληνικές, σβήνοντας (ή και ανάβοντας) φωτιές.

Σημασία έχει ότι το Ελληνικό κράτος προβλέπει επίθεση τζιχαντιστών στην πρωτεύουσά μας,  με οχήματα, οπλισμό και βόμβες, στην πολύπαθη από εποχής συχωρεμένου Γρηγορόπουλου, Ερμού, στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου (του ετοιμοθάνατου αλλά νεκραναστημένου Άκη), στην Πλάκα και στην Ακρόπολη (εκεί δηλαδή όπου κινείται ο κύριος όγκος των επισκεπτών της Αθήνας, bye bye souvlaki), σε σταθμούς μετρό και άλλων μέσων μαζικής μεταφοράς.

Αυτό είναι το σενάριο της άσκησης «Τυφώνας» η οποία έχει προγραμματιστεί για τον καυτό μήνα Οκτώβριο. Ο οποίος είναι ως γνωστόν ο μήνας όπου όλα συμβαίνουν…

Είναι ενδιαφέρον το ότι η άσκηση επισπεύδεται, λέει, εξαιτίας της “αύξησης των επιστροφών ύποπτων ατόμων” από την Συρία και το Ιράκ τους καλοκαιρινούς μήνες στις εισόδους της χώρας. Με άλλα λόγια, στα σύνορα δεν τους σταματάμε, θα τους σταματήσουμε μέσα στην πρωτεύουσα. Ωραίο σχέδιο!

Η άσκηση Συμμοριτοπολέμου εντός πόλεως, θα πραγματοποιηθεί κάτω από πραγματικές εικονικές συνθήκες. Παρόμοια άσκηση θα εξελιχθεί δε και στο λιμάνι της Πάτρας.

Όσο για τις δικαιολογίες των Αρχών περί «εγκλωβισμού» των καημένων των τζιχαντιστών, -που, τι να κάνουν, παιδάκια είναι θέλουν κι αυτά να παίξουν, να κάνουν πιπί, να τα κόψουμε επειδή δεν πρόφτασαν να φθάσουν στην Ρώμη ή το Βερολίνο, είναι αντιπαιδαγωγικό-, είναι τουλάχιστον φαιδρά. Μην τους εγκλωβίζετε βρε παιδί μου! Αφήστε τους να πάνε στην ευχή του Αλλάχ του μεγάλου και πολυχρονεμένου! Κοιτάξτε αλλού, πώς κοιτάτε όταν περνάνε οι καραβιές το χασίσι, όταν φορτώνεται το πετρελαιάκι, πώς σας βάζουν στην τσάντα τίποτε αγκινάρες στην λαϊκή, ψιλικατζήδες δεν είναι, κάτι παραπάνω θα πάρετε, πετροδολάρια είναι αυτά.

Φοβούνται, λέει, ακόμη οι αρχές, μην τυχόν και πιαστεί η κατσαριδούλα η μικρή Τερέζα και έρθουν οι δικοί της να πάρουν την Τερέζα, και εκδηλωθούν αντίποινα από «συμμαχητές» ή συγγενείς της. Αλλά προς το παρόν ο κίνδυνος αυτός δεν είναι ορατός, γιατί η χώρα μας αφήνει όλα τα πλάσματα του Μεγάλου αφέντη να πηγαινοέρχονται στα πεδία των μαχών Ευρώπης και Ασίας, οπότε επειδή είναι παιδιά μπεσαλίδικα, δεν θα παραφερθούν.

Οι Υπηρεσίες σκέφτονται, λέει ακόμα, να τεστάρουν νέες λύσεις «μπλοκαρίσματος» των εισόδων (και εξόδων…) σε εμπορικούς δρόμους με εμπόδια, μπάλες, ζαρντινιέρες, κ.ά. Με δυο κουβέντες, μην διανοηθείς Ελληνάκο μου να διαδηλώσεις, διότι δεν θα έχεις από πού να φύγεις…

Διότι, ένα περίεργο πράγμα, αυτοί οι τζιχαντιστές, απλοί άνθρωποι είναι, της διπλανής πόρτας, δεν βάζουν υψηλούς στόχους, που να τούχουνε ας πούμε βομβαρδίσει την πατρίδα, να του έχουν κάνει ψητά με ναπάλμ τα παιδιά, και τέτοια, όχι, του φταίει η Ελληνίδα που θα περπατάει με την παντόφλα στην Ερμού. Έτσι είναι αυτά… Φόβος, φόβος κι άλλος φόβος. Καλωσήρθε ο Τυφώνας!