Η Φωνή της Αλήθειας φ.214

wp-1490991511062.png

Ολοι οι Έλληνες είμαστε αδέλφια. Αρκεί να δεχόμαστε το αυτονόητο. Δηλαδή ότι είμαστε Έλληνες, με όσες χαρές και προνόμια και όσες υποχρεώσεις αυτό συνεπάγεται. Από την
άλλη, όταν αρνιέται κανείς την φυσική του ταυτότητα, αρνιέται και την πνευματική. Με άλλα λόγια, αν κάποιος δεν αρέσκεται στο να αποκαλείται Έλληνας ακόμα κι αν είναι, η βιολογική του οντότητα δεν εξαφανίζεται, αλλά η συμμετοχή του στην οικογένεια του Έθνους ούτε μπορεί ούτε πρέπει να του επιβληθεί. Αυτό συμβαίνει με τους Έλληνες οι οποίοι είναι φορείς της πνευματικής νόσου του κομμουνισμού. Δεν είναι λιγότερο Έλληνες, αλλά αν οι ίδιοι αρνούνται την βιολογική τους ταυτότητα, αυτοεξαιρούνται, και καμία προσπάθεια ετσιθελικής επιβολής της δεν πρόκειται να καρποφορήσει. Το επεχείρησαν πολλά «Δεξιά» και «πατριωτικά» καθεστώτα με μερική έως ολίγη επιτυχία. Οι ιδέες δεν επιβάλλονται. Εμφυσούνται και εμπνέουν. Γι’ αυτό και όταν γίνονται κτήμα των ανθρώπων, ανθοβολούν και καρπίζουν, παρά τις κατάρες και τους αφορισμούς των αντιπάλων τους.
Εκτός βεβαίως και αν πάρουμε ως επί λέξει ορισμό της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, τα όσα ισχυρίστηκε Συριζαία βουλευτής. Πως αν δηλαδή δεν διαφωνούσες με το κομμουνιστικό καθεστώς και έκανες και έλεγες ό,τι σου έλεγαν, τότε δεν είχες κανένα πρόβλημα, ούτε γκουλάγκ, ούτε Σιβηρίες. Έπαιρνες το ψωμάκι σου, έπινες και την βότκα σου και γύριζες σπιτάκι σου ήσυχος. Τι άλλο ήθελες;

εμπροσ
Για μερικές (πραγματικές) όψεις του κομμουνιστικού παραδείσου θα διαβάσει ο
αναγνώστης στις σελίδες 12-13 και 20-21.
Την ιδιότυπη κομμουνιστική ελευθερία του να συμφωνείς με ό,τι σου επιβάλλεται,
επιβεβαιώνουν οι οπαδοί της σταλινικής μεθόδου, ιοί και μικρόβια, οι οποίοι επιχειρούν απελπισμένα να συνδέσουν την Χρυσή Αυγή και ετούτη την εφημερίδα με «προαναγγελίες» γεγονότων που υπάρχουν μόνο στην φαντασία τους που δουλεύει υπερωρίες ελέω Μερκελικών κεφαλαίων.
Ας είναι. Αυτοί ήσαν, είναι και θα είναι οι φορείς της πνευματικής ψώρας.
Στο μεταξύ, η θερινή τουριστική σαιζόν πλησιάζει στο τέλος της. Δημοσιεύουμε σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ.3) μια διαφορετική εκτίμηση, η οποία προέρχεται από επαγγελματίες της πραγματικής Οικονομίας, και όχι από παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας. Το μήνυμα είναι ένα: εάν δεν δουλέψουμε σοβαρά, σοβαρά αποτελέσματα δεν θα έχουμε, παρά την φιλοτιμία ενός εκάστου.
Σημαντική είναι και η επιστολή ενός πολίτη της Λέσβου (σελ.23). Στην δημοσιογραφία θα την αποκαλούσαμε «Κραυγή Αγωνίας», μια φράση-κλισέ η οποία διόλου αντικατοπτρίζει αυτό που μεταφέρει ο αναγνώστης: Την πραγματικότητα που ζουν και με την οποία έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά οι Έλληνες της Λέσβου και των λοιπών περιοχών της
πατρίδας μας όπου είχαν την αφέλεια να «υποδεχθούν» κέντρα «φιλοξενίας».
Και μόλις περάσει λίγο η ζέστη του καλοκαιριού, η κυβέρνηση μας φέρνει νέα διόδια (σελ. 14). Είναι η ίδια κυβέρνηση που προεκλογικά υποσχόταν καταργήσεις και προέτρεπε σε ελεύθερη διέλευση.
Η περίπτωση των Συριζόπληκτων, μοιάζει με την περίπτωση των «κοψοχέρηδων» του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι αφού το ψήφισαν και έκαναν νοικοκυραίους αυτούς που, αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας (ένας είναι ο Ανδρέας) δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους, όπως έλεγε ο εμβληματικός «θεληματάρχης στο Καστρί» Γιώργος Κατσιφάρας, στην συνέχεια εύχονταν να τους είχε κοπεί το χέρι. Προβλέπω πολλούς αναπήρους εκλογών στους επόμενους μήνες. Μέχρι τις προσεχείς εκλογές, προσοχή! Η λήθη είναι παραμύθι!