ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

H πρόσφατη συζήτηση για το πόνημα του Γιάνη Βαρουφάκη και τις δηλώσεις του αναφορικά με τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και τα διαδραματισθέντα επί υπουργείας του, επιδέχεται αρκετές ερμηνείες οι οποίες έχουν εν πολλοίς δοθεί. Αποτελεί οπωσδήποτε προσπάθεια του νάρκισσου πανεπιστημιακού και πρώην υπουργού να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο των συζητήσεων και να αποκτήσει λόγο και ρόλο στην δημόσια ζωή.

Χαρακτηριστικό του είδους της πολεμικής την οποίαν δέχεται ο κ. Βαρουφάκης, είναι το άρθρο το οποίο του αφιέρωσε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και, όπως μεγάλος αριθμός νεοφιλελεύθερων, δεξιών και αριστερών, «αντιστασιακός», οργανωμένος στο… ΚΚΕ Λονδίνου όταν σπούδαζε στο London School of Economics κατά τη διάρκεια της Επταετίας, Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος έγραψε (Free Sunday 30-7-2017) για τον Βαρουφάκη ότι είναι «εντελώς αναξιόπιστος από πολιτική άποψη. Αυτό αναγνωρίζεται διεθνώς και αποτελεί ίσως το βασικό πλεονέκτημα του υπουργού Οικονομικών κ. Τσακαλώτου, ο οποίος στην αντίληψη των Ευρωπαίων εταίρων είναι συνεργάσιμος για δύο βασικούς λόγους. Βάζει όλες τις υπογραφές που χρειάζεται σε επίπεδο Eurogroup και κυρίως… δεν είναι Βαρουφάκης, με αποτέλεσμα να μη στέκεται εμπόδιο στην αναγκαία συνεννόηση και προώθηση της διαδικασίας. Ο κ. Τσακαλώτος έχει βέβαια το δικό του πρόβλημα αξιοπιστίας, εφόσον στις Βρυξέλλες υπογράφει περίπου τα πάντα, ενώ στην Αθήνα μεταμφιέζεται σε ηγετική προσωπικότητα της υποτιθέμενης αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης Ομάδας των 53+.»

Με άλλα λόγια, «εκλεκτός» του Συστήματος είναι όποιος βάζει αδιαμαρτύρητα υπογραφές και δεν τολμά όχι να αντιπαρατεθεί με τους τοκογλύφους, αλλά ούτε καν να κάνει εσωτερική μικροπολιτική. Οι Βρυξελλιώτες δεν χρειάστηκε να κουραστούν για να κάνουν δικό τους τον εύκαμπτο κ. Κύρτσο, αλλά και αυτός εργάζεται για τα πλούσια εισοδήματα που του προσφέρει η αγκαλιά της πατριδοκάπηλης παράταξης. Αυτό που εσκεμμένως παραβλέπεται σε τέτοιες συζητήσεις, είναι η ουσία του ζητήματος, και όχι τα επουσιώδη, όπως οι ενδυματολογικές επιλογές του κ. Βαρουφάκη ή η οικονομική επιφάνεια της συζύγου του. Οι κριτικές αυτές παραπέμπουν σε κομμουνιστές ή έχοντες κομμουνιστικό τρόπο σκέψεως, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να ήσαν αστοί ή εν προκειμένω μεγαλοαστοί. Επειδή η «χαμηλή» κριτική δεν αρμόζει σε Εθνικιστές, των οποίων ήθος και χρέος είναι η άνοδος και η ανάπτυξη του Λαού, και όχι το ταξικό μίσος, ας δούμε μερικές παραμέτρους του ζητήματος που διαφεύγουν.

Ξεκαθαρίζω, πως η ιδιότητά μου δεν είναι αυτή του οικονομολόγου. Αρχαιολόγος είμαι στις σπουδές και γράφω δημόσια από την δεκαετία του 1990. Συμμετέχοντας όμως στην οικογενειακή επιχείρηση επί δεκαπέντε χρόνια, και ούσα ενεργός πολίτης, από αυτήν την οπτική θα εκθέσω τις απόψεις μου ως «τροφή για σκέψη» του αναγνώστη. Α. Οι εθνικιστές υποστηρίζουμε την ανάγκη στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής. Η Ελλάς είναι αγροτικό έθνος και έχουμε κάθε λόγο να καλλιεργήσουμε την εύφορη γη μας. Το κράτος όμως δεν είναι δυνατόν να προωθεί ως όραμα για τους Ελληνες να γίνουν σκαφτιάδες και εργολάβοι οικοδομών, όπως επικράτησε τα χρόνια της κάλπικης ανάπτυξης με τις βίλλες της χλιδής των χυδαία πλουσίων. Η Ελλάδα έχει επιστήμονες, έχει ανθρώπους ικανούς να ηγηθούν στην παγκόσμια τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις νέες τεχνολογίες, σε έργα που θα αναδεικνύουν την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας. Οι Έλληνες υπήρξαν από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας πρωτοπόροι στις τέχνες και τις επιστήμες. Μαζί με την εξασφάλιση της αυτάρκειας του Εθνους σε διατροφή και ενέργεια, αυτό πρέπει να είναι το σχέδιο της Παιδείας μας για το μέλλον.

Β. Η Ελλάδα, όπως και η Ιταλία και η Γαλλία, έχουν στους ώμους τους δημόσιο χρέος το οποίον είναι αδύνατον να αποπληρωθεί. Η υπερφορολόγηση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η διαγραφή μέρους του χρέους, είναι οι συστημικές λύσεις που προωθούνται. Όμως αυτός ο δρόμος βυθίζει περισσότερο τις χώρες μας στο χρέος. Αφού το Σύστημα έχει κάθε λόγο να κρατά τους πολίτες φυλακισμένους στο σαρκοβόρο τραπεζικό σύστημα, θα πρέπει να βρούμε τρόπους δημιουργίας μιας παράλληλης δομής. Μιας ανεπίσημης οικονομίας που θα χρησιμοποιεί την ανταλλαγή αγαθών αλλά και εναλλακτικό νόμισμα (τύπου κυβερνοχρήματος bitcoin), εξασφαλίζοντας την επιβίωση του λαού έξω από την παγκόσμια χρηματοοικονομική μέγγενη.

Γ. Ένα παράλληλο κρατικό νόμισμα, για μεσοπρόθεσμη χρήση, δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο. Αντιθέτως αποτελεί μια λύση στο ζήτημα του χρέους αλλά και για τις πληρωμές των υποχρεώσεων του κράτους όπως οι συντάξεις. Δ. Κανένα νόμισμα δεν είναι γραμμένο στις πέτρες του Μωυσέως. Το χρήμα είναι ανθρώπινο δημιούργημα, για χρήση -όπως φανερώνει το όνομά του- από τον άνθρωπο προκειμένου αυτός να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Δεν είναι άλλωστε κρυφό ότι τα σύγχρονα κράτη «αντιπαθούν» κάθε αναφορά στο ασήμι και στον χρυσό, πάνω στον οποίο χτίστηκε η αντιστοιχία των νομισμάτων, όταν ακόμη οι οικονομίες διέθεταν στοιχεία μιας υγιούς πραγματικότητας. Ε. Η ιταλική βουλή εξέτασε πρόσφατα (4 Ιουλίου) την πιθανότητα εισαγωγής «κουπονιών» για χρήση των πολιτών στην πληρωμή των φόρων και τις μεταξύ τους συναλλαγές. Στην Αθήνα οι μισθωτοί της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. επιμένουν να εθελοτυφλούν.

Λύσεις δεν υπάρχουν, μόνον εκεί όπου αρνούμαστε να τις δούμε, τυφλωμένοι από τον κίβδυλο εγωισμό που μας πουλούν οι «εταίροι», και παρασυρμένοι από την μετριότητα. Εμείς οι εθνικιστές, τουλάχιστον, ας είμαστε υψηλόφρονες.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-nomisma-tou-mellontos-mas#ixzz4p41I0dF4

Advertisements