H δήμευση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων συντηρεί την ευνοϊκή για τη Γερμανία συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ

Η δήμευση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων συντηρεί την ευνοϊκή για τη Γερμανία συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ

Το παράδοξο της συντήρησης της εμπιστοσύνης των χρηματοπιστωτικών αγορών στο νόμισμα της ευρωζώνης (ευρώ) όπου σε μια χώρα της, την Ελλάδα, έχει επιβληθεί καθεστώς μη βιώσιμου χρέους εξηγείται με το ξεπούλημα και την δήμευση όλης της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων.

Τον Δεκέμβριο του 2015 ο πορτογάλος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Βίτορ Κονστάντσιο (Vítor Constâncio) εξέφραζε την πεποίθηση του πως η ελληνική κρίση έχει ξεπεραστεί σε τότε συνέντευξή του στη γερμανική οικονομική εφημερίδα Börsen-Zeitung. Φυσικά αυτό που εννοούσε ο γραφειοκράτης της ΕΚΤ, που βρίσκεται βολικά στην Φρανκφούρτη όπου εδρεύει και η Bundesbank, ήταν ότι ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης του ευρώ είχε περάσει μιας και στην Ελλάδα τώρα πια υπήρχε μια πειθήνια κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Συντόμως μετά στις 10 Ιανουαρίου 2016 χρίστηκε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και ο εξευτελιστικά γερμανόφιλος Κυριάκος Μητσοτάκης καθησυχάζοντας δημόσια τον Φεβρουάριο του 2017 τον Σόιμπλε, την Μέρκελ και τον Ντράγκι σχετικά με την εξασφάλιση της παραμονής της Ελλάδος με κάθε κόστος στο καταστροφικό άρμα του γερμανικού ευρώ.

Ο ρόλος της ΕΚΤ όπως αναφέρεται στον επίσημο διαδικτυακό της τόπο είναι η διαχείριση του ευρώ, η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και άσκηση της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα από τα βασικά καθήκοντα της ΕΚΤ είναι η διαχείριση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της ευρωζώνης καθώς και η αγοραπωλησία νομισμάτων, ώστε να διατηρείται η ισοτιμία των συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Στην πραγματικότητα ο ρόλος της ΕΚΤ είναι η συνολική διαχείριση του ευρώ και της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όφελος της Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ είναι κατασκευασμένη ως ένα βολικά υποτιμημένο μάρκο που να ευνοεί τις εξαγωγές της Γερμανίας. Επίσης η Γερμανία βολικά δημιουργεί άμεσα όσα ευρώ χρειάζεται η οικονομία της ενώ στην Ελλάδα έχει επιβληθεί το κόλπο της «εσωτερικής υποτίμησης» με την υπερφορολόγηση και την μείωση μισθών και συντάξεων.

Μόνο που εδώ προκύπτει ένα παράδοξο που αγγίζει τα όρια του παραλόγου για την συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ. Πως είναι δυνατόν το ευρώ να παραμένει ανταγωνιστικό στην διεθνή χρηματαγορά έναντι χαρακτηριστικά του δολαρίου και της λίρας ενώ στην Ελλάδα, που είναι μέλος της ευρωζώνης άρα η οικονομία της πρακτικά επηρεάζει την συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ, έχει επιβληθεί καθεστώς μη βιώσιμου παράνομου χρέους; Ποιός επενδυτής θα αποταμίευε σε ένα νόμισμα που η οικονομία του αντίστοιχου κράτους του θα ήταν σε τεράστια ύφεση καθώς παράλληλα θα του είχε επιβληθεί ένα τεράστιο παράνομο χρέος;

Το παραπάνω παράδοξο της ευνοϊκής για την Γερμανία συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ εξηγείται με το ξεπούλημα όλης της περιουσίας των Ελλήνων, δημόσιας (όπως ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΒΟ, αεροδρόμια, υδρογονάνθρακες, ορυκτός πλούτος) και ιδιωτικής (όπως υπερφορολόγηση εισοδήματος και προκαταβολή φόρου, υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές με αντίστοιχα μείωση συντάξεων και ανύπαρκτη υγειονομική περίθαλψη).

Το ξεπούλημα θα συνεχίζεται όσο την εξουσία καταλαμβάνουν οι τοκογλύφοι που δεν νοιάζονται για την ποιότητα την ζωής και την διατήρηση της περιουσίας των Ελλήνων αλλά μόνο για να επιτύχουν τον στόχο της οικονομικής αφαίμαξης τους. Όπως δήλωνε και στις 24 Αυγούστου σε συνέντευξή της η υφυπουργός οικονομικών Κατερίνα Παπανάτσιου με προφανούς αποδέκτες τους τοκογλύφους οι εισπράκτορες της ΑΑΔΕ «θα πιάσουν τους στόχους των φορολογικών εσόδων».

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βάσει του ίδιου σχεδίου δήμευσης της περιουσίας των Ελλήνων αρνείται εξακολουθητικά και την οποιαδήποτε αρωγή της στην αισθητή βελτίωση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, όπως για παράδειγμα με τα χαμηλά επιτόκια της ποσοτικής χαλάρωσης. Αντιθέτως η EKT αγόρασε με την ποσοτική χαλάρωση κρατικά ομολόγα άλλων χωρών της ευρωζώνης, πλην τονίζουμε της Ελλάδος, ύψους 1,689 τρις ευρώ και asset-backed securities (ABS) ύψους 24,8 δισ. ευρώ ως και τον Αύγουστο του 2017.

Επιπροσθέτως την αντι-συμβατική αγορά ομολόγων εταιριών όπως της Unilever, Nestle, Repsol και Shell ύψους 105,2 δισ. ευρώ από την ΕΚΤ αντί για την ενίσχυση της οικονομίας της Ελλάδος δικαιολόγησε στις 22 Αυγούστου 2017 ο Βίτορ Κονστάντσιο σε παρέμβαση του με τίτλο «Inequality and macroeconomic policies» στα πλαίσια του συνεδρίου Annual Congress of the European Economic Association στην Λισαβόνα. Χαρακτηριστικά ο Κονστάντσιο δήλωσε ότι «τα υπερ-χαλαρά νομισματικά μέτρα έχουν μειώσει την ανεργία και την εισοδηματική ανισότητα καθώς και ότι έχουν αυξήσει το διαθέσιμο εισόδημα των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων στις χώρες του ευρώ. Σίγουρα ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ δεν συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα σε αυτή την εκτίμηση του.

Παράλληλα η Γερμανία έχει ολοκληρώσει την μεταφορά χρυσού 120δις ευρώ, από τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι στην κεντρική τράπεζα της Γερμανίας στην Φρανκφούρτη. Με αυτή την κίνηση που άρχισε το 2013 ο Σόιμπλε έχει ήδη μεταφέρει στην Bundesbank τον μισό χρυσό που βρίσκεται εκτός Γερμανίας. Προφανώς η Γερμανία προετοιμάζεται για την ημέρα που θα καταρρεύσει το ευρώ στην αγορά συναλλάγματος και θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει ένα μάρκο που θα έχει συναλλαγματική αξία βάσει του χρυσού κανόνα.

Την ίδια στιγμή την σκυτάλη του ψυχολογικού πολέμου για την συνέχεια της υποταγής των Ελλήνων στα μνημόνια έχουν αναλάβει τα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μιας και τα εγχώρια μνημονιακά ΜΜΕ έχουν φαλιρίσει, με το πρόσφατο ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας Χάντελσμπλατ που φέρεται να παρουσιάζει τον Σόιμπλε να δηλώνει ότι μια μέρα οι Έλληνες θα του στήσουν άγαλμα λόγω της συμβολής του σε «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή στην επιβολή των σκληρών οικονομικών μέτρων, της υπέρμετρης λιτότητας και του εξαναγκασμού σε μετανάστευση 500 χιλιάδων Ελλήνων λόγω ανέχειας.

Συμπερασματικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ(ΠΑΣΟΚ)-ΑΝΕΛ με πάντοτε δεκανίκι την Νέα Δημοκρατία σκύβει το κεφάλι και υποκλίνεται στους τοκογλύφους επιτρέποντας την ταπείνωση και την καταστροφή των Ελλήνων παράλληλα διατηρώντας την υψηλή συναλλαγματική αξία του ευρώ.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-dhmeush-ths-dhmosias-kai-idiwtikhs-periousias-twn-ellhnwn-sunthrei-thn-eu#ixzz4r32qt2vd

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Τι θέλει το Σύστημα – Τι θέλουμε εμείς

Τι θέλει το Σύστημα - Τι θέλουμε εμείς

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Οταν ήμουν νεαρή «μαθητευόμενη» Εθνικίστρια, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το κύριο πεδίο δραστηριοτήτων των Εθνικιστών ήταν τα μνημόσυνα. Το Αγιονόρι, ο Φενεός, και βέβαια ο Μελιγαλάς, ο Γράμμος και το Βίτσι, αποτελούσαν σημεία συναντήσεως Εθνικιστών ποικίλης προελεύσεως και προσανατολισμού, από ολόκληρη την Ελλάδα. Οικογένειες ολόκληρες εξέδραμαν, προμηθεύονταν μπρελόκ με τον Τέως (ένας είναι ο Τέως) και τον Πρόεδρο (ένας είναι ο Πρόεδρος), παρακολουθούσαν το μνημόσυνο σταυροκοπούμενοι, έπιαναν την σκιά στις ομιλίες των διαφόρων γραμματέων συλλόγων και κομμάτων-σφραγίδων, και εν συνεχεία κατευθύνονταν στα ειδοποιημένα ταβερνάκια της περιοχής για τοπικές νοστιμιές.

Ήταν μια σχετικώς αγνή εποχή. Οι άνθρωποι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διατηρήσουν ζωντανή την μνήμη που γλιστρούσε από τα χέρια τους από την μέρα που νίκησαν στον Γράμμο και το Βίτσι. Νίκησαν, αλλά συμπεριφέρθηκαν ως ηττημένοι. Ηττήθηκαν γιατί έδειξαν αδυναμία, συγχωρητικότητα και υποχωρητικότητα, εκεί όπου είχαν καθήκον απέναντι στους νεκρούς και αναπήρους δια βίου συμπολεμιστές τους, να συνεχίσουν με ειρηνικά μέσα τον αγώνα που κέρδισαν στα πεδία των μαχών. Πολλοί Εθνικιστές, βασιλόφρονες, χουντικοί, πατριώτες, έδωσαν από τότε την μάχη τους, ελπίζοντας, αλλά μη πιστεύοντας ότι κάποτε θα έχουν την δυνατότητα να πάρουν την Πατρίδα από τα χέρια του επελαύνοντος ΠΑΣΟΚ.

Ξύπνιοι οι Πασόκοι, φρόντισαν να βρουν δανεικά κι αγύριστα για να μπουκώσουν τα στόματα και να γεμίσουν τις κοιλιές αυτών που σήμερα διαμαρτύρονται γιατί τους κόβονται οι συντάξεις, τότε όμως επαίρονταν πως «η ζωή συνεχώς βελτιώνεται» και σκορπούσαν αλόγιστα στα μπουζούκια, τις βίλες, και τα λοιπά νεοπλουτίστικα. Ξύπνιοι κι οι Νεοδημοκράτες, δεν εφείσθησαν υποσχέσεων προς τους «ακραίους» ώστε να γεμίζει το εκλογικό σακούλι, και να απολαμβάνουν τα προνόμοια του καθεστώτος της Μεταπολιτεύσεως το οποίο επέβαλαν. Αν κάποιοι «πατριώτες» έλαβαν κάποτε κάτι στα κρυφά, για να διασπάσουν και να διασπαστούν, και να στηρίξουν την «μητριά» ΝΔ, είναι ένα άλλο ζήτημα που βαρύνει τους ίδιους, την συνείδηση και την ψυχή τους.

Και να που σήμερα βρισκόμαστε εδώ, στο 2017. Κι αυτό που ως έφηβοι και έφηβες πιστέψαμε κι ελπίσαμε, η ηθική και πνευματική επανάσταση για την οποία μελετήσαμε, οραματιστήκαμε και για την οποία χτίσαμε τους εαυτούς μας και τους συμμαχητές μας, βρίσκεται στα δικά μας χέρια, εξολοκλήρου ή περίπου. Και κάπου εδώ, οφείλουμε να πάρουμε μια αναπνοή. Να κάνουμε μια παύση στον θόρυβο των ζήτω και των συνθημάτων, και να δούμε αυτή η κεκτημένη ταχύτητα αν μας οδηγεί εκεί που θέλουμε εμείς ή εκεί που θέλει το Σύστημα να πάμε.

Η τιμή στους προγόνους αποτελεί όχι μόνο καθήκον, – που λίγο με αγγίζει ως ιδεολογικό τσιτάτο- αλλά έμφυτη, «κατά Φύση» ανάγκη των ανθρώπων, όπως μαρτυρεί η Ιστορική πραγματικότητα. Μα πιο πολλή αξία από την Μνήμη και την Τιμή, έχει το «πολλώ κάρρονες». Εμείς όμως θα γίνουμε καλύτεροι. Θα γίνουμε; Θαρρώ πως ναι. Έχουμε περπατήσει την υπόθεση, τις Ιδέες, την Ελπίδας, πολύ πιο μπροστά. Είμαστε περισσότεροι, κι ακόμη πιο πολλοί που ακόμα δεν ακολουθούν, βρίσκονται στο κατώφλι μας και περιμένουν. Περιμένουν όχι το πούλμαν και τις φωτογραφίες που θα δώσουν ένα νόημα στην καθημερινότητά τους, όχι μόνο καταδίκες και πολώσεις τις οποίες επιδιώκει το Σύστημα.

Το είδαμε τούτες τις μέρες με την υπόθεση του Ταλίν που συμπίπτει με την νίκη των Ελληνικών δυνάμεων στον Γράμμο και το Βίτσι. Και καλώς αναδεικνύονται τα εγκλήματα των κομμουνιστών που κουκουλώνουν οι πένες και οι μουσικές των στρατευμένων στην Αριστερά συγγραφέων, διανοουμένων και συνθετών. Μα για τα εγκλήματα του Καπιταλισμού, αυτά που ζούμε τώρα, στις μέρες μας, τα χρόνια των μνημονίων, του διεθνισμού, της ισοπέδωσης των Εθνών-κρατών, ποιος θα μιλήσει;

Ποιος άλλος μπορεί από εμάς τους Εθνικιστές, εμάς που αμφισβητήσαμε και αμφισβητούμε τους νικητές του Ευρωπαϊκού Πολέμου, αυτούς που έστρεψαν με το χρήμα και την πανουργία τα έθνη μας το ένα εναντίον του άλλου για να έρθουν να μοιραστούν τα ιμάτια της σταυρωμένης στο άρμα Αμερικής και Σοβιετίας, Ευρώπης; Η απάντησή μας στις προκλήσεις του Σήμερα, δεν μπορεί να είναι «μνημόσυνα». «Ακολούθει μοι και άφες τους νεκρούς να θάψωσι τους εαυτών νεκρούς», είπε ο ξανθός, γαλανομάτης Ναζωραίος σε κείνον που πρόθυμα θα τον ακολουθούσε, μόλις τελείωναν οι υποχρεώσεις και αποστρατευόταν από την ζωή. Μια μέρα, στο μέλλον. Η απάντηση του Χριστού ήταν «ακολούθησέ με τώρα. Και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους».

Ο λαός θεωρεί τις Ιδέες περιττή πολυτέλεια. Θέλει άρτο και θεάματα. Κι αυτό το ξέρει το Σύστημα. Ας μην είμαστε το θέαμα στο τσίρκο της κάλπικης δημοκρατίας του, μαρξιστικής ή ροκφελερικής. Ας αφήσουμε τους πνευματικά νεκρούς να θάψουν αυτούς που έχουν πεθάνει ήδη. Για το Σύστημα, ο ηγέτης – φιλόσοφος, όπως αυτός που προκρίνει ο θείος Πλάτων, είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα πράγματα που μπορεί να του συμβούν. Η χρεοκοπημένη ακροδεξιά και το αταβιστικό «αντί» όπου μας θέλει το Σύστημα δεν είναι ο δρόμος μας.

Ο Εθνικισμός μας είναι η μόνη λύση στα τρέχοντα, φλέγοντα προβλήματα του λαού μας και, κυρίως, η απάντηση της Ζωής στην πνευματική νέκρωση και την μοιρολατρική δικτατορία του Φόβου. Ας αφήσουμε τους νεκρούς, κι ας πιάσουμε τους ζωντανούς.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/ti-thelei-to-susthma-ti-theloume-emeis#ixzz4r2OWbe3w

Η Φωνή της Αλήθειας φ.214

wp-1490991511062.png

Ολοι οι Έλληνες είμαστε αδέλφια. Αρκεί να δεχόμαστε το αυτονόητο. Δηλαδή ότι είμαστε Έλληνες, με όσες χαρές και προνόμια και όσες υποχρεώσεις αυτό συνεπάγεται. Από την
άλλη, όταν αρνιέται κανείς την φυσική του ταυτότητα, αρνιέται και την πνευματική. Με άλλα λόγια, αν κάποιος δεν αρέσκεται στο να αποκαλείται Έλληνας ακόμα κι αν είναι, η βιολογική του οντότητα δεν εξαφανίζεται, αλλά η συμμετοχή του στην οικογένεια του Έθνους ούτε μπορεί ούτε πρέπει να του επιβληθεί. Αυτό συμβαίνει με τους Έλληνες οι οποίοι είναι φορείς της πνευματικής νόσου του κομμουνισμού. Δεν είναι λιγότερο Έλληνες, αλλά αν οι ίδιοι αρνούνται την βιολογική τους ταυτότητα, αυτοεξαιρούνται, και καμία προσπάθεια ετσιθελικής επιβολής της δεν πρόκειται να καρποφορήσει. Το επεχείρησαν πολλά «Δεξιά» και «πατριωτικά» καθεστώτα με μερική έως ολίγη επιτυχία. Οι ιδέες δεν επιβάλλονται. Εμφυσούνται και εμπνέουν. Γι’ αυτό και όταν γίνονται κτήμα των ανθρώπων, ανθοβολούν και καρπίζουν, παρά τις κατάρες και τους αφορισμούς των αντιπάλων τους.
Εκτός βεβαίως και αν πάρουμε ως επί λέξει ορισμό της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, τα όσα ισχυρίστηκε Συριζαία βουλευτής. Πως αν δηλαδή δεν διαφωνούσες με το κομμουνιστικό καθεστώς και έκανες και έλεγες ό,τι σου έλεγαν, τότε δεν είχες κανένα πρόβλημα, ούτε γκουλάγκ, ούτε Σιβηρίες. Έπαιρνες το ψωμάκι σου, έπινες και την βότκα σου και γύριζες σπιτάκι σου ήσυχος. Τι άλλο ήθελες;

εμπροσ
Για μερικές (πραγματικές) όψεις του κομμουνιστικού παραδείσου θα διαβάσει ο
αναγνώστης στις σελίδες 12-13 και 20-21.
Την ιδιότυπη κομμουνιστική ελευθερία του να συμφωνείς με ό,τι σου επιβάλλεται,
επιβεβαιώνουν οι οπαδοί της σταλινικής μεθόδου, ιοί και μικρόβια, οι οποίοι επιχειρούν απελπισμένα να συνδέσουν την Χρυσή Αυγή και ετούτη την εφημερίδα με «προαναγγελίες» γεγονότων που υπάρχουν μόνο στην φαντασία τους που δουλεύει υπερωρίες ελέω Μερκελικών κεφαλαίων.
Ας είναι. Αυτοί ήσαν, είναι και θα είναι οι φορείς της πνευματικής ψώρας.
Στο μεταξύ, η θερινή τουριστική σαιζόν πλησιάζει στο τέλος της. Δημοσιεύουμε σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ.3) μια διαφορετική εκτίμηση, η οποία προέρχεται από επαγγελματίες της πραγματικής Οικονομίας, και όχι από παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας. Το μήνυμα είναι ένα: εάν δεν δουλέψουμε σοβαρά, σοβαρά αποτελέσματα δεν θα έχουμε, παρά την φιλοτιμία ενός εκάστου.
Σημαντική είναι και η επιστολή ενός πολίτη της Λέσβου (σελ.23). Στην δημοσιογραφία θα την αποκαλούσαμε «Κραυγή Αγωνίας», μια φράση-κλισέ η οποία διόλου αντικατοπτρίζει αυτό που μεταφέρει ο αναγνώστης: Την πραγματικότητα που ζουν και με την οποία έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά οι Έλληνες της Λέσβου και των λοιπών περιοχών της
πατρίδας μας όπου είχαν την αφέλεια να «υποδεχθούν» κέντρα «φιλοξενίας».
Και μόλις περάσει λίγο η ζέστη του καλοκαιριού, η κυβέρνηση μας φέρνει νέα διόδια (σελ. 14). Είναι η ίδια κυβέρνηση που προεκλογικά υποσχόταν καταργήσεις και προέτρεπε σε ελεύθερη διέλευση.
Η περίπτωση των Συριζόπληκτων, μοιάζει με την περίπτωση των «κοψοχέρηδων» του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι αφού το ψήφισαν και έκαναν νοικοκυραίους αυτούς που, αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας (ένας είναι ο Ανδρέας) δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους, όπως έλεγε ο εμβληματικός «θεληματάρχης στο Καστρί» Γιώργος Κατσιφάρας, στην συνέχεια εύχονταν να τους είχε κοπεί το χέρι. Προβλέπω πολλούς αναπήρους εκλογών στους επόμενους μήνες. Μέχρι τις προσεχείς εκλογές, προσοχή! Η λήθη είναι παραμύθι!

 

Διαβάστε αύριο στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φ.214

01-24á.qxp

Διαβάστε στο φ.214 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • ΣΤΟ ΒΙΤΣΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΡΑΜΜΟ

 

  • ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Αυξάνονται οι αφίξεις, μειώνονται τα έσοδα

 

  • ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΨΕΥΔΗ

Από το «καταργώ τα διόδια» στο «φτιάχνω και άλλα»

 

  • ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Οι αλήθειες που προσπαθούν, μάταια, να κρύψουν

 

  • RFID: Το τσιπάκι που σκοτώνει

 

  • Βουλευτική ασυλία, ευθύνη Υπουργών και Ακαδημαϊκό άσυλο

 

  • Τριμερής Επιτροπή: Προαναγγέλλει ανεργία

 

  • ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ: Το Ηρωϊκό 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων

 

  • Αναθήματα: Από τον άνθρωπο στον Θεό

 

  • ΥΓΕΙΑ: Ανειδίκευτο προσωπικό στα νοσοκομεία

 

  • Τι θέλει το Σύστημα-Τι θέλουμε εμείς

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 26 Αυγούστου 2017 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

ΗΡΑΚΛΕΙΟ: 115 XPONIA AΠO TH ΣΦAΓH THΣ 25ης AYΓOYΣTOY

 
Ένα δραματικό γεγονός που στοίχισε τη ζωή πολλών Hρακλειωτών και την καταστροφή ενός μεγάλου τμήματος της πόλης, εκτυλίχτηκε σαν σήμερα πριν 115 χρόνια στο Ηράκλειο και αποτέλεσε την αιτία να δρομολογηθεί ταχύτατα η απελευθέρωση της Kρήτης από τον τουρκικό ζυγό. Στις 25 Aυγούστου 1898 η πόλη του Hρακλείου συγκλονίστηκε από τη μανία του τουρκικού όχλου, που ξέσπασε με μανία κατά των χριστιανών. Πρόκειται για μια ημέρα κατά την οποία εδώ και έναν αιώνα οι Hρακλειώτες τιμούν τη μνήμη των θυμάτων. Tα γεγονότα που οδήγησαν στη μεγάλη σφαγή και τελικά στην απελευθέρωση της Kρήτης ξεκίνησαν ουσιαστικά δύο χρόνια νωρίτερα, με ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης και των Mεγάλων Δυνάμεων, καθώς και της άρνησης των τουρκικών αρχών να αποχωρήσουν από το νησί.
H πορεία
Tον Σεπτέμβριο του 1896 διορίστηκε Γενικός Διοικητής Kρήτης ο Γεώργιος Bέροβιτς πασάς, ηγεμόνας προηγουμένως της Σάμου. Ένα μόλις μήνα αργότερα η κατάσταση στο νησί άρχισε να εκτραχύνεται. Δολοφονήθηκε ο εισαγγελέας Kριάρης στα Xανιά και κυκλοφόρησε απειλητική προκήρυξη εις βάρος των Xριστιανών. Oι Mεγάλες Δυνάμεις ανησυχούσαν για τις εξελίξεις και πίεζαν την Tουρκία να θέσει αμέσως σε εφαρμογή τις διατάξεις του νέου Oργανισμού. Πράγματι, οργανώθηκε η Kρητική Xωροφυλακή και τον Iανουάριο του 1897 διορίστηκε αρχηγός της ο Άγγλος ταγματάρχης Mπορ. Tα σχέδια όμως της τουρκικής αντίδρασης για υπονόμευση του νέου Oργανισμού άρχισαν να εφαρμόζονται με φόνους και βιαιοπραγίες. Στα μέσα Iανουαρίου πυρπολήθηκαν η Eπισκοπή και οι χριστιανικές συνοικίες των Xανίων και μεγάλος φόβος υπήρχε να επεκταθούν οι βιαιότητες και στις άλλες πόλεις.
            Eνώ λοιπόν οι Mεγάλες Δυνάμεις προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη γενίκευση των ταραχών, η ελληνική κυβέρνηση του Δεληγιάννη, πιεζόμενη από την αντιπολίτευση και την κοινή γνώμη, αποφάσιζε να επέμβει στην Kρήτη. H ενεργός ανάμειξη της Eλλάδας στην επανάσταση της υπόδουλης ακόμα Kρήτης ήταν αφορμή του ατυχούς ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Η Eλλάδα υποχρεώθηκε να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από το νησί της  Kρήτης στις 21 Aπριλίου του ίδιου χρόνου και το κρητικό όνειρο για την Ένωση φάνηκε να διαψεύδεται για μια ακόμη φορά. Έτσι, οι ηγέτες των Kρητών αποφάσισαν να δεχθούν την προτεινόμενη από τις Mεγάλες Δυνάμεις λύση της αυτονομίας, την οποία ως τότε απέρριπταν κατηγορηματικά.
Tα πιο ακανθώδη σημεία στην πρόταση των Mεγάλων Δυνάμεων ήταν η μορφή του νέου πολιτεύματος και κυρίως το πρόσωπο του πρώτου ηγεμόνα. Oι Kρήτες ζητούσαν να είναι Eυρωπαίος «διότι μόνον Eυρωπαίος Kυβερνήτης θα κέκτηται και εξωτερικώς το αναγκαίον κύρος, όπως υποστήριξη τελεσφόρως την αυτονομίαν του τόπου κατά ενδεχομένην επέμβασιν και επιβουλήν της Πύλης». Στο πρόσωπο όμως κοινής αποδοχής από την Eυρώπη δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι Mεγάλες Δυνάμεις, και έτσι πρότειναν και επέβαλαν τελικά ως ύπατο αρμοστή τον πρίγκηπα Γεώργιο, δευτερότοκο γιο του βασιλιά Γεωργίου A΄ της Eλλάδας.
        Tα όπλα είχαν πλέον σιγήσει, αλλά δεν είχαν κατατεθεί. Στις επανειλλημένες εκκλήσεις και πιέσεις των Nαυάρχων των Mεγάλων Δυνάμεων για αφοπλισμό, οι Kρήτες έθεταν ως απαράβατο όρο και προϋπόθεση την απομάκρυνση από την Kρήτη του τουρκικού στρατού, ο οποίος ήταν σύμβολο της τουρκικής κατοχής, αλλά και το στήριγμα των ατάκτων και των τουρκοκρητών. H Kρήτη τέθηκε υπό διεθνή προστασία με διανομή των περιφερειών της μεταξύ των Δυνάμεων. Tην περιοχή των Xανίων ανέλαβαν Γάλλοι, του Pεθύμνου Pώσοι, του Hρακλείου Άγγλοι και του Λασιθίου Iταλοί. H Eκτελεστική Eπιτροπή της Kρήτης εργάστηκε σκληρά για την οργάνωση των επί μέρους θεμάτων της διοίκησης του νησιού, σε στενή συνεργασία με τις κατά τόπους επαναστατικές επιτροπές και υπό την εποπτεία και την εγγύηση των Mεγάλων Δυνάμεων. Tο πρόβλημα ήταν η ομαλή μετάβαση της εξουσίας στο πρόσωπο του Ύπατου Aρμοστή.
H σφαγη
Για την ομαλή μετάβαση της εσωτερικής διοίκησης της Kρήτης από το σουλτανικό σύστημα στο νέο καθεστώς της αυτονομίας, έπρεπε να εγκατασταθούν στις διάφορες θέσεις οι νέοι υπάλληλοι του Eκτελεστικού της Kρήτης. Kαθώς απόσπασμα του Aγγλικού στρατού εγκαθιστούσε στο Hράκλειο τους φορολογικούς υπαλλήλους το πρωί της 25η Aυγούστου 1898, ο εξαγριωμένος τουρκικός όχλος, με την παρότρυνση των τουρκικών στρατιωτικών και διοικητικών αρχών, κινήθηκε σε μια πρωτοφανούς αγριότητας σφαγή του άμαχου πληθυσμού, σε εμπρησμούς και λεηλασίες σπιτιών και καταστημάτων των χριστιανών. Mεταξύ των θυμάτων ήταν και ο Λυσίμαχος Kαλοκαιρινός, υποπρόξενος της Aγγλίας στο Hράκλειο, καθώς και δεκαεπτά Άγγλοι στρατιώτες. O αγγλικός στόλος αναγκάστηκε να κανονιοβολήσει την πόλη, ολοκληρώνοντας την καταστορφή.
      H μεγάλη σφαγή του Hρακλείου επέσπευσε τη λύση του Kρητικού Zητήματος. Tα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία παρουσίασαν το δράμα της πόλης του Hρακλείου με τα μελανότερα χρώματα και δημοσίευσαν καταλόγους των θυμάτων και των προσφύγων. H πόλη τέθηκε υπό την αυστηρή επιτήρηση των στρατευμάτων των Mεγάλων Δυνάμεων και άρχισαν ανακρίσεις για την ανεύρεση και τιμωρία των πρωταιτίων. Tο Eκτελεστικό της Kρήτης απηύθυνε αγωνιώδεις εκκλήσεις προς τον κρητικό λαό, σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει τα εξημμένα πνεύματα, να ελέγξει με ψυχραιμία την κατάσταση και να επισπεύσει την τιμωρία των ενόχων, ικανοποιώντας το περί δικαίου αίσθημα του χριστιανικού στοιχείου. H διαδικασία της τιμωρίας των ενόχων άρχισε στις 8 Σεπτεμβρίου 1898. Aπαγχονίστηκαν δεκαεπτά σημαίνοντες τουρκοκρητικοί, που θεωρήθηκαν πρωταίτιοι και υποκινητές των βιαιοπραγιών, ενώ πολλοί άλλοι καταδικάστηκαν σε πολυετείς φυλακίσεις και εξορίες.
             Παράλληλα με την τιμωρία των πρωταιτίων, οι Mεγάλες Δυνάμεις αποδέχτηκαν το πάγιο αίτημα των χριστιανών της Kρήτης για την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού, παρά τις πολλές επιφυλάξεις και τις παρελκυστικές κινήσεις της φιλότουρκης αγγλικής διπλωματίας.
O δρόμος προς την ελευθερία είχε ανοίξει. Στις 2 Nοεμβρίου της ίδιας χρονιάς και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης εγκατέλειπε οριστικά την Kρήτη. Στις 5 Nοεμβρίου 1898 οι Kρήτες κατέθεσαν τα όπλα, υπακούντας στην εντολή του Eκτελεστικού, για να διευκολυνθεί η ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στον εντολοδόχο των Mεγάλων Δυνάμεων πρίγκηπα Γεώργιο, ο οποίος έφθασε στην Kρήτη ένα μήνα αργότερα, στις 9 Δεκεμβρίου 1898.
H μακραίωνη περίοδος της τουρκοκρατίας στην Kρήτη είχε τελειώσει, όχι όμως και η Ένωσις, για την οποία χρειάστηκαν ακόμα αρκετά χρόνια αγώνων για την επίτευξη της..
Τ.Ο Ηρακλείου

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ: Τρομοκρατία «για το καλό μας»

Barcelona-Attack-2017-Tribute-The-Sun-APΤέσσαρες θεμελιώδεις παρατηρήσεις πρέπει να γίνουν αναφορικά με τις επιθέσεις στην
Βαρκελώνη, όσες προηγήθηκαν, και όσες πιθανώς θα ακολουθήσουν.
1) Οι επιθέσεις εξελίσσονται σε τακτικά συμβάντα της καθημερινής ζωής. Αυτή η ψυχο-
λογική τακτική αποσκοπεί στην επιβολή ως αναμενόμενης της νέας πραγματικότητας ενός
ακήρυχτου πολέμου από έναν αόρατο εχθρό.
2) Οι τρομοκράτες είτε «εξαφανίζονται» είτε εκτελούνται ακαριαία. Δεν υπάρχουν ούτε
ανακρίσεις, ούτε δίκες. Οι εκτελεστές εκτελούνται. Πολύ βολικό για όσους προωθούν το
σενάριο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας αλλά ενθαρρύνουν την μεταναστευτική εισβολή.
3) Οι επιθέσεις αυτές, και τούτο είναι το πιο σημαντικό, θα χρησιμοποιηθούν, όπως συ-
νέβη με την 11η Σεπτεμβρίου 2011, προκειμένου να ληφθούν από τις κυβερνήσεις νέα μέ-
τρα περιορισμού των ελευθεριών, αν και αιτία για τις τρομοκρατικές επιθέσεις είναι η ε-
γκληματική προτίμηση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στους ξένους έναντι των γηγενών.
Ήδη οι Γάλλοι σταδιακά εξοικειώνονται με το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης το οποίο επε-
βλήθη μετά την επίθεση στο Bataclan τον Νοέμβριο του 2015, και επεκτείνεται σιωπηρώς.
Περιλαμβάνει την απαγόρευση διαδηλώσεων, και επιτρέπει στην αστυνομία να διενεργεί
έρευνες χωρίς εισαγγελική εντολή, να επιβάλλει κατ’οίκον περιορισμό χωρίς δίκη, και να
κλείνει ιστοσελίδες οι οποίες κρίνεται ότι «ενθαρρύνουν πράξεις τρομοκρατίας».
4) Οι Ευρωπαίοι, επομένως, θα είναι πολλαπλά χαμένοι από τις επιθέσεις αυτές. Θα ζουν
με τον φόβο ενός εν δυνάμει εχθρού ο οποίος θα παραμονεύει παντού. Θα πληρώνουν το
τίμημα του αίματος για την δική τους απάθεια και την συνεργασία τους με οργανώσεις και
ηγεσίες αντιευρωπαϊκές, και θα αναγκαστούν να υποταχθούν σε ένα αστυνομικό κράτος
το οποίο θα στοχεύει εναντίον τους και εναντίον κάθε πιθανής αντιδράσεώς τους υπό το
πρόσχημα της δικής τους προστασίας.
ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ. 213)

Διαβάστε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

01-24á.qxp

 

Διαβάστε στο φ.213 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • Ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη

Να τους σταματήσουμε

 

  • ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

Ελλάς εν καμίνω

Άρθρο του Ευρωβουλευτή Γεώργιου Επιτήδειου

 

  • ΣΚΑΝΔΑΛΟ

Πού πήγαν τα λεφτά για τους πυρόπληκτους της Ηλείας;

 

  • ΙΣΤΟΡΙΑ

Διδάγματα από την Μάχη των Πλαταιών

 

  • Μόνο η Χρυσή Αυγή στο πλευρό πολιτών και πυροσβεστών

 

  • Roger Waters: «Ζούμε το 1984»

 

  • Aύγουστος: Εθιμα και παραδόσεις για τον όγδοο μήνα του έτους
  • ΥΓΕΙΑ: Μας έφεραν και την ελονοσία

 

  • Η Βόρειος Ήπειρος πεθαίνει και «ημείς άδομεν»…

 

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ:Ταξίδι στις Προϊστορικές Κυκλάδες

 

  • Πολεμόμενοι νικούμε

 

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η Φωνή της Αλήθειας

Κυκλοφορεί το Σάββατο 19 Αυγούστου 2017 και κάθε Σάββατο με 1,30 ευρώ

 

Το μάθημα του ΄96

Το μάθημα του ΄96

Άρθρο από την εφημερίδα “Χρυσή Αυγή” που κυκλοφορεί

Αν τύχει να καθίσεις δίπλα σε Τούρκους, να ακούς να μιλούν την βαρβαρική τους διάλεκτο και να συμπεριφέρονται με προπέτεια ανάμεικτη με ένα είδος ευγένειας που κινείται μεταξύ δουλοπρέπειας και επιθετικότητας, ξέρεις γιατί ο Τούρκος υπήρξε εδώ και εκατοντάδες χρόνια εχθρός του Έλληνα. Ο Τούρκος έχει όλα τα χαρακτηριστικά που αντιπαθείς στον Έλληνα.

Αν έχει τύχει να καθίσεις δίπλα σε Γερμανό, να ακούς να μιλά μια γλώσσα δομημένη πάνω στην Ελληνική μα διαμετρικά αντίθετη αισθητικά, σαν να μαστιγώνει τον αέρα αντί να πετά μαζί του, και να χτυπά το χώμα με το μπαστούνι αντί να ελαφροπατά με την οπλή του Πάνα. Αν συναντήσεις το κρυστάλλινο βλέμμα του και την σχεδόν παιδική εμπιστοσύνη του, καταλαβαίνεις γιατί Έλληνες και Γερμανοί έχουν έρθει τόσο ατυχώς κοντά στην Ιστορία. Πλησιάζουν, αλλά δεν καταλαβαίνουν. Και μοιραία απωθούνται.

Παρατηρούσα δυο ανθρώπους, και οι δυο με οικογένειες, και οι δυο σε διακοπές. Ο ένας Γερμανός, ο άλλος Τούρκος της Γερμανίας, διεκδικούσαν το ίδιο τραπέζι για την παρέα τους. Αποφασιστικός ο Γερμανός, με τον αέρα του ύψους και του γυμνασμένου παρουσιαστικού του, έκανε το πρώτο βήμα προς την μεριά του κοντύτερου και με σωματοδομή μαυριδερού ανατολίτη παλαιστή, Τούρκου, που στρογγυλοκάθισε μαζί με τα παιδιά του Γερμανού, πιάνοντας ψιλή κουβέντα στα Γερμανικά. «Όχι, όχι», του έγνεψε με το δάχτυλο ο Γερμανός. Ο Τούρκος έστρεψε και του ζήτησε τον λόγο. Εκεί που ο Γερμανός προχωρούσε με το κεφάλι, ο Τούρκος κινήθηκε με το στέρνο. Του ζήτησε το λόγο που του κούνησε το χέρι. Η διαμάχη είχε περάσει από το διεκδικούμενο τραπέζι στο κούνημα του δαχτύλου.

«Κοίταξε τι έκανες», έλεγε ο Τούρκος. «Τι παράδειγμα δίνεις στα παιδιά σου. Έτσι τα μαθαίνεις να φέρονται;», κι είχε φτάσει μια ανάσα από τον Γερμανό που τέντωνε το κεφάλι προς τα πίσω, αμυνόμενος με τα λόγια, πλην ομολογώντας με το σώμα πως είχε τραπεί σε άτακτον φυγή. Ο Τούρκος ήταν καταφανώς ο τσαούσης της ιστορίας. Μπορεί να είχε άδικο μα είχε τον τρόπο να το πηγαίνει εκεί που τον συνέφερε. Αδικώντας, ταπεινώνοντας, αλλά μπήγοντας τα πόδια και απαιτώντας «το δίκιο του».

«Φίλε μου, ομολόγησε πως έχεις άδικο. Μας βλέπουν και τα παιδιά», είπε ο τούρκος υποκρινόμενος ευγένεια και συμβιβασμό. Κι ο Γερμανός έδωσε τόπο στην οργή. Εκανε χώρο κι άρχισε να δικαιολογείται στην συμβία του που είχε στο μεταξύ καταφθάσει. Όσο κι αν η διπλωματία έχει στολιστεί λούστρα και πολυελαίους, εξακολουθεί να είναι στοιχειώδης όσο την εποχή που γειτονικές φατριές κυνηγούσαν βίσωνες κι ελάφια. Νικάς ή χάνεις. Η νίκη δεν θέλει πολλές εξηγήσεις. Η ήττα έχει πολλές μορφές. Όταν ακούω να μιλούν για το πόσο καλά τα πηγαίνουν τούρκοι και Έλληνες στα διεθνή φόρα, θυμάμαι εκείνο το τραγικό 1996 που ξεκίνησε τον χειμώνα με την τουρκική πρόκληση στα Ίμια και τρεις Έλληνες αξιωματικούς νεκρούς, και συνεχίστηκε το καλοκαίρι με την ασύλληπτης ηρωικής αποκοτιάς θυσία, των Ισαάκ και Σολωμού.

Σε όσους διαπραγματεύονται με τους Τούρκους, πιστεύοντας πως θα τους πείσουν σαν τον Γερμανό της ιστορίας, απάντησαν οι δυο Κύπριοι, για λογαριασμό δικό τους κι όσων ακούν στην ψυχή τους το ίδιο μ’ αυτούς τραγούδι. Εσείς, ξενόδουλοι, πορεύεστε αλλιώς, η Ελλάδα αλλιώς.

Για πολλούς, -ανάμεσά τους και στρατιωτικούς που ξεσηκώνονται όταν ακουμπούν τα επιδόματά τους μα όχι για την Κύπρο ή τα Ίμια-, το 1996 είναι παρελθόν, σφραγισμένο στους τάφους των δυο ηρώων. Κοιτάμε, λένε, να είναι καλύτερο το Αύριο των δύο λαών. Και οδηγούν την Πατρίδα σε διαδοχικές ήττες.

Αυτή η αντίληψη του χρόνου και της ζωής που θαρρεί πως το Αύριο χτίζεται  με εγγυήσεις, είναι παντελώς απατηλή. Όλα είναι υπό διαμόρφωση. Οι τούρκοι, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, έχουν λόγο στο πώς θα είναι η Ελλάδα. Όσο τους επιτρέπουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Τα μεγάλα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα δεν θα πάψουν να ενδιαφέρονται για την Πατρίδα μας, αν αύριο στην ελληνική κυβέρνηση είναι πακιστανοί ή  τούρκοι στο όνομα της ισότητας και του δικαίου. Αν τους αφήσουμε. Όσο οι Έλληνες κοιτάζουν το θέατρο σκιών του διχασμού, κι όχι το χέρι που τους σουφρώνει την ζωή, η διάκριση των εξουσιών, η ελευθερία του λόγου, η ίδια η ελευθερία του ελληνικού έθνους όπως περιγράφεται στο Σύνταγμα, είτε καταλύονται είτε έχουν ήδη λεηλατηθεί. Αυτές είναι πραγματικότητες που δημιουργούνται κάθε στιγμή, ανατρέποντας τις βεβαιότητες.

Είναι χαοτικό το μέγεθος των αλλαγών που επιφέρουν άνθρωποι με περιορισμένο χρόνο ζωής, σε έννοιες που πήραν αιώνες να διαμορφωθούν και θα πάρουν χρόνο να επανέλθουν σε νέες βάσεις, όταν ανατραπούν. Διαφεύγει από τους εφήμερους ανθρώπους πως το παρελθόν διαχέεται στο παρόν, μα δεν το κυβερνά. Μαθαίνουμε από αυτό, και κάποτε του λέμε «ως εδώ!». Αν αρνηθούμε να μάθουμε, θα κάνουμε τα ίδια λάθη μέχρι να εμπεδώσουμε το μάθημα. Έτσι δουλεύει η ζωή.

Όσο λοιπόν κοιτάζουν τον Ισαάκ και τον Σολωμού, κι εκείνο το μακρινό 1996 σαν ένα κομμάτι Ιστορίας που ξέμεινε στον ήλιο, τόσο θα έρχονται να θυμίζουν την ύπαρξή τους οι ίδιοι, περιφρονώντας την φρόνηση των συμβιβασμένων. Ναι, πρέπει να κάνουμε την δύσκολη ειρήνη μας με το παρελθόν. Το πήραμε το μάθημα. Εμείς είμαστε εδώ για να νικήσουμε.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-mathhma-tou-96#ixzz4oiIIlu8n

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Το νόμισμα του μέλλοντός μας

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

H πρόσφατη συζήτηση για το πόνημα του Γιάνη Βαρουφάκη και τις δηλώσεις του αναφορικά με τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και τα διαδραματισθέντα επί υπουργείας του, επιδέχεται αρκετές ερμηνείες οι οποίες έχουν εν πολλοίς δοθεί. Αποτελεί οπωσδήποτε προσπάθεια του νάρκισσου πανεπιστημιακού και πρώην υπουργού να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο των συζητήσεων και να αποκτήσει λόγο και ρόλο στην δημόσια ζωή.

Χαρακτηριστικό του είδους της πολεμικής την οποίαν δέχεται ο κ. Βαρουφάκης, είναι το άρθρο το οποίο του αφιέρωσε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και, όπως μεγάλος αριθμός νεοφιλελεύθερων, δεξιών και αριστερών, «αντιστασιακός», οργανωμένος στο… ΚΚΕ Λονδίνου όταν σπούδαζε στο London School of Economics κατά τη διάρκεια της Επταετίας, Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος έγραψε (Free Sunday 30-7-2017) για τον Βαρουφάκη ότι είναι «εντελώς αναξιόπιστος από πολιτική άποψη. Αυτό αναγνωρίζεται διεθνώς και αποτελεί ίσως το βασικό πλεονέκτημα του υπουργού Οικονομικών κ. Τσακαλώτου, ο οποίος στην αντίληψη των Ευρωπαίων εταίρων είναι συνεργάσιμος για δύο βασικούς λόγους. Βάζει όλες τις υπογραφές που χρειάζεται σε επίπεδο Eurogroup και κυρίως… δεν είναι Βαρουφάκης, με αποτέλεσμα να μη στέκεται εμπόδιο στην αναγκαία συνεννόηση και προώθηση της διαδικασίας. Ο κ. Τσακαλώτος έχει βέβαια το δικό του πρόβλημα αξιοπιστίας, εφόσον στις Βρυξέλλες υπογράφει περίπου τα πάντα, ενώ στην Αθήνα μεταμφιέζεται σε ηγετική προσωπικότητα της υποτιθέμενης αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης Ομάδας των 53+.»

Με άλλα λόγια, «εκλεκτός» του Συστήματος είναι όποιος βάζει αδιαμαρτύρητα υπογραφές και δεν τολμά όχι να αντιπαρατεθεί με τους τοκογλύφους, αλλά ούτε καν να κάνει εσωτερική μικροπολιτική. Οι Βρυξελλιώτες δεν χρειάστηκε να κουραστούν για να κάνουν δικό τους τον εύκαμπτο κ. Κύρτσο, αλλά και αυτός εργάζεται για τα πλούσια εισοδήματα που του προσφέρει η αγκαλιά της πατριδοκάπηλης παράταξης. Αυτό που εσκεμμένως παραβλέπεται σε τέτοιες συζητήσεις, είναι η ουσία του ζητήματος, και όχι τα επουσιώδη, όπως οι ενδυματολογικές επιλογές του κ. Βαρουφάκη ή η οικονομική επιφάνεια της συζύγου του. Οι κριτικές αυτές παραπέμπουν σε κομμουνιστές ή έχοντες κομμουνιστικό τρόπο σκέψεως, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να ήσαν αστοί ή εν προκειμένω μεγαλοαστοί. Επειδή η «χαμηλή» κριτική δεν αρμόζει σε Εθνικιστές, των οποίων ήθος και χρέος είναι η άνοδος και η ανάπτυξη του Λαού, και όχι το ταξικό μίσος, ας δούμε μερικές παραμέτρους του ζητήματος που διαφεύγουν.

Ξεκαθαρίζω, πως η ιδιότητά μου δεν είναι αυτή του οικονομολόγου. Αρχαιολόγος είμαι στις σπουδές και γράφω δημόσια από την δεκαετία του 1990. Συμμετέχοντας όμως στην οικογενειακή επιχείρηση επί δεκαπέντε χρόνια, και ούσα ενεργός πολίτης, από αυτήν την οπτική θα εκθέσω τις απόψεις μου ως «τροφή για σκέψη» του αναγνώστη. Α. Οι εθνικιστές υποστηρίζουμε την ανάγκη στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής. Η Ελλάς είναι αγροτικό έθνος και έχουμε κάθε λόγο να καλλιεργήσουμε την εύφορη γη μας. Το κράτος όμως δεν είναι δυνατόν να προωθεί ως όραμα για τους Ελληνες να γίνουν σκαφτιάδες και εργολάβοι οικοδομών, όπως επικράτησε τα χρόνια της κάλπικης ανάπτυξης με τις βίλλες της χλιδής των χυδαία πλουσίων. Η Ελλάδα έχει επιστήμονες, έχει ανθρώπους ικανούς να ηγηθούν στην παγκόσμια τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις νέες τεχνολογίες, σε έργα που θα αναδεικνύουν την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας. Οι Έλληνες υπήρξαν από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας πρωτοπόροι στις τέχνες και τις επιστήμες. Μαζί με την εξασφάλιση της αυτάρκειας του Εθνους σε διατροφή και ενέργεια, αυτό πρέπει να είναι το σχέδιο της Παιδείας μας για το μέλλον.

Β. Η Ελλάδα, όπως και η Ιταλία και η Γαλλία, έχουν στους ώμους τους δημόσιο χρέος το οποίον είναι αδύνατον να αποπληρωθεί. Η υπερφορολόγηση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η διαγραφή μέρους του χρέους, είναι οι συστημικές λύσεις που προωθούνται. Όμως αυτός ο δρόμος βυθίζει περισσότερο τις χώρες μας στο χρέος. Αφού το Σύστημα έχει κάθε λόγο να κρατά τους πολίτες φυλακισμένους στο σαρκοβόρο τραπεζικό σύστημα, θα πρέπει να βρούμε τρόπους δημιουργίας μιας παράλληλης δομής. Μιας ανεπίσημης οικονομίας που θα χρησιμοποιεί την ανταλλαγή αγαθών αλλά και εναλλακτικό νόμισμα (τύπου κυβερνοχρήματος bitcoin), εξασφαλίζοντας την επιβίωση του λαού έξω από την παγκόσμια χρηματοοικονομική μέγγενη.

Γ. Ένα παράλληλο κρατικό νόμισμα, για μεσοπρόθεσμη χρήση, δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο. Αντιθέτως αποτελεί μια λύση στο ζήτημα του χρέους αλλά και για τις πληρωμές των υποχρεώσεων του κράτους όπως οι συντάξεις. Δ. Κανένα νόμισμα δεν είναι γραμμένο στις πέτρες του Μωυσέως. Το χρήμα είναι ανθρώπινο δημιούργημα, για χρήση -όπως φανερώνει το όνομά του- από τον άνθρωπο προκειμένου αυτός να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Δεν είναι άλλωστε κρυφό ότι τα σύγχρονα κράτη «αντιπαθούν» κάθε αναφορά στο ασήμι και στον χρυσό, πάνω στον οποίο χτίστηκε η αντιστοιχία των νομισμάτων, όταν ακόμη οι οικονομίες διέθεταν στοιχεία μιας υγιούς πραγματικότητας. Ε. Η ιταλική βουλή εξέτασε πρόσφατα (4 Ιουλίου) την πιθανότητα εισαγωγής «κουπονιών» για χρήση των πολιτών στην πληρωμή των φόρων και τις μεταξύ τους συναλλαγές. Στην Αθήνα οι μισθωτοί της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. επιμένουν να εθελοτυφλούν.

Λύσεις δεν υπάρχουν, μόνον εκεί όπου αρνούμαστε να τις δούμε, τυφλωμένοι από τον κίβδυλο εγωισμό που μας πουλούν οι «εταίροι», και παρασυρμένοι από την μετριότητα. Εμείς οι εθνικιστές, τουλάχιστον, ας είμαστε υψηλόφρονες.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-nomisma-tou-mellontos-mas#ixzz4p41I0dF4

Από την Σύνταξη φ.212

wp-1490991511062.png

“Oταν αφήνεις την Αριστερά να διαχειριστεί την τιμή της Πατρίδας, αυτή καταλήγει σε
κλήρωση”. Αυτά δήλωσε ο ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής, στρατηγός Ελευθέριος Συναδινός αναφορικά με την απόφαση της κυβέρνησης να δίδεται η σημαία σε μαθητές του Δημοτικού Σχολείου κατόπιν κληρώσεως.
Πολλοί κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι στέλνει την Παιδεία σε έναν νέο κατηφορικό δρόμο, αφού την θέση του κριτηρίου της μαθητικής αριστείας καταλαμβάνει η κλήρωση.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο κατήφορος της Παιδείας άρχισε με την κατάργηση της διδασκαλίας της καθαρεύουσας από την κυβέρνηση Ράλλη.
Συνεχίστηκε με την κυριολεκτική απαγόρευση της αριστείας, την κατάργηση των Προτύπων σχολείων όπου εισήλθαμε, όσοι φοιτήσαμε σε αυτά, όπως η γράφουσα,
κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων, και την μετατροπή τους σε Πρότυπα όπου η εισαγωγή γίνεται με κλήρωση.
Ακολούθησε η επιβολή του πλουτοκρατικού καταναλωτικού προτύπου με την κατάργηση της σχολικής ποδιάς η οποία διασφάλιζε την ισότητα εντός της σχολικής κοινότητος.
Η προώθηση των υπολογιστών ως πανάκειας για την γνώση, σε συνδυασμό με την απαξίωση του έντυπου λόγου, και η επακόλουθη χρήση των greeklish, υποβάθμισε περαιτέρω την εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας, και την καλλιέργεια του νου των Ελλήνων μαθητών.
Βεβαίως η ρύθμιση για την σημαία δεν έγινε με σκοπό την υποβάθμιση της αριστείας αλλά για την υποβάθμιση της σημαίας. Είναι αποκαλυπτικό των κυβερνητικών προθέσεων το παράδοξο ότι τις ρυθμίσεις αυτές επιβάλλει μια κυβέρνηση η οποία ανοιχτά έχει καταφερθεί εναντίον των παρελάσεων, χαρακτηρίζοντάς τες ως κατάλοιπα του Μεταξικού καθεστώτος.
Εντούτοις τώρα, και έως ότου προβεί στην κατάργησή τους, αποφασίζει να οικειοποιηθεί τον θεσμό και να τον χρησιμοποιήσει για τους δικούς της σκοπούς. Άλλωστε, τα κομμουνιστικά καθεστώτα των ιδεολογικών και πολιτικών της πατέρων Στάλιν, Μάο και
Χότζα, αρίστευσαν στις επιδείξεις μπολσεβίκικης φιγούρας.
Το τι θα ακολουθήσει στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να το αντιληφθούμε σχετικά εύκολα, αφού σε ολόκληρη την Αττική και σε αρκετές περιοχές της χώρας μας, η πλειοψηφία των μαθητών στα σχολεία μας και δη στα Δημοτικά, ήδη είναι παιδιά μεταναστών.
Τι μας διδάσκει αυτό το νέο επεισόδιο της Συριζαίικης αντεθνικής νομοθεσίας; Πως οι αντίπαλοι του Εθνικισμού, οι εχθροί των αξιών του Έθνους και της Ιστορίας, λειτουργούν με σύστημα και μέθοδο. Κάθε φορά που ως Έλληνες θεωρούμε τα αυτονόητα ως κεκτημένα, θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτούς που είναι έτοιμοι να αλλάξουν τα πάντα.
Τίποτε δεν είναι δεδομένο. Όλα είναι δυνατά, αρκεί να το αποφασίσουμε και να συνταχθούμε στις γραμμές του Εθνικιστικού κινήματος.
Αυτό κάνουν και οι Αμερικανοί Εθνικιστές, οι οποίοι αν και ευρισκόμενοι στην καρδιά του Κτήνους, βρίσκουν το σθένος να αντισταθούν. Από την φωνή αυτής της αντίστασης, θα διαβάσετε στο σημερινό ΕΜΠΡΟΣ, σε μια συνέντευξη με τον Αμερικανό Εθνικιστή και φίλο της Χρυσής Αυγής, Μάθιου Χάιμπαχ (σελ. 12-14).
Σε άλλες ειδήσεις της εβδομάδος, σημαντική είναι η επιβεβαίωση (μια ακόμη) της φυλετικής συνέχειας των Ελλήνων και της στενής γενετικής σχέσεως των Μινωϊτών με τους Μυκηναίους, και των δύο αυτών με τους σύγχρονους Έλληνες.
Το συμπέρασμα αυτό προέκυψε μετά από ανάλυση των 19 αρχαίων ανθρώπινων γονιδιωμάτων με προέλευση από την ηπειρωτική Ελλάδα, την Κρήτη, και την νοτιοδυτική Μικρά Ασία, και την σύγκρισή τους με 330 αρχαία και περισσότερα από 2500 γονιδιώματα σύγχρονων ανθρώπων.
Η μελέτη καταδεικνύει πως οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι, προέρχονται κυρίως από τους πρώτους Νεολιθικούς γεωργικούς πληθυσμούς της Ελλάδας και της δυτικής Ανατολίας, και δέχθηκαν επιπλέον πρόσμιξη από τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας, και του Ιράν.
Οι Μυκηναίοι είχαν επιπροσθέτως εν μέρει προέλευση από τους αρχαίους κατοίκους της Ανατολικής Ευρώπης και της Βόρειας Ευρασίας. Αυτός ο Αρχαίος Βορειο-Ευρωασιατικός πληθυσμός αποτελεί ένα από τα συστατικά των σημερινών Ελλήνων.
Τα αποτελέσματα αυτά, αποδεικνύουν περίτρανα την ομοφυλία των λαών από τον Καύκασο και την Βακτριανή έως την Αιγιίδα και την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «η μελέτη δίνει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων: απορρίπτει για πρώτη φορά τη θεωρία πως οι Μυκηναίοι ήταν ένας πληθυσμός με προέλευση πέραν του Αιγαίου, καθώς και τη θεωρία πως οι Μυκηναίοι και οι μετέπειτα αρχαίοι Έλληνες εξαλείφθηκαν κατά τον Μεσαίωνα. Επιπροσθέτως καταδεικνύει την ιστορική συνέχεια των κατοίκων της Ελλάδας από την εποχή των πρώτων γεωργών έως και σήμερα. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρξε πρόσμιξη τόσο
με βόρειους όσο και με ανατολικούς πληθυσμούς και πως οι προσμίξεις έλαβαν χώρα τόσο πριν όσο και μετά από την εποχή των Μινωιτών και Μυκηναίων». Σχετική με το θέμα είναι και η νέα σειρά άρθρων που δημοσιεύουμε από το φύλλο αυτό, για τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας (σελ. 11).
Μοναδική απάντηση στις μεθοδεύσεις οι οποίες στοχεύουν στην εξάλειψη της ταυτότητας και της εθνικής μνήμης, είναι ο διαρκής αγώνας για να πάρουμε την Πατρίδα μας στα χέρια μας.

Ειρήνη Δημοπούλου

(Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.212)