Από την Σύνταξη-φ.211

wp-1490991511062.png

Επί δέκα χρόνια βρίσκεται σε λειτουργία η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων, η οποία τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ρόδο, στο Ηράκλειο, στο Ρέθυμνο, στην Αθήνα και στην Ελευσίνα. Η ορχήστρα αποτελείται από 60 και πλέον μουσικούς, ηλικίας 18 έως 28 ετών. Αποσκοπεί στο «να ενώσει μουσικούς με διαφορετικές κουλτούρες, έχοντας ως κοινή γλώσσα την μουσική». Στα πλαίσια της σχεδιασμένης μονόπλευρης «φιλίας» μεταξύ των δύο λαών, δηλαδή στο να γίνουν οι Έλληνες ανιστόρητοι και άβουλοι ραγιάδες και να δεχθούν τον εκτουρκισμό τους αδιαμαρτύρητα, «στόχος της είναι να ενισχύσει τις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μέσω της μουσικής, να επικοινωνήσει και να προωθήσει τη φιλία ξεπερνώντας τις παλιές και
σημερινές διαφορές».
Τι ανάγκη έχει η τουρκία και οι πάτρονές της να χρησιμοποιήσουν βίαια μέσα, όταν η απειλή βίας αρκεί για να καθηλώσει τους πολιτικάντηδες της Ελλάδος; Τι ανάγκη
έχει ο οικονομικός ιμπεριαλισμός να χρησιμοποιήσει εκβιασμούς σε πολιτικούς οι οποίοι δήθεν «πιέζονται», όταν ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός του Αμερικανικού τρόπου
ζωής και της ανατολίτικης λαγνείας των Σουλεϊμάν και της ελληνοτουρκικής φιλίας των ηθοποιών και των μουσικών, παράγει απείρως ριζικότερα αποτελέσματα, και η
Ιστορία μετατρέπεται σε παρωδία του Σαρβάιβορ;
Η πολιτική έχει πολλά ποδάρια. Και βρίσκονται έξω από την Βουλή, και τα επίσημα κομματικά όργανα. Όσα βλέπουμε και ακούμε στην αίθουσα του κοινοβουλίου εκ
μέρους των συστημικών κομμάτων, είναι μια παράσταση για γνωστούς ρόλους και εναλλασσόμενους πρωταγωνιστές. Το αντικείμενο του δράματος παραμένει το ίδιο.
Οι πολιτικοί υποκρίνονται ότι διαφωνούν, κλιμακώνουν την ένταση, δημιουργούν κρίση, και εν τέλει συνοδοιπορούν στις δεσμεύσεις τους προς τους θεούς και αφέντες
τους.
Η πολιτική μιλιέται εκεί όπου σπανίως φθάνουν οι τηλεοπτικές κάμερες και τα ρεπορτάζ εκείνων των εφημερίδων που πουλιούνται ένθετες σε περιοδικά και βιβλία.
Εκεί όπου τα οικονομικά και προσωπικά συμφέροντα διαπλέκονται, εκεί όπου γιγαντώνονται σαν σκιές τα «εγώ», και η περιφρόνηση για τον λαό ξεπερνά την υποκρισία του δημοσίου λόγου.
Η πολιτική αποφασίζεται σε διεθνή όργανα τα οποία θέσπισε ο Διεθνισμός και κυριάρχησαν στον κόσμο μας από τον Β’ Ευρωπαϊκό Πόλεμο και εντεύθεν. Και πού υλοποιείται; Οι Διεθνιστές εργάτες της Παγκοσμιοποίησης δεν είναι τόσο αφελείς όσο οι ιμπεριαλιστές του παρελθόντος.
Κατάλαβαν πως ο Ευρωπαίος άνθρωπος έχει κουραστεί αρκούντως να αλληλοεξοντώνεται. Ότι κανένα κανόνι δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει την καταστροφική συνέπεια του Βατερλώ. Και κανένα ιπτάμενο βομβαρδιστικό το μεγαλείο του Ενόλα Γκέι.
Οι πόλεμοι κοστίζουν. Και υπάρχει πολύ ανθρώπινο κρέας στην Αφρική και την Ασία, όπου αιμοδιψείς πολέμαρχοι έχουν αρκετό ρευστό από το πλούσιο υπέδαφος
των χωρών τους και τους εξαθλιωμένους υπηκόους τους, για να αγοράσουν την πραμάτεια των εμπόρων όπλων.
Για τους Ευρωπαίους, από το 1945 και μετά, χρησιμοποιείται ένα πανίσχυρο υπερόπλο: ο ανθρώπινος νους.
Τον χειρίζονται, τον μανιπουλάρουν, τον διαμορφώνουν.
Η ιστορική ένδεια, η νοητική και πνευματική ισοπέδωση, είναι το εργαλείο διαχείρισης των Ευρωπαίων. Απέναντι σε αυτούς οι οποίοι θέλουν να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, ώστε να μην ξέρουμε πού να πάμε, εμείς οι Εθνικιστές επιλέγουμε να μαθαίνουμε, να διδασκόμαστε, να εμπνεόμαστε και να προχωρούμε εμπρός, πάντοτε εμπρός!

Ειρήνη Δημοπούλου

(Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.211)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s