Πολιτική αφασία στο ψευτορωμαίικο – Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Πολιτική αφασία στο ψευτορωμαίικο - Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν»

Ζώντας ήδη στον όγδοο χρόνο του μνημονίου και στο “success story” του Αλέξη Τσίπρα μετά το “success story” του Αντώνη Σαμαρά, ο λαός βυθίζεται όλο και περισσότερο στην εξαθλίωση. Φτάσαμε στο σημείο να μας περνά σε φτώχεια από τις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως μόνον η Βουλγαρία!

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ: “Αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη κατέχει η Ελλάδα αναφορικά με τη φτώχεια η οποία επιδεινώθηκε τα χρόνια της κρίσης, με αποτέλεσμα πέρυσι να απειλεί το 23,1% του πληθυσμού της χώρας. Μάλιστα, εάν ληφθεί υπόψη και ο πληθυσμός που ζούσε υπό κοινωνικό αποκλεισμό (δεν είχε 4 από τα 9 βασικά αγαθά), τότε το ποσοστό αυξάνεται στο 35,7% και είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη έπειτα από εκείνο της Βουλγαρίας (48%). Παράλληλα, το 2013 το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε κατά 6,6 υψηλότερο εισόδημα από το φτωχότερο 20% του πληθυσμού. Ανισότητα η οποία ήταν η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

Αναλυτικότερα σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ 3.789.300 άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού και ένα 22,4% του πληθυσμού στερείται βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Αυτά είναι τα αποτελέσματα του μνημονίου με την φτώχεια να μεγαλώνει και κανείς στην ουσία να μην αντιδρά.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το στοιχείο ότι το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε την μεγαλύτερη στην Ευρώπη ανισότητα με το φτωχότερο 20% του πληθυσμού, πράγμα που σημαίνει ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Τα εθνικά θέματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο

Στο οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα της Ελλάδος πρέπει να προστεθεί το μέγα ζήτημα των προσφύγων και των λαθρομεταναστών, πόσο μάλλον αφού Τουρκία και ΗΠΑ δεν πείθουν ότι έχουν την πρόθεση να πατάξουν την ισλαμική τρομοκρατία, που φέρνει εκατομμύρια Ασιατών και Αφρικανών στην Ευρώπη με πρώτη χώρα προορισμού τους την Ελλάδα!

Ασφαλώς και δεν είναι τυχαίο ότι μέσα σε αυτήν την κρίση τα εθνικά θέματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο με το πολιτικό κατεστημένο έτοιμο να ξεπουλήσει το όνομα της Μακεδονίας, στην Θράκη να οργιάζει η τουρκική προπαγάνδα, ο ελληνισμός στην Βόρειο Ήπειρο να έχει εγκαταλειφθεί, στην Κύπρο να οδηγούμεθα σε μία ενδεχόμενη “λύση”, η οποία οδηγεί στην πλήρη τουρκοποίηση της νήσου! Και στο Αιγαίο το ΝΑΤΟ να έχει αποδεχθεί τις επιταγές της Τουρκίας και να θεωρεί “γκρίζα ζώνη”, αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη το μισό Αιγαίο! Οι μόνοι που μιλούν για τα εθνικά θέματα είναι οι εθνικιστές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και άπαντες αδιαφορούν…

Η πολιτική αφασία σκοτώνει το μέλλον του Έθνους

Ας περάσουμε, όμως, σε ένα άλλο ζήτημα μεγάλης πολιτικής σημασίας. Όπως ανέφερα προηγουμένως, εκατομμύρια είναι αυτοί, οι οποίοι υποφέρουν από την πολιτική των μνημονίων και όμως σε πρόσφατη συγκέντρωση που έγινε στο Σύνταγμα, συγκέντρωση η οποία είχε την υποστήριξη κύκλων της Ν.Δ. και σαν κεντρικό της σύνθημα το “παραιτηθείτε” ελάχιστοι έδωσαν το παρών και δεν έλειψαν από την συγκέντρωση αυτή και οι γραφικές παρουσίες με πούρα και με την μπλε σημαία με τα κίτρινα αστέρια, που δεν λέει τίποτε στην ψυχή του Έλληνα.

Αποτελεί θανάσιμη απειλή αυτή η πολιτική αφασία, η οποία έχει απλωθεί στην Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη. Είναι πολύ χειρότερη η αδιαφορία από την οποιαδήποτε άρνηση, από την οποιαδήποτε συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα του τόπου. Ας καταλάβουν επιτέλους αυτοί οι οποίοι επιλέγουν από φιλοτομαρισμό ή απελπισία το δρόμο μιας μοναχικής πορείας προς το πουθενά ότι με την στάση τους αυτή κατ’ ουσίαν εξυπηρετούν το σύστημα.

Μόλις πρόσφατα είχαμε τις βουλευτικές εκλογές στην Γαλλία, εκλογές στις οποίες με ένα τερατώδες ποσοστό αποχής του ύψους του 58% φτάσαμε στο σημείο ο εκλεκτός των τραπεζιτών Μακρόν να πάρει την συντριπτική πλειοψηφία. Ας σταματήσουν επιτέλους να κάνουν το λάθος να πιστεύουν ότι με την αποχή και την διαμαρτυρία τιμωρούν το σύστημα, το σύστημα εξυπηρετείται θαυμάσια από όλο αυτό το κλίμα της αποπολιτικοποίησης της δημόσιας ζωής.

Καθήκον της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ όλων των υπερήφανων ανδρών και γυναικών, οι οποίοι κατά βάση ανήκουν στον απλό λαό, είναι να σηκώσουν την Σημαία του Αγώνα, να κάνουν αυτούς που έχουν οδηγηθεί στην πολιτική αφασία από απελπισία και αδιαφορία επί τέλους να ξυπνήσουν.

Να τους κάνουν να καταλάβουν ότι η Πατρίδα μας βρίσκεται σε κίνδυνο και ότι μόνον με σκληρό αγώνα εναντίον ενός αντεθνικού συστήματος, το οποίο συναποτελούν φιλελεύθεροι και μαρξιστές είναι δυνατόν να πάρουμε την Πατρίδα μας  πίσω. Τίποτε δεν χαρίζεται σε αυτόν τον σκληρό και αμείλικτο κόσμο και μόνον με Αγώνες και θυσίες θα ξαναγίνει η Ελλάδα Ελληνική.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες κάνουν επανάσταση

Τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες κάνουν επανάσταση

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

«Τούτος ο τύπος ανθρώπου έχει ζωτικό ενδιαφέρον να κάνει άρρωστη την πραγματικότητα και να αναποδογυρίσει τις έννοιες του καλού και του κακού, του αληθινού και του ψεύτικου, έτσι ώστε να εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή και να συκοφαντήσει τον κόσμο». Φρειδερίκος Νίτσε

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν από κάπου τριάντα χρόνια. Θα μπορούσαν να είναι δυο παιδιά ντυμένα πειρατές για ένα παιχνίδι καλοκαιρινού μεσημεριού. Ο ένας, ψυχή και πνεύμα Πήτερ Παν. Ο άλλος, μοιάζει περισσότερο με τον Κάπταιν Χουκ. Η αφιέρωση στην ανάποδη της φωτογραφίας μιλά για «πολεμιστάδες» της φυλής. Παρατηρώ την φωτογραφία. «Το μυστικό της Χρυσής Αυγής είναι η φυλαγμένη ρανίδα της ελληνικής ύπαρξης η οποία σε κάποιους, τύχη αγαθή ξυπνά και φλογίζει την ύπαρξή τους», μου ψιθυρίζει.

Ένας συναγωνιστής, νεώτερος, μου εξομολογήθηκε πως ενστικτωδώς είναι εθνικιστής από παιδί. Γνωρίζω το πρόσωπό μου στην περιγραφή. Το έχω δει στα θρανία των παιδιών στα σχολεία. Στις σημαίες και τα σύμβολα τα οποία σχηματίζουν, πριν τα ιερατεία «αναποδογυρίσουν τις έννοιες του καλού και του κακού». Αυτοί είναι οι πραγματικοί επαναστάτες. Κανείς, φίλος ή εχθρός, δεν μπορεί να τους σταματήσει. Ακούν την φωνή που μιλά στο αίμα τους. Τα συναισθήματά τους μετουσιώνονται σε πνεύμα και ιδέες. Η καρδιά τους πάλλεται από αγάπη για την γη μας, κι από αυτήν γεννιέται η γνώση, όπως η Αθηνά από την κεφα- λή του Διός.
Αυτοί οι Εθνικιστές είναι που κάνουν και τώρα και αύριο την επανάσταση.

Κανείς επαγγελματίας πολιτικός δεν έκανε, κι ούτε θα μπορέσει να κάνει επανάσταση. Είναι όμως ειρωνεία της ιστορίας πως, αντίθετα, οι επαναστάτες πάντοτε, αφού βάλουν το κεφάλι τους στην λαιμητόμο, ελευθερώνουν τους πολιτικούς. Πριν μερικές μέρες διάβασα το κείμενο ενός εξ αστικών καταβολών αντιπάλου του καθεστώτος της 21ης Απριλίου, το οποίο αποκαλύπτει ξεκάθαρα την αναπηρία της Μεταπολιτεύσεως. «Πιάστηκαν όλοι τους στον ύπνο», γράφει μεταξύ άλλων, «ακόμη και όσοι καθημερινά γέμιζαν τις φιλικές τους εφημερίδες με σήματα κινδύνου επικείμενης δικτατορίας. Κανείς δεν τα επίστευε. ούτε καν οι ίδιοι, όπως αποδείχτηκε. «Mε ποιον στρατό θα κινηθούν; Όλοι οι φαντάροι είναι Λαμπράκηδες», σου έλεγε ο Mανόλης Aνδρόνικος (…) Aνάλογα έπαθαν οι αυλικοί, όταν ανακάλυψαν πως το σκοτάδι της συνωμοσίας είχε δύο πάτους: την δικτατορία που σχεδίαζαν με τους βασιλόφρονες στρατηγούς, τους την εσούφρωσαν οι συνταγματάρχες. Bρε ανιστόρητε, πόσα επιτυχημένα κινήματα έχουνε κάνει οι χορτάτοι στρατηγοί; (…) Kάτι τέτοια σε κάναν να εύχεσαι την παραδειγματική εκτέλεση των επίορκων αξιωματικών, αλλά με τον όρο πως μαζί θα εκτελούσαν. ποιοι, καλέ μου; και τους μαλακισμένους φύλακες της ξεφτιλισμένης δημοκρατίας».

Αυτά σημειώνει ο αείμνηστος νεοελληνιστής καθηγητής Γιώργος Σαββίδης, (1929-1995). Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία έχει προβληθεί ως πρότυπο άπιαστο για τους Ελληνες «χωριάτες» της Δύσης, ο «επαγγελματισμός» και η «εξειδίκευση». Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς πώς ακρωτηριάζεται η ελευθερία σκέψεως του ανθρώπου, σε κάθε βήμα. Σύμπας ο πληθυσμός των γονέων, για παράδειγμα, είναι πνευματικά ευνουχισμένος, καθώς μηρυκάζει φαφλατοσύνες ψυχολόγων, διατροφολόγων και κάθε λογής «ειδικών» σπουδαγμένων σε ιδιωτικά σχολεία, με μεταπτυχιακά και γραφεία σε «ευγενή» προάστεια, για να εκπληρώσει το έμφυτο και αυτονόητο της ζωής.

Οι Εθνικιστές είναι το αντίθετο των «ειδικών» του Συστήματος, αυτών που υπέδειξαν ως «καταλληλότερους» να κυβερνήσουν, τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμο.
Οι «επαγγελματίες» των ιδεών, της πολιτικής, της κοινωνική ζύμωσης, όπως τώρα οι υπάλληλοι των ΜΚΟ και της ΝΤΠ, είναι οι χειρότεροι των κομφορμι-
στών, τα μαντρόσκυλα του Συστήματος. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε σήμερα αν ζούσε, ο Σαββίδης, βλέποντας τους δημοκράταρους της ΝΔ (με ενσωματωμένους ΡΗΓάδες, ΚΝίτες και ΕΚΚείτες…), και τις μεγαλοαστικών καταβολών και συμπεριφορών αριστερές συσπειρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, να εξαθλιώνουν τους Έλληνες, και να διώκουν με παράνομες και αντισυνταγματικές διαδικασίες τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

«Η μεγαλύτερη εξυπνάδα των πραξικοπηματιών ήταν πως εξαρχής αποφάσισαν να μην πατήσουν πάνω σε πτώματα. Έτσι και η αντίσταση στην δικτατορία τους δεν είχε καμιά σχέση με την κατοχική: κανείς τώρα δεν έπαιξε το κεφάλι του κορώνα-γράμματα, εκτός ίσως από τον Παναγούλη. Όλοι εμείς οι άλλοι, κατά βάθος, επαίζαμε την Αντίσταση.» (Τα αποσπάσματα από το κείμενο του Γ.Π. Σαββίδη «Η 21η Απριλίου κι εσύ», περιοδικό «Ιστός», 1992).

Εκείνα τα αγόρια που ονειρεύτηκαν μια Χρυσή Αυγή, βρήκαν κάτι που πρέπει το Εθνικιστικό Κίνημα να διαφυλάξει: Την αγνότητα και το πάθος. Όχι το παπικό κήρυγμα, αλλά την περιέργεια του «πώς λειτουργεί;». Έτσι θα ανάψει δυνατή η φωτιά, από την σπίθα που ξεπετάγεται στις καρδιές μας όσο υπάρχουν ρανίδες αίματος να την μεταφέρουν, για να λαμπαδιάζουν τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες, και να τα βλέπουν όλα καινούρια, όλα κοφτερά ξεκάθαρα, χαιρετώντας υπερήφανα τον ήλιο, «αεί παίδες».