Μενίδι: Σφαίρες, υποκρισία και ΚΚΕ

18871352_226410291195839_585060828_n

Πριν από λίγες εβδομάδες, στις 19 Μαΐου, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, παρέστη και ομίλησε σε εκδήλωση που οργάνωσε η Επιτροπή Εθνικής Μνήμης για να τιμήσει την γενοκτονία των Ποντίων.

Στην κατάμεστη Πλατεία Ακριτών Πόντου στις Αχαρνές, ο εθνικιστής ηγέτης, είπε μεταξύ άλλων «Τιμούμε το αίμα των 353.000 και πλέον Ελλήνων και έχουμε να καταγγείλουμε ότι κανένα κόμμα στις ανακοινώσεις που εξέδωσαν, δεν είπε μία λέξη γι’ αυτόν που υπήρξε ο σφαγέας των Ελλήνων, τον Κεμάλ. Ντροπή τους!».

Μερικές μέρες αργότερα, και προφανώς κατόπιν… ωρίμου σκέψεως, εξέδωσε ανακοίνωση για την εκδήλωση η Τ.Ε. Μενιδίου-Φυλής του ΚΚΕ.

Στην οποία ανακοίνωση, στηλιτεύει την παρουσία των αντιδημάρχων του Δήμου Αχαρνών, Πολύκαρπου Παπαδόπουλου και του παλαίμαχου πρωταθλητή της Ελευθέρας Πάλης Στάθη Τοπαλίδη, στην εκδήλωση, με τις συνήθεις αναφορές και χαρακτηρισμούς εναντίον, όχι βεβαίως του Κεμάλ, αλλά της Χρυσής Αυγής!.

Στην ανακοίνωση, η δημοτική αρχή εγκαλείται γιατί “τολμά να εμφανίζεται ως “πολέμιος” της εγκληματικότητας και υποκρίνεται ότι συμμερίζεται την δίκαιη αγανάκτηση των λαϊκών οικογενειών για την αύξηση της εγκληματικότητας στην περιοχή και την ίδια στιγμή έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τους εγκληματίες της Χρυσής Αυγής”.

“Διαφεύγει” βεβαίως από τους μπολσεβίκους με τα κενά περιεχομένου επαναλαμβανόμενα τσιτάτα, ότι η αυξημένη εγκληματικότητα στο κέντρο της Αθήνας, σε ολόκληρη την Ελλάδα, και ιδιαιτέρως στην περιοχή Φυλής-Αχαρνών δεν προέρχεται από Χρυσαυγίτες αλλά από ομάδες τις οποίες εναγκαλίζονται και χρησιμοποιούν οι Μπολσεβίκοι, μαζί με εντεταλμένους ψηφοσυλλέκτες της ΝΔ.

Τώρα που ένα αθώο παιδί από την ίδια περιοχή, έχασε με τραγικό τρόπο την ζωή του,

ένα παιδί όχι από “ευγενές” προάστιο ώστε να χρηματοδοτηθεί και να συντονιστεί ο ξεσηκωμός στο όνομά του, ούτε επιλεγμένο ώστε να στηθεί πάνω από το πτώμα του μια σκευωρία με την στήριξη ολόκληρου του αντισυνταγματικού τόξου,

ένα παιδί ανάμεσα στα εκατοντάδες ανώνυμα παιδιά που χάνονται από την ζωή και αργοπεθαίνουν από τα ναρκωτικά τα οποία “γιόρταζαν” με τον τρόπο τους οι δολοφόνοι του,

η Αριστερά και οι “δεξιοί” συνοδοιπόροι και θαυμαστές της, ξορκίζουν την παρουσία της Χρυσής Αυγής από την περιοχή, μήπως και οι ΄Ελληνες καταλάβουν.

Μήπως καταλάβουν πως η μόνη απάντηση στην εγκληματικότητα είναι ένα κράτος κοινωνικά δίκαιο, το οποίο αστυνομεύει ορθά και εμπνέει τους πολίτες του στην πρόοδο και την δημιουργία.

΄Ενα κράτος που δεν εξαθλιώνει τον λαό του, που δεν χωρίζει τους ΄Ελληνες σε “πατρίκιους” και “πληβείους”, αλλά μεριμνά για το Αύριο όλων των παιδιών του.

Αυτή είναι η απάντηση της Χρυσής Αυγής, αυτή πρέπει να είναι η απάντηση των κατοίκων του Μενιδίου. αυτή πρέπει να είναι η απάντηση των Ελλήνων στους εργολάβους της εξαφάνισης του Ελληνικού Λαού.

ΕΔ

 

 

 

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, φ.204

wp-1490991511062.png

 

Eνάντια και παρά την συνωμοσία της σιωπής, τα τερατώδη ψεύδη, και τις παράλογες και παράνομες απαγορεύσεις με τις οποίες τα Ελληνικά ΜΜΕ επιχειρούν να φιμώσουν την φωνή της Χρυσής Αυγής, το κίνημα των Ελλήνων εθνικιστών αποτελεί υπόδειγμα που εμπνέει τους αγωνιστές εθνικιστές και πατριώτες σε όλη την Ευρώπη.

Σε συνέχεια της τιμητικής συμμετοχής της Χρυσής Αυγής στους εορτασμούς για την εθνική εορτή των Γάλλων πατριωτών, τον Μάιο, ήρθε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα για να συναντήσει τον Νικόλαο Γ. Μιχαλολιάκο, Γάλλος δημοσιογράφος, προκειμένου να γνωρίσει τις πραγματικές θέσεις του κόμματος, και τον ίδιο τον Αρχηγό του, και να σπάσει το παραπέτασμα της προπαγάνδας, η οποία φροντίζουν να διαδίδεται βεβαίως και έξω από τα σύνορα της χώρας.

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής του παρεχώρησε εκτενή συνέντευξη η οποία δημοσιεύθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες ιστοσελίδες ειδήσεων της Γαλλίας, με περί τα 3εκ. μοναδικούς επισκέπτες. Ήδη πάνω από 250 000 έχουν διαβάσει την συνέντευξή του και τα σχόλια είναι πολύ θετικά.

Μέρος του ρεπορτάζ και της συνεντεύξεως, δημοσιεύουμε σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ (σελ.12-13).

Όπως εκμυστηρεύτηκε ο δημοσιογράφος, ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου είναι ο πιο σημαντικός πολιτικός ηγέτης της Ευρώπης, ένας φιλόσοφος και ταυτόχρονα πραγματιστής πολιτικός με όραμα και σχέδιο.

Θα συμφωνήσουμε, με την παρατήρηση ότι είναι ένας ηγέτης ο οποίος έχει αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στο Έθνος. Αντίθετα, οι πολιτικάντηδες του Συστήματος, διαγκωνίζονται οι μεν των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να ψηφίσουν, οι δε της ΝΔ και των λοιπών ελευθερίων δυνάμεων, για να εφαρμόσουν ακόμη πιο πλέρια και βαθύτερα τα μνημόνια.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η ΕΜΠΡΟΣ (σελ. 3-4) τα «προαπαιτούμενα» και όλα τα μνημόνια και τα «μεσοπρόθεσμα» ή όπως αλλιώς λέγονται τα νομοθετήματα τα οποία έρχονται στην Ελληνική βουλή και ψηφίζονται από Έλληνες βουλευτές, βεβαιωμένα δεν εξυπηρετούν τον Ελληνικό λαό. Αντιθέτως, έχουν σχεδιαστεί και εφαρμόζονται για να σωθεί η παγκόσμια οικονομική τάξη.

Είναι η ίδια παγκόσμια τάξη η οποία παγιδεύει τους ευρωπαϊκούς λαούς με τις κρίσεις τις οποίες κατασκευάζει. Ξεκίνησε την δεκαετία του ’80 με τον λιμό στην Αφρική και τα Live Aid. Συνεχίστηκε με την «υπερθέρμανση του πλανήτη» που απεδείχθη απάτη, η οποία έδωσε την θέση της στην ευρύτερη «κλιματική αλλαγή» η οποία επίσης απεδείχθη απατηλό κατασκεύασμα προς όφελος των ΜΚΟ και των διεθνών οργανισμών με τον πακτωλό των κονδυλίων. Αυτήν απεκάλυψε πρόσφατα ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ανακοινώνοντας την αποχώρηση της χώρας του από την σχετική Συμφωνία. Ένα ενδιαφέρον άρθρο για το θέμα, θα διαβάσετε στην σελ. 8. Το νέο εφεύρημα για την παραγωγή και διάχυση χρήματος στους εξυπηρετητές της ΝΤΠ, είναι το ζήτημα των μεταναστών και προσφύγων. Κάποιοι παίρνουν χρήματα από τις τσέπες αυτών που παράγουν τον πλούτο, και τα προωθούν στις Μπίζνες Καλά Οργανωμένες, τους υπαλλήλους τους, και βεβαίως τους ιδίους.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε το άλλο μεγάλο «παιχνίδι» το οποίο εκτυλίσσεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο, το «φαινόμενο» της «ισλαμικής τρομοκρατίας». Πρόκειται για μια ακόμη απάτη, ένα επιφαινόμενο του μεγάλου πολέμου ο οποίος έρχεται. Ήδη, η κρίση της Συρίας επεκτείνεται προς το Ιράν, σε μια επιχείρηση η οποία σκοπό έχει να προκαλέσει γενικευμένη σύρραξη, εμπλέκοντας και την Ρωσία. Σχετική ανάλυση θα διαβάσετε στην σελίδα 11.

Quem Iuppiter vult perdere, dementat prius.  «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».  Η Άτη θα δώσει την απάντηση σε όσους προκαλούν την ανωμαλία, τον θάνατο και την καταστροφή. Από τα συντρίμμια της καταστροφής, θα αναγεννηθεί ο νέος κόσμος, το νέο ελληνικό Αύριο.

Τους νέους Ευρωπαίους, θα τους γεννήσουμε εμείς

DCC52sXXUAA3I54

«Το «νέο αίμα» των μεταναστών θα σώσει τα χρεωκοπημένα ταμεία», προπαγανδίζουν οι πολιτικάντηδες που τα χρεωκόπησαν, την ίδια ώρα που επιβάλλουν μέτρα αύξησης της ανεργίας, φτώχειας, κατάργησης του κράτους πρόνοιας, και εν τέλει κατά της οικογένειας.

Το ίδιο παραμύθι, πως οι μετανάστες από την Ασία και την Αφρική θα σώσουν δήθεν τις συντάξεις των Ευρωπαίων (αφού πρώτα θα ζουν με τα χρήματα που κόβονται από τις συντάξεις και την κοινωνική πρόνοια των ντόπιων!) διαδίδεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή είναι η «γραμμή» των προπαγανδιστών της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών. Κάποιοι Ευρωπαίοι έχουν διαφορετική γνώμη. Το AfD σε καινούρια του αφίσα γράφει «Nέοι Γερμανοί; Θα τους φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι!».

Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός: Φιλόσοφος, μέντορας και πρωτοπόρος εθνοκοινωνιστής

«Πολλούς μεν Θεόμορφους άνδρες
Γέννησε η Ελλάδα,
που εξέχουν στη σοφία
και στην άλλη αρετή.
Αλλά ο Γεμιστός, όσο διαφέρει ο Φαέθων
από τ΄αστέρια.
Τόσον υπερέχει από τους άλλους και στα δύο».

Για την πλειοψηφία των ανθρώπων που ψάχνουν την ιστορία, τα χρόνια του Μεσαίωνα καλύπτονται από βαθειά καταχνιά. Στην Ελλάδα, την περίοδο προς το τέλος του 14ου αιώνα, διανύεται μία από τις πιο δυσμενείς περιόδους του Ελληνισμού. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ψυχορραγεί, δεχόμενη αλλεπάλληλα εσωτερικά κτυπήματα και εξωτερικές επιβουλές.

Το Έθνος, διωγμένο και αλλοτριωμένο επί δεκαετίες, αναλώνεται σε διενέξεις, ενώ διανύει την πλέον αντίξοη περίοδο της υπάρξεώς του.

Εκείνη την σκοτεινή περίοδο, η εμφάνιση του Γ. Γεμιστού αποτελεί έναν πνευματικό σπινθήρα, που ακτινοβολεί μέσα στο σκοτάδι, το αστραφτερό φως της Ελληνικής διανοήσεως.

Ο Γεώργιος Γεμιστός, μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στον χώρο των Γραμμάτων, ο οποίος επέλεξε για τον εαυτό του το παρώνυμο «Πλήθων», ώστε να θυμίζει το όνομα «Πλάτων», στα βυζαντινά κείμενα της εποχής, αναφέρεται ως «Φιλόσοφος», χαρακτηριστικά ανάφεραν πως «Φιλόσοφος, ήταν μόνο ένας, ο Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθωνας».

Ο Γεώργιος – Πλήθων Γεμιστός, γεννήθηκε το 1355 στην Κωνσταντινούπολη, από επιφανή οικογένεια. Η καταγωγή αυτή του έδωσε το πλεονέκτημα να αποκτήσει βαθειά και ολοκληρωμένη μόρφωση σε θέματα θρησκευτικά, ιστορικά, πολιτικά και οικονομικά. Σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία, αστρονομία και νομικά. Είχε έντονο ενδιαφέρον για την ερμηνεία και τη χρήση της αρχαίας Ελληνικής και Λατινικής γλώσσας.

Μία ισχυρή και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο τελευταίος των Νεοπλατωνικών φιλοσόφων και από τους πρώτους σκαπανείς του Εθνικισμού, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του υστεροβυζαντινού πνευματικού βίου, ήταν ένας βαθύς γνώστης του Πλατωνισμού.

Πολυθεϊστής και ένθερμος υπερασπιστής της φυσικής και φυλετικής συνέχειας του Ελληνισμού («Εσμέν Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί»), η σκέψη του επηρέασε έντονα την Ιταλική διανόηση της εποχής και συνέβαλε στην τελική διαμόρφωση του ρεύματος που ονομάστηκε, «Αναγέννηση».

Η επιρροή του Πλήθωνα στη διαμόρφωση του πνευματικού κόσμου του Μυστρά και κατ’ επέκταση της «Λακεδαίμονος» ήταν καθοριστική.

Το συγγραφικό του έργο, το οποίο κινείται σε πολλούς θεματικούς άξονες, επηρέασε σημαντικά τους συγχρόνους του, αλλά και τους μεταγενέστερους.

Δέχθηκε την αναγνώριση πολλών προσωπικοτήτων της εποχής του, ανάμεσα στις οποίες βρίσκονται αυτοκράτορες, ενώ οι θρησκευτικές του απόψεις και η αμφισβήτηση του Αριστοτέλη, ήταν οι αιτίες να γίνει αντικείμενο σκληρής κριτικής από άλλους φιλοσόφους, αλλά και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο κύριος συντελεστής του νεοπλατωνικού κινήματος στη Δύση, ζει σε μια εποχή που αποδεδειγμένα αποτελεί μία από τις πλέον κρίσιμες φάσεις της Βυζαντινής Ιστορίας.

Εκεί στην Πελοπόννησο που είναι κατά κάποιο τρόπο Ελληνικό οχυρό επιτρέπει να αναβιώσει γύρω στα 1400 ένας «Ελληνισμός» με την αρχαία σημασία. Θα αναβιώσει μια ελπίδα, ένα κίνημα που χαρίσει δύναμη σε όλη τη διάρκεια της τουρκικής κυριαρχίας. Ο Πλήθων, με το μυσταγωγικό του έργο επιδιώκει να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις, δίνοντας με την αναγεννητική του διδασκαλία πνοή στον ετοιμοθάνατο Ελληνισμό.

Το 1380 ο Γ. Γεμιστός εγκαταστάθηκε στην τότε πρωτεύουσα του Οθωμανικού κράτους Αδριανούπολη, όπου μαθήτευσε δίπλα σε έναν Ελληνιστή δάσκαλο, τον Ελισαίο. Εικάζεται ότι επέστρεψε ξανά στην Κωνσταντινούπολη, όπου εκεί δίδαξε Φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο. Τα έργα του είναι κυρίως επανεκδόσεις αρχαίων ιστορικών κειμένων, με έμφαση σε θέματα αστρονομικά, γεωγραφικά, φιλολογικά και φιλοσοφικά. Ο Γ. Γεμιστός ήταν γνώστης της Αριστοτελικής φιλοσοφίας, αλλά στην πορεία έγινε ένθερμος υποστηρικτής του Πλατωνισμού. Από τη μελέτη των «Βίων του Πλουτάρχου», γνώρισε τις κοινωνικοπολιτικές ιδέες των μεταρρυθμιστών της αρχαίας Σπάρτης, από τις οποίες εμπνεύστηκε το πολιτικό του πρόγραμμα.

Έπειτα από διαδοχικές αναζητήσεις, ο Πλήθων φεύγει από την Κωνσταντινούπολη και καταφεύγει στον Μυστρά. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε η υποσυνείδητη έλξη την οποία ένιωθε ο φιλόσοφος για την Σπάρτη, η οποία πλησίαζε το πλατωνικό πρότυπο της ιδεατής Πολιτείας, αλλά πρωτίστως το γεγονός ότι οι ιδέες του άρχισαν να γίνονται στόχος κάποιων σκληροπυρηνικών του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Κατά τη διάρκεια παραμονής του στην Πελοπόννησο, αναδείχθηκε η έντονη προσωπικότητά του. Ιδρύει Φιλοσοφική Σχολή, διατελεί Σύμβουλος των Δεσποτών, καθώς και των τελευταίων αυτοκρατόρων του Βυζαντίου με αποστολή την «Προστασία των Νόμων».

Στον Μυστρά ο Πλήθωνας έλαβε το αξίωμα του ανώτατου δικαστικού, το οποίο χρησιμοποίησε απολύτως αμερόληπτα (όπως φαίνεται από τον επικήδειο που εκφώνησε ο μαθητής του Ιερώνυμος Χαριτώνυμος: «…και μην δικαιοσύνη τοιαύτη τις ή τω ανδρί, ως λήρον είναι Μίνω εκείνον και Ραδάμανθυν τούτω παραβαλλομένους»), σημειώνεται δε, από τον ίδιο, ότι εάν χάνονταν οι Νόμοι, μονάχα ο Πλήθων θα είχε την δυνατότητα να τους επαναδιατυπώσει, και μάλιστα καλύτερα κι από τον Σόλωνα και τον Λυκούργο.

Το 1437 συνόδευσε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η’ Παλαιολόγο και τον Πατριάρχη Ιωσήφ στην εκκλησιαστική Σύνοδο της Φλωρεντίας ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας για την ένωση των εκκλησιών. Η βοήθειά του στην Σύνοδο ήταν πολύτιμη, καθώς με τα Λατινικά που γνώριζε και με την επιστημονική του κατάρτιση, ήταν σύμβουλος και διερμηνέας. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στη Φλωρεντία, η προσωπικότητα, η μόρφωση και η ευγλωττία του εντυπωσίασαν ιδιαιτέρως τους Ιταλούς ανθρωπιστές και μεταξύ αυτών, τον Ηγεμόνα της Φλωρεντίας, Κοσμά των Μεδίκων.

Στη Φλωρεντία ο Γεμιστός σχετίστηκε με σπουδαίους ανθρώπους της εποχής, όπως τον μετέπειτα ιδρυτή της «Πλατωνικής Ακαδημίας» Κόσιμο Μέδικο και τον Ιουλιανό, αντιπρόσωπο του Πάπα. O πρώτος διευθυντής της «Πλατωνικής Ακαδημίας» Μαρσίλιο Φιτσίνο απεκάλεσε αργότερα τον μεγάλο δάσκαλο Πλήθωνα, «δεύτερο Πλάτωνα».

Εκεί έγραψε τη φιλοσοφική του μελέτη «Περί ων Αριστοτέλης προς Πλάτωνα διαφέρεται», η οποία αποτελεί ένα έργο υπερασπίσεως του Πλάτωνα και της φιλοσοφίας του, έναντι του Αριστοτέλη. Ο Πλήθωνας, με αυτό του το έργο, γίνεται η αφορμή να ξεσπάσει αντιπαράθεση μεταξύ Πλατωνικών και Αριστοτελικών.

Ο Γ. Γεμιστός έφυγε πριν από τη λήξη των εργασιών της Συνόδου και επέστρεψε στο Μυστρά περί το 1441. Θα συγγράψει το μεγαλειώδες έργο του «Νόμων Συγγραφή», το οποίο περιλαμβάνει προτάσεις για την οικονομία, το στρατό, την άσκηση της εξουσίας, τη γεωργία, την άνθιση των τεχνών και του πολιτισμού. Δυστυχώς σώζονται μόνο 16 από τα 101 κεφάλαια της Συγγραφής, διότι ήταν γραμμένα ξεχωριστά από το χειρόγραφο του συνολικού έργου, το οποίο μετά το θάνατο του Πλήθωνος έφτασε στα χέρια της Θεοδώρας, της γυναίκας του Δημητρίου Παλαιολόγου. Αυτή το διάβασε, κατάλαβε ότι οι σκέψεις του Πλήθωνος δεν συνέπιπταν με τα δόγματα της Εκκλησίας και γι’ αυτό έστειλε αυτό το μοναδικό χειρόγραφο του έργου του στον Γεννάδιο Σχολάριο, τον μετέπειτα πρώτο Οικουμενικό Πατριάρχη της τουρκοκρατίας, στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Σχολάριος, ο οποίος για χρόνια είχε την υποψία ότι ο Πλήθων με τη φιλοσοφική του σκέψη επηρεασμένη από το έργο του Πλάτωνα είχε απομακρυνθεί από την οικουμενιστική αίρεση της Ορθοδοξίας, τώρα κρατούσε την επιβεβαίωση αυτής της υποψίας στα χέρια του. Για να κρατήσει τις “επικίνδυνες” σκέψεις που περιείχε αυτό μακριά από το ποίμνιο του, έκαψε δημόσια το μοναδικό στον κόσμο χειρόγραφο της «Πραγματείας περί Νόμων», καθώς έβριθε από «τα σαπρά των Ελλήνων ληρήματα». Για να δικαιολογήσει αυτή του την πράξη, διέσωσε τα τμήματα εκείνα του βιβλίου του Πλήθωνα που φαίνεται η «ασέβειά» του, η «ειδωλολατρία του» και οι ύμνοι του προς τους αρχαίους Έλληνες θεούς.

Επίσης τόνισε πως ο Χριστός ήταν η παρηγοριά και το στήριγμα των υποδούλων, η πράξη του αυτή επομένως δεν ήταν απλώς μια πράξη εκδίκησης, αλλά μια πράξη πολιτικής σκοπιμότητας… Ήταν αυτός που διέταξε τον βασανισμό και την θανάτωση του Ιουβενάλιου, μαθητή του Πλήθωνος, όταν εκείνος γύριζε σε όλη την Πελοπόννησο εκφωνώντας λόγους κατά της βυζαντινής εξουσίας και της Εκκλησίας.

Ο Πλήθων, σύμφωνα με όσα είναι γνωστά, ήταν επικεφαλής μιας μυητικής οργάνωσης. Πρόκειται για μια μυστηριακή κίνηση, η οποία έμεινε γνωστή ως «Μυστική Φατρία του Μυστρά», που είχε σκοπό την αναγέννηση της Πατρώας Θρησκείας και των Ελληνικών Μυστηρίων. Στον Μυστρά, σε μια ερημική τοποθεσία, υπήρχε μια σπηλιά, το «Πληθώνειον Άνδρον», όπου ο φιλόσοφος επιδιδόταν στην άσκηση του φιλοσοφικού και τελετουργικού του έργου.

Η «Νόμων Συγγραφή» του Πλήθωνα, σύμφωνα με τον Πίνακα Περιεχομένων που διασώθηκε από την πυρά, περιελάμβανε:

  • Θεολογία, βασισμένη στις αντιλήψεις του Πλάτωνα,
  • Ηθική, βασισμένη στις απόψεις των παραπάνω φιλοσόφων και τους Στωικούς,
  • Στοιχεία πολιτικής φιλοσοφίας, βασισμένα στην άριστη πολιτεία του Πλάτωνα και το σπαρτιατικό πολίτευμα,
  • Τελετές προς τους θεούς,
  • Φυσική, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη και
  • Σύντομες αναφορές σε αρχές της Λογικής και σε θέματα υγείας, βασισμένες στην Ελληνική μυθολογία.

Ο Πλήθων είναι εκφραστής του βυζαντινού ελληνισμού που βρήκε την τόλμη να αντιδράσει στη σαθρή κατάσταση της κοινωνίας της εποχής του. Παρατηρούμε, για παράδειγμα, ομοιότητες με την Πλατωνική φιλοσοφία σχετικά με τα μέτρα αναδιάρθρωσης του στρατού από «ομοφύλους» και όχι από ξένους μισθοφόρους, οι οποίοι δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Πολύ σημαντική είναι η αναφορά του Πλήθωνα στην Ειμαρμένη. Πιστεύει σε μια απόλυτη αιτιοκρατία, αφού τα πάντα είναι προκαθορισμένα. Πιστεύει όμως και στην ελευθερία του ανθρώπου. Ελευθερία είναι η δυνατότητα του ανθρώπου να ζει σύμφωνα με την αρετή. Η διδασκαλία περί ειμαρμένης είναι ο πυρήνας της «Ελληνικής θεολογίας» του Πλήθωνος. Η Ειμαρμένη είναι μια δύναμη που κυριαρχεί απόλυτα στον κόσμο, διάφορη και από την τύχη των αρχαίων και από τη συνεργία των χριστιανών, δηλαδή την χειραγώγηση του ελεύθερου ανθρώπου από το θεό.

Οι σκέψεις του απέβλεπαν στην αναβίωση μιας «εθνικής» θρησκείας με «νεοπλατωνική» υποδομή. Αυτό βεβαίως σήμαινε απόκλιση του Χριστιανισμού από την ιδανική πολιτεία του Πλήθωνος. Ο Πλήθων πίστευε ότι η σωτηρία από τους εξωγενείς κινδύνους και την εσωτερική «κακοπολιτεία» θα μπορούσε να έρθει από μια νέα πίστη, όπως στο σύστημά του.

Τον θεωρούσε ακατάλληλο – στην μορφή που είχε στην εποχή του – για να προστατεύσει την αυτοκρατορία και τον Ελληνισμό, από την προέλαση του Ισλάμ, αφού θεωρούσε αναγκαίο να αντικατασταθεί το «Οικουμενιστικό Βυζάντιο» από ένα νέο κράτος, με κύριο ενοποιητικό στοιχείο του την κοινή Ελληνική καταγωγή.

Και την διατράνωσε ο Γεμιστός την πίστη του αυτή σε πολλές επιστολές του. Σε μία από αυτές, προς τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγο το 1412, αναφέρει: Λοιπόν είμαστε βέβαια Έλληνες στην καταγωγή εμείς, τους οποίους κυβερνάτε και είσθε βασιλείς, όπως μαρτυρεί η γλώσσα και η πατροπαράδοτη Παιδεία. Δεν μπορεί δε να βρεθεί οικειώτερη Χώρα για τους Έλληνες από την Πελοπόννησο και την Χώρα της Ευρώπης, που είναι κοντά σε αυτήν και τα γειτονικά νησιά. Γιατί όπως φαίνεται βέβαια, οι Έλληνες κατοικούσαν πάντοτε σε αυτήν την Χώρα, οι ίδιοι όσο θυμούνται άνθρωποι, χωρίς να έχουν κατοικήσει άλλοι πριν από αυτούς… αλλά αντίθετα, οι ίδιοι οι Έλληνες φαίνεται ότι κατοικούσαν αυτή την Χώρα και δεν την εγκατέλειψαν…“.

Η προσωπικότητα του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα είναι ευρηματική. Χάραζε αδιαμφισβήτητα νέους δρόμους, στην κρίσιμη στιγμή της μετάβασης του Ελληνισμού από τη Βυζαντινή στη νεότερη φάση του, πρότεινε καινοτόμες για την εποχή ιδέες, και αυτό είχε ως επακόλουθο να αντιμετωπίζεται με αυστηρότητα και φανατισμό ή με θαυμασμό και αναγνώριση, ανάλογα κάθε φορά με τις θρησκευτικές, ιδεολογικές και κοινωνικές αντιλήψεις και πεποιθήσεις των κριτών του.

  • Τόλμησε να αντισταθεί σε καθιερωμένες ιδέες και συμπεριφορές που ήταν επιβεβλημένες στο λαό.
  • Τόλμησε να προτείνει λύσεις σε πραγματικά κρίσιμους και ιδιαίτερους καιρούς για το Βυζάντιο
  • Οι θρησκευτικές του απόψεις και δοξασίες, συντέλεσαν στο να αντιμετωπίζεται αντιφατικά.

Έτσι, σε περιόδους που η εκκλησία αγωνίζονταν να ταυτιστεί με τον νεότερο Ελληνισμό και αισθάνονταν την υποχρέωση να αναλάβει Ηγετικό λόγο, εξαιτίας εσωτερικών δυσκολιών του κράτους, ο Πλήθων ήταν ο «άθεος», ο «προδότης» και ο «αποστάτης», με αποτέλεσμα να υπονομεύεται κάθε εθνική και Ελληνοκεντρική άποψή του.

Σε καιρούς που στην κοινωνία επικρατούσε κριτική διάθεση, τότε η «αρχαιότητα» καταλάμβανε άλλη θέση και έτσι η προσφορά του Πλήθωνος, τύχαινε μέγιστης αναγνώρισης και προβάλλονταν ως φωτεινό παράδειγμα για την επιβίωση του Ελληνισμού, καθώς και για την προβολή και την εκπλήρωση των οραμάτων του. Πώς θα μπορούσε αυτή η ευρηματική μορφή να αφήσει ανεπηρέαστους τους Έλληνες λογοτέχνες μας; Η λογοτεχνία αξιοποίησε αυτή την ιδιότυπη μορφή του Γεμιστού , επειδή τόλμησε να αντισταθεί σε καθιερωμένες ιδέες και συμπεριφορές βαθιά ριζωμένες και επιβεβλημένες στο λαό. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα, ο Κωστής Παλαμάς, που στον «Δωδεκάλογο του Γύφτου», προτάσσει τον Πλήθωνα ως μορφή καταξιωμένη, άντρα με αρχές και συγκεκριμένες σοβαρές προτάσεις. Ο Πλήθωνας αξιοποιείται και προβάλλεται από τον Παλαμά ως σύμβολο ελεύθερης σκέψης, ως παράγοντας εξισορροπητικός μεταξύ πίστης και φιλοσοφικού προβληματισμού, μεταξύ θεολογίας και φιλοσοφίας.

Σήμερα, σε μια εποχή αποδεδειγμένης πνευματικής νωθρότητας, ο Γ.Γεμιστός-Πλήθωνας παραμένει παραγκωνισμένος και ξεχασμένος. Η τεράστια πνευματική προσφορά και το, άγνωστο σε πολλούς έργο του, παραμένουν αξέχαστα για εμάς τους Έλληνες Εθνικιστές και η ψυχή του θα ζει μέσα μας.

ΚΟΡΙΝΑ ΠΕΝΕΣΗ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/gewrgios-plhthwn-gemistos-filosofos-mentoras-kai-prwtoporos-ethnokoinwnisth#ixzz4jlipydzL

ΕΓΕΡΘΗΤΙ: Όταν λέμε πόλεμος, εννοούμε πόλεμος

Όταν λέμε πόλεμος, εννοούμε πόλεμος

Άρθρο της διευθύντριας της εφημερίδας “Εμπρός“, Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά στην στήλη “Εγέρθητι”

Γιατί οι Έλληνες βουλευτές του κοινοβουλίου, πλην αυτών της Χρυσής Αυγής, ψηφίζουν ή δεσμεύονται να εφαρμόσουν αντιλαϊκούς και εθνοκτόνους νόμους; Γιατί άπαντες, πλην Χρυσής Αυγής, συμφωνούν ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος, και αλλάζουν μόνο το περιτύλιγμα των συμφωνιών; Είναι εν τέλει το «ελληνικό χρέος» βιώσιμο; Έχουν αντίκρυσμα οι ανθρωποθυσίες, οι μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, οι χιλιάδες άνεργοι, οι άστεγοι, οι απελπισμένοι, οι νεκροί από την οικονομική καταστροφή; Η απάντηση είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ!

Τα κόμματα που ψηφίζουν και εφαρμόζουν αυτούς τους νόμους, το γνωρίζουν. Γνωρίζουν και ψηφίζουν, γιατί αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα και οι εθνοκτόνοι νόμοι, είναι το εισιτήριό τους για την εξουσία, τις βουλευτικές και υπουργικές καρέκλες, και τα προνόμια με τα οποία περιβάλλει το Σύστημα τους πιστούς του. Γνωρίζουν και διαγκωνίζονται για το ποιος θα είναι ο πιο πιστός υπηρέτης των εντολέων τους. Όμως, γνωρίζουν και οι δανειστές τους, οι δανειστές των δικών τους κομμάτων και χρηματοδότες της δικής τους εξουσίας. Έχουν πλήρη γνώση του αδιεξόδου στο οποίο έχει οδηγηθεί η ελληνική οικονομία. Και το γνωρίζουν γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κομισιόν, αυτοί που μοιράζουν κυριολεκτικά σκαμπίλια στους σιχαμερούς, δουλικούς υπουργούς και πρωθυπουργούς της Ελλάδας, αυτοί είναι που σχεδίασαν «το πρόγραμμα», αυτοί το «πούλησαν» στους Έλληνες συνεργάτες τους, και αυτοί εκβιάζουν για την εφαρμογή ολοένα επαχθέστερων νόμων.

Και οι συνεργάτες τους στην Αθήνα ψηφίζουν και επιβάλλουν, για να κρατηθούν στην εξουσία ή να ανεβούν στην εξουσία. Γνωρίζουν ότι «το πρόγραμμα» δεν θα σώσει την ελληνική οικονομία, γιατί οι ίδιοι έσκαψαν τον λάκκο μέσα στον οποίο έχει πέσει η χώρα μας. Ας μην αμφιβάλλει κανείς. Ξένοι τοκογλύφοι και εγχώριοι συνοδοιπόροι, έχουν κηρύξει τον πόλεμο στον Ελληνικό λαό. Και όταν λέμε πόλεμο, εννοούμε πόλεμο. Ξένοι και Έλληνες, μεθοδικά και συντονισμένα προωθούν την εξόντωση του Ελληνικού Έθνους.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί σύμμαχοι είναι σε πλήρη γνώση της πραγματικής καταστάσεως. Και όπως εξ αρχής διακηρύσσουν οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, το παιχνίδι είναι στημένο, η τράπουλα σημαδεμένη και ο μόνος δρόμος είναι η συντεταγμένη αποχώρηση από το καζίνο της Νέας Τάξης που θέλει την Ελλάδα, κάποιοι λένε, πειραματόζωό της. Η Ελλάδα δεν είναι το πειραματόζωο των ξένων, αν και ο χαρακτηρισμός θα άρμοζε στους συμπατριώτες μας που διασχίζουν την ζωή σαν κομπάρσοι σε ταινία καταστροφής.

Η Ελλάδα είναι το παγκόσμιο Αλκατράζ. Εδώ βρίσκεται κλεισμένο το τοξικό παγκόσμιο χρέος το οποίο προέκυψε από την αμερικανική κρίση του 2008. Εδώ βρίσκονται οι στρατιές των κολασμένων, των προσφύγων και των εισβολέων τους οποίους ξεβράζει η πολιτική ΗΠΑ, Αγγλίας και ΕΕ, και των σκιωδών μεγάλων αφεντικών. «Εάν επιθυμείς την ειρήνη, παρασκεύαζε πόλεμο», έλεγαν οι Λατίνοι. Εάν βρίσκεσαι σε πόλεμο, πολέμησε. Οι Έλληνες-κατοικίδια περιορίζονται σε κοκορομαχίες και αφήνουν τις αλεπούδες να επιδράμουν κατά βούληση. Οι Έλληνες Εθνικιστές γνωρίζουν τον εχθρό.

Όσοι υπόσχονται στον λαό σωτηρία με τις γνωστές εύκολες λύσεις, έναν κατήφορο περιορισμένης καλοζωίας και υπαλληλικής εγκατάλειψης, τον οδηγούν βαθύτερα στην άβυσσο. Αντί ο λαός μας να αναλίσκεται σε σκιαμαχίες, ενώ οι δήμιοί του οι οποίοι είναι ταυτοχρόνως και οι επίσημοι σύμμαχοί του, ακονίζουν τα μαχαίρια τους, είναι καιρός να αντιληφθεί πως η μόνη οδός σωτηρίας είναι αυτή που οδηγεί έξω από τον λάκκο, αυτή που υποστηρίζουν οι Εθνικιστές. Οι εχθροί μπορούν να καταστρέψουν το κράτος.

Όχι όμως και την Ελλάδα, όσο υπάρχουν Έλληνες αποφασισμένοι να πάρουν τον δρόμο του Ηρακλέους.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/otan-leme-polemos-ennooume-polemos#ixzz4jlY0XGnc

Στον καιρό της παρακμής: “Moritur et ridet” – Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Στον καιρό της παρακμής: “Moritur et ridet” - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Moritur et ridet” (πεθαίνει και γελάει)

“… Και κρατούσες των αρμάτων την πλημμύρα,
κι ορθός κι άσειστος της δύναμής σου ο κάβος,
λυγισμένοι ομπρός σου
νά κι ο Τούρκος, νά κι ο Φράγκος, νά κι ο Σλάβος.

Στη χυτή σου τη φωτιά, ώ! τι μοίρα!
Καιρούς κι αιώνες έκαιες τον οχτρό σου·
στη χυτή σου τη φωτιά, ώ! τι μοίρα!
μόνη σου θα πέσεις να καείς,
τρισαλπελπισμένη της ζωής.

Και χορό τριγύρω σου θα στήσουν
με βιολιά και με ζουρνάδες
γύφτοι, οβραίοι, αράπηδες, πασάδες,
και τα γόνατα οι τρανοί σου θα λυγίσουν,
και θα γίνουν των ραγιάδων οι ραγιάδες…”

Άνθη νηπενθή οι στίχοι αυτοί που θέτω στην αρχή του κειμένου μου, στίχοι του εθνικού μας ποιητού Κωστή Παλαμά, που γράφτηκαν πριν εκατό και πλέον χρόνια και όμως παραμένουν τραγικά επίκαιροι στην εποχή μας. Γιατί πράγματι κάποτε με κάστρο άπαρτο την Βασιλεύουσα του Ελληνισμού, την Πόλη των Κωνσταντίνων, η Αυτοκρατορία μας κρατούσε των αρμάτων την πλημμύρα και αλίμονο στη χυτή της την φωτιά έπεσε και κάηκε και την ημέρα αυτήν, την τραγική, την τιμήσαμε μόνο εμείς οι Χρυσαυγίτες στο κέντρο της Αθήνας στις 29 Μαΐου του 2017.

Το μοναδικό στεφάνι από κόμμα

Και δυστυχώς στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου το μοναδικό στεφάνι από κόμμα, που κατατέθηκε στην Μνήμη του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και των Γενναίων του ήταν αυτό της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και δεν μπορώ να μη τονίσω ότι δίπλα στα ονόματα των ηρωικών μαχών του νεωτέρου Ελληνισμού δεν υπάρχει το όνομα Κωνσταντινούπολις και με τον τρόπο αυτό το νέο ελληνικό κράτος, το ψευτορωμαίικο, από μόνο του αρνείται την Ιστορική συνέχεια, μια Ιστορική συνέχεια που έχουν υμνήσει οι ποιητές του Γένους μας και την οποία αρνούνται οι προσκυνημένοι πολιτικοί που εξουσιάζουν κατά καιρούς την Πατρίδα μας.

Μοιραίο είναι, λοιπόν, γύρω από αυτήν την Πτώση στον σημερινό καιρό της παρακμής να έχουν γίνει οι “τρανοί” μας των ραγιάδων οι ραγιάδες, δούλοι των Μνημονίων και των διεθνών τοκογλύφων και επίσης να έχουν στήσει χορό με βιολιά και με ζουρνάδες όλοι αυτοί, τους οποίους αναφέρει ο ποιητής, ο οποίος εάν έγραφε τους στίχους αυτούς σήμερα σίγουρα θα εδιώκετο με τον περίφημο αντιρατσιστικό νόμο!

“Μoritur et ridet”

Στους καιρούς της ευημερίας, στους καιρούς της δόξας εύκολο είναι να είσαι και εσύ ένδοξος. Αυτό που είναι δύσκολο είναι να πολεμάς το πνεύμα της παρακμής στον καιρό της παρακμής ενάντια σε όλους, ενάντια στους “λογικούς” και τους “σώφρονες”, που θέλουν την ησυχία τους ακόμη και αν αυτή η ησυχία είναι άμεσα συνυφασμένη με τις αλυσίδες μιας ανείπωτης σκλαβιάς! Και ήταν τον 5ο αιώνα μ.Χ. όταν ένας Κέλτης, ο οποίος είχε εμποτιστεί από το ρωμαϊκό πνεύμα, ο Σαλβιανός, περιέγραφε με τα πλέον μελανά χρώματα το ηθικό κατάντημα του ρωμαϊκού κόσμου της Δύσεως με την χαρακτηριστική φράση: “moritur et ridet” (πεθαίνει και γελάει).

Τίποτε διαφορετικό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα του 2017, όπου ένα ολόκληρο Έθνος κυριολεκτικά πεθαίνει και γελάει… Κοντά σε όλα αυτά και οι διάφοροι κοινωνιολόγοι και “κοινωνιολογούντες”, οι οποίοι περιμένουν μια επανάσταση, η οποία δεν έρχεται. Και όλα αυτά ενώ σύμφωνα με μετρήσεις διεθνών ινστιτούτων πολιτικών ερευνών ισχυρή παραμένει η εθνική ταυτότητα των Ελλήνων! Θα σας θυμίσω ένα μόνο στοιχείο από αυτές τις έρευνες, στοιχείο σύμφωνα με το οποίο το 89% των Ελλήνων, η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας,  πιστεύει στην πολιτιστική ανωτερότητα του Ελληνισμού έναντι όλων των άλλων Ευρωπαϊκών Εθνών!

Το χειρότερο απ’ όλα να μην υπάρχει ένα ΟΡΑΜΑ

Τα πάντα χάνονται κάτω από τα πόδια μας. Η παιδεία που ήτανε πάντοτε το πανίσχυρο όπλο του Έθνους μας διαλυμένη. Η εθνική οικονομία ανύπαρκτη. Η φυλή μας δημογραφικά να πεθαίνει. Οι Ένοπλες Δυνάμεις να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο εν ονόματι της λιτότητος του Μνημονίου και το πλέον σημαντικό ένας πολιτικός κόσμος βαθύτατα διεφθαρμένος και ολότελα σάπιος.

Οι Έλληνες μέσα στην οικονομική κρίση να αυτοκτονούν για μερικές, λίγες ή πολλές δεν έχει σημασία, χιλιάδες ευρώ, φτερό στον άνεμο η ύπαρξή τους χωρίς κανένα έρμα ηθικό, χωρίς Ιδέες, χωρίς Ιδανικά και το χειρότερο απ’ όλα να μην υπάρχει ένα ΟΡΑΜΑ, που θα δώσει στον ανήμπορο δύναμη, στον πτωχό υπομονή, στον άπιστο πίστη, στον προσκυνημένο και αλυσοδεμένο την θέληση να σηκωθεί όρθιος και να σπάσει τις αλυσίδες του.

Ενάντια σε όλους αυτούς εξόριστοι μιας άλλης εποχής, κηρύσσοντας την κατάργηση όλων των κάλπικων ιδεολογημάτων που κυριαρχούν στην χαμοζωή του ψευτορωμαίικου του 2017 η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και οι υπερήφανοι άνδρες και γυναίκες που την ακολουθούν σε πείσμα των καιρών ενάντια σε έναν ολόκληρο κόσμο.

Πώς θα πολεμήσουμε όμως ενάντια στο ρέμα με ανύπαρκτα μέσα, έχοντας απέναντί μας σκοτεινούς κρατικούς και παρακρατικούς οργανισμούς, που θέλουν την εξόντωσή μας, εμείς μόνοι εναντίον όλων; Πώς θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την μοιραία τροχιά της παρακμής, ζώντας μέσα στον καιρό της παρακμής; Μέγα το ερώτημα και η απάντηση καθόλου απλή.

“Παράτησε την κλεφτουριά, τα φλογερά όνειρα της και έγινε ζευγολάτης”

Δεν είναι λίγοι οι… φίλοι, κάποιοι επίβουλοι και δολεροί, αλλά και κάποιοι αφελέστατα ειλικρινείς, οι οποίοι μας συμβουλεύουν να… αλλάξουμε και πως μόνο εάν αλλάξουμε θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Φαύλος κύκλος χωρίς τέλος γιατί εάν γίνουμε ίδιοι με όλους τους άλλους τίποτε διαφορετικό δεν θα έχουμε να προσφέρουμε σε έναν κόσμο που πεθαίνει σε μια φλόγα που σβήνει και αναζητά με προσμονή μια σπίθα που θα ξαναφουντώσει και πάλι την πυρά ως τα ουράνια.

Εάν πάψουμε να είμαστε Χρυσαυγίτες και γίνουμε όπως θέλουν, “καθώς πρέπει” και “political correct” τότε απλά θα έχουμε ενσωματωθεί με το όλο σύστημα της παρακμής που βυθίζει όλο και πιο πολύ την μεγάλη μας Πατρίδα στο τέλμα.

Μοναδική ελπίδα, ελπίδα ενός ολόκληρου Λαού είναι το να μην αλλάξουμε, το να μείνουμε ακέραιοι στο φρόνημα και τις Ιδέες. Να μη συμβεί και σε εμάς αυτό το οποίο περιγράφει ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο περίφημο ποίημά του “Φωτεινός”, όπου περιγράφοντας τον Ήρωά του λέει ότι σε κάποια στιγμή πολεμώντας τον ξένο αφέντη αποφάσισε να “νοικοκυρευτεί” και περιγράφει αυτήν του την αλλαγή με τον υπέροχο στίχο: “παράτησε την κλεφτουριά, τα φλογερά όνειρα της και έγινε ζευγολάτης”.

Όχι δεν πρέπει να είναι σκοπός μας να γίνουμε “ζευγολάτες” και επειδή η Ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αέναος κύκλος αυτό που περιμένουν όλοι από την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και που πρέπει με θέρμη να υπηρετήσουμε, είναι σήμερα προπαντός, όπου ζούμε στον καιρό της παρακμής, να πολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις την παρακμή.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/ston-kairo-ths-parakmhs-arthro-tou-n.-g.-michaloliakou#ixzz4jlXVElyG