Το “δημοκρατικό τόξο” δεν έχει καταδικάσει ποτέ ούτε μία επίθεση κατά της Χρυσής Αυγής

Το “δημοκρατικό τόξο” δεν έχει καταδικάσει ποτέ ούτε μία επίθεση κατά της Χρυσής Αυγής

Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση που έγινε χθες εναντίον του πρώην πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου, δεν μπορεί κανείς παρά να παρατηρήσει πως η καταδίκη της βίας από πλευράς των πολιτικών παραγόντων της χώρας είναι επιλεκτική, αλά κάρτ που θα λέγανε και εις τας Ευρώπας.

Ο Λουκάς Παπαδήμος δέχτηκε ένα εκρηκτικό δέμα, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο. Όλα τα κόμματα καταδίκασαν την επίθεση, ενώ αρκετοί πολιτικοί αρχηγοί έσπευσαν να τον επισκεφτούν ακόμα και στο νοσοκομείο, για να του μεταφέρουν προσωπικά τις ευχές τους.

 

Η Χρυσή Αυγή βρίσκεται στο κοινοβούλιο εδώ και πέντε χρόνια, χρονικό διάστημα αρκετό ώστε να μετρά δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις εναντίον των γραφείων της, αλλά και δολοφονικές επιθέσεις κατά των στελεχών της.

Ενδεικτικά αναφέρουμε την βόμβα στα γραφεία της Τ.Ο. Δυτικής Αττικής στις 5 Δεκεμβρίου 2012, την βόμβα στα γραφεία της Τ.Ο. Πειραιώς στις 13 Φεβρουαρίου 2013, την δολοφονική επίθεση μέρα – μεσημέρι από παρακρατικούς κατά του Συναγωνιστή Γεωργίου Γερμενή στις 19 Νοεμβρίου 2016, την πρόσφατη βομβιστική επίθεση κατά της Τ.Ο. Βορείων Προαστίων, φυσικά την άνανδρη δολοφονία των Συναγωνιστών μας Γεωργίου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη την 1η του Νοέμβρη 2013, και αναρίθμητα άλλα περιστατικά που θα χρειάζονταν τόμοι για να καταγραφούν.

Κοινός παρανομαστής σε όλα αυτά τα περιστατικά είναι ότι δεν υπήρξε καμία καταδίκη από πλευράς των κομμάτων και των «αρχόντων» αυτού του τόπου. Μάλιστα, την μη καταδίκη σε πολλά από αυτά τα περιστατικά υπήρχε και η σιωπηρή συμφωνία του συστήματος για την βία κατά της Χρυσής Αυγής.

Εν αντιθέσει με τους υποκριτές, Γραμματείς και Φαρισαίους, η Χρυσή Αυγή σε κάθε περίπτωση καταδικάζει, μέσω δελτίων Τύπου, ανακοινώσεων, αλλά κυρίως εμπράκτως κάθε πράξη βίας, αναγνωρίζοντας ότι δεν συντελεί στην πραγματική απόδοση δικαιοσύνης για τα όσα έχουν γίνει κατά των Ελλήνων ή απάντηση στα προβλήματα του τόπου.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/to-dhmokratiko-tojo-den-echei-katadikasei-pote-oute-mia-epithesh-kata-ths-c#ixzz4ibZjrEUe

Ο Αισθητικός Ανθρωπισμός του Ιωάννη Συκουτρή

Ο Εθνικισμός στην Τέχνη - 2ος κύκλος [#9]

 

 

«Ο αισθητικός ανθρωπισμός καταδικάζει κάθε μονομέρειαν. Όσον αφορά την διάκρισιν ψυχικών και σωματικών ιδιοτήτων πρώτα-πρώτα: ο άνθρωπος είναι σύνθεσις ψυχής και σώματος, και σύνθεσις αδιαίρετος και αδιάσπαστος εφ’ όσον ζη. Ζωή άλλωστε ειν’ αυτή ακριβώς η σύνθεσις. Επομένως και ο άνθρωπος πρέπει να έχει κατά τρόπον άρτιον και ισόρροπον ανεπτυγμένας και του σώματος και της ψυχής τας ιδιότητας, όχι μόνον την αρετήν αλλά και την υγείαν, όχι μόνον την κρίσιν αλλά και την ωραιότητα, όχι μόνον την καθαρότητα αλλά και την καθαριότητα. Αναπτυγμένας συμμέτρως και δικαίως. Όχι λοιπόν πόλεμος, αλλ’ αρμονία της ψυχής προς το σώμα, αποτελεί το θεμελιώδες γνώρισμα του Ανθρώπου».

Στην Φιλοσοφία της Ζωής oκαθηγητής Ιωάννης Συκουτρής παραθέτει τις διάφορες μορφές ενός ιδεατού τρόπου ζωής και επιδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι ενσυνείδητοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ζωή. Μια από αυτές τις κοσμοθεάσεις είναι και ο αισθητικός ανθρωπισμός, κατά τον οποίο η αισθητική είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για μια αξιοπρεπή και ωραία ζωή.

Με τον όρο αισθητική, νοείται η αρμονία σώματος και ψυχής, με ανεπτυγμένες τόσο τις σωματικές όσο και τις ψυχικές αρετές. Ούτε λατρεία μονομερώς του σώματος, ούτε αποκλειστικά η ανάπτυξη του πνεύματος. Είναι η αισθητική, ήτοι η μελέτη του ωραίου, που διαμορφώνει ένα ιδανικό τρόπο ζωής.

Η τέχνη λοιπόν, μπορεί να μας οδηγήσει σε έναν ενσυνείδητο αλλά και ωραίο βίο, αναζητώντας συνεχώς την αρμονία και την ισορροπία ανάμεσα στις ψυχικές δεξιότητες και τις σωματικές ικανότητες.

πηγή